4ΑΛΛ. 19Ιανουαρίου, 1993 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣΡΟΥΣΙΑΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΦΥΛΑΚΩΝ, Καθ'ονη αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 677/90) 5 10 15 20 Προσφυγήβάσει του Άρθρον 146τουΣυντάγματος — Αντικείμενο — Εκτελεστή διοικητική πράξη — Μέτρα εσωτερικήςδιοίκησης που αφορούν τηνεύρυθμηλειτουργία τηςμόνο,δενέχουν εκτελεστόχα ρακτήρα— Τοκριτήριοeivatονσιαστικό καιόχι τυπικό— Επηρεασμός τωνδικαιωμάτωνκαι υποχρεώσεων τωνδιοικούμενων πρέπει να ελέγχεται μεβάσηταγεγονότα τηςκάθε υπόθεσης.. Προσφυγήβάσει τονΆρθρον 146τον Συντάγματος— Αόγοιακυρώσε ως— Έλλειψηαμεροληψίας — Πρέπει να αποδεικνύεται μεεπαρκήβεβαιότητα— Ο αιτητής που φέρειτοβάρος απόδειξης πρέπει να παρουσιάσει συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά και στοι χεία για θεμελίωσητηςπροκατάληψης. Διοικητική Πράξη— Αιτιολογία — Αποτελεί τηνέκθεση των πραγματικών και νομικών λόγων που οδήγησαν τηδιοίκηση στην απόφα ση της,καθώςκαι ηπαράθεση κριτηρίων μεβάση τα οποία ασκή θηκεηδιακριτική ευχέρειατηςδιοίκησης. ΠροςυποστήριξητηςπροσφυγήςτουκατάτηςαπόφασηςτουΔιευθυντήτου ΤμήματοςΦυλακών να ορίσει τα ενδιαφερόμενα μέρη αντίτουιδίουστηθέσηαρχιδεσμοφύλακασανΥποδεκανείς,γιαεκτέ λεσηαυξημένωνκαθηκόντων,οαιτητής ισχυρίστηκεπωςηαπόφαση επιλογής λήφθηκεμε βάσηαλλότριακριτήρια, κατά παράβασητων αρχώντηςχρηστήςδιοίκησηςκαιπως αυτήήταναναιτιολόγητη. 25 101 Ρουσιάςν.Δημοκρατίας
(1993)Από μέρους τουκαθ' ουηαίτησηπροβλήθηκεπροδικαστικήέν σταση ότι ηεπίδικηαπόφασηδεναποτελούσε εκτελεστήδιοικητική πράξηαλλά εσωτερικό μέτρο της διοίκησης, εφόσον δεν επρόκειτο ούτε για απόφασηδιορισμού ή προαγωγής,ούτε προϋπόθεση για προαγωγή, αλλά απλός ορισμός δεσμοφυλάκων για άσκηση αυξημένων καθηκόντων. 5 Το Ανώτατο Δικαστήριο ακυρώνοντας την επίδικηαπόφαση, αποφάσισε: 10 (α)Επί της προδικαστικής ενστάσεως: Μέτρα εσωτερικής διοίκησης που αφορούν στην εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία τηςκαιδεν επιφέρουν καμιάάμεση τροποποίησηστις υποχρεώσεις καιταδικαιώματατωνδιοικουμένων, δεν έχουν εκτελεστό χαρακτήρα και δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής. Το κριτήριο για να αποφασιστεί αν μιαπράξηεμπίπτει στηδι καιοδοσίατουΑρθρου 146,είναιουσιαστικό καιόχι τυπικό. Το ερώτημα εάν μια πράξηέχει επηρεάσει ένα συγκεκριμένο πρό σωπο,αποτελεί μεικτό ερώτηματόσο νομικό όσο καιπραγματι κό, το οποίο απαντάταιμε αναφοράστα γεγονότα της συγκε κριμένης υπόθεσης. 15 20 25 Μετην εφαρμογήτου πιοπάνωκριτηρίου στα περιστατικάτης υπό εξέταση υπόθεσης, κρίνεται ότι η επίδικη απόφασηήταν εκτελεστή διοικητική πράξη, δεκτική προσφυγής με βάση το Αρθρο 146 τουΣυντάγματος. 30 Η διακριτική ευχέρεια ορισμού από το Διευθυντή μονίμων δε σμοφυλάκων ως Υποδεκανέων, πήγαζε στην προκειμένη περί πτωσηαπόρητήνομοθετική πρόβλεψη,ανάγετοστησφαίρατου δημοσίου δικαίου,εκδόθηκε απόδιοικητικό όργανο καιεπέφε ρε μεταβολήστηνομικήκατάστασηκαιθέσητωνδεσμοφυλάκων που ορίστηκαν. OL ίδιοι οιπερί Φυλακών(Υπηρεσία Φυλακών) (Τροποποιητικοί) Κανονισμοί του 1982 (Κ.Δ.Π. 87/82)εισήγα γαν ένααξιοκρατικόκριτήριο επιλογής,τηνπροϋπόθεσηότι οι υπηρετούντες δεσμοφύλακες θα έπρεπε να κατέχουν τα ανα γκαία προσόνταγιαπροαγωγήστηθέσηαρχιδεσμοφύλακα,συνεπώς οποιοσδήποτε μόνιμος δεσμοφύλακας, κάτοχοςτωνανα γκαίων προσόντων και μηεπιλεγείς, θα είχε έννομο συμφέρον ναπροσβάλει τονορισμό συναδέλφουτουπουεπιλέγηκε, χωρίς να κατέχει τα εν λόγω προσόντα. Περαιτέρω, τόσο ο αιτητής 102 35 40 4ΑΛΛ. 5 Ρουσιάςν. Δημοκρατίας όσοκαι ταενδιαφερόμενα μέρη,ήτανυποψήφιοιγιατην επίδι κηανάθεσηαυξημένωνκαθηκόντωνωςκατέχοντεςτααναγκαία προσόντακαιη προτίμησητων ενδιαφερομένων μερώνπου έγι νε μετά απόσύγκριση μεταξύ τους, επηρέασε άμεσατο έννομο συμφέρον τουαιτητή,έστω και εάν δεθεωρηθεί ότιη επιλογή των ενδιαφερομένων μερών προκαθόριζετην προοπτική προα γωγής τους σεανώτερηθέση. (β)Επίτηςουσίας: 10 15 20 25
(1)Ηέλλειψη αμεροληψίας εκμέρουςτουδιοικητικούοργάνου πρέπεινααποδεικνύεταιμεεπαρκήβεβαιότητα.Οαιτητής,ο οποίος φέρει τοβάροςαποδείξεως,θαπρέπει να παρουσιά σει συγκεκριμένα πραγματικάπεριστατικάκαι στοιχεία για θεμελίωση προκατάληψης. Υπό τοφωςτωννομικών αρχώνκαιτηςνομολογίας τοπεριε χόμενο των ενόρκων δηλώσεων πουκατατέθηκαν,καθώςκαι το περιεχόμενο τηςαντεξέτασης του ενδιαφερόμενου μέρους Πλατρίτη,πουεπακολούθησε,κρίνεται ότι οαιτητήςαπέτυχε να στοιχειοθετήσει τον ισχυρισμό του. Ο ισχυρισμός αυτός αποτυγχάνεικαιαπορρίπτεται.
(2)Τοδιοικητικόόργανο έχει καθήκοναιτιολόγησης τηςδιοικητικής απόφασηςστην οποίακαταλήγει. Αιτιολογία μιαςδι οικητικής πράξης αποτελεί ηέκθεση τωνπραγματικών και νομικών λόγων πουοδήγησαν τη διοίκηση στην απόφαση της,καθώςκαιηπαράθεσητων κριτηρίων μεβάσητα οποία άσκησε τηδιακριτικήτης ευχέρεια. 30 35 Στηνυπόεξέτασηυπόθεση,οιπραγματικοίκαινομικοί λόγοι, καθώςκαιτακριτήριαμεβάσηταοποίαοΔιευθυντής άσκησε τηδιακριτικήτου ευχέρεια επιλέγοντας ταενδιαφερόμεναμέ ρηδενεκτέθηκαν. Μετοντρόπο αυτόοδικαστικός έλεγχος τηςνομιμότηταςτης επίδικηςαπόφασηςκατέστηαδύνατος. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίςέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 40 Karatsis v.Republic
(1987)3 C.L.R. 900, Thrasivoulou v. Land Consolidation Authority & Others
(1986)3 C.L.R. 1422, 103 Ρουσιάςν.Δημοκρατίας
(1993)Χ'Ήολυδώρον ν. Ε.Δ.Υ.
(1992)4Α.Α.Δ.4708, Χρίστουκ.ά ν.Ε.Δ.Υ.
(1989)3 Α.Α.Δ. 2111, 5 Louca v.PublicService Commissiona.o.
(1989)3C.L.R. 672, Κλεάνθους v.Ε.Δ.Υ. (Αρ. 1)
(1990)3ΑΛΛ. 2686, Δημητριάδης κ.ά.ν.ΕΛ. Υ.
(1992)4ΑΛΛ. 1749, 10 Ορφανίδης και Άλλος ν. Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του καθ' ου η αίτηση ημε- 15 ρομηνίας 28.6.90μετην οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη προάχθη καν στη θέση Αρχιδεσμοφύλακα σαν υποδεκανείς γιαεκτέλεση αυξημένων καθηκόντων από 1.7.90αντί του αιτητή. /. Νικολάου για Α. Μαρκίδη, για τον Αιτητή. 20 Α. Μαππονρίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας για τους Καθ' ων η αίτηση. Ε. Ευσταθίου, για τα Ενδιαφερόμενα μέρη. 25 Cur. adv.vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Με την προσφυγή αυτή ο αιτητής ζητά από το Δικαστήριο την πιοκάτω θεραπεία: "Διακήρυξη του Δικαστηρίου ότι η Διοικητική απόφαση και/ή πράξη του καθ' ου η Αίτηση (Διαταγή Αρ.3/90) ημερο μηνίας 28.6.90 μετην οποία τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα Φί λιππος Αρνος (αρ.22), Κυριάκος Χαραλάμπους (αρ. 41), Νίκος Πλατρίτης (αρ.99) και Ανδρέας Κυριάκου (αρ.121) προήχθηκαν και/ή διορίστηκαν αντί και/ή στην θέση του Αι τητή στη θέση Αρχιδεσμοφυλακα σαν Υποδεκανείς για εκτέ λεσηαυξημένων καθηκόντων από 1.7.90είναι άκυρη και στε ρείται οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος." Σύμφωνα με τους περί Φυλακών (Υπηρεσία Φυλακών) (Τροπο ποιητικούς) Κανονισμούς του 1982, Κ.Δ.Π. 87/82,Κανονισμός 29: 104 30 35 40 4 ΑΛΛ. 5 10 15 Ρουσιάς ν.Δημοκρατίας Χρυβοστομής,Δ. "ΟΔιευθυντής δύναταιναορίζη,εκτων υπηρετούντων μο νίμωνΔεσμοφυλάκων τωνκατεχόντωντααναγκαίαπροσόντα διά προαγωγήν εις την θέσιν Αρχιδεσμοφύλακος, Υποδεκα νείς, προς εκτέλεσιν ηυξημένων καθηκόντων. Ο αριθμός των Υποδεκανέων καιτοπρος τούτους καταβαλλόμενον μηνιαίον επίδομα καθορίζονται υπό των Υπουργών Δικαιοσύνης και Οικονομικών." ΜεβάσητονπιοπάνωΚανονισμό,οΔιευθυντής τουΤμήματος Φυλακώνμεαπόφασητου ημερ.28.6.90,όρισεέξι δεσμοφύλακες, μεταξύτωνοποίωντατέσσερα ενδιαφερόμενα μέρη, οι οποίοικα τείχαν τααναγκαίαπροσόνταγιαπροαγωγήστηθέση αρχιδεσμο φύλακα, σαν υποδεκανείς για εκτέλεση αυξημένων καθηκόντων από 1.7.90.Στηνπιο πάνωΔιαταγήτουΔιευθυντή αναφέρετοότι οορισμός ενός δεσμοφύλακα σανυποδεκανέαδεν εθεωρείτοπρο αγωγή,ούτε ενδιάμεσο στάδιογιαπροαγωγήκαιότι οβαθμόςτου υποδεκανέα θα μπορούσε να αφαιρεθεί από το Διευθυντή αν ο υποδεκανέας δεν ανταποκρίνετο δεόντως στα αυξημένακαθήκο ντατου.Στουςυποδεκανείςθαεκαταβάλλετομηνιαίοεπίδομα£
- 20 25 30 35 40 Ο δικηγόρος τουκαθ' ουη αίτησηήγειρε προδικαστικήένστα ση, ισχυριζόμενος ότι η απόφασητου Διευθυντή Φυλακών δεν αποτελούσε εκτελεστή διοικητική πράξη αλλά εσωτερικό μέτρο της διοίκησης και συνεπώς δεν μπορούσε νατύχει προσβολής με αίτηση ακύρωσης. Προς υποστήριξη του επιχειρήματος αυτού, προβλήθηκε ολόγοςόχι ηπροσβαλλόμενη απόφασηδενήτανδιο ρισμός, ούτε προαγωγή,ούτε προϋπόθεσηγιαπροαγωγήμεβάση κάποια κριτήρια αξιολόγησης, αλλά ένας απλός ορισμός απότο Διευθυντή ορισμένων δεσμοφυλάκων γιαναασκούν ειδικάαυξημένακαθήκονταπροςτο συμφέρον τηςυπηρεσίας. Αντικρούοντας τα πιο πάνω ο δικηγόρος του αιτητήυπέβα λε, πως ηεπίδικη απόφασησυνιστούσε εκτελεστήπράξη με την έννοια του Αρθρου 146 του Συντάγματος,γιατί με την ανάθεση καθηκόντωνπουδενπροβλέποντανστους όρους υπηρεσίαςτων δεσμοφυλάκων, δημιουργήθηκε αλλαγή στην υπηρεσιακή τους κατάσταση και αλλαγή του τίτλου που έφεραν πριν από τον ορισμό τους ως υποδεκανέων, η δε παραχώρηση μηνιαίου επι δόματοςεπηρέασε δυσμενώς τασυμφέροντα τουαιτητή,οοποίος αν επιλέγετο, θα ελάμβανε επίδομα· περαιτέρω αναφέρθηκε πως ο Διευθυντής δεν είχε δέσμια αλλά διακριτική εξουσία δυ νάμει του Κανονισμού 29, την οποία εξάσκησε με κριτήριο την σύγκριση των δεσμοφυλάκων ως προς την καταλληλότητα και τις δεξιότητες τους για εκτέλεσηαυξημένων καθηκόντων. 105 Χρυσοστομής, Δ. Ρουσιάςν.Δημοκρατίας
(1993)Τοκύριο στοιχείο της έννοιας της εκτελεστήςπράξηςείναι η άμεση παραγωγή έννομου αποτελέσματος που συνίσταται στη δημιουργία, τροποποίηση ή κατάλυση νομικής κατάστασης,δι καιωμάτων δηλαδή και υποχρεώσεων διοικητικού χαρακτήρα μεταξύ των διοικούμενων. 5 Μέτρα εσωτερικής διοίκησης πουαφορούνστην εύρυθμηκαι αποτελεσματική λειτουργία της και δεν επιφέρουν καμιά άμεση τροποποίηση στις υποχρεώσεις καιταδικαιώματατωνδιοικού μενων,δεν έχουν εκτελεστόχαρακτήρακαιδενμπορούννααπο- 10 τελέσουν αντικείμενο προσφυγής (Βλ. Πορίσματα Νομολογίας του ΣτΕ (1929-59),σελ. 236-237). Το κριτήριο για να αποφασιστεί αν μια πράξη εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Άρθρου 146, είναι ουσιαστικό και όχιτυπικό. Το ερώτημα εάν μια πράξη έχει επηρεάσει ένα συγκεκριμένο πρόσωπο,αποτελεί μεικτό ερώτημα τόσο νομικό όσο καιπραγ ματικό, το οποίο απαντάται με αναφοράστα γεγονότα της συ γκεκριμένης υπόθεσης (Βλ. Karatsis v.R.
(1987)3C.L.R. 900). 15 20 Με την εφαρμογή του πω πάνω κριτηρίου στα περιστατικά της υπό εξέταση υπόθεσης, κρίνω ότι η επίδικη απόφαση ήταν εκτελεστή διοικητική πράξη δεκτική προσφυγής με βάση το Αρθρο 146 τουΣυντάγματος. 25 Η διακριτικήευχέρεια ορισμού απότο Διευθυντή μονίμων δε σμοφυλάκων ωςυποδεκανέων,πήγαζεστην προκειμένηπερίπτω σηαπόρητήνομοθετικήπρόβλεψη,ανάγετοστησφαίρατουδημο σίου δικαίου, εκδόθηκε απόδιοικητικό όργανο και επέφερεμετα βολή στηνομικήκατάστασηκαιθέσητωνδεσμοφυλάκων πουορί- 30 στηκαν. ΟίδιοςοΚανονισμός εισήγαγε ένααξιοκρατικόκριτήριο επιλογής, την προϋπόθεση ότι οι υπηρετούντες δεσμοφύλακες θα έπρεπενακατέχουντααναγκαίαπροσόνταγιαπροαγωγήστηθέ ση αρχίδεσμοφύλακα, συνεπώς οποιοσδήποτε μόνιμος δεσμοφύ λακας, κάτοχος των αναγκαίωνπροσόντων και μη επιλεγείς, θα 35 είχε έννομο συμφέρον να προσβάλει τον ορισμό συναδέλφου του πουεπιλέγηκε,χωρίςνακατέχειταενλόγωπροσόντα.Περαιτέρω, τόσο ο αιτητής όσο και τα ενδιαφερόμενα μέρη,ήτανυποψήφιοι γιατηνεπίδικηανάθεσηαυξημένωνκαθηκόντωνωςκατέχοντεςτα αναγκαία προσόντακαιηπροτίμηση των ενδιαφερομένων μερών 40 που έγινε μετάαπόσύγκρισημεταξύτους,επηρέασε άμεσατο έν νομο συμφέρον τουαιτητή,έστωκαι εάνδεθεωρηθεί ότι ηεπιλο γήτωνενδιαφερομένων μερώνπροκαθόριζετηνπροοπτικήπροα γωγής τους σε ανώτερη θέση (Βλ. Thrasivoulou v. The Land 106 4ΑΛΛ. Ρουσιάςν.Δημοκρατίας ' Χρνσοστομής, Δ. ConsolidationAuthority&Others
(1986)3C.L.R. 1422, Κώστας Χ'Ήολνδώρον νΕΛ.Υ.
(1992)4Α.Α.Δ. 4708.) Ενόψει τωνπιοπάνω,ηπροδικαστικήένστασηαπορρίπτεται. 5 10 Όσον αφορά την ουσία της υπόθεσης, υποστηρίχθηκε από τοναιτητήπωςοι επίδικεςεπιλογές έγιναν μεβάσηαλλότρια μη αξιοκρατικά κριτήρια και κατάπαράβαση των αρχών της χρη στής διοίκησης. Προς υποστήριξη τούτου,ο αιτητήςκαταχώρισε ένορκη δήλωση, ισχυριζόμενος ότι ο λόγος επιλογής των εν διαφερομένων μερών απότο Διευθυντή ήτανon στο παρελθόν τρία απότα τέσσερα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν προσφέρει την προσωπικήτους εργασίαγιατην επανοικοδόμησήτηςκατοικίας όπου διέμενε ο τέως Διευθυντής τωνΦυλακών. 15 20 25 30 35 40 Σεαπαντητική ένορκη δήλωση πουκαταχώρισετοενδιαφερό μενο μέρος Πλατρίτης,αναφέρθηκεπως μετά την ανατίναξητης πιο πάνωκατοικίας,το ενδιαφερόμενο μέρος μαζί μεάλλους συ ναδέλφους του,προσφέρθηκανεθελοντικά καιχωρίςοποιαδήποτε αμοιβή,ναβοηθήσουνγιατην επανοικοδόμησήτης. Υποστηρί χθηκεπως τέτοιαβοήθειαείχεπροσφερθεί και σε άλλεςπεριπτώ σεις προς συναδέλφους, πως στους υποδεκανείς που ορίστηκαν υπήρχανάτομαπουδενπρόσφερανβοήθεια,πωςπολλοί πουβοή θησαν δεν έτυχαν προαγωγής και πως είχαν προσφέρει βοήθεια καιάτοματαοποίαδενανήκανστοπροσωπικό τωνφυλακών. Είναινομολογιακάκαθιερωμένο πωςηέλλειψηαμεροληψίας εκ μέρους τουδιοικητικού οργάνουπρέπεινααποδεικνύεταιμε επαρκήβεβαιότητα.Οαιτητής,ο οποίος φέρει το βάρος αποδείξεως, θα πρέπει να παρουσιάσει συγκεκριμένα πραγματικά πε ριστατικάκαιστοιχεία γιαθεμελίωση προκατάληψης(Βλ.Γιαν νούλα Τάκη Χρίστου χ.ά. ν. ΕΛ.Υ.
(1989)3 Α.Α.Δ. 2111, Yiannoula Loucav.PSC and Another
(1989)3 C.L.R. 672.) Υπό το φως των νομικών αρχών και της νομολογίας και λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που κατατέθηκαν,καθώς και το περιεχόμενο της αντεξέτασης του ενδιαφερόμενου μέρους Πλατρίτη,που επακολούθησε, κρί νω ότι οαιτητήςαπέτυχεναστοιχειοθετήσει τον ισχυρισμό του. Ο ισχυρισμός αυτόςαποτυγχάνεικαιαπορρίπτεται. Ένας άλλος λόγος ακυρότητας που προβλήθηκε, ήταν ότι η επίδικηαπόφασηέπασχε απόπαντελήέλλειψη αιτιολόγησης. 107 Χρυσοστομής,Δ. Ρονσιάς ν.Δημοκρατίας
(1993)Το διοικητικό όργανο έχει καθήκο αιτιολόγησης της διοικη τικής απόφασηςστην οποίακαταλήγει. Αιτιολογία μιαςδιοικη τικής πράξης αποτελεί ηέκθεση των πραγματικών και νομικών λόγων που οδήγησαν τη διοίκηση στην απόφασητης,καθώςκαι ηπαράθεση των κριτηρίων με βάσητα οποίαάσκησε τηδιακρι5 τική τηςευχέρεια. (Βλ. Σάββας Κλεάνθουςν. ΕΛ.Υ.
(1990)4 Α.Α.Δ. 2686, Πνγμαλίων Δημητριάδης κ.ά. ν. ΕΛ.Υ.
(1992)4 Α.Α.Δ. 1749,Δημήτριος Ορφανίδης &Αλλος ν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.2207.) 10 Στην υπό εξέταση υπόθεση, οι πραγματικοί και νομικοί λό γοι,καθώςκαιτακριτήριαμεβάσηταοποίαοΔιευθυντής άσκη σετη διακριτικήτου ευχέρεια επιλέγοντας ταενδιαφερόμενα μέ ρηδεν εκτέθηκαν. Μετον τρόπο αυτό οδικαστικός έλεγχος της νομιμότητας της επίδικης απόφασηςκατέστη αδύνατος. 15 Η επίδικη απόφαση πάσχει από έλλειψη επαρκούς αιτιολό γησης και για το λόγο αυτόακυρώνεται. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει. Δεν επιδικάζονται έξοδα. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 108 20