(1993)14Ιουλίου,1993 [Α.Ν.ΛΟΙΖΟΥ.Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ.ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,ΔΛπές] ΣΤΑΥΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ, Εφεσείων-Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Εφεσίβλητης·Καθ' ης ηαίτηση. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ.1105). 'Εφεση — Η επανεξέταση της νομιμότητας της πράξης γίνεται από την Ολομέλεια πάνω σε θέματα και σε όση έκταση οι διάδικοι έχονν περιορίσει τονς λόγους στο σημείωμα τηςέφεσης. Διορισμοί/Προαγωγές — Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας — Ακαδημαϊκά προσόντα που δεν προβλέπονται στα σχέδια υπηρεσίας — Δεν αγνοούνται εντελώς ιδιαίτερα όταν οι υποψήφιοι ισοβαθμούν στην περίπτωση θέσηςπρώτον διορισμού ήδιορισμού ψηλά στην ιεραρχία. ^ 3 Διορισμοί — Προαγωγές — Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας — _ Πλάνη περί τα πράγματα — Δεν αποδείχτηκε στην παρούσα νπό- *ν θέση. Διορισμοί — Προαγωγές — Σύσταση Προϊσταμένου — Είναι τρωτή όταν δεν συνάδει με ταστοιχεία τωνφακέλων. Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (η Επιτροπή)με απόφαση ημερομηνίας 11/12/1987 διόρισε to ενδιαφερόμενομέροςστηθέση 15 Διευθυντή Μέσης Εκπαίδευσης στο Υπουργείο Παιδείας. Ενα ντίον της απόφασης της Επιτροπής προσέφυγε, μεταξύάλλωναιτητών,καιο εφεσείωνκαι εισηγήθηκεότι ο ίδιοςυπερτερούσε έκ δηλατουδιορισθέντος,γι'αυτόκαιηΕπιτροπήόφειλεναδιορίσει « η υ αυτόνστηνεπίδικηθέση. ^ Στην έφεση του εναντίον της πρωτόδικηςαπόφασηςο εφε σείων εισηγήθηκεότι στην επίδικηδιοικητικήαπόφασηκαισ' αντή του πρωτόδικουΔικαστηρίου εμφιλοχώρησεπλάνηπερίταπράγ ματα η οποία, σύμφωνα με τη νομολογία, επιφέρει ακύρωση της διοικητικής απόφασης. Το ενδιαφερόμενο μέρος επεσήμανε πως ολόκληρο το υπόβα θρο της εισήγησης του εφεσείοντα δενπεριλαμβανόταν στους λό- 288 25 3 ΑΛΛ. 5 Φιλιππίδηςν.Δημοκρατίας γους της ειδοποίησης εφέσεως, ενώ ο εφεσείων ισχυρίσθηκε ότι το Εφετείο αποφασίζει ζητήματα που εγείρονται ενώπιον του, όχι μόνο όπως διατυπώνονταιστο εφετήριο αλλά και αυτά που ηγέρθηκαν στην προσφυγήκαιδεναποφασίστηκαναπότον πρωτόδικο Δικαστή και επίσης ότι αντικείμενο της διαδικασίας στην προσφυ γήκαιστην έφεση είναι ηδιοικητική απόφαση. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση και αποφάνθηκε ότι: 10 1- Σύμφωνα με τη νομολογία η έφεση αποφασίζεται μόνο με βάση τους λόγους που περιέχονται στο εφετήριο. Ζητήματα που δεν επελήφθηκαν στην προσφυγή από το πρωτόδικο Δικαστήριο, για ναγίνουν αντικείμενο συζήτησης κατ*έφεση,πρέπει ναπεριλη φθούνστο εφετήριο. 15
- Ηαναφορά του πρωτόδικουΔικαστή πωςτο ενδιαφερόμενο μέρος κρίθηκε στις συνεντεύξεις της Επιτροπήςως καλύτερος του εφεσείοντα, ενώ στην πραγματικότητα κρίθηκαν και οι δύο ως πάραπολύκαλοί,δεν αλλοιώνει τηνουσίατηςαπόφασης του ανα φορικά με την έκδηλη υπεροχή του ενδιαφερομένου μέρους η οποία ελήφθη με βάση πολλά αδιαμφισβήτηταστοιχεία που τέθη καν ενώπιον του. 20 25 Γιαπληρέστερη συζήτηση το Ανώτατο Δικαστήριο ασχολήθηκε μετις εισηγήσας του εφεσείοντα αναφορικά 1)μετηνύπαρξη πλά νης περί ταπράγματα,2)τηνυπέρμετρηβαρύτητα πουηΕπιτροπή έδωσε σε ακαδημαϊκάπροσόντα του ενδιαφερομένου μέρους που δεν προβλέποντανστασχέδιαυπηρεσίαςκαι 3)στησύγκρουση με ταξύτης σύστασης του Προϊσταμένου τουΤμήματοςκαιτων στοι χείων των φακέλων,καιαποφάνθηκεότι: 30 1.Η ισχυριζόμενη πλάνηπερί ταπράγματα αποτελεί ουσιαστι*ά προβολή των επιχειρημάτων για μη ορθή αξιολόγηση από την Επιτροπήτων στοιχείων πουείχεενώπιοντης. 35 40
- Το ενδιαφερόμενο μέρος είχευπέρμετρα ακαδημαϊκά προσό ντα απότον εφεσείοντα, το ένα απόταοποία ήταν συναφές μετα διοικητικά καθήκοντα της θέσης και παρόλον ότι ηνομολογία τα θεωρεί περιθωριακήςσημασίας ότανδεν προβλέπονται στασχέδια υπηρεσίας εν τούτοις δεν αγνοούνται ολωσδιόλου ιδιαίτεραόταν οι υποψήφιοι ισοβαθμούν, στην περίπτωση θέσης πρώτου διορι σμού ήδιορισμού ψηλά στην ιεραρχία.
- Σύμφωνα με τη νομολογία η σύσταση του Προϊσταμένου του Τμήματος είναι τρωτή όταν δεν συνάδει με τα στοιχεία των φακέλων. Τα στοιχεία αυτά καταδείχνουν ότι το ενδιαφερόμενο πρόσωπο ήταν καθόλα ένας εξαίρετος υποψήφιος και κατά συνέ πειαηκρίση του Προϊσταμένου δενσυγκρούεται μεαυτά. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα ειςβάρος του εφεσείοντα. 289 Φιλιππίδηςν.Δημοκρατίας
(1993)Υπόθεσηπουαναφέρθηκε: Σαββίδηςν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1993)3ΑΛΛ.
- 'Εφεση. Έφεσηεναντίον της απόφασης Δικαστήτου Ανώτατου Δικαστηρίου Κύπρου (Μαλαχτός, Δ.) πουδόθηκε στις 28 5 Μαρτίου, 1990 (Προσφυγήαρ.97/88)μετην οποίααπορ ρίφθηκε ηπροσφυγήτου εφεσείοντα κατά τηςαπόφασης των εφεσίβλητων μετην οποίαδιόρισανστηθέση Διευθυ ντήΜέσης ΕκπαίδευσηςΥπουργείοΠαιδείας,το ενδιαφε ρόμενοπρόσωποαντίτονεφεσείοντα. 10 Α. Κωνσταντίνου,γιατονεφεσείοντα. Π. Κληρίδης, ΑνώτεροςΔικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατους εφεσίβλητους. Α.Σ. Αγγελίδης,γιατοενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. vult. 15 ΛΟΙΖΟΥ,Π.:ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει οδικαστής Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.: Οεφεσείων ήτανένας απότουςαιτητές στην προσφυγήμε την οποίαπροσβαλλόταν ηαπό φαση τηςΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας ναδιορίσει στη 20 θέση Διευθυντή Μέσης Εκπαίδευσης, Υπουργείο Παι δείας,το ενδιαφερόμενο πρόσωποΑ. Φυλακτού. Ηεπίδι κη διοικητική απόφαση ελήφθη στις 11.12.1987 με ισχύ από15.12.
- Οι εισηγήσεις που έγιναν στο πρωτόδικοΔικαστήριο, 25 με στόχο την ακύρωση της επίδικης απόφασης, αφορού σαν αποκλειστικά την ουσία της υπόθεσης, ότι δηλαδήο εφεσείων ήταν έκδηλα υπέρτερος του διορισθέντος, γι' αυτόκαιηΕΔΥ όφειλενατουαπονείμει τηθέση.Ο πρω τόδικοςσυνάδελφος ενδιέτριψε μεαναλυτική λεπτομέρεια 30 290 3ΑΛΛ. Φιλιππίδηςν. Δημοκρατίας Αρχεμίόης,Δ. σεόλατα στοιχεία που είχεενώπιον του, καιπου αφορού σαν στην αξιολόγηση των υποψηφίων,προτούκαταλήξει στοσυμπέρασμαπωςοεφεσείων δεναπέδειξεέκδηληυπε ροχή έναντι του διορισθέντος, και στην, κατάσυνέπεια, 5 απόρριψητηςπροσφυγής. Στηνκρινόμενη έφεσηοδικηγόρος του εφεσείοντα δή λωσεευθύςεξαρχήςπωςδενεισηγείται ότι οπελάτηςτου απέδειξεέκδηληυπεροχή έναντιτουδιορισθέντος. Επιχει ρηματολόγησε όμως πως στην επίδικηδιοικητικήαπόφα10 ση, και, φυσικώτωλόγω,καισεαυτή τουπρωτόδικουΔι καστηρίου εμφιλοχώρησε πλάνη περί τα πράγματα, η οποία,κατάτηνομολογία, οδηγεί σεακύρωσητης διοικη τικήςαπόφασης. Κατά τη διάρκεια της αγόρευσης του δικηγόρου του 15 εφεσείοντα, παρενέβη ο δικηγόρος του ενδιαφερομένου προσώπουγιαναεπισημάνει πως ολόκληρο το υπόβαθρο της εισήγησης του ήταν έξω απότους λόγους πουκατα γράφονται στην ειδοποίηση εφέσεως, και οι οποίοι στο σύνολο τους αφορούνσε ισχυριζόμενα νομικά σφάλματα 20 τουπρωτόδικουΔικαστή,εκτός από ένα, σύμφωναμετον οποίοοΔικαστής προέβησε εσφαλμένο εύρημαότι ο διο ρισθείς θεωρήθηκε καλύτερος απότην ΕΔΥ στις ενώπιον της συνεντεύξεις, ενώ στην πραγματικότητα και οι δύο τουςκρίθηκανισόβαθμοι. 25 Ακολούθησεσυζήτηση με επιχειρήματαπάνωστο δια δικαστικόζήτημαπουηγέρθη.Γιατην απρόσκοπτη όμως, και γρήγορηπεράτωσητηςυπόθεσης,συνεφωνήθηνα προ χωρήσει και να προβάλει όλους τους ισχυρισμούς του ο δικηγόρος του εφεσείοντα, υπό την αίρεση βέβαια πως 30 στην τελικήαπόφαση μαςθαεπιλαμβανόμαστε του ζητή ματοςπουανεφύει.Οδικηγόροςτουεφεσείονταεισηγήθη κε πως το αντικείμενο τόσο στην προσφυγήόσο καιστην έφεση είναι πάντοτε η διοικητική απόφαση. Το Εφετείο, συνέχισε, αποφασίζει τα ζητήματα που εγείρονται ενώ35 πιόν του, όχι μόνο όπως διατυπώνονται στο εφετήριο αλλά και αυτά που ηγέρθησαν στην προσφυγή και δεν αποφασίστηκαν απότον πρωτόδικοΔικαστή,έστωδηλα291 Αρτεμίύςζ,Δ. ΦιλιηκΙΑηςν.Δημοκρατίας
(1993)δήκαιανταμηαποφασισθέντα ζητήματαδεν περιλαμβά νονται με ειδική αναφοράστο εφετήριο. Οδικηγόροςτου ενδιαφερόμενου προσώπουδιαφωνεί με τηθέσηαυτή και εισηγείται πως ναι μεν στην προσφυγή και στην έφεση αντικείμενο της διαδικασίαςείναι ηδιοικητικήαπόφαση, 5 αλλά διαδικαστικάτο Δικαστήριο στην προσφυγήπεριο ρίζεταικαιεξετάζειμόνοτουςλόγουςακύρωσηςπουπρο βάλλονταισεαυτή.Κατάανάλογοτρόποκαιηέφεσηαπο φασίζεται μόνο μεβάση τους λόγους πουπεριέχονται στο εφετήριο. Όπουτο πρωτόδικο Δικαστήριο δεν επελήφθη 1 0 ζητημάτωνπουεγείρονται στηνπροσφυγή, αυτάγιαναγί νουναντικείμενοσυζήτησης κατ* έφεση,πρέπειναπεριλη φθούνστοεφετήριο. Συμφωνούμεμετηνεισήγησητουδικηγόρουτου ενδια φερομένουπροσώπου,η οποίαόπωςυποδείξαμεκαικατά 15 τη διάρκεια της διαδικασίας στηρίζεται στη νομολογία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου,πουπρόσφατα έχει επιβεβαι ωθεί στηνΑΕ 1604, ΣάββαςΣαββίδης ν.ΚυπριακήςΔημο κρατίας
(1993)3Α.Α.Δ. 249. Στηνυπόθεσηαυτή η Ολομέ λεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίουστην ενδιάμεσηαπόφαση 20 της, που αφορούσε ακριβώς παρόμοιο ζήτημα, είπε επι γραμματικάταεξής: "Ηεπανεξέτασητηςνομιμότηταςτηςπράξης γίνεται απότηνΟλομέλεια πάνωσταθέματακαισεόσηέκταση οιδιάδικοιέχουνπεριορίσει τουςλόγους στοσημείωμα 25 , τηςέφεσης." (Καιπαρατίθεταιησχετική νομολογία.) Το μόνο σφάλμαστην πρωτόδικηαπόφαση,πουδέχθηκε πως πράγματιέγινε καιο δικηγόρος του ενδιαφερομένου προσώπου,είναιη αναφοράτουΔικαστήπωςτο ενδιαφε ρόμενο πρόσωποκρίθηκεστις συνεντεύξεις απότην ΕΔΥ ως καλύτερος του εφεσείοντα. Η πραγματικότητα είναι 30 πως η ΕΔΥ έκρινε και τους δύο ισόβαθμους,πάρα πολύ καλούς. Το μικρό όμως αυτό ολίσθημα του πρωτόδικου συνάδελφου δεν αλλοιώνει ποσώς την ουσία της απόφα σηςτου,ηοποίαστηρίζεταισεπληθώρααδιαμφισβήτητων στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του, σύμφωνα με τα 35 οποία ο εφεσείων δεν απέδειξε έκδηλη υπεροχή, πράγμα 292 3 Α.ΑΛ. Φιλιππίδης ν. Δημοκρατίας ΑφτεμίΦης,Δ. πουπαραδέχθηκεκαιοδικηγόροςτουενώπιονμας. Εδώκανονικάθαέπρεπε νασυμπληρωθεί η απόφαση μας,μετηναπόρριψη της έφεσης.Γιαπληρέστερησυζήτη ση όμως, και μόνον κατ' οικονομία, θα ασχοληθούμε με 5 τις εισηγήσεις του δικηγόρου του εφεσείοντα. Αυτά που χαρακτήρισε ενώπιον μας ως πλάνη περί τα πράγματα, δεν αποτελούν ουσιαστικά τίποτε άλλο παρά προβολή επιχειρημάτων πως η ΕΔΥ δεν αξιολόγησε ορθάτα στοι χεία που είχε ενώπιον της. Τα επιχειρήματα όμως είναι 10 αβάσιμα.ΗΕπιτροπή είχεναεπιλέξειτον καταλληλότερο μεταξύ δύο αξιόλογων υποψηφίων, του ενδιαφερόμενου προσώπου και του εφεσείοντα. Μελέτησε το ζήτημα εις βάθοςκαιπροβληματίστηκε πολύ,εξ'ούκαιηκατάπλειο ψηφία απόφαση,τρεις υπέρ του ενδιαφερομένου προσώ15 πουκαιδύοτουεφεσείοντα.Μερικάμάλιστααπότα μέλη τηςΕπιτροπήςκατέγραψανσταπρακτικάκαιτους λόγους τηςδικήςτουςεπιλογής. Ο εφεσείων και το ενδιαφερόμενο πρόσωπο έχουν εξαίρετες εμπιστευτικές εκθέσεις, με ελαφράυπεροχήτου 20 διορισθέντος. Είναιδεκτόπως το ενδιαφερόμενοπρόσω πο έχειυπέρτεραακαδημαϊκάπροσόντααπότον εφεσείο ντα. Ο δικηγόρος του εφεσείοντα εισηγήθηκε, πάνω σ' αυτό,πως ηΕΔΥ έδωσευπέρμετρηβαρύτητασταπροσό ντα αυτά, που δεν είναι μεταξύ των απαραιτήτωνπου 25 προβλέπονται στα σχέδια υπηρεσίας γιατηθέση.Έχουμε τηγνώμη πως δεν είναι ορθό αυτό. ΟΠρόεδρος τηςΕπι τροπής, πράγματι, αιτιολογώντας τη δική του επιλογή, έκαμεειδικήμνείασ'αυτά.Τοέναόμωςαπότα προσόντα πουδιέθετε το ενδιαφερόμενο πρόσωπο είναι συναφές με 30 ταδιοικητικάκαθήκοντα τηςθέσης και,μολονότι η νομο λογία θεωρεί περιθωριακής σημασίας προσόντα που δεν προβλέπονταιστασχέδια υπηρεσίας,εντούτοις δεν αγνο ούνται ολωσδιόλου, ιδιαίτεραόπου υπάρχουν ισόβαθμοι υποψήφιοι,όπουηθέση απονέμεταιμεπρώτοδιορισμό ή 35 είναιψηλάστηνιεραρχία. Ο Προϊστάμενος τουΤμήματοςσύστησεγια διορισμό το ενδιαφερόμενο πρόσωπο.Οδικηγόρος του εφεσείοντα 293 Αοτεμίδης,Α. Φιλιππίδηςν.Δημοκρατίας
(1993)εισηγείται πως η σύσταση αυτήσυγκρούεται με τα στοι χεία των φακέλων. Αυτή του την εισήγηση ο δικηγόρος του εφεσείοντα στηρίζει σε νομικό σφάλμα. Λέγει πως, εφόσον σύμφωνα με τα στοιχεία των φακέλων,στη δική τουκρίση,υπερτερείοεφεσείων,η σύστασητου Προϊστα μένουτουΤμήματοςδενσυνάδειμεταστοιχείατωνφακέ- 5 λων, ότανπροτείνει για διορισμό το ενδιαφερόμενοπρό σωπο. Αυτός ο συλλογισμός είναι εσφαλμένος. Η νομολογία καθιερώνειπωςησύστασητουΠροϊσταμένου του Τμήματος είναι τρωτή όταν δεν συνάδει με τα στοι χεία των φακέλων. Τα στοιχεία αυτά, στη συζητούμενη 10 υπόθεση, καταδείχνουνπως το ενδιαφερόμενοπρόσωπο ήταν καθόλα ένας εξαίρετος υποψήφιος.Ηκρίση επομέ νωςτουΠροϊσταμένουδενήταναντίθετη με αυτά. Ηέφεσηαπορρίπτεται μεέξοδαειςβάροςτουεφεσείο ντα,πουθα υπολογίσει οΠρωτοκολλητήςκαιθαεγκρίνει 15 τοΔικαστήριο. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδασεβάροςτονεφεσείοντα. 294