3AJLA. 14Μαΐου. 1993 [ΚΟΥΡΡΗΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,ΧΡΎΣΟΣΓΟΜΗΣ.ΝΙΚΗΤΑΣ.ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ.ΑΡΤΕΜΗΣ.ΚΟΝΣΤΑΝΠΝΙΔΗΣ.Δ/στές] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑΜΕΤΑ ΑΡΘΡΑ 146ΚΑΙ 28ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΥΣΤΑΛΛΑ ΣΥΜΕΩΝΙΔΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.ΜΕΣΩΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΙΙΗΡΕΣΙΑΣ(Αρ.1). Καθ'ων ηαίτηση. (ΥποθέσειςΑρ. 853/91.879/91, 895/91,901/91,914/91 και922/91). 5 .β ι υ ir 2Q 25 'Εφεση — Αίτησηγια επανάνοιγμαέφεσης — Κριτήρια για άσχηση τηςδικαιοδοσίας γιαεπανάνοιγμαέφεσης —Τι προνοεί η σχετική νομολογία. Μετάτηνολοκλήρωση τηςακρόασηςτωνπιοπάνωυποθέσεων απότηνΟλομέλεια τουΑνωτάτουΔικαστηρίου,οικαθ'ωνη αίτη σηκαταχώρησαναίτησημε σκοπό ναεξασφαλίσουν επανάνοιγμα των υποθέσεων για ναδοθεί η ευκαιρία στον Γενικό Εισαγγελέα και στους δικηγόρους των αιτητών και των ενδιαφερομένων μερώννααγορεύσουνσχετικάμετηνέκταση τουακυρωτικού ελέγ χου στηνπαρούσαυπόθεση όπου επήλθε αλλαγήστησύνθεση του αρμόδιου συλλογικού οργάνουμετάτην επίδικη διοικητική ενέρ γεια. ΗΟλομέλεια τουΑνωτάτουΔικαστηρίουαπέρριψετην αίτηση καιαποφάνθηκεότι: 1. 'Οπως έχει καθιερωθεί νομολογιακά, το επανάνοιγματης έφεσηςμπορεί ναδιαταχθείαπότο Εφετείομόνοστηνπερίπτωση πουτο ίδιοτοΔικαστήριοκρίνειότιαυτόεπιβάλλεταιγιατοσυμφέρον της δικαιοσύνης, ενόψει γεγονότων τα οποία προέκυψαν μετάτηνεπιφύλαξητηςαπόφασης. 2.ΟιΔιαδικαστικοί Κανονισμοίπουεκδίδονται βάσειτου άρ θρου 11
(2)του περίΑπονομής τηςΔικαιοσύνης (Ποικίλοι Διατάξεις) Νόμουτου 1964 (Νόμος33/64) [οπερίΕφέσεων (Αναθεωρη τική Δικαιοδοσία) Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Δικαστηρίου του 1964]που διέπουν το δικαίωμα άσκησηςέφεσης και την ακρόαση έφεσης από αποφάσειςΔικαστή του Ανωτάτου 165 ΣυμεονΙδου &άλλοι ν.Δημοκρατίας(Αφ.1)
(1993)Δικαστηρίου, δεν προνοούνγιατο επανάνοιγμαέφεσης μετάτην επιφύλαξητηςαπόφασηςτουΔικαστηρίου.Αυτόισχύειεπίσηςκαι στην κατ' έφεση αναθεωρητική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικα στηρίου γιατον λόγοότι δεν μπορεί ναδιαχωρισθεί έγκυρα ηδι καιοδοσία αυτή από την πρωτόδικη δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. * Ηαίτησηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Ορφανίδης χα. ν.Δημοκρατίας, Υποθέσεις αρ.416/88 και 445/88 ημερ. 14/2/92· 1 0 Δημοκρατίαν.Σαμψών
