clr/1993/1993_3_311.pdf

(2)(δχΐ) — Επιταχυνόμενη απόσβεση— Δαπάνη για αγορά διαμερι­ σμάτων — Κεφαλαιουχικές εκπτώσεις — Ο Πίνακας τον περί 5 Εκτακτης Εισφοράς Νόμον 34/78παράγραφοι 2 και 3 — Από τη διατύπωση της παραγρ. 2 τον Πίνακα είναι φανερό ότι δεν παρα­ χωρούνται για σκοπούς έκτακτης εισφοράς σε εισόδημα πον προ­ έρχεται από ενοίκια — Σε τέτοια περίπτωση ο φορολογούμενος δι­ καιούται έκπτωση 25% των ενοικίων — Η απόφαση τον Εφόρον 10 να μη επιτρέψει τη δαπάνη για την αγορά διαμερισμάτων ως έκ­ πτωση για σκοπούς έκτακτηςεισφοράς επικυρώθηκε. Αναθεώρηση φορολογίας — Οι περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως ΦόρωνΝόμοι 1978-1979 άρθρο 23

(1)— Προθεσμία έξη ετών — Αρχές πον εφαρμόζονται. 15 Λέξεις και Φράσεις — "Κατά τον προσδιορισμό τον φορολογητέον ει­ σοδήματος" στο άρθρο 12

(2)(δ)(ι) των περί Φορολογίας τον Εισο­ δήματοςΝόμων 1961-1979. 20 25 Ηπαρούσαπροσφυγήστρέφεται εναντίον απόφασηςτουΕφόρου Φόρου Εισοδήματος (ο 'Εφορος) με την οποία δεν επέτρεψε για σκοπούς έκτακτης εισφοράς την έκπτωση που προνοεί το άρθρο Ι2

(2)(δχϊ) των περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων 1961 έως 1979, (ο Νόμος), δηλαδή επιταχυνόμίνη απόσβεση για διαμερίσματαπουαποκτήθηκαν απότον αιτητήγια σκοπούς ενοι­ κίασης. Το εισόδημα τουαιτητήπροέρχεται απότην άσκησητουεπαγ­ γέλματος του λογιστή -ελεγκτή,απόενοίκια,απόυπηρεσίαως δι­ ευθυντή εταιρειών καιαπόσύνταξη. 'Οτανυπέβαλλε τις δηλώσεις του για εισόδημα που υπόκειτο σε έκτακτη εισφορά για τα έτη 311 Ν.ΙανΙόηςν.Δς^ιοκρατίας

(1993)1976 - 1979 μεβάσητο άρθρο 12(2χδ)του Νόμου,διεκδίκησε επι­ ταχυνόμενη απόσβεση αναφορικά με έξοδα που υπέστη για την απόκτηση διαμερισμάτων και ετήσια κεφαλαιουχική έκπτωση για την ενοικιαζόμενηπεριουσία Ο Έφορος μετά απόεξέταση των λογαριασμών πουυπέβαλε ο 5 αιτητής και τον προσδιορισμό εισοδήματος, μεταξύ άλλων, απο­ φάσισεότι γιασκοπούςέκτακτηςεισφοράςοι εκπτώσεις πουζήτη­ σε ο αιτητήςπάνωστις δαπάνεςγιατηναπόκτησηδιαμερισμάτων δεν ήταν επιτρεπόμενες εκπτώσεις σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων 2 και 3 του Πίνακα του περί Έκτακτης Εισφοράς 10 Νόμουαρ.34/78.Ηαπόφασητου Εφόρουκοινοποιήθηκε στον αι­ τητήμεεπιστολή ημερομηνίας25 Αυγούστου

1. Ο αιτητής υπέβαλε ένσταση με επιστολή ημερομηνίας 19 Σε­ πτεμβρίου 1983 ισχυριζόμενος ότι η παραχώρησηεκπτώσεων για φθορά πάνω στο κόστος των κτιρίων δεν απαγορευόταναπό τις 15 πρόνοιες των παραγράφων2και 3τουσχετικού Πίνακα. Ο Έφοροςαρχικάδέκτηκετις απόψειςτουαιτητήμε επιστολή του ημερομηνίας 30/9/
2. Όμως μετά από επανεξέταση του θέ­ ματοςαναθεώρησετηναπόφασητουκαι μεεπιστολή τουημερομη­ νίας 9/3/1984 πληροφόρησε την αναθεωρημένηαπόφαση του στον 20 αιτητή, διατηρώνταςουσιαστικά την αρχική του απόφασητης25/ 8/
3. Ο αιτητής υπέβαλε νέα ένσταση ημερομηνίας 21/3/
4. Στις 29/3/1984 ο Έφορος απάντησε ότι η απόφασητης 9/3/1984 ήταν τελεσίδικη. Ο αιτητής καταχώρησε την παρούσαπροσφυγή εναντίον της 25 απόφασης του Εφόρου.Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο Έφοροςδεν είχε εξουσία νααναθεωρήσειτην απόφασητουτης3CV9/1983καιότι οι αναθεωρήσεις που έγιναν πέραν των έξι ετών ήταν εκπρόθεσμες καιάκυρες. Το ερώτημαπουεγείρεται είναικατάπόσοηερμηνείατων δια- 30 τάξεων του Πίνακατου περί ΈκτακτηςΕισφοράς Νόμουαπότον Έφορο σύμφωνα με τις οποίες δεν παραχωρούνται κεφαλαιουχι­ κές εκπτώσας στον προσδιορισμό εισοδήματος από ενοίκια για σκοπούς έκτακτηςεισφοράςείναιορθή. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου απεφάσισε ότι η 35 απόφασητου Εφόρου ήτανορθήαναφορικάπροςτο έτος 1978 και ότι η αναθεώρηση της 25/8/1983για τις τριμηνίες των ετών 1976 και 1977 ήταν πέραν των 6 ετών και κατά συνέπεια ήταν άκυρη. Επίσης αποφάνθηκεότι:
5. Ο Έφορος έχει δικαίωμανααναθεώρησα την απόφασητου 40 τηρουμένων των διατάξεωντου άρθρου23 των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως ΦόρωνΝόμων όταν κρίνει ότι έδωσε εσφαλμένη ερμηνεία του νόμου στην προηγούμενητου απόφαση. Ηθέση αυτή υποστηρίζεταικαιαπό την νομολογία. 312 3 ΑΛΛ, 5 Ν.lovttqcν.Δΐ||ΐοκφΚίας
6. Είναι φανερον απότις πρόνοιες του περί Έκτακτης Εισφο­ ράς (ΠροσωριναΙ Διατάξεις) Νόμουτου 1978, Νόμος αρ. 34/78ότι οι διατάξεις των περί ΦόρουΕισοδήματος Νόμων ισχύουν τηρου­ μένων των αναλογιών, mutatis mutandis, στις υποθέσεις εκτάκτου εισφοράς, αλλά υπόκεινται στις τροποποιήσεις που αναφέρονται στο Παράρτηματων περί ΕκτάκτουΕισφοράςΝόμων. 15 3.Σύμφωνα μετις πρόνοιες του άρθρου 12(2χδχί)τουΝόμου, ένας φορολογούμενος δικαιούται του ευεργετήματος της επιταχυνόμενης απόσβεσης αν είχε δαπανήσει χρηματικά ποσά για απόκτήση στοιχείων πάγιου ενεργητικού τα οποία χρησιμοποιήθηκαν στην επιχείρηση του. Στηνπροκειμένη περίπτωση ηδαπάνητουαι­ τητήέγινεγιααπόκτησηδιαμερισμάτων καιζητήθηκε επιταχυνόμενη απόσβεση τόσο για σκοπούς φόρου εισοδήματος όσο και για σκοπούς έκτακτης εισφοράς. Ο Έφοροςπαραχώρησε μόνο την κεφαλαιουχικήέκπτωσηγιασκοπούς φόρου εισοδήματος. 20
7. ΗαπόφασητουΕφόρουναμηεπιτρέψει τηνδαπάνηγιατην απόκτηση διαμερίσματος ως έκπτωση για σκοπούς έκτακτης ει­ σφοράς στηρίχτηκε στις διατάξεις των παραγράφων 2 και 3 του Πίνακα(άρθρο 3)τουπερί ΕκτάκτουΕισφοράς (Προσωριναί Διατάξεις)Νόμουτου 1978 (Νόμος34/78). 1 0 25
8. Είναι φανερό απότηδιατύπωσητηςπαραγράφου2τουσχε­ τικού Πίνακα ότι οι εκπτώσεις που προβλέπονται από την παρά­ γραφο2 δεν παραχωρούνταιστην περίπτωση πουτο εισόδημα του φορολογουμένου προέρχεται από ενοίκια. Σε τέτοια περίπτωση αντί των εκπτώσεων αυτών ο φορολογούμενος δικαιούται ως έκ­ πτωση ποσοστό 25% του ακαθάριστουενοικίου καθώς επίσης και τόκους επί του δανεισθέντος κεφαλαίουγια απόκτηση της οικοδο­ μής. 30
9. Η θέση ότι η παράγραφος 2 αποκλείει την παραχώρηση άλλων εκπτώσεων υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε προηγούμενες υποθέσεις. 35 40
10. Αν ο ισχυρισμός του αιτητή, ότι ηπαράγραφος 3του Πίνα­ κα πουπροβλέπει έκπτωση 25% απότα ενοίκια δεν ίσχυεστην πε­ ρίπτωση του εφόσον δεν είχε εισόδημα από αυτά,γινόταν αποδεκτός τότε ούτε καιγια σκοπούς φόρου εισοδήματος δεν μπορούσε να παραχωρηθεί επιταχυνόμενη απόσβεση δεδομένου ότι ηπροϋ­ πόθεση για την παραχώρηση της είναι η ύπαρξη εισοδήματος, θα ήτανπαράλογο,ο φορολογούμενος πουέχειεισόδημα ναμην τύχει του ευεργετήματος της σχετικής έκπτωσης και να την επωφελείται αυτός που δεν έχει εισόδημα. Μιατέτοια ερμηνεία θαδημιουργού­ σε αυθαίρετηδιάκριση σε βάρος προσώπων της ίδιας τάξεως και κατά συνέπεια θα βρισκόταν σε αντίθεση προς τις διατάξεις των Άρθρων 24 και29 τουΣυντάγματος. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα ειςβάρος τον αιτητή. 313 Ν.It»vtt*ν.Δημοκρατίας

(1993)Υποθέσεις πον αναφέρθηκαν: Καλογήρου ν.Δημοκρατίας

(1986)3CLR. 1968Rv. IRC& mother ExParteDP. MannUnderwritingAgency Ltd &RelatedApplications· Scorerv. Oin EnergyLtd58 TC592BritishMexicanPetroleumCoLtdv. Jackson 16 TC5TO Rv. Frankos

(1965)3CLR64V Solomonides v. R

(1968)3CLR108GeorghiadesvR

(1980)3CLR 525' CostanneEstatesv. R

(1982)3CLR859- 10 Lamtis&Sons(Investments)Ltdv.R

(1973)· Πετεινού v. Δημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 13/2/1991Parkin v. CatteU[1971]48TC462CenlonFinance CoLtdv. EUwood40TC176θεοχαρίδηςν. Δημοκρατίας

(1985)3AAA. 2725River EstatesLtdv. TheRepublic

(1986)3C.LJi. 2575- 1 5 GA J>. EstatesLtdv. TheRepublic

(1988)3C.LJi. 2420. Προσφυγή. Προσφυγή μετηνοποίαοαιτητήςπροσβάλλειτηναπό­ φασητωνκαθ'ων ηαίτηση ναμηνεπιτρέψειγιασκοπούς έκτακτης εισφοράς τηνέκπτωση πουπρονοούσετοάρθρο 12

(2)(δ) (ι) των περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων 1961- 1979tδηλαδή επιταχυνόμενη απόσβεσηγια διαμερίσματα πουαπαιτήθηκαν απότον αιτητή γιασκο­ πούς ενοικίασης. Οαιτητήςπαρουσιάζεται αυτοπροσώπως. 20 ^5 Γ.Λαζάρου, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίαςΑ\ γιατους καθ'ωνη αίτηση. Cur.adv. vult 314 3ΑΛΛ. Ν.ΙωνΙδηςν. Δημοκρατίας ΛΟΙΖΟΥ, Π. ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση.Με τηνπροσφυγήτουαυτήοαιτητήςπροσβάλλει τηναπόφα­ σητουΕφόρουΦόρουΕισοδήματος,στησυνέχεια ο 'Εφο­ ρος,ναμηνεπιτρέψει γιασκοπούςέκτακτηςεισφοράςτην έκπτωσηπου προνοούσε τοάρθρο 12

(2)(δ)(ΐ) τωνπερί Φο­ ρολογίας του Εισοδήματος Νόμων 1961 έως 1979, που θα αναφέρεταιως οΝόμος,δηλαδήεπιταχυνόμενη απόσβεση για διαμερίσματα που αποκτήθηκαν από τον αιτητή για σκοπούς ενοικίασης. Ηαπόφαση τουΕφόρουκοινοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολές ημερομηνίας 9 Μαρτίου 1984 και 29 Μαρτίου 1984, αντίγραφοτων οποίων επισυνάπτεταιστην ένσταση ωςΤεκμήριο 1και

1. Χτο Τεκμήριο 1,το οποίο πρέπεινα διαβάζεται σε συσχετισμό με την επιστολή του αιτητή ημερ.25 Αυγούστου 1983 (Τεκμήριο 3),ο Έφορος αναφέ­ ρεταισε προηγούμενη επιστολή του, 30 Σεπτεμβρίου 1983 (Τεκμήριο 5), αναφορικά με τους λογαριασμούς για τα χρόνια 1977, 1978 και 1979 και προσθέτει ότι είχεεπανε­ ξετάσει τηναπόφασητουεπίτουθέματοςτωνκεφαλαιου­ χικών εκπτώσεων επίενοικιαζόμενης περιουσίαςκαιαπο­ φάσισε ότι αυτά κατ' ουδένα τρόπο μπορούσαν να επιτραπούν για σκοπούς έκτακτης εισφοράς και επέμενε στον καθορισμό της φορολογίας την οποία κοινοποίησε μετηνεπιστολήτουτης25 Αυγούστου
2. Σαν αποτέλε­ σμα η ζημιά που θα μεταφέρετο στο 1982 για σκοπούς έκτακτηςεισφοράςήταν£3.
3. Πριν προχωρήσουμε περισσότερο θα πρέπει να ανα­ φερθούμε στο παράπονο του αιτητή, ότι ο Έφορος δεν είχε εξουσία να αναθεωρήσει την απόφασητου της 30ης Σεπτεμβρίου 1983, (Τεκμήριο 5). Έχει υποστηριχθεί από τοναιτητήότι OL αναθεωρήσεις,οι οποίες έγιναν από τον Έφορο στις 25.8.83,9.3.84και29.3.84 είναι εκπρόθεσμες και άκυρεςαναφορικάμετηνέκτακτηεισφοράγιατις τρι­ μηνίες που λήγουν στις 31.3.76, 30.6.76, 30.9.76 και 31.12.76και 31.3.77,30.6.77,30.9.77και 31.12.77μιακαι έγινανπέραντων έξι ετών μετάτοτέλοςτουτριμήνου στο οποίο αναφέρονταικαικατάσυνέπεια αντίθετες προς τις πρόνοιες του άρθρου 23 των περί Βεβαιώσεως και Ει315 Α. Αοΐξον, Πρ. Ν.ϊωνίδςςν.Δημοκρατίας

(1993)σπράξεως Φόρων Νόμων 1978-1979, του άρθρου 6 του περί ΈκτακτηςΕισφοράςΝόμουτου 1974 πουαντικατα­ στάθηκε μετο άρθρο6τουΝόμουαρ. 15του 1976 καιτο άρθρο6τουΝόμουαρ.34του 1978. Είναιη θέση τουαιτητήότιη ενέργειατουΕφόρου δεν συνάδει με τηνυπόθεσηΑδάμοςΚαλογήρονν.ΤηςΔήμο-5 χρατίας

(1986)3C.L.R.1968καιστακρατούνταστο Ηνω­ μένο Βασίλειοστο σύστημα του οποίουβασίστηκε ηπερί φορολογίαςτου ΕισοδήματοςΝομοθεσίατηςΚύπρου και για το σκοπό αυτόπαρέπεμψε στο Simon* s Weekly Tax ServiceIntelligenceτου 1989,σελ.589καιστηνυπόθεσηR. v. IRC and Another Ex ParteD Ρ Mann Underwriting 10 Agency Ltd and Related Applications και μεταξύ άλλων στην υπόθεση Scorer v. Olin Energy Ltd58 TC 592 της Βουλής των Λόρδων καιστις παραγράφους 11, 12και 14 (α) της γραπτής του αγόρευσης, όπου γίνεται αναφορά στην British Mexican Petroleum Co Ltd v. Jackson 16TC I S 570κ.ά. Είναιη εισήγησητουΕφόρουότιείχεεξουσίανακάμει τούτοκάτωαπότιςδιατάξειςτουάρθρου23 σύμφωναμε τοοποίοοΈφοροςέχειεξουσίαναεπιβάλεινέαή επιπρό­ σθετη φορολογία, όποτε "κρίνει" ότι η πρώτη απόφαση 20 του λήφθηκεείτε μεεσφαλμένη άποψητουΝόμουή όταν ανακαλύψει νέα γεγονότα. Εξουσία δίδεται στον Έφορο ώστε να είναι σεθέσηνα επιβάλει φόρο με το ορθόποσό φόρου,όπουλόγωπαραλείψεωςαπότοφορολογούμενο ή εσφαλμένης ερμηνείαςτουΝόμου,οφορολογούμενος έχει . φορολογηθεί καιπλήρωσε λιγότερο φόροαπόεκείνο που θα όφειλε ναπληρώσει. Οι διατάξειςαυτέςερμηνεύθησαν στις υποθέσεις R. v.Frankos

(1965)3 CLR 641, στις σελ. 655-656, Solomonides v. R.

(1968)3 CLR 108, στις σελ. 120-121καιUlian Georghiaoes v.R.

(1980)3CLR525,στη σελ. 548, οι οποίες αναφέρονταισε παρόμοιες διατάξεις 30 τουάρθρου23 τουΝόμου53του 1963πουτώρακαταργή­ θηκαν και αντικαταστάθηκαν απότο πιο πάνωάρθρο23 του Νόμου 4 του 1978. Σχετική επίσης είναι η υπόθεση Constanne Estates v.R.

(1982)3 CLR 859, στις σελ. 86735 868 καιτο Halsbury'sLaws(3rdEdition)Vol. 20,σελ. 670, 316 3ΑΛΛ. Ν.Ιωνϋηςν.Δημοκρατίας Α.Λοΐζον,Πρ. παράγραφος 1315. Είναι φανερό ότι η αναφορά στην British Mexican Petroleum Co Ltd (πιο πάνω)δεν έχει εφαρμογήστηνπα­ ρούσαυπόθεση,διότιδεν αναφέρεταισελογαριασμούς οι 5 οποίοι νόμιμα και ορθά ολοκληρώθηκαν. Εν πάση περι­ πτώσει οιλογιστικέςαρχέςέχουνεφαρμογήμόνοεκείπου δεν παραβιάζουντο Νόμο. ΒλέπεPanos Lanitis and Sons (Investments) Ltd v. R.

(1973)667, 681. Ενπάσηπεριπτώ­ σει τα επιχειρήματα που προβάλλει ο αιτητήςαναφέρο10 νται στο έτος 1978 διότι η επανεξέταση απότον Έφορο που έγινε για τα έτη 1976 και 1977 δεν βρίσκονται μέσα στην προδιαγραφόμενηπερίοδοηοποίαπροβλέπεταιαπό το άρθρο 23

(1)του περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμου του 1978-1979και του άρθρου 6 του περί 15 Έκτακτης Εισφοράς (Προσωριναί Διατάξεις) Νόμου του 1978 Νόμος34του 1978. Σεό,τι αφοράτο θέμααυτό,διαφωτιστική επί τουθέ­ ματος είναι καιηυπόθεσηΑνδρούλλαΜ.Πετεινούν. Δη­ μοκρατίας, 282/89, ημερομηνίας 13 Φεβρουαρίου 1991, 20 όπουειπώθηκε: 25 30 35 "Αναφορικά μετηνπρώτηπροϋπόθεσηθα πρέπεινα παρατηρήσωότι συνεπάγεται την προσθήκηστο άρθρο λέξεωνπου οΝομοθέτηςδενέκρινεσκόπιμο ναπεριλά­ βει. Προσεχτική μελέτη του κειμένου του άρθρου 14 οδηγεί, κατάτηγνώμημου,στο συμπέρασμα ότιπαρέ­ χει στοΔιευθυντή τηνεξουσία ναπροβείσε συμπληρω­ ματικήφορολογία σαν αποτέλεσμα επανεκτίμησης των ίδιων γεγονότων, στοιχείων και νομικών διατάξεων πάνω στα οποία στηρίχτηκε η προηγούμενη αρχική ή τελικήφορολογία. Καιτούτο κατ' εξαίρεσητου γενικού κανόνα του διοικητικού δικαίου σύμφωνα με τον οποίο,εκτός ανάλλως πως καθορίζεταιμε νομοθετική διάταξη, δεν επιτρέπεται ανάκληση νόμιμης διοικητι­ κήςπράξης,ευμενούςγιατοδιοικούμενο,σαναποτέλεσμα επανεκτίμησης από τη διοίκηση των δεδομένων πάνωσταοποίαστηρίχτηκε ηανακαλούμενηπράξη. 317 Α.Δοΐζου, Πρ. Ν.Ιονίδηςν.Δημοκρατίας

(1993)Ηγνώμη μουότι συμπληρωματική φορολογίακάτω από το άρθρο 14μπορεί ναεπιβληθεί ανεξάρτητα αν έχουν έλθεισεφωςήόχινέα στοιχεία μετάτηνπρώτη επιβληθείσα τελικήφορολογία, υποστηρίζεται από τις αποφάσεις στις Αγγλικές υποθέσεις Parkin v. Cattell 5 [1971] 48 T.C.462, και Cenlon Finance Co Ltd v. EBwood, 40T.C. 176,καθώςκαιαπότην απόφαση μο­ νομελούς Δικαστηρίου αναθεωρητικής δικαιοδοσίας στην υπόθεση Πανικός Θεοχαρίδηςν. Δημοκρατίας

(1985)3Α.ΑΑ 2725,της οποίαςτοσκεπτικό υιοθετώ 10 καιεφαρμόζωκατ'αναλογίαστηνπαρούσαυπόθεση,,. Το εισόδημα του αιτητήπροέρχεται απότηνάσκηση του επαγγέλματος τουΛογιστή καιΕλεγκτή,απόενοίκια, από υπηρεσία ωςΔιευθυντή εταιρειών και απόσύνταξη. Ο αιτητής υποβάλλοντας τις δηλώσεις του για εισόδημα 15 που υπόκειτο σε έκτακτη εισφορά για ταέτη1976-1979 και σύμφωνα μετις πρόνοιες τηςυποπαραγράφου 2(δ) τουάρθρου 12τουΝόμου,διεκδίκησεωςεκπτώσειςεπιτα­ χυνόμενη απόσβεση αναφορικάμεέξοδα πουυπέστηγια την απόκτηση διαμερισμάτων καιετήσια κεφαλαιουχική 20 έκπτωσηγιατηνενοικιαζόμενηπεριουσία. Κεφαλαιουχικέςεκπτώσειςεπί ενοικιαζόμενης περιουσίας Κεφαλαιουχικέςεκπτώσειςεπί δαπανώνπουγίνονταιγιατην απόκτησηπεριουσίας 1976 1977 1978 1979 234 - 177 25 1400 4100 5100 -" Ο Έφοροςμετάαπόεξέτασητωνλογαριασμώντου αι­ τητήγια σκοπούς φορολογίας και τον προσδιορισμότου εισοδήματος πουυπόκειτο σε έκτακτη εισφορά, μεταξύ 30 άλλων αποφάσισεότιγιασκοπούς έκτακτηςεισφοράςκε­ φαλαιουχικές εκπτώσεις πουζητούνταιεπί δαπανώνπου γίνονται γιατηναπόκτησηπεριουσίας, δενήσαν επιτρε­ πόμενες εκπτώσεις σύμφωνα μετιςδιατάξεις των παρα­ γράφων2και3τουΠίνακατουπερί Έκτακτης Εισφοράς 35 Νόμουπου είχαν νομοθετηθεί από καιρούεις καιρό. Σαν αποτέλεσμα, κοινοποίησε τηναπόφασητουμεεπιστολή 318 3 ΑΛΛ. Ν. Ιονίδηςν.Δημοκρατίας Λ. ΔοΤζου,Πρ. της 25 Αυγούστου 1983 (Τεκμήριο3)καιδεν επέτρεψετα ακόλουθαποσά: £ 5 1976 760 1977 4100 1978 5217 Ο αιτητής με επιστολή του της 19 Σεπτεμβρίου 1983 (Τεκμήριο 4) έφερε ένσταση εναντίον της πιο πάνωαπό­ φασης του Εφόρου για τους λόγους πουαναφέρονται στηνπαράγραφο (γ)τηςεπιστολήςαυτής,οι οποίοιδιατυ10 πώθηκαν στααγγλικάκαιχάριντης ακρίβειας επαναλαμ­ βάνονται εδώστην ίδιαγλώσσα: 15 20 25 "(c) Wear and Tear 'overclaimed' for special contribu­ tion purposes, 1976 £760, 1977 £4100, 1978 £5217. By virtue of Section 6 of the Special ContributionLaw 1978 and the corresponding section in the relevant law for 1976 and 1977 the Assessment and Collection of Taxes Law in force for the time being are made to apply, mutatis mutandis, to the assessment and imposition of special contribution subject to the amendments set forth in the schedule to the Special Contribution Law. Inthat schedule, para 2, it is stated that in ascertaining the income for special contribution purposes there shall be allowed all deductions under the Income Tax Laws in force for thetimebeing with theexception of: (i) The investment deduction allowed under thepro­ visionsof paras (a)and(b)of sub-section 2 of section 12 of IncomeTax Law.

(11)The depletion allowance granted under the provi­ sions of clause5 of thetint schedule. 30 (Ui)Thelosscarriedforward from previous years. 319 Δ.ΑοΤζου,Πρ. Ν.Ιωνίδηςν.Δημοκρατίας

(1993)Itissubmitted withrespect thattheseamendmentsdonot givepowertotheCommissioner todisallowthewearand tear allowance on buildings. If the intention of the legislator was to refuse the wear and tear allowancehe would include under para 2(

1. a)of the schedule to the 5 Special Contribution Law, paras (a),(b)and(
2. c)of section 12 and not paras (
3. b)and (
4. c)alone. Since the schedule does not provide for the refusal of the wear and tear allowance, which isgranted underpara (a)sub-section

(2)of section 12 of theIncomeTax Law, itfollows that the 10 wear and tear allowance must be granted to applicant under section 12,sub-section

(2), para (a)of theIncome Tax Law. I wouldliketo clarify that what you call as wearand tear is in fact expenditure incurred by me on the 15 acquisition of buildings for letting purposes which was expressly permitted as a deduction from the income for incometax purposes." Ο Έφορος μετά που εξέτασε τους νομικούς λόγους που πρόβαλε ο αιτητής,αποφάσισεναδεχθεί τις απόψεις 20 του και κοινοποίησε την απόφασητου αυτήσ' αυτόν με επιστολή ημερομηνίας 30 Σεπτεμβρίου 1983 (Τεκμήριο5). Όμωςστις 9Μαρτίου1984 ο Έφοροςεπανεξέτασετοζή­ τημα της απαίτησης του αιτητή για κεφαλαιουχικές εκ­ πτώσεις αναφορικάμε έξοδαπουυπέστη στην απόκτηση 25 περιουσίαςκαιαποφάσισεότι οιπιοπάνωεκπτώσειςπου ζητούσε ο αιτητήςδεν επιτρέποντογια σκοπούςέκτακτης εισφοράς και πληροφόρησε την αναθεωρημένηαπόφαση του στον αιτητή με επιστολή 9 Μαρτίου 1984 (Τεκμήριο 1).Πάλι,ο αιτητής μεεπιστολή τουτης21 Μαρτίου 1984 30 (Τεκμήριο 6) έφερε ένσταση στην τελευταία απόφασητου Εφόρουκαι όταν πληροφορήθηκε απόαυτόν με την επι­ στολή της 29 Μαρτίου 1984 ΟΓεκμήριο 2) ότι ητελευταία απόφασηπουτουκοινοποιήθηκεήταντελεσίδικη,οαιτητήςκαταχώρησετηνπαρούσαπροσφυγή. 35 θα πρέπειναλεχθεί εδώότι είναιφανερόαπότιςπρό­ νοιες του περί Έκτακτης Εισφοράς (Προσωρινοί Διατά320 3 ΑΛΛ. Ν.Ιωνίοηςν.Δημοκρατίας Α. ΑοΤζου,Πρ. ξεις)Νόμουτου 1978,Νόμοςαρ.34του 1978,οιδιατάξεις των περί Φόρου Εισοδήματος Νόμων ισχύουν τηρουμέ­ νων των αναλογιών, mutatis mutandis, στις υποθέσεις εκτάκτου εισφοράς, αλλά υπόκεινται στις τροποποιήσεις 5 πουαναφέρονταιστο Παράρτηματων περί ΕκτάκτουΕι­ σφοράς Νόμων. Το άρθρο 6 περί Εκτάκτου Εισφοράς (Προσωριναί Διατάξεις) Νόμουτου 1978, εις όση έκταση είναισχετικόμετηνυπόθεσημας, αναφέρει: 10 15 "6.Αι διατάξειςτων εκάστοτε ενισχύϊπερίΦορολογίας του Εισοδήματος Νόμων και των περί Καθορι­ σμούτουΠοσούκαιΑνακτήσεωςΦόρωνΝόμων, εφαρ­ μόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, υπό τας εν τω Πίνακι αναφερομένας τροποποιήσεις, αλλ' ουδεμία προσωπική έκπτωσις παραχωρείται και ουδέν εισόδημααπαλλάττεταιτης εισφοράςεξαιρέσει- Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 12

(6)(i)του Νόμου όπως ίσχυε τον ουσιώδη χρόνο, ένας φορολογού­ μενος εδικαιούτο του ευεργετήματος της επιταχυνόμενης 20 απόσβεσης εάν είχε δαπανήσει χρηματικά ποσά για από­ κτηση στοιχείων πάγιου ενεργητικού τα οποία χρησιμο­ ποιήθηκανστην επιχείρηση του.Οαιτητήςστηνπροκειμέ­ νηπερίπτωση δαπάνησεορισμένα ποσάγιατην απόκτηση διαμερισμάτων και ως εκτούτου διεκδίκησε επιταχυνόμε25 νη απόσβεση τόσο για σκοπούς φόρου εισοδήματος όσο και για σκοπούς έκτακτης εισφοράς. Ο Έφοροςπαραχώ­ ρησε την προαναφερθείσα κεφαλαιουχική έκπτωση για σκοπούς φόρου εισοδήματος αλλά όχι για σκοπούς έκτα­ κτηςεισφοράς. 30 Ηαπόφασητου Εφόρου να μην επιτρέψει τηδαπάνη γιατηναπόκτησητουδιαμερίσματος ωςέκπτωσηγιασκο­ πούς έκτακτης εισφοράς στηρίχτηκε στις διατάξεις των παραγράφων2και3τουΠίνακα(άρθρο3)τουπερίΕκτά­ κτου Εισφοράς (Προσωριναί Διατάξεις) Νόμουτου 1978 35 (Νόμοςαρ.34του1978). 321 Α. ΛοΤζου, Πρ. Ν. Ιωνίδηςν.Δημοκρατίας

(1993)Ηπαράγραφος2 προνοεί: 'Τηρουμένων των διατάξεων της παραγράφου3, προς προσδιορισμόν του εισοδήματος εκπίπτονται άπασαι αιδυνάμειτων εκάστοτε εν ισχύι περί Φορολο­ γίαςτουΕισοδήματοςΝόμωνεπιτρεπόμενοι εκπτώσεις 5 εξαιρέσει τωνακολούθων: (α)τηςεκπτώσεωςλόγω επενδύσεωςτηςχορηγούμε­ νηςδυνάμειτωνδιατάξεωντωνεδαφίων(β) και (γ) της παραγράφου

(2)τουάρθρου12. (β) της εκπτώσεως λόγω εξαντλήσεως μεταλλείου *° τηςχορηγούμενης δυνάμειτωνδιατάξεωντουάρθρου5 τουΠρώτουΠαραρτήματος. (γ) της ζημίας ήτις μεταφέρεται από προηγούμενα έτη: Νοείται ότι, απότης τριμηνίας της αρχομένης την 15 Ιην Απριλίου, 1976 και εντεύθεν οσάκις το ποσόνζη­ μίας το οποίον, εάν ήτοκέρδος ήόφελος θαεφορολογείτο δυνάμειτουάρθρου3,είναιτοσούτον ώστεναμη δύναται να συμψηφι,σθή καθ1ολοκληρίαν μετά του εξ άλλων πηγών εισοδήματος προσώπου τινός δια την αυτήντριμηνίαν,τοποσόντηςτοιαύτηςζημίας, καθ' ην έκτασιν τούτο δενσυμψηφίζεται ούτω μεταφέρεται και συμψηφίζεται μετά του κατά τας επομένας τριμηνίας τισοδήματοςτουπροσώπουτούτουμέχρις ότουη ζημία αύτηαποσβεσθή.". 25 Από τηδιατύπωσηαυτή είναιφανερόότι οι εκπτώσεις που παραχωρούνταιγια σκοπούς φόρουεισοδήματος πα­ ραχωρούνται επίσης καιγια σκοπούς έκτακτηςεισφοράς, εκτόςτωντριώνπεριπτώσεωνπουαναφέρονταιρητάστις υποπαραγράφους (α),(β)και (γ) και την περίπτωση που 30 διέπεται απότις διατάξειςτηςπαραγράφου3.Η ερμηνεία αυτή, δηλαδή, ότι οι πρόνοιες της παραγράφου 2 δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση της παραγράφου 3 ή η εφαρμογήτους ρυθμίζεται ήεξαρτάταιαπότις διατάξεις 322 3ΑΛΛ. Ν.Ιωνίοηςν.Δημοκρατίας Α. ΛοΤζου,Πρ. της παραγράφου αυτής,συνάγεται απότηφράση"τηρου­ μένωντωνδιατάξεωντηςπιοκάτωπαραγράφου3"μετην οποίααρχίζειη παράγραφος2καιαπότο ίδιοτο λεκτικό τηςπαραγράφου3ηοποίαέχειωςεξής: 5 10 "Εις την περίπτωσιν προσδιορισμού του εισοδήμα­ τος εξ ενοικίων,εκπίπτεταιποσοστόν εικοσιπέντε τοις εκατόν του ακαθάριστου αυτού εισοδήματος, καθώς επίσης και οι τόκοι επί κεφαλαίουδανεισθέντος προς απόκτησιν της οικοδομής της οποίαςτο ενοίκιονυπόκείταιειςκαταβολήνεκτάκτουεισφοράς: 15 Νοείται ότι εις περίπτωσιν καθ'ην εγένετο μείωσις ενοικίου δυνάμει οιουδήποτε εν ισχύ νόμου η επί των ούτω μειωθέντων ενοικίων αναλογούσα εισφοράυπο­ λογιζόμενη προ της τοιαύτης μειώσεως, μειούταικατά τοποσόκαθ'οτοενοίκιον έχει μειωθεί". Είναι φανερόν απότη διατύπωσηαυτήότι οι εκπτώ­ σεις που προβλέπονται απότην παράγραφο 2 δεν παρα­ χωρούνται στην περίπτωσηπουτο εισόδηματουφορολο­ γουμένου προέρχεται από ενοίκια. Σε τέτοια περίπτωση 20 αντίτωνεκπτώσεων αυτώνοφορολογούμενοςδικαιούται ως έκπτωση ποσοστό 25% του ακαθάριστου ενοικίου καθώςεπίσηςκαιτουςτόκους επίτουδανεισθέντος κεφα­ λαίουγιατηναπόκτησητηςοικοδομής. Η θέση αυτή, δηλαδή,ότι η παράγραφος 2 αποκλείει 25 την παραχώρηση άλλων εκπτώσεων υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στις υποθέσεις RiverEstates Ltd v. TheRepublic

(1986)3C.L.R. 2575 καιG.A.P. EstatesLtdv. TheRepublic,

(1988)3 C.L.R. 2420 όπουβασιζόμενοπάνω σεδιαφορετικόσκεπτικό κατέληξε στο συμπέρασμαότι οι 30 εκπτώσεις πουπροβλέπονται απότο άρθρο 12της Φορο­ λογικής νομοθεσίας δεν παραχωρούνταιστην περίπτωση προσδιορισμού εισοδήματος πουπροέρχεται από ενοίκια. 35 Ο ισχυρισμός του αιτητή ότι η παράγραφος 3 δεν εφαρμόζεταιστηδική τουπερίπτωσηγιατίδενυπάρχει 323 Α ΛοΤζου, Πρ. Ν.Ιωνίδηςν.Δημοκρατίας

(1993)εισόδημα από ενοίκιο δεν διαφοροποιεί το αποτέλεσμα. Έστωκαι ανδεχθούμετην εισήγησηαυτήτοσυμπέρασμα ότι δεν δικαιούται επιταχυνόμενη απόσβεση ισχύειδεδο­ μένου ότι η φράση "Εις την περίπτωση προσδιορισμού τουεισοδήματος" χρησιμοποιείται καιστο άρθρο 12

(2)(δ) 5 (i). Συγκεκριμένα το εδάφιο

(2)του άρθρου 12 αρχίζει με τηφράση"Κατάτονπροσδιορισμόν τουφορολογητέουει­ σοδήματος προσώπου". Συνεπώς αν ευσταθήσει η ερμη­ νεία που εισηγείται οαιτητήςτότε δενθαδικαιούταιεπι­ ταχυνόμενη απόσβεση τόσο για σκοπούς έκτακτης ίο εισφοράς όσο και για σκοπούς φόρου εισοδήματοςδεδο­ μένου ότι προϋπόθεση για την παραχώρησητης είναι η ύπαρξηεισοδήματος.Θαήτανπαράλογο,ο φορολογούμε­ νοςπουέχειεισόδημαναμηντύχειτουευεργετήματοςτης σχετικής έκπτωσης καινατηνεπωφελείται αυτόςπουδεν 15 έχει εισόδημα. Μιατέτοια ερμηνεία θαδημιουργούσεαυ­ θαίρετη διάκριση σε βάρος προσώπων της ίδιας τάξεως καικατάσυνέπεια θαβρισκότανσεαντίθεσηπροςτιςδια­ τάξειςτων Άρθρων24και28τουΣυντάγματος. Γιαόλουςτους πιοπάνω λόγους,η προσφυγήαπορρί- 20 πτεται με έξοδα εις βάροςτουαιτητήταοποίαναυπολο­ γιστούν απότονΠρωτοκολλητή. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιμε έξοδασεβάροςτοναιτητή. 324