clr/1993/1993_3_81.pdf

(1993)(ιγ)Τοποθέτηση υπόγειων αγωγών γιατις ανάγκεςτης Α.Η.Κ., τηςΣΥ.ΤΛ.καιτουΤμήματοςΑναπτύξεως Υδάτων. (ιδ) Εγκατάσταση οδικού φωτισμού σύμφωνα με τις υποδεί­ ξειςτης Α.Η.Κ. Οι εφεσείοντες καταχώρησανπροσφυγήγιαακύρωσητων πιο πάνω όρων τηςάδειας οικοδομής.Ηπροσφυγήαυτήεπέτυχε ανα­ φορικά μετους όρους (ιβ),(ιγ)και(ιδ)καιησχετική μετηνεπιβο­ λήτωνόρων αυτώναπότουςκαθ' ωνηαίτησηαπόφαση ακυρώθη­ κε. 5 Εναντίοντης απόφασηςτουπρωτόδικουΔικαστηρίου κατέχω- 10 ρήθη η παρούσα έφεση η οποία εστηρίζετο πάνω στους πιο κάτω λόγους: 1.ΠλάνητουπρωτόδικουΔικαστηρίου ως προςτο περιεχόμε­ νο τωνόρων τηςπαραγράφου (ια)τηςάδειαςοικοδομής.

1. Ο όρος της παραγράφου (ια)πιο πάνωγια ασφαλτόστρωση 15 δεν ήταννόμιμος ή/καιότι δενυπήρχεδικαίωμα επιβολήςτου,και
2. Η παράλειψη του πρωτόδικου Δικαστηρίου να αποφασίσει περί το νόμιμο ήμητηςεπιβολής τουόρουγιατηνασφαλτόστρω­ σηήτανεσφαλμένη. Προςυποστήριξη της έφεσης τους οι εφεσείοντες εισηγήθηκαν 2 0 ότι λόγω της ύπαρξηςρυμοτομικούσχεδίου σύμφωνα μεταάρθρα 12 και 13 του Νόμου το δημόσιο έγινε ιδιοκτήτης του χώρου που παραχωρείτογιατηδιεύρυνσητουδρόμουμετηνπαραχώρησητης άδειας οικοδομής και κατά συνέπεια η επιβολή του όρου για ασφαλτόστρωση αφορούσε περιουσία που δεν ανήκε σ' αυτούς 25 αλλά στο δημόσιο. ότι: Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση και αποφάνθηκε
3. Κάτω από την παράγραφο(χϋί) του άρθρου 9

(1)(β) του ΝόμουηαρμόδιαΑρχήμπορεί να επιβάλει ως όρο μεταξύ άλλων, τηνκατασκευήτουοδικούδικτύουσεκατάλληλες περιπτώσειςκαι αυτό μέσα στην έννοια της όλης διάταξης περιλαμβάνει και την κατασκευήτουδρόμουπουπαραχωρείται απόμέρους τουιδιοκτή­ τη του ακινήτουγια την διαπλάτυνσητου δρόμου και τηνασφαλ­ τόστρωση του.

1. Ηνομική προσέγγιση στην παρούσαυπόθεση δενεπηρεάζε­ ται απότις αυθεντίες πουεπικαλέσθηκανοι εφεσείοντες λόγω της μη ύπαρξης σ' εκείνες τις περιπτώσεις εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου κάτωαπό ταάρθρα 12και 13τουΝόμου.
2. Λεν δημιουργείται οποιαδήποτε διαφοράστη φύση της επι- 40 βάρυνσης, είτε αυτήείναι για την κατασκευήπεζοδρομίων ήδια- 82 30 35 3ΑΛΛ. LordosHotels v.Σνμβ.Belt.Γερμασόγειας πλατυνόμενωνδρόμωνήκατασκευήεξυπαρχήςδρόμωνπουσετε­ λευταίαανάλυσηθαανήκουνειςτοδημόσιο. Για όλουςτους πιο πάνω λόγους ηέφεσηαπορρίπτεται χωρίς καμμιάδιαταγήγια έξοδα. 5 Ηέφεση απορρίπτεται χωρίς διαταγή γιαέξοδα. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Χριστοδούλον & 'Αλλη νΔημοκρατίας. Αναθεωρητική έφεσηαρ. 516(Απόφαση ημερ. 3Q/3/90)· PephosPlantationsν TheRepublic

(1985)3CLJi.2745. 10 Έφεση. Έφεσηεναντίοντης απόφασηςΔικαστήτου Ανώτατου Δικαστηρίου Κύπρου (Δημητριάδης,Δ.) που δόθηκε στις 12Δεκεμβρίου, 1990 (Προσφυγή αρ.526/85)19903 Α.Α.Δ. με την οποία απορρίφθηκεηπροσφυγήτων εφεσειόντων 15 μετηνοποίαζητούσαντηνακύρωσητωνόρωνπου περιέ­ χονταν στην άδεια οικοδομής που τους παραχωρήθηκε σχετικά με το τεμάχιο 193/1 Φ/Σχ.54/52του χωριού Γερμασόγειας. Α. Αδαμίδης,γιατουςεφεσείοντες. 20 Σ. Κωνστανηνίδηςγια Γ.Κακογιάννη, γιατουςεφεσί­ βλητους. Cur. adv. vult. ΛΟΙΖΟΥ, Π. ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση.Οι εφεσείοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης που 25 ασχολείται μεεργασίες ανάπτυξηςκαιδιάθεσηςγης. Οι εφεσείοντεςείναι "ιδιοκτήτεςή συνιδιοκτήτεςκαι/ή δικαιούχοι του τεμαχίου 193/1 Φ/Σχ. 54/52 του χωριού Γερμασόγειας", -δεν καθορίζεταιστο φάκελλο η ακριβής ιδιότητα των - για την οποία περιοχή η αρμοδία Αρχή 30 κάτωαπότονπερίΡυθμίσεως ΟδώνκαιΟικοδομώνΝόμο Κεφ. 96, όπως τροποποιήθηκε, στη συνέχεια ο Νόμος, 83 Α. Λοΐζου, Π. LordosHotels ν.Σνμβ.Βελτ.Γερμασόγειας

(1993)είναιτοεφεσίβλητοΣυμβούλιο. Στις 25 Μαΐου 1982 οι αιτητές υπέβαλαναίτηση για την έκδοση άδειας οικοδομής πάνω στο κτήμα αυτό,η οποία και εγκρίθηκε απότους εφεσίβλητους, όπωςτους πληροφόρησε με την επιστολή ημερομηνίας 4 Απριλίου 5 1983καιμετηνοποίαεκτόςαπότηνπληρωμήτωννενομισμένων δικαιωμάτων για την έκδοση της άδειας οικοδο­ μής, τους εζητείτο να καταβάλουν για διεύρυνηση της ασφάλτου του κύριου δρόμου μέχρι το νέοπεζοδρόμιο, ποσό £5,346, όπωςεπίσηςγιαοχετόαποχέτευσηςβροχής 10 ποσό £3,840 και ηλεκτροφωτισμό πεζοδρομίων, ποσό £3,

1. Οιεφεσείοντεςκατέβαλανμεεπιφύλαξη τωνδικαιωμά­ των τωνταποσά πουαπαιτούσανοι εφεσίβλητοικαι κα­ ταχώρησαν την προσφυγήμε αριθμό230/
2. Στις 19 Φε- 15 βρουαρίου 1985, και μετά τη συμπλήρωση των γραπτών αγορεύσεωνέγινανκατάτηνπρώτηδικάσιμη οιπιοκάτω δηλώσεις απόμέρουςτουδικηγόρουτωνεφεσίβλητωνκαι του δικηγόρου των εφεσειόντων και σαν αποτέλεσμα η προσφυγήεκείνηαποσύρθηκεκαισανεπακόλουθο απορ- 20 ρίφθηκε από το Δικαστήριο. Τους επεστράφησαν δε τα ποσά που κατέβαλαν. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω επί λέξειτιςδηλώσειςαυτές: "Miss Stylianidou: The respondents do not insist on the collection of theamount due as per theirchallenged 25 decision andarrangements have beenmadefor the refund of the amount to the applicants. The respondents, how ever, reserve their rights to impose conditions most probably identical to those mentioned in the challenged administrative act in the building permit. I understand 30 thatafter thistheapplicantswillwithdraw thisrecourse. Mr. Adamides:: In the circumstances and having regard to the statement of learned counsel for the applicants, I withdraw this recourse but the right of anotherrecourse incaseof any conditions tobeimposed 35 on the building permit, which has not been received by 84 3ΑΛΛ. LordosHotels v. Συμβ. Βελτ.Γερμασόγειας Α. Λοΐζον, Π. now,isreserved. Court:Casedismissed." Εν τω μεταξύ οι εφεσίβλητοι εξέδωσαν την σχετική άδεια οικοδομής με αριθμό 1315 και ημερομηνία 22 Δε5 κεμβρίου 1984, την οποία οι αιτητές ισχυρίζονται ότι πήραν στις 26 Φεβρουαρίου
3. Στηνπαράγραφο2της άδειαςαναφέρεταιότι οι αιτητέςθασυμμορφώνονταν με­ ταξύάλλωνκαιμετουςπιοκάτωόρους: 10 *5 20 25 30 "(ια)Το επηρεαζόμενο απότοσχέδιο δεσμευτικής ρυμοτομίας τμήμα του τεμαχίου που δείχνεται στο εγκε­ κριμένο σχέδιο στησελίδα 1 τουΦακ.Β293/82, με πρά­ σινηγραμμήκαι κίτρινο χρώμα και θαυποδειχθεί επί τόπου από τον Επαρχιακό Μηχανικό Δημοσίων Έργων,να παραχωρηθείγια τη διαπλάτυνσητουυφισταμένου δημόσιου δρόμου και να διαμορφωθεί σύμ­ φωνα με τις υποδείξεις του πιο πάνω Μηχανικού ως ακολούθως:*Να τοποθετηθούν προκατασκευασμένα κράσπεδα απόσκυρόδεμακαινακατασκευαστείπλακόστρωτο πεζοδρόμιο, από πρόχυτες πλάκες σκυροδέματος (διαστάσεων 0.40μ. Χ 0.40μ.) πλάτους ΙΟ'-Ο",το δε υπόλοιπο μέρος τούτου ναασφαλτοστρωθεί με πρέμιξ μέχριτονυφιστάμενο άσφαλτο'. (ιβ)Οι αποχετεύσεις των νερών τηςβροχής,ανκαι όπου απαιτείται,να γίνουν υπόγεια σύμφωνα με τις υποδείξεις της Αρμόδιας Αρχής και του Επαρχιακού ΜηχανικούΔημοσίων 'Εργων, (ιβ)Νατοποθετηθούνπριν απόοποιαδήποτε κατα­ σκευή οι απαραίτητοι υπόγειοι αγωγοίγια τιςανάγκες της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου,της ΣΥ.Τ.Α.καιτου ΤμήματοςΑναπτύξεως Υδάτων, (ιδ) Ναγίνειεγκατάσταση οδικούφωτισμούσύμφω­ να με τις υποδείξεις του Επαρχιακού Μηχανικού της Α. Αοΐζον,Π. LordosHotels ν.Σνμβ. Βελτ.Γε^μασόγειας

(1993)ΑρχήςΗλεκτρισμού Κύπρου, Εναντίον της πιο πάνω απόφασης καταχωρήθηκε η προσφυγή με την οποίαζητούσαντην ακύρωσητων όρων που περιέχονταν στην άδεια οικοδομής ή οποιουδήποτε 5 αυτών σαν ακύρων και παρανόμων. Η προσφυγή αυτή απορρίφθηκεκαιεναντίον τηςαπόφασηςτουΔικαστήτου Δικαστηρίου τούτου καταχωρήθηκε η παρούσα έφεση. Ο πρωτόδικος Δικαστής αφούανέλυσετασχετικά γεγονότα και νομικά επιχειρήματα που πρόβαλαν οι δύο πλευρές 10 κατέληξε μεταπιοκάτω: "Από τα γεγονότα ενώπιον μας δε φαίνεται ναέχει μεταβιβαστεί το τμήμα του κτήματος των αιτητών που απαλλοτριώθηκε στην απαλλοτριούσα αρχή. Επομέ­ νως,καιαφούοι αιτητέςείναιακόμαοι εγγεγραμμένοι 15 ιδιοκτήτες του τμήματος αυτού του κτήματος τους, θεωρώ ότι οι καθ'ων η αίτηση είχαν το δικαίωμανα επιβάλουν,κατάτηνέκδοση της άδειαςοικοδομής, τον όρο ναπαραχωρήσουν οι αιτητές το τμήμα τουκτήμα­ τοςτουςγιατηδιαπλάτυνσητουδρόμου. 20 Οι καθ' ων η αίτηση έχουν το δικαίωμα να επιβά­ λουν όρο όπως οι αιτητές κατασκευάσουν κατάλληλο πεζοδρόμιο σύμφωνα με το άρθρο 9

(1)(β)(χ) του Νόμου,αλλάαπότιςπρόνοιες τουάρθρου9τουΝόμου όσοναφοράτηνανέγερσηκ.λ.π.οικοδομής δεφαίνεται, 25 κατά τη γνώμη μου, να έχουν το δικαίωμα να επιβά­ λουν τους όρους (ιβ),(ιγ)και (ιδ)στην περίπτωσηανέ­ γερσηςνέας οικοδομής. Το δικαίωμααυτό θαείχαναν η αίτηση των αιτητών ήταν για διάνοιξη ήκατασκευή δρόμου. 30 Γιατους πιοπάνωλόγουςη προσφυγήτωναιτητών επιτυγχάνει μερικώς, δηλαδήόσον αφοράτην επιβολή από τους καθ' ων ηαίτησητων όρων της άδειαςοικο­ δομής (ιβ),(ιγ)και(ιδ),η δεσχετική μετηνεπιβολήτων όρων αυτών απότους καθ' ων ηαίτηση απόφασηακυ- $5 86 3ΑΛΛ. Lordos Hotels v.Συμβ.Βελτ.Γερμασόγειας ΑΛοΐζου, Π. ρώνεται." Εναντίοντηςαπόφασηςαυτήςκαταχωρήθηκεηπαρού­ σα έφεσηκαιοι λόγοι τους οποίους επικαλούνταιοιεφε­ σείοντες, είναιοιπιοκάτω: 5 10 15 20 "1.ΤοΠρωτόδικοΔικαστήριο επλανήθη περίτοπεριε­ χόμενοτωνόρωντηςπαραγράφου(ια)τηςάδειαςοικο­ δομής δεδομένου ότι εθεώρησε ότι ηαναφερόμενη πα­ ράγραφος αφορούσε την παραχώρηση του επηρεα­ ζόμενου απότοεγκεκριμένο σχέδιο ρυμοτομίας τμήματος και την κατασκευήκατάλληλου πεζοδρομίου μόνο ενώ με αυτήεπεβάλλετο επίσης όρος όπως 'το υπόλοι­ πο (εκτός πεζοδρομίου) μέρος τούτου να ασφαλτο­ στρωθεί μεπρέμιξ μέχριτονυφιστάμενοάσφαλτο'. 2.ΤοΠρωτόδικοΔικαστήριο λανθασμένα απεφάσισε ότι ο αναφερόμενος στην παράγραφο 1πιο πάνω όρος περί την ασφαλτόστρωση είναι όρος νόμιμος ή/ καιότιοικαθ'ωνείχανδικαίωμαεπιβολήςτου. 3.ΤοΠρωτόδικοΔικαστήριο λανθασμέναπαράλει­ ψενααποφασίσειπερίτονόμιμοή μητηςεπιβολήςτου περί την ασφαλτόστρωση όρου που αναφέρεται πιο πάνωυπό 1." Είναιη θέσητωνεφεσειόντων ότι εφόσον υπήρχεεγκε­ κριμένο ρυμοτομικό σχέδιο σύμφωνα με ταάρθρα 12και 13 του Νόμου με την παραχώρησηάδειας οικοδομής το 25 δημόσιο έγινειδιοκτήτηςτουχώρουπουπαραχωρειτογια τηδιεύρυνση τουδρόμου λόγω του ρυμοτομικού σχεδίου. 'Οτιτοθέματηςεγγραφήςτουστοδημόσιο είναιθέμα δια­ δικαστικό και ότι καίτοι το μέρος αυτό της περιουσίας των εφεσειόντων έγινε δημόσιο αυτόματαμε τηπαραχώ30 ρήση της άδειας οικοδομής τους επιβλήθηκε όρος για ασφαλτόστρωσηδημόσιουδρόμουπεριουσίαςδηλαδή που δεν ανήκε πλέον σε αυτούς χωρίς αυτό να προβλέπεται πουθενάστοΝόμο. Ηεισήγησητων είναι ότι ηαρμόδιαΑρχή δενμπορού87 Α. Αοΐζου, Π. LordosHotels ν.Συμβ.Βελτ.Γερμασόγειας

(1993)σε να επικαλεσθεί στην προκειμένη περίπτωση τοάρθρο 9

(1)(β)(χίϋ)τουΝόμου. Τοάρθροαυτόπροβλέπει: "9

(1)Εντη χορηγήσει αδείαςδυνάμειτωνδιατάξεων του άρθρου 3, ηαρμοδία αρχήκέκτηται εξουσίαν,τη­ ρουμένων των εκάστοτε εν ισχύϊ κανονισμών, να επιβάλληόρους ως ακολούθως,εκτιθεμένους εν τη αδεία, ήτοι- (β) ενσχέσειπροςτηνανέγερσινοιασδήποτενέαςοικο­ δομής ή προσθήκης, μετατροπής ή επισκευής επί οιασδήποτευφισταμένηςοικοδομής, όρουςωςπρος (χίϋ) την διεύρυνσιν, συνέχισιν και κατασκευήν 15 τουοδικούδικτύουειςκαταλλήλουςπεριπτώσεις·" Υποστήριξαν δενότι στηνπερίπτωσηβέβαιαδιανοίξεωςοικοπέδωνεπιβάλλεταιηυποχρέωσηγιαδιάνοιξηδρό­ μωναλλάμόνοότανκατασκευάζονταικαιπρινγίνουνδη­ μόσιοιοιδρόμοι. Μετην ίδιαόμωςλογικήθαέπρεπεναμη υπήρχε υπο­ χρέωση κατασκευής πεζοδρομίων από τους ιδιοκτήτες ακινήτωνγιατίκαιαυτάανήκουνστοδημόσιο. Η παράγραφος(xiii) του άρθρου 9

(1)(β) του Νόμου πουπαρατέθηκεπιοπάνωείναισαφής.Κάτωαπότηνπα- 25 ράγραφο αυτή η αρμοδία Αρχή μπορεί να επιβάλει ως όρο,μεταξύάλλων,τηνκατασκευή τουοδικούδικτύουεις καταλλήλους περιπτώσεις και αυτόασφαλώς μέσα στην έννοια της όλης διατάξεως περιλαμβάνει και την κατα­ σκευή του δρόμου που παραχωρείται από μέρους του 30 ιδιοκτήτη του ακινήτου για τη διαπλάτυνση του δρόμου καιτηνασφαλτόστρωσητου.Είναιδελογικόγιατίοπρώ88 20 3 ΑΛΛ. Lordos Hotels v. Σνμβ.Βελτ.Γερμασόγειας Α. Λοΐζου,Π. τοςπουεξυπηρετείται είναιοιδιοκτήτηςτηςγηςπου εφά­ πτεται αυτήςκαι γενικά αποτελεί μια συνεισφορά για το γενικόκαλό. ΣτηνΑναθεωρητικήΈφεση αρ.516Αντρούλλα Χριστοδούλονκαιάλλη ν. τηςΔημοκρατίαςη απόφα5 σηδόθηκεστην 30 Μαρτίου 1990, εξετάστηκε το άρθρο9

(1)(β)(xiii) του Νόμου,και σε αναφοράμε τηναπόφαση στην υπόθεση Paphos Plantations v. TheRepublic

(1985)3 C.L.R. 2745,αλλάτίποτεπουλέχθηκεσεαυτέςδενεπηρε­ άζει τηνομικήπροσέγγισηστην παρούσαέφεση,γιατί σε 10 εκείνεςτις περιπτώσεις δενυπήρχεεγκεκριμμένορυμοτο­ μικόσχέδιοκάτωαπόταάρθρα12και 13 τουΝόμου. Στην παρούσα υπόθεση όμως υπάρχει τέτοιο σχέδιο καιτέθηκε μόνο θέμαανο ιδιοκτήτηςτηςγηςτουοποίου αφαιρείται το σχετικό τεμάχιο,δυνάμει του τέτοιου σχε15 δίου είναι υπόχρεος να επιβαρυνθεί με τα έξοδα κατα­ σκευής και ασφαλτοστρώσεως του τμήματος του δρόμου που παραχωρείταικαι γίνεται περιουσία του δημοσίου ή όχι. 'Οπως έχουμεπει υπάρχεικάτωαπότο Νόμοηεξου20 σίαναεπιβληθεί τέτοιος όρος στην άδειαοικοδομήςκαιη παρούσαπερίπτωσηείναικάτωαπότιςπεριστάσεις η αρ­ μόζουσα. Δεν δημιουργείταιοποιαδήποτε διαφοράστηφύση της επιβάρυνσης,είτεαυτήείναι για την κατασκευή πεζοδρο25 μίωνήδιαπλατυνομένωνδρόμωνήκατασκευή εξυπαρχής δρόμων πουσε τελευταία ανάλυσηθαανήκουν εις το δη­ μόσιο. Για όλους τους πιο πάνωλόγους ηέφεση απορρίπτε­ ται. 30 Δενγίνεταιόμωςδιαταγήγιαέξοδα. Έφεσηαπορρίπτεται χωρίς διαταγήγιαέξοδα. 89