(1993)25 Μαΐου, 1993 [ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/οπής] ΛΕΝΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΑΡΧΗΣΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ' ης ηαίτηση. (Συνεκδικαζόμενες ΥποθέσειςΑρ. 868/91, 880/91, 927/91, 964/91) Διοικητική πράξη — Ανάκληση— Αρχές καικρίσηπερί μη συνδρομής δυνατότητας ανάκλησης, ελλείψει εκτελεστής πράξεως προς ανά κληση,στην εξετασθείσαπερίπτωση. Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου — Υπάλληλοι—Προαγωγές — Καν. 10
(7)του περί Προσωπικού τηςΑρχής Κανονισμών τον 1982 έως 1990— Ερμηνεία και επικρότηση του τρόπου εφαρμογήςτον από την Αρχή. 5 Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρον — Προαγωγές— Εισήγηση τον Γένιχον Διευθυντή — Επιτρέπεται και επιβάλλεται η διατύπωση των προσωπικών του απόψεων για τους υποψηφίους. 10 Οι περί Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Γενικοί Κανονισμοί τον 1982 έως 1990— Καν. 10
(7)— Καθαράαξιοκρατική προσέγγιση κατά τις προαγωγές — Αποδέσμευση από παρά γοντες όπως ηαρχαιότητα. Διοικητική πράξη — Αναδρομικότητα — Απαγόρευση— Εξαιρέσεις— ΠερίπτωσηειδικήςδιάταξηςΝόμουπον προβλέπει τηναναδρομικότητα—Αποκλεισμός τηςπερίπτωσηςαυτήςστηνκριθείσαυπόθεση. 15 20 Ακνρωτική Απόφαση — Μερικήακυρότητα τηςπροσβαλλόμενηςπρά ξης σεσυνδυασμόμε τοδιαιρετόαυτής—Δικονομικό κώλυμμακαι έλλειψηεννόμου συμφέροντοςγια ακύρωσητουμέρουςτηςπράξης 25 που αφορούσεστην αναδρομικότητατωνπροαγωγών —Αποκλίνο ντα νομολογιακά πορίσματα. 1196 4ΑΛΛ. Δημητρίουκ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ. Μετην παρούσαπροσφυγήπροσβλήθηκε ηαπόφασηπλήρωσης 17θέσεων Επιθεωρητών στην Α.ΤΗ.Κ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τις προσφυγές,αποφάσισε ότι: 1. Αναφορικά με τον ισχυρισμό περί νόμιμης αναδρομικότητας στην απόφαση,ηΔημοκρατία ν.Περικλέουςκαι Άλλοι,στην οποίαανα φέρθηκεηκαθ'ηςηαίτηση,αποφάσισεότιοουσιώδηςχρόνοςγιατην κατοχήτωνπροσόντων πουαπαιτούνταιγιαμιαθέση είναιητελευ ταίαημέρατηςπροθεσμίαςπουτάσσει ησχετική προκήρυξητωνθέ σεωνγιαυποβολήαιτήσεων. Καιστηνπερίπτωσηπροαγωγώνείναιη ημερομηνία που λήφθηκε η πρόταση της ενδιαφερόμενης αρμόδιας αρχής από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, σύμφωνα με το Αρθρο 17 του προϊσχύσαντος Νόμου περί Δημόσιας Υπηρεσίας (Ν. 33/67).Δεδιακρίνεταιοποιοδήποτεέρεισμαγιαδιεύρυνσητηςαρ χήςαυτήςσεκατάστασηόπωςηπαρούσα. ΤοΔικαστήριοδεβρίσκεταιμπροστάστην περίπτωσηπουεπιτρέπεται ηαναδρομικότηταχάρηντης συμμόρφωσης της Αρχήςπρος τη νομιμότητα.Δεν υπάρχειεδώεπανεξέτασηπουεπιβάλλει η ανάκλη ση κάποιαςδιοικητικής πράξης.Σύμφωνα με τον Π.Δ. Δαγτόγλου "Γενικό Διοικητικό Δίκαιο"
