clr/1993/1993_3_473.pdf

(1)(ίν) — Ερμηνεία των λέξεων "ασκείν την δικηγορίαν" στο άρθρο 2(l)(iv). 5 10 15 ΖΜ Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα, Αρθρο 25 — Διασφάλιση τον διχαιώματος ασκήσεως επαγγέλματος. Η Κεντρική Τράπεζαμεαπόφασητης ημερομηνίας 24/1/86 αρ­ νήθηκεναεπιληφθεί αιτήματοςτων εφεσειόντων λογιστών Ιωαννιδηκαι Φιλίππου για να τους δοθεί η άδεια για υπογραφή ιδρυτι­ κού εγγράφουκαικαταστατικούυπό ίδρυση υπεράκτιαςεταιρείας με βάση το άρθρο 10 του περί Ελεγχου Συναλλάγματος Νόμου Κεφ.

1. Επίσης με απόφασητης ημερομηνίας 31/1/86αρνήθηκε στους εφεσείοντες λογιστές Μεταξά,Λοϊζίδη, Συρίμη και Σία να επιληφθεί αιτήματος τους για παραχώρησηάδειαςγια την μεταβί­ βασημιαςμετοχής απόένααλλοδαπό μέτοχο εταιρείαςσε άλλο. Λόγος για την άρνηση της Κεντρικής Τράπεζας να επιληφθεί των αιτημάτων των εφεσειόντων, ήτανκατάτην άποψη της,ότι η υποβολή τους εμπίπτει στον όρο "ασκείν την δικηγορίαν", όπως καθορίζεται στο άρθρο 2(lXiv) του περί Δικηγόρων Νόμου, Κεφ. 2, και επομένως τα αιτήματα αυτά μπορούσαν να υποβληθούν μόνον απόδικηγόρο. Ηδιάταξηπου αφοράτην παρούσα υπόθεση εισήχθη μετοΝόμο98/
2. Η προσφυγή εναντίον της απόφασηςτης Κεντρικής Τράπεζας απορρίφθηκε. 25 Οι δικηγόροι των εφεσειόντων εισηγήθηκαν στην έφεση ότι το επίμαχο άρθρο είναι αντισυνταγματικό γιατί βρίσκεται σε αντίθε­ ση με το άρθρο25 του Συντάγματοςπου διασφάλιζατο δικαίωμα ασκήσεως επαγγέλματος,και επίσης ότι τααιτήματατων εφεσειό­ ντων δεν εμπίπτουν στις πρόνοιες του σχετικού άρθρου του 473 Institute of CPA Ace/1antsv.Δημοκρατίας

(1993)Νόμουπουαναφέρεταιπροηγουμένως. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επέτρεψε την έφεση και αποφάνθηκεότι:

1. Στην πρώτη περίπτωση το αίτημα των εφεσειόντων ήταν απλώς μια προπαρασκευαστικήπράξηπου απαιτείταιναγίνει με βάσητον περί Ελέγχου ΣυναλλάγματοςΝόμο. 5
2. Στην δεύτερη περίπτωση το αίτημαδεν αφοράτην αλλαγή της θεσμικής δομής καιυπόστασης της εταιρείας για να εμπίπτει στις πρόνοιες τουάρθρου2

(1)(ίν) τουπερίΔικηγόρωνΝόμου. Η Έφεσηγίνεται αποδεχτή. Οι επί- 10 δίκεςαποφάσεις ακυρώνονται,με έξοδανπέρ τωνεφεσειόντων. Έφεση. Έφεση εναντίον τηςαπόφασηςΔικαστήτου Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Πικής, Δ.) ημερ. 31 Δεκεμβρίου, 15 1988 (Προσφυγή Αρ. 169/86) με την οποία ηπροσφυγή των εφεσειόντων κατάτηςαπόφασηςτης ΚεντρικήςΤρά­ πεζας Κύπρου να αρνηθεί να επιληφθεί του αιτήματος των, απορρίφθηκε. Λ.Δημητριάδης,γιατουςεφεσείοντες. 20 Μ. Τριανταφυλλίδης, ΓενικόςΕισαγγελέας της Δημο­ κρατίας και Στ.Ιωσήφ (κα), Δικηγόρος τηςΔημοκρα­ τίας,γιατους εφεσίβλητους. Α. Σ.Αγγελίδης, γιατοενδιαφερόμενομέρος. Cur. adv. vult. 25 Α. ΛΟΙΖΟΥ, Π.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει οΔικαστήςΑρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ. Ενώπιον της Ολομέλειας παραμένει προςσυζήτηση τονομικόζήτημαπουεγείρουν στην προ­ σφυγή τους το Ινστιτούτο Εγκεκριμένων Λογιστών Κύ- 30 προυκαιδύοαιτητές,λογιστές. Οιπροσφυγές στρέφονται εναντίον δύο αποφάσεων της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου,πουπεριέχονταιστηνεπιστολήτης,που στάληκε στουςδύοεφεσείοντες - λογιστές αντίστοιχα. Μετιςαπο474 3ΑΛΛ. Instituteof CPAAcc/tants v.Δημοκρατίας Αφνεμίοικ»Δ. φάσεις αυτές ηΚεντρική Τράπεζααρνήθηκενα επιληφθεί αιτήματος των εφεσειόντων γιατί,κατάτην άποψητης, η υποβολήτους εμπίπτει στον όρο "ασκείν τηνδικηγορίαν", όπως καθορίζεται στοάρθρο 2

(1)(iv)τουπερί Δικηγό5 ρων Νόμου,Κεφ.2,καιεπομένως μπορούσαν να υποβλη­ θούν μόνον απόδικηγόρο. Ηδιάταξη που μαςαφορά ει­ σήχθημετοΝόμο 98/84. Το μεγαλύτερο μέρος τηςενώπιον μαςεπιχειρηματολο­ γίας αναλώθηκε στην εισήγηση του δικηγόρου των εφε10 σειόντων πως τοεπίμαχο άρθρο είναι αντισυνταγματικό γιατί βρίσκεται σεαντίθεση μετοΑρθρο25του Συντάγ­ ματος, που διασφαλίζει τοδικαίωμα ασκήσεως επαγγέλ­ ματος. Ηαιτιολογία που προβάλλει, για να υποστηρίξει την εισήγησηαυτή,είναι ότιαπόπολλά χρόνια τώρα, και 15 εκ παραδόσεως,οι εγκεκριμένοι λογιστέςαναλαμβάνουν τη σύνταξη ιδρυτικών εγγράφων και καταστατικών εται­ ρειών,ενώενεργούν επίσης εκμέρουςτουςγιατηντήρηση των υποχρεώσεων που προβλέπονται στον οικείο περί Εταιρειών Νόμο, καθώςκαιγιαάλλασυναφήθέματα που 20 αφορούν στηλειτουργία τους. Ηπρόνοια επομένωςτου σχετικού άρθρου,υποστηρίζει ο δικηγόρος των εφεσειό­ ντων, αφαιρείαπότουςλογιστέςαυτότο μέρος τηςεργα­ σίας τους, το οποίο παραδίδει κατ' αποκλειστικότητα στους δικηγόρους,καικατάσυνέπεια περιορίζεται ηελεύ25 θέρηάσκησητουεπαγγέλματοςτους. Επειδή, όπως είπαμε πιοπριν, ηυπόθεση συζητήθηκε απόαυτήτηγενικήσκοπιά,οιδικηγόροι έκαμανεκτεταμέ­ νηαναφορά στις νομικές αρχέςκαινομολογία, όπουανα­ λύεταιτοδικαίωματηςελεύθερης άσκησης επαγγέλματος. 30 Όμως,ο συνήγορος τωνεφεσειόντων υποστήριξε επίσης πωςταυπόσυζήτηση αιτήματατων εφεσειόντων προςτην ΚεντρικήΤράπεζαδενεμπίπτουνστις πρόνοιες τουσχετι­ κούάρθρουτουΝόμου,πουαναφέρεταιπιο πάνω. Προ­ χώρησε εντούτοις ναεισηγηθεί πως, εφόσον η Κεντρική 35 Τράπεζα εξέφρασε αντίθετη άπσψη,θάπρεπε καιο ίδιος ναθέσειτο ζήτημαδιαζευκτικά,ότιδηλαδήανηθέση της Κεντρικής Τράπεζας είναι ορθή, τότε τοεπίμαχο άρθρο είναι αντισυνταγματικό, καθόσο μέρος τουαφοράσε τέ­ τοιουείδουςαιτήματα,όπωςτα επίδικα. 475 Αρτεμϋης,Δ. Instituteof CPA Acc/Unts v.Δημοκρατίας

(1993)Είναιαναγκαίοναπαραθέσουμεαυτούσιοτουπόσυζή­ τησηάρθροτουπερίΔικηγόρωνΝόμου: "2

(1)(ίν) Εν τω παρόντι Νόμωεκτός εάνεκτου κειμέ­ νουπροκύπτειδιάφοροςέννοια"Ασκείντηνδικηγορίαν"σημαίνει - 5 0) (ϋ) (Hi) (iv) την σύνταξιν, αναθεώρησαν,τροποποίησιν οιουδή­ ποτε ιδρυτικού εγγράφουήκαταστατικούεταιρείαςπάσης 10 μορφής ή οιασδήποτε αιτήσεως, εκθέσεως, δηλώσεως, ενόρκου δηλώσεως αποφάσεως ή άλλου εγγράφου που σχετίζεται με την σύστασιν, εγγραφήν, οργάνωσιν, αναδιοργάνωσιν ή διάλυσιν οιουδήποτενομικούπροσώπου." Το πρώτο ζήτημα που πρέπει να αποφασισθεί είναι 15 κατά πόσο οι δύοπροσβαλλόμενες αποφάσεις είναι νόμι­ μες, και συγκεκριμένα αν τα αιτήματα των εφεσειόντων εμπίπτουν στην πιο πάνωδιάταξη.· Αν αυτόδεν συμβαί­ νει, τότε πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επιβάλλει ναμηνπροχωρήσουμε στην εξέτασητηςσυνταγ- 20 ματικότηταςολοκλήρου τηςπρόνοιας, γιατί θα προβαίνα­ μεσεθεωρητικές υποθέσεις. Η πρώτηπροσβαλλόμενη πράξητης Κεντρικής Τράπε­ ζας περιέχεται στην επιστολή της, ημερομηνίας 24.1.86, προς τους εφεσείοντες λογιστές Ιωαννίδηκαι Φιλίππου, 25 εις απάντηση επιστολής τους της προηγούμενης ημέρας. Με αυτήοι εφεσείοντες ζητούν άδεια,βάσει του άρθρου 10τουπερί Ελέγχου ΣυναλλάγματοςΝόμου,Κεφ. 199, να υπογράψουν το ιδρυτικό έγγραφο και καταστατικό υπό ίδρυση εταιρείας που θα λειτουργεί αποκλειστικά εκτός 30 της επικράτειας της Κύπρου,ως υπεράκτιαδηλαδήεται­ ρεία. Το άρθρο 10τουπερί Ελέγχου του Συναλλάγματος Νόμου, απαιτεί άδεια της Κεντρικής Τράπεζας για να υπογράψει πρόσωπο πουκατοικεί μόνιμα στο εξωτερικό, 476 3 ΑΛΛ. Instituteof CPA Acc/tantsv. Δημοκρατίας Αρτεμίδης,Δ. ή ο αντιπρόσωπος του, το καταστατικόκαι ιδρυτικό έγ­ γραφο μιαςυπό ίδρυσηυπεράκτιαςεταιρείας. Τέτοιο αί­ τημα δεν εμπίπτει,κατάτηγνώμη μας,στις πρόνοιες του επίμαχου άρθρου,γιατί δεν απολήγει σε καμιά ενέργεια, 5 που έστω και με ευρεία ερμηνεία του άρθρου,να μπορεί να λεχθεί πως είναι μια απότις προβλεπόμενες σ'αυτό. Η Κεντρική Τράπεζα χαρακτήρισε το διάβηματων αιτητών ως "οργάνωση" νομικού προσώπου. Δεν συμφωνού­ με μετην άποψηαυτή. Το αίτηματων εφεσειόντων είναι 10 απλώς μια προπαρασκευαστική πράξη που απαιτείται από τον περί Ελέγχου Συναλλάγματος Νόμο να γίνει, πριντηνκατάθεσητουκαταστατικούκαιιδρυτικούεγγρά­ φουυπεράκτιαςεταιρείας. Ηπαρομοίουτύπουδεύτερηεπίδικηαπόφαση τηςΚεν­ τρικής Τράπεζας δόθηκε στους εφεσείοντες λογιστές Με­ ταξά,Λοϊζίδη, Συρίμηκαι Σία,στις 31.1.86, σεαπάντηση του αιτήματος τους, ημερομηνίας 24.1.86. Με αυτόζη­ τούν την άδειατης Κεντρικής Τράπεζαςγιαναμεταβιβα­ στεί μιαμετοχή στην εταιρεία Sintex (Engineering Design) Ltd,απόένααλλοδαπό μέτοχο σεάλλο. Η ΚεντρικήΤρά­ πεζα είχε ήδηαπό τις 4.9.82 δώσει άδειαγια την έκδοση και μεταβίβαση μετοχών σε αλλοδαπούς στην πιο πάνω εταιρεία. Μεαπλάλόγια, οι εφεσείοντες ζητούν άδεια να μεταβιβαστεί η μετοχή από ένα μέτοχο σε άλλο. Οικαθ' ωνήαίτησηθεωρούν,υποθέτουμε,πωςηπράξη αυτή απο­ τελεί "αναδιοργάνωση"νομικού προσώπου,πουκαλύπτε­ ται απότις πρόνοιες του Νόμου.Δεν συμφωνούμε με τη θέσητους. Επαναλαμβάνουμεδεπως,καισεαυτήτηνπε­ ρίπτωση, το αίτημα δεν έχει καμιάσχέση με την αλλαγή της θεσμικής δομής και υπόστασης της εταιρείας, για να εμπίπτει στις πρόνοιες τουυπόσυζήτησηάρθρουτουπερί ΔικηγόρωνΝόμου. Η έφεση επομένως γίνεται δεκτή. Οι επίδικες αποφά­ σειςακυρώνονται,μεέξοδαυπέρτων εφεσειόντων. Έφεσηγίνεται δεκτήμεέξοδα υπέρτωνεφεσειόντων. 477