(1993)26Οκτωβρίου, 1993 [ΠΙΚΗΣ.ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, ΑΡΤΕ ΜΗΣ,Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣΜΑΡΚΑΝΤΩΝΗΣ, Εφεσείων-Αιτητής, ν. ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΔΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, Εφεσιβλήτων-Καθ'ων η αίτηση. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1140). Δημόσιο συμφέρον — Ως στοιχείο για διοικητική δράση πρέπει να εξειδικεύεται και να συναρτάται με τα ιδιαίτερα γεγονότα της υπόθεσης, τα οποία δικαιολογούν την επίκληση τον — Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης καθιστούσαν λογικά επιτρεπτή την άοκη- ^ 3 ση τηςεξουσίας πον παρέχει το Αρθρο 11
(3)τον ΠερίΠνροβόλων 'Οπλων Νόμου 38/74, για ακύρωση της άδειας εγγραφής όπλον, χάριν τον δημόσιον συμφέροντος. Δικαίωμα κ5ιωπκτίςζωής — Κατοχυρώνεται από το Αρθρο 15 τον Συντάγματος και το Αρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων η οποία ενσωματώθηκε στο Κυπριακό Δίκαιο με τον Κυρωτικό Νόμο Ν.39/62 — Δεν παραβιάστηκε στην παρούσα υπόθεση. ^ Σύμφυτα και επίκτητα δικαιώματα — Ταδικαιώματα πον παρέχονται από τοΝόμο νπόκεινται σεόρονς και περιορισμούς. Ο ΑρχηγόςτηςΑστυνομίαςασκώνταςτηνεξουσίαπουτουπα- 15 ρέχει το 'Αρθρο 11
(3)του Περί Πυροβόλων Όπλων Νόμου του 1974 (Ν.38/74), ακύρωσε χάριν του δημοσίου συμφέροντος, την άδεια εγγραφής του όπλου του εφεσείοντα ενόψει των πιοκάτω λόγων:
- Της παράδοσηςτου όπλου απότον ίδιο στις Αστυνομικές ^0 Αρχές για ασφαλήφύλαξηκαι για την προσωπικήτουασφάλεια και τηνασφάλειατωνοικείωντου, και 2.Τηςάρνησηςτου ναυποβληθείστιςορισθείσες ιατρικέςεξε τάσειςγιατηδιαπίστωσητηςκατάστασηςτηςυγείαςτου. Ο εφεσείων υποβλήθηκεαρχικάσε δύο ιατρικέςεξετάσεις από 25 κυβερνητικόψυχολόγο καιψυχίατροαλλάπαρέλειψεναεξεταστεί απόιατροσυμβούλιο. 518 3 ΑΛΛ. Μαρκαντώνη ν.Δημοκρατίας Η προσφυγή του εφεσείοντα απορρίφθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο το οποίο έκρινε την απόφαση του Αρχηγού της Αστυ νομίας,λογικά εφικτήυπότο φωςόλων των γεγονότων τηςυπόθε σης. 5 10 Σε έφεση εναντίον της πιο πάνωαπόφασηςο εφεσείων ισχυρί στηκε ότι ηεπιμονήτουΑρχηγού ναυποβληθεί και σε άλλες ιατρι κές εξετάσεις συνιστούσε (α)κατάχρησηεξουσίας και(β)παραβία σητουδικαιώματοςτης ιδιωτικήςζωής. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου απέρριψε την έφεση καιαποφάνθηκε ότι: 1.Οι επιπρόσθετες ιατρικές εξετάσεις κρίθηκαναναγκαίεςαπό τον Αρχηγό της Αστυνομίας ενόψει της ομολογίας του εφεσείοντα ότι ηψυχική τουυγεία είχε κλονιστεί σε βαθμόπου ο ίδιος δεν θε ωρούσε ασφαλέςτο όπλο ναπαραμίίνειστηνκατοχήτου. ic
- Ο εφεσείων προσκλήθηκε να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση λόγω της ανάγκης που προέκυψε για τη διερεύνηση της ψυχικής του υγείας σε σχέση με το επίκτητο δικαίωμα για κατοχή του όπλου. Αυτό δεν αποτελούσε περιορισμό ήεπέμβαση στην ιδιωτι κήτουζωή. 20
- Δημιουργήθηκαν υπό τις συνθήκες σοβαρές αμφιβολίες ως προς την καταλληλότητα του εφεσείοντα να κατέχει πυροβόλο όπλο. Η επίμαχηδιοικητική απόφασηήτανυπό το φως των δεδο μένων λογικά εφικτήκαιορθάεπικυρώθηκε απότο πρωτόδικο Δι καστήριο. 25 Η έφεσηαπορρίπτεται. Δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Στεφανίδης & Άλλοι ν. Δημοκρατίας
(1993)3Α.Α.Δ. 367 Φωκάς ν. Δημοκρατίας
(1991)3Α.Α.Δ. 114- 30 Παπαγεωργίου ν. Δημοκρατίας. Απόφαση ημερ. KV4/1990Policev. Georghiades
(1983)2 C.LX. 33Enotiades&Another v. ThePolice
(1986)2 C.L.R. 64Αστυνομία v. Γιάλλουρον.