(1984)Β' έκδοση σελ. 235 "ανάκλησηεί ναιηδιοικητικήπράξημετηνοποίααίρεταιηισχύς γιατο μέλλονή αναδρομικώς μίας άλλης διοικητικής πράξεως". Η απόφασηεδώ, γιαπλήρωσηκενώνθέσεων,δενήτανεκτελεστήδιοικητικήαπόφαση που θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο ανακλητικής πράξης και στη συνέχεια επανεξέτασης. Όμως η παρατυπίαδεν επιφέρει ακυρότητα.Απότηνέρευνατωνφακέλωνδεδιαπιστώθηκεοποιοδήποτέστοιχείο πουεμφανίζεταιμετάτις2/11/90καιπριναπότοχρό νο λήψης της απόφασηςτου Συμβουλίου Προσωπικού ήτης ίδιας τηςαπόφασηςτης Αρχής, πουθαμπορούσε ναεπηρεάσει μεοποιο δήποτετρόποτηνεγκυρότητατηςτελευταίας.Τοθέμα αντιμετώπισε ακριβώς έτσι ο Δικαστής Κούρρης στην προσφυγή Μερόπη Κολοχασίδον ν.Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου και ακολουθείται και στηνπαρούσα. 2. Δεν υπάρχει τίποτε στον Καν. 10
(5), που αναφέρεταιστη συμμε τοχήτου Συμβουλίου Προσωπικού στη διαδικασία προαγωγών, που νααποκλείει τις ενέργειες στις οποίες προέβη το Συμβούλιο αυτό στην παρούσαπερίπτωση. Εξάλλου οι εισηγήσειςτου έχουν μόνο συμβουλευτικό χαρακτήρα και δε δεσμεύουν την Αρχή. Στηνπροκείμενη περίπτωση,όπως συνάγεται απόταπρακτικά,η Αρχήέκαμετηδικήτηςέρευνακαισύγκριση τωνυποψηφίωνπρο1197 Δημητρίου κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)τού πάρει απόφαση. Αναφορικά με τηχρήσητων κριτηρίων του Καν. 10
(7)απότοΣυμ βούλιο Προσωπικού, η ομοιογενής αντιμετώπιση του έργου τους, προάγει αντί να πλήσσειτον σκοπό της διαδικασίας,που δεν είναι άλλος απότον εντοπισμό των πιο ικανών στελεχών για την επάν δρωσητωνθέσεων. Τοαπευκταίο ενδεχόμενο τηςδιαφορετικήςπρο σέγγισηςαπόταδύοόργανα,δυνατόναδημιουργούσε προβλήματα, αναφορικάμετοκύροςήτηβαρύτητατης συμβουλής. 5 10 3. ΟΓενικός Διευθυντής τηςΑρχήςείναι απότους Κανονισμούς επι φορτισμένος μετο καθήκοννακάμνει τις εισηγήσειςτουπροςτην Αρχή. Ηάποψητου, λόγω της θέσης του,πρέπει να αποτελεί συ στατικότης εισήγησης. Αλλιώτικατοέργοτουθαπεριοριζόταν στη μετάδοση τουυλικού των φακέλων στην Αρχήπουούτως ήάλλως στο τελικό στάδιο είναι μπροστά της. Μιατέτοια ερμηνεία δενεκ φράζειτο πνεύματου Καν. 10
(5).Ούτε προωθεί ευρύτερατηνιδέα των Κανονισμών που αναφέρονται στη στελέχωση της Αρχής με του ικανότερους. 15 20 4. Από τηλεκτική διατύπωσητου Καν. 10
(7)προκύπτειότι στιςπροα γωγές της Αρχής, επικρατεί η καθαράαξιοκρατική προσέγγιση. Οι προαγωγές αποδεσμεύονται απόπαράγοντεςόπωςηαρχαιότηταως αυτοτελές κριτήριο. Ηικανότητατουυπαλλήλου πρέπειναφαίνεται έμπρακτα κατάτην άσκηση των καθηκόντων του,όπως στοιχειοθετείται απόταφύλλα ποιότητας καιταυπόλοιπα στοιχεία τωνπρο σωπικών φακέλων. Δεν υπάρχει τίποτε στο διαθέσιμο υλικό, που ανατρέπειτις επιλογές τηςΑρχήςστηνπαρούσαπερίπτωση. 25
- Καταρχήν η διοικητική πράξη δεν μπορεί να ισχύει αναδρομικά. 30 Εντούτοις υπάρχει εξαίρεση στην περίπτωση ειδικής διάταξης Νό μου,που διέπει το θέμα,η οποίαπροβλέπει τηναναδρομικότητα. Χρειάζεται οΝόμος με ειδικήδιάταξηναεπιτρέπει ρητάτηνανα δρομικότητα.Αυτόδεσυμβαίνει στην υπόθεση αυτή. Επομένως,η πράξηπροαγωγής,δεν μπορούσε ναανατρέξει σεχρόνο πριναπό την έκδοση της. 35
- Ηεπίδικηπράξηείναι νομικάδιαιρετή.Το μέρος τηςαπόφασηςπου αφοράτην επιλογή των ενδιαφερομένων διαχωρίζεται απότην ανα40 δρομικότητα των προαγωγών. Στην υπόθεση Μερόπη Κολοκασίδου τοΔικαστήριο πράγματιακύρωσεμόνο τοπαράνομομέροςτηςπρά ξηςδηλαδήτην αναδρομικότητατωνπροαγωγών.ΤοΔικαστήριο πι στεύειότιυπάρχειδικονομικόκώλυμαγιαναακολουθήσει τέτοιαλύ1198 4ΑΛΛ. Δημητρίουκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ. ση. OLπροσφυγέςπλήττουντιςπροαγωγέςστηνολότητατουςχωρίς ναστρέφονταιειδικάκατάτηςαναδρομικότηταςπουδόθηκεσεαυτές. Οιπροσφυγέςαπορρίπτονταιχωρίςέξοδα. 5 Αναφερόμενες υποθέσεις: Ρ.Ι.Κ. ν.Καραγιώργηκ.ά.
(1991)3Α.Α.Δ. 159, 10 Republicv. Pericleousa.o.
(1984)3C.L.R. 577, Κολοκασίδουν. Α.ΤΗ.Κ.
(1992)4Α.Α.Δ. 4801, Χριστοδούλονν. Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4 Α.Α.Δ. 40, 15 Δημοκρατία ν. Ορφανίδηκ.ά.
(1992)3Α.Α.Δ. 205, Κνπριανούν. Α.ΤΗ.Κ
(1993)4Α.Α.Δ. 1051, 20 Republicv. Mozoras
(1970)3 C.L.R. 210, Afxentiou v. P.S.C
(1973)3C.L.R. 309, Χατζηβασιλείονκ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ.
(1992)4Α.Α.Δ.
- 25 Προσφυγές. 30 Προσφυγέςεναντίοντηςαπόφασηςτηςκαθ' ηςηαίτηση Αρχής μετηνοποίαπροάχθηκανταενδιαφερόμεναμέρηστιςθέσειςΕπιθεωρητή(διοικητικόπροσωπικόκαιπροσωπικόεκμετάλλευσης). Τ.Παπαδόπουλος,γιατουςΑιτητέςστιςΥποθέσειςΑρ.868/91 & 927/
- 35 Α. Σ.Αγγελίδης,γιατις Αιτήτριες στηνΥπόθεσηΑρ.880/
- Ε.Βραχίμη,γιατηνΑιτήτρια στην ΥπόθεσηΑρ.964/
- Κ. ΧΊωάννου, γιατην Καθ' ηςη αίτηση. 40 Cur. adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Στον κατάλληλοχρόνο είχε διαταχθεί συνεκδίκασητων παραπάνωπροσφυγών αφού μεαυτέςπροσβάλλεταιη 1199 Νικήτας, Δ. Δημητρίουκ.ά. v. Α.ΤΗ.Κ.
(1993)ίδιααπόφασητηςΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρου,ημερ. 26/7/91, ναπροάξειταενδιαφερόμεναμέρηκαιδεδομένουότιπροβλήθηκαν κοινοί λόγοι ακύρωσης. Με την απόφαση πραγματοποιήθηκε η πλήρωση 17κενών θέσεων επιθεωρητή (πουαφορούσε στοδιοικη τικόπροσωπικόκαιπροσωπικόεκμετάλλευσης) γιατιςοποίεςέγι5 νε πρόνοια στον προϋπολογισμό της Αρχήςγια το
- Κανένας από τους αιτητές δεν προσέβαλε τις προαγωγές όλων των προαχθέντων. Οαριθμόςκαιταονόματατων θιγομένων στηνκάθεπε ρίπτωσηπεριλαμβάνεταισεκατάλογοπουεπισυνάπτεται.Έχειση μασίανααναφερθείότι στις προαγωγές δόθηκεαναδρομικήδύνα- 10 μηαπό 31/12/
- Επισημαίνω απότηναρχή ταπιοκαθοριστικάπεριστατικάπου αποτέλεσαν το φόντο γιατηδιαμόρφωση των επιχειρημάτων των αιτητών. Η πλήρωση των θέσεων είχε αποφασισθεί στις 2/11/90 15 προτού εκδοθεί ηγνωστή απόφασητης Ολομέλειας του δικαστηρί ουΡ.Ι.Κ. ν.Καραγιώ&γη και Αλλων
(1991)3 Α.Α.Δ.
- Με την απόφαση, ημερ. 14/2/91,κρίθηκε αντισυνταγματική η συγκρότηση του διοικητικού συμβουλίου του Ιδρύματος. Οι προεκτάσεις της απόφασης σης πράξεις των συμβουλίων καιτωνάλλων ημικρατι- 20 κών οργανισμών, περιλαμβανομένης της Αρχής,που λήφθηκαν με παράνομησυγκρότηση, ήτανφανερέςκαικαταλυτικές. Τοδιοικητικό συμβούλιο της Αρχής με τηνέα νόμιμη συγκρό τηση του αντιμετώπισε το ζήτηματηςπλήρωσης των θέσεων υπό 25 το πρίσμα της δικαστικής απόφασηςστις 3/5/91.Δίνοντας τηδι κήτηςερμηνεία,ηΑρχή αποφάσισεναδιενεργήσει τις προαγωγές με βάση το πραγματικό και νομικό καθεστώς της 2/11/90,που πρωτοπήρε την απόφασηπλήρωσης τους. Στησυνέχεια μεθοδεύθηκε η πλήρωση των θέσεων στα πλαίσια των μηχανισμών που 30 διαγράφουν οι περί Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Γενικοί Κανονισμοί του 1982 έως
- Έτσι συνήλθεπρώτατο συμβούλιο προσωπικού {Καν. 10
(5)}. Ησυνεδρίαση τουέγινεστις 16/7/91 (βλέπεπρακτικότεκμ.2).Θεω- 35 ρήθηκανυποψήφιοι 111υπάλληλοι πουκατείχαντηθέση γραφέα 1 στον αμέσως κατώτερο της επίδικης θέσης βαθμό.Από αυτούςξε χώρισε, ύστερα απόσύγκρισημεταξύ τους,43 σαν τους επικρατέ στερους. Η διεργασία αυτή έγινε με βάση τα κριτήρια του Καν. 10
(7).Συνεκτιμήθηκαν οι βαθμολογίες, οι παρατηρήσειςκαιοι συ- 40 στάσεις τωνπρο'ίσταμένων καιταφύλλαποιότητας/προαγωγήςγια την 5ετία απότο Νοέμβριο του 1985 μέχρι το Νοέμβριο του
- Λήφθηκε επίσης υπόψητοπεριεχόμενο των προσωπικών φακέλων μέχρι τις2/11/
- Προκρίθηκαν,εκτός των ενδιαφερομένων,και OL 1200 4ΑΛΛ. Δημητρίου κ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ. Νικήτας,Δ. αιτητέςστιςπροσφυγές 868,880και927/
- 5 10 15 20 25 30 35 40 Μενέα επιλογή που έγινε μεγνώμονα τους ίδιους παράγοντες οκατάλογοςτων υπερτερούντων περιορίστηκε από43 σε25.Αυτή τη φορά αποκλείστηκαν όλοι οι αιτητές πλην του Ερωτόκριτου Στυλιανού (αιτητήστην προσφ.αρ.927/91).Ακολούθησεπεραιτέ ρωσύγκρισηγιανατοποθετηθούν οι εναπομείναντες σεκατάλογο κατά σειρά προτεραιότητας. Τις πρώτες 17 θέσεις κατέλαβαν οι προαχθέντες μεταξύ των οποίων και οι ενδιαφερόμενοι στον επισυνημμένο κατάλογο.ΟαιτητήςΕρωτόκριτος Στυλιανούκατετάγη 19ος. Μόνο ένα από τα μέλη του συμβουλίου προσωπικού, που έκαμεχωριστήαξιολόγηση,υποστήριξε τηνυποψηφιότητατου(τον έβαλε ένατοστησειρά). ΟΓενικός Διευθυντής, στην εισήγηση τουπροςτηνΑρχή υιοθέ τησε, μετάαπόδικήτου έρευνα,τησύσταση του συμβουλίου προ σωπικού γιατους 17και επίσης πρότεινε την προαγωγήτους. Λε πτομέρειες των ενεργειών τουκαιτων στοιχείων που αποτέλεσαν τηβάσηγιατην εκτίμηση τουυπάρχουνστο πρακτικότεκμ.
- Συγκαταλέγεταιδεσεαυτόκαιη προσωπικήτουάποψη γιατονκάθε υποψήφιο.Αναφέρω ειδικάτο γεγονός γιατί επικρίθηκε, όπωςθα δούμε,ηενέργεια αυτήτουγενικού διευθυντή. Για το τέρμα της διαδικασίας μπροστά στο διοικητικό συμβούλιο της Αρχής μας κατατοπίζουντα πρακτικά, τεκμ. 1 και
- Ηαπαρίθμησητωνστοιχείων πουεπέδρασανστηλήψητηςεπίδι κης απόφασηςπεριλαμβάνει και τηγνώμη του συμβουλίου προ σωπικού, την εισήγησητου γενικού διευθυντή, τα φύλλα ποιότη ταςκαιτοπεριεχόμενο τωνπροσωπικών φακέλων.ΑκόμηηΑρχή προβαίνει σε ιδιαίτερες παρατηρήσεις για όλους τους υποψηφί ους για να καταλήξει ότι οι προαχθέντες υπερέχουν "όλων των υπολοίπων υποψηφίων σε επίδοση, απόδοση και ικανότητακαι ότι είναι οι καταλληλότεροι". Δεν υπάρχει διαφωνία(εξάλλου εύκολα διαπιστώνεται απότα πρακτικά)ότι η καταλληλότητα των υποψηφίων αποφασίστηκε με βάσηταδεδομέναπουτους αφορούσανόπωςήτανδιαμορφωμένα στις2/11/
- Αυτόόμως,κατάτην εισήγηση των αιτητών,αποτελεί ασύγγνωστο λάθος. Η πλήρωση τηςθέσης έπρεπεναγίνει μεβάση τονομικό καιπραγματικόκαθεστώς της26/7/91ημερομηνίας που λήφθηκε η απόφαση.Οδικηγόρος τηςκαθήςπροσπάθησε νααντι κρούσει τηθέση αυτήλέγοντας ότι η υπόθεσηΡ.Ι.Κ. ν. Καραγιώργη και 'Αλλης, ανωτέρω, επέβαλλε ανάκληση της προηγούμενης απόφασης της2/11/90 και επανεξέταση της πλήρωσης των θέσεων 1201 Νικήτας,Δ. Δημητρίου κ.ά.v. Α.ΤΗ.Κ.
(1993)1 σύμφωνα μετοκαθεστώςπουεπικρατούσε κατάτοχρόνο εκείνο. Τηνπρόταση του,συνέχισεοσυνήγορος,υποστηρίζει ηνομολογία. Η υπόθεση Δημοκρατία ν. Περικλέους και.Αλλων
(1984)3 Α.ΑΑ 577, 586, στην οποίααναφέρθηκεοκ. Χ'Ίωάννου,αποφάσισεότιο ουσιώδης χρόνος γιατην κατοχήτωνπροσόντων που απαιτούνται γιά μιάθέσηείναι ητελευταία ημέρατηςπροθεσμίας πουτάσσει ησχετική προκήρυξητων θέσεων γιαυποβολήαιτήσε ων. Καιστην περίπτωση προαγωγών είναι ηημερομηνία πουλή φθηκεηπρότασητηςενδιαφερόμενηςαρμόδιαςαρχήςαπότηνΕπιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, σύμφωνα μετο αρθρ. 17του προϊσχύσαντος νόμουπερίΔημόσιας Υπηρεσίας αρ.33/67. Δεν μπορώ να διακρίνω οποιαδήποτε ομοιότητα μετο υπόσυζήτηση θέμα. ΟύτευπάρχειοποιοδήποτεέρεισμαγιαδιεύρυνσητηςΑρχήςσεκα τάστασηόπωςη παρούσα. 5 10 15 Έχωτηνάποψηπωςδεβρισκόμαστε μπροστάστην περίπτωση που επιτρέπεται ηαναδρομικότηταχάρηντηςσυμμόρφωσης της Αρχήςπροςτηνομιμότητα.Δεν έχουμε εδώεπανεξέτασηπουεπι βάλλει ηανάκλησηκάποιαςδιοικητικήςπράξης. Σύμφωναμετον Π.Δ.Δαγτόγλου "ΓενικόΔιοικητικό Δίκαιο"
(1984)β'έκδοσησελ. 235 "ανάκληση είναι ηδιοικητική πράξη μετηνοποία αίρεταιη ισχύς γιατομέλλον ήαναδρομικώς μίας άλλης διοικητικής πρά ξεως". Ηαπόφασητης2/11/90δενήτανεκτελεστήδιοικητικήαπό φαση πουθα μπορούσε νααποτελέσει αντικείμενο ανακλητικής πράξηςκαι στη συνέχεια επανεξέτασης.Όμωςκατέληξαότι η πα ρατυπίαδενεπιφέρει ακυρότητα.Απότηνέρευνατωνφακέλωνδε διαπίστωσα οποιοδήποτε στοιχείο που εμφανίζεται μετά τις 2/11/90 και πριν απότοχρόνο λήψης τηςαπόφασηςτου συμβου λίου προσωπικού ήτης ίδιας της απόφασης τηςΑρχής που θα μπορούσεναεπηρεάσει μεοποιοδήποτετρόποτηνεγκυρότητατης τελευταίας.ΤοθέμααντιμετώπισεακριβώςέτσιοδικαστήςΚούρρηςστηνπροσφυγήΜερόπηΚοΧοκασίδονν.ΑρχήςΤηλεπικοινω νιώνΚύπρου
(1992)4Α.Α.Δ.4801.Πιστεύωπωςείναιηορθήπρο σέγγισηκαιτηνακολουθώ. Ηεπόμενη εισήγησητων αιτητών είναι ότιλαθασμένακαι πα ράνοματοσυμβούλιο προσωπικούπαρέσχετησυμβουλή τουστην Αρχήστηριζόμενο στακριτήριατου Καν. 10
(7)πουμόνο ητελευ ταία μπορεί ναχρησιμοποιήσει κατά τηλήψη τηςτελικής απόφασης.Δεν περιορίστηκε σεσυμβουλή,όπωςορίζει ο Καν. 10
(5), αλ λάπροέβησεσυγκρίσεις καιαξιολογήσεις, φτάνονταςμέχρι τοση μείονακαταρτίσεικατάλογοτωνυποψηφίωνμεσειράπροτεραιό τηταςτων επικρατέστερων. ΑςδούμετιπροβλέπειοΚαν.10
(7): 1202 20 25 30 35 40 4AAA. 5 10 15 20 25 30 35 40 Δημητρίουκ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ. Νικήτας, Δ. "OL κρίσεις για προαγωγήδιενεργούνται με βάσητηνυπηρε σιακήεπίