clr/1993/1993_3_347.pdf

(1993)Οι λόγοι για τους οποίους ακυρώθηκε ο διορισμός του Μ. Ατ­ ταλίδηήτανοι ακόλουθοι: α. Στην προσφυγή υπ' αρ.738/89 για εσφαλμένο αποκλεισμό από την Επιτροπή της υποψηφιότητας του Η. Υψαρίδη λόγω μη κατοχήςτων απαιτουμένων ακαδημαϊκώνπροσόντων. 5 β. Στην προσφυγή υπ' αρ.739/89για μη αιτιολόγηση της από­ φασηςτης Επιτροπήςγια την επιλογή του ενδιαφερομένου μέρους έναντι του Φ. Φαίδωνος -Βαντέ ο οποίος ήταν κάτοχος τουπρό­ σθετου προσόντος τηςγνώσης τηςγαλλικής γλώσσας. Αναθεωρητική έφεσηυπ'αρ.

1. 10 Το ερώτημα που εγείρεται στην έφεση σε συσχετισμό με την πρωτόδικη απόφασηείναι αν τα πτυχία του Η. Υψαρίδη από το ίδρυμαPacific Western University της Πολιτείας Καλιφόρνιας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής συνιστούσαν πανεπιστημιακό δί- <πλωμα ή τίτλο και κατ' ακολουθία αν ο ίδιος ήταν κάτοχος των Ι-5 ακαδημαϊκών προσόντων που προβλέπονταν από το σχέδιο υπη­ ρεσίας για προαγωγήστηθέση τουΠρέσβη. Ο Γενικός Εισαγγελέας υπέβαλε ότι ταστοιχεία στα οποίαβά­ σισε την απόφασητου το δικαστήριο και συγκεκριμένα ηεπιστολή ~Λ της Επιτροπής προς τον Γενικό Εισαγγελέα ημερ. 6/4/89 με την ι οποίαζητούσε νομική καθοδήγησηγια την αξιολόγηση των προσό­ ντων του Η. Υψαρίδη επέβαλλε εκ διαμέτρου αντίθετα ευρήματα από ταευρήματατουπρωτόδικου Δικαστηρίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο επέτρεψε την έφεση και αποφάνθηκε 9< ότι ηακύρωση της επίδικης απόφασηςαπό το πρωτόδικοΔικαστή- " ριο δεν ευσταθεί γιατους πιοκάτω λόγους:
2. Η αναφορά στην απόφαση στο κείμενο της επιστολής της Επιτροπής είναι αποσπασματική ενώ το μέρος που παρατίθεται δεν αποκαλύπτει τις εκτιμήσεις της Επιτροπής για την υπόσταση των πτυχίων πουπαρέχει τοPacific Western University. 30
3. Ηδιαπίστωση των προσόντων τωνυποψηφίων για διορισμό ή προαγωγή στον δημόσιο τομέα συνιστά πτυχή της διοικητικής λειτουργίας και ανάγεται στηδιακριτική ευχέρεια του διορίζοντος οργάνου.
4. Η έρευνα της Επιτροπής για τη διακρίβωση της υπόστασης 35 των προσόντων του Η.Υψαρίδη δεν έχει οποιαδήποτεατέλεια. Με βάσητις πληροφορίες που δόθηκαναπόδύο οργανισμούς ταπρο­ σόντα που παρέχει το Pacific Western University δεν αναγνωρίζο­ νται ως πανεπιστημιακά προσόντα από κανένα σώμα που είναι επιφορτισμένο μ£ την αξιολόγηση των ακαδημαϊκών προσόντων 40 που παρέχονταιαπόιδρύματαΤριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. 348 3 ΑΛΛ, 5 10 Δημοκρατίαν.Υψαρίδη &άλλον (Αρ. 2)
5. Το γεγονός ότι το Pacific Western University λειτουργούσε βάσει της νομοθεσίας της Πολιτείας της Καλιφόρνιας ως πανεπι­ στήμιο,δεν σηματοδοτεί απόμόνο τουκαιτηνυπόστασητων πτυ­ χίων ταοποίαπαρείχε,καιοχαρακτηρισμόςτίτλου ωςπανεπιστημιακού από το ίδρυμα που το εκδίδει δεν επισφραγίζει και την αναγνώρισητου.
6. Βάσιμο κριτήριο αξιολόγησης ακαδημαϊκών προσόντων συ­ νιστάοκαθορισμός του επιπέδουακαδημαϊών προσόντων μεανα­ φορά στην υπόσταση που απολαμβάνουν στη χώρα που εκδίδονται.
7. Η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η Επιτροπή παρεξέκλινε στηνπαρούσαυπόθεσηαπό την πάγιατακτικήτηςγια τηναξιολόγηση των προσόντων του Η.Υψαρίδη είναι εσφαλμένη. 15 Για όλους τους πιο πάνωλόγους η έφεση γίνεται αποδεκτή. Η προσφυγή απορρίπτεταιως απαράδεκτη λόγω απουσίαςτου συμ­ φέροντος δηλ. της κατοχήςτων απαιτουμένων προσόντων πουθα νομιμοποιούσε τον αιτητήνα προσφύγει. Αναθεωρητική έφεσηυπ' αρ.
8. 20 25 30 35 40 Η ακύρωση του διορισμού του εφεσειοντα Μ. Ατταλίδη στην προσφυγή υπ' αρ.739/89 υπό του Φ.Φαίδωνος - Βαντέ οφείλετο στην παράλειψητης Επιτροπήςνααιτιολογήσει ειδικάτην επιλογή του Μ. Ατταλίδη έναντι του Φ.Φαίδωνος - Βαντέ ο οποίος ήταν κάτοχος του πρόσθετου προσόντος για προαγωγή της καλής γνώ­ σηςτης Γαλλικής,όπωςπρονοούσαντασχέδιαυπηρεσίας. Ο εφεσείων, Ατταλίδης που κατείχε τη θέση του Διευθυντή Υπηρεσίας Διεθνών Σχέσεων στη Βουλή των Αντιπροσώπων διεκ­ δικούσε διορισμό στην επίδικη θέσηβάσει της παραγράφου Α του σχεδίου υπηρεσίας πουκαθιστούσε επιπρόσθετο προσόν την "ικα­ νοποιητική πείρα σε θέματα συναφή με τις δραστηριότητες του Υπουργείου Εξωτερικών". Η απόφασητου πρωτόδικου Δικαστη­ ρίου επισημαίνει ότι δεν γίνεται καμμιά αναφορά στα πρακτικά της Επιτροπής που να αποκαλύπτεικατά πόσο διερευνήθηκε αν ο Ατταλίδης κατείχετο προβλεπόμενο πρόσθετο προσόν. Υπεβλήθηεκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα ότι ηκατοχήτου πρόσθετου προσόντος καταφαίνεται αναντίλεκτα απότα στοιχεία του φακέλλου ενώ ηαντίθετηπλευρά υπέβαλε ότι πρέπει ναυπάρ­ χει ρητήδιαπίστωσηγια τηνκατοχήτου πρόσθετουπροσόντος για ναπαρέχεταιπεδίογιαεπέμβαση. Σύμφωνα με τα στοιχεία του φακέλλου ο διορισμός στη θέση πουκατείχε ο εφεσείων απαιτούσε"πολυμερή μόρφωσηκαι ευρεία γνώση πολιτικών, οικονομικών και διεθνών πραγμάτων"και επί­ σης τα καθήκοντατης θέσης και η συμμετοχή του εφεσειοντα στην ομάδα εργασίας για το Κυπριακό συνιστούσαν αποδεικτικά στοι- 349 Δημοκρατίαν.Υψαρίδη&άλλου(Αρ. 2)

(1993)χεία για πείρα σε θέματα συναφή προς τις δραστηριότητες του Υπουργείου Εξωτερικών. Το Ανώτατο Δικαστήριο επέτρεψε την έφεση καιαποφάνθηκε ότι: 1.Είναι νομολογιακά θεμελιωμένο ότι οι κανόνεςτης χρηστής 5 διοίκησης επιβάλλουν την εξειδίκευση των λόγων πουαντισταθμί­ ζουντο ευεργέτημα τουπρόσθετου προσόντος ανθυποψηφίουεκεί­ νου που επιλέγεται.

1. Ο διορισμός σε θέση στο δημόσιο αποτελεί αφ' εαυτούτεκ- \Q μήριο για την κατοχή των προβλεπομένων από το σχέδιο υπηρε­ σίας προσόντων γιαδιορισμό και επομένως ο διορισμός του εφεσείοντα στη θέση του Διευθυντή Υπηρεσίας Διεθνών Σχέσεων τείνει να τεκμηριώσει ευρεία γνώση πολιτικών, οικονομικών και διεθνών πραγμάτωντομείς πουσυναρτώνται άμεσαμετις δράστη- <c ριότητες του Υπουργείου των Εξωτερικών.
2. Η παράλειψητης Επιτροπήςνα κάμει ειδική αναφορά στο θέμα μπορεί εύλογα ναυποτεθεί ότι οφείλεται στο αναντίλεκτο γε­ γονός ότι όπως εφαίνετο από τα στοιχεία του φακέλλου ο εφε­ σείων κατείχε το πρόσθετο προσόν για διορισμό στην επίδικη 20 θέση.
3. Και οι δύο υποψήφιοι, όντας κάτοχοι του πρόσθετου προ­ σόντος, ήταν σε ίση μοίρα και κατά συνέπεια δεν παρίστατοανά­ γκηειδικής αιτιολόγησης τηςεπιλογής τουενός έναντιτου άλλου.
4. Οι λόγοι γιατους οποίους ακυρώθηκεο διορισμός του εφε- 25 σείοντα στην προσφυγή του Φ.Φαίδωνος - Βαντέ δεν ευσταθούν καιγι' αυτό παραμερίζονται. Οι εφέσεις επιτρέπονται. Ηπρωτόδικηαπόφαση παραμερίζε­ ται. Η απόφαση της Επιτροπής για διορισμό του Ατταλίδη στη θέση Πρέσβηεπικυρώνεται στην ολότητα της.Δεν εκδίδεται διάτα- 30 γήγιαέξοδα. Οι εφέσεις επιτρέπονται χωρίς διαταγή νια έξοδα. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Lewis ν. Δημοκρατίας Α.Ε. 522,απόφαση ημερ.30/5/1989Χ'Τιάννη-Ιωσήφ & Αλλοι ν. Δημοκρατίας

(1991)3ΑΛΛ. 317· Δημοκρατία ν. Πογιατζή Α.Ε. 1490, απόφαση ημερ. 17/9/1992· Μάρκου & Άλλοι ν. Δημοκρατίας

(1993)3ΑΛΑ. 213- 350 35 3ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Υψαρίδη&άλλον (Αρ.2) Τσιάρτα-Καλογήρον & Αλλοι ν. Δημοκρατίας (Συνεκδ.νποθέσεις 569/89,588/89,606/89). απόφαση ημερ. 27/6/

1. 'Εφεση. Έφεσηεναντίον της απόφασηςΔικαστήτου Ανωτάτου 5 Δικαστηρίου Κύπρου (Δημητριάδης, Δ.)που δόθηκε στις 23 Δεκεμβρίου, 1991(Προσφυγές αρ. 738/89και 797/89) μετηνοποίαακυρώθηκεοδιορισμόςτουΜ.Ατταλίδηστη θέσηΠρέσβη. *0 Μ. Τριανταφυλλίδης,ΓενικόςΕισαγγελέας τηςΔημοκρατίας,Α. Παπασάββας, Εισαγγελέας της Δημοκρα­ τίας και Τ.Πολνχρονίδον (Α/νίς), Δικηγόρος τηςΔη­ μοκρατίαςΑ\γιατουςεφεσείοντες στηνΑ.Ε.
2. Α. Παπαφιλίππου καιΑ. Τιμόθη(κα), γιατους εφεσί­ βλητους. 15 Κ.Βελάρης,γιατοενδιαφερόμενομέρος. Κ.Βελάρης,γιατονεφεσειονταστηνΑ.Ε.
3. Α. Παπαφιλίππου καιΑ. Τιμόθη(κα), γιατους εφεσί­ βλητους. 20 Μ. Τριανταφυλλίδης,ΓενικόςΕισαγγελέας της Δημοκρατίας,Α. Παπασάββας, Εισαγγελέας της Δημοκρα­ τίας και Τ.Πολυχρονίδον (Α/νίς), Δικηγόρος τηςΔη­ μοκρατίας Α', για την Κυπριακή Δημοκρατία(Καθ' ωνηαίτησηστιςΠροσφυγές738/89και 797/89). ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα 25 δώσειοΔικαστήςΓ.Μ. Πικής. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Οιεφέσεις στρέφονταικατά απόφασηςΔι­ καστήτου Ανωτάτου Δικαστηρίου βάσει τηςοποίαςακυ­ ρώθηκε, στοπλαίσιοτηςαναθεωρητικήςδικαιοδοσίαςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου,οδιορισμός τουΜ.Ατταλίδηστη 30 θέση Πρέσβη.Τηνακύρωση επεδίωξαν μετιςπροσφυγές τους ο Η. Υψαρίδης (Υποθ. 738/89) και Φ. Φαίδωνος351 Πικής,Δ. Δημοκρατίαν.Υψαρίδη&άλλου(Αρ. 2)

(1993)Βαντέ (Υποθ. 739/89), δύο από τους διεκδικητές της θέσης. Τόσο οικαθ' ωνηαίτηση (ηΔημοκρατία)όσοκαι το ενδιαφερόμενο μέρος άσκησαν, με ξεχωριστές ειδο­ ποιήσεις, έφεση μεαξίωσητονπαραμερισμότης ακυρωτι­ κής απόφασηςκαι αποκατάστασητουδιορισμού τουΜ. 5 Ατταλίδη. Το αντικείμενο τωνδύοεφέσεων είναι όμοιο και οι λόγοι πουτιςστοιχειοθετούν επάλληλοι. Έτσι οι εφέσεις ακούστηκανμαζίκαισυγχρόνως. Οι προσφυγές των εφεσίβλητων (των επιτυχόντων αι- 10 τητών) στρέφοντανκαταρχήνκαικατάτουδιορισμού του άλλου διορισθέντος στηθέσηΠρέσβη,του Γ. Λυκούργου. Εγκαταλείφθηκαν όμωςσεδιαφορετικάστάδιατης διαδι­ κασίας μεεπακόλουθοτην απόρριψητους στο βαθμό και έκτασηπου αφορούσαντοδιορισμό του δεύτερου ενδια- 15 φερόμενου μέρους.Έπεταιότι ταεπίδικαθέματαπεριορί­ ζονταισεεκείναπουαφορούντοδιορισμότουΜ. Ατταλί­ δη. Οδιορισμός τουεφεσειοντα (Μ.Ατταλίδη)ακυρώθηκε γιαδιαφορετικούςλόγους στιςδύοπροσφυγές: ^0 (α) Στην προσφυγή τουΗ.Υψαρίδη επειδή ηΕ.Δ.Υ. εσφαλμένα απέκλεισε την υποψηφιότητατου αιτητήλόγω μηκατοχήςτων απαιτούμενωνακαδημαϊκών προσόντων, και (β) Στην περίπτωση του Φ. Φαίδωνος-Βαντέεπειδή η 25 Ε.Δ.Υ.δεν αιτιολόγησε την απόφασητηςγια την επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους έναντι τουαιτητή ο οποίος κατείχε το προβλεπόμενο απότοσχέδιο υπηρεσίας πρό­ σθετοπροσόντηςγνώσης τηςγαλλικής γλώσσας. Οι εφεσείοντες υπέβαλανότι αμφότεροι οι λόγοι για 30 τους οποίους ακυρώθηκε η επίδικη διοικητική απόφαση είναι εσφαλμένοι ώστενα δικαιολογείται ηανατροπή της απόφασης ηοποία εφεσιβάλλεται. Αντίθετα, οι εφεσίβλη­ τοι υποστήριξαντην εκκαλούμενηαπόφασηωςτεκμηριω352 $ΑΛΛ. Δημοκρατίαν.Υψαρίδη&άλλου(Αρ. 2) Πικής, Δ. μένησε όλη την έκτασητηςκαιυπέβαλανότι δενπαρέχε­ ται πεδίο για την επέμβαση του δευτεροβάθμιουδικαστη­ ρίου. Μετηνυπόέφεση απόφαση κρίθηκε ότι ταπτυχίατου BSc και MSc στις πολιτικές επιστήμες που είχε απονέμει 5 στον Η.Υψαρίδη το Pacific Western University της Πολι­ τείας Καλιφόρνιας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής συνιστούσαν, κάθεένααπό αυτά,πανεπιστημιακόδίπλω­ μα ήτίτλο, και επομένως ο εφεσίβλητος κατείχε ταπρο­ βλεπόμενα απότο σχέδιο υπηρεσίας (Πάρα. B(i)) ακαδη10 μαϊκά προσόντα για προαγωγή στη θέση του Πρέσβη. Ο Η.Υψαρίδης ήταν μέλος της διπλωματικής υπηρεσίας με μακρά υπηρεσία στο Υπουργείο των Εξωτερικών. Για προαγωγήστηθέση τουΠρέσβητοσχέδιο υπηρεσίαςπρό­ βλεπε την κατοχή πανεπιστημιακού διπλώματος ή τίτλου σε κατάλληλο θέμα μεταξύ των οποίων και οι πολιτικές 15 επιστήμες. Γιατην καταλληλότητα τουθέματοςτων Πολι­ τικών Επιστημών δεν τίθεται θέμα. Ό,τι εγείρεται στην έφεση σε συσχετισμό μετηνπρωτόδικηαπόφασηκαιπρέ­ πει ναεπιλυθεί, είναιανταπτυχίαταοποίαπαρέσχε στον αιτητήτο εκπαιδευτικό ίδρυμαPacific WesternUniversity 20 συνιστούσαν πανεπιστημιακόδίπλωμαήτίτλο. Ο Γενικός Εισαγγελέας υπέβαλε ότι τα στοιχεία στα οποία βάσισε την απόφασητου το δικαστήριο και συγκε­ κριμένα ηεπιστολή της Ε.Δ.Υ.προς τον Γενικό Εισαγγε­ λέα της 6/4/89 με την οποία ζητούσε νομική καθοδήγηση 25 για την αξιολόγηση των προσόντων του Η. Υψαρίδη όχι μόνοδενδικαιολογούσαν τασυμπεράσματαταοποίαάντ­ λησε το πρωτόδικο δικαστήριο για την πρακτική της Ε.Δ.Υ. αλλά επέβαλλε εκ διαμέτρου αντίθετα ευρήματα. Τόσο μεγάλη είναι ηαντινομία μεταξύ των συμπερασμά30 των που εξάχθηκαν και εκείνων που εξ αντικειμένου εδικαιολογούντο απόταγραφόμενατης Ε.Δ.Υ.ώστε οΓενι­ κός Εισαγγελέας να πιθανολογήσει το ενδεχόμενο το πρωτόδικο δικαστήριο να περιόρισε τημελέτητου περιε­ χομένου της επιστολής μόνοστοαπόσπασματοοποίοπα35 ρατιθεται στην απόφαση. Πράγματιη αναφορά στην από­ φασηστοκείμενο τηςεπιστολής είναιαποσπασματική ενώ το μέρος πουπαρατίθεται δεναποκαλύπτειτις εκτιμήσεις 353 Πικής,Δ. Δημοκρατίαν.Υψαρίδη&άλλου(Αρ. 2)

(1993)της ΕΛ.Υ. γιατηνυπόστασητωνπτυχίων πουπαρέχειτο Pacific Western University. Το απόσπασμα αναφέρεται στην πάγιατακτικήτηςΕ.Δ.Υ. νααναγνωρίζειπανεπιστη­ μιακά διπλώματα και τίτλους εφόσον αυτάαναγνωρίζο­ νται από τη χώρα στην οποία εκδίδονται. Με έρεισμα 5 αυτότο μέρος της επιστολής και την πρακτικήπου απο­ καλύπτει σε συνδυασμό μετηνπιστοποίηση του Επίτιμου Προξένου της Κύπρου στην Καλιφόρνια ότι το Pacific Western University είναι εξουσιοδοτημένο βάσει των νόμων τηςΠολιτείας της Καλιφόρνιας ναπαρέχει διπλώ- 10 ματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (Post Secondary Edu­ cation) το δικαστήριο έκρινε ότι τα διπλώματα που απέ­ νειμετο εκπαιδευτικό αυτό ίδρυμαστον αιτητή συνιστού­ σαν πανεπιστημιακά διπλώματα και τίτλους στις πολιτι­ κέςεπιστήμες. ^ Στην επιστολή της6/4/89 η Ε.Δ.Υ. προβαίνει στη διαπί­ στωσηότι υπάρχει ανομοιομορφία ωςπρος το ακαδημαϊ­ κό επίπεδο και υπόσταση των διπλωμάτων ήτίτλων που παρέχονταιαπόεκπαιδευτικάιδρύματαταοποίαλειτουρ­ γούν στις διάφορεςπολιτείες των Η.Π.Α. η οποίαεκπηγά- 20 ζει απότην απουσία ομοσπονδιακής ρύθμισης για ταθέ­ ματατης παιδείας,ταοποίαανάγονταιστην αρμοδιότητα των Πολιτειών. Ομόνος ασφαλήςοδηγός γιατην αξιολό­ γησηδιπλωμάτων καιτίτλων πουπαρέχονται(διαπιστώ­ νει ηΕ.Δ.Υ.)είναι η ταξινόμηση πουγίνεται από Οργανι- 2 5 σμούς Αξιολόγησης πτυχίων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Τασώματαλειτουργούν μενπάνωσε ιδιωτικήβάσηέχουν όμως προσλάβει ημιεπίσημο χαρακτήραλόγω της εγκυρό­ τητας τους ώστε να αποτελούν και στις Η.Π.Α. τη βάση για την αναγνώριση ακαδημαϊκούπροσόντος ως πανεπι- 30 στημιακούδιπλώματοςήτίτλου. Ηδιαπίστωσητωνπροσόντων τωνυποψηφίωνγιατην πλήρωση θέσης στο δημόσιοανάγεταιστηδιακριτικήευχέ­ ρειατουδιορίζοντος οργάνουκαισυνιστά πτυχήτηςδιοι­ κητικήςλειτουργίας. (Βλ. Lewis ν.Δημοκρατίας(Α.Ε. 522, 35 αποφασίστηκε στις 30/5/89, Απόφαση πλειοψηφίας). Πεδίογια παρέμβασητου ακυρωτικούδικαστηρίουπαρέ­ χεται μόνο εφόσο προκύπτει ότι ηεξουσία ασκήθηκε έξω ή κατά παράβαση των κανόνων της χρηστής διοίκησης 354 3ΑΛΛ. Δημοκρατίαν.Υψαρίδη&άλλου(Αρ. 2) Πικής, Δ που επιβάλλουν τηνπρέπουσαδιερεύνηση των ουσιωδών γεγονότων καθώςκαιτην άσκησητης εξουσίας για προα­ γωγήτωνσκοπώνγιατους οποίουςπαρέχεται.Όπως επι­ σημαίνεταιστηνLewis"Η διαπίστωσητουυπόβαθρουτων 5 γεγονότων για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας της Διοίκησης ανάγεται στην αρμοδιότητα του διοικητικού οργάνου". Στηνπροκείμενηπερίπτωσηδενδιαπιστώθηκε οποια­ δήποτε ατέλεια στην έρευνα για τη διακρίβωση τηςυπό10 στάσης των προσόντων του Η.Υψαρίδη* αντίθετα τεκμη­ ριώνεται απόταστοιχεία του φακέλουότι αναζητήθηκαν και λήφθηκαν πληροφορίες απόκάθε πηγήπου θαμπο­ ρούσενα φωτίσει το θέμα.Συγκεκριμένα ζητήθηκαν πλη­ ροφορίεςαπό, 15 (α)ΤοΊδρυμαFulbright, (β)ΤηνΚυπριακήΠρεσβείαστην Ουάσιγκτον, (γ)ΤοΣυμβούλιο Αναγνώρισης ΠροσόντωνΤριτοβάθ­ μιας Εκπαίδευσης (The Council of Post Secondary Accreditation- C.O.P.A.),και 20 (δ) ToΟμοσπονδιακό ΓραφείοΕκπαιδευτικώνκαι Πο­ λιτιστικών Υποθέσεων (Bureau of Educational & Cultural Affairs). Οι πληροφορίες που δόθηκαν από τους τελευταίους δύοοργανισμούς ενέχουν ιδιαίτερησημασίαγιατονκαθο­ ρισμό της υπόστασης των προσόντων που παρέχει το 25 Pacific Western University επειδήαποκαλύπτουντην υπό­ σταση των τίτλων που παρέχονται στις ιδίες τις Η.Π.Α. Αποκαλύπτεται ότιταπροσόνταπουαπονέμονταιαπότο εκπαιδευτικό αυτό ίδρυμα της Καλιφόρνιας δεναναγνω­ ρίζονται ωςπανεπιστημιακάπροσόντααπόκανένασώμα 30 που είναι επιφορτισμένο με την αξιολόγηση των ακαδη­ μαϊκώνπροσόντων πουπαρέχονταιαπόιδρύματαΤριτο­ βάθμιαςεκπαίδευσης. 355 Πικής, Δ. Δημοκρατία ν.Υψαρίδη&άλλου(Αρ. 2)

(1993)Υπό το φως των γεγονότων που είχαν προκύψει στο πλαίσιο της έρευνας της Ε.Δ.Υ. για τη διαπίστωση της υπόστασηςτωνπροσόντων πουπαρέχονταιαπότοPacific Western University διαφαίνεται ότι τα διπλώματα του Ιδρύματοςαυτού, (α) Παρέχονται μετά τη συμπλήρωση σπουδών μεαλ­ ληλογραφία,και (β)Δεν τυγχάνουν αναγνώρισης απόκανένα σώμα επι­ φορτισμένο με την αναγνώριση ακαδημαϊκώνπροσόντων τριτοβάθμιαςεκπαίδευσηςστις Ηνωμένες Πολιτείες. 10 Το γεγονός ότι το Pacific Western University λειτουρ­ γούσε βάσει της νομοθεσίας της Πολιτείας της Καλιφόρ­ νιας ως πανεπιστήμιο δεν σηματοδοτεί αφευατούκαιτην υπόστασητωνπτυχίωνταοποίαπαρείχε. Ενόψει τουσυνόλου τωνγεγονότων ταοποίαείχεενώ- 15 πιόν της ηΕ.Δ.Υ.εύλογα μπορούσε νααχθεί τοσυμπέρα­ σμα ότι οι τίτλοι σπουδών που απονέμονται από το Pacific Western University δεν αναγνωρίζονται στις Ηνω­ μένες Πολιτείες ωςπανεπιστημιακοίτίτλοι ή διπλώματα. Συγκεφαλαιώνοντας,ο λόγος γιατον οποίο ακυρώθη- 20 κε ηεπίδικη διοικητική απόφαση-απόκλιση απότηνκα­ θιερωμένη πρακτική τηςΕ.Δ.Υ.γιατηναναγνώριση πανε­ πιστημιακών διπλωμάτων - δεν ευσταθεί. Αντίθετα τα στοιχεία στα οποία βασίστηκε το δικαστικό αυτόεύρημα τείνουν νααποδείξουντοαντίθετο.Ο χαρακτηρισμός τίτ- 25 λου ως πανεπιστημιακού από το ίδρυμα που το εκδίδει δεν επισφραγίζει καιτην αναγνώριση του.Ταπτυχία του Pacific Western University δεν αναγνωρίζονται στις Η.Π.Α. ωςπανεπιστημιακάδιπλώματα.Οκαθορισμός του επιπέδουακαδημαϊκώνπροσόντων μεαναφοράστην υπό- 30 στάσηπου απολαμβάνουνστηχώραπουεκδίδονται συνι­ στά βάσιμο κριτήριο αξιολόγησης ακαδημαϊκών προσό­ ντων. Είναι με βάση αυτό το κριτήριο που ηΕ.Δ.Υ.,στα πλαίσια της πάγιας τακτικής της, αξιολόγησε τα προσό­ ντα του Η. Υψαρίδη και τα έκρινε ότι δεν συνιστούσαν 35 356 5 3Α ^ Δ . Δημοκρατίαν.Υψαρίδη&άλλου(Αρ. 2) Πικής,Δ. πανεπιστημιακά διπλώματα ή τίτλους. Η απόφαση του πρωτόδικουδικαστηρίουότιηΕ.Δ.Υ. παρεξέκλινε σ'αυτή την υπόθεση από την καθιερωμένη τακτική της είναι εσφαλμένη.Τοσφάλμααυτόανατρέπειτοβάθροτηςπρω5 τόδικης απόφασης αναφορικάμε την υποψηφιότητα του Η. Υψαρίδη και επιβάλλει αφενός την αποδοχήτης έφε­ σης και αφετέρου την απόρριψη της προσφυγής του ως απαράδεκτης λόγω απουσίας του συμφέροντος (κατοχή των απαιτούμενων προσόντων) που θα νομιμοποιούσε 10 τοναιτητήναπροσφύγει. Οιλόγοιγιατουςοποίουςακυρώθηκεοδιορισμόςτου εφεσειοντα Μ. Ατταλίδη στην προσφυγή του Φ.Φαίδωνος-Βαντέ δεν είναι ευκρινείς. Αυτοί συνάγονται απότο πιό κάτω απόσπασμα απότην πρωτόδικη απόφαση που 15 στοιχειοθετεί τηνκατάληξητου δικαστηρίου:"Μετάαπόπροσεκτική μελέτη όλων των πρακτικών των συνεδριάσεων της Ε.Δ.Υ., των σχετικών με την πλήρωση των δύοκενών μόνιμων θέσεων Πρέσβη, δια­ πίστωσαότικαμμιάαναφοράδενγίνεταισταπρόσθετα 20 "προσόντα του αιτητήκαι ιδιαίτεραστο πρόσθετοπρο­ σόνπουπροβλέπεταιαπόταΣχέδιαΥπηρεσίας ωςεπι­ πρόσθετο. Επίσης καμμιά αιτιολογία δεν δίδεται από την Ε.Δ.Υ. για την παραγνώριση του επιπρόσθετου προσόντοςτουαιτητή. 