(1993)25Νοεμβρίου,1993 [ΠΙΚΗΣ.ΧΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ,ΧΡΥΣΟΠΌΜΗΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ/οτές] LEISURELANDHOTELENTERPRISES LTD., Εφεσείοντες-Αιτητές v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Εφεσίβλητων-Καθ' ων η αίτηση. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1033). Προσφορές —Διακριτική ευχέρεια— Ανάκληση προσφοράς — Δικα στικός 'Ελεγχος — Καθήκον η αποδοχή της πλέον συμφέρουσας για τοδημόσιο προσφοράς — Η ύπαρξη μιας μόνο προσφοράς δι καιολογούσε την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας για ακύρωση του διαγωνισμού και ανάκληση και μη κατακύρωση της προσφοράς με βάση τις αρχές του Διοικητικού Δικαίου και των περιορι σμών του διαγωνισμού. 5 Προσφορές —Ίση μεταχείριση μεταξύ των προσφοροδοτών — Επι βάλλεται τόσο από το άρθρο 28 του Συντάγματος, όσο και από τις γενικέςαρχές τουΔιοικητικού Δικαίου. 10 Η προσφυγή της εφεσείουσας με την οποίαζητούσε ακύρωση της απόφασης των εφεσίβλητων νααπορρίψουντηνπροσφοράτης για εκμετάλλευση των καταστημάτων αδασμολόγητωνκαπνικών προϊόντων και οινοπνευματωδώνποτών στααεροδρόμιαΛάρνα κας και Πάφου για περίοδο 4 χρόνων,απορρίφθηκεαπότο πρω- 15 τόδικοΔικαστήριο. Υποβλήθηκαν συνολικά 4 προσφορές όμως η μόνη έγκυρη προσφορά ήταν αυτή που υποβλήθηκε από την εφεσείουσα που ήταν για το ποσό του ΛΚ1.826.
- Η ψηλότερη προσφορά η οποία αποκλείστηκε προήρχετο από την Tamasos Tobacco 20 Suppliers &Coκαιανερχόταν στοποσότουΛΚ1.951.
- Με βάση την παράγραφο 14 των όρων του διαγωνισμού η Υπουργική Επιτροπή Προσφορών αποφάσισε να μηγίνει οποια δήποτεκατακύρωσητωνπροσφορών. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοαποφάνθηκεότι: 538 25 3ΑΑ-Δ. Leisureland Hotel v. Δημοκρατίας 1)Ημηκατακύρωσητων προσφορών έγινεμε μοναδικό σκοπό την προαγωγή και εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος μέσα στα πλαίσια του οποίου εντάσσεται ηαναγκαιότητα ικανοποιητι κής συμμετοχής προσφοροδοτών. 5 10 15 2) Οδιαγωνισμός μετηδιαδικασίατων προσφορών αποσκοπεί στην εξασφάλιση της πιο συμφέρουσας προσφοράς για το κράτος ηοποία δεν εξυπηρετείται με τη συμμετοχή μικρού αριθμού εγκύ ρων προσφορών. 3) Ηαπόρριψητης προσφοράς ήταν μέσα σταπλαίσια τηςδιακριτικής εξουσίας των καθ'ωνηαίτησηγιατονλόγοπουαναφέρε ται στην επιστολή (Τεκμήριο 15),ότι ηπροσφοράήτανασύμφορη. Επίσης το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς της εφεσείουσας για άνιση μεταχείριση, αυθαίρετη ανάκληση του διαγωνισμού και μη επαρκήαιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφάσης. ΛόγοιΈφεσης Το πρωτόδικο Διαστήριο εσφαλμένα απεφάσισε ότι:
- Δεν υπήρξε άνιση μεταχείριση της εφεσείουσας κατά παρά βασητου άρθρου28 τουΣυντάγματος. 20
- Ημηκατακύρωσητης προσφοράς έγινεγιαλόγους δημοσίου συμφέροντος.
- Η απόρριψη της προσφοράς ήταν ορθή και έγινε μέσα στα πλαίσια τηςδιακριτικήςεξουσίας των εφεσίβλητων. 25 Επίσης οι εφεσείοντες επρόβαλαντον λόγο ότι έγινε εσφαλμένη εφαρμογή των αρχών του διοικητικού δικαίουκαι της σχετικής Νομολογίας, ειδικώτερα της απόφασης του Συμβουλίου της επι κρατείαςστην υπόθεσηυπ' αρ.1020/
- Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου απέρριψε την έφεση καιαποφάνθηκεότι: 30 35
- Είναι βασική αρχή του διοικητικού δικαίου ότι οι προσφοροδότες πρέπει να τύχουν ίσης μεταχείρισης από νομικής και Λ πραγματικής πλευράς και' η έννόια'το^·ελ£ύθερου'συναγωνισμού συνεπάγεται τονκανόνατης ισότητας των διαγωνιζομένων.
- Δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός της εφεσείουσας ότι λόγω της ακύρωσης του διαγωνισμού, έτυχε δυσμενούς μεταχείρισης και ότι ηπροσφοράτηςεξομοιώθηκε μετιςάκυρες προσφορές.
- Ηπροστασία και η εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος είναι βασική αρχή για την ορθή άσκηση της διακριτικής εξουσίας του αρμοδίου οργάνου για κατακύρωση προσφορών ηοποίαυπό- 539 Leisure]and Hotelv.Δημοκρατίας
(1993)κείται στους περιορισμούς πουθέτουνοιγενικές αρχέςτουδιοικη τικού δικαίου καιτηςνομολογίας και ειδικά οι αρχές τηςκαλής πίστης.
- Ηδιοίκηση έκρινε ότιεφόσον έμεινε μια έγκυρη προσφορά, εξαντικειμένου ηπροσφοράαυτήήτανασύμφορος,δεδομένου ότι η αποδοχήτηςαντίκειτο προς το δημόσιο συμφέρον, αφούηεξα σφάλιση τηςπιοσυμφέρουσας προσφοράς δεν μπορούσε ναεπι τευχθεί.
- Ηπροσέγγιση αυτήτηςδιοίκησης είναι ορθήκαιδεν υπήρχε λόγος ναπροβεί σεπεραιτέρω έρευνα. 5 10
- Υπό τις συνθήκες η ανάκληση καιη μηκατακύρωσητων προσφορών δικαιολογείται, γιατί έγινε με καλή πίστη, ελεύθερο ανταγωνισμόκαιγιασκοπούςδημόσιου συμφέροντος. Η έφεση απορρίπτεται χωρίς διαταγή γιαέξοδα. 15 Υποθέσεις πουαναφέρθηκαν: MedconConstruction &Others v. Republic
(1968)3CLR 535Vouniotis &Others v. Republic
(1985)3CLR 2355Kounnasv. Republic
(1972)3CLR 542Silvestros &Kitromelides v. Republic
(1983)3CLR 1404· 20 Απόφαση Συμβουλίου Επικρατείας,στηνυπόθεσηυπ'αρ. 1020/58. '£φεση. Έφεση εναντίον της απόφασηςΔικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου(Κούρρης,Δ.)πουδόθηκεστις 7Δε κεμβρίου, 1989(Προσφυγήαρ.401/87) μετηνοποίααπορ- 25 ρίφθηκε η προσφυγή της εφεσείουσας εταιρείας, με την οποία ζητούσε δήλωση τουΔικαστηρίου ότιηαπόφαση των εφεσίβλητων; νααπορρίψουν τηνπροσφορά της για εκμετάλευση τωνκαταστημάτων αδασμολόγητων καπνι κών προϊόντων καιοινοπνευματοδών ποτών στοαερο- 30 δρόμιο Λάρνακας καιΠάφου, γιαπερίοδο 4 ετών είναι άκυρη. Ν. Παπαενσταθίον, γιατους εφεσείοντες. 540 3ΧΛΛ, Leisurelaud Hotelv. Δημοκρατίας Γ.Λαζάρου, Δικηγόροςτης Δημοκρατίας Α', για τους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θαδώσειο 5 Δικαστής Γ. Χρυσοστομής. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Η παρούσα έφεση στρέφεται εναντίον πρωτόδικης απόφασης του Ανωτάτου Δικαστη ρίου, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή τηςεφε σείουσας εταιρείας,μετην οποίαζητούσε δήλωση του Δι10 καστηρίου ότιηαπόφασητωνεφεσίβλητων, που κοινο ποιήθηκε σ' αυτή με επιστολή ημερ. 12/3/87,να απορρί ψουν την προσφορά της για εκμετάλλευση τωνκαταστη μάτων αδασμολόγητων καπνικών προϊόντων και οινοπνευματοδών ποτών στο αεροδρόμιο Λάρνακας και 15 Πάφου, για περίοδο 4 ετών από 1.2.87,είναι άκυρηκαι στερημένη έννομου αποτελέσματος. Συνολικά λήφθηκαν 4προσφορές, πλην όμως ημόνη έγκυρη προσφορά που υποβλήθηκε ήταν ηπροσφοράτης εφεσείουσας, πουήτανγιατοποσό του £1.826.000.Η ψη20 λότερη από τις4 προσφορές που υποβλήθηκαν, ήτανη προσφορά τηςTamasos Tobacco Syppliers andCo, που ανερχόταν στοποσό του £1.951.036,ηοποία όμως απο κλείστηκε. Στις 10.2.87,η Υπουργική ΕπιτροπήΠροσφορώναπο φάσισε ναμηγίνει οποιαδήποτε κατακύρωση των προ σφορών μεβάσητην παράγραφο 14των όρων του διαγω νισμού, όπου καθορίζεται το δικαίωμα αυτό καιτο δικαίωμα-ανάκλησης τουδιαγωνισμού, γιατους λόγους 30 π'όυ αναφέρονται στο Τεκμήριο 13,που είναι οιακόλου θοι: 25 35 "Η μόνη έγκυρη προσφορά που παραμένει στο δια γωνισμό είναι της Εταιρείας Leisureland Hotel Enterprises Ltd. Ενόψει του γεγονότος ότιοιπροσφορέςαποσκοπούν στην εξασφάλιση της πιοσυμφέρου541 Χφυσοστομής,Δ. Leisureland Hotelν.Δημοκρατίας
(1993)σας προσφοράς για το Κράτος και του ότιο σκοπός αυτόςδεν εξυπηρετείται μετηνύπαρξημόνο μιαςέγκυ ρηςπροσφοράς,ηαποδοχήτηςπροσφοράςτουμοναδι κούπροσφοροδότη θαήταναντίθετη μετο όλοπνεύμα καιτις αρχές πουεκτίθενται στηγνωμάτευση της Γένι- 5 κούΕισαγγελέα τηςΔημοκρατίας." Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την εισήγηση ότι υπήρξε άνιση και δυσμενής μεταχείριση της εφεσείουσας απότους εφεσίβλητους ήότι οι εφεσίβλητοι ανακαλώντας το διαγωνισμό, ενέργησαν αυθαίρετα.Πιο συγκεκριμένα, 10 τοπρωτόδικο Δικαστήριο γιατοθέματης ανάκλησηςτων προσφορών αναφέρειταακόλουθαστηναπόφασητου: "Στην παρούσα περίπτωση οικαθ'ωνηαίτησηκατά την άσκηση του δικαιώματος αυτούδεν ενήργησαναυ θαίρετα, αλλά ηανάκληση και ημη κατακύρωση των 15 προσφορών έγινε με μοναδικό σκοπό τηνπροαγωγή και εξυπηρέτηση τουδημόσιου συμφέροντος. Μέσαστα πλαίσια τουδημοσίου συμφέροντος εντάσσεται και η αναγκαιότητα ικανοποιητικής συμμετοχής προσφοροδοτών,πράγμαπουεπιβάλλεται απότηναρχήτης εξα- 20 σφάλισης του ελεύθερου συναγωνισμού μεταξύ ικανο ποιητικού αριθμούέγκυρων προσφορών.Δεν πρέπεινα αγνοείται τογεγονός ότι οδιαγωνισμός μετηνδιαδικα σία τωνπροσφορών αποσκοπεί στην εξασφάλισητης πιο συμφέρουσας προσφοράςγιατοκράτος.Οσκοπός 25 αυτόςδεν εξυπηρετείται στηνπροκειμένη περίπτωσημε την συμμετοχή μικρού αριθμού έγκυρων προσφορών και στερείτο δικαίωμαγιαπραγματικήεκλογήτης πιο συμφέρουσας για το κράτος προσφοράς αν ληφθεί μά λιστα υπόψη τογεγονός ότιενώπιον της Υπουργικής 30 Επιτροπής υπήρχανστοιχεία που έδειχναν ότι γιατην εκμετάλλευση των καταστημάτων θαήταν δυνατόννα εξασφαλιστεί πιο συμφέρουσα προσφορά. Η ένδειξη ήταν ηπροσφορά της Tamasos Tobacco Suppliers που ήταν ψηλότερη από την προσφορά των αιτητών, αλλά 35 κρίθηκε άκυρη. Είμαιτηςγνώμηςότι ήτανμέσασταπλαίσιατηςδια542 $ΑΑΛ. 5 10 Leisureland Hotelv.Δημοκρατίας Χρυοοστομης,Δ. κριτικής εξουσίας των καθ' ων ηαίτηση νααπορρίψει την προσφοράτων αιτητών γιατί όπως ρητά αναφέρε ται στην επιστολή (Τεκμήριο 15)ήτανασύμφορηκαιο λόγος αυτός συνιστά λόγο ακύρωσης τηςπροσφοράς. Στην υπόθεση 1020/58 του Συμβουλίου Επικρατείας αποφασίστηκεότι το Συμβούλιο Προσφορών δεν υπο χρεούται νακατακυρώσει τηνεκμετάλλευση στοντε λευταίοπροσφοροδότηαλλάμπορεί,εφόσονκρίνει τις προσφορές ασύμφορες ναμη τις εγκρίνει ματαιώνονταςτην πλειοδοσία.Το σχετικό απόσπασμα αναφέρει ταακόλουθα: 'Επειδήηανωτέρω διάταξις,επαφιεμένη εις την απόλυτον κρίσιν τουΔιοικητικού Συμβουλίου την έγκρισιν του αποτελέσματος του διαγωνισμού, έχει 15 την έννοιαν, ότι το Διοικητικόν Συμβούλων δεν υποχρεούται, όπως κατακύρωσητην εκμετάλλευσιν εις τον τελευταίον πλειοδότην αλλά δύναται, εφ' όσον κρίνη ταςγενομένας προσφοράςασύμφορους, να μη εγκρίνη ταύτας, ματαίωνον την γενομένην .20 πλειοδοσίαν, προς εκτίμησιν δετου συμφέροντος τωνγεγομένων προσφορών τοΔιοικητικόν Συμβού λων δύναταιναλάβηυπ' όψιν πλην του=ύψουςτης προσφοράς καιτην φερεγγυότητα εκάστουπλειοδοτήσαντος.Κρινομένης τηςτελευταίαςπροσφοράςως 25 ασύμφορου,άτετουτελευταίουπλειοδότουμηπαρέ χοντος τααναγκαίαεχέγγυαδιατηνκαλήν εκτέλεσιν τηςσυμβάσεως,τοΔιοικητικόν Συμβούλωνδενυπο χρεούται, όπως ματαίωση τηνγενομένην πλειοδο σίαν αλλά δύναται τούτο μετά τον ητιολογημένον 30 αποκλεισμόν του τελευταίου πλειοδότου νααποδεχθήτην επομένην,προσφρρά,εφ'.όσον κρίνηταύτην ^jv ••"'συμφέρουσαν.'" 'Οσον αφοράτον ισχυρισμό ότιη προσβαλλόμενη από φασηδεν είναι δεόντως αιτιολογημένη,το πρωτόδικοΔι35 καστήρω απορρίπτοντας τον ισχυρισμό αυτό,ανάφερε πωςηδικαιολογίατωνεφεσίβλητων φαίνεταιαπότηνεπι στολήπρος την εφεσείουσα (Τεκμήριο 15) καιτο σχετικό φάκελο(Τεκμήριο 13)και ηοποία συνάδει με τις γενικές 543 Χρυοοοτομής,Δ. Lelsureland Hotelν.Δημοκρατίας
(1993)αρχέςτουδιοικητικούδικαίουκαιτη νομολογία τουΑνω τάτουΔικαστηρίου. Οιλόγοιτηςέφεσηςείναιοιακόλουθοι: "
(1)ΤοΠρωτόδικονΔικαστήριον εσφαλμένααπεφάσισεν ότιοι Εφεσείοντες δενέτυχαν δυσμενούςκαι άνισης μεταχείρισης κατάπαράβαση τουάρθρου28 του Συντάγματος.
(2)Το ΠρωτόδικονΔικαστήριον εσφαλμένααπεφάσισεν ότι η μη κατακύρωση τωνπροσφορών στους Εφεσείοντες ή/και η ανάκληση των προσφορών 10 έγινε για λόγους δημοσίου συμφέροντος ή/καιεν πάσηπεριπτώσει ότι η προσφοράτων Εφεσειόντων δενήτανη πλέονσυμφέρουσα.
(3)Το ΠρωτόδικονΔικαστήριον εσφαλμένααπεφάσισεν ότιοι Εφεσίβλητοι ορθά και σε ενάσκηση της 1 5 διακριτικής τουςεξουσίας απέρριψαντηνπροσφο ράτων Εφεσειόντων.
(4)Το ΠρωτόδικονΔικαστήριον εσφαλμένα εφάρμοσε τις αρχέςτου διοικητικούδικαίου καιτηςΝομολο γίας αναφορικά με τις προσφορές ή/καιειδικώτερα 20 την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας στηνυπόθεσημε αρ.1020/58." Όσον αφοράτονπρώτο λόγο, ο δικηγόρος της εφε σείουσας ισχυρίστηκεότι ηεφεσείουσα έτυχεάνισης και/ή δυσμενούς μεταχείρισης, γιατίμετηνακύρωσητουδιάγω- 25 νισμού καιτημηαποδοχήτηςέγκυρης προσφοράς της, παραβιάστηκε η αρχήτης ισότητας,όπως αυτή καθορίζε ταιαπότοάρθρο28
(1)τουΣυντάγματοςκαιτηνεξομοίω σανμεαυτούςπουοιπροσφορέςτουςκρίθηκανάκυρες. Το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν συμφώνησε με τους 30 ισχυρισμούς αυτούς και προέβη στη διαπίστωση ότιη διοίκησηδεν έλαβε υπόψη τις άκυρεςπροσφορέςωςέγκυ ρες, όπως στην υπόθεση Medcon Constiuction and Others 544 5 3 Α!ΑΛ. Leisureland Hotel v.Δημοκρατίας Χρνσοστομής,Δ. v.Republic
(1968)3CLR535 καιστην υπόθεση Vouniotis andOthers v. Republic
(1985)3CLR2355, όπουηπροσφο ράκατακυρώθηκεστο ενδιαφερόμενο μέρος,το οποίοδεν ήτανπροσφοροδότης. 5 Είναιβασικήαρχήτουδιοικητικούδικαίουότι οιπροσφοροδότες πρέπει να τύχουν ίσης μεταχείρισης απόνο μικής και πραγματικήςπλευράς.Τούτο επιβάλλεται τόσο από τη συνταγματική αρχή της ισότητας, σύμφωνα με το άρθρο28 του Συντάγματος, όσο καιαπότις εφαρμοζόμε10 νες σε δημοπρασίες γενικές αρχές του διοικητικού δικαί ου,,πουαπαιτούννατηρούνταιοιγενικέςαρχέςτουελεύ θερου συναγωνισμού, η κατάργηση των οποίων συνεπάγεται ακυρότητα. Με άλλα λόγια, η έννοια του ελεύθερου συναγωνισμού συνεπάγεται τον κανόνα της 15 ισότητας των διαγωνιζόμενων και η διοίκηση οφείλεινα μεταχειρίζεται τους προσφοροδότες πάνω σε ίση βάση. (Βλ., μεταξύ άλλων, Medcon Construction and Others v. Republic (ανωτέρω), σελ.544-545, Kounnasv. Republic
(1972)3 CLR 542, σελ. 546, Πορίσματα Νομολογίας του 20 Συμβουλίου Επικρατείας 1929-1959σελ. 430). Στην περίπτωση της εφεσείουσας, οι πω πάνωαρχές δεν έχουν παραβιαστείκαι'δεν συμφωνούμε με τους ισχυ ρισμούς της πως επειδήακυρώθηκεο διαγωνισμός,έτυχε δυσμενούς μεταχείρισης καιη προσφοράτης εξομοιώθηκε 25 με τις άκυρες προσφορές. Συνεπώς, συμφωνούμε με τη διαπίστωση του πρωτόδικου Δικαστηρίου και ο λόγος αυτόςτης έφεσηςαπορρίπτεται. Οιυπόλοιποι λόγοιτης έφεσης αναπτύχθηκανμαζί.Ο δικηγόροςτηςεφεσείουσας εισηγήθηκε πωςηδιοίκησηπα30 ρέλειψεναεξετάσεικατάπόσο ηπροσφοράτης εφεσείουσας ήταν συμφέρουσα για το δημόσιο, όπως απαιτείται από τηνομολογία. Συγκεκριμένα αναφέρθηκεστηνπροα ναφερθείσαυπόθεση 1020/58του Συμβουλίου τηςΕπικρα τείας,στην οποίααναφέρθηκεκαιτοπρωτόδικοΔικαστή35 ριο και ισχυρίστηκεπωςτόσοηυπόθεση αυτήόσο και οι αρχές του διοικητικού δικαίουκαιτης νομολογίας,εφαρ μόστηκαν λανθασμένααπότοπρωτόδικοΔικαστήριο. 545 Χουσοστομής,Δ. Lelsureland Hotelν.Δημοκρατίας
(1993)Η διοίκηση, ανάφερε, πως ενέργησε αυθαίρετα και χωρίς ναερευνήσειήναπροβείσεκρίση,έλαβετηνκρινό μενηαπόφαση, ενώ το πρωτόδικοΔικαστήριο στην από φαση τουαναφέρθηκε και στην ύπαρξη στοιχείωνπου έδειχναν ότι ήτανδυνατό ναεξασφαλιστεί πωσυμφέρου- 5 σαπροσφορά,πράγμαπουηδιοίκησηδενανάφερεκαθό λουστηναπόφασητης.Επίσηςεισηγήθηκεπωςη αρχήτου δημόσιου διαγωνισμού ικανοποιείταιαπότηστιγμήπου υποβλήθηκαν οι προσφορές και δόθηκε η ευκαιρία σε όλους τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουντηδικήτους 10 προσφορά. Συνεπώς ο διαγωνισμός δενέπρεπε ναανα κληθεί,ενώ ηπροσφοράτης εφεσείουσας έπρεπεναγίνει αποδεκτή,δεδομένουότι οόρος 14των όρων του διαγω νισμού, πουδίδει απεριόριστη διακριτική ευχέρειαστη διοίκηση ναπροβαίνει στημηαποδοχήτηςπροσφοράς 15 και στην ανάκλησητου διαγωνισμού,θαπρέπει ναερμη νεύεται κατάτρόπο περιοριστικό που νασυνάδει με τις αρχέςτουδιοικητικούδικαίουκαιτηςχρηστήςδιοίκησης. Οδικηγόροςτωνεφεσίβλητων υποστήριξετην ορθότη τα της πράξης και της απόφασηςτου πρωτόδικου Δικά- 20 στηρίου. Είναιγεγονός ότιη προσφοράτωνεφεσειόντων ήτανη μόνηπουπαρέμεινεστοδιαγωνισμό,αφού οιάλλες τρεις πουυποβλήθηκανκρίθηκανάκυρες. Ηπροστασίακαιηεξυπηρέτησητουδημόσιου συμφέ- 25 ροντοςείναιβασικήαρχήγιατηνορθή άσκηση της διακρι τικής εξουσίας τουαρμοδίου οργάνου για κατακύρωση προσφορών. Στην υπόθεση Silvestros andKitromelides v. Republic
(1983)3 CLR1404, στη σελ. 1408αναφέρθηκανταακό- 30 λουθα: "...Consideration oftheobjects thattheTenderBoard is designed toserve, obviously casts its decisions in the domainofpublic-law. Thepublichasavitalinterestin the propriety of public expenditure and in the equal 35 546 3Α-Α^Δ. Leisureland Hotelv.Δημοκρατίας Χρνσοοτομής,Δ. treatment oftenderers bypublicbodies." Πέραν τούτου θα πρέπει να ειπωθεί πως ο όρος 14 τωνπροσφορώνκαισυμφωνούμε σε αυτόμετοδικηγόρο τηςεφεσείουσας,δενδίδειστηδιοίκησηδικαίωμαναενερ5 γήσει κατ'αρέσκεια και ναπροβαίνει στην ανάκλησητου διαγωνισμούκατάτοδοκούν.Αντίθετα, ηάσκησημιας τέ τοιας εξουσίας υπόκειταιστους περιορισμούς πουθέτουν οι γενικές αρχέςτουδιοικητικούδικαίουκαιτης νομολο γίαςκαιειδικάοιαρχέςτηςκαλήςπίστης. 10 Εξετάσαμε μεπροσοχήταόσαειπώθηκανενώπιονμας σχετικά μετον ισχυρισμό πως ηδιοίκηση παράλειψε να εξετάσει ανη προσφοράτωνεφεσειόντων ήτανσυμφέρου σα,πληνόμωςηεισήγησητουδικηγόρουτης εφεσείουσας δεν μαςβρίσκει σύμφωνους.Από τηνκρινόμενη απόφαση 15 γίνεται φανερόότι οιεφεσίβλητοι προσέγγισαν καιεξέτα σαντοθέματούτο,βασιζόμενοι στημόνηέγκυρηπροσφο ρά που είχαν ενώπιον τους, σε συνάρτηση μετοσκοπό των δημοσίων προσφορών,πουαποσκοπεί στηνεξασφά λιση τηςπιοσυμφέρουσας προσφοράς, που επιτυγχάνεται 20 μετηνύπαρξηπερισσότερων τηςμιαςέγκυρηςπροσφοράς καιόχι μετησύγκριση τηςπροσφοράςτηςεφεσείουσας με τις άκυρες προσφορές που υποβλήθηκαν, πράγμα που είναι κατάτηγνώμημαςανεπίτρεπτο.Δηλαδή,η διοίκηση έκρινε ότιεφόσον έμεινε μια έγκυρη προσφορά,εξαντι 25 κειμένου ηπροσφορά αυτή ήταν ασύμφορος, δεδομένου ότι αντίκειτο προςτοδημόσιο συμφέρον ηαποδοχή της, αφού ηεξασφάλιση της πιοσυμφέρουσας προσφοράςδεν μπορούσεναεπιτευχθεί. Ηπροσέγγιση αυτήτηςδιοίκησης είναικατάτηγνώμη 30 μας ορθήκαινόμιμη,καιδεν υπήρχελόγος ναπροβεί σε περαιτέρωέρευνα.Η ύπαρξημιαςπροσφοράςδικαιολογεί την άσκηση διακριτικής ευχέρειας για ακύρωση του δια γωνισμού με βάσητιςαρχές του διοικητικού δικαίουκαι των περιορισμών πουτέθηκαν στον όρο 14 τουδιαγωνι35 σμού. Κατάσυνέπεια,συμφωνούμε μετηναπόφαση του πρω547 Χρυσοστομής, Δ. Leisureland Hotel ν.Δημοκρατίας
(1993)τόδικου Δικαστηρίου, όπως αποσπασματικάαναφέρθηκε ανωτέρω. Συμφωνούμε επίσης, ότι ενώπιον της Υπουργι κής Επιτροπήςυπήρχανστοιχεία πουέδειχνανότιγιατην εκμετάλλευση των καταστημάτωνθαήτανδυνατόναεξα σφαλιστεί πιο συμφέρουσα προσφορά. Η ένδειξη ήτανη 5 προσφορά τηςTamasos Tobacco Suppliers and Co, που ήτανψηλότερη από τηνπροσφοράτωναιτητών,αλλάκρί θηκεάκυρη. Έχουμετηγνώμηότιοι εφεσίβλητοι δενενέργησαν αυ θαίρετα, δεδομένου ότι έκριναντοασύμφοροτηςπροσφο- 10 ράςμετον τρόποπουέχειεπεξηγηθεί ανωτέρωκαιη ανά κληση και η μη κατακύρωση των προσφορών δικαιο λογείται, γιατίέγινε μεκαλήπίστη,γιαλόγους εφαρμογής της αρχήςτου ελεύθερου ανταγωνισμού και με σκοπότην προαγωγή καιεξυπηρέτηση τουδημόσιου συμφέροντος, 15 γιαναδοθεί ηδυνατότηταστοκράτοςμετησυμμετοχή με γαλύτερου αριθμού έγκυρων προσφορών να εξασφαλίσει τηνπιοσυμφέρουσα προσφορά. Για όλους τους πιοπάνωλόγους, ηέφεσηαπορρίπτε ται. Η επίδικη πράξη επικυρώνεται. Δεν επιδικάζονται 20 έξοδα. Ηέφεσηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 548