← Κύπρος

clr/1993/1993_3_456.pdf

(1993)5Οκτωβρίου, 1993 [Α.ΛΟΙΖΟΥ.Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΔΜές] ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΗ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσείοντες -Καθ' ων ηαίτηση, ν. ΝΙΚΟΥ ΠΑΝΤΕΛΙΔΗ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Εφεσίβλητων -Αιτητών. (Αναθείύρητιχή ΈφεσηΑρ. 1487), Επίταξις — Οπερί Επιτάξεως ΙδιοκτησίαςΝόμος21/62— Ηεξουσία επιτάξεως είναι ανεξάρτητη από την εξουσία απαλλοτριώσεως — Σκοπός δημόσιας ωφέλειας — Διεύρυνση δρόμων — Η ύπαρξη ρυμοτομικού σχεδίου δεν θεωρείται αναγκαία προϋπόθεση για διάταγμα επιτάξεως—Ο χρονικός περιορισμός τηςδιάρκειας επιτάξεως για τρία χρόνια δεν αποκλείει την επίτευξη σκοπού δημό­ σιας ωφέλειας με μεγαλύτερη διάρκεια ακόμα και μόνιμη — Διά­ κριση μεταξύ ρυμοτομικού και πολεοδομικού σχεδίου. 5 Σύνταγμα 'Αρθρο 23 — Δικαίωμα απαλλοτριώσεως και επιτάξεως οιασδήποτε ιδιοκτησίαςπρος εξυπηρέτηση σκοπώνδημόσιας ωφέ- 10 λείας. Οδοί και Οικοδομαί — Σχέδιο για διαπλάτυνση δρόμων — Ο περί Ρυθμίσεως Οδώνκαι ΟικοδομώνΝόμος, Κεφ.96,Άρθρο
  1. διοικητικό Δίκαιο — Προσωρινή αναστολή διοικητικής πράξης — . Προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες μπορεί να διαταχθεί. *·* Με βάση απόφασητων αρμοδίων φορέων για κατασκευήανι­ σόπεδουκόμβου στην περιοχήτου κυβερνητικού οικισμού "Άγιος Μάμας", στη διασταύρωση των Λεωφόρων Στροβόλου και Αρχιε­ πισκόπου Μακαρίου Γ στη Λακατάμία, ετοιμάστηκε από το Τμήμα Πολεοδομίας καιΟικήσεως ρυθμιστικό σχέδιο γιατην δια- 20 πλάτυνση των δύο αυτώνλεωφόρων το οποίο συμπληρώθηκε περί τον Σεπτέμβριοτου
  2. Οι εφεσίβλητοι, συνιδιοκτήτες ακίνητηςπεριουσίας επίτης Λε­ ωφόρου Στροβόλου, απέκτησαν άδεια οικοδομής για ανέγερση εμπορικού οικοδομικού συγκροτήματος που αποτελείτο από 35 25 συνεχόμενα καταστήματα με μεσοπάτωμακαιπερίφραγμα. 456 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 Δημοκρατίαν.Πιιντελίδη & άλλων Οι οικοδομικές εργασίες άρχισαν στις 16 Οκτωβρίου 1991 και γι' αυτέςοι εφεσίβλητοι όφειλαν ποσό πέραντων ΛΚ100.000.- και επίσης διαπραγματεύονταν με την Κτηματική Τράπεζα Κύπρου Λτδ για εξασφάλιση δανείουΛΚ175.000.- για τη συμπλήρωση του πιο πάνωοικοδομικού έργου. Από την υλοποίηση του σχεδίου διαπλάτυνσηςτων λεωφόρων που αναφέρονταιπροηγουμένως, επρόκειτο να επηρεαστεί τμήμα του τεμαχίου των εφεσίβλητων το οποίο ανήρχετο στο 36% περί­ που της συνολικής έκτασης του όλου τεμαχίου. Προς διασφάλιση του επηρεαζόμενου τμήματος δημοσιεύτηκε διάταγμα επιτάξεως για σκοπούς απαλλοτρίωσηςτου. Το διάταγμα επιτάξεως του επηρεαζόμενουτμήματοςτων εφε­ σίβλητων εξεδόθηστις8 Νοεμβρίου 1991 για περίοδο 12μηνών για τη δημιουργία, συντήρηση και ανάπτυξη των συγκοινωνιών της Δημοκρατίας και συγκεκριμένα για σκοπούς βελτίωσης της Λεω­ φόρου Στροβόλου. Το διάταγμααυτό ανανεώθηκε στις 16 Οκτω­ βρίου
  3. Στις 13Νοεμβρίου 1991 οι αιτητές - εφεσίβλητοι καταχώρησαν προσφυγήγια ακύρωση του πιο πάνωδιατάγματοςεπιτάξεως και αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος για αναστολή της εκτέλεσης και εφαρμογής του μέχρις εκδικάσεως της προσφυγής. Ζήτησαν επίσης προσωρινό διάταγμα που να απαγορεύει στους εφεσείοντες, στους υπαλλήλους ή αντιπροσώπους τους, την είσο­ δο, κατοχή και/ή επέμβαση στις εκτελούμενες οικοδομικές εργα<^ς. Η αίτηση εβασίζετο στους περί του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1962, Καν. 13και 18,στους περί ΠολιτικήςΔικονομίας Κανονισμούς Δ.48 θ θ . 1 και 2 καιτην ΠρακτικήτουΑνωτάτου Δικαστηρίου. 30 35 Ο πρωτόδικος Δικαστής αφούαναφέρθηκεστη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην οποία συνοψίζονταν οι προϋποθέ­ σεις που πρέπει να συντρέχουν για την προσωρινή αναστολή διοι­ κητικής πράξηςεξέτασετον λόγογιαύπαρξη έκδηλης παρανομίας της πράξης τον οποίον επικαλέσθηκαν οι αιτητές εφεσίβλητοι οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι: 1.Το διάταγμαΕπιτάξεως έπρεπε ναγίνει από το Υπουργικό Συμβούλιο με βάσητο άρθρο 4
(2)(α) του περί ΕπιτάξεωςΙδιοκτη­ σίας Νόμου του 1962 (Νόμος αρ. 21 του 1962) και όχι από τον Υπουργό Εσωτερικών. 40
  1. Η επίδικη επίταξη βασίστηκε πάνω σε πολεοδομικό σχέδιο το οποίον δεν είχε δημοσιευτεί ούτε εγκριθεί από οποιαδήποτε Αρχήκαικατά συνέπεια ήτανπαράνομη.
  2. Το επίδικο διάταγμα δημοσιεύτηκε χωρίς να δημοσιευτεί γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης ενώ επρόκειτο για την κατασκευή 457 Δημοκρατία ν.Παντελίδη&άλλων
(1993)μόνιμου έργου και ο σκοπός δεν θα μπορούσε να εξυπηρετηθεί μόνο μετηνεπίταξη. Ο πρωτόδικοςΔικαστής απεφάσισεότι ηεπίδικηεπίταξη ήταν έκδηλα παράνομη και επέτρεψε την αίτησηγια την έκδοση τουζη­ τούμενου προσωρινού διατάγματοςγιατουςπιοκάτωλόγους: 5
  1. Σύμφωνα με το άρθρο 12 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οκοδομών Νόμου,Κεφ.96,όπωςτροποποιήθηκε,ρυμοτομικόσχέ­ διο για διεύρυνση ή ευθυγράμμιση οποιουδήποτε δρόμου για να έχεινομική ισχύ πρέπει ναδημοσιεύεται στην ΕπίσημηΕφημερίδα . Λ τηςΔημοκρατίας.
  2. Δεν μπορεί να δημοσιευθεί διάταγμα επιτάξεως χωρίς να προηγηθεί δημοσίευση γνωστοποίησης απαλλοτρίωσης του επηρε­ αζόμενου κτήματος από διαπλάτυνση του δρόμου, έργο που θα είναι μόνιμο και δεν θα είναι δυνατόν να εξυπηρετηθεί μόνο με t_ επίταξη. 3.Το επίδικο διάταγμα δεν μπορούσε να γίνει λόγω της μεγι­ στοποίησης τωνζημιώνκαιτωναποζημιώσεων. Στην έφεση υποστηρίχτηκε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα απεφάσισεότι ηεπίταξηήταν παράνομηλόγω του ότι „ „ δεν εβασίζετο επί πολεοδομικού σχεδίου με νομική ισχύ και δε- Ζ υ σμευτικότητα και ότι εν πάσηπεριπτώσει δεν εδικαιολογείτο ηέκ­ δοση του ζητούμενου διατάγματος δυνάμει του Κανονισμού 13 του Περί Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου Διαδικαστικού Κανονισμού του
  3. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου έκαμε αρχικά διά- 25 κρίση μεταξύ του ρυμοτομικού σχεδίου το οποίο δημοσιεύουν οι αρμόδιες αρχές κάτωαπότο άρθρο 12 του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96 για διεύρυνση και ευθυγράμμιση δρόμων, το οποίο δεν χρειάζεται απαλλοτρίωσηκαι του πολεοδομικού σχεδίου που πηγάζει απότον περί Πολεοδομίας και Χώρο- 30 ταξίαςΝόμοτου 1972 καικάτωαπότο άρθρο 10στο οποίο υπάρ­ χει πρόβλεψη γιατηδημοσίευση Τοπικών Σχεδίων. Στησυνέχεια αποφάνθηκεότι:
  4. Όπως έχει νομολογιακά καθιερωθεί ηεξουσία έκδοσης δια­ τάγματος επιτάξεως είναι ανεξάρτητη από την εξουσία έκδοσης 35 διατάγματος απαλλοτριώσεως, παρόλο που στις περισσότερες φορές ηεπίταξημιαςπεριουσίας,αντικείμενο απαλλοτρίωσης,κα­ θίσταται αναγκαίαγιανα πραγματοποιηθείο σκοπός τηςαπαλλο­ τρίωσης.
  5. Ηδιαδικασίαγιαυποχρεωτικήαπαλλοτρίωση μπορεί νακι- ^0 νηθεί σε οποιοδήποτε χρόνο κατά τη διάρκεια της περιόδου της επίταξης. 458 1 3 3 ΑΛΛ. Δημοκρατίαν.ΠανιελίΛη &άλλων
  6. Δεν είναι απαραίτητηηύπαρξη έγκυρου ρυμοτομικού σχε­ δίου για να προωθηθεί ηδιεύρυνση δρόμου άλλα μπορεί αυτόνα γίνει μέσω επίταξηςκαιαπαλλοτρίωσης. 5 10 15 20
  7. Για την πραγματοποίησησκοπών δημόσιας ωφέλειας στους οποίους περιλαμβάνονταιοι σκοποί γιαδημιουργία,συντήρηση ή ανάπτυξη της διά ξηράς, θάλασσας ή αέρα συγκοινωνίας, όπως καθορίζονται ειδικά στους περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμουςτου 1962 καιστους περί ΕπιτάξεωςΝόμουςτου 1962, δεν είναι αναγκαίαπροϋπόθεση η ύπαρξη δεσμευτικού ρυμοτομικού σχεδίου. Ο χρονικός περιορισμός της διάρκειαςτης επίταξης για τρία χρόνια δεν αποκλείει την επίτευξη σκοπού δημόσιας ωφέ­ λειας μεπολύ μεγαλύτερηδιάρκειαακόμακαιμόνιμη.
  8. Όπως προκύπτει από τη Νομολογία, από την διατύπωση των πιο πάνωνόμων και τοάρθρο23 του Συντάγματος,δεναπαιτείται ρυμοτομικό σχέδιο για διάταγμαεπιτάξεως ή πολεοδομικό σχέδιο για διάταγμα απαλλοτριώσεως κάτωαπότον περί Πολεο­ δομίαςκαι Χωροταξίας Νόμο,έστω και αν είναι μονίμου φύσεως τοέργοπουθαεκτελεστείκατάτηδιάρκειατηςεπιτάξεως. Η έφεσηεπιτυγχάνει. Ηπρωτόδικη απόφάσηπαραμερίζεται. Το εκδοθέν διάταγμα ακυρώνεται. Δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα. Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: Nedjativ. Republic2R SCC'78· Aspn v.Republic4R SCC57· 25 Georghiades v. Republic
(1965)3 C.LJi. 392· C.T.C. Consultants Ltd v. CyprusTourismOrganisation
(1976)3 C.L.R. 390Κροκίόον & Άλλων v. Δημοκρατίας.Απόφαση ημερ. 29/5/1990- 30 Χαραλάμπους & Άλλων ν. Δημοκρατίας. Απόφαση ημερ.2/1/ 1991Μαρκουλλιδου & Άλλων ν. Δημοκρατίας. Απόφαση ημερ.22/4/ 199V PaphosPlantations v. TheRepublic
(1985)3C.LJi. 2745' Χριστοδουλίδου & Άλλης v. 30.9.92- 35 Δημοκρατίας Απόφαση ημερ. Demetriou &Others v. TheRepublic
(1986)3 C.LR.664Χ"Κυριάκου v. Κυπριακής Δημοκρατίας. Απόφαση ημερ.3/6/ 1992· 459 Δημοκρατία ν.ΠαντελΙ&η&άλλων
(1993)Μαρκουλλιδου & Άλλων ν. Δημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 25/9/
  1. Έφεση. Έφεσηεναντίον της απόφασηςΔικαστήτου Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου(Κούρρης,Δ.) ημερ. 16 Ιανουαρίου, 5 1992 (Προσφυγή Αρ. 1077/91) μετηνοποίαεκδόθηκεπρο­ σωρινό διάταγμααναστολής της εκτελέσεως και εφαρμο­ γής τουδιατάγματος επιτάξεως μέχρι τηνεκδίκαση και αποπεράτωσητηςπροσφυγής. Μ. Τριανταφυλλίδης, ΓενικόςΕισαγγελέαςτης Λημο- ^ κρατίας,γιατους εφεσείοντες. Κ. Μιχαηλίδης, γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΛΟΙΖΟΥ,Π.ανάγνωσετηναπόφαση τουΔικαστηρίου. Οι εφεσίβλητοι είναι συνιδιοκτήτες τουΤεμαχίου 1929 Φ/ ι 5 ΣχXXX.5.W.2 και XXX.13.W.1 που βρίσκεται μέσαστα όρια του Δήμου Στροβόλου. Στις6Απριλίου 1988υπέβα­ λαν προςτοΔήμο Στροβόλουως τηναρμόδιαΑρχή κάτω από τον περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμο, Κεφ. 96,όπως τροποποιήθηκε, αίτηση γιατηνανέγερση 20 εμπορικούοικοδομικού συγκροτήματος πάνωστοτεμάχιο αυτό. Μετάαπόκαθυστέρησητριών χρόνων,οΔήμοςΣτρο­ βόλου εξέδωσε προς τους εφεσίβλητους άδεια οικοδομής για ανέγερση εμπορικού οικοδομικού συγκροτήματος που 25 θα αποτελείτο από 35 συνεχόμενα καταστήματαμεμεσο­ πάτωμα καιπερίφραγμα. Μεαυτήτην άδεια επιβλήθησαν διάφοροι όροι μερικοί τωνοποίων κατάτον ισχυρισμό των εφεσίβλητων ήτανπαράνομοικαι καταχώρησαν ενα­ ντίον του Δήμου Στροβόλου στις 9 Οκτωβρίου 1991την 30 προσφυγή μεαρ.965/91 μετην οποίαπροσέβαλλαν τους όρουςτούτους. 460 3ΑΛΛ, Δημοκρατίαν.ΠαντελΙδη&άλλων Λοΐζου,Πρ. Μετάτην έκδοσητης άδειαςοικοδομής,οι εφεσίβλητοι συμβλήθηκαν με εργολάβο οικοδομών για την ανέγερση τηςπιοπάνωοικοδομής,αντίτουποσούτων£275.
  2. Οι οικοδομικές εργασίες άρχισαν στις 16 Οκτωβρίου 1991, 5 έγιναν οι εκσκαφές για την κατασκευή των θεμελίων, έφτασετοκτίριο μέχρι το επίπεδοτουδρόμου, τοποθετή­ θηκαντασίδεραγιατιςκολώνες καιήτανέτοιμηη σιδεροσύνδεσηγιαναχυθείτοπάτωμα. Οι εφεσίβλητοι πλήρωσαν £30.000 στους εργολάβους 10 ως προκαταβολήέναντι των οικοδομικών υλικών, αγορά­ στηκεσίδεροαξίαςπερίπου£10.000τοοποίοπαραδόθηκε στην υπό ανέγερση οικοδομή. Κατέβαλανγια τις οικοδο­ μικές εργασίες και οφείλουν να καταβάλουν γι' αυτές, πέραντων£100.000, καιβρίσκοντανσεπροχωρημένοστά15 διο διαπραγμάτευσηςμετην ΚτηματικήΤράπεζαΚύπρου Λτδ., προς εξασφάλιση δανείου £175.000για τη συμπλή­ ρωση τουοικοδομικού έργουγιατοοποίοδάνειοκαιχρε­ ώθηκαν οι ίδιοι τα σχετικά τραπεζικάδικαιώματα,ανερ­ χόμενασεμερικές χιλιάδες λίρες. 20 Στις 8Νοεμβρίου 1991, δημοσιεύτηκε στο Παράρτημα Τρίτο, Μέρος Π της Επίσημης ΕφημερίδαςτηςΔημοκρα­ τίας, η Α.Δ.Π. με αριθμό 1903, διάταγμα δυνάμει του οποίουεπιτάχθηκεμέροςτουωςάνωτεμαχίουτων εφεσί­ βλητων γιαπερίοδο 12 μηνών,απότης δημοσιεύσεως της 25 στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίας.Στις 12 Νοεμ­ βρίου 1991 επιδόθηκεστους εφεσίβλητους επιστολή μετην οποία ζητείτο από αυτούς να τερματίσουν αμέσως τις εκτελούμενες οικοδομικές εργασίες. Το διάταγμαεξεδόθη γιατί όπως αναφέρεται σ' αυτό 30 ^ αναγκαίογιατηδημιουργία, συντήρηση καιανάπτυ­ ξη των συγκοινωνιών της Δημοκρατίας ή οποιουδήποτε από τους σκοπούς αυτούς και η επίταξητης περιουσίας επιβάλλετογιασκοπούςβελτίωσης τηςλεωφόρουΣτροβό. λουστο Στρόβολο.Τοδιάταγμααυτόανανεώθηκεστις 16 35 Οκτωβρίου 1992 με νέο διάταγμα που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, στο Παράρτημα Τρίτο,Μέρος II,μεαριθμόΑ.Δ.Π.
  3. α ν 461 Λοΐζου, Πρ. Δημοκρατίαν.Παντελίόη&άλλων
(1993)Στις 13 Νοεμβρίου 1991 καταχώρησανοι εφεσίβλητοι την παρούσαπροσφυγή με την οποίαζητούσαν την ακύ­ ρωση του πιο πάνω διατάγματος.Καταχώρησανταυτό­ χρονααίτησηγιατηνέκδοσηπροσωρινού διατάγματοςμε το οποίονααναστέλλεται ηεκτέλεση καιηεφαρμογή του 5 διατάγματος επιτάξεως μέχρι την εκδίκασηκαι αποπερά­ τωσητηςπροσφυγήςτους, ζητούσανεπίσης καιπροσωρι­ νό διάταγματο οποίο να απαγορεύει στους εφεσείοντες, τους υπαλλήλους ήαντιπροσώπουςτουςαπότοναεισέρ- ίο χοντοκαιλάβουνκατοχή τουκτήματοςκαι/ή επέμβουνμε οποιοδήποτετρόποστις εκτελούμενες απότουςεφεσίβλη­ τουςοικοδομικές εργασίες. Η αίτησηβασίζετο στους περί του ΑνωτάτουΣυνταγ­ ματικού Δικαστηρίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 15 1962, Κανονισμούς 13 και 18 και στους περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμούς Δ.48 ΘΘ. 1και2 και την Πρα­ κτικήτουΑνωτάτου Δικαστηρίου. Οι εφεσείοντες καταχώρησανένσταση στο αιτούμενο προσωρινό διάταγμα. Στην ένορκη δήλωση του Μιχ. Πο- 2 0 λυκάρπου, Λειτουργού Πολεοδομίας, πουκαταχωρήθηκε προς υποστήριξη της ένστασης, αναφέρονταικαι τα ακό­ λουθα, όπως συνοψίζονται στην απόφασητου πρωτόδι­ κου Δικαστή: Το κτήμα των εφεσίβλητων βρίσκεται επί της Λεωφόρου Στροβόλου, που αρχίζει απότα δημοτικά 25 όριαΣτροβόλου, παράτηνΑστυνομική Σχολή Στροβόλου, μέχρι ταδημοτικά όρια Λακατάμιας.ΗΛεωφόρος Στρο­ βόλου μαζί με το Νότιο Παρακαμπτήριοδρόμο Λευκω­ σίας, από τα φώτα τροχαίας της βιομηχανικής περιοχής Στροβόλου,μέχρι τησυμβολήτου μετηΛεωφόροΑρχαγ- 30 γέλου,θεωρούνταικυκλοφοριακάσανδύοαπότουςβασι­ κότερους κυκλοφοριακούς άξονες του Οδικού Δικτύου Λευκωσίας και σαν τέτοιοι περιλαμβάνονται στο τοπικό σχέδιο Λευκωσίας ως δρόμοι πρωταρχικής σημασίας.Η Λεωφόρος Στροβόλου,συνδέει τοκέντροτηςπόλης μετις 35 ραγδαία αναπτυσσόμενες περιοχές του Στροβόλου, της Λακατάμιας, της Δευτέρας και αρκετές αναπτυσσόμενες κοινότητες νότιατων περιοχών αυτών.Επομένως,οδρό­ μος αυτόςθασυμβάλει σεπολύ μεγάλοβαθμόστηναπάμ462 3 ΑΛΛ, Δημοκρατίαν.Παντελί*η&άλλων Α. Λοΐζου, Πρ. βλυνσητου κυκλοφοριακού προβλήματος των κεντρικών περιοχών της Λευκωσίας, γιατί θαπροσφέρει τη δυνατό­ τηταπαράκαμψηςκαιαποσυμφόρησης των κεντρικών Λε­ ωφόρων. 5 Ηδιεύρυνση καιβελτίωσητόσο των Λεωφόρων Στρο­ βόλου και Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ στη Λακατάμια, όσο καιτουΝότιουπαρακαμπτηρίου δρόμου Λευκωσίας, περιλαμβανομένου και του κυκλοφοριακού κόμβου στη συμβολή των αναφερόμενων Λεωφόρων, αποτελούν συνε10 χιζόμενα πολεοδομικά έργα, τα οποία περιλαμβάνονται στους ετήσιους Προϋπολογισμούς Αναπτύξεως τηςΔημο­ κρατίας,τωντελευταίων χρόνων. Το θέμα της βελτίωσης του πιο πάνω αναφερόμενου κυκλοφοριακού κόμβου,συζητήθηκε σε δύοσυνεδρίες της 15 Συντονιστικής ΕπιτροπήςΠολεοδομικών καιΟδικώνΜε­ λετών, που απαρτίζεταιαπό εκπροσώπους του Γραφείου Προγραμματισμού, του Τμήματος Δημοσίων Έργων,του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως και της Ένωσης Δήμων, στις 12 Νοεμβρίου και 11 Δεκεμβρίου 1990. Στις 20 συνεδρίες αυτές, ο Γιαννάκης Χ'Ίωσήφ, Εκτελεστικός Μηχανικός πρώτης τάξεως στο Τμήμα Δημοσίων Έργων με ειδικότητα Συγκοινωνιολόγου, επεξήγησε ότι σύμφωνα με τα κυκλοφοριακά δεδομένα του Νότιου Παρακαμπτη­ ρίου Λευκωσίας καιτης Λεωφόρου Λακατάμιας (Λεωφό25 ρος Στροβόλου και Λεωφόρος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ στη Λακατάμια), απαιτείται στη διασταύρωση τους στην περιοχήτουκυβερνητικού οικισμού "ΆγιοςΜάμας", ηκατασκευήανισόπεδου κόμβου καιαποφασίστηκε όπως προωθηθεί ηετοιμασία σχεδίων γιατηνκατασκευήανισό30 πεδου κόμβου με τη Λεωφόρο Λακατάμιας σαν κύριο δρόμο, να διέρχονται ελεύθερα κάτω από τον κυκλοτερή κόμβο. Μεβάσητηναπόφασηαυτή,άρχισε απότοΤμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως η ετοιμασία ρυθμιστικού σχε­ δίουγια τηδιαπλάτυνσηκαι τηβελτίωσητων Λεωφόρων 35 Στροβόλου καιΑρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ στηΛακατά­ μια.Ηετοιμασία του ρυθμιστικού σχεδίου συμπληρώθηκε περίτοΣεπτέμβριοτου 1991. 463 Λοΐζου, Πρ. Δημοκρατίαν.ΠαντελΙδη&άλλων
(1993)Για την υλοποίηση του πιο πάνω αναφερόμενου σχε­ δίου, είναι αναγκαίος ο επηρεασμός ακίνητης ιδιωτικής ιδιοκτησίας, καθόλο το μήκος της Λεωφόρου Στροβόλου. Μεταξύτης ιδιοκτησίας αυτής, περιλαμβάνεται καιτμήμα του τεμαχίου των εφεσίβλητων. Για διασφάλιση της έκτα- 5 σηςΥΠςτουτεμαχίουπουείναιαναγκαίαγιατηνυλοποίη­ ση του ρυθμιστικού σχεδίου βελτίωσης της Λεωφόρου Στροβόλου, δημοσιεύτηκε διάταγμαεπίταξης. Το εμβαδό της ιδιοκτησίας των εφεσίβλητων είναι 13.620τ.μ.,από τα οποία επηρεάζονται 4.940τ.μ. ήτοι 36% περίπου της συ- 10 νολικής έκτασης τουτεμαχίου. Το επηρεαζόμενο απότην επίταξη εμβαδό,θααπαλλοτριωθεί με προωθούμενη γνω­ στοποίηση απαλλοτρίωσης,ηοποίασύμφωναμετον ισχυ­ ρισμό του δικηγόρου των εφεσειόντων, επρόκειτο να δη­ μοσιευθείστην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας στις 15 10Ιανουαρίου 1992. Από τη μεταξύ άλλων νομολογία τουΑνωτάτου Δικα­ στηρίου πουπεριέχεται στις υποθέσεις Nedjati v. Republic 2 RSCC 78, Aspri v. Republic 4 RSCC 57, Georghiades v. Republic
(1965)3 C.L.R. 392, CT.C. Consultants Ltd v. 20 CyprusTourism Organisation
(1976)3C.L.R. 390και Κροχίδον και Άλλων ν. Δημοκρατίας, απόφασητης Ολομέ­ λειας, Υποθ. αρ. 741/89, ημερ. 29 Μαΐου 1990, και στις οποίες αναφέρθηκε ο πρωτόδικος Δικαστής, συνοψίσθη­ καν οι πιο κάτωπροϋποθέσεις πουπρέπει νασυντρέχουν 25 γιατηνπροσωρινή αναστολήδιοικητικήςπράξης:
(1)Έκδηληπαρανομίατηςπράξεως.
(2)Ανεπανόρθωτη βλάβηπουθαεπιφέρει στον αιτού­ νταη εφαρμογήτηςπράξεως.
(3)Το δημόσιο συμφέρον και ηενδεχόμενηδιατάραξη 30 της εύρυθμης λειτουργίας της διοικήσεως απότην αναστολή.
(4)Ησοβαρότητα των θεμάτων που εγείρονται στην προσφυγή. 464 3ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.ΠαντελΙδη&άλλων Α. Λοΐζου,Πρ. Ο πρωτόδικος Δικαστής απέκλεισε τρεις απότουςνο­ μικούςλόγους πουεπικαλούντοοι εφεσίβλητοι γιατη χο­ ρήγηση προσωρινού διατάγματος ότι δηλαδή υπήρξε πλάνηπερί ταπράγματα ήότι οι εφεσίβλητοι θα υφίστα5 ντο ανεπανόρθωτηζημιάκαθότι οποιεσδήποτε ζημιέςθα προκαλούνταν σεαυτούςήτανχρηματικήςφύσεωςκαιως εκτούτουδεκτικέςεπανόρθωσης,καιτον ισχυρισμό ότιοι εφεσείοντες δεν πρόσφεραν πάραυτααποζημίωση στους εφεσίβλητους γιατίμόλις δημοσιεύτηκε τοεπίδικοδιάταγ10 μαοιεφεσίβλητοι καταχώρησαντηνπροσφυγήκαιπαράλ­ ληλατηναίτησηγιαπροσωρινόδιάταγμα. Προχώρησετότεκαιεξέτασε κατάπόσουπήρχεέκδηλη παρανομία της πράξης.Κάτωαπότο λόγο αυτό,οπρώ­ τος ισχυρισμός των εφεσίβλητων ήταν ότι ο Υπουργός 15 Εσωτερικών δενείχεεξουσία και/ή αρμοδιότητα να εκδώ­ σει τοπροσβαλλόμενο διάταγμαεπίταξης,καιτούτοδιότι σύμφωναμετοάρθρο4
(2)(α)τουπερίΕπιτάξεως Ιδιοκτη­ σίαςΝόμουτου 1962 (Νόμοςαρ.21 του 1962) είναι η Δη­ μοκρατία η επιτάσσουσα Αρχή και επομένως έπρεπε το 20 διάταγμαεπιτάξεως ναγίνει απότο Υπουργικό Συμβού­ λιο. Ο ισχυρισμός αυτός των εφεσίβλητων δεν ευσταθεί διότιτοΥπουργικό Συμβούλιομεαπόφασητουμεαριθμό 4401, εκχώρησε την αρμοδιότητα του στον αρμόδιο 25 Υπουργό, το οποίο δημοσιεύτηκε στην ΕπίσημηΕφημερί­ δατηςΔημοκρατίας,ΠαράρτημαΤρίτο,ΜέροςΙ στησελί­ δα 959, με αριθμό Κ.Δ.Π. 240/87, όπου αναφέρονται οι εξουσίες και η εκχώρηση της μεταβίβασης εξουσιών. Με βάσηδετους Προϋπολογισμούς του 1991,αυτά υπάγονται 30 στο Υπουργείο Εσωτερικών και είναι προϋπολογισμένοι γιατοΤμήμαΠολεοδομίαςκαιΟικήσεως. Ο δεύτερος ισχυρισμός που ηγέρθηκε κάτω από το λόγο αυτόήτανότι ηεπίδικηεπίταξηβασίστηκε πάνωσε πολεοδομικό σχέδιο το οποίο ούτε είχε δημοσιευτεί ούτε 35 είχε εγκριθεί από οποιαδήποτε Αρχή και κατάσυνέπεια ήτανπαράνομη.Ήτανη θέσητωνεφεσειόντων ότιη νομι­ μότητα της επίταξης δεν εξαρτάτο ήεπηρεάζετο απότην 465 Λοΐζον, Πρ. Δημοκρατία ν.ΠαντελΙδη&άλλων
(1993)εγκυρότητα ηύπαρξη ρυμοτομικού σχεδίου.Τηθέση αυτή την στήριξαν στις υποθέσεις Χαραλάμπους και Άλλωνν. Της Δημοκρατίας, Προσφυγές αρ.648/87 και 198/88,η απόφασηδόθηκεστις 2 Ιανουαρίου 1991 και Μαρκουλλίδου και Άλλων ν. ΤηςΔημοκρατίας, Προσφυγήαρ.740/ 5 89,ηαπόφασηδόθηκεστις22Απριλίου1991. Ο πρωτόδικοςΔικαστής δενδέχθηκετηθέση αυτή των εφεσειόντων και κατέληξε στοσυμπέρασμα ότιη επίδικη επίταξη ήτανέκδηλαπαράνομηκαιη αίτησηγιαπροσωρι­ νόδιάταγμαεπετύγχανεγιατουςπιοκάτωλόγους: 10 "Θασυμφωνούσα μετηθέση τουδικηγόρουτωνεφε­ σειόντων εάν ηεπίταξηδεν προηγείτο απαλλοτρίωσης μέρους του κτήματος των αιτητών. Η επίταξη είναι εξαιρετικόκαιπροσωρινό μέτρο.Είναιπροσωρινήστέ­ ρηση τηςκατοχής,χρήσης καικάρπωσης της ιδιοκτη- 15 σίας, ενώη αναγκαστική απαλλοτρίωση είναι μόνιμο μέτρο στέρησης της ιδιοκτησίας,γιατουςσκοπούςπου αναφέρονται στο Σύνταγμακαιμετηδιαδικασία που προβλέπεται στησχετική νομοθεσία. Στην προκειμένη περίπτωση,τοδιάταγμαεπίταξηςέγινε,σύμφωνα μετη 20 δήλωση του δικηγόρου τωνκαθ'ων ηαίτηση, για να ακολουθήσει απαλλοτρίωση. Κατά συνέπεια, εάν η απαλλοτρίωση δεβασίζεται επίπολεοδομικού σχεδίου το οποίο ναέχει νομική ισχύ και ναείναι δεσμευτικό, τότε τόσο η απαλλοτρίωση, όσο καιη επίταξη είναι 25 κατά τηγνώμη μουπαράνομες.Στηνυπόκρίσηυπόθε­ ση είναι παραδεκτό ότιηρυμοτομία πάνωστηνοποία στηρίχτηκε ηΕπιτάσσουσα Αρχήδενέχει δημοσιευτεί. Σύμφωναμετοάρθρο 12τουπερίΡυθμίσεως Οδώνκαι Οικοδομών Νόμου,Κεφ.96 όπως τροποποιήθηκε,εάν 30 ρυμοτομικό σχέδιο προςτοσκοπόδιευρύνσεως ή ευθυγραμμήσεως οποιουδήποτε δρόμου, δε δημοσιευτεί στην ΕπίσημηΕφημερίδατηςΔημοκρατίας,τότετορυ­ μοτομικό σχέδιο δεν έχει νομική ισχύ (Βλέπε Paphos Plantations v.TheRepublic