(1991)1ΑΛΛ. 858· Παπαιωάννου & Άλλων ν.Δημοκρατίας
(1991)3ΑΛΛ. 659· Δημοκρατίας ν.θαλασσινού
(1991)3ΑΛΛ 423· ΡΙΚ & Άλλοι ν.Καραγιώργη& Άλλον
(1991)3ΑΛΛ 159. Αίτηση. 15 Αίτησησεπροσφυγέςμετην οποίαοιαιτητές- καθ' ων ηαίτησηεπιδιώκουνεπανάνοιγματωνυποθέσεων. Ηαιτήτριαστην853/91 παρουσιάζεται αυτοπροσώπως. Γιατοναιτητήστην879/91: Α Σ. Αγγελίδης. Για τηναιτήτρια στην895/91:Α ΜαρκίδηςμεΙ. Νιχολάου. 2 0 Οαιτητήςστην901/91 παρουσιάζεται αυτοπροσώπως. Οαιτητήςστην914/91 παρουσιάζεται αυτοπροσώπως. Γιατηναιτήτριαστην922/91: Α Μάγος. Για τους καθ' ων ηαίτηση σε όλες τις υποθέσεις: Μ. 25 Τριανταφυλλίδης, ΓενικόςΕισαγγελέαςτηςΔημοκρα τίας, μεΑ Κουρσουμπά(Κα), ΑνώτερηΔικηγόρο της Δημοκρατίαςκαι Γ. Πολυχρονίδου (Δνις), Δικηγόρο τηςΔημοκρατίαςΑ'. 166 3ΑΛΛ. Σνμεανί&ον& 4 U M ν.Δημοκρατίας(Αρ. 1) Για τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα £. Ρωσσίδου-ΠαπακυριακούκαιΓ.Παπαϊωάννου;Αλ. Ταλιαδώρος. 5 ΓιαταενδιαφερόμεναπρόσωπαΚ.Σταυρινό,Μ. Ευαγ γέλου, Γ. Γκοργαλλήκαι Α Καουτζάνη: Αντ. Κωνσταντίνου Γιατο ενδιαφερόμενο πρόσωποΓ. Στυλιανίδη;Κ. Ευ σταθίου. Για το ενδιαφερόμενο πρόσωπο Μ. Τσαγγαρίδη: Γ. Τριανταφυλλίδης. 10 Γιατο ενδιαφερόμενοπρόσωποΓ.Κυριακίδου: Π. Πο λυβίου. Για το ενδιαφερόμενο πρόσωπο Ρ. Παπαέτη: Ι.Λο'ίζίδου(Κα). ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ. ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με 15 αίτησηπουκαταχωρήθηκεστις 14/4/93,μετάτην ολοκλή ρωση της ακρόασης των πιο πάνω υποθέσεων από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου,οι καθ'ωνηαίτη ση επιδιώκουν το επανάνοιγμα των υποθέσεων "για να δοθεί ευκαιρία στο Γενικό Εισαγγελέα τηςΔημοκρατίας, 20 εκ μέρους της Δημοκρατίαςκαι,ανεπιθυμούν,και στους δικηγόρους των αιτητώνκαιτων ενδιαφερομένων μερών, να αγορεύσουν σχετικά με το ποια θα πρέπει να είναι η πλήρηςέκτασητουακυρωτικούελέγχουστηνπαρούσαπε ρίπτωση όπου έχει επέλθει, μετά την επίδικη διοικητική 25 ενέργεια, αλλαγήτης σύνθεσης του αρμόδιουσυλλογικού οργάνουκαι,ιδίως,εφόσον έχει μεσολαβήσει στομεταξύ, πριν την εν λόγω αλλαγήτης σύνθεσης του αρμόδιου ορ γάνου, προηγούμενη ακυρωτική απόφαση του Δικαστη ρίου,βάσειτηςοποίαςέγινεεπανεξέτασηαπότοαρμόδιο 30 όργανομετηντότευπάρχουσασύνθεσητου.". Στις 6/5/93ο Ανδρέας Σ.Αγγελίδης πουεμφανίζεται εκμέρους μερικών απότουςαιτητές,καταχώρησεένσταση στηναίτησητηςΔημοκρατίας. 167 Κβύρρίβ,Δ. Svpsffivitov &άλλο*ν.Δημοκρατίας(Αρ. 1)
(1993)Ο κύριος προβαλλόμενος λόγος τηςένστασης, είναιότι κατάτηνομολογίαδενεπιτρέπεταιη έκδοσητουαιτούμε νουδιατάγματος. Ηαίτησηπαρουσιάστηκε στο Δικαστήριο στις 12/5/93 και οιδικηγόροι πουεμφανίζοντανγιατους υπόλοιπους 5 αιτητέςστις πιοπάνωυποθέσεις,υιοθέτησαντην ένσταση του δικηγόρου Α. Αγγελίδη και η ακρόασητης αίτησης ορίστηκεγιατις 14/5/93,ηώρα 12μ. ΑκούσαμεεπιχειρηματολογίατόσοαπόμέρουςτουΓε νικούΕισαγγελέα,όσοκαιαπόμέρουςτουκ.Αγγελίδη. 10 ΈχεινομολογιακάκαθιερωθείστιςυποθέσειςτηςΟλο μέλειας, Ορφσνίδης κ.ά.ν.Δημοκρατίας, Υποθέσειςαρ. 416/88 και445/88, ημερομηνίας 14/2/92, Δημοκρατίαν. ΝίκουΣαμψών
(1991)1Α.Α.Δ.858,ΝιόβηΠαπαϊωάννου και Άλλων ν. Δημοκρατίας
(1991)3Α.Α.Δ.659καιΔήμο- 15 κρατίας ν.Γρηγόρη Θαλασσινού
(1991)3Α.Α.Δ.423, ότι τοπλαίσιο καιτακριτήριαάσκησης τηςδικαιοδοσίας για το επανάνοιγμαέφεσης προσδιορίζεται απότην πρόσφα τη απόφαση τουΑνωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Δημοκρατίαςν. ΝίκουΣαμψών(ανωτέρω),ότι "το επανά- 20 νοιγμα της έφεσης μπορεί ναδιαταχθεί απότοΕφετείο μόνο στην περίπτωση που το ίδιο τοΔικαστήριο κρίνει ότι αυτό επιβάλλεται για τοσυμφέρον της δικαιοσύνης, ενόψειγεγονότων ταοποίαπροέκυψανμετάτην επιφύλα ξητηςαπόφασης". 25 Ανάλογη αρχή προκύπτει και απότην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην ΡΠίκαι Άλλοι ν.Καραγιώργηκαι Άλλου
(1991)3Α.ΑΑ 159,πουαποφασίστηκε στις 14/2/91. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο αποφάσισεστις πιο πάνω υποθέσεις, ότιοι Διαδικαστικοί Κανονισμοί που 30 διέπουν το δικαίωμα άσκησης καιτηνακρόαση έφεσης απόαποφάσειςΔικαστήτουΑνωτάτου Δικαστηρίου,που εκδίδονταιβάσειτουάρθρου11
(2)τουπερίΑπονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμου του 1964 (Νόμος33/64)[οπερί Εφέσεων (Αναθεωρητική Δικαιοδο- 35 σία) Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Δικαστη168 3 ΑΛΛ. Συμεωνίδον& άλλοιν.Δημοκρατίας (Αρ. 1) Κούρρης,Α. ρίου του 1964], δεν κάνουν καμιάπρόνοιαγια τοεπανά νοιγμα έφεσης μετάτην επιφύλαξητης απόφασηςτου Δι καστηρίου. Δεν μπορεί ναγίνει έγκυρος διαχωρισμός μεταξύτης 5 πρωτόδικης και της κατ'έφεση αναθεωρητικήςδικαιοδο σίαςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου. Για όλους τους πιοπάνωλόγους, ηαίτησηγια επανά νοιγμα των πιο πάνω υποθέσεων, απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Η αίτησηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα 169