4ΑΑΛ. 14 Μαΐου, 1993 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣΦΑΚΟΝΤΗΣ, Αιτητής, ν. ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ SHELL ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 304/92) Αναθεο>ρητική δικαιοδοσία — Ασκείται μόνον κατά απόφασης, πρά ξης ήπαράλειψης οργάνου, αρχής ήπρόσωπον πον ασκεί εκτελε στική ήδιοικητική λειτονργία. 5 10 15 20 Προσφυγήβάσει τον Άρθρον 146τον Σνντάγματος— Παθητική νομιμο ποίηση — Παρόλο πον επιζητείται ακύρωση διοικητικής πράξης,η προσφυγή στρέφεταικατάιδιωτώνκαικαθόλονκατά τηςΔημοκρατίας ή οποιονδήποτεόργανον της — Αδιανόητοςο έλεγχος διοικητικής πράξης, χωρίς να δοθεί ηευκαιρίαστο διοικητικό όργανοή τηΔημοκρατία να ακονστεί ωςδιάδικος. Μετην προσφυγήτου,που στρεφόταν κατά της εταιρείας Shell και.των δύο ιδιωτών ο αιτητής επεδίωξε την ακύρωση της άδειας ανέγερσης, τοποθέτησης και λειτουργίας πρατηρίου πετρελαιοειδώντης Shell επί αριθμούοικοπέδων στη Γεροσκήπου. Στοστάδιο τωνδιευκρινήσεων δόθηκεάδειαστονδικηγόροτουαιτητήναπρο βεί σε αίτηση γιατροποποίηση της προσφυγής κατά τρόπο πουνα φαίνεταιτοόργανοπουεξέδωσε τηνπράξηπληνόμωςπαράτιςδο θείσες αναβολές ηεξ πάρτε αίτηση πουκατεχωρήθηουδέποτε επεδόθηστο διοικητικόόργανο ήστους καθ'ων η αίτηση. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφά σισεότι: 25 1. Εφόσον ηαίτηση,όπωςδηλώνει ο αιτητήςστηγραπτήτουαγό1109 Φακοντήςν.ΕταιρείαςShellκ.ά.
(1993)ρεύση,δεν αποσκοπεί στην αναθεώρησηδιοικητικής πράξηςαλ λά στρέφεται "κατάπράξεων και ενεργειών προσώπων πουδεν εξασκούν οιανδήποτε διοικητική ή εκτελεστική εξουσία", θα πρέπει νααπορριφθεί,γιατίποτέ δεθαμπορούσε νατεθείζήτη μαάσκησης δικαιοδοσίας απότο Ανώτατο Δικαστήριο κατάτο Αρθρο 146 του Συντάγματος σε σχέση με ο,τιδήποτε που δεθα ήταναπόφαση,πράξηή παράλειψηοργάνου,αρχήςήπροσώπου που ασκεί εκτελεστικήήδιοικητική λειτουργία. 5 2. ΤοΔικαστήριο είδε τοθέμακαιαπόδιαζευκτικήσκοπιά.Αναφέ10 ρεται στην προσφυγή ως αιτούμενη θεραπεία,ηακύρωσηάδειας που εκδόθηκε και θαμπορούσε, ίσως, να θεωρηθεί ότι παρά την ασάφεια που τη χαρακτηρίζει και παρά την αγόρευση πουακο λούθησε, παραπέμπεισε εκτελεστή διοικητικήπράξη. Είναι θεμε λιωμένο ότι η διοικητική προσφυγή ασκείται κατά διοικητικής 15 απόφασης,πράξηςήπαράλειψηςκαιότιτοκατάλληλο διοικητικό όργανοφαίνεταιωςδιάδικοςστην προσφυγή,μόνογιανατουδο θείηδυνατότηταναακουστεί.Συναφώς,έχειεξηγηθεί,πωςηπρο σφυγήκατάτηςαπόφασηςδιοικητικού οργάνουτηςΔημοκρατίας θαπρέπειναστρέφεταικατάτηςΔημοκρατίας μέσωτουοργάνου 20 εκείνου καιεπανειλημμένα ηπαράλειψησυνένωσης τουκατάλλη λουοργάνουως διάδικου,θεραπεύτηκε μετηνενδεικνυόμενη,κα τάπερίπτωση αντικαταστάτη. Η παρούσαπροσφυγή,στηνπιοπάνωδιαζευκτικήπερίπτωση,θα ήτανεντελώς απαράδεκτη,γιατί ενώ θααπέβλεπε στην ακύρωση διοικητικής πράξης, στρέφεται κατά ιδιωτών και όχι κατά της Δημοκρατίας ήοποιουδήποτε οργάνου της, έστω και του μη κα τάλληλου, ήτης όποιας αρμόδιαςαρχής.Θαήταναδιανόητονα ελεχθεί το κύρος διοικητικής απόφασης, χωρίς ναδοθεί στη Δημοκρατίαήτην όποιααρμόδιαΑρχή,η δυνατότηταναακουσθεί. 25 30 Η προσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. 35 Αναφερόμενες υποθέσεις: Christodoulou v.Republic, 1 R.S.C.C. 1, HadjiPapasymeou v.Republic
(1984)3 C.L.R. 1182, 40 Peletico Ltd. v.Republic
(1985)3 C.L.R. 1582, Fesasand Others v.Republic
(1989)3 C.L.R. 63, 1110 4ΑΛΛ. Φακοντής ν.Εταιρείας Shellκ.ά. AlexandraRenta CarLtdv. Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ. 772, Πολυδώρου v.ΔημοκρατίαςκαιΆλλοι
(1993)4Α.Α.Δ. 371. 5 Προσφυγή. 10 Προσφυγή με την οποία ο αιτητής ζητά την ακύρωση της άδειας ανέγερσης, τοποθέτησης και λειτουργίας πρατηρίουπε τρελαιοειδών της Shell επί αριθμού οικοπέδων στη λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίουστη Γεροσκήπου. Μ.Πισσάς, γιατον Αιτητή. Π.Πολυβίου,γιατους Καθ'ων ηαίτηση. 15 20 25 30 35 40 Cur. adv. vult. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Ενώ αναφέρεται ως ζητούμενη θε ραπεία ηακύρωση της άδειαςανέγερσης, τοποθέτησης και λει τουργίαςπρατηρίουπετρελαιοειδών τηςShell επί αριθμούοικοπέδων στη λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στη Γεροσκή που, ηπροσφυγήστρέφεται εναντίον της εταιρείαςShellκαιάλ λων δυο ιδιωτών. Στις προδικαστικές ενστάσεις των καθ' ων η αίτηση, μεταξύ των οποίων καιηθέσητουπωςηπροσφυγήείναι,εν πάσηπερι πτώσει, εκπρόθεσμη,ο αιτητής με τηγραπτήαγόρευση του δικη γόρουτου,αντέταξεισχυρισμούς πουαποκαλύπτουνσύγχυσηως προς τη φύσητης δικαιοδοσίαςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου στα πλαίσια του Αρθρου 146 του Συντάγματος. Ο αιτητής δηλώνει πωςδεναποσκοπείμετηνπροσφυγήτουστοναστραφείκατάτης διοικητικής πράξηςτης έκδοσης άδειας "εγκατάστασηςπρατηρί ου" αλλά "κατάπράξεων και ενεργειών προσώπων που δεν εξα σκούν οιανδήποτεδιοικητικήήεκτελεστικήεξουσία". Εξ ουκαιη πληθώρα των επιχειρημάτων που αναπτύχθηκαν αναφέρεται, όπως επεξηγείται στην αγόρευση, στη "ζημιογόνο" ενέργεια του πρατηρίου "εις τον χώρον καιτο οικιστικόν περιβάλλον". Στο στάδιοτων διευκρινίσεων επέσυρα την προσοχή τουδι κηγόρου του αιτητή στα επιχειρήματα των καθ' ων η αίτηση αναφορικάμε τοαπαράδεκτο της αίτησης ενόψει του χειρισμού και των δηλώσεων πουέγιναν. Υποβλήθηκεαίτησηγιααναβολή την οποίακαι ενέκρινα, παρά την ένσταση των καθ'ων ηαίτη ση, για να δοθεί η ευκαιρία που ζήτησε ο αιτητής για να κατα χωρίσει αίτηση για τροποποίηση της προσφυγής έτσι ώστε να 1111 Κώνσταντινίδης, Δ. Φακοντήςν.ΕταιρείαςShell κ,ά.
(1993)φαίνεται σ* αυτή ως καθ' ου η αίτηση το όργανο που εξέδωσε την αναφερθείσα άδεια.Ηαίτηση,σύμφωνα με τις οδηγίες που δόθηκαν,θαέπρεπεναυποβληθεί μέσασε επτάμέρεςκαιναεπι δοθεί τόσο στους καθ' ων η αίτηση όσο και στο διοικητικό όρ γανοτου οποίου θαεπιζητείτο ηεμπλοκή στη διαδικασία. 5 Ο αιτητής καταχώρισε εξ πάρτε αίτηση. Υπέδειξα εκ νέου την ανάγκηγια επίδοση της και, μετά από σχετικό αίτημα,όρισα νέα ημερομηνία για το σκοπό αυτό. Κατάτηννέαημερομηνία εμφανί στηκεκαιοδικηγόροςτωνκαθ'ωνηαίτηση,όχιόμωςγιατίτουεπι δόθηκεηαίτησηαλλάγιατί,μεδικήτουπρωτοβουλίαπληροφορή θηκε το γεγονός του ορισμού της υπόθεσης. Εν πάση περιπτώσει, δεν είχε επιδοθεί η αίτησηούτε στο όποιο διοικητικό όργανοείχε υπόψητουοαιτητήςκαιχρειάστηκεναδοθείνέαημερομηνία. Την επόμενη φορά,εμφανίστηκε μόνο ηδικηγόρος τωνκαθ' ων η αίτηση. Με δική της εισήγηση η αίτηση αναβλήθηκεξανά. Τελικά επειδήούτε κατάτηντελευταία ημερομηνία εμφανίστηκε ή εκπροσωπήθηκε ο αιτητής παρά το ό,τι είχε ειδοποιηθεί ο δι κηγόρος τουαπότησυνάδελφο τουγιατηνάλληπλευρά,καιδε δομένου ότι ηαίτηση δεν είχε ακόμαεπιδοθεί σε οποιονδήποτε, έκρινα πως είχαν εξαντληθεί τα περιθώρια για άλλο χειρισμό και απέρριψατηναίτηση. 10 15 20 Ηυπόθεση,επομένως, θακριθεί πάνωστηβάση των στοιχείων 25 πουπροσδιόρισα απότηναρχή. Εφ' όσο η αίτηση,όπως δηλώνει ο αιτητής, δεν αποσκοπεί στην αναθεώρηση διοικητικής πράξης αλλάστρέφεται "κατάπράξεωνκαιενεργειών προσώπωνπουδεν εξασκούν οιανδήποτε διοικητική ήεκτελεστική εξουσία", θαπρέ πει να απορριφθεί γιατί ποτέ δεν θα μπορούσε να τεθεί ζήτημα 30 άσκησης δικαιοδοσίας απότο Ανώτατο Δικαστήριο κατά τοάρ θρο 146 τουΣυντάγματοςσεσχέσημεο,τιδήποτεπουδενθαήταν απόφαση, πράξη ή παράλειψη οργάνου, αρχής ήπροσώπου που ασκεί εκτελεστικήήδιοικητική λειτουργία. 35 Είδα το θέμα και από διαζευκτική σκοπιά. Αναφέρεται στην προσφυγή ως αιτούμενηθεραπείαη ακύρωσηάδειαςπουεκδόθη κεκαιθαμπορούσε, ίσως,ναθεωρηθεί ότι παράτηνασάφειαπου την χαρακτηρίζεικαι παρά τηναγόρευση πουακολούθησε, παρα πέμπεισεεκτελεστήδιοικητικήπράξη. Είναιθεμελιωμένοότιηδι- 40 οικητική προσφυγή ασκείταικατά διοικητικής απόφασης, πράξης ή παράλειψης και ότι το κατάλληλο διοικητικό όργανο φαίνεται ως διάδικος στην προσφυγή μόνο γιανα τουδοθεί η δυνατότητα να ακουστεί. Συναφώς,έχει εξηγηθεί πως ηπροσφυγή κατά της 1112 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 Φακοντής ν.Εταιρείας Shellκ.α. Κωνσταντινίδης,Δ. απόφασης διοικητικού οργάνου τηςΔημοκρατίας θαπρέπεινα στρέφεται κατάτης Δημοκρατίας μέσω του οργάνου εκείνου και επανειλημένα ηπαράλειψη συνένωσης του κατάλληλου οργάνου ωςδιάδικου,θεραπεύθηκε μετην ενδεικνυόμενη,κατά περίπτωση αντικατάσταση. (Βλ. Christodoulou v.Republic, 1R.S.C.C 1, HadjiPapasymeouv.Republic
(1984)3C.L.R.1182,PeleticoLtd v.Republic throughthe Ministryof Commerce andIndustry
(1985)3CL.R. 1582, CostasFesasand Others v.TheRepublicof Cyprus, throughtheMinistryof Interior
(1989)3(A) C.L.R. 63, AlexandraRent a CarLtd καιΚυπριακή Αημοκρατια διά τον ΥπουργούΣυγκοινωνιώνκαι 'Εργων
(1992)4ΑΛΛ. 772. Η παρούσαπροσφυγή,στην πιο πάνωδιαζευτικήπερίπτωση, θαήτανεντελώς απαράδεκτηγιατίενώθααπέβλεπεστηνακύρωση διοικητικής πράξηςστρέφεται κατά ιδιωτών καιόχικατά της Δημοκρατίας ήοποιουδήποτε οργάνου της, έστω και του μή κα τάλληλου,ήτηςόποιαςαρμόδιαςαρχής:(Βλ. σχετικάκαι Μαρίνα Πολυδώρου ν. ΚυπριακήςΑημοκρατιακαιΆλλοι
(1993)4 ΑΛΛ. 371). Θαήταναδιανότητοναελεγχθεί τοκύρος διοικητικήςαπόφάσηςχωρίςναδοθείστηΔημοκρατίαήτηνόποιααρμόδιαΑρχή, ηδυνατότηταναακουσθεί. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιμε έξοδα εναντίον τουαιτητή. 25 Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα εναντίον τον αιτητή. 1113