(1985)3C.L.R. 2745)." 35 Προχώρησε τότε καιεξέτασε τον επόμενο λόγοπου επροβάλλετο από τους εφεσίβλητους, ότιτοεπίδικοδιά466 3ΑΛΛ. Δημοκρατίαν.ΠαντελΙδη &άλλων Λοΐζον,Πρ. τάγμαείχεδημοσιεύσει χωρίςναδημοσιευθείγνωστοποίη­ ση απαλλοτρίωσης του κτήματος το οποίο επηρεάζετο από αυτό, ενώ επρόκειτο για την κατασκευή έργου το οποίο θαήτανμόνιμο και ο σκοπός δεν θαμπορούσενα 5 εξυπηρετηθεί μόνο μετην επίταξη.Αναφέρθηκε οπρωτό­ δικος Δικαστής στις υποθέσεις Aspri και Μαρκουλλίδου (πιο πάνω) και παρατήρησε ότι όλες οι αυθεντίες πάνω στις οποίες βασίστηκαν οι δικηγόροι και των δύο πλευ­ ρών αναφέροντο σε περιπτώσεις που η απαλλοτρίωση 10 προηγήθηκε της επίταξης ήταδύο διατάγματαδημοσιεύ­ θηκαν ταυτόχροναεκτός απότην υπόθεση Χαραλάμπους και Άλλοι (πιο πάνω), στην οποία όμως υπέδειξε ότι το ρυμοτομικό σχέδιο είχεδημοσιευθεί καιη εγκυρότητατου δεν προσβλήθηκε με προσφυγές, δηλαδή υπήρχε έγκυρο 15 πολεοδομικόσχέδιογιατηνδιαπλάτυνσηκαιευθυγράμμι­ ση των δρόμων που ενέκρινε ηδημοτική Επιτροπή.Και κατέληξε μεταπιοκάτω: 20 25 30 35 "Έχω τηγνώμη, αφούεξέτασα με προσοχή την επι­ χειρηματολογία καιτωνδύοδικηγόρων,ότιδενμπορεί να δημοσιευτεί διάταγμαεπιτάξεως χωρίς ναπροηγη­ θεί δημοσίευση γνωστοποίησης απαλλοτρίωσης του κτήματος, τοοποίοεπηρεάζεταιαπόαυτό, απόδιαπλά­ τυνση του δρόμου,έργο το οποίο θα είναι μόνιμο και δε θα δύναται να εξυπηρετηθεί μόνο με επίταξη.Με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης Χαραλάμπους και άλλων ν. Δημοκρατίας(ανωτέρω), κρίθηκε η επίταξη αναγκαία διότι η διαπλάτυνση του δρόμου κρίθηκε ιδιαίτερα επείγουσα, τόσο για σκοπούς οδικής ασφά­ λειας,όσοκαιγιατηβελτίωση τηςκυκλοφοριακής διακίνησης. Στην προκειμένη περίπτωση, δε θεωρήθηκε η διαπλάτυνσητηςΛεωφόρου Στροβόλου ιδιαίτεραεπεί­ γουσα, καθότι το ρυμοτομικό σχέδιο επηρεάζει δρό­ μουςπερίπου5χιλιομέτρων καιοι αρμόδιεςαρχέςδεν εξέδωσαν διατάγματα επίταξηςγιατις ιδιοκτησίες που επηρεάζει το ρυμοτομικό σχέδιο, ούτε και άρχισανερ­ γασίες για την υλοποίηση του σχεδίου σύμφωνα μετα ρυμοτομικά σχέδια του Σεπτεμβρίου του 1991. Εξάλ­ λου, ο ευπαίδευτος δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση πολύ ειλικρινά ανέφερε ότι διασφαλίζονταςτη γη στη 467 Λοΐζον, Πρ. Δημοκρατίαν.Παντελίόη&άλλων
(1993)μορφήπουυπήρχεκατάτηνημέραέκδοσης του διατάγ­ ματος, διασφαλιζόταν τόσο η υλοποίηση του έργου, όσο καιη απόρριψηοποιασδήποτε μεγιστοποίησης των προβλημάτων καιτων ζημιών,καθότιοποιαδήποτε πε­ ραιτέρω καθυστέρηση ενόψει και του ρυθμού με τον 5 οποίο ανεγειρόταν το μεγάλο πράγματι σε όγκο έργο των αιτητών,θαείχε ως αποτέλεσμα τόσο τη μεγιστο­ ποίησητωνζημιών, όσοκαιτημεγιστοποίηση τωναπο­ ζημιώσεων. Υπήρχεδεκαιοκίνδυνος όσο προχωρούσε η οικοδομή να αυξάνονταν και τα προβλήματα και οι 10 περιπλοκές της υπόθεσης με την πώληση ή ενοικίαση των 35 καταστημάτων. Επισημαίνεται ότι η μεγιστο­ ποίησητωνζημιώνόπωςκαιη μεγιστοποίηση τωναπο­ ζημιώσεων δενείναιλόγοςγιαέκδοσηδιατάγματοςεπί­ ταξης. 15 Συμπερασματικά, ανεξάρτητα από τους δύοπροα­ ναφερθέντες λόγους το επίδικοδιάταγμαδεν μπορούσε ναγίνει,καιγιατονεπιπρόσθετο αυτόλόγο. Για όλους τους πιο πάνωλόγους, ηαίτηση επιτυγ­ χάνεικαιεκδίδεταιδιάταγμαωςηαίτηση." 20 Εναντίοντηςπιοπάνωαπόφασηςκαταχωρήθηκεηπα­ ρούσαέφεσηκαιτααιτιολογικά τούτης πουδίδονταιστην ειδοποίηση είναι ταπιο κάτω: Ότι το προσωρινό διάταγμαπουεκδόθηκε στις 16 Ια• νουαρίου 1992 εκδόθηκεεσφαλμέναδιότι: 25 "
  1. Με την πρωτόδικη απόφασηεσφαλμένα αποφασί­ στηκε ότι εφόσον η επίταξηδεβασίζεταιεπί πολεοδομι­ κού σχεδίου το οποίο να έχει νομική ισχύ και να είναι δεσμευτικό η επίταξη είναι παράνομη,και ότι το ίδιο θαισχύεικαιγιατηναπαλλοτρίωση. 30
  2. Μετηνεπίδικηαπόφασηεσφαλμένααποφασίστη­ κε ότι στην προκειμένη περίπτωση η δημοσίευση του επίδικουδιατάγματος επίταξηςχωρίς ναπροηγηθείδη­ μοσίευση γνωστοποίησης απαλλοτρίωσης συνιστούσε 468 3 ΑΛΛ. Δημοκρατίαν.Παντελίδη &άλλων Λοΐζου,Πρ. έκδηληπαρανομία. 5
  3. Εν πάσηπεριπτώσει δεν εδικαιολογείτο ηέκδοση προσωρινού διατάγματοςδυνάμει του Κανονισμού 13 του Περί Ανωτάτου ΣυνταγματικούΔικαστηρίου ΔιαδικαστικούΚανονισμούτου1962." Πρινπροχωρήσουμεστηνεξέτασητωνεγειρομένωνθε­ μάτων θα πρέπει να σημειωθεί ότι ρυμοτομικό σχέδιο είναιαυτόπουδημοσιεύουν οι αρμόδιεςΑρχέςκάτω από το άρθρο 12 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών 10 Νόμου, Κεφ.96,μετοοποίοεπεκτείνεται η διεύρυνσηκαι ευθυγράμμιση δρόμων χωρίς απαλλοτρίωση. Είναι οιπε­ ριπτώσεις όπου ο ιδιοκτήτης υφίσταταιτις συνέπειες ότι πρέπει να παραχωρήσει στο δρόμο το μέρος εκείνο που επηρεάζεται όταν αποφασίσει να πάρει άδεια οικοδομής 15 και σχεδόν ουδέποτε χρειάζεται απαλλοτρίωση. Από την άλλη μεριά πολεοδομικά σχέδια είναι σχέδια πουπηγά­ ζουν από τον περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμο του 1972 και κάτωαπότο άρθρο 10του οποίουυπάρχει προβλέψει γιατηδημοσίευσηΤοπικώνΣχεδίων. 20 Δενυπήρχεδιαφωνίαωςπροςτημηύπαρξηρυμοτομι­ κούσχεδίου κάτωαπό το Κεφ.96 το οποίο νασχετίζεται με την πιο πάνωπεριουσία των εφεσίβλητων καιτοπρο­ σβαλλόμενο διάταγμα επίταξης. Υπήρξε διαφωνία ως προς του εάν κάτωαπό το Τοπικό Σχέδιοπουδημοσιεύ25 ττρ*εσύμφωνα με το άρθρο 10του περί Πολεοδομίαςκαι Χωροταξίας Νόμου 1972 (Νόμος Αρ. 90 του 1992) στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας,στο Τρίτο Παράρ­ τημα,Μέρος II,την 1 Δεκεμβρίου 1990, καιτοοποίο πρό­ βλεπε έναν κυκλοφοριακό κυκλικό κόμβο, μπορούσε να 3ο θεωρηθεί ότι εκάλυπτε την κατασκευήανισόπεδης διάβα­ σης την οποία αποφάσισαννακάμουν οι εφεσείοντες το Σεπτέμβριοτου 1991.Θαπρέπειναλεχθείεδώότιήτανμε βάση την ύπαρξη του κυκλοφοριακού κυκλικού κόμβου πουέδωσανστουςαιτητέςτηνάδειαοικοδομήςγιανακτί35 οουντα35καταστήματα. Χωρίςναμπαίνουμεστο στάδιοαυτόστην έκταση της 469 Λοΐζου, Πρ. Δημοκρατίαν.Παντελίδη&άλλων
(1993)δεσμευτικότητας τουΤοπικού Σχεδίου και της δυνατότη­ τας ηανισόπεδηδιάβαση νακαλύπτετοήόχι απότοσχέ­ διοπουυπήρχε, τοοποίοθαπροχωρήσουμε γιατουςσκο­ πούς της έφεσης αυτής με βάση ότι δεν υπήρχε Τοπικό Σχέδιοκαικατάπόσοηέκδοσητουδιατάγματοςεπίταξε- 5 ως αποτελούσε έκδηλη παρανομία, λόγω αυτής της μη ύπαρξηςπολεοδομικού σχεδίου. ΣτηνυπόθεσηΧριστοδουλίδουκαι άλληςν.ΤηςΔημο­ κρατίας (υπόθεση463/88,ημερομηνίας 30.9.92) αποφασί­ στηκε με αναφορά στη νομολογία του Δικαστηρίου ότι η 10 εξουσία έκδοσης διατάγματοςεπιτάξεωςείναιανεξάρτητη από την εξουσία έκδοσης διατάγματος απαλλοτριώσεως παρόλο που στις περισσότερες φορές η επίταξη μιαςπε­ ριουσίας, αντικείμενο απαλλοτρίωσης, καθίσταται ανα­ γκαίαγιαναπραγματοποιηθείοσκοπόςτηςαπαλλοτρίω- 15 σης. Σχετικά με την προσέγγιση αυτήέγινε αναφορά στην υπόθεσηLavrentiosΑ.Demetriou&others v. TheRepublic
(1986)3 C.L.R. 664, ηοποίαεπικυρώθηκε απότηνΟλομέ­ λεια κατ' έφεση, η απόφαση δόθηκε στις 28 Ιανουαρίου 1988, αρ. Αναθ. Εφέσεων 593 και 594, όπως επίσης και 20 στηναπόφασητουΣυνταγματικούΔικαστηρίουστηνυπό­ θεσηAspn v. TheRepublic4RSCC 57,στις σελίδες61και 62,όπουμεταξύάλλων αναφέρεταιότι δενυπήρχετίποτε που να εμποδίζει τησυνεχιζόμενη μετέπειτα επίτευξητου ίδιου σκοπού δημόσιας ωφέλειας με μια παρεμβαίνουσα 25 υποχρεωτική απαλλοτρίωση και ότι ηδιαδικασίαγια τέ­ τοια υποχρεωτική απαλλοτρίωση μπορεί να κινηθεί σε οιονδήποτεχρόνοδιαρκούσηςτηςπεριόδουτης επίταξης. Στην ίδιαυπόθεσηηγέρθηκεεπίσης τοθέμακατάπόσο θα μπορούσε να εκδοθεί διάταγμα επιτάξεως αφού ήδη 30 υπήρχε διάταγμααπαλλοτρίωσης και αποφασίσθηότι το επιχείρημα αυτό δεν μπορούσε να επιτύχει γιατί το διά­ ταγμα επίταξης χρησιμοποιήθηκε στην περίπτωση εκείνη σανπαρεμπίπτονμέτρο μέχρι ολοκλήρωσης καιτου μόνι­ μου μέτρου της απαλλοτρίωσης της περιουσίας προς 35 πραγμάτωσητουσκοπούγιατοοποίοέγινε. Ηγέρθηεπίσης το επιχείρημαότι θαέπρεπεναπεριμέ470 3ΑΛΛ, Δημοκρατίαν.ΠαντελΙδη&άλλων Λοΐζου,Πρ. νουν ηαπαλλοτριούσααρχή ναεφαρμοστεί το σχέδιορυ­ μοτομίαςκαιόχι ναπροωθηθείη εκτέλεσητης διεύρυνσης και ευθυγράμμισης τουδρόμου μέσωτηςαπαλλοτρίωσης. Και αποφασίσθη ότι έγινε η αντιδιαστολή μεταξύ της 5 εφαρμογής του ρυμοτομικού σχεδίου που συντελείται μόνον ότανο ίδιος ο ιδιοκτήτηςεπιλέξειτηνυποβολή αί­ τησης άδειαςοικοδομής και με το μέτρο απαλλοτρίωσης και της ταυτόχρονης επίταξης με το οποίοεπιτυγχάνεται ηάμεση προώθηση του σκοπού και ηεκτέλεσητου όλου 10 έργουπουθεωρήθηκε ότι σαναναπτυξιακόέργο θα έπρε­ πενααντιμετωπισθεί μετομέτροτηςαπαλλοτρίωσης. Ηπροσέγγιση αυτή δείχνει ότι δεν είναι απαραίτητη η ύπαρξη έγκυρου ρυμοτομικού σχεδίου για να προωθηθεί θέμα διευρύνσεως δρόμου αλλά μπορεί να γίνει τούτο 15 μέσωεπίταξηςκαιαπαλλοτρίωσης. Στην υπόθεση Μνα Μαρκουλλιδου ν. Κυπριακής Δη­ μοκρατίας,Προσφυγή με αριθμό 740/89 που εκδόθηκε στις 22 Απριλίου 1991,έγινεδεκτήη αρχήότι η δημιουρ­ γία,συντήρηση καιανάπτυξη τωνσυγκοινωνιών περιλαμ20 βάνεταιστουςσκοπούςδημοσίαςωφελείαςπουκαθορίζο­ νται ειδικά στους περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμους του 1962 και περί Επιτάξεως Νόμους του 1962, άρθρο 3
(2)(ι) που είναι η αντίστοιχη διάταξηκαι στους δύο Νόμουςκαι στην οποία διάταξη προβλέπεταισαφώς 25 ότιοι σκοποί δημόσιαςωφέλειαςπεριλαμβάνουνσκοπούς που αφορούντηδημιουργία ήσυντήρηση ήανάπτυξητην διά ξηράς, θάλασσας ή αέρα συγκοινωνίας. Για την επί­ τευξη και εξυπηρέτηση του σκοπού αυτού εκρίθη στην υπόθεση εκείνη ότι δεν είναι αναγκαία προϋπόθεση η 30 ύπαρξη δεσμευτικού ρυμοτομικούσχεδίου.Λέχθηκεδεότι ο χρονικός περιορισμός της διάρκειας της επίταξης σε τρία χρόνιαδεν αποκλείει την επίτευξησκοπούδημόσιας ωφέλειας μεπολύ μεγαλύτερηδιάρκεια ακόμακαιμόνιμη. Γίνεται δεαναφοράστην προηγούμενηνομολογία του Δι35 καστηρίου. Ακολούθησε στην ίδια γραμμή η υπόθεση Κυριάκου Χ"Κυριάκου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Προσφυγή με 471 Λοΐζον, Πρ. Δημοκρατίαν.ΠαντελΙδη&άλλων
(1993)αριθμό 753/91,ηδεύτερηαπόφασηδόθηκεστις 3Ιουνίου 1992,όπωςεπίσηςxaLηυπόθεσηΜαρκουλλιδου&άλλων ν. Της Δημοκρατίας, ηαπόφασηδόθηκε στις 25 Σεπτεμ­ βρίου 1992. Είναι φανερόν από τη νομολογία μας αλλά και από 5 την ίδια τη διατύπωσητων περί Επιτάξεως και Αναγκα­ στικής Απαλλοτριώσεως ΝόμωνκαιτοΆρθρο23 του Συ­ ντάγματος για την έκδοση διατάγματος επιτάξεως δεν απαιτείται ως προϋπόθεση η ύπαρξη είτε ρυμοτομικού σχεδίου, είτε πολεοδομικού σχεδίου κάτω από τον περί ^ ΠολεοδομίαςκαιΧωροταξίας Νόμοείτεη έκδοσηδιατάγ­ ματος απαλλοτριώσεως έστω καιαν είναι μονίμου φύσε­ ως το έργο πουθαεκτελεστείκατάτηδιάρκειατηςεπιτά­ ξεως. Σεμια τέτοια περίπτωση ασφαλώς θαακολουθήσει διάταγμα απαλλοτριώσεως για τη μόνιμη νομική κάλυψη 15 τουέργου. Είναιφανερόαπόταπιοπάνωότι δενυπάρχειέκδηλη παρανομία και ως εκ τούτου η έφεση επιτρέπεται για το λόγο αυτό ο οποίος καλύπτει τους δύο πρώτους λόγους εφέσεως καισανεπακόλουθοείναιπεριττόναεξετάσουμε 20 τοντρίτολόγοεφέσεως. Επομένως η πρωτόδικη απόφαση παραμερίζεται καιακυρώνεταιτο εκδοθέν διάταγμαπρο­ σωρινής αναστολής της εκτελέσεως και η εφαρμογή του διατάγματοςεπιτάξεως μέχρι τηςεκδίκασηςκαι αποπερά­ τωσης της προσφυγής και με το οποίο απαγορεύει στους 25 εφεσείοντες, τους υπαλλήλους ή αντιπροσώπουςτους από το να εισέλθουν και λάβουν κατοχή του κτήματοςκαι/ή επέμβουν με οποιοδήποτε τρόπο στις εκτελούμενες από τουςεφεσίβλητους οικοδομικές εργασίες. Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. 30 Έφεσηεπιτρέπεται χωρίςδιαταγή γιαέξοδα. 472

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.