clr/1993/1993_4_1051.pdf

(5)τωνπερίΠροσωπικού τηςΑρχής ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου ΓενικώνΚανονισμώντου 1982(ΚΛ.Π.220/82),δεναπαιτείτηχρήση ήτηνέγκρισηειδικούεντύ­ που για τιςεισηγήσειςτον ΓενικούΔιευθυντή. Ο αιτητής,με την προσφυγήτου, αμφισβήτησε τηνομιμότητα της απόφασηςτηςκαθ' ηςηαίτηση Αρχής,βάσειτηςοποίας προά­ χθηκαν τα ενδιαφερόμεναμέρη αντίτου ιδίου. Για ανατροπήτης απόφασηςπρόβαλε τους εξήςλόγους: (α)Η απόφαση ήταν αναιτιολόγητη και παρεισέφρυσαν σ'αυτήν εξωγενήκριτήρια. (β)ΗαξιολόγησητουΔιευθυντήήταναυθαίρετη,καθ'ότιδενυπο­ δείχθηκαν, οι ετήσιες εμπιστευτικές εκθέσεις, πουαποτέλεσαν τηβάσητωνσυστάσεων. 25 1051 Κυπριανούv.Α.ΤΗ.Κ.

(1993)(γ) Ο Γενικός Διευθυντής δεν ανέφερε κατάπόσο τακριτήριααξιο­ λόγησης, ωςκαιηίδιαηατομικήέκθεση,εγκρίθηκαναπόto συμ­ βούλιο σύμφωνα μετηντρίτηπαράγραφοτου Καν.23

(4)τωνπε­ ρί Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Γενικών Κανονισμών του 1982 (Κ.Δ.Π.220/82όπως τροποποιήθηκαν). 5 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφά­ σισε ότι: 1. Η αιτιολόγηση των αποφάσεων διοικητικών αρχών είναι αποκαλυπτικήτου βαθμούστον οποίο συμμορφώνονται μετους νο­ μικούς κανόνες που ρυθμίζουν τις ενέργειες τους. Αποτελεί δε ύπατη αρχήτου Διοικητικού Δικαίου. Παραβίασητης επιφέρει την ακυρότητατης σχετικής πράξηςτουδιοικητικού οργάνου. Η νομολογία έχειδιερευνήσει κάθεδυνατήπτυχήτουθέματος. Και αποκρυστάλλωσε τους κανόνες που διέπουν την έγκυρηδιατύ­ πωση της.Τοθεμελιακό είναι πωςηαιτιολογία πρέπει ναπεριέ­ χει τηνπραγματικήκαινομικήβάσηωςκαιτακριτήριαπουυπα­ γόρευσαν τη συγκεκριμένη απόφαση, στοιχεία που παρέχουν συγχρόνως τοπλαίσιο για άσκηση τουακυρωτικού ελέγχου. Παρά την αοριστία που χαρακτηρίζει την πρώτη εισήγηση του αιτητή, που θα δικαιολογούσε την παραγνώριση της, τακριτή­ ρια και στοιχεία που διαμόρφωσαν την κρίση της Αρχής θα μπορούσαν να εξακριβωθούν και από μιά πρόχειρη ματιά στο κείμενο της επίδικηςαπόφασης. Προκύπτει ότι τα στοιχεία συνεκτιμήθηκαν με βάσητακριτήρια πουαναπτύσσειοΚαν. 10

(7),ταοποίαεφαρμόζονταικατάτηδιε­ νέργεια τωνπροαγωγών. Μεταξύάλλων είναιοιπροσωπικοί φάκελοιπου περιέχουν ταφύλλα ποιότηταςκαιπροαγωγών ωςκαι ηαπόδοσητους στηνπροφορικήσυνέντευξη πουείχεμετονκάθε υποψήφιοηΑρχή.Δενυποδείχθηκεόμως κατάποιοτρόποοιδια­ πιστώσεις της Αρχής διαψεύδονται ή κλονίζονται απότο υλικό τωνφακέλων.Συμβαίνειναείναισωστότοαντίθετο.Τελικάοαιτητής δεν επισήμανε κανένα εξωγενήπαράγονταπου εμφιλοχώ­ ρησεστη λήψητης απόφασης. Ύστερα απόαυτάπουπροεκτέθηκανο ισχυρισμός περί αναιτιολόγητουπρέπεινααπορριφθεί.

1. Το Δικαστήριο δε συμμερίζεται τις επικρίσεις του δικηγόρου του αιτητή ότι η αξιολόγηση του Γενικού Διευθυντή καθιστά ανέφικτο τον ακυρωτικό έλεγχο αφού,όπως γράφει, "ταπραγ­ ματικά στοιχεία πάνω σταοποίαβασίστηκε ηεισήγησητου Γε­ νικού Διευθυντή και κατ'επέκταση του Συμβουλίου δεν προσ1052 10 15 20 25 30 35 40 4Λ ^ Δ . • Κυπριανού ν. Α.Τ Η.Κ. διορίζονται". Το έγγραφο του γενικού διευθυντή είναι εντυπω­ σιακά λεπτομερειακό και καταλαμβάνει αρκετές σελίδες. Προ­ χωρεί μάλιστα,χωρίς ναυφίσταταινομικήυποχρέωση γι' αυτό, σε σύγκριση ανάμεσα στους υποψηφίους. 5
2. Τοτελευταίο θέμα,ο Καν. 10

(5)αναφέρεταιστο ρόλο του Γενι­ κούΔιευθυντή στηδιενέργεια των προαγωγών: 10 15 "Αι προαγωγαίενεργούνται υπότης Αρχής. Προπάσης προαγωγής,η Αρχήζητείτηνσυμβουλήν τουΣυμβουλίου Προσωπι­ κούκαιταςεισηγήσεις του Γενικού Διευθυντού ήτου Αναπλη­ ρωτούτου." Είναιφανερόότι η διάταξη δενπροβλέπει τηχρήση ήτην έγκριση ειδικού εντύπου για τις εισηγήσεις του Γενικού Διευθυντή. Ούτε απαιτείται από οποιοδήποτε άλλη διάταξη. Η επίκληση του Καν.23

(4)είναιάσχετη.Αναφέρεται αποκλειστικά σταφύλ­ λαποιότητας/προαγωγών. Η απλήπαράθεσητης πρόνοιας επι­ βεβαιώνει την κρίση αυτή. 20 "Περί των φύλλων ποιότητος, των φύλλων προαγωγής και περί των αρμοδίων προς σύνταξιν αυτών υπηρεσιακών ορ­ γάνων αποφασίζει το Διοικητικόν Συμβούλιον." 25 30 Τακριτήριααξιολόγησης,πουυιοθετεί οΓενικός Διευθυντής,εξυ­ πηρετούν τοπνεύματων Κανονισμών, εκφράζονταςτα χαρακτη­ ριστικά γνωρίσματα που συνθέτουν το πορτραίτοτουκαλούκαι άξιου υπαλλήλου. Πρόκειται για ιδιότητες (όπως πρωτοβουλία, αντίληψη,σχέση μεάλλους, επαγγελματικήκατάρτισηκ.λ,π.} που ορθά εκτιμώμενες αφαιρούν κάθε στοιχείο αυθαιρεσίας από τις εκφερόμενες κρίσεις. Αλλωστε η αξιολόγηση στα φύλλα ποιότη­ ταςακολουθεί περίπουταίδιαπρότυπα. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 35 Αναφερόμενες υποθέσεις: Δημοκρατία και Αλλος ν.Φιλιππίδη καιΆλλου

(1989)3Α.Α.Δ.292, 40 Ορφανίδηςκαι Άλλος ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.2207, Κλεάνθους ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.2686, Σάββα ν. Κυπριακού ΟργανισμούΑθλητισμού

(1993)4 Α.Α.Δ. 962. 1053 Κυπριανού v. Α.ΤΗ.Κ.

(1993)Προσφνγή. Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτηςκαθ' ηςη αίτησηΑρχή? ημερομηνίας 11/4/92,μετην οποίαπληρώθηκανδύοθέσεις Διευ­ θυντήΤεχνικών Υπηρεσιών και μίαΔιευθυντή Υπηρεσιών Διεύθυνσηςκαι Προσωπικού. 5 Α. Παπαχαραλάμπους, για τον Αιτητή. Κ. Χ" Ιωάννου,γιατην Καθ'ηςηαίτηση. 10 Cur.adv. wit. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Οαιτητήςείχεσυμπεριληφθεί στουςυποψηφί­ ους για τρεις κενές θέσεις που βρίσκονται στην κορυφή της ιε- 15 ραρχικής πυραμίδας της Αρχής. Σχετικήπρόβλεψη γίαυτέςέγινε σε συμπληρωματικό προϋπολογισμό της Αρχής για το 1991. Επρόκειτογιαδύοθέσεις διευθυντήτεχνικών υπηρεσιώνκαιμία διευθυντήυπηρεσιώνδιεύθυνσηςκαιπροσωπικού. Κατάτονκρί­ σιμο χρόνο ο αιτητής,που είναι στην υπηρεσία της Αρχής από 20 8/4/68, κατείχετηναμέσωςκατώτερησεβαθμόθέση τουυποδιευ­ θυντή.Τελικάόμωςδενεπιλέγηκε. Ηπροαγωγήδόθηκεστους Χρ. Κ.Τσιάππακαι ΚυριάκοΖ.Χριστοδούλίδη (τεχνικές υπηρεσίες) και ΦώτηΝ. Σαββίδη (υπηρεσίες διεύθυνσης και προσωπικού). Είναι καιοι τρεις ενδιαφερόμεναμέρηστηνυπόθεση. 25 Ο αιτητής αμφισβητεί τη νομιμότητα της απόφασηςαυτής που λήφθηκε από την Αρχή στις 11/4/92.Προβάλλει τους εξής λόγους για την ανατροπήτης: 30

(1)Η απόφασηείναι αναιτιολόγητη. Η εισήγηση είναι ότι η Αρχήδε στήριξε την κρίση της στα στοιχεία των φακέλων. Παρεισέφρυσαν σ' αυτήν εξωγενή κριτήρια. Πρέπει να παρατηρή­ σω ότι δεν εξειδικεύθηκανκαθόλουοι παράγοντες αυτοί. 35

(2)Ηεπόμενηεισήγηση αφοράτηνατομικήέκθεσηαξιολόγη­ σηςτωνυποψηφίωνκαιτηνεισήγηση τουγενικούδιευθυντή. Το παράπονο του αιτητήείναι ότι ο τελευταίος δεν υποδείχνει τις ετήσιες υπηρεσιακές εκθέσεις που αποτέλεσαν τη βάσητων συ­ στάσεων του με αποτέλεσμα η αξιολόγηση να είναι αυθαίρετη. Από την άλλη το δικαστήριο στερείται του υλικού που θα του επέτρεπε να ασκήσει τον έλεγχο του. Ας σημειωθεί ότι στην εν λόγω έκθεση ο γενικός διευθυντής, αφούπαραθέτει τα σχόλια του και προβαίνει σε συγκρίσεις, ξεχωρίζει τους επικρατέστε1054 40 4ΑΑΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Κυποιανούv. Α.ΤΗ.Κ. Νικήτας,Λ. ρους υποψηφίους και στη συνέχεια συστήνει τα ενδιαφερόμενα μέρη.Παρενθετικά,υπήρχαν 10υποψήφιοι γιατιςθέσεις τεχνι­ κών υπηρεσιών και προτάθηκανοι5 σαν καταλληλότεροι. Ενώ για την τρίτη ήταν 16καιο κατάλογος των επικρατέστερων περιορίστηκε σε6.Οαιτητήςδεσυμπεριλήφθηκε ούτε στη μιάού­ τε στην άλληπερίπτωση.

(3)ΟΓενικός Διευθυντής δενανέφερεκατάπόσον τακριτήρια αξιολόγησης στην ατομικήέκθεση ωςκαιηίδιαηέκθεση εγκρίθηκαναπότοσυμβούλιο όπωςεπιβάλλεται απότηντρίτηπαράγρα­ φοτουΚαν.23

(4)τωνπερίΠροσωπικούτηςΑρχήςΤηλεπικοινω­ νιών ΚύπρουΓενικών Κανονισμών του 1982 (ΚΑΠ. 220/82όπως μεταρρυθμίστηκαν απότις τροποποιήσεις πουακολούθησαν). Η αιτιολόγηση των αποφάσεων διοικητικών αρχών είναι αποκαλυπτικήτουβαθμούστον οποίο συμμορφώνονται μετους νομικούς κανόνες που ρυθμίζουν τιςενέργειες τους. Αποτελεί δε ύπατηαρχή του διοικητικού δικαίου.Παραβίασητηςεπιφέ­ ρει τηνακυρότητατηςσχετικής πράξης τουδιοικητικού οργάνου.Ηνομολογία έχειδιερευνήσει κάθεδυνατήπτυχήτουθέμα­ τος. Και αποκρυστάλλωσε τους κανόνες πουδιέπουν την έγκυ­ ρηδιατύπωσητης. Αναφορικά με τιςεφαρμοστέες αρχές περιο­ ρίζομαινααναφέρωτις περιπτώσεις στις οποίες παρέπεμψανοι δικηγόροι τωνδιαδίκων:ΔημοκρατίακαιΆλλοςν.ΣταύρουΦι~ λιππίδη καιΑλλον

(1989)3(B)Α.Α.Δ. 292,Λ. Ορφανίδης και Αλλοςν. Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 2207,ΣάββαςΚλεάνθους γ.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.2686.Τοθεμελιακό είναι πωςη αιτιολογία πρέπει να περιέχει την πραγματικήκαι νομική βάση ως και τακριτήρια που υπαγόρευσαν τησυγκεκριμένη απόφαση,στοιχεία που παρέχουν συγχρόνως τοπλαίσιο για άσκηση του ακυρωτικού ελέγχου. Βλέπε επίσης ΓεώργιοςΛ. Σάββαν. ΚυπριακούΟργανισμούΑθλητισμού

(1993)4Α.Α.Δ. 962. Παράτηναοριστίαπουχαρακτηρίζειτηνπρώτηεισήγηση,που θαδικαιολογούσε τηνπαραγνώρισητης,τακριτήριακαιστοιχεία πουδιαμόρφωσαντηνκρίσητηςΑρχήςθαμπορούσανναεξακρι­ βωθούν καιαπόμιάπρόχειρη ματιά στοκείμενο τηςεπίδικης απόφασης (τεκ. 2).Ταεπισήμανε ένα προς ένα ο δικηγόροςτης καθ' ηςστηγραπτήτουαγόρευση.Προκύπτειότιταστοιχεία συνεκτιμηθηκαν μεβάσητακριτήριαπουαναπτύσσει οΚαν. 10

(7)τα οποίαεφαρμόζονταικατάτηδιενέργεια των προαγωγών. Με­ ταξύάλλων είναι OL προσωπικοί φάκελοι πουπεριέχουν ταφύλ­ λα ποιότητας καιπροαγωγών ωςκαι ηαπόδοσητους στηνπρο­ φορική συνέντευξηπου είχε με τονκάθε υποψήφιο ηΑρχή. Δεν 1055 Νικήτας, Δ. Κυποιανού ν.Λ.ΤΗ.Κ.

(1993)υποδείχθηκε όμως κατά ποίο τρόπο οι διαπιστώσεις της Αρχής διαψεύδονταιήκλονίζονται από τουλικό των φακέλων.Συμβαί­ νει να είναι σωστό το αντίθετο. Τελικά ο αιτητής δεν επισήμανε κανέναεξωγενή παράγονταπουεμφιλοχώρησε στηλήψητηςαπό­ φασης. Ύστερα από αυτάπου προεκτέθηκαν ο ισχυρισμός περί αναιτιολόγητου πρέπεινα απορριφθεί. Δε συμμερίζομαι τις επικρίσεις τουδικηγόρουτουαιτητήότι ηαξιολόγηση τουγενικού διευθυντήκαθιστάανέφικτοτον ακυ­ ρωτικό έλεγχο αφού, όπως γράφει, "τα πραγματικά στοιχεία πάνω στα οποία βασίστηκε η εισήγηση του Γενικού Διευθυντή καικατ' επέκτασητουΣυμβουλίου δενπροσδιορίζονται".Τοέγ­ γραφο τουγενικού διευθυντή είναι εντυπωσιακά λεπτομερειακό καικαταλαμβάνειαρκετέςσελίδες. Προχωρεί μάλιστα,χωρίςνα υφίσταται νομική υποχρέωση γι' αυτό, σε σύγκριση ανάμεσα στους υποψηφίους. Στηνπαρακάτω παράγραφοαναφέρει συνεπτυγμένα το υλικό πουαξιολόγησε (σελ. 1τουτεκ. 3): 5 10 15 "Η αξιολόγηση βασίζεται στο περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων τωνυποψήφιων,σταΦύλλαΠοίότητας/Προαγωγής 20 τους, στην προσωπική μου γνώση και στις πληροφορίες που έχω πάρει από τους άμεσους προϊστάμενους τους, τους συ­ νεργάτες και υφιστάμενους των κρινόμενων με τα οποία ο κρινόμενος έρχεται σε επαφή κατάτην εκτέλεσητωνκαθηκό­ ντων του. Προσπάθεια μου είναι η αξιολόγηση να είναι λε- 25 πτομερής και αναλυτική ώστε να δώσει όσο το δυνατόπλη­ ρέστερη εικόνα γιατον κάθευποψήφιο." Έρχομαι στο τελευταίο θέμα. Ο Καν. 10

(5)αναφέρεται στο ρόλο του γενικού διευθυντή στη διενέργεια των προαγωγών: 30 "Αι προαγωγαί ενεργούνται υπό της Αρχής. Προπάσηςπρο­ αγωγής, η Αρχή ζητεί την συμβουλήν του Συμβουλίου Προ­ σωπικού και τας εισηγήσεις του Γενικού Διευθυντού ή του Αναπληρωτού του." EivaL φανερό ότι η διάταξη δεν προβλέπει τη χρήση ή την έγκριση ειδικού εντύπου για τις εισηγήσεις του γενικού διευθυ­ ντή. Ούτε απαιτείταιαπόοποιαδήποτεάλλη διάταξη. Η επίκλη­ ση του Καν. 23

(4)είναι άσχετη. Αναφέρεται αποκλειστικά στα 40 φύλλα ποιότητας/προαγωγών. Ηαπλή παράθεσητης πρόνοιας επιβεβαιώνει την κρίσηαυτή. "Περί των φύλλων ποιότητος, των φύλλων προαγωγής και 1056 35 4ΑΛΛ Κυπριανού ν.Α.ΤΗ.Κ. Νικήτας,Δ. περί των αρμοδίων προς σύνταξιν αυτών υπηρεσιακών ορ­ γάνων αποφασίζει το Διοίκητικόν Συμβούλιον." 5 10 15 20 Θαπρόσθετα ότι τακριτήρια αξιολόγησης, που υιοθετεί ο γενικός διευθυντής, εξυπηρετούν το πνεύμα των κανονισμών, εκ­ φράζοντας τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που συνθέτουν το πορτραίτοτουκαλούκαιάξιουυπαλλήλου.Πρόκειταιγιαιδιότη­ τες (όπωςπρωτοβουλία,αντίληψη,σχέση μεάλλους, επαγγελματι­ κήκατάρτιση κ.λ.π.) που ορθά εκτιμώμενες αφαιρούνκάθεστοιχείο αυθαιρεσίαςαπότις εκφερόμενες κρίσεις. Αλλωστεη αξιολό­ γηση στα φύλλα ποιότητας ακολουθεί περίπουταίδια πρότυπα. Θαυπομνήσω στο σημείοαυτόότι οαιτητήςδενπροβάλλει έκ­ δηλη υπεροχή του απέναντι σε οποιονδήποτε από τους προαχθέντες. Πράγματι ένας τέτοιος ισχυρισμός δε θαμπορούσε να επι­ τύχει ενόψειτων στοιχείων καιανληφθεί υπόψηπως οι ενδιαφε­ ρόμενοι είχαν καλύτερες βαθμολογίες και συστήθηκαν γιαπροα­ γωγή από το γενικό διευθυντή. Καταλήγω ότι δεν τεκμηριώθηκε κανέναςαπότουςπροβαλλόμενους λόγους ακύρωσης και δεδομένουότι η απόφασηπάρθηκεσταπλαίσιατων εξουσιών τηςΑρχής ηπροσφυγήαποτυγχάνεικαιαπορρίπτεται. Μεέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 1057