clr/1993/1993_3_51.pdf

(1)— Πλήρης απαλλαγή εκτοπισθέντων ήπληγέντων οφειλετών από την υποχρέωση πληρωμής τόκων για προπολεμικά δάνεια για την πε~ ρίοδο που προνοεί ο Νόμος — Κατά πόσο τα άτομα αυτά, έστω και"αν δεν έχουν κηρυχθεί εκτοπισθέντες ή πληγέντες οφειλέτες από το αρμόδιο Δικαστήριο, έχουν δικαίωμα να αφαιρέσουν τους τόκους αυτούς από το εισόδημα τους. 10 Λέξεις και Φράσεις — "Εκτοπισθείς οφειλέτης" και "πληγείς οφειλέ­ της" στο άρθρο 2 τουΝόμου24/

1. Διοικητικό Δίκαιο — Αξιολόγηση γεγονότων — Ανήκει στην αρμο­ διότητα της Διοικήσεως — Δικαστικός έλεγχος — Αρχές που εφαρμόζονται. 15 Φορολογικές υποθέσεις διοικητικής φύσεως — Ποια πρέπει να είναι ηπροσέγγιση τουΔικαστηρίου στις υποθέσεις αυτές. 20 25 Η εφεσείουσα εταιρεία είχε εργοστάσιο στην περιοχή Μιας Μηλιάς, Λευκωσίας απ' όπου διεξήγαγε επιχείρηση βιομηχανίας και εμπορίας "πτυσσόμενων ρολών". Η περιοχή αυτή κατά την τουρκική εισβολή κατελήφβη από τα τουρκικά στρατεύματακαι συνεχίζει μέχρι σήμεραναβρίσκεταιυπότουρκικήκατοχή. Ηεφεσείουσα εταιρείαπαρουσίασεστους ελεγμένουςλογαρια­ σμούς της για τα φορολογικά έτη 1974 μέχρι 1983 τους τόκους πάνωσταπροπολεμικάτηςχρέησανοφειλή. Ηεταιρείαδενζήτη­ σε ποτέ απότο Δικαστήριο να κηρυχθεί πληγείσα οφειλέτης βάση ίου Νόμου24/
2. Στουςλογαριασμούςτηςδηλώθηκεότι Θεωρούσε ότι ήτανεκτοπισθείσα καιπληγείσα οφειλέτης. Η Τράπεζα ανκαι χρέωνε τους τόκους δεν αξίωσε ποτέ την πληρωμή τους θεωρώ­ ντας ότι πρόκειταιγια τόκους εκτοπισθείσαςκαι πληγείσαςεται- 51 ΔημητριάδηςΛτδ.ν. Υπ. Οικονομικών χ.α.

(1993)ρείας. Ο 'Εφορος ΦόρουΕισοδήματος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Εταιρεία ήταν εκτοπισθείσα ή πληγείσα και δεν επέτρεψε τους τόκους σαν αφαιρετέα δαπάνηαπό το εισόδημα της για την πιο πάνωφορολογική περίοδο. 5 Το πρωτόδικο Δικαστήριο αφούανέλυσε την σχετική νομολο­ γίακαιαφούδιαπίστωσεπωςδεν αμφισβητήθηκεότι η εφεσείουσα εταιρεία είναι "εκτοπισθείσα ή πληγείσα οφειλέτης" έκρινε ορθή την απόφασητου ΕφόρουΦόρουΕισοδήματος. Η εγκυρότητα της απόφασης του πρωτόδικου Δικαστηρίου αποτέλεσε αντικείμενο τηςπαρούσαςαναθεωρητικήςέφεσης. 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την απόφασητουπρωτό­ δικουΔικαστηρίου καιαπεφάνθηκεότι:

1. Όπως προκύπτει από την σχετική Νομολογία, όταν είναι παραδεκτό απότον πιστωτή πως ο οφειλέτης είναι εκτοπισμένος 15 δεν είναι αναγκαίο νακηρυχθεί σαν τέτοιος απότο αρμόδιοΔικα­ στήριο. Σε περίπτωση αμφισβήτησης, το θέμα αποφασίζεταιαπό το Δικαστήριο μεβάσητοάρθρο8τουΝόμου.Ηαπλήχρέωση των τόκωνδεν αποτελεί ένδειξη αμφισβήτησης.
2. Ηπροσέγγιση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις φορολογικές 20 υποθέσεις που είναι διοικητικής φύσεως, θα πρέπει να είναι δια­ φορετική απότην προσέγγιση στις αστικέςυποθέσεις μεταξύοφει­ λετών καιδανειστών.
3. Είναι αρχήτου διοικητικού δικαίουπωςηεκτίμηση των γε­ γονότων ανήκει στην διοίκηση και στην προκειμένη περίπτωση 25 στον Έφορο. Το Δικαστήριο επεμβαίνει μόνο αν υπάρχει πλάνη περί τα πράγματαήτο νόμο, ήυπέρβαση των ακραίωνορίων της διακριτικής εξουσίας.
4. Η ανακούφισηπου παρέχει το άρθρο4

(1)του Νόμου24/79 ισοδυναμεί με πλήρη απαλλαγήαπότην υποχρέωση για πληρωμή 30 τόκουγιατηνπερίοδοπουπρονοεί οΝόμος.

1. Η εφεσείουσα θα μπορούσε να απευθυνθεί στο αρμόδιο Δι­ καστήριο και να ζητήσει την διαγραφή των τόκων. Επειδή δεν το έπραξεδεν σημαίνει ότι δικαιούταινααφαιρέσειαπότο εισόδημα τηςτους τόκους αυτούςπουδενπλήρωσε ποτέκαι πουδικαιούται 35 να μην πληρώσει.
2. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η έφεση απορρίπτεται με έξοδαεναντίον της εφεσείουσας εταιρείας. Έφεση απορρίπτεται με έξοδα σεβάρος τηςεφεσείουσας. 40 Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: Evaagelou andAnother vAmbizas &Another

(1982)1CLR 41· 52 3ΑΛΛ. ΔημητριάδηςΛιδ. ν. Υπ. Οικονομικώνκ,α. CyprusHotelsLtd νRepublic

(1985)3CLR 2772Αριστοφάνους Λτδ νΔημοκρατίας, ΥπΌρ. 470/87, ημερ. 31.10.91MondedisonS.P.A.vNeoplast Ltd

(1983)1 CLR509· Tryfonos&AnotherνFamagusta Shipping

(1981)1CLR 1375 Amazon Enterprises Ltd ν Δημοκρατίας, Υπ' αρ. 683/84, ημερ. 15.1.91Τρίαρου ν ΓενικούΕισαγγελέα τηςΔημοκρατίας. Υπ' αρ. 476/90, ημερ. 30.9.92· Τρύφων &Υιοί Λτδ νΔημοκρατίας. Υπ'αρ. 1051/87 ημερ. 26.6.92- 10 Ακίνητα Νίκος & ΓεωργίαΙωάννουν Δημοκρατίας. Υπ' αρ. 911/ 89,ημερ. 27.3.91Triantafyhides νNationalBankofGreece

(1983)1CLR 469. Έφεση. Έφεσηεναντίοντης απόφασης Δικαστήτου Ανωτάτου 15 Δικαστηρίου Κύπρου (Σαββίδης, Δ.) που δόθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου, 1989 (Προσφυγή αρ. 186/87) με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή της αιτήτριας εταιρείας ενα­ ντίον τηςαπόφασηςημερομηνίας 14.2.87τουκαθ' ουη αί­ τησηΕφόρουΦόρουΕισοδήματος, που αφορούσετηνεπι20 βολήφόρουεισοδήματοςκαιέκτακτης εισφοράς. Π.Αγγελίδης,γιατους εφεσείοντες. Γ. Λαζάρου,δικηγόροςτης Δημοκρατίας Α', για τους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. 25 Α. ΛΟΙΖΟΥ, Π.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει οΔικαστήςκ. Χρυσοστομής. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: ΗΑναθεωρητική Έφεση στρέ­ φεται εναντίον της απόφασης Δικαστή του Ανωτάτου Δι­ καστηρίου,ο οποίος κατάτηνάσκηση της πρωτοβάθμιας 30 χου δικαιοδοσίας,απέρριψε την προσφυγήτης εφεσείου53 Χρυσοστομής,Δ. ΔημητριάδηςΛτδ. ν. Υπ. Οικονομικώνκ.α.

(1993)σας-αιτήτριας εταιρείας, με την οποία ζητούσε ακύρωση τηςαπόφασης ημερ.14.2.87τουεφεσ£βλητου-καθ* ουη αί­ τησηΕφόρουΦόρου Εισοδήματος, πουαφορούσετηνεπι­ βολή φόρουεισοδήματοςκαιέκτακτηςεισφοράς. Η προσβολή της πρωτόδικης απόφασηςπεριορίστηκε 5 κατά την ακρόαση της έφεσης σε ένα μόνο θέμα που αφοράτηνεγκυρότητατηςαπόφασηςτουπρωτόδικουΔι­ καστηρίου,ότι ήτανεύλογαεπιτρεπτότοσυμπέρασματου εφεσίβλητου, πως οι τόκοι πουπαρουσίασε η εφεσείουσα στους λογαριασμούς σαν οφειλή για την περίοδο από 10 15.8.74 μέχρι 31.12.83, δεν μπορούσε να θεωρηθούν σαν αφαιρετέα δαπάνη απότο εισόδημα της για την περίοδο εκείνη. Στηνπρωτόδικηαπόφαση αναφέρεταιπωςη εφεσείου­ σα εταιρεία,κατά τον ουσιώδη χρόνο, διεξήγαγε την επι- 15 χείρηση βιομηχανίαςκαιεμπορίας "πτυσσόμενων ρολών" (rolling shutters). Σύμφωνα με τους λογαριασμούς που υπέβαλε στον εφεσίβλητο μέχρι της τουρκικής εισβολής, τα υποστατικάκαι οι εγκαταστάσειςτης βρίσκονταν στην περιοχή της Μιας Μηλιάς, Λευκωσίας, απ' όπου η εφε- 20 σείουσα διεξήγαγε τις επιχειρήσεις της. Μετην τουρκική εισβολήη περιοχήτηςΜιαςΜηλιάςπεριήλθε στηνκατοχή τωντουρκικών δυνάμεωνεισβολήςκαικατέστη απροσπέ­ λαστος. Η περιοχή αυτή εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναιτουρκοκρατούμενη. 25 Η εφεσείουσα υπέβαλε τις φορολογικές της δηλώσεις για σκοπούς φόρου εισοδήματος κατάδιάφορες ημερομη­ νίες καιόταντης επιβλήθηκεη σχετική φορολογία, υπέβα­ λε ενστάσεις μέσωτων λογιστών-ελεγκτών της. Έναςαπό τους λόγους που προβλήθηκαν στις ενστάσεις της ημερ. 30 30.3.81 και31.3.81,πουσχετίζεται με το υπόκρίσηθέμα, ήταν "ότι ητράπεζαδεσυμφώνησε ναδιαγράψειτουςτό­ κους για χρέηπρο της τουρκικής εισβολής, αλλά ενπάση περιπτώσει ανοιτόκοιδιαγραφούν, η διαγραφήαυτήισο­ δυναμεί μεαπαλλαγήαπό ευθύνηπληρωμής πουδεν μπο- 35 ρείναλογαριαστεί σανφορολογητέοεισόδημα". 54 3ΑΛΑ. Δημητριάδης Λτδ. ν. Υπ. Οικονομικών ΗΛ. Χουσοονομής,Δ. Στους ελεγμένους λογαριασμούςπουυπέβαλανοι λογι­ στές- ελεγκτές της εφεσείουσας γιατα έτη 1974-1979ανα­ φέρθηκαντα ακόλουθα: 5 "The interest charged in the accounts for the period from 15.9.74 to 31.12.79 which bv virtue of the provisions of Law 24/79 is not payable amounts to £37.936.-. No entry in the company's books has been madefor thecancellation of this charge." (Ηυπογράμμισηείναι δική μου). 10 !5 Παρόμοια δήλωση αναφέρεται και στους ελεγμένους λογαριασμούς για το 1981, ενώ στους λογαριασμούς για το 1982 και 1983 η δήλωση έχει ωςακολούθως: "Although the company alleges that it is a displaced and/or stricken debtor, nevertheless, in view of the fact that a declaration by the Court to that effect has not yet been secured, all interest, debited by thecreditor banks is, without prejudice to the company's allegation aforesaid, charged to revenue." Εδώθαπρέπεινατονιστεί η πιοπάνωδήλωσητηςεφε20 σείουσας, ότι αυτήείναι εκτοπισθείσα ήπληγείσα οφειλέ­ της. Ηαπόφασητου Εφόρουκοινοποιήθηκεστην εφεσείου­ σα με την επιστολή του ημερ. 14.2.87, Τεκμήριο Α στηναί­ τηση,και όσον αφορά το υπόκρίση θέμα έχει ως ακολού25 θως: II 2. Σας πληροφορώ ότι εμμένω στην απόφαση μου να μηεπιτρέψω τα ακόλουθα:(α)Τραπεζικοίτόκοιπάνωσεπροπολεμικάχρέη:Οι τόκοι που χρεώθηκαν στους λογαριασμούς για 55 Χρυσοσκομής,Δ. ΔημητριάδηςΛτδ. ν. Υπ. Οικονομικώνκ,α.

(1993)την περίοδο από 15.8.74 μέχρι 31.12.83 οι οποίοι σύμ­ φωναμετιςπρόνοιες τουΠερίΑνακουφίσεως Οφειλε­ τών (Προσωρινοί Διατάξεις) Νόμων δεν επιβαρύνο­ νται, χρεώνονται ή εισπράττονται επί οφειλής εκτοπισθέντος ή πληγέντος οφειλέτου. 'Οσον αφορά 5 τον ισχυρισμόν των ελεγκτών σας,ότιέστω και εάνοι τόκοι χαρισθούν, πρέπει πάλιν ναμη φορολογηθούν, διότι λογίζεται ως χάρηοφειλής, σαςπληροφορώότι διαφωνώ με την άποψη αυτή καθότι σύμφωνα μετο άρθρο 4 των προαναφερθέντων Νόμων ουδείς τόκος ^ επιβαρύνεται άραδεν τίθεται θέμα να έχει χαρισθεί τόκος. Είναι φανερόκαισυμφωνούμε μετοπρωτόδικοΔικα­ στήριο, πωςο εφεσίβλητος, μεβάσητα πιοπάνωαναφε- *5 ρόμεναγεγονότα,στήριξε τηναπόφασητουστις πρόνοιες του περί Ανακουφίσεως Οφειλετών (ΠροσωριναίΔιατά­ ξεις) Νόμουτου 1979 (Ν.24/79)καιειδικά στοάρθρο4 καιτονορισμό του"εκτοπισθέντος" και"πληγέντος"οφει­ λέτηστοάρθρο2τουΝόμου,όπωςτροποποιήθηκε. 20 Τοάρθρο4τουΝ.24/79προνοείταεξής: "4

(1)Παρά ταςδιατάξειςοιουδήποτε ετέρουΝόμου διαρκούσηςτηςπεριόδουτηςαναφερομένηςειςτο εδά­ φιον

(1)του άρθρου3ουδείςτόκος επιβαρύνεται, χρε­ ώνεται ή εισπράττεται επί οφειλής εκτοπισθέντος ή 25 πληγέντος οφειλέτου.

(2)'Απαντες οι τυχόν επιβαρυνθέντες ήχρεωθέντες τόκοι ήοι υπότουεκτοπισθέντος ήπληγέντος οφειλέ­ του καταβληθέντες τόκοι διά την περίοδον από της 15ηςΑυγούστου, 1974μέχρι τηςημερομηνίας ενάρξεως της ισχύος τουπαρόντοςΝόμου λογίζονται ωςεπιβα- 30 ρυνθέντες,χρεωθέντες ήκαταβληθέντες, ωςθαήτοηπερίπτωσις,έναντιτουυπολοίπουτηςοφειλής.

(3)Ενπεριπτώσει καθ'ηνηοφειλή είχε εξοφληθή 56 3ΑΛΛ, ΔημητριάδηςAt*, ν. Υπ. Οικονομικώνκ,ο. Χρνσοστομής,Δ. 5 κατά το εν τω προηγουμένω εδαφίωδιαρρεύσαν διά­ στημακαιδιάτουεναυτώπρονοουμένου τρόπου,ήτο εισέτιπαραμένονυπόλοιποντηςοφειλής είναιμικρότερον του ποσού των εν τω εδαφίωτούτωεπιβαρυνθέντων,χρεωθέντων ήκαταβληθέντωντόκων, ωςθαήτοη περίπτωσις,οπιστωτήςυποχρεούταιόπωςεντόςτριών μηνών απότης ημερομηνίας ενάρξεως της ισχύος του παρόντοςΝόμουκαταβολή την διαφοράν εις τονεκτο­ πισθένταήπληγένταοφειλέτην." 10 Το πρωτόδικο Δικαστήριο, προσεγγίζοντας το θέμα, αναφέρθηκε,μεταξύάλλων, στις θέσειςτων δυοπλευρών καιστησχετικήνομολογία,τηνοποίακαιανάλυσε.Σεένα στάδιοτηςαπόφασηςγίνεται η διαπίστωσηπωςο ισχυρι­ σμόςτου Εφόρουότι ηεφεσείουσα είναι "εκτοπισθείσα ή 15 πληγείσα οφειλέτης", δεν αμφισβητήθηκε από την εφε­ σείουσα. Ο ισχυρισμός αυτός,είπε, ενισχύεται απότογε­ γονός ότι "κατάτον αμέσως προτης τουρκικήςεισβολής χρόνο" η αιτήτρια είχε σαν κέντρο των εργασιών της τη βιομηχανικήπεριοχήτης ΜιαςΜηλιάς, η οποίαως εκτης 20 εισβολής κατέστη απροσπέλαστος, καθώςκαι απότοπε­ ριεχόμενο της δήλωσης τωνλογιστών-ελεγκτών της στους ελεγμένους λογαριασμούς που υποβλήθηκαν στον εφεσί­ βλητο. Ακολούθως, αναλύοντας την υπόθεση Evangelou and 25 Anotherv. AmbizasandAnother-

(1982)1 CLR41,στη σελ. 9 της απόφασης(σελ. 73 των πρακτικών), ο πρωτόδικος Δικαστήςείπεταακόλουθα: 30 35 'Ή υπόθεση Evangelou διακρίνεταιαπότην παρού­ σα υπόθεση. Στην προκειμένη υπόθεση δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι οι δανειστές αμφισβήτησαντο γεγονός ότι η αιτήτριαήταν"εκτοπισθείς οφειλέτης", ούτε ότιη αιτήτριαζήτησεποτέαπότουςδανειστέςτηςτηδιαγρα­ φήτων τόκων και οι δανειστές αρνήθηκαννα συμμορ­ φωθούν. Απεναντίας απότις δηλώσεις των λογιστών/ ελεγκτών τηςστους ελεγμένουςλογαριασμούς είναικα­ θαρό πως ήταν σε γνώση της πως οι τόκοι αυτοί δεν ήτανοφειλόμενοι ούτεπληρωτέοικαιοποτεδήποτεήθε57 Χρυσοσκομής,Δ. ΔημητριάδηςΛτδ. ν. Υπ. Οικονομικώνχ,α.

(1993)λαν μπορούσανναζητήσουντηδιαγραφή τουςσύμφω­ ναμετοΝόμο." Καιστησελ. 12(σελ. 76τωνπρακτικών),καταλήγειως ακολούθως: '"Οπως έχωήδηαναφέρειτοπρώτονομικόσημείο που 5 πρόταξε η αιτήτρια στην αίτηση για υποστήριξη της προσφυγής είναι ότι κατάτον υπολογισμό του φόρου δελήφθηκανυπόψη απότον Έφοροοι τόκοι οι οποίοι χαρίσθηκαν και αποτελούσαν χάριν οφειλής. Ο ίδιος ισχυρισμός προβλήθηκε διαζευτικάστην ένσταση των 10 ελεγκτών της αιτήτριας με ημερομηνία 30 Μαρτίου, 1981,όπουαναφέρονταιταπιοκάτω:"But even if the said interest is ultimately waived we consider that such waiver is a release of liability whichdoesnotconstitute taxableincome." 15 (Αλλάκαισεπερίπτωσηπουοτόκος αυτόςτελι­ κάεγκαταλειφθείθεωρούμε πωςτέτοια εγκατάλειψη είναι απαλλαγήευθύνηςκαιδεναποτελείφορολογη­ τέοεισόδημα.) Επιπλέον, όπως ήδηανάφεραεκθέτοντας ταγε- 20 γονότα, παρόλο που οι λογιστές/ελεγκτές της αιτήτριας υπόδειξαν στους ελεγμένους λογαριασμούς τηςαιτήτριαςπωςοιτόκοιγιαχρέηπριντηντουρκι­ κήεισβολήδενήτανπληρωτέοικαιότικαμμιάσχετι­ κή καταχώριση δεν έγινε για την ακύρωση τους, 25 εντούτοις η αιτήτρίΛ εξακολουθούσε να τους κατα­ χωρεί σταβιβλίατηςσανοφειλήπαρόλοπουη κατα­ βολή τους δεν τους ζητήθηκε ποτέ απότους δανει­ στές, ούτε πληρώθηκε οποιοδήποτε ποσό για τους τόκουςαυτούς. 30 Υπό ταπεριστατικάτηςυπόθεσηςκαιμετονομι­ κόυπόβαθρο πουέλαβευπόψητου οΈφορος κατα­ λήγω στο συμπέρασμα ότι ήτανεύλογα ανοικτήεπι­ λογή στον Έφορο να καταλήξει στο συμπέρασμα 58 3 ΑΛΛ, ΔημητριάδηςAt*, ν. Υπ. Οικονομικώνκ,α. Χρυσοοιομής,Δ. πως οι τόκοι αυτοί δεν μπορούσαν να θεωρηθούν σαναφαιρετέαδαπάνηαπότοεισόδημα." Ηεισήγησητου δικηγόρου της εφεσείουσας εταιρείας είναι ότι ηπροσέγγιση του Δικαστηρίου ότι ήτανεύλογα 5 επιτρεπτόστον εφεσίβλητο νααποφασίσειότι η εφεσείου­ σα ήταν εκτοπισθείσα ή πληγείσα εταιρεία, είναι λανθα­ σμένη. ΟΝ.24/79είπε,άφησε, το δικαίωματου να χαρα­ κτηρισθεί κάποιοςως εκτοπισθείς ήπληγείς στοαρμόδιο Δικαστήριο και όχι στον ΈφοροΦόρου Εισοδήματος.Η 10 σειρά αποφάσεων που υπάρχουν, που δικαιώνουν τον Έφορο,ανάφερε,αφοράυποθέσεις πουδενυπάρχειαμφι­ σβήτηση ότι το πρόσωπο που προσφεύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο ήταν εκτοπισθείς ή πληγείς οφειλέτης. Στην παρούσα περίπτωση η εφεσείουσα ουδέποτε αποτάθηκε 15 στο αρμόδιο Δικαστήριο για να κηρυχθεί εκτοπισθείσα ή πληγείσα,αλλάοΈφοροςΦόρουΕισοδήματοςτοαποφά­ σισε.Προςυποστήριξη των ισχυρισμών του,ο δικηγόρος της εφεσείουσας, αναφέρθηκε στις υποθέσεις Cyprus HotelsLtdv. Republic

(1985)3CLR2772,ΕυάγγελοςΑρι~ 20 στοφάνου Ατό ν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 470/87, ημερ. 31.10.91 και στην Mondedison S.P.A. v. Neoplast Ltd

(1983)1CLR509. Ειδικάγια την υπόθεση ΕυάγγελοςΑριστοφάνου Ατό (ανωτέρω), που βασίστηκε στην υπόθεση Mondedison 25 S.P.A. (ανωτέρω),ανάφερεπως στην υπόθεση εκείνηέχει λεχθεί ότι κάποιος μπορεί να θεωρηθεί εκτοπισθείς για τους σκοπούς του φόρου εισοδήματος,ανυπάρχειδιακή­ ρυξηαπότοαρμόδιοΔικαστήριο,ή αντούτοείναιαποδε­ κτό από τον πιστωτή. Στην παρούσα υπόθεση δεν είναι 30 αποδεκτό,γιατί η τράπεζαχρεώνει τους τόκους,άσχετα αναυτοίδενπληρώθηκαν. Οδικηγόροςτων εφεσίβλητων υποστήριξε την ορθότη­ τατηςπρωτόδικηςαπόφασηςκαιεισηγήθηκεπωςταγεγο­ νότα που ήταν ενώπιον του Εφόρου,δεν δημιουργούσαν 35 καμιάαμφιβολία πως η εφεσείουσα είναι εκτοπισθείσα ή πληγείσα οφειλέτης, δεδομένου ότι είχετοκέντροτωνερ­ γασιώντηςσεπεριοχήη οποία,σαναποτέλεσματηςτουρ59 Χρυσοοτομής,Δ. ΔημητριάδηςΛτδ. ν. Υπ. Οικονομικώνκ.α.

(1993)κικής εισβολής, κατέστη απροσπέλαστος. Ακόμα ισχυρί­ στηκε πως δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός πως ητράπεζαδεν δέκτηκε την εφεσείουσα σαν εκτοπισθείσα ή πληγείσα οφειλέτιδα. Τουναντίον, τα γεγονότα συνηγορούν, πρό­ σθεσε, πως αυτή ηθέσηέγινε αποδεκτήκαι δεν υπάρχει 5 πουθενά ισχυρισμός από πλευράς εφεσείουσας πως δεν έγινε. Ητράπεζαδεν απαίτησε,είπε,ποτέ την καταβολή των τόκων,προφανώς γιατί είναι έκδηλοπωςτοθεωρού­ σε σανδεδομένο ότι οι σχετικοί τόκοιδεν είναιπληρωτέ­ οι. Επίσης ανάφερε,πως μιακαιδεν υπάρχει αμφιοβήτη- 1 0 ση από οποιαδήποτε πλευρά ότι η εφεσείουσα είναι πληγείσα ή εκτοπισθείσα οφειλέτης, τότε δεν είναι απα­ ραίτητονακηρυχθεί σαντέτοια μεδικαστική διαδικασία. Ακόμαεισηγήθηκεπως,ηπροσέγγισητουΑνωτάτουΔικα­ στηρίου στις φορολογικές υποθέσεις, θαπρέπει να είναι 15 διαφορετική απόαυτήπουεφαρμόζεταιστις αστικές υπο­ θέσειςμεταξύοφειλετών καιδανειστών,όπωςήτανη υπό­ θεσηMondedison S.P.A. (ανωτέρω),στην οποίαβασίστηκε τοΔικαστήριοστηνΑριστοφάνους(ανωτέρω),καιοιυπο­ θέσεις Evangelou (ανωτέρω), Tryfonosand Another v. 20 Famagusta Shipping

(1981)1CLR 137,όπουυπήρξε αμφι­ σβήτησηκατάπόσονοιοφειλέτες ήτανπληγέντες. Τέλος ανάφερε πως η εισήγηση του και το σκεπτικό τουπρωτόδικουΔικαστηρίου είναι ορθάκαιυποστηρίζο­ νται απότις υποθέσεις AmazonEnterprises Ltd ν. Δήμο- 25 κρατίας, Υπ. Αρ. 683/84, ημερ. 15.1.91,Γεώργιου Τρίαρου ν.ΓενικούΕισαγγελέα της Δημοκρατίας, Υπ. Αρ.476/90, ημερ. 30.9.92,Στέλιος Τρύφων και Υιοί Ατό ν. Δημοκρα­ τίας,Υπ. Αρ. 1051/87, ημερ. 26.6.92 και ΑκίνηταΝίκος και Γεωργία Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 911/89, 30 ημερ. 27.3.91. Συμφωνούμε με την εισήγησητου δικηγόρου τωνεφε­ σίβλητων στην αίτησηκαικατάτηγνώμημας, ηπροσέγγι­ σητουπρωτόδικουΔικαστηρίου είναι ορθή. Είναιγεγονός πως είναινομολογημένο πωςότανείναι 35 παραδεκτό απότον πιστωτή πως ο οφειλέτης είναι εκτο­ πισμένος,δενείναιαναγκαίονακηρυχθείσαντέτοιοςαπό 60 3ΑΛΛ, ΔημητριάδηςAto. ν. Υπ. Οικονομικώνκ.α. Χρυσοστομής,Δ. τοαρμόδιοΔικαστήριο.Τούτογίνεται μόνοόταν υπάρχει αμφισβήτηση, οπότε εγείρεται ηανάγκηνααποφανθείτο αρμόδιοΔικαστήριο,βάσειτουάρθρου8τουΝόμου. (Βλ. MondedisonS.P.A. (ανωτέρω)). 5 Στις υποθέσεις Ευαγγέλου (ανωτέρω) και Τρύφωνος (ανωτέρω), αμφισβητήθηκε ότι οι οφειλέτες ήταν πληγέ­ ντεςκαισυνεπώςδιαφοροποιούνταιαπόταγεγονότατης υπόκρίσηυπόθεσης. Ηπροσέγγιση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις φορο10 λογικές υποθέσεις που είναι διοικητικής φύσεως,θα πρέ­ πει πράγματι να είναι διαφορετική από την προσέγγιση που εφαρμόζεται στις αστικές υποθέσεις μεταξύ οφειλε­ τώνκαιδανειστών,όπωςήτανοιπιοπάνωαναφερόμενες υποθέσεις και δεν συμφωνούμε με την προσέγγιση που 15 έγινεπρωτόδικαστηνυπόθεσηΑριστοφάνους(ανωτέρω). Είναιαρχή τουδιοικητικούδικαίου,που ακολουθήθη­ κε σε σειρά αποφάσεων μας,πως ηεκτίμηση των γεγονό­ των ανήκει στηδιοίκησηκαι στην προκειμένη περίπτωση στον Έφορο. Το Δικαστήριο τότε μόνο επεμβαίνει, αν 20 υπάρχειπλάνηπερίταπράγματαή τονόμο,ήαν υπάρχει υπέρβασητωνακραίωνορίωντηςδιακριτικήςεξουσίας. Τοάρθρο4

(1)τουΝ. 24/79,προνοείότικανέναςτόκος επιβαρύνεται,χρεώνεται ήεισπράττεταιεπί οφειλήςεκτο­ πισθέντοςήπληγέντος οφειλέτη.Η ανακούφισηπουπαρέ25 χει οΝόμοςδεν ισοδυναμεί απλώς μεαναστολήή αναβο­ λή της υποχρέωσης για πληρωμή τόκου για την περίοδο που προνοεί ο Νόμος, αλλά με πλήρη απαλλαγήαπότέ­ τοια υποχρέωση (βλ. CyprusHotels Ltdv. Republic

(1985)3 CLR 2772, Triantafyllides v. National Bank of Greece 30

(1983)1CLR469). Τα αδιαμφισβήτηταγεγονότα και οι δηλώσεις στους ελεγμένους λογαριασμούς της εφεσείουσας, όπως έχουν εκτεθείπιοπάνω,ήτανενώπιοντουεφεσίβλητου.Τοότιη εφεσείουσα ήταν εκτοπισθείσα ή πληγείσα εταιρεία όχι 35 μόνο δεν αμφισβητήθηκεαπ' αυτή,αλλά τουναντίοναπο61 Χρυσοοτομής,Δ. ΔημητριάδηςΛτδ. ν. Υπ. ΟικονομικώνκΛ.

(1993)τελούσε κοινή βάση και η εφεσείουσα θεωρούσε ότι οι τόκοι δεν ήτανοφειλόμενοι ήπληρωτέοι. Πέραναυτού,η τράπεζαουδέποτεαξίωσεπληρωμήτωντόκωναυτών, πα­ ρόλο πουπαρήλθαντόσα πολλά χρόνια,προφανώςγιατί θεωρεί την εφεσείουσα εκτοπισθείσα ήπληγείσα. Ηαπλή 5 χρέωσηδεν είναι ένδειξη ότι αμφισβητείτογεγονόςαυτό. Ηεφεσείουσα,είναι φανερόότι ανήθελε,θαμπορούσενα απευθυνθεί στο αρμόδιο Δικαστήριο και να ζητήσει τη διαγραφήτων τόκων,σύμφωνα μετοΝόμο. Επειδήόμως δεν το έπραξε,δεν σημαίνει ότι δικαιούταινα αφαιρέσει 1 0 από το εισόδηματης τους τόκουςαυτούςπουδενπλήρω­ σε ποτέ και που δικαιούταινα μηπληρώσει. Συνεπώς,η προσβαλλόμενη απόφασητου Εφόρου ήταν εύλογα επι­ τρεπτή. Για όλους τους πιοπάνωλόγους ηέφεση απορρίπτε- 15 ταιμεέξοδαειςβάροςτηςεφεσείουσας. Έφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα σεβάροςτηςεφεσείονσας 62