clr/1993/1993_3_429.pdf

(9). <°> Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Σχέδια Υπηρεσίας — Προσόντα — Αξιολόγηση προσόντων υποψηφίων — Ουσιώδης ημερομηνία κατά την οποίαν πρέπει να υπάρχουν τα αναγκαία προσόντα. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Επιτροπή Δημόσιας Υπηρε­ σίας — Ποιες οι εξουσίες και τακαθήκοντα τηςΕπιτροπής Δημό­ τη σιας Υπηρεσίας. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Ετήσιες ΥπηρεσιακέςΕκθέ­ σεις — Συστάσεις — Πρέπει να είναι αιτιολογημένες και να προ­ έρχονται από τον Προϊστάμενο του Τμήματος στο οποίο υφίστα­ ται ηκενή θέση. 15 Δευτερογενής Νομοθεσία —Είναι έγκυρη εάν βρίσκεται μέσα στα πλαίσια τον εξουσιοδοτούντος Νόμου — Ηαπάνζηση στο σχετικό ερώτημα εξαρτάται από την ορθήερμηνεία του εξονσιοδοτούντος Νόμου και του προσβαλλόμενου Κανονισμού στο σύνολο τους — 2Q ΟΚανονισμός 6

(1)-σημείωση στο Μέρος 111 τον Παραρτήματος £\j „β„ των π ^ Δημόσιας Υπηρεσίας (Αξιολόγηση Υπαλλήλων) Κανονισμών του 1990είναι intravires και ούτεβρίσκεται σεαντί­ θεσημε τις αρμοδιότητες τηςΕπιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας. Αίτηση ακυρώσεως— Ουσιώδης παρατυπία — Προκαλείακυρότητα διοικητικής πράξης. 25 Αίτηση ακυρώσεως— Αυτεπάγγελτη εξέτασηθεμάτων— θέματα δη­ μόσιας τάξεως. Αίτηση ακυρώσεως— Διοικητική απόφασηπου βασίζεται σεμη έγκυ- 429 ΤριανταφυλλίδηςΚΛ. ν.Δημοκρατίας

(1993)ρη νομοθεσία ακυρώνεται από το Δικαστήριο. Αέξεις και Φράσεις — "Καθορισμένος" στο άρθρο 2 τον Περί Δημο­ σίας Υπηρεσίας Νόμου 1967(33/67). Αέξεις και Φράσεις —"Καθορίζεται" στο άρθρο 2 τον Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου 1967(33/67). , ° Αέξεις και Φράσεις —"Αιτιολογημένες συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος" στο άρθρο 35

(4)τον περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου(1/90) Αέξεις και Φράσεις — "Προϊστάμενος του οικείου Τμήματος" στο , Q άρθρο 34

(9)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου(1/90).. Η Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1596 στρέφεται εναντίον τηςπρω­ τόδικης απόφασης με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή ενα­ ντίον της απόφασηςτης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (ηΕπι­ τροπή)νια διορισμό τουενδιαφερομένου μέρους Ο. Γεωργίου στη θέση Επαρχου από 15/5/

1. Η αναθεωρητική Έφεση Αρ. 1604 15 στρέφεται εναντίον τηςπρωτόδικηςαπόφασης μετηνοποίααπορ­ ρίφθηκαν οι προσφυγές των εφεσειόντων εναντίον τηςαπόφασης της Επιτροπήςγια προαγωγή του ενδιαφερομένου μέρους Χρ.Πα­ παδόπουλου στη θέση Προϊσταμένου Κλάδου Ελέγχου, Υπουρ- „« γείο Συγκοινωνιών και Έργων από 1/4/
2. Η Αναθεωρητική ζ υ Έφεση Αρ. 1741 προσβάλλει την πρωτόδικη απόφαση με την οποία ακυρώθηκε η απόφασητης Επιτροπήςγια προαγωγήοκτώ δημοσίων υπαλλήλων στη μόνιμηθέσηΑνώτερου Τεχνικού,Τμήμα Αναδασμού από 1/12/
3. Αποφασίστηκε συνεκδίκαση των πιο πάνωεφέσεων λόγω κοι- 25 νού νομικού ζητήματος αναφορικά με τις Ετήσιες Υπηρεσιακές Εκθέσεις για το 1990 και ειδικά αν ησημείωση στο Μέρος IIIτου Παραρτήματος "Β" του Κανονισμού 6

(1)των περί Δημόσιας Υπη­ ρεσίας (Αξιολόγηση Υπαλλήλων) Κανονισμών του 1990 ξεφεύγει από το πλαίσιο της νομοθετικής εξουσιοδότησης ή βρίσκεται σε -*" αντίθεσημετηθέσηκαιτιςαρμοδιότητες τηςΕπιτροπής. Πρόσθετοι λόγοι εφέσεως είναι: Αναθεωρητική Έφεσηαρ. 1596

1. Η Επιτροπή παρέλειψε να κάμει τη δέουσα έρευνα για την κατοχήτουπροσόντος πλεονέκτημα. 35
2. Οι εφεσείοντες ήτανεπικρατέστεροι γιατηθέση. Αναθεωρητική Έφεση αρ. 1604
3. Οι Υπηρεσιακές Εκθέσεις για το 1990 δεν έπρεπε να λη­ φθούν υπόψη για τον λόγο ότι υποβλήθηκαν μετά τον χρόνο συν­ δρομής των προσόντων. 430 40 3 ΑΛΛ. ΤριανταφυλλίδηςΚΛ.ν.Δημοκρατίας
4. Ο πρωτόδικος Δικαστής δεν έλαβε υπόψη ότι ο εφεσείωναιτητής στην προσφυγή υπ*αρ.471/91ήταν Ανώτερος Εκτελεστι­ κός Μηχανικόςαπό1/1/
5. 5 10 15
6. Ησυμμετοχή του Γενικού Διευθυντήστην προφορικήεξέταση ήταν ultra vires του άρθρου 34

(10)του περί Δημοσίας Υπηρε­ σίαςΝόμουτου 1990 (Αρ. 1/90) ο "Νόμος"ή/καιηδιαδικασίαενώ­ πιον της Επιτροπής ήιαν εσφαλμένη λόγω της συμμετοχής του ο4 αυτήκαιεπίσηςότι ησύστασητουπάσχει. 4. Το Δικαστήριο και η Επιτροπή δεν έλαβαν υπόψη τις πρόνοιεςτουάρθρου34

(9)και

(10)τουΝόμου. Οι εφεσείοντες στην αναθεωρητική έφεση αρ. 1604 ζήτησαν τροποποίηση των λόγων έφεσης, με αίτηση με κλήση, η οποία απορρίφθηκεαπότοΔικαστήριο τοοποίοαπεφάσισεότι θαεξετά­ σει μόνο τους λόγους της έφεσης και θέματα δημόσιας τάξης τα οποία μπορεί ναεξετάσει αυτεπάγγελτα,όπως προνοούν οι αρχές τουΔικονομικού ΔιοικητικούΔικαίου. Αναθεωρητική Έφεσηαρ. 1596 20 25 30 Οι εφεσείοντες ισχυρίστηκαν ότι η Επιτροπήδεν ερεύνησε το θέμα της κατοχής του πρόσθετου προσόντος - πλεονεκτήματος απότο ενδιαφερόμενο μέροςή από τους εφεσείοντες. Τα απαιτούμεναπροσόντα με βάση την παράγραφο 3

(5)του Σχεδίου Υπηρεσίας ήτανη μετεκπαίδευση,ηειδική εκπαίδευση σε θέματα Δημόσιας ή Αναπτυξιακής ή Τοπικής Διοίκησης ή και η πείρα σχετική με τα καθήκοντατης θέσης. Η Επιτροπή στη λήψη χης επίδικης απόφασης εξέτασε τους προσωπικούς φακέλους και τους φακέλους των Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων,την έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής και τη σύσταση του Γενι­ κούΔιευθυντή. Το ενδιαφερόμενο μέρος κατείχε τη θέση Βοηθού Επαρχου στις ΕπαρχιακέςΔιοικήσεις ΠάφουκαιΛεμεσού. Αποφασίστηκε ότι: 35 40 1.Όπωςαποδεικνύεταιαπότασχετικά πρακτικάσύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 34

(9)του Νόμου,η Επιτροπήέκαμεκαι τηδικήτης έρευνα εκτός απότην έρευνα της Συμβουλευτικής Επιτροπήςκαιορθάαπεφάσισεότι το ενδιαφερόμενο μέροςδιέθετετο πλεονέκτημα τηςπείραςσχετικής μετακαθήκοντατης θέσης λόγω της υπηρεσίας του στη θέση Βοηθού Επαρχουσε αντίθεση με τους αιτητέςπουδενδιέθετανοποιαδήποτεσχετικήπείρα. 2.Το θέμαανητελικήαπόφασηεπιλογής του ενδιαφερομένου μέρους πάσχει λόγω των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων για το 1990 συναρτάται με την απόφαση του Δικαστηρίου στο κοινό νο­ μικόζήτημαπουηγέρθηκε. 3.Διοικητική απόφασηπουβασίζεταισε μηέγκυρηνομοθεσία ακυρώνεται από το Δικαστήριο. Μόνο ουσιώδηςπαρατυπία 431 ι ΤριανταφυλλίδηςΧΛ.ν.Δημοκρατίας

(1993)προκαλείακυρότηταδιοικητικής απόφασης. Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1604 1.0 χρόνος κατοχήςτων προσόντων απόυποψήφιοδεν ρυθμί­ ζεται απότον περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμοτου 1967 (Αρ. 33/ 67). 2.Το Άρθρο 34

(15)(α) τουΝόμουπρονοεί ότι ουποψήφιοςγια διορισμό ήπροαγωγήπρέπει νακατέχει ταπροσόνταπουπροβλέ­ πονταιστο σχέδιο υπηρεσίαςκατάτηλήξη της προθεσμίαςυποβο­ λής τωναιτήσεων καικατάτοχρόνολήψης τηςαπόφασης. 3.Δεν υπάρχεινομοθετημένη πρόνοιαχρονικού προσδιορι- 10 σμού για άλλα στοιχεία κρίσεως ή προσόντα που αναφέρονται στην αξία του υποψηφίου, που προσμετρούν στη συνολική του αξιολόγηση ως στοιχεία συγκρίσεως. Αυτά μπορούν να ληφθούν υπόψημέχρι και την ημερομηνία της λήψης της τελικής ΟΛόφασης από τηνΕπιτροπή. ic

1. Ο ισχυρισμός του εφεσείοντα ότι ο πρωτόδικος Δικαστής δεν έλαβευπόψητην αρχαιότητα τουαντικρούεται απότο κείμενο της Δικαστικής απόφασηςτο οποίο αναφέρει ρητάότι οι αιτητές υπερέχουν σε αρχαιότητα έναντι του διορισθέντος.
2. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει αυτεπάγγελτα τους 20 δύο λόγους τους οποίους επικαλέστηκε ο εφεσείων σανλόγουςδη­ μόσιαςτάξεως οι οποίοι δεν συμπεριλαμβάνονταν στους αρχικούς λόγους εφέσεως και ούτε είχαν προβληθεί στην πρωτόδικηδιαδι­ κασία. Λόγοι δημόσιας τάξεως είναι η προθεσμία καταχώρησης της 25 . αίτησης, το έννομο συμφέρον, η εκτελεστότητα της προσβαλλόμε­ νης απόφασης,οι οποίοι έχουν σχέση με το παραδεκτότης προ­ σφυγής.Οι λόγοι έφεσηςπου επικαλέστηκε ο εφεσείων σαν λόγους δημόσιαςτάξεωςήτανοι πιοκάτω: α) Οι συστάσεις που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από την ™ Επιτροπή είναι οι συστάσεις του κάθε Τμηματάρχηστη θέσηπου υπηρετεί κάθε υποψήφιος υπάλληλος και όχι οι συστάσεις του Προϊσταμένου τουΤμήματοςστο οποίουφίσταταιηκενήθέση και β) Η παρουσίατου Γενικού Διευθυντή τουΥπουργείου Συγκοι­ νωνιών και Έργων κατά την προφορική εξέταση ήταν ανεπίτρε- 35 πτη.
3. Ηέλλειψηενιαίουκαιολοκληρωμένου Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα, προκαλεί αβεβαιότητα.Το κενό συμπληρώνεται βαθμιαίααπότη νομολογία. Οι λόγοι που εξετάζονται αυτεπάγγελταανκαιδεν προβάλλονται, 40 δενπεριορίζονται στο παραδεκτότηςαιτήσεως ακυρώσεως. Με βάση το άρθρο 17 του Νόμου η Επιτροπή δικαιούται να καλεί οποιοδήποτε πρόσωπο γιανα την βοηθήσει πάνωσεοποιο­ δήποτε θέμα το οποίο ηΕπιτροπή εξετάζει κατάτην άσκηση των ._4 ; > αρμοδιοτήτωντης. Προϊστάμενος τουοικείουΤμήματοςστην παρ. 432 5 3 ΑΛΛ. ΤριανταφυλλίδηςΧΛ.ν.Δημοκρατίας 9 του άρθρου 34 είναι ο Προϊστάμενος του Τμήματος στο οποίο βρίσκεται η κενή θέση και όχι οι Προϊστάμενοι των διαφόρων Τμημάτων στα οποία πιθανόν να υπηρετούν οι υποψήφιοι δημό­ σιοι υπάλληλοι. 5 10 15 Αναφορικά με το θέμα ανη σχετική σημείωση είναι ultra vires του Νόμου,υπήρξε διάστασηαπόψεων μεταξύ των δύο Δικαστών πουχαρίστηκανπρωτόδικατιςυποθέσεις. Το Άρθρο50

(1)τουΝόμουρυθμίζειταθέματατων Υπηρεσια­ κών Εκθέσεων και το Άρθρο 87 εξουσιοδοτεί το Υπουργικό Συμβούλιο να εκδίδει Κανονισμούς. Οι Κανονισμοί που εκδόθηκαν είναι οι περί Δημόσιας Υπηρεσίας (ΑξιολόγησηΥπαλλήλων)Κα­ νονισμοί του 1990. Η επίδικη σημείωσηαναφέρει ότι η αξιολόγηση που δεν είναι αιτιολογημένη θααγνοείταικαιουπάλληλος θαθεωρείταιότι έχει αξιολογηθεί ως "πολύ ικανοποιητικά"στο συγκεκριμένο στοιχείο αξιολόγησης. Αποφασίστηκε ότι: 20 Ηκανονιστικήπράξηπρέπειναβρίσκει έρεισμα σε εξουσιοδο­ τικό νόμο καιπρέπει να εκδίδεται μόνο μέσα στα πλαίσιατης νομοθετικής εξουσιοδότησης. Γιανααποφασιστείαναυτόσυμβαίνει εξετάζεται ο εξουσιοδο­ τικός νόμος,ηκατάσταση του νόμου κατάτηθέσπισητουοι αλλα­ γέςπουέγινανκαιτο περιεχόμενο τηςκανονιστικήςπράξης. 25 Η απάντηση στο ερώτημα σε κάθε περίπτωση βρίσκεται στην ορθή ερμηνεία του νόμου και του προσβαλλόμενου κανονισμού, και γι' αυτό τόσο ο νόμος όσο και ο κανονισμός πρέπει να διαβά­ ζονταιστην ολότητατους. 30 Στην παρούσα υπόθεση ουσιαστική σημασία έχει ο Κανονι­ σμός 11(2χη) που προνοεί ότι οι Αξωλογούντες Λειτουργοί πρέπει νασυμπληρώνουν τις Υπηρεσιακές Εκθέσεις μευπευθυνότητα και να αιτιολογούν τεκμηριωμένα τις κρίσας τουςαποφεύγοντας γενικήκαιαόριστηφρασεολογία. 35 .« 4 υ Ηεπίδικησημείωσηείναι μέροςτουσυνόλου των Κανονισμών και προβλέπει ουσιαστικά ότι ο υπάλληλος θεωρείται ότι αξιολογείται πολύ ικανοποιητικάσε συγκεκριμένα στοιχεία αξιολόγησης αν η εξαιρετική βαθμολογία του δεν περιέχει αιτιολογία και πλή­ ρεις λεπτομέρειες, αλλάπεριορίζεταισεγενικήκαιαόριστηφρασε­ ολογία. Με την σημείωση δεν αποδίδεται ειδική εξουσία αξιολόγησης στην Επιτροπή.Απλώς η Επιτροπή έχει την ευθύνη να βεβαιώνει ότι οι αξιολογήσεις στις Υπηρεσιακές Εκθέσας γίνονται σύμφωνα μετοΝόμο. Οι αρμοδιότητες και τα καθήκοντατης Επιτροπής,καθορίζο­ νται στο άρθρο 5 του Νόμουκαι περιλαμβάνουν διορισμό,επικύ- 433 ΤριανταφυλλίδηςΧΛ. ν.Δημοκρατίας

(1993)ρωσηδιορισμού, ένταξηστο μόνιμο προσωπικό,προαγωγέςκ.λ.π. τωνδημοσίων υπαλλήλων. Σύγκριση του περιεχομένου του Νόμου και του προσβαλλόμε­ νου Κανονισμού 6

(1)-σημείωση στο Μέρος III του Παραρτήμα­ τος "Β" -σε συνάρτηση με τις πρόνοιες των άλλων Κανονισμών 5 οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμαότι ο Κανονισμός δεν είναι έξω από τοπλαίσιο τηςνομοθετικής εξουσιοδότησης. Μεβάσητην προηγούμενηνομοθεσία πουίσχυεδηλ.τοάρθρο 45 του Νόμου 33/67, η ετοιμασία των εμπιστευτικών εκθέσεων εουθμίζετο απότηνΕγκύκλιο 491 τουεπρόβλεπεότι οι εμπιστευτι- i U κές εκθέσεις ετοιμάζονταικαιυποβάλλονται ετησίωςκατάτονκα­ θορισμένο τρόπο. "Καθορισμένος" εσήμαινε καθορισμένος διά Κανονισμών ή διοικητικής πράξεως εκδιδομένης υπό του Υπουργικού Συμβου- ,λίου ήδιάγενικών ήειδικών οδηγιών διδομένων ήδιαταγώνεκδι- 1 3 δομένων υπό του Υπουργικού Συμβουλίου και ο όρος "καθορίζειν" ερμηνευότανανάλογα. Η Επιτροπήείχε δικαίωμανααγνοήσει παράτυπες τροποποιή­ σεις, που δεν έγιναν από τον ΠροσυπογράφονταΛειτουργό σύμ- „ φωνα με την εγκύκλιο 491 και να λάβει υπόψη μόνο τις αξιόλογη- 2U σειςτουΑξιολογούντος Λειτουργού. Με βάση το άρθρο 35

(4)του Νόμου το οποίο προνοεί ότι οι συστάσεις πρέπει να είναι αιτιολογημένες - σε αντίθεση με την προηγούμενη νομοθεσία στην οποία ο προσδιορισμός "αιτιολογη- « , μίνες" δεν υπήρχε - η Επιτροπή πρέπει να παραγνωρίζει συστά- " σεις που δεν είναι αιτιολογημένες και συστάσεις στην έκτασηπου είναιασύμφωνες μεταστοιχεία του φακέλλου. Η φρασεολογία "δεν είναι επαρκώςαιτιολογημένη", πουχρησι­ μοποιήθηκε από την Επιτροπήστις παρούσεςυποθέσεις δεν είναι ™ αντίθετη με την πρόνοιατου Κανονισμού που προβλέπει αιτιολογημένηκρίση μεπλήρας λεπτομέρειες. Τα επίδικα θέματαδεν επηρεάζονται από την αποστολή στο δημόσιο υπάλληλο της Υπηρεσιακής Έκθεσης μετά την ετοιμασία της,σύμφωνα μετον Κανονισμό 10

(3). Οικανόνεςχρηστήςδιοίκη­ σης, οι οποίοι δεν μπορεί να είναι υπέρτεροι έγκυρης νομοθεσίας 35 που δεν είναι αντίθετη μετο Σύνταγμα της χώρας,δεν έχουν επη­ ρεασθεί ούτε απότησημείωσηαπόμόνητης ούτεαπότην ενέργεια της Επιτροπήςστις παρούσεςυποθέσεις. Για όλονς τους πιο πάνω λόγους οι Αναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. ^η 1596 και 1604 απορρίπτονται. Η αναθεωρητικήΈφεσηΑρ. 1741 επι­ τυγχάνει. Οι προσβαλλόμενες προ­ αγωγές επικνρώνονται σύμφωνα με το Άρθρο 146.4(a) του Συντάγ­ ματος. Καμιά διαταγή για έξοδα. 45 434 3ΑΛΛ. Τριανταφυλλίδηςκχι.ν.Δημοκρατίας Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Republic, (PublicServiceCommission) v.LefkosGeorghiades

(1972)3 CLJl. 594· Othonos&Anotherv. Republic.Απόφαση ημερ. 19/4/1989· 5 Κυπριακή Δημοκρατία ν Χατζηπαντελτί. Απόφαση ημερ. 25/4/ 1989MytidesνRepublic

(1983)3C.L.R. 1096Lewis ν. Δημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 30/5/1989Papaxenopbontos&Others v. Republic

(1982)3CLR. 1037- 10 Ierides v. Republic(PublicService Commision)

(1976)3CLJl. 9· lerides v. Republic (PublicServiceCommision)

(1980)3CLJl. 165SekJkides v. Republic, through thePublicServiceCommision

(1988)3 CLJl.2136Republicv. Pericleous&Others

(1984)3C.L.R. 577· 15 Christophides v. Republic

(1985)3CLR. 1127Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας & Κυριάκου ν. 1. Ανδρέου & 2.Αριστείδου. Απόφαση ημερ. 28/4/ 1993Policev. Hondrou&Another 3R.S.C.C 82· 20 Ethnikosv. KO.A.

(1984)3CLK. 1150 President of Republicν Houseof Representatives

(1986)3C.L.R. 1168· Commissionersof Customs & Excise v. Cure andDeeleyLtd

(1962)1Q.B.D.340- 25 Republic v. Kynacou

(1987)3 CLJl. 1189Αύωνα & Άλλοι v. Κυπριακής Δημοκρατίας.Απόφαση ημερ. 14/ 6/1990Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας & Αλλοι ν. Στυλιανού &Άλλον. Απόφαση ημερ. KV7/1990. 435 ΤριανταφυλλίδηςΚΛ.ν.Δημοκρατίας

(1993)Εφέσεις. Εφέσεις εναντίοντης απόφασης Δικαστή του Ανωτά­ τουΔικαστηρίουΚύπρου(Αρτεμίοης,Δ.)πουδόθηκε την 1η Ιουνίου, 1992, (Προσφυγήαρ. 715/91) με την οποία απορρίφθηκεη προσφυγήτωνεφεσειόντωνκατάτηςαπό- 5 φάσηςτωνεφεσίβλητωνμετηνοποίαπροήγαγαντοενδια­ φερόμενο μέρος στη μόνιμη (Τακτ.Προϋπ.)θέση Επαρ­ χου,ΕπαρχιακήΔιοίκηση, αντίτωνεφεσειόντων. Για τους Εφεσείοντες στην Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1596:ΚοςΑ.Σ.Αγγελίδης. 10 Για τους Εφεσείοντες στην Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1604:ΚοςΛ. Παπαφιλίππον. Για τους Εφεσίβλητους στις Αναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. 1596και 1604: ΚοςΜ. Τριανταφυλλίδης, Γενικός Εισαγγελέας τηςΔημοκρατίας, χαΡ. Πετρίδον, Δίκη- 15 γόροςτηςΔημοκρατίαςΑ\ κ.Π. Χατζηδημητρίον, Δι­ κηγόρος της Δημοκρατίας Α' και κα. Στ.ΙωσήφΧ'Τιάννη, ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας. Για το Ενδιαφερόμενο Μέρος στην Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 1596: ΚοςΔ.Χριστοδούλου. 20 Για το Ενδιαφερόμενο Μέρος στην Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1604: ΚοςΑ. Μαρκίδης. Για τους Εφεσείοντες στην Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1741:Κος Μ.Τριανταφυλλίδης, ΓενικόςΕισαγγελέας τηςΔημοκρατίας, καΡ. Πετρίδου, Δικηγόρος τηςΔη- 25 μοκρατίας Α\ κ.Π.Χατζηδημητρίου, Δικηγόροςτης ΔημοκρατίαςΑ'και καΣτ.ίωσηφ-Χ'Τιάννη, Δικηγό­ ρος τηςΔημοκρατίας. Γιατους ΕφεσίβλητουςστηνΑναθεωρητικήΈφεσηΑρ. 1741:ΚοςΑ.Σ.Αγγελίδης. Cur. adv. wit. 436 30 3ΑΛΛ. Τριανταφυλλίδης κ.α. ν. Δημοκρατίας ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Την ομόφωνη Απόφαση του Δι­ καστηρίουθαδώσειοΔικαστήςΔ.Γ. Στυλιανίδης. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Η ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας, (η "Επιτροπή"),μεαπόφασηπουδημοσιεύτηκε στηνΕπί5 σημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας, Αριθμός 2610, ημερο­ μηνίας 14 Ιουνίου, 1991, Αριθμός Γνωστοποίησης 2045, προήγαγε τον Οδυσσέα Γεωργίου, (το "ενδιαφερόμενο μέρος"),στημόνιμη(Τακτ.Προυπ.)θέσηΕπαρχου,Επαρ­ χιακήΔιοίκηση,από 15Μαΐου,

1. 10 Ηνομιμότητα της πιο πάνωαπόφασης προσβλήθηκε με την ΠροσφυγήΑρ. 715/91, ηοποία απορρίφθηκε από ΔικαστήτουΔικαστηρίουτούτουστην άσκηση πρωτοβάθ­ μιας Αναθεωρητικής Δικαιοδοσίας. Η Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 1596 στρέφεταιεναντίοντηςαπορριπτικήςΔι15 καστικής Απόφασης. Οι εφεσείοντες στην Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 1604 προσβάλλουν την πρωτόδικηΑπόφαση μετηνοποίααπορρίφθηκαν οι ΠροσφυγέςΑρ.455/91 και 471/91 εναντίον της απόφασηςτης Επιτροπήςγια προα­ γωγή του Χρίστου Παπαδόπουλου, (το "ενδιαφερόμενο 20 μέρος"), στη μόνιμη ΟΓακτ.Προυπ.)θέση Προϊσταμένου Κλάδου Ελέγχου, Υπουργείο Συγκοινωνιών καιΈργων, από τη 1η Απριλίου, 1991,πουδημοσιεύτηκε στηνΕπίση­ μηΕφημερίδατης Δημοκρατίας, Αριθμός 2592, ημερομη­ νίας 12Απριλίου, 1991,μεΑριθμό Γνωστοποίησης
2. 25 ΜετηνΑναθεωρητικήΈφεσηΑρ. 1741ζητείταιη ανα­ τροπή της απόφασης Δικαστή του Δικαστηρίου τούτου, που στην άσκηση πρωτοβάθμιαςΑναθεωρητικής Δικαιο­ δοσίας, ακύρωσε την προαγωγήαπότην Επιτροπή οκτώ δημοσίων υπαλλήλων στη μόνιμη, (Τακτ. Προυπ.) θέση 30 Ανώτερου Τεχνικού, Τμήμα Αναδασμού, από 1η Δεκεμ­ βρίου, 1991, που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας,Αριθμός 2666, ημερομηνίας 3Ιανουα­ ρίου, 1992,μεΑριθμό Γνωστοποίησης
3. Στιςτρεις εφέσεις εγείρεταικοινόσοβαρόνομικόζήτη35 μα αναφορικάμε τις Ετήσιες Υπηρεσιακές Εκθέσεις για το 1990 καιειδικάανησημείωση στο Μέρος IIIτουΠα437 Στυλιανίδης, Δ. Τριανταφυλλίδης κ.α.ν.Δημοκρατίας

(1993)ραρτήματος "Β" τουΚανονισμού 6

(1)τωνπερίΔημόσιας Υπηρεσίας (Αξιολόγηση Υπαλλήλων) Κανονισμών του 1990, που δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας,Αριθμός 2567,ημερομηνίας29Δεκεμβρίου, 1990, Παράρτημα Τρίτο, Μέρος Ι, Κ.Δ.Π. 386/90 σελ. 5 1589, είναι έ|ω απότο πλαίσιοτης νομοθετικής εξουσιο­ δότησηςή βρίσκεταισεδυσαρμονίαμετηθέσηκαιτιςαρ­ μοδιότητεςτης Επιτροπής. Οι εφέσεις αυτέςγια τον πιοπάνωλόγο, ύστερα από αίτησητων μερώνκαιδιαταγήτουΔικαστηρίου,συνεκδι- 10 κάστηκαν. Πρόσθεταπροςτοπιοπάνωζήτημα,οι λόγοι εφέσεως όπωςαναφέρονταιστιςειδοποιήσειςεφέσεωςείναι:ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗΑΡ. 1596

1. ΗΕπιτροπήδεν έκανε τη δέουσα ήεπαρκήέρευνα 15 γιατηνκατοχήτουπροσόντοςπλεονέκτημα. 2.Οιεφεσείοντες κατέδειξαντηναξίατουςωςεπικρα­ τέστεροι γιατηθέση. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗΑΡ. 1604 1.Οχρόνος συνδρομήςτωνπροσόντων,περιλαμβανο- 20 μένων προσόντων που δεν προβλέπονται από το Σχέδιο Υπηρεσίας σχετικών με την αξία τωνυπο­ ψηφίων, όπως οι Ετήσεις Υπηρεσιακές Εκθέσεις, είναι η τελευταία ημερομηνία υποβολής αιτήσεων για τηθέση και,ως εκτούτου,οι Υπηρεσιακές Εκ- 25 θέσειςγιατο 1990δενέπρεπεναληφθούν υπόψη.
2. ΟπρωτόδικοςΔικαστής απέτυχενα συνειδητοποιή­ σει ότι οεφεσείων-αιτητήςστηνΠροσφυγή Αρ. 471/ 91ήταν Ανώτερος Εκτελεστικός Μηχανικός από1η Ιανουαρίου,
3. 30
4. Ησυμμετοχή τουΓενικούΔιευθυντήστηνπροφορι­ κή εξέταση ήτανultra vires του άρθρου34

(10)του 438 3ΑΛΛ. 5 Τριανταφυλλίδηςχ.α.ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Λ Νόμου 1/90 ή/και Η διαδικασία ενώπιον της Επι­ τροπής είναι εσφαλμένη και πάσχει σε βαθμόακυ­ ρότηταςαπότηνσυμμετοχήκαιέκφρασηεντυπώσε­ ωνκαικρίσεων απότονΓενικόΔιευθυντή,στοιχεία πουδενπεριλαμβάνονταιστον Νόμο.Περαιτέρωη σύστασητουΓενικούΔιευθυντήπάσχει. 4.Το Δικαστήριο και ηΕπιτροπήδεν έλαβανυπ'όψη τις πρόνοιες του άρθρου34

(9)και

(10)τουΝόμου 1/90. 10 Στην Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 1741 πουκαταχωρί­ στηκε απότην Επιτροπήεναντίον της απόφασηςΔικαστή στηνΠροσφυγή Αρ. 63/92, εγείρεται μόνοτοκοινό νομικό ζήτημα, στοοποίοέγινεαναφοράπιοπάνω. Ο κ. Παπαφιλίππουζήτησε την τροποποίηση των 15 λόγων έφεσης, με αίτηση με κλήση, η οποία, όμως, δεν έγινεδεκτήαπό τοΔικαστήριο. Στηναγόρευσητου, παρά τις παρατηρήσεις του Δικαστηρίου, επιχειρηματολόγησε πάνωσελόγους πουδενηγέρθησανούτε στην έφεση,ούτε αποτέλεσαν λόγους ακυρώσεως στην προσφυγή πρωτόδι20 κα. Τοαντικείμενο τηςαναθεωρητικήςέφεσηςσυνεχίζεινα είναιηνομιμότητατηςδιοικητικήςπράξηςήαπόφασης. Η επανεξέταση όμως της νομιμότητας της πράξηςήαπόφα­ σης γίνεται πάνω στα θέματα που ηγέρθησανπρωτόδικα 25 στην προσφυγή και σε όση έκταση οι διάδικοι έχουν πε­ ριορίσει τους λόγους στην έφεση ήστην αντέφεσηκαι σε θέματαδημόσιαςτάξηςπουτοΔικαστήριομπορεί να εξε­ τάσειαυτεπάγγελτα.(Βλ., μεταξύάλλων,Republic, (Public ServiceCommission) v.LefkosGeorghiades

(1972)3 C.L.R. 30 594· Othonosand Another v. Republic, Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 720,(Απόφασηδόθηκεστις 19Απριλίου, 1989, δεδημοσιεύτηκε ακόμα)·ΚυπριακήΔημοκρατία ν. Παντε­ λή Χατζηπαντελή, Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 827, (Από­ φαση δόθηκε στις 25 Απριλίου, 1989, δε δημοσιεύτηκε 35 ακόμα)). 439 Στυλιανίδης,Λ ΤριανταφυλλίδηςΚΑ.ν.Δημοκρατίας

(1993)Το Δικαστήριο θαπεριοριστεί στα πιο πάνωπλαίσια και θα παραγνωρίσει ο,τιδήποτε είναι έξω από τους λό­ γους έφεσης καιδενσυνάδουν μετις πιοπάνωαρχέςτου Δικονομικού ΔιοικητικούΔικαίου. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗΑΡ. 1596 Ηπαράγραφος3

(5)τουΣχεδίουΥπηρεσίας έχει:"3.Απαιτούμεναπροσόντα:

(5)Μετεκπαίδευσηή ειδική εκπαίδευσησε θέματα Δη­ μόσιαςΔιοίκησης ήΑναπτυξιακήςΔιοίκησης ήΤο­ πικής Διοίκησης ή σεάλλοθέμασχετιζόμενο μετην ι ^ εκτέλεση των καθηκόντων της θέσης, διάρκειας ενός τουλάχιστον ακαδημαϊκούέτους ή καιπείρα σχετική με τα καθήκοντατης θέσης θααποτελούν πλεονέκτημα." Ο δικηγόρος των εφεσειόντων ισχυρίστηκε ότι η Επι- * 5 τροπή,ηοποίαέχειτηνευθύνηκαιτοκαθήκοτηςέρευνας για την κατοχήτων προσόντων, δεν ερεύνησετοθέματης κατοχής του πρόσθετου προσόντος πλεονέκτημα από το ενδιαφερόμενομέροςκαιήαπότους εφεσείοντες. Η Συμβουλευτική Επιτροπή, αφού έλαβε υπόψη τα ^0 προσόντα των υποψηφίων σε σχέσημε τακαθήκοντα της θέσηςκαιτοπεριεχόμενο τωνπροσωπικών φακέλων, δια­ πίστωσε ότι το ενδιαφερόμενο μέρος καιτρεις άλλοιυπο­ ψήφιοικατείχαντοπροσόνπλεονέκτημα τηςπαραγράφου

(5)ενώοι εφεσείοντες δεντοκατείχαν. 25 Στις 30 Απριλίου, 1991,ηΕπιτροπή κατά την εξέταση της έκθεσης της Συμβουλευτικής Επιτροπήςσημείωσεστα πρακτικά τα ονόματα των υποψηφίων που διέθεταν το προσόνπλεονέκτημα. Στις 7 Μαΐου, 1991,ο Γενικός Διευθυντής του Υπουρ- 30 γείου Εσωτερικών στις συστάσεις του ενώπιον της Επι­ τροπής ανέφερε ότι το ενδιαφερόμενο μέρος και τρεις 440 5 3 ΑΛΛ. Τριανταφυλλίδης χ.α.ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Δ. άλλοι κατονομαζόμενοι υποψήφιοι είχαντο πλεονέκτημα ενώοιεφεσείοντες δεντοκατείχαν. ΗΕπιτροπήστηλήψητηςεπίδικηςαπόφασηςείχεενώ­ πιον τηςτους προσωπικούς φακέλουςκαιτουςφακέλους 5 των Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων,την έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπήςκαι τησύσταση τουΓενι­ κούΔιευθυντή. Το ενδιαφερόμενο μέρος κατείχε τη θέση Ανώτερου Διοικητικού Λειτουργού και ήταν τοποθετημένο αρχικά 10 στηνΕπαρχιακή ΔιοίκησηΠάφουκαιμετάστηνΕπαρχια­ κήΔιοίκηση Λεμεσού.Σύμφωναμε το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης που κατείχε τα καθήκοντα και ευθύνες του ήταν:15 "(β)Σε περίπτωση τοποθέτησης στην ΕπαρχιακήΔιοίκηση: 20 Εκτελεί καθήκονταΒοηθού Επαρχου,ταοποίαπε­ ριλαμβάνουν βοήθεια στον Έπαρχογια την οργά­ νωση,διοίκησηκαιαποτελεσματικήλειτουργίατων Γραφείων της Επαρχιακής Διοίκησης και άσκηση τωνεξουσιών καιαρμοδιοτήτωντου." Η διαπίστωσητωνπροσόντωντωνυποψηφίωνγιατην πλήρωση θέσης ανάγεταιστηδιακριτικήευχέρεια του διο­ ρίζοντοςοργάνουκαιαποτελεί πτυχή τηςδιοικητικήςλει­ τουργίας.(Βλ., μεταξύ άλλων, Mytides v.Republic

(1983)25 3 C.L.R. 1096* Lewis ν. Δημοκρατίας, Αναθεωρητική Έφεση Αρ.522, (Απόφασηδόθηκεστις 30Μαΐου, 1989,δε δημοσιεύτηκεακόμα)). Συμφωνούμε μετονπρωτόδικοΔικαστήότι η Επιτρο­ πήέκαμεκαιτηδικήτηςέρευνα,όπωςαποδεικνύεταιαπό 30 τα σχετικά πρακτικάσύμφωνα με τις διατάξεις τουάρ­ θρου 34

(9)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990, (Αρ. 1/90),(ο "Νόμος"),εκτός από την έρευνα της Συμβουλευτικής Επιτροπής.ΗΕπιτροπήορθά αποφάσισε πως το ενδιαφερόμενο μέρος διέθετε το πλεονέκτημα της 441 Στυλιανίδης,Λ Τριανταφυλλίδηςκ,α.ν.Δημοκρατίας

(1993)πείραςτηςσχετικής μετακαθήκοντατηςθέσης,γιατίυπη­ ρέτησε στη θέσηΒοηθού Επαρχουστις Επαρχιακές Διοι­ κήσεις Πάφουκαι Λεμεσού σε αντίθεση με τους αιτητές που δεν διέθεταν οποιαδήποτεπείρασχετική μετακαθή­ κοντατηςθέσης. 5 Οι εφεσείοντες δεν ισχυρίζονται ότι έκδηλα υπερτε­ ρούν του ενδιαφερομένου μέρους. Ο ευπαίδευτοςδικηγό­ ρος τους πρόβαλε ότι αν η ενδιάμεση απόφασητης Επι­ τροπής αναφορικάμε τις Ετήσιες Υπηρεσιακές Εκθέσεις για το 1990 είναι παράνομη,τότεη περαιτέρωδιαδικασία 10 καιειδικάη σύστασητουΔιευθυντήκαιητελική απόφαση επιλογής του ενδιαφερομένου μέρους πάσχει. Αυτό συ­ ναρτάταιμε την απόφασητουΔικαστηρίου στοκοινόνο­ μικόζήτημα. Η άλλη πλευρά εισηγήθηκε ότι, ανεξάρτητα από τη 15 εγκυρότητα του Τύπου "Β" του Κανονισμού 6

(1)καιτην απόφασητης Επιτροπήςσχετικά με τις Υπηρεσιακές Εκ­ θέσεις του 1990, η αξία του ενδιαφερομένου μέρους και των εφεσειόντων, όπως αντικατοπτρίζεται στις Ετήσιες Υπηρεσιακές Εκθέσεις απότο 1986-1991,δεναλλοιώνεται 20 γιατί η αξιολόγηση του αιτητή για όλα αυτά τα χρόνια ήταν "εξαίρετος" και,ως εκ τούτου,συνεχίζει ναυπερτε­ ρεί. Διοικητικήαπόφασηπουβασίζεταισε μη έγκυρηνομο­ θεσία ακυρώνεται από το Δικαστήριο. (Βλ., μεταξύ 25 άλλων, Papaxenophontos andOthers v.Republic

(1982)3 C.L.R. 1037, 1047).Μόνοουσιώδης παρατυπία παρασύρει σε ακυρότητα διοικητική απόφαση. Επουσιώδης παρατυ­ πία καμιά επιρροή δεν ασκεί. (Βλ., μεταξύ άλλων, Charalambos Michael leridesv. Republic (Public Service 30 Commission)

(1976)3C.L.R. 9καιέφεσημετον ίδιο τίτλο

(1980)3 C.L.R. 165· Andreas Sekkides v. TheRepublic of Cyprus, through ThePublic Service Commission^ 1988) 3 C.L.R.2136. θα επανέλθουμε στο θέμα αυτό,αν χρειαστεί, ύστερα 35 απότηνεξέτασητουκοινούνομικούζητήματος. 442 3ΑΛΛ. Τριανταφυλλίδηςχ.α.ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης» Λ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗΑΡ. 1604 Ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμοςτου 1967, (Αρ.33/ 67), δεν είχε διάταξη που να ρυθμίζει το χρόνο κατοχής τωνπροσόντων απόυποψήφιο.ΣτηνυπόθεσηRepublic ν. Pencleous andOthers

(1984)3C.L.R. 577,ηΟλομέλεια του 5 Ανωτάτου Δικαστηρίου αποφάσισεότι η πρώτηουσιώδης ημερομηνία κατάτηνοποίαουποψήφιοςπρέπεινακατέ­ χει τααπαιτούμεναπροσόντα σε θέσηπρώτου διορισμού καιπροαγωγήςείναιητελευταίαημερομηνίαγιαυποβολή 10 αιτήσεων που ορίζεται στη δημοσίευση της θέσης και σε περιπτώσεις προαγωγής η ημερομηνία κατά την οποία λαμβάνεται από την Επιτροπή η πρόταση για πλήρωση τηςθέσης. Το Άρθρο 34

(15)(α) του Νόμου που διέπει τηνπρο15 σβαλλόμενη απόφασηπρονοεί γιατις θέσειςπρώτου διο­ ρισμούκαιπροαγωγήςταακόλουθα:"34

(15)Κανένας δε διορίζεται ήπροάγεται σε θέση ΠρώτουΔιορισμού καιΠροαγωγής, εκτόςαν 20 (α) Κατέχει τα προσόντα που προβλέπονται στο σχέδιο υπηρεσίαςγιατηθέση αυτήκατάτηλήξη της προθεσμίας υποβολής των αιτήσεων και κατά το χρόνοπουλαμβάνεταιηαπόφαση·" Δεν υπάρχεινομοθετημένη πρόνοιαχρονικούπροσδιο­ ρισμούγιαάλλαστοιχείακρίσεως ήπροσόνταπουαναφέ25 ρονται στην αξία του υποψηφίου. Η Επιτροπήστηνπα­ ρούσα υπόθεση έλαβε υπόψη τις Ετήσεις Υπηρεσιακές Εκθέσεις των εφεσειόντων και του ενδιαφερομένου μέ­ ρους γιατο 1990 πουλήφθηκανστο γραφείοτηςΕπιτρο­ πής στις 12 Φεβρουαρίου, 1991, και 14 Φεβρουαρίου, 30 1991,αντίστοιχα. Οκ.Παπαφιλίππουεπιχειρηματολόγησε ότιοιΥπηρε­ σιακές Εκθέσεις που ετοιμάζονται ήπροσόντα εκτός του Σχεδίου Υπηρεσίας που αποκτώνται μετά τη λήξη της 35 προθεσμίας υποβολής των αιτήσεων δεν επιτρέπεται να 443 Στυλιανίδης,Λ ΤριανταφυλλίδηςΧΛ. ν.Δημοκρατίας

(1993)λαμβάνονται υπόψη. Στήριξε την επιχειρηματολογία του στο εδάφιο

(3)τουΆρθρου 34τουΝόμουπου έχει:"

(3)Μετάτηλήξη τηςπροθεσμίαςγιαυποβολήαιτή­ σεωνοΓραμματέαςτηςΕπιτροπήςαποστέλλει τοταχύ­ τερο δυνατόνστον Πρόεδροτης αρμόδιαςΣυμβουλευ- 5 τικής Επιτροπής όλες τις αιτήσεις πουυποβλήθηκαν, τους Προσωπικούς Φακέλουςκαι τους Φακέλουςτων Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίωνπου είναι δημόσιοι υπάλληλοι και αντίγραφο τηςανακοί­ νωσης που δημοσιεύτηκε στην επίσημη εφημερίδα της 10 Δημοκρατίας." Ισχυρίστηκε ότι μόνο οι Υπηρεσιακές Εκθέσεις που υπήρχαν κατάτο χρόνο που ορίζεται στο εδάφιο αυτόλήξη τηςπροθεσμίαςυποβολής αιτήσεων,μπορούννα λη­ φθούνυπόψηαπότηνΕπιτροπή. 15 Το πιο πάνω εδάφιο είναι σχεδόν πανομοιότυπο με την παράγραφο

(3)των Κανονιστικών Διατάξεων που ρυθμίζουν τη σύσταση, τις αρμοδιότητες και τη μέθοδο ενέργειας των Τμηματικών Επιτροπών που εκδόθηκαν από το Υπουργικό Συμβούλιο σύμφωνα με το Άρθρο 36 20 του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμουτου 1967 καιείχαν εφαρμογή απότην 1ηΙουνίου, 1979, μέχρι τη δημοσίευση του Νόμου στις 27 Ιανουαρίου, 1990. (Βλ. Εγκύκλιο 490 ημερομηνίας20 Μαρτίου, 1979.) Τοκείμενο τηςπαραγρά­ φου

(3)έχει:25 "

(3)Άπασαι αιδι'οιανδήποτεδημοσιευθείσαν κενήν θέσιν ληφθείσαι υπό της Επιτροπής Δημοσίας Υπηρε­ σίας αιτήσεις, εν περιπτώσει δε προαγωγής εις θέσιν Προαγωγήςκατάλογοςτωνυποψηφίωνδιάπροαγωγήν ετοιμασθείς υπότου Γραμματέως της Επιτροπής, απο- 30 στέλλονται υπ' αυτού εις τον Πρόεδρον τηςαρμοδίας Τμηματικής Επιτροπής,ομού μετά των φακέλλων των εμπιστευτικών εκθέσεων,αντιγράφουτης Ανακοινώσε­ ως και Σχεδίου Υπηρεσίας, εντός δύο εβδομάδωναπό της τελευταίας ημερομηνίας διά την υποβολήν αιτήσε- 35 ωνή,αναλόγωςτηςπεριπτώσεως,απότηςημερομηνίας 444 3ΑΛΛ. Τριανταφυλλίδης χΛ.ν. Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Λ κατάτηνοποίαεζητήθη παράτηςΕπιτροπήςΔημοσίας Υπηρεσίας ηπλήρωσιςτηςθέσεωςΠροαγωγής." Ηεισήγηση τουκ. Παπαφιλίππου είναι αντίθετημετη νομολογίατουΔικαστηρίουτούτου. 5 10 Στηνυπόθεση Christofides v.Republic

(1985)3 C.L.R. 1127,1133 ειπώθηκε:"Though it may bepermissiblefor theCommission to have information of the merits of a candidate upto the dateit takes adecision concerning such acandidate,it is impermissible,however,to take into consideration facts non-existent onsuchadate." Στην απόφαση Κυπριακή Δημοκρατία, μέσωΕπιτρο­ πής Δημόσιας ΥπηρεσίαςκαιΚώσταΚυριάκου ν. λ Αδάμον Ανδρέου, 2. Αριστου Αριστείδου, Αναθεωρητικές 15 Εφέσεις Αρ. 1715 και 1723, (Απόφαση δόθηκε στις 28 Απριλίου, 1993, δε δημοσιεύτηκε ακόμα), το Δικαστήριο είπε:- 20 25 30 "Ειδικά ρητές πρόνοιες έχουν περιληφθεί τώρα στον περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμο του 1990, οι οποίες και υιοθετούν πλήρως τις αρχές της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου. (Ιδέστε: άρθρα 33

(15)και 34

(15)(α). Επανερχόμαστε στην ουσία του νομικού ση­ μείου. Ηαρχήαυτήεφαρμόζεταιμόνον αναφορικά με τα απαιτούμενα από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντα σύμφωνα με τα οποία κάποιος καθίσταται έγκυρος υποψήφιος για τη θέση. Δεν ισχύει όμως ως προςτα υπόλοιπα στοιχεία που προσμετρούν στην αξία των υποψηφίων,καιταοποίαπου είναι νόμιμο να εκτιμη­ θούν και μέχρι της ημέραςλήψης της απόφασης.Αυτό εξάλλου γίνεται καιστηνπράξη,π.χ.στις συνεντεύξεις πουγίνονται μετάτην ημερομηνίαυποβολήςτωναιτή­ σεων και στις συστάσεις του διευθυντή,που αφορούν στηνεπαγγελματικήεπάρκειατωνυποψηφίων που κρί­ νεταιμέχριτηςημέραςλήψηςτηςαπόφασης." 445 Στνλιανίδης,Λ Τριανταφυλλίδηςχ,α.ν.Δημοκρατίας

(1993)Γιαναείναικάποιοςνόμιμαυποψήφιοςγιαθέση πρώτου διορισμού ήπρώτουδιορισμού καιπροαγωγήςπρέπεινα κατέχειτααπαιτούμενααπότοΣχέδιοΥπηρεσίας προσό­ ντατηνπρώτηουσιώδηημερομηνία,πουείναιητελευταία ημερομηνία της περιόδου που ορίζεται στη δημοσίευση 5 της κενής θέσης για την υποβολή αιτήσεων. Αυτά είναι μόνο τααπαιτούμενααπότο Σχέδιο Υπηρεσίας απαραί­ τηταπροσόνταήπουκαθορίζονταιστο Σχέδιο Υπηρεσίας ως πλεονέκτημα ή επιπρόσθετο προσόν. Οποιοδήποτε άλλο στοιχείο, που προσθέτει στην αξία υποψηφίου ή 10 βοηθάτην Επιτροπή στην εκτίμηση της αξίαςτουυποψη­ φίου και προσμετρά στη συνολική του αξιολόγηση ως στοιχείο συγκρίσεως, μπορεί να ληφθεί υπόψη μέχρι και την ημερομηνία της λήψης της τελικής απόφασης από την Επιτροπή. 15 Οδικηγόροςτωνεφεσειόντων αναφέρθηκεστηναρχαι­ ότητα του εφεσείοντα αιτητήστην ΠροσφυγήΑρ.471/91, οοποίοςκατείχετηθέση τουΑνώτερουΕκτελεστικού Μη­ χανικού από 1η Ιανουαρίου, 1983. Στο φάκελο του εφε­ σείοντα καισε όλαταάλλαστοιχεία ενώπιον της Επιτρο- 20 πήςτογεγονός τούτοκαταγράφεται.Η Επιτροπήτοέλαβε υπόψητηςκαιτονκατέταξεαρχαιότεροτουενδιαφερομέ­ νουμέρους. Ο κ. Παπαφιλίππου είπε ενώπιον μας ότι ηΕπιτροπή τοεγνώριζε καιτο είχευπόψητηςαλλάοπρωτόδικοςΔι- 25 καστής "δεν πρόσεξε" την αρχαιότητατου εφεσείοντα. Ο ισχυρισμός αυτόςαντικρούεταιαπότο κείμενο τηςΔικα­ στικής Απόφασης στο οποίο διαβάζομε: "Είναι γεγονός ότι οι αιτητέςυπερέχουν σεαρχαιότηταέναντι τουδιορι­ σθέντος" και "οδιορισθείς υπηρέτησε στηθέση Εκτελεστι- 30 κούΜηχανικού1ηςΤάξης". Ο δικηγόρος των εφεσειόντων κατάτηνανάπτυξη των δύο τελευταίων λόγων εφέσεως επεζήτησε, στη διάρκεια της αγόρευσης του, να εισαγάγει ουσιαστικά νέο λόγο ακυρώσεωςοοποίοςδενπροβλήθηκεστηνπρωτόδικη δια- 35 δικασία. Ισχυρίστηκε ότι "συστάσεις του Προϊσταμένου του οικείου Τμήματος" τις οποίες η Επιτροπήπρέπεινα 446 3 ΑΛΛ. Τριανταφυλλίδηςκ.α.ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. λάβει δεόντως υπόψηείναι οι συστάσεις τουκάθε Τμημα­ τάρχηστηθέση πουυπηρετεί κάθευποψήφιος υπάλληλος καιόχι οισυστάσεις τουΠροϊσταμένου τουΤμήματοςστο οποίουφίσταταιηκενήθέση.Έκαμεαντιδιαστολή μεταξύ 5 τηςπρόνοιαςτηςπαραγράφου

(9)του Άρθρου 34καιτης παραγράφου

(4)τουΆρθρου

1. Περαιτέρω, ισχυρίστηκε ότι η παρουσία του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Συγκοινωνιών και 'Εργων κατάτηνπροφορική εξέτασηήτανανεπίτρεπτη. 10 Όταν το Δικαστήριο παρετήρησε ότι οι λόγοι αυτοί είναι απαράδεκτοιδιότι δεν προβλήθηκαν στην πρωτόδι­ κηδιαδικασία,ισχυρίστηκε ότι οι λόγοι αυτοί είναιλόγοι δημοσίαςτάξεως καιμπορεί τοΔικαστήριοαυτεπάγγελτα να τους εξετάσει και ο διάδικος να τους προβάλει σε 15 οποιοδήποτεστάδιοτηςδιαδικασίας. Δεν είναι λόγοι δημοσίας τάξεως. Λόγοιδημοσίαςτά­ ξεως είναιηπροθεσμίακαταχώρισηςτηςαίτησης,τοέννο­ μοσυμφέρο,ηεκτελεστότητα τηςπροσβαλλόμενης απόφα­ σης, οι οποίοι έχουν σχέση με το παραδεκτό της 20 προσφυγής. Ηέλλειψηενιαίου και ολοκληρωμένου ΚώδικαΔιοι­ κητικής Δικονομίας, τόσο στην Κύπρο και στην Ελλάδα, προκαλεί αβεβαιότητα.Το κενό συμπληρώνεται βαθμιαία απότηνομολογία. Οι λόγοιπουεξετάζονται αυτεπάγγελ
2. τα, ανκαιδενπροβάλλονται,δενπεριορίζονται στοπαρα­ δεκτό της αιτήσεως ακυρώσεως. (Βλ. Ε.Π.Σπηλιωτοπούλου'"Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου", Πέμπτη Έκδοση, 1991, σελ. 526, Σημείωση 35 και Αποφάσεις Σ.τ.Ε. 3531/ 1983, 2650/1986, 1596/1987, 3227/1987, 4301/1987 και 30 5065/1987). Η παράγραφος

(10)του Άρθρου 34 αναφέρεται στο πρακτικόπουπρέπεινατηρείται κατάτηνπροφορικήσυ­ νέντευξη. Ηπαράγραφος

(9)αναφέρεταισταστοιχείαπουπρέπει 447 Στυλιανίδης,Δ. Τριανταφυλλίδηςχ.α.ν.Δημοκρατίας

(1993)να λαμβάνει υπόψητης ηΕπιτροπήγιατηλήψη της από­ φασηςπλήρωσης τηςθέσης. Παρόλονότι ταθέματαπουηγέρθησανδενμπορούννα αποτελέσουν λόγους εφέσεως, το Δικαστήριο εκφράζει την γνώμη ότι η Επιτροπή με βάση το 'Αρθρο 17 του 5 Νόμουδικαιούταινακαλεί οποιοδήποτεπρόσωπογιανα τηβοηθήσει πάνω σεοποιοδήποτεζήτηματοοποίοη Επι­ τροπή έχει να εξετάσει κατά την άσκηση τωναρμοδιοτή­ τωντης.Προϊστάμενος του οικείουΤμήματοςστηνπαρά­ γραφο

(9)του Άρθρου 34 είναι ο Προ'ίστάμενος του 10 Τμήματος στο οποίοείναι ηκενήθέση,οοποίος γνωρίζει τις ανάγκεςκαιτις ευθύνες τηςθέσηςκαιόχι οιπροϊστά­ μενοι των διαφόρωνΤμημάτωνσταοποίαπιθανόνα υπη­ ρετούνοι υποψήφιοιδημόσιοι υπάλληλοι. Ηεισήγησητουκ. Παπαφιλίππου οδηγεί σεπαράλογα 15 αποτελέσματακαιβρίσκεται σε αντίθεση μετησυνήθηερ­ μηνείακαιμετηντελολογική ερμηνείατουΝόμου. ΗΕπιτροπή,ενεργώντας σύμφωναμετησημείωση στο Μέρος III του Παραρτήματος "Β" του Κανονισμού 6

(1), θεώρησε ως "πολύ ικανοποιητική" αντί "εξαίρετο" την 20 αξιολόγηση στις Ετήσιες Υπηρεσιακές Εκθέσεις του 1990 για ορισμένα στοιχεία του ενδιαφερομένου μέρους και των εφεσειόντων στην Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 1596, των εφεσειόντων στηνΑναθεωρητική Έφεση Αρ. 1604και τωνεφεσίβλητων στηνΑναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1741. 25 Προβλήθηκαν κατά την πρωτόδικη διαδικασία ως λόγοι ακυρώσεως ότι η σχετική σημείωσηείναι ultravires του Νόμου και ότι η Επιτροπήάσκησε εξουσία και επέμ­ βασηστην κρίση του αξιολογούντος οργάνουέξω απότις καθορισμένες απότοΝόμοεξουσίεςκαικαθήκοντατης. 30 Οι δύοΔικαστές πουχειρίσθηκαν πρωτόδικατις υπο­ θέσειςεξέδωσανδιαμετρικάαντίθετεςΑποφάσεις. Στην πρωτόδικηδιαδικασίαστις υποθέσεις των Ανα­ θεωρητικών Εφέσεων Αρ. 1596 και 1604 αποφασίστηκε 448 3ΑΛΛ. Τριανταφυλλίδηςχ.α.ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. ότι η σχετικήσημείωσηδενείναι ultraviresτουΝόμου. Η επίδικη διάταξη προβλέπει πως η αξιολόγηση ενός λει­ τουργού ως "εξαίρετου" τοποθετεί το άτομο αυτό στον ύψιστο βαθμόεπάρκειαςκαιπρέπειναείναι αιτιολογημέ5 νη. ΗΕπιτροπήείναι ανεξάρτητοόργανοπου λειτουργεί σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου. Η Επιτροπήδεν επεμβαίνει στην κρισιολογία τουαξιολογούντος οργάνου, αλλά εφαρμόζει υποχρεώσεις πουέχει με τοσχετικό Κα­ νονισμό. 10 Στηνπρωτόδικηδιαδικασία της Αναθεωρητικής Έφε­ σης Αρ. 1741 άλλος Δικαστής αποφάσισεότι ηκρινόμενη σημείωση είναιέξωαπόταπλαίσιατηςνομοθετικήςεξου­ σιοδότησης πουέχειπαρασχεθείαπό τοΆρθρο50

(1)του Νόμου,ότι η απόδοσηεξουσίας μετησημείωσηστηνΕπι15 τροπή είναι αντινομική προς την υπόσταση της Επιτρο­ πήςως ανεξάρτητουαπό τηδημόσια υπηρεσία συνταγμα­ τικού οργάνου και αντίκειται προς τις αρμοδιότητεςτης, καθώς επίσης, και στους κανόνες της χρηστής διοίκησης και βρίσκεται σε δυσαρμονία μετηθέσηκαι τιςαρμοδιό20 τητεςτης Επιτροπής. Οι πιο πάνω Αποφάσεις προσβάλλονται στις τρεις κρινόμενες εφέσεις. ΗΕπιτροπή κατάτηνπλήρωση θέσεων πρώτουδιορι­ σμού καιπροαγωγήςκαιθέσεων προαγωγήςλαμβάνειδε25 όντως υπόψη, μεταξύ άλλων, το περιεχόμενο των φακέ­ λων των Ετησίων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υπο­ ψηφίωνδημοσίων υπαλλήλων (Άρθρο 34

(9)και35

(4)του Νόμου). Το εδάφιο

(1)του Άρθρου 50 που ρυθμίζει τα θέματα 30 τωνΥπηρεσιακών Εκθέσεωνέχει:"50

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2), για όλους τους υπαλλήλους ετοιμάζονται καιυποβάλ­ λονται στην Επιτροπή Ετήσιες Υπηρεσιακές Εκθέσεις κατάτονκαθορισμένοτρόποκαιχρόνο." 449 ΣτνλιανΙδης,Δ. ΤριανταφυλλίδηςΚΛ.ν.Δημοκρατίας

(1993)"Καθορισμένος", σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατά­ ξειςτουΆρθρου2, σημαίνεικαθορισμένομεκανονισμούς που εκδίδονται απότο Υπουργικό Συμβούλιοσύμφωνα μετιςδιατάξειςτουΝόμουαυτούκαι "καθορίζεται" ερμη­ νεύεταιανάλογα. 5 ΤοΆρθρο87 εξουσιοδοτεί γενικάτο Υπουργικό Συμ­ βούλιοναεκδίδειΚανονισμούς. Το Υπουργικό Συμβούλιο, δυνάμει των Άρθρων 50 και 87 του Νόμου,εξέδωσε τους περί Δημόσιας Υπηρε­ σίας(ΑξιολόγησηΥπαλλήλων)Κανονισμούςτου 1990. 10 Ηεπίδικησημείωσηέχει:"Σημ. Μη αιτιολογημένη αξιολόγηση θα αγνοείται και ο υπάλληλος θαθεωρείται ότι έχει αξιολογηθεί ως ν πολύ ικανοποιητικά' στο συγκεκριμένο στοιχείοαξιο­ λόγησης." 15 Η νομοθετική εξουσία ασκείται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων. ΗΒουλή,όμως,εξουσιοδοτεί άλλα όργα­ νανανομοθετούν αναφορικάμελεπτομερειακέςπρόνοιες μέσα στα πλαίσια του νόμου. Στησύγχρονη κοινωνία με τις πολύπλοκες ανάγκες και τα πολλαπλά προβλήματα, 20 όχι μόνο είναι επιτρεπτό, αλλά είναικοινήτακτικήη νο­ μοθετική εξουσία ναθεσπίζει νόμοκαι να αφήνειτις λε­ πτομέρειεςγιατηνεφαρμογήτουνασυμπληρώνονταιαπό δευτερογενή νομοθεσία. Ηνομοθετική εξουσία έχειτοδι­ καίωμα εξουσιοδότησης καιηνομοθεσία με εξουσιοδότη- 25 ση είναι και αυτήέκφρασητης βούλησης του λαούμέσω της λαϊκής αντιπροσωπείας- (βλ., μεταξύ άλλων, Police andTheodorosNicola Hondrou andAnother7» R.S.C.C.82· Ethnikos v. K.O.A.

(1984)3 C.L.R. 1150, σελ. 1155· President of Republic v.House of Representatives

(1986)3 30 C.L.R.1168). Η κανονιστική πράξη πρέπει να βρίσκει έρεισμα σε εξουσιοδοτικό νόμοκαιεκδίδεταιμόνο μέσαστα πλαίσια της νομοθετικής εξουσιοδότησης - (Στασινόπουλος "Δί450 3 ΧΛΛ. Τριανταφυλλίδηςκ.α.ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. καιοντωνΔιοικητικώνΠράξεων",

(1951),σελ.99). Για νααποφασιστείαν δευτερογενής νομοθεσία είναι εκτόςτηςνομοθετικήςεξουσιοδότησης,εξετάζεταιοεξου­ σιοδοτικός νόμος,ηκατάσταση του νόμου τοχρόνο της 5 θέσπισης του,οιαλλαγέςοιοποίεςέγινανκαιτο περιεχό­ μενο της κανονιστικής πράξης - (Papaxenophontos and Othersv. Republic(ανωτέρω)). Ηαπάντηση στο ερώτημασεκάθεπερίπτωσηβρίσκε­ ταιστηνορθή ερμηνείατουεξουσιοδοτικούνόμουκαιτου 10 προσβαλλόμενου κανονισμού - (Commissionersof CustomsandExcise v. CureandDeeleyLtd [1962]1 Q.B.D.340). Είναι αρχήτου ερμηνευτικού δικαίουότιοιΚανονι­ σμοί,όπωςκαιοΝόμος,γιασκοπούςερμηνείαςδιαβάζο15 νταιστηνολότητατους. Το Άρθρο 50 του Νόμου αναφέρεταιστοχρόνο και τοντρόποετοιμασίαςτωνΥπηρεσιακών Εκθέσεων. Ο Κανονισμός 6

(1)προβλέπει ότιο τύπος των Ετή­ σιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων είναι όπως το Παράρτημα 20 "Β". Ο Κανονισμός 7αναφέρεταιστα πρόσωπαή ομάδες πουαξιολογούντουςυπαλλήλους. Ο Κανονισμός 8προβλέπειγιατηδιαδικασίααξιολό­ γησης καικάνει αναφορά στο Παράρτημα "Β" τουΚανο25 νισμού6

(1). ΗσημασίατωνΥπηρεσιακών Εκθέσεωνκαιοιευθύνες των λειτουργών αξιολόγησης ρυθμίζονταιαπότονΚανο­ νισμό11. Ουσιώδης γιατην παρούσαυπόθεση είναι οΚανονι30 σμός11

(2)(η)πουέχει:451 Στυλιανίδης, Δ. Τριανταφυλλίδης κ.α.ν.Δημοκρατίας

(1993)"11

(2)Οι Αξιολογούντες Λειτουργοί θαπρέπεικατά τησύνταξητωνΥπηρεσιακών Εκθέσεων(η) να συμπληρώνουν τις Υπηρεσιακές Εκθέσεις με υπευθυνότητακαι περίσκεψηκαι νααιτιολογούν τεκμηριωμένα τις κρίσεις τους,αποφεύγονταςγένι- 5 κήκαιαόριστηφρασεολογία." ΤοΠαράρτημα "Β"είναιτο Έντυπο Αξιολόγησηςτων Υπαλλήλων Ετήσια Υπηρεσιακή Έκθεσηγια τους τακτι­ κούς μόνιμους υπαλλήλους. Χωρίζεται σε τέσσερα μέρη. ίο ΤοΜέρος Ι περιέχει ταατομικάκαιυπηρεσιακάστοιχεία. Το Μέρος II τιτλοφορείται "Εκτίμηση της Επαγγελματι­ κής Αξίας του Υπαλλήλου". Αναφέρονται οκτώ στοιχεία αξιολόγησης και τρεις βαθμοί "πολύ ικανοποιητικά", "ικανοποιητικά", "μη ικανοποιητικά". Στο Μέρος αυτό 15 υπάρχειηακόλουθησημείωση:"Σ ημε ίωση: Σε περίπτωσηπουουπάλληλοςέχει διακριθείσεεξαιρετικόβαθμόσεσχέσημεοποιοδήποτε από τα στοιχεία αξιολόγησης δεν αξιολογείται για το στοιχείο αυτόστο Μέρος αυτό. Ηδέουσα αναφορά θα 20 πρέπειναγίνεταιστοΜέρος III." Το Μέρος IIIτιτλοφορείται "ΕξαιρετικήΕπαγγελματι­ κή Αξία" καιέχει:"Αναφέρετε κατά πόσο ο υπάλληλος έχει διακριθεί σε εξαιρετικό βαθμό σε σχέση με οποιοδήποτε απότα 25 στοιχεία αξιολόγησης. Αιτιολογείστετηνκρίσησας, δί­ νοντας πλήρεις λεπτομέρειες καιαποφεύγονταςγενική καιαόριστηφρασεολογία." Τοδεύτερο μέρος τουπιοπάνωαποσπάσματος αποτε­ λεί επανάληψητουΚανονισμού 11

(2)(η). Ακολουθεί ηκρινόμενη σημείωση. Ησημείωση αυτήείναι μέρος τουσυνόλου τωνΚανο­ νισμών και προβλέπει ουσιαστικά ότι ο υπάλληλος θε452 30 3ΑΛΛ. Τριανταφυλλίδηςκ.α.ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. ωρείται ότι αξιολογείται πολύ ικανοποιητικά σε συγκε­ κριμένα στοιχεία αξιολόγησης εάνηεξαιρετικήβαθμολο­ γία του δεν περιέχει αιτιολογία καιπλήρεις λεπτομέρειες αλλάπεριορίζεταισεγενικήκαιαόριστηφρασεολογία. 5 Ησημείωση απλώς επισημαίνει ότι αν δεν τηρηθεί η πρόνοιατηςαιτιολόγησης τηςκρίσης μεπλήρεις λεπτομέ­ ρειες τότε ο υπάλληλος θεωρείται ότι.αξιολογείται πολύ ικανοποιητικάστοσυγκεκριμένο στοιχείο αξιολόγησης. Δεν αποδίδεται μετησημείωση ειδικήεξουσίααξιολό10 γησηςστην Επιτροπή.Η Επιτροπήδεναντικαθιστάτοόρ­ γανοτηςαξιολόγησης πουπροβλέπεταιαπότουςΚανονι­ σμούς και το Νόμο.Απλώς έχειτην ευθύνηναβεβαιώνει ότι οι αξιολογήσεις στις Υπηρεσιακές Εκθέσεις γίνονται σύμφωναμετοΝόμο. 15 Οι αρμοδιότητες και τα καθήκοντα της Επιτροπής, ανεξάρτητο όργανο που αντικαθιστά,με βάση το δίκαιο της ανάγκης, την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας που προβλέπεται από το Άρθρο 122 του Συντάγματος, (βλ. Republic v. Kynacou

(1987)3 C.L.R. 1189), καθορίζονται 20 στο Άρθρο5 τουΝόμουκαιπεριλαμβάνουντο διορισμό, την επικύρωση διορισμού,την ένταξηστο μόνιμοπροσω­ πικό,τηνπροαγωγήκλπ.τωνδημοσίων υπαλλήλων. Σύγκριση του περιεχομένου του Νόμουκαι του προ­ σβαλλόμενου μέρουςτου Κανονισμού 6

(1)- σημείωσηστο 25 -Μέρος III του Παραρτήματος"Β" -σε συνάρτηση με τις πρόνοιες τωνάλλων Κανονισμών οδηγείστοασφαλές συ­ μπέρασμαότι οΚανονισμός δενείναιέξωαπότοπλαίσιο τηςνομοθετικής εξουσιοδότησης. Πριν απότην εφαρμογή του Νόμου η ετοιμασία των 30 εμπιστευτικών εκθέσεων ερυθμιζετοαπότις Κανονιστικές Διατάξεις που εκδόθηκανως Εγκύκλιος 491 σύμφωνα με το Άρθρο 45 του Νόμου33/67 πουπρόβλεπε ότι οι εμπι­ στευτικές εκθέσεις ετοιμάζονται και υποβάλλονται ετη­ σίως κατά τον καθορισμένο τρόπο. "Καθωρισμένος" εσή35 μαινε καθορισμένος διά Κανονισμών ή διοικητικής 453 Στυλιανίδης, Δ. Τριανταφυλλίδης κ.α.ν.Δημοκρατίας

(1993)πράξεωςεκδιδομένης υπότουΥπουργικού Συμβουλίουή διάγενικών ήειδικών οδηγιών διδομένων ήδιαταγών εκ­ διδομένων υπότουΥπουργικού Συμβουλίουκαι "καθορίζειν"ερμηνευότανανάλογα. Έχει πάγια νομολογηθεί απότο Ανώτατο Δικαστήριο 5 ότι η Επιτροπήστην άσκηση των αρμοδιοτήτων της είχε δικαίωμανααγνοήσειπαράτυπεςτροποποιήσεις,που δεν έγιναν από τον Προσυπογράφοντα Λειτουργό σύμφωνα μετην Εγκύκλιο 491 καιναλάβειυπόψημόνο τιςαξιολο­ γήσεις του Αξιολογούντος Λειτουργού. (Βλ. Γεώργιος 1° Αύωνα και 'Αλλοιν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας, Υποθέσεις Αρ. 683/88,703/88,706/88, (Απόφασηδόθηκεστις 14Ιου­ νίου, 1990,δεδημοσιεύτηκεακόμα)). Το Άρθρο 35

(4)προβλέπει ότι κατά την προαγωγήη Επιτροπή λαμβάνει δεόντως υπόψη, μεταξύ άλλων, "αι- 15 τιολογημένες συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήμα­ τος"στο οποίουφίσταταιηκενήθέση.Η προηγούμενηνο­ μοθεσίαπρόβλεπε στοΆρθρο 44

(3)μόνοσυστάσεις χωρίς να υπάρχει ο προσδιορισμός "αιτιολογημένες". Στη νέα νομοθεσίαπροστέθηκεηλέξη "αιτιολογημένες". 20 Η Επιτροπή, σύμφωνα με τηνομολογία τουΔικαστη­ ρίουτούτου,όχι μόνομπορείαλλάπρέπειναπαραγνωρί­ ζει τις συστάσεις στην έκτασηπουείναι ασύμφωνες με τα στοιχεία του φακέλουκαι μεβάσητονέο Νόμοναπαρα­ γνωρίζει συστάσεις πουδενείναιαιτιολογημένες. (Βλ., με- 25 ταξύ άλλων, Κυπριακή Δημοκρατία μέσωΕπιτροπής Δη­ μόσιας Υπηρεσίας και Αλλοι ν. Ανδρέα Στυλιανού και Αλλου, Αναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. 1028, 1029 και 1034, (Απόφαση δόθηκε στις 10 Ιουλίου, 1990, δε δημοσιεύτηκε ακόμα)). ΗΕπιτροπή μετοντρόποαυτόασκείτιςαρμοδιότητες της σύμφωνα με τοΝόμοχωρίς επέμβασηστην εξουσία ή αρμοδιότηταάλλουοργάνου. Η Επιτροπήστις παρούσες υποθέσεις χρησιμοποίησε τηφρασεολογία "δενείναι επαρκώςαιτιολογημένη",θεω- 35 454 3 0 3 ΑΛΛ. Τριανταφυλλίδηςκ.α.ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. ρούμεότιηφρασεολογίααυτήδενευρίσκεταισεδυσαρμο­ νία ή είναι αντίθετη μετην πρόνοια του Κανονισμού που προβλέπει αιτιολογημένη κρίσημεπλήρεις λεπτομέρειες. Έγινε ισχυρισμός απόευπαίδευτοδικηγόροότι "μηαι5 τιολογημένη" σημαίνει να μην υπάρχει καθόλου αιτιολο­ γία.Δεν συμφωνούμε μετηνεισήγησηαυτή. Η Επιτροπή δεν άσκησε οποιαδήποτε αρμοδιότητα ή εξουσία έξω ή αντίθετη από τις αρμοδιότητες που της απονέμει οΝόμος. 10 Το γεγονός ότι η Υπηρεσιακή Έκθεση αποστέλλεται στο δημόσιο υπάλληλο μετά την ετοιμασία της,σύμφωνα μετον Κανονισμό 10

(3),δενασκείκαμιάεπιρροήσταεπί­ δικα θέματα.Ούτε ησημείωσηαπόμόνη της ούτε ηενέρ­ γειατηςΕπιτροπήςστις παρούσεςυποθέσεις επηρεάζει με 15 οποιοδήποτετρόποτουςκανόνεςχρηστήςδιοίκησης,ούτε βρίσκεται σε αντίθεση μεαυτούς,οι οποίοι, ενπάση περι­ πτώσει, δεν μπορεί να είναι υπέρτεροι έγκυρης νομοθε­ σίας που δεν είναι αντίθετη ήααύμφωνημε τοΣύνταγμα τηςχώρας. 20 Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι Αναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. 1596 και 1604απορρίπτονται. ΗΑναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1741 επιτρέπεται. Όλες οι προσβαλλόμενες προαγωγές επικυρώνονται σύμφωνα μετοΆρθρο 146.4(a) του Συντάγματος. 25 Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. Οι εφέσειςεπιτυγχάνουνχωρίςέξοδα. 455