(1992)2 AAA. 147Αντωνίονν. Αστυνομίας
(1989)2AAA. 299- 35 Louroutziatisv. TheRepublic
(1983)2 C.LJi. 125. 519 Μαρχαντώνη ν.Δημοχοατίας
(1993)Έφεση. Έφεσηεναντίον τηςαπόφασης Δικαστήτου Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου(Χρυσοστομής, Δ.) ημερ.23Μαΐου, 1990 (Προσφυγή Αρ. 234/89) με την οποία επικυρώθηκε απόφαση του Αρχηγού της Αστυνομίας να ακυρώσει,για 5 λόγους δημοσίου συμφέροντος, το πιστοποιητικό εγγρα φήςπυροβόλουόπλουστοόνοματουεφεσείοντα. Α. Ευτυχίου,γιατονεφεσείοντα. Μ. Φλωρέντζος, Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, για τους εφεσίβλητους. Cur. adv. vuit. 10 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Η απόφασητουΔικαστηρίου θαδοθεί απότοΔικαστήκ.Γ.Μ.Πική. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Δύο λόγοι έχουν προβληθεί για την ανα τροπήτης απόφασηςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου, μετην οποία επικυρώθηκε απόφασητου Αρχηγού της Αστυνο- 15 μίας να ακυρώσει, για λόγους δημοσίου συμφέροντος, το πιστοποιητικό εγγραφήςπυροβόλουόπλουστοόνοματου εφεσείοντα: (α) Εσφαλμένη εκτίμηση ότι συνέτρεχαν λόγοι δημο σίου συμφέροντος για την ακύρωση του πιστοποιητικού 20 και (β) Παραβίαση τουδικαιώματοςτης ιδιωτικήςζωής, το οποίοκατοχυρώνεται απότοΑρθρο 15 του Συντάγματος και το Αρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προ στασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,η οποία ενσωμα- 25 τώθηκεστο ημεδαπόδίκαιομετον ΚυρωτικόΝόμοΝ.39/ 62. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην άσκηση της πρωτοβάθ μιαςδικαιοδοσίαςτουέκρινε ότι δενυφίστατολόγοςπου να δικαιολογεί την ακύρωση της επίδικης διοικητικής 30 520 3ΑΛΛ. Μαρκαντώνη ν.Δημοκρατίας Πικής,Α. απόφασηςήακριβέστερα ότι, υπότο φωςτων γεγονότων της υπόθεσης η απόφασητου Αρχηγού της Αστυνομίας μπορούσε εύλογα να ληφθεί στο πλαίσιο των εξουσιών του.Ταγεγονότααυτάήσαν: 5 (α)Οι λόγοι γιατους οποίους ο ίδιος ο εφεσείων είχε συμφωνήσει στην παράδοση του όπλου του στις Αστυνο μικές Αρχές για ασφαλή φύλαξη, σε συνδυασμό με τις ανησυχίες τηςαδελφήςκαιτηςσυζύγου τουγιατους κιν δύνουςπου ενείχεηκατοχήτου όπλου για τηνασφάλεια 10 του ίδιου του εφεσείοντα και των οικείων του,τηςσυζύ γουκαιτωνπαιδιώντου,και (β)Η άρνησητουεφεσείοντα ναπροσέλθει σε ιατρικές εξετάσεις για τη διαπίστωση της ψυχικής του υγείας, η διαταραχή της οποίας τον είχε οδηγήσει να συμφωνήσει 15 στην παράδοση του όπλου στις Αστυνομικές Αρχές για ασφαλή φύλαξη. Ενόψει του ιστορικού της παράδοσηςτου όπλουκαι τηςάρνησηςτουεφεσείοντα ναπροσέλθει στιςορισθείσες ιατρικέςεξετάσεις απόκυβερνητικούς ιατρούςγιατη δια20 πίστωση τηςκατάστασηςτηςψυχικήςτουυγείας,οΑρχη γόςτηςΑστυνομίας, ασκώνταςτηνεξουσίαπουτου παρέ χει το Αρθρο 11
(3)του Περί Πυροβόλων ΌπλωνΝόμου τουJ974 (Ν.38/74),ακύρωσε,χάριντουδημοσίουσυμφέ ροντος,τηνάδειατηςεγγραφήςτουόπλου.Μετάτηναπό25 φάσηκινήθηκεομηχανισμόςγιατηναποζημίωση τουεφε σείονταγιατηναξίατου όπλου. ΤοΠρωτόδικοΔικαστήριο έκρινε ότι ταδεδομένατης υπόθεσης καθιστούσαν λογικά επιτρεπτήτην άσκησητης εξουσίας που παρέχει το Αρθρο 11
(3)του Ν.38/74 χάριν 30 του δημοσίου συμφέροντος, που στην προκείμενη περί πτωση προσέλαβε τη μορφή προστασίας του εφεσείοντα καιτωνγύρωτουαπόπιθανούςκινδύνουςστουςοποίους ήτανδυνατόναεκτεθούν από την κατοχήτουπυροβόλου όπλου από τον εφεσείοντα. Οπως επισημαίνεται στην 35 εγκαλούμενη απόφαση,στηλήψη τηςεπίδικηςδιοικητικής απόφασης δεν παρεισέφρησε οποιοσδήποτε εξωγενήςπα521 Πικής, Δ. Μαρκαντώνη ν.Δημοκρατίας
(1993)ράγοντας. Η διαπίστωση αφετέρου πιθανών κινδύνων από την κατοχήτου πυροβόλου όπλου απότον εφεσείο ντα, αναγότανστην κρίση του αρμόδιου διοικητικού ορ γάνου. Ηκατάληξηστην οποίατελικά άχθηκεοΑρχηγός της Αστυνομίας κρίθηκε, όπως έχουμε αναφέρει,λογικά εφικτήυπότο φως του συνόλου των γεγονότων τηςυπό θεσης,οπότανηπροσφυγήτουεφεσείοντααπορρίφθηκε. 5 Το δημόσιο συμφέρον στο πλαίσιο του Αρθρου 11
(3)του Ν.38/74,συναρτάται με την προαγωγήτων σκοπών για τους οποίους παρέχεται η εξουσία για την ακύρωση 10 της εγγραφής πυροβόλου όπλου,που είναι ηπροστασία τουκοινού απότο ενδεχόμενο κατάχρησηςτου δικαιώμα τος κατοχήςτουόπλουήαλόγιστης χρήσης του.Το δημό σιο συμφέρον, ως στοιχείο για διοικητική δράση,πρέπει να εξειδικεύεται καινασυναρτάταιμε τα ιδιαίτεραγεγο- 15 νότα της υπόθεσης, ταοποία δικαιολογούν την επίκληση του. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Στεφανίδης και άλλοι ν.Δη μοκρατίας
(1993)3 Α.Α.Δ. 367 Φωκάς ν. Δημοκρατίας
(1991)3 Α.Α.Δ. 114 και Παπαγεωργίου ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 941 (ηαπόφασηεκδόθηκεστις 10/4/1990).) 20 Ο δικηγόρος του εφεσείοντα υπέβαλε ότι το Πιστο ποιητικό ιδιωτικούψυχιάτρου,οοποίος εξέτασε τονεφε σείοντα μετάτηνπαράδοση τουόπλουτουστιςΑστυνομι κέςΑρχέςκαιη γνώμητουότι οεφεσείων δενπαρουσίαζε κλινικά "συγκεκριμένη ψυχοπάθεια" και ότι "η συμπερι- 25 φορά και η προσωπικότητα του κινούνται μέσα σταφυ σιολογικά πλαίσια", έπρεπε να είχε άρει οποιεσδήποτε επιφυλάξεις του Αρχηγού γιατηνκατάστασητηςψυχικής του υγείας και να τον οδηγήσει στην επιστροφή σ'αυτόν του όπλου του. Η επιμονή του να υποβληθεί ο εφεσείων 30 και σε άλλες ιατρικές εξετάσεις συνιστούσε, όπως εισηγή θηκεοδικηγόροςτουεφεσείοντα,, (α)κατάχρηση εξουσίαςκαι (β) παραβίασητουδικαιώματοςτηςιδιωτικήςζωής. Ο εφεσείων, ανταποκρινόμενος στην πρόσκληση των 35 522 3 ΑΛΛ. Μαρκαντώνη ν.Δημοκρατίας Πικής, Δ. Αστυνομικών Αρχών, υποβλήθηκε στο πρώτο στάδιο σε δύοιατρικές εξετάσεις απόκυβερνητικόψυχίατροκαιψυ χολόγο, παρέλειψε όμως ναπροσέλθει σε τρίτη συνέντευ ξη στην οποία είχε κληθεί μαζί με τησύζυγο του. Επίσης 5 παρέλειψε να προσέλθει ενώπιον του ιατροσυμβουλίου γιαναυποστεί εξέταση ως προςτηνψυχική τουυγεία.Οι εξετάσεις αυτές κρίθηκαν αναγκαίες απότον Αρχηγό της Αστυνομίας για τη διερεύνηση της ψυχικής υγείας του εφεσείοντα, ενόψει της ομολογίας καιτου ίδιου ότι η ψυ10 χικήτουυγείαείχεκλονιστεί σεβαθμόπουκαιοίδιοςδεν θεωρούσε ασφαλές το όπλο να παραμείνει στην κατοχή του. Ωςπροςτον ισχυρισμό ότιπαραβιάσθηκετο δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής, δεν υποβλήθηκε οποιαδήποτε εισήγη15 ση ότι η εγγραφή και κατοχήπυροβόλου όπλου συνιστά πτυχήτου δικαιώματοςτης ιδιωτικής ζωής.Ούτε θα μπο ρούσε να ευσταθήσει τέτοιος ισχυρισμός, ενόψει της φύσηςκαιτωνορίων τουδικαιώματοςτης ιδιωτικήςζωής που κατοχυρώνεται από το Αρθρο 15 του Συντάγματος 20 και το Αρθρο 8 της Συνθήκης. (Βλέπε Police v. Georghiades
(1983)2 C.L.R. 33, Enotiades and anotherv. The Police
(1986)2 C.L.R. 64 και Αστυνομία v. Γιάλλονρον
(1992)2Α.Α.Δ. 147. Ο ισχυρισμός του εφεσείοντα είναι ότι η απαίτηση για υποβολήτου σε ιατρικήεξέταση,προσβάλλει τοδικαίωμα ιδιωτικής ζωής. Η πρόσκληση των Αστυνομικών Αρχών προςτον εφεσείοντα για ιατρικήεξέταση ήταν αλληλένδε τημετηνάσκησητου επίκτητου δικαιώματοςκατοχής πυ ροβόλου όπλου,ηάσκηση τουοποίου υπόκειται στις δια τάξεις του Νόμου, μεταξύ των οποίων και εκείνων του Αρθρου 11
(3)του Ν.38/74.Ηδιάκριση μεταξύ σύμφυτων και επίκτητων δικαιωμάτων και οι όροι και οι περιορι σμοί που μπορούν ναεπιβληθούν γιατην άσκηση δικαιω μάτων που παρέχονται από το Νόμο, εξετάστηκαν στην Αντωνίου ν.Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ.299. (Βλέπε επί σης,Louroutziatis v.TheRepublic
(1983)2C.L.R. 125.) Ηπρόσκληση προςτον εφεσείοντα ναυποβληθεί σεια523 Πιχής,Δ. Μαρκαντώνη ν.Δημοκρατίας
(1993)τρική εξέταση ήταναπόρροια της ανάγκηςπουπροέκυψε για τη διερεύνηση τηςψυχικής του υγείας,σε σχέσημετο επίκτητοδικαίωμα τοοποίοτουείχεπαραχωρηθεί,νακα τέχει πυροβόλο όπλο.Δεν απέβλεπε ούτε συνιστούσεπε ριορισμό ηεπέμβασηστοδικαίωματηςιδιωτικήςζωής. 5 Η ομολογία του ίδιου του εφεσείοντα για τον κλονι σμό της ψυχικής του υγείας,σε συνδυασμό με τιςανησυ χίες των οικείων του,κατέστησαν αναγκαίατηναναζήτη ση ιατρικήςγνώμης γιατηνκατάστασητηςυγείας του.Οι ιατρικές εξετάσεις που κρίθηκαν απαραίτητες, εύλογα 10 μπορούσε ναδιαταχθούνμέσασταπλαίσιατων εξουσιών τουΑρχηγού τηςΑστυνομίας. Η παράλειψηή άρνηση του εφεσείοντα ναπροσέλθει καιναυποστείτιςορισθείσες ια τρικές εξετάσεις, σε συνδυασμό με τα προηγηθέντα,δη μιούργησαν σοβαρές αμφιβολίες ως προς τηνκατάλληλο- 15 τητα του εφεσείοντα νακατέχει πυροβόλο όπλο. Υπό το φως αυτών των δεδομένων θα μπορούσε ο Αρχηγός της Αστυνομίας να λάβει την επίμαχηδιοικητική απόφαση η οποία,όπωςκρίνουμε, ορθάεπικυρώθηκεαπό τοΠρωτό δικοΔικαστήριο. 20 Η έφεση απορρίπτεται. Δεν εκδίδεταιδιαταγή γιαέξοδα. 524