← Κύπρος

clr/1993/1993_3_280.pdf

(W93) 1 Ιουλίου, 1993 [ΠΙΚΗΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/σχές] ΚΥΠΡΙΑΚΗΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩΤΗΣΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟ­ ΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Εφεσείοντες-Καθ'ωνηΑίτηση. ν. ΗΛΙΑΥΨΑΡΙΔΗ ΚΑΙΑΛΛΟΥ (Αρ.1), Εφεσίβλητων-Αιτητών. (ΑναθεωρητικέςΕφέσειςΑρ. 1468,1480). Πολιτική Διχονομία —Αίτηση για αναστολή—Εδράζεταιστιςδια­ τάξεις Α.35 θ.18 των θεσμώντης Πολιτικής Δικονομίας —Δια­ κριτική ευχέρεια — Αναστολιί χωρεί μόνο εφόσον συντρέχουν "εξαιρετικές περιστάσεις" όπωςο όρος ερμηνεύθηκε στη σχετική νομολογία. 5 Πολιτική Δικονομία Δ.48Θ.1 — Ηαίτηση γιααναστολήπρέπεινα υποστηρίζεταιμεένορκηδήλωση αν ταγεγονόταστα οποίαβασί­ ζεται δενκαταφαίνονται στον φάκελλοτης υπόθεσης— Ηενσω­ μάτωση γεγονότων στο κείμενο τηςαίτησης δεντα εξίσώνειμε μαρτυρία. 1 0 Λέξειςκαι Φράσεις— "Εξαιρετικέςπεριστάσεις". Μαρτυρία—Τιαποτελείμαρτυρίαενώπιον τουΔικαστηρίου. Οι πιο πάνωαναθεωρητικές εφέσειςκαταχωρήθηκαν εναντίον απόφασηςΔικαστήτουΑνωτάτου Δικαστηρίου μετηνοποίααπο­ δέχτηκε τις προσφυγέςτωναιτητώνΗ.Υψαρίόη καιΦ.Φαίδωνος 15 - Βαντέ εναντίοντουδιορισμού τουενδιαφερομένου μέρουςΜ. Ατταλίδη στηθέση τουΠρέσβη μεαποτέλεσμα την ακύρωσητου διορισμού. Ο Γενικός Εισαγγελέας υπέβαλε αίτηση την 3/1/1992 για ανα­ στολή της ακυρωτικής απόφασης μέχριςαποπερατώσεως της έφε- 20 σης που ασκήθηκε κατάτης εκδοθείσας απόφασης. Ηαίτηση της οποίας επιλήφθηκε ο Δικαστής που εξέδωσε την ακυρωτική από­ φαση απορρίφθηκε. Ο Γενικός Εισαγγελέας άσκησε έφεση ενα­ ντίον της ενδιάμεσης απόφασηςκαι παράλληλατην8/4/1993υπέ­ βαλε αίτηση με κλήση ενώπιον του Εφετείου, με το ίδιο 25 αντικείμενο όπως καιηέφεση,για την παροχήαναστολής μέχρι την έκβαση τηςέφεσης. Το ενδιαφερόμενο μέρος Μ. Ατταλίδης 280 3 ΑΛΛ 5 10 15 Δημοκρατίαν.Υψαρίδη &άλλου(Αρ. 1) υπέβαλε επίσης την 9/4/1993 ενώπιον του Εφετείου αίτηση με κλήσηγια τον ίδιο σκοπό. Η έφεση εναντίον της ενδιάμεσης από­ φασης, οι αιτήσεις με κλήση ενώπιον του Εφετείου και η έφεση κατά της ακυρωτικής απόφασηςωρίσθηκαν για ακρόασητην ίδια ημέρα. Ο Γενικός Εισαγγελέας προχώρησε με την αίτηση της 8/4#3 με την οποία ακούστηκε και η αίτηση του ενδιαφερομένου μέρους ΜιχάληΑτταλΙδηημερ. 9/4/

  1. Η αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα δεν εσυνοδεύετο από ένορκη ομολογία. Τα γεγονότα στα οποία εβασίζετο εκτίθεντο στο κείμενοτηςαίτησης. Οι εφεσίβλητοι εισηγήθηκαν ότι δεν υπάρχει το υπόβαθρογια τηναναστολήτηςυπό έφεση ακυρωτικήςαπόφασηςενώ ο Γενικός Εισαγγελέας υπέβαλε ότι η μηκαταχώρηση ένορκης δήλωσης απο­ τελούσε τυπικό θέμα και επίσης ότι το κενό επληρώνετο με την αναφορά που εγίνετο στην αίτηση τους στην ένορκη δήλωση που υποβλήθηκεπροςυποστήριξητηςαίτησηςτης3/1/
  2. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε και τις δύο αιτήσεις και αποφάνθηκεότι: 20 1.Μεβάσητιςπρόνοιες τηςΔ.48 θ.1 τηςΠολιτικής Δικονομίας η αίτηση πρέπει να υποστηρίζεται με ένορκη ομολογία αν βασίζε­ ταιπάνωσε γεγονότα ταοποίαδεν εμφαίνονταισταδικαστικά μη­ τρώα ή πρακτικά. Η αρχή αυτήδεν αλλοιώνεται απότο γεγονός ότι η αίτηση η οποία υποβάλλεται βάσει της Δ.35 Θ.18 δεν είναι απαραίτητονασυνοδεύεται από ένορκηδήλωση (Δ.48 Θ.8και9). 25
  3. Στην προκειμένη περίπτωση η ενσωμάτωση των γεγονότων στο κείμενο της αίτησης του Γενικού Εισαγγελέα δεν τα εξισώνει με μαρτυρία. Η μαρτυρίασυνίσταται απότηνπροφορικήκαικατ' εξαίρεση (όπου οητά επιτρέπεται) από γραπτή κατάθεση υπό μορφήένορκης δήλωσης ενώπιον τουΔικαστηρίου. 30
  4. Η αίτησητης 8/4/1992δεν στηρίζεται στην ένορκη ομολογία της 3/1/1992και τα γεγονότα στα οποία αναφέρεταιοεν προέρχο­ νται απόαυθεντικήπηγήγνώσης αυτών. 35 40
  5. Αναφορικά με την αίτησητου ενδιαφερομένου μέρους ταγε­ γονότα τα οποία εκτίθενται στην ένορκη ομολογία της αδελφής του δεν δικαιολογούν την παροχή του αιτήματος στο βαθμό και έκταση πουαναφέρονταιστις προσωπικές συνθήκες του ενώ στην έκταση που αναφέρεται στις λειτουργικές ανάγκες της υπηρεσίας κρίνεται απαράδεκτη. Κατά την ακρόαση της αίτησης για αναστολή, το αίτημα για ακύρωση του διορισμού του ενδιαφερομένου μέρους Λυκούργου στην προσφυγήτου Η.Υψαρίδη εγκαταλείφθηκεκαι αποορίς&ηκε όπως είχε νωρίτερα συμβεί με την προσφυγή του Φ.ΦαίδωνοςΒαντέ. Η ακρόαση των δύο εφέσεων επαναορ(ζεται στις8/7/
  6. 281 Δημοκρατία ν.Υ^αρίδη&άλλον(Αρ. 1)

(1993)Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Ορφανίδηςν.Δημοκρατίας3ΑΛΛ. Απόφασηημερ. 14/2/92· Ouistoudias v.Republic
(1985)3C.LR.1615· Ιερωνυμίδηςν.Δημοκρατίας
(1991)4 ΑΛΛ. 27/6/
  1. Απόφαση ημερ. Αίτηση. Αίτηση σε Αναθεωρητικές Εφέσεις γιααναστολή της ακυρωτικήςαπόφασηςμέχριτηναποπεράτωσητης έφεσης που ασκήθηκε κατά της εκδοθείσας απόφασης μετην οποία ακυρώθηκεο διορισμός τουενδιαφερομένου μέ- 10 ρουςστηθέσηπρέσβη. Μ. Τριανταφυλλίδης, ΓενικόςΕισαγγελέαςτηςΔημο­ κρατίας,Α. Παπασάββας, Εισαγγελέας τηςΔημοκρα­ τίας και Τ. Πολνχρονίδον (δ/νις), ΔικηγόροςτηςΔη­ μοκρατίαςΑ', γιατουςεφεσείοντεςστηνΑ.Ε.
  2. 15 Λ. Παπαφιλίππον καιΑ. Τιμόθη(κα), γιατουςεφεσί­ βλητους. Κ.Βελάρης,γιατοενδιαφερόμενομέρος. Κ.Βελάρης,γιατονεφεσείονταστηνΑ.Ε.
  3. Λ. Παπαφιλίππον καιΑ. Τψόθη (κα), γιατους εφεσί- 20 βλητους. Μ. ΤριανταφυλλίδηςΓενικός Εισαγγελέαςτης Δημο­ κρατίας,Α Παπασάββας Εισαγγελέαςτης Δημοκρα­ τίας και Τ. Πολνχρονίδον (δ/νίς), ΔικηγόροςτηςΔη­ μοκρατίας Α', γιατηνΚυπριακήΔημοκρατία(καθ'ων 25 η αίτησηστιςΠροσφυγές738/89και797/89). ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσειοΔικαστήςΓ.Μ. Πικής. ΠΙΚΗΣ,Δ. :ΟιΑναθεωρητικέςΕφέσεις 1468και1480 282 5 3ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Υ-ψαρίδ*& άλλον (Αρ. 1) Πικής,Δ. έχουν κοινό αντικείμενο την αμφισβήτησητηςαπόφασης Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, βάσει της οποίας έγινεαποδεκτήηΠροσφυγήΑρ. 738/89του ΗλίαΥψαρίδη και η Προσφυγή Αρ. 797/89του Φαίδωνα Φαίδωνος5 Βαντέ,εναντίοντουδιορισμούτουΜιχάληΑτταλίδη,του ενδιαφερόμενου μέρους,στη θέση του Πρέσβη*ωςαποτέ­ λεσμα,οδιορισμόςτουακυρώθηκε.Ηαπόφαση τουΔικα­ στηρίουεκδόθηκεστις23/12/
  4. Την 3/1/1992,ο Γενικός Εισαγγελέας υπέβαλε εκ μέ10 ρους της Δημοκρατίαςαίτησηγιατην αναστολήτηςακυ­ ρωτικής απόφασης μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης που ασκήθηκεκατάτηςεκδοθείσαςαπόφασης.Στο αίτημα ενέστησαν οι εφεσίβλητοι (οι επιτυχόντες αιτητές).Μετά τηνακρόαση της αίτησης,της οποίαςεπιλήφθηκεοΔικα15 οτής πουεξέδίοσετην ακυρωτικήαπόφαση,την 12/3/92, η απόφασηεπιφυλάχθηκε. Αυτήεκδόθηκεστις 7/4/
  5. Το αί­ τημαγιααναστολήαπορρίφθηκε.Εναντίοντης απόφασης ασκήθηκεέφεση.Παράλληλαυποβλήθηκεαίτησημε κλήση από το Γενικό Εισαγγελέα, ενώπιον του Εφετείου, με το 20 ίδιο αντικείμενο όπως και ηέφεση, για την παροχή ανα­ στολής μέχρι την έκβασητης έφεσης. Ηακρόασητηςέφε­ σης κατάτης ενδιάμεσης απόφασηςτης 7/4/93, των επάλ­ ληλων αιτήσεων της 8ης και 9ης Απριλίου, 1993 και της έφεσης κατά της ακυρωτικής απόφασης,ορίστηκαν την 25 ίδιαημέρα,στις28/6/
  6. Μετά τη διαπίστωση ότι η έφεση κατάτης ουσίας της απόφασης δεν επιδόθηκε σ' ένα από τα ενδιαφερόμενα . μέρη,τον Γεώργιο Λυκούργο, ηακρόασητης κυρίωςέφε­ σης αναβλήθηκεγια τις 21/9/93γιανακαταστεί δυνατή η 30 κοινοποίησητηςσ'αυτόν.Στη συνέχεια επιληφθήκαμετου ίδιου ουσιαστικά αιτήματος (αναστολή ακυρωτικής από­ φασης)μεπαράλληλαδικονομικά μέτρα.Στοπλαίσιοτης δικαιοδοσίας του δικαστηρίου για τον έλεγχο τωνδιαδι­ κασιών που εγείρονται προς αποτροπήκατάχρησης των 35 δικονομικών μέσων που παρέχονται [βλ. ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ8894ΤΗΣ28/4/93], ζητήθηκε από το Γενικό Εισαγγελέα νακαθορίσει ποιο απότα πα­ ράλληλα μέτρα που έλαβε θα προωθούσε. Ο Γενικός Ει283 IHuttfeΑ. Δΐ^ωκ^ανΙβ ν.Υτ^ιαρίΑ^& άλλον (Α$. 1)
(1993)σαγγελέας μας πληροφόρησε ότι θαπροχωρούσε με την αίτησητης8/4/93, οπότανακούστηκεη αίτηση,καθώς και εκείνη του ενδιαφερόμενου μέρους Μιχάλη Ατταλίδη. Συγχρόνως δόθηκανοδηγίες όπως η έφεση εναντίοντης ενδιάμεσης απόφασης της 7/4/93παραμείνειστο φάκελο 5 καιόπωςμη προχωρήσει εκτόςμεάδειατου δικαστηρίου. Ο Γενικός Εισαγγελέας δήλωσε ότι θα εγκαταλειφθεί η έφεση ανηαίτησητης8/4/93 απορριφθεί,εκτόςανκριθεί ότιηαίτησηείναιδικονομικάαπαράδεκτη. Οι αιτήσεις για αναστολή εδράζονταιστις διατάξεις τηςΔ.35 θ.18τωνΘεσμώνΠολιτικήςΔικονομίας.Η άσκη­ σητηςδιακριτικής ευχέρειαςπουπαρέχεται στο δικαστή­ ριοστοπεδίοτουδιοικητικούδικαίου,αποτέλεσετοαντι­ κείμενο τηςαπόφασηςτηςΟλομέλειας στην Ορφανίδηςν. Δημοκρατίας(Αρ. Υπ. 416/88και445/88,ημερομηνίαέκ­ δοσης της απόφασης 14/2/92).Αναστολήχωρεί μόνοεφό­ σον συντρέχουν "εξαιρετικές περιστάσεις", όπως ο όρος ερμηνεύθηκε στην Ορφανίδης και προηγούμενες αποφά­ σεις. Ο Γενικός Εισαγγελέας επικαλέσθηκεδύοπροηγούμε­ νες αποφάσειςτου Ανωτάτου Δικαστηρίουγια αναστολή, συγκεκριμένα τη Christoudias v.Republic
(1985)3C.L.R. 1615 και Ιερωννμίδης ν. Δημοκρατίας (ΥΠΟΘΕΣΗ 948/ 88, απόφαση δόθηκε στις 27/6/91 και θα δημοσιευθεί στους τόμους
(1991)4Α.Α.Δ.),στις οποίες εγκρίθηκε αί- 25 τημα για αναστολή της ακύρωσης του διορισμού μελών της Διπλωματικής Υπηρεσίας τοποθετημένων στην Αυ­ στραλία και Ρώμη,αντίστοιχα, μέχρι τηναποπεράτωση τηςέφεσης.'Οπωςσυνάγεταιαπότοκείμενοτωνδύοαπο­ φάσεων, ηαναστολή εγκρίθηκευπότοφωςτωνπροσωπι- 30 κώνπεριστάσεωντωναιτητώνκαιτωνλειτουργικώνανα­ γκών της Υπηρεσίας σε συσχετισμό με την παροχή αποτελεσματικής θεραπείας σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης. Στηνπροκείμενηπερίπτωσηελλείπει,όπωςειση­ γήθηκε ο δικηγόροςτων εφεσίβλητων (καθ*ων ηαίτηση), 35 τουπόβαθρογιατηναναστολήτηςυπόέφεση ακυρωτικής απόφασης. Υπέβαλε ότι τα γεγονότα πουυποστηρίζουν την αίτησητου Γενικού Εισαγγελέα δε στοιχειοθετούνται 284 3ΑΑΔ. Δημοκρατίαv. Υψαρίδη&άλλον(Αφ.1) Πικής,Δ. με μαρτυρία(ένορκηδήλωση) καισυνεπώς δεν μπορείνα αποτελέσουν τη βάσηγια την παροχήτης αιτούμενης θε­ ραπείας. Η αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα δε συνοδεύε­ ται απόένορκη ομολογία.Ταγεγονότα σταοποία βασίζε5 ται εκτίθενται στο κείμενο της αίτησης. Αυτά αφορούν κυρίως τα λειτουργικά κενά και ατέλειες που θα προκύ­ ψουν στηδιπλωματικήεκπροσώπησητηςΚύπρουστη ση­ μαντική έδρατωνΠαρισίωνανδενανασταλείη ακυρωτι­ κήαπόφαση. 10 ΟΓενικός Εισαγγελέαςαπάντησεότιηθέσητωνεφεσί­ βλητων αναβιώνει μνήμες παρωχημένων εποχώντυπολατρείας. Διαφωνούμε. Η ένσταση δεν αναφέρεται στον τύποτηςαίτησηςαλλάστοθεμέλιοτηςαίτησης.Η προσα­ γωγή μαρτυρίας είναι το μέσο απόδειξης γεγονότων. Οι 15 πρόνοιες της Δ.48 Θ.1 θεσμοποιούν τη θεμελιακή αυτή αρχή στοπλαίσιοτηςπολιτικήςδικονομίας: "If the application relies on any facts which do not appear in the court books or records, it shall be supportedby affidavit." 20 Μετάφραση στα Ελληνικά : "Αν η αίτηση βασίζεται πάνωσεοποιαδήποτεγεγονόταταοποίαδενεμφαίνονται σταδικαστικάμητρώαήπρακτικά,θαπρέπει να υποστη­ ρίζεταιμεένορκηομολογία." Τογεγονός ότι αίτησηηοποίαυποβάλλεται βάσειτης 25 Δ.35 θ.18δεν είναι απαραίτητονασυνοδεύεται από ένορ­ κηδήλωση (Δ.48 Θ.8καιΘ.9),δεναλλοιώνει την αρχή που ενσωματώνεται στη Δ.48 Θ.1. Εφόσον τα γεγονότα στα οποία βασίζεταιηαίτησηδεν καταφαίνονται στο φάκελο τηςυπόθεσης,είναιαπαραίτητηηθεμελίωσητους μεένορ30 κη ομολογία. Στην προκείμενη περίπτωση τα γεγονότα σταοποίαβασίζεταιη αίτησητουΓενικού Εισαγγελέα,δε θεμελιώνονται σε ένορκη δήλωση. Η ενσωμάτωση τους στο κείμενο της αίτησης δεν τα εξισώνει με μαρτυρία. Η μαρτυρία συνίσταται απότην προφορικήκαικατ'εξαίρε35 ση(όπουρητάεπιτρέπεται) απόγραπτήκατάθεση η οποία 285 Πικής,Δ, Δημοκρατίαν.Υ^αρί64&άλλον(Αφ.1)
(1993)προσλαμβάνειτημορφήένορκηςδήλωσης ενώπιοντουδι­ καστηρίου. Ο κ.Παπασάββας(εκμέρους τουΓενικού Εισαγγελέα) υπέβαλεότιτοκενόπληρώνεταιμετηναναφοράπουγίνε­ ται στην αίτησητους στην ένορκηδήλωση πουυποβλήθη- 5 κε προς υποστήριξη τηςαίτησης της3/1/92 ενώπιοντου εκδικάσαντοςτηνυπόθεσηΔικαστή.Πρώτονηαίτηση της 8/4/92 δε στηρίζεται στην ένορκη ομολογία της3/1/92, ούτε ταγεγονότα πουεπικαλούνταιοιαιτητές ευρίσκουν έρεισμα σ'εκείνητηδήλωση.Δεύτερο,εκείνη η ένορκηδή- *" λωσηκρίθηκε αόριστηδιαπίστωση με την οποία τείνουμε να συμφωνήσουμε. Μαρτυρία η οποία αναφέρεται στην εκπροσώπηση της Κυπριακής Δημοκρατίας καιτιςλει­ τουργικές ανάγκες της διπλωματικής υπηρεσίας, πρέπει ναπροέρχεταιαπόαυθεντικήπηγήγνώσης τωνγεγονότων *·* σταοποίααναφέρεται. Κρίνουμε την αίτησητουΓενικού Εισαγγελέαατεκμη­ ρίωτηκαιτηναπορρίπτουμε. Ταγεγονότα πουστοιχειοθετούν τηναίτησητουενδια­ φερόμενου μέρους καιταοποία εκτίθενται στην ένορκη 20 ομολογία της αδελφής του,στο βαθμό και έκτασηπου αναφέρονται στις προσωπικές συνθήκεςτουαιτητή,δε δι­ καιολογούν τηνπαροχήτουαιτήματος*γι'αυτό διακρίνο­ νται οιυποθέσεις στη QuistoucUas(ανωτέρω)και Ιερωνυμίδης (ανωτέρω)· ενώστην έκταση που αναφέρεται στις 25 λειτουργικές ανάγκες της υπηρεσίας κρίνεται απαράδε­ κτη.Έπεταιηαπόρριψηκαιτηςαίτησηςτουενδιαφερόμε­ νουμέρους. Η ακρόασηκατά της ακυρωτικήςαπόφασης ορίστηκε γιατις21/9/93 γιανακαταστείδυνατήη επίδοσητηςειδο- -^ ποίησης έφεσης στο ενδιαφερόμενο μέρος Γεώργιο Λυ­ κούργο. Κατάτην ακρόαση της αίτησηςγιααναστολή, το αίτημα γιαακύρωσητουδιορισμού τουστην Προσφυγή του Ηλία Υψαρίδη εγκαταλείφθηκε και απορρίφθηκε, όπως είχε νωρίτερα συμβεί μετηνπροσφυγή τουαιτητή 35 286 3 ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Υψαρίδη& άλλου(Αρ. 1) Πιχής, Δ Φαίδωνα Φαίδωνος-Βαντέ. Επομένως έχουν αρθεί οι λόγοι οι οποίοι οδήγησανστηναναβολήτηςεκδίκασηςτης έφεσης καιτουσοβαρούθέματοςπου εγείρει. Ως εκτούτου,επανορίζεταιηακρόασητων δύο εφέσε5 ωνστις 8/7/93,3.30μ.μ.. Ηαίτησηαπορρίπτεται. 287

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.