3ΑΛΛ. 2Δεκεμβρίου,1993 [ΠΙΚΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ,ΔΛπές] ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσείοντες, ν. ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΩΝΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ. Εφεσίβλητων. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1787). 5 10 Έφεση — Δικονομία — θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ. 35Θ.4 — Καθορίζει τοΘεσμικόπλαίσιο της άσκησηςέφεσης και το πλαίσιο ακρόασης της, τόσο στις πολιτικές όσο και στις αναθεωρητικές εφέσεις — Οι πρόνοιες τηςΔ.35 εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών,καισε εφέσειςπον ασκούνται βάσει τον Αρθρον 11
(2)τον Ν. 33/64— Ποιες οι επιπτώσεις μη συμμόρφωσηςπρος την Δ.35θ.4 τωνπιο πάνωθεσμών. Ο ΈφοροςΕγγραφήςΠολιτικών Κομμάτων απέρριψετο αίτη μα του Κόμματος των Φιλελευθέρων για εγγραφή βάσει του περί Πολιτικών Κομμάτων (Κτήση, Κατοχήκαι Διάθεση Ακίνητης και Κινητής Ιδιοκτησίας)Νόμουτου 1989 (Ν.199/89). Οι αιτητέςπροσέφυγανστο Δικαστήριο βάσει τουάρθρου 146.1 του Συντάγματοςγιαακύρωσητηςαπόφασης. 15 Το πρωτόδικοΔικαστήριο ακύρωσε τηναπόφασησύμφωναμε τοάρθρο 146.4(β) τουΣυντάγματοςγια εσφαλμΐνη ερμηνείατου νόμου πουοδήγησε σεπεπλανημένηαπόφαση. 20 Με την έφεση προσβλήθηκε η πρωτόδικη απόφαση για τον λόγο ότι:"Η εφεσιβαλλόμενη απόφαση είναι εσφαλμένη, γιατί ο πρωτόδικος δικαστής λανθασμένα κατάληξε στη θέση: "Σύμφωνα μεόσαπροεκτέθηκανηπροσφυγήγίνεται δεκτήγιαεσφαλμένηερ μηνείατου νόμου πουοδήγησε σε πεπλανημένηαπόφαση. IV αυτό και ακυρώνεταισύμφωνα μ£τιςδιατάξειςτουάρθρου 146.4(β) του Συντάγματος". 25 Οι εφεσίβλητοι εισηγήθηκαν ότι ολόγος της έφεσης είναιάκυρος λόγω του ότιηδιατύπωσητου δεν έγινε μέσα στο δικονομικό πλαίσιο πουδιέπατη στοιχειοθέτηση λόγου έφεσης όπωςκαθορί- 585 Δημοκρατίαν.Κ.Φιλελευθέρων κ.α,
(1993)ζεταιστηΔ.35 θ.4. Οι εφεσείοντες υποστήριξανότι ηέφεση δενείναι εξ υπαρχής άκυρηήεν πάσηπεριπτώσει μπορεί νατροποποιηθεί και ότι δι καιολογείται μεγαλύτερη ελαστικότητα στην εφαρμογή της Δ.35 θ.4 στοπεδίοτηςαναθεωρητικής δικαιοδοσίας. 5 ΗΟλομέλειατουΑνωτάτου Δικαστηρίου απέρριψετην έφεση καιαποφάνθηκεότι: 'Οπως έχει νομολογιακά καθιερωθεί λόγος έφεσης ο οποίος δενσυνάδειμετιςπρόνοιεςτηςΔ.35θ.4,είναιάκυροςκαιστηνπερίπτωση που είναι ο μόνος λόγος η έφεση είναι άγονη και δεν 10 ενεργοποιεί τη δευτεροβάθμια δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικα στηρίου.Η Δ.35 θ.4 εφαρμόζεταιμετηνίδιααυστηρότητακαιστον τομέα των αναθεωρητικώνεφέσεων. Ούτε είναι δυνατόνέφεση εξ υπαρχήςάκυρηνααναβιώσειήνατροποποιηθεί. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμε 15 έξοδανπέρτωνεφεσίβλητων. Υποθέσειςποναναφέρθηκαν: Τύφος κ.α. ν. Αιβέρα
(1991)1ΑΛΛ. 615' "ΑΛΗΘΕΙΑ" Εκδοτική Εταιρεία Λτδ κ.α. ν. Κνρρη
(1992)1 Α.Α.Δ. 130· 9 η υ Έλληναςκ.α.ν. Χριστοδονλον. Πολιτικήέφεση 8379, Απόφαση ημερ. 29/6/1993Πανεπιστήμιο Κύπρουν.Κωνσταντίνουκ.α.Α.Ε. 1645.Απόφαση ημερ. 17/12/1992Κνπριανούν. Δημοκρατίας
(1993)3ΑΛΛ. 510βΛΊ*. EstatesLimitedν. Δημοκρατίας
(1991)3ΑΛΛ. 449. Έφεση. Έφεσηεναντίον της απόφασης Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Νικήτας,Δ.) που δόθηκε στις 14 Μαΐου, 1993 (Προσφυγή αρ. 952/91) με την οποία έγινε 30 δεκτή η προσφυγή των εφεσίβλητων εναντίον απόφασης των εφεσειόντων με την οποία αρνήθηκαν την εγγραφή του κόμματος των Φιλελευθέρων βάσει του περί Πολιτι κών Κομμάτων (Κτήση, Κατοχή και Διάθεση Ακίνητης 35 και Κινητής Ιδιοκτησίας) Νόμουτου 1989 (Ν.199/89). 586 25 3ΑΛΛ, Δημοκρατίαν.Κ. ΦιλελευθέρωνΚΛ. Α. Παπασάββας, Εισαγγελέας τηςΔημοκρατίας, γιαΓε νικό Εισαγγελέα τηςΔημοκρατίας, για τους εφεσείο ντες. Α. Ααδάς,γιατουςεφεσίβλητους. 5 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Ηαπόφασητου Δικαστηρίου θαδοθεί απότοΔικαστήΓ.Μ. Πική. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Το αίτηματου κόμματος των Φιλελευθέ ρων για εγγραφή βάσει του περί Πολιτικών Κομμάτων (Κτήση, Κατοχήκαι Διάθεση Ακίνητης και Κινητής Ιδιο10 κτησίας) Νόμου του 1989 (Ν 199/89), απορρίφθηκεαπό τον Έφορο Εγγραφής Πολιτικών Κομμάτων. Οι αιτητές (το Κόμμα των Φιλελευθέρων και οΠρόεδροςτουΝ. Ρολάνδης),προσέφυγαν στο Δικαστήριο βάσει του Άρθρου 146.1 και αξίωσαν την ακύρωσητης απόφασης. Το Ανώ15 τατο Δικαστήριο κατάληξε ότι: "Σύμφωνα με όσα προε κτέθηκαν ηπροσφυγήγίνεται δεκτήγια εσφαλμένηερμη νεία του νόμου που οδήγησε σε πεπλανημένη απόφαση. Γιαυτότην ακυρώνωσύμφωνα μετις διατάξειςτουαρθρ. 146.4(β)του συντάγματος.Δεν επιδικάζονταιέξοδα.".Το 20 αρμόδιοόργανοτηςΔημοκρατίαςεφεσίβαλε μέσωτουΓε νικού Εισαγγελέατηναπόφαση.Μετηνέφεσηπροσβάλλε ταιηπρωτόδικη απόφασηγιαέναλόγο,τονακόλουθο: "Η εφεσιβαλλόμενη απόφαση είναιεσφαλμένη,γιατίοπρωτό δικος δικαστής λανθασμένακατάληξε στη θέση:"Σύμφω25 να με όσα προεκτέθηκαν η προσφυγή γίνεται δεκτή για εσφαλμένη ερμηνεία του νόμου που οδήγησε σεπεπλανη μένη απόφαση. Γιαυτότηνακυρώνωσύμφωνα μετις δια τάξειςτουάρθρου 146.4(β)του συντάγματος". Οι εφεσίβλητοι υπέβαλανότι ο προβληθείς λόγοςέφε30 σης είναι άκυρος, γεγονός πουθέτει την έφεση εκποδών. Η ακυρότηταπροκύπτει απότη διατύπωση της έξωαπό το δικονομικό πλαίσιο που διέπει τη στοιχειοθέτηση λόγου έφεσης.Η Δ.35 θ.4ορίζει ότιλόγοςέφεσης συντίθε ται από τον καθορισμό (α) της βάσης (grounds) της έφε35 σης,δηλαδή τονπροσδιορισμό τουμέρους τηςέφεσηςπου είναι εσφαλμένο και (β) των λόγων (reasons)επακριβώς 587 Πιχής,Δ. Δημοκρατία ν.Κ. Φιλελεύθερα»κ,α.
(1993)(fully)πουτοκαθιστούνεσφαλμένο. Οδικηγόροςτων εφεσίβλητων επεσήμανεότιο "λόγος" για τον οποίο εφεσιβάλλεται ηπρωτόδικηαπόφασηείναι ατελής· προσδιορίζει το ένα σκέλος της έφεσης, μόνο τη βάση της και όχι τους λόγους που στοιχειοθετούν το 5 σφάλμα. Και υπέβαλεότι το σφάλμαείναι μοιραίογιατο κύρος της έφεσης,όπωςπροκύπτειαπό τηνομολογία,ερ μηνευτική των διατάξεων της Δ.35 θ.4 και του πλαισίου εφαρμογής τους. Αναφέρθηκε στις αποφάσεις Τύμβιος κ.ά. ν. Αφέρα
(1991)1 Α.Α.Δ. 615,και "ΑΛΗΘΕΙΑ"Εκόο- 10 τικήΕταιρείαΛτδ. κ.α. ν.Κύρρη
(1992)1 ΑΛΑ.
- Η νομολογία υποστηρίζει ότι λόγος έφεσης ο οποίος απάδει ουσιωδώς από τις πρόνοιες της Δ.35 θ.4, είναι άκυροςκαιεφόσον είναιο μόνος η έφεση είναι άγονη και κατ'επέκτασηδενενεργοποιεί τηδευτεροβάθμιαδικαιοδο- 15 σία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ο δικηγόρος των εφεσειόντων αναγνώρισε ότι η νομολογία υποστηρίζει την αυστηρή ερμηνεία και εφαρμογήτων διατάξεωντης Δ.35 θ.
- Εισηγήθηκε όμως ότι στην προκείμενη περίπτωση η έφεση, όπως έχει διατυπωθεί,δεν είναι εξυπαρχήςάκυρη 20 ή, εν πάση περιπτώσει, παρέχεται πεδίο για την τροπο ποίηση της [βλ. Έλληναςκ.α. ν.Χριστοδούλου(Πολιτική Εφεση 8379,απόφασηεκδόθηκε στις 29/6/93)]. Επίσης ει σηγήθηκε ότι στο πεδίο της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας δικαιολογείται, λόγω της φύσης της δικαιοδοσίας, μέγα- 25 λύτερη ελαστικότητα στην εφαρμογή τηςΔ.35 θ.4.Η νομο λογία δενυποστηρίζει τέτοιαδιάκριση.ΜετοΔιαδικαστι κό Κανονισμό του 1964 (19/11/64, Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας Αρ. 368), εφαρμόζονται, τηρουμένων τωναναλογιών,οιπρόνοιεςτηςΔ.35 τωνΘεσμών Πολιτι- 30 κής Δικονομίας και σε εφέσεις που ασκούνται βάσει του Άρθρου 11
(2)του Ν33/64.Ηαπόφαση στην Πανεπιστή μιο Κύπρου ν. Κωνσταντίνουκ.ά.(Α.Ε. 1645,απόφαση δόθηκεστις 17/12/92), υποστηρίζει ότικαιστοντομέατων αναθεωρητικών εφέσεων η Δ.35 θ.4 εφαρμόζεται με την 35 ίδια αυστηρότητα. Στην Κυπριανού ν. Δημοκρατίας
(1993)3 Α.Α.Δ.510, σημειώνεται ότι τόσο στο πεδίοτων πολιτικών, όσο και εκείνο των αναθεωρητικών εφέσεων 588 3Α.Α.Δ. Δημοκρατίαν.Κ. Φιλελευθέρωνκ.α. Πιχής,Δ. "η άσκησηέφεσηςκαιτοπλαίσιοακρόασηςτης, διέπονται απότοίδιοθεσμικό πλαίσιο, τηΔ.35 τωνθεσμών Πολιτι κής Δικονομίας. ...". Ούτε παρέχεται η δυνατότητα ανα βίωσης θνησιγενούς έφεσης ή τροποποίησης της (βλ. 5 G.A.P. Estates Limited ν. Δημοκρατίας
(1991)3 Α.Α.Δ. 449). Ούτε συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος αρχήςγια ελα στικότερη εφαρμογή τηςΔ.35 θ.4 στοντομέατωναναθεω ρητικών εφέσεων. Και σ' εκείνο το πεδίο, όπως και σε κάθεάλληέφεση, συντρέχουν οι ίδιοιλόγοιγιατονπροσ10 διορισμότουεπίδικουθέματοςτηςέφεσης. Στην προκείμενη περίπτωσηδεν υπάρχει καμιά δυνα τότητα διάσωσης της έφεσης. Η έφεση δεν αποκαλύπτει ούτε προσδιορίζει τους λόγους γιατους οποίους η εκκαλούμενη απόφαση είναιλανθασμένη. 15 Επομένως ηέφεση είναι άκυρηκαιως εκ τούτουπρέ πει να απορριφθεί ή,ακριβέστερα, να διαγραφεί υπό το φωςτηςδιαπίστωσηςότι είναιεξυπαρχήςάκυρη. Δικαστήριο στονκ.Λαδά:Ζητάτεταέξοδασας; κ.Λαδάς : Δεν έχωοδηγίεςναμηταζητήσω. 20 Δικαστήριο :Επιδικάζονταιέξοδαυπέρτων εφεσίβλη των. Ηέφεσηαπορρίπτεται ωςεξυπαρχήςάκυρη. 589