(1993)10Μαΐου, 1993 [ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΤΡΗ ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 283/92) Ο περί Δημοσίας ΥπηρεσίαςΝόμος(Ν. 1/90)— Πειθαρχικήδιαδικασία —Άρθρο 82
(3)—Δικαίωμα ακροάσεωςαναφορικά μετηνεπιμέτρη ση της ποινής — Ανεξάρτητο δικαίωμααπό το δικαίωμα ακρόασης για αντίκρουση των κατηγοριών—Παράβαση τουΆρθρον82
(3)συ νιστά παράβασηΝόμου. 5 Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο— Προσαγωγή μαρτυρίας — Μαρτυρία μπορεί να γίνει αποδεκτή όταν αυτήσυμπληρώνει κενό στο πρακτικό τηςεπίδικηςαπόφασης,χωρίςόμωςνα εξέρχεταιαπό τοπλαίσιο του. 10 Κύριος ισχυρισμός της αιτήτριας στην προσφυγή αυτή, με την οποία προσέβαλε τηννομιμότητα τηςαπόφασηςκαταδίκηςκαιεπιβο λής σ' αυτήν πειθαρχικήςποινής γιαπειθαρχικό αδίκημα,ήτανηπα ράβασητου Αρθρου 82
(3)του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου(Ν. 1/90),σύμφωνα με το οποίο θα έπρεπε νατης είχε δοθεί η ευκαιρία, 15 πριν την επιβολή της ποινής,νααναπτύξει ταελαφρυντικάτηςπερί πτωσηςτης. Οι καθ' ων ηαίτησηπρόβαλαντον αντίθετο ισχυρισμό τον οποίο υποστήριξε ένορκηδήλωσητουΔιευθυντή αναφορικάμετοθέμα. 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι:
- Ο Νόμος δημιουργεί υποχρέωση για τον πειθαρχικό δικαστή να 1030 25 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 Παπαπέτοουν.Δημοκρατίαςχ.ά. ακούσειτοδιωκόμενουπάλληλογιασκοπούςεπιμέτρησηςτηςποι νής.Το ευεργέτημα είναι ανεξάρτητοαπότο δικαίωμα ακρόασης του διωκομένου να αποκρούσει τις κατηγορίες για διάπραξηπει θαρχικώνπαραπτωμάτων. Οι εγγυήσειςπουπαρέχειτο Αρθρο 83 αποτελούν τη φυσιολογική επέκταση της ευρύτερηςδικαιοκρατικήςαρχήςγιαδιεξαγωγήδίκαιηςδίκης,μετηνοποίαείναι διαπο τισμένοτοσύστημα μαςγιατηναπονομήτηςδικαιοσύνης. Απότηνανάγνωσητηςεπιστολής παράρτημαVII μετηνοποίαανακοινώθηκε ηαπόφασηείναι περισσότερο από πρόδηλο ότι η αιτήτρια δεν άσκησε το δικαίωματης να ακουστεί μετάτηνκαταδίκη τηςγιατίδεντηςδόθηκεηευκαιρία. Στοέγγραφοαυτό προκύπτει ότιαπλώςανακοινώθηκεστηναιτήτριαηκαταδικαστικήαπόφαση, ενώσυγχρόνως τηςεπιβλήθηκεηποινήχωρίς ναμεσολαβήσειη ευκαίριαγιαέκθεση των ελαφρυντικών περιστάσεων σύμφωνα μετη διαδικασία πουθεσμοθετεί το εδ.3.Τηθέσηαυτήενισχύει ως ένα βαθμόκαιτο παράρτημαVIII. Ενπάση περιπτώσει καιταδύοέγ γραφασιωπούνπάνωστοεπίμαχο θέμα.
- Η μαρτυρίατουΔιευθυντήπρέπεινααγνοηθεί.Δεσυμπληρώνεικε νόστο πρακτικό αλλάσυγκρούεται μεαυτό.Σύμφωνα μετηνυπό θεση ΚώσταςΧρίστου ν. Δημοκρατίας μαρτυρία μπορεί να συ μπληρώσειελλειπή εικόναπουαφήνειτοπρακτικό,χωρίςόμωςνα εξέρχεταιαπότοπλαίσιοτου. 25 ΗΠροσφυγή επιτυγχάνει με £75έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Christou v.Republic
(1968)3 C.L.R. 715, 30 Γρηγορίον ν. ΤραπέζηςΚύπρου
(1992)1 Α.ΑΛ. 1222, Georghiades v.Republic (No. 2)
(1965)3 C.L.R. 473, 35 Papapetrou v.Republic, 2R.S.C.C. 61, Theodosiou v.Republic, 2 R.S.C.C44, Sarahan v.Republic, 2RS.CC 133. 40 Προσφυγή. Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτωνκαθ' OJVηαίτησηοτιηαι τήτριαυπέπεσε σε δύοπειθαρχικάαδικήματακαιτης επιβολής ποι1031 Παπαπέτοουν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)νής σ' αυτήνχωρίς νατηςπαρασχεθείηευκαιρίανααναπτύξει τα ελαφρυντικάτηςπερίπτωσηςτης. Γ. Τριανταφυλλίδης, γιατην Αιτήτρια. 5 Α. Βασιλειάδης,Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ' ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Ηαιτήτριαυπηρετεί σαν βοηθός καταγραφέας 10 ηλεκτροεγκεφαλογραφημάτων (ΗΕΓ)2ης τάξηςαπό 1/9/82. Κατά τονκρίσιμο χρόνοήταντοποθετημένηστογενικόνοσοκομείοΛευ κωσίας.Από τοΝοέμβριοόμωςτου 1990 τηςανατέθηκανκαθήκο ντα στο νοσοκομείο Λεμεσού.Το επισκεπτόταν κάθε Παρασκευή. Στις 17/5/91 συνέβη εκείτοεπεισόδιο πουτελικάοδήγησεστηνκα- 15 τάθεση τηςκρινόμενης προσφυγής.Αφορμήγι' αυτόέδωσεη άρ νησητηςαιτήτριαςνακάμειΗΕΓσενεογέννητο ύστερααπό εντο λήτωνπροϊσταμένων της.Η στάσητηςαιτήτριας,όπωςκαιη συ μπεριφορά της, καταγγέλθηκε αρμόδια στο διευθυντή ιατρικών υπηρεσιώνκαιυπηρεσιώνδημόσιαςυγείας (εφεξήςοδιευθυντής). 20 Την καταγγελία ακολούθησε ο διορισμός ανακριτή (ερευνώντος λειτουργού) που πήρε καταθέσεις από διάφοραπρόσωπα καθώςκαι απότην ίδιατηναιτήτρια. Ηέκθεσητουγιατηδιεξαχθείσα ενδοτμηματική έρευνα υποβλήθηκε στον υπουργό υγείας (καθούηαίτηση 1),οοποίος,μεβάσητιςδιατάξειςτου εδ.4του αρθρ. 82 του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 (αρ. 1/90),διόρισε το διευθυντή (καθού2) για να δικάσει συνοπτικά τηνυπόθεση.Στις 14/1/92ηαιτήτριακλήθηκεενώπιοντουσεπρο φορική απολογία, αφού προηγουμένως την είχαν εφοδιάσει με αντίγραφα της δικογραφίας,όπως ορίζει το αρθρ. 82
(2)τουνό μου. Ταστοιχεία τηςπειθαρχικήςέρευναςόπωςκαιταάλλασχε τικά έγγραφαέχουν επισυναφθεί στην ένσταση τωνκαθών. Με έγγραφη απόφασητου ημερ. 15/1/92 (παράρτημαVII) ο διευθυντής σαν πειθαρχικόςδικαστής βρήκεότι ηαιτήτρια υπέ πεσεσε δύοπειθαρχικάαδικήματα
(1)τηςάρνησης ναεκτελέσει οδηγίες των προϊσταμένων της και
(2)της απρεπούς συμπερι φοράς προς αυτούς για τα οποία της επέβαλε την τιμωρία της αυστηρής επίπληξης σύμφωνα με την αρμοδιότητα του (αρθρ. 82
(3)και Μέρος II του Πρώτου Πίνακατου ίδιου νόμου). Για τηναπόφασητουοδιευθυντήςενημέρωσεμεεπιστολή τουημερ. 16/1/92(παράρτημα VIII)τοΥπουργείο Υγείας. 1032 25 30 35 40 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Παπαπέτφου ν. Δημοκρατίαςκ.ά. Νικήτας,Δ. Ηαιτήτριαπροσβάλλει τώρατηνομιμότητα τηςαπόφασης για τί δεν της παρασχέθηκε η ευκαιρία να αναπτύξει τα ελαφρυντικά τηςπερίπτωσηςτηςόπωςείχεδικαίωμααπότιςρητέςδιατάξειςτου αρθρ. 82
(3)τουνόμου.Σύμφωναμετηνεισήγησητουδικηγόρουτης αιτήτριαςη παράλειψηαυτήτουπειθαρχικούδικαστήκαθιστάτην απόφαση του άκυρη.Σεσχετική ένορκηδήλωση της ηαιτήτριαπα ραδέχεταιότι στις 14/1/92, πουεπισκέφθηκε τογραφείοτουδιευθυ ντή,οτελευταίος άκουσετηναπολογίατηςαναφορικάμετιςκατη γορίες που αντιμετώπιζε, αλλά πρόσθεσε ότι δεν της δόθηκεάλλη ευκαιρίαναακουσθείγιαμετριασμότηςποινής.Απλώςηαπόφαση τηςκοινοποιήθηκε μεταγενέστερα μετηνεπιστολή παράρτημα VII. Ηθέση τηςάλλης πελυράς είναι ότι οδιευθυντής σανπειθαρχι κό όργανο συμμορφώθηκε μετην υποχρέωση που επιβάλλει ο νόμος, γεγονός που προκύπτει από το κείμενο των επιστολών της 15/1/92 και 16/1/92,παραρτήματαVII καιVIIIαντίστοιχα. Παράλ ληλαυπάρχειη ένορκηδήλωση τουδιευθυντή ότι επιτράπηκε στην αιτήτρια "ναπει ότι ήθελεσχετικά μετην επιμέτρηση της ποινής". Παραπέμπονταςστην απόφαση ΚώσταςΧρίστουν.Δημοκρατίας
(1968)3Α.Α.Δ.715,οδικηγόρος των καθώνείπεπως τέτοιαμαρ τυρία είναι παραδεκτήγιατί διευκρινίζει πλήρως ταδιατρέξαντα κατάτην εμφάνισητης αιτήτριαςενώπιον του διευθυντή Ηδεκτικότητατης μαρτυρίαςδενέχειαμφισβητηθεί. Αντιπαρατέθηκε όμως ότι το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του δι ευθυντή έρχεται σε αντίθεση με την επιστολή του, παράρτημα VII, απότην οποία συνάγεται πως ηαιτήτριαστερήθηκε του δι καιώματος ακρόασης πριν την επιβολή της ποινής. Αρχίζοντας, παραθέτωτιςδιατάξειςτων εδαφίων2και 3του αρθρ. 82 πουδιέπουν το θέμα: "
(2)Όταν κατά την ενδοτμηματική έρευνα που διεξήχθηκε σύμφωνα μετην παράγραφο(α)του εδαφίου
(2)τουαρθρ. 81 η αρμόδια αρχή κρίνει ότι διαπράχθηκε πειθαρχικό παρά πτωμα που μπορεί να εκδικαστεί συνοπτικά, τότε στον εν διαφερόμενο υπάλληλο παρέχονται αντίγραφατων μαρτυρι κών καταθέσεων και οποιωνδήποτε άλλων σχετικών εγγρά φων πουυπάρχουν,καθώςκαι ηευκαιρία να ακουστεί. 40
(3)Αφού ακούσει τον ενδιαφερόμενο υπάλληλο, η αρμόδια αρχήμπορεί νατουεπιβάλει οποιαδήποτεαπότις ποινές που αναγράφονται στο Μέρος II του Πρώτου Πίνακα, αφού προηγουμένως τον ακούσει για την επιμέτρηση της ποινής." 1033 Νικήτας, Δ. Παπαπέτβου ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)Βλέπουμε λοιπόν πως ο νόμος δημιουργεί υποχρέωση για τον πειθαρχικόδικαστήναακούσει τοδιωκόμενο υπάλληλο για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής. Το ευεργέτημα είναι ανεξάρ τητο από το δικαίωμα ακρόασης του διωκομένου νααποκρού σει τις κατηγορίες για διάπραξηπειθαρχικών παραπτωμάτων. Οι εγγυήσεις που παρέχει το αρθρ.83 αποτελούν τη φυσιολογι κήεπέκτασητης ευρύτερης δικαιοκρατικήςαρχήςγια διεξαγωγή δίκαιης δίκης με την οποία είναι διαποτισμένο το σύστημα μας για την απονομήτης δικαιοσύνης. Βλέπεαπόφαση στην Ανδρέ ας Γρηγορίον ν. Τραπέζης Κύπρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 1222. 5 10 Από τηνανάγνωσητηςεπιστολής παράρτημαVII μετηνοποίαόπωςθαθυμόμαστε - ανακοινώθηκεηαπόφασηείναι περισσότερο από πρόδηλο ότι ηαιτήτριαδεν άσκησε τοδικαίωματηςνα ακου στεί μετάτηνκαταδίκητηςγιατίδεντηςδόθηκεη ευκαιρία.Στοέγ- 15 γράφοαυτό-καιδεβλέπωαποχρώνταλόγο γιατην ολοκληρωτική παράθεσητου-προκύπτειότι απλώςανακοινώθηκεστηναιτήτρια η καταδικαστικήαπόφαση,ενώσυγχρόνως τηςεπιβλήθηκεη ποινή χωρίςναμεσολαβήσει η ευκαιρίαγιαέκθεσητωνελαφρυντικώνπε ριστάσεων σύμφωνα με τηδιαδικασίαπουθεσμοθετεί το εδ.3.Τη 20 θέσηαυτήενισχύει ως έναβαθμόκαιτοπαράρτημαVIII.Ενπάση περιπτώσει καιταδύοέγγραφασιωπούν πάνωστοεπίμαχοθέμα. Έχω την άποψη ότι η μαρτυρία του διευθυντή πρέπει να αγνοηθεί. Δε συμπληρώνει κενό στο πρακτικόαλλά συγκρούεται 25 με αυτό. Σύμφωνα με τη Χρίστου μαρτυρία μπορεί να συμπλη ρώσει ελλειπή εικόνα που αφήνει το πρακτικό χωρίς όμως να εξέρχεται από το πλαίσιο του. ΣτηΓεωργιάδης (Αρ. 2) ν. Δημο κρατίας
(1965)3Α.Α.Δ.473,480-481,όπουαναφέρονταιοιπροη γούμενες αποφάσειςΠαπαπέτρου ν.Δημοκρατίας,2Α.Α.Σ.Δ61, 30 Θεοδοσίουν.Δημοκρατίας, 2 Α.Α.Σ.Δ. 44, Σαρούχαν ν. Δημο κρατίας, 2 Α.Α.Σ.Δ 133,λέχθηκε ότι μαρτυρίαείναιαποδεκτή "... for the purpose of completing the picture of such action or decisions of the Commission, where, in the opinion of the court, such picture was not sufficiently complete on the basis only of the written records;" Η επίδικη απόφασηακυρώνεται σύμφωνα με το αρθρ. 146.4 (β) του συντάγματος για παράβασηνόμου όπως προεκτέθηκε. Οι καθώννα πληρώσουν £75 έναντι των εξόδων τηςαιτήτριας. Η προσφυγή επιτυγχάνει με£75,έξοδα υπέρ της αιτήτριας. 1034 35 40