25 30 Για τους πιό πάνωλόγους ηΠροσφυγήΑρ.797/89 επιτυγχάνει γιατί δεν έγινεηδέουσα έρευνα εκ μέρους της Ε.Δ.Υ.,καιγιαέλλειψη αιτιολογίας πουείναιανα­ γκαία σε περίπτωση παραγνώρισης του επιπρόσθετου προσόντοςτουΣχεδίου Υπηρεσίας." Προκύπτει ότι η επιλογή του Μ. Ατταλίδη κρίθηκε ακροσφαλήςεπειδήδεναιτιολογήθηκε ειδικάη προτίμηση του έναντι του Φ.Φαίδωνος-Βαντέ ο οποίος κατείχε το πρόσθετο προσόν για προαγωγή της καλής γνώσης της Γαλλικής. Κατά τα άλλα δεν αμφισβητείται ότι υπό το 35 φως των δεδομένων που προέκυψαν ενώπιον της Ε.Δ.Υ. δενπαρεχότανλογικήευχέρεια επιλογής τουδιορισθέντα. Η ακύρωση συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά με την 357 Πιχης Δ. Δημοκρατία ν.Υψαρίδη&άλλον(Αρ. 2)

(1993)παράλειψητης Ε.Δ.Υ.ναεξειδικεύσει τους λόγους επιλο­ γήςτουΜ. ΑτταλίδηέναντιτουΦ. Φαίδωνος-Βαντέ. Σύμφωνα με την παράγραφο B(ii) του σχεδίου υπηρε­ σίαςκαλήγνώσητηςΓαλλικής συνιστούσε πρόσθετοπρο­ σόν για σκοπούς προαγωγής όπως ήτανηπερίπτωση του 5 εφεσίβλητου Φ.Φαίδωνος-Βαντέ οοποίοςκατείχετηθέση Πληρεξούσιου Υπουργού στη διπλωματική υπηρεσία. Είναι θεμελιωμένο όπως άλλωστε βεβαιώνεται και στην απόφαση της ολομέλειας Χ" Γιάννη-Ιοχτήφ και 'Αλλοιν. Δημοκρατίας

(1991)3 Α.Α.Δ. 317, η οποία αναφέρεται 10 στην πρωτόδικη απόφαση ότι οι κανόνες της χρηστής διοίκησης επιβάλλουν την εξειδίκευση των λόγων που αντισταθμίζουν το ευεργέτημα τουπρόσθετου προσόντος ανθυποψηφίουεκείνουπουεπιλέγεται. Ο εφεσείων (Μ. Ατταλίδης) ανήκε σε υπηρεσία άλλη 15 από τη διπλωματική και διεκδικούσε διορισμό στη θέση του Πρέσβηβάσει της παραγράφου Α του σχεδίουυπηρε­ σίας πουκαθιστούσε "ικανοποιητικήπείρασε θέματα συ­ ναφήμετις δραστηριότητες τουΥπουργείου Εξωτερικών" επιπρόσθετο προσόν. Ο εφεσείων κατείχε τηθέση του Δι- 20 ευθυντή Υπηρεσίας Διεθνών Σχέσεων στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Προβλήθηκε εκ μέρους του ότι ήταν κά­ τοχος του προαναφερθέντος πρόσθετου προσόντος οπό­ ταν δεν παρίστατοανάγκηειδικής αιτιολόγησης της επι­ λογής του έναντι του εφεσίβλητου. Στην απόφαση του 25 δικαστηρίου επισημαίνεται ότι δεν αναφέρεταιοτιδήποτε σταπρακτικά της Ε.Δ.Υ.πουνααποκαλύπτεικατάπόσο διερευνήθηκε ανοΜ.Ατταλίδης κατείχετοπροβλεπόμενο πρόσθετοπροσόν. Ο κ. Παπασάββαςυπέβαλε εκ μέρους του Γενικού Ει- 30 σαγγελέα ότι απόταστοιχεία του φακέλου καταφαίνεται αναντίλεκταότι οΜ. Ατταλίδης κατείχετοπρόσθετοπρο­ σόν.Τούτοτεκμηριώνεται, όπωςυποστήριξε, απότα προ­ σόντα που ήταν απαραίτηταγια διορισμό στη θέση την οποίακατείχε,τακαθήκοντατηςθέσηςτου,καθώςκαιτην 35 άμεση ανάμειξη του στο χειρισμό του Κυπριακού ως μέλος της ομάδαςεργασίας ηοποίαείχε συστηθεί για το 358 3ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Υψαρίδη &άλλου(Αρ. 2) Πιχής,Δ. σκοπόαυτό. Η κα. Τιμόθη υπέβαλε ότι δεν παρέχεται πεδίο για επέμβασηεφόσον δεν υπάρχει ρητήδιαπίστωσηότι οΜ. Ατταλίδηςκατείχετοπρόσθετοπροσόν. 5 Διερεύνηση των στοιχείων του φακέλου αποκαλύπτει ότι, (α) Για διορισμό στη θέση του Διευθυντή Υπηρεσίας Διεθνών Σχέσεων στη Βουλήτων Αντιπροσώπων (ηθέση τηνοποίακατείχεοΜ. Ατταλίδης) απαιτείται"πολυμερής 10 μόρφωση και ευρεία γνώση πολιτικών, οικονομικών και διεθνών πραγμάτων". Σεδύοσχετικά πρόσφατεςαποφά­ σεις του Εφετείου στην άσκηση της δευτεροβάθμιας ανα­ θεωρητικής του δικαιοδοσίας κρίθηκε ότι διορισμός σε θέσηστοδημόσιοαποτελείαφεαυτούτεκμήριογιατην κα15 τοχήτων προβλεπόμενων απότο σχέδιο υπηρεσίαςπρο­ σόντων γιαδιορισμό. (Βλ. Δημοκρατία ν.Πογιατζή(Α.Ε. 1490, αποφασίστηκε στις 17/9/92 - Απόφαση πλειοψη­ φίας), και Μάρκου και Αλλοι ν. Δημοκρατίας

(1993)3 Α.Α.Δ.213. Επομένωςοδιορισμός τουστηθέσητουΔι20 ευθυντήΥπηρεσίας Διεθνών Σχέσεων τείνει να τεκμηριώ­ σει ευρεία γνώση πολιτικών, οικονομικών και διεθνών πραγμάτων τομείς που συναρτούνται άμεσα με τις δρα­ στηριότητεςτουΥπουργείου τωνΕξωτερικών. (β)Τακαθήκοντατης θέσης τουΔιευθυντή Υπηρεσίας 25 Διεθνών Σχέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων συνι­ στούν αποδεικτικόστοιχείο για πείρα σε θέματα συναφή προς τις δραστηριότητες του Υπουργείου των Εξωτερι­ κών. (γ) Ησυμμετοχή του Μ. Ατταλίδη στην ομάδα εργα30 σίαςγια το Κυπριακόπαρείχεάλλο σημαντικόπεδίογια τηναπόκτηση πείραςσεθέματασυναφήμετις δραστηριό­ τητεςτουΥπουργείου τωνΕξωτερικών. 359 Πιχής Α. Δημοκρατία ν.Υψαρίδη&άλλον(Αρ. 2)

(1993)Τα στοιχεία του φακέλου αποκαλύπτουν ότι ο Μ. Ατ­ ταλίδης κατείχε το πρόσθετο προσόν για διορισμό στη θέση Πρέσβη. Η παράλειψη της Ε.Δ.Υ. να κάμει ειδική αναφορά στο θέμα μπορεί εύλογα να υποτεθεί ότι οφείλε­ ται στο αναντίλεκτο τουγεγονότος. 5 Εφόσον και οι δύο υποψήφιοι ήταν κάτοχοι του πρό­ σθετου προσόντος, δηλαδήτου πλεονεκτήματος για διορι­ σμό και προαγωγή αντίστοιχα που προβλέπει το σχέδιο υπηρεσίας,αυτοί ήσαν σε ίση μοίρακαι επομένως δεν πα­ ρίστατο ανάγκη για ειδική αιτιολόγηση της επιλογής του 10 ενός έναντι του άλλου. (Βλ. Τσιάρτα-Καλογήρον και 'Αλλοι ν. Δημοκρατίας (Συνεκδ. Υποθ. 569/89, 588/89, 606/89, αποφασίστηκε στις 21/6/91). Τέλος διατηρούμε επιφυλάξεις αν η αρχή για ειδική αιτιολόγηση τυγχάνει εφαρμογής όταν τα προσόντα που απαιτούνταιαπό τους 15 υποψηφίους για διορισμό και προαγωγή είναι διαφορετι­ κά όπως στην προκείμενη περίπτωση. Ηειδική αιτιολόγη­ ση σκοπεί στην εξειδίκευση των λόγων που αντισταθμί­ ζουν το πλεονέκτημα που παρέχει το πρόσθετο προσόν για την εκτέλεσητων καθηκόντωντης πληρούμενης θέσης. 20 'Οταν δεν απαιτείται το ίδιο προσόν από ανθυποψήφιο τείνει να εκλείψει και το μέτρο για σύγκριση στο συγκε­ κριμένο τομέα. Δεν παρίσταται ανάγκη να επεκταθούμε στο θέμα εφόσον δεν είναι απαραίτητογια την απόφαση μας· 25 Καταλήγουμε ότι οι λόγοι για τους οποίους ακυρώθη­ κε ο διορισμός του εφεσειοντα στο πλαίσιο της προσφυ­ γής του Φ. Φαίδωνος-Βαντέδεν ευσταθούν καιπαραμερί­ ζονται. Δεν έχει διαπιστωθεί οποιοσδήποτε άλλος λόγος που να δικαιολογεί την ακύρωση της επίδικης διοικητικής 30 απόφασης οπόταν και στην προσφυγή του Φ. ΦαίδωνοςΒαντέ δικαιολογείται η επικύρωση του διορισμού του Μ. Ατταλίδη στηθέσητουΠρέσβη. Οι εφέσεις επιτρέπονται. Ηπρωτόδικη απόφασηπαρα­ μερίζεται. 360 35 3ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Υψαρίδη &άλλον (Αρ. 2) Πικής,Δ. Ηαπόφασητης Ε.Δ.Υ.για διορισμό του Μ. Ατταλίδη στηθέσητουΠρέσβη επικυρώνεταιστην ολότητατης.Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιατα έξοδα. Οι εφέσειςεπιτρέπονται χωρίςδιαταγήγιαέξοδα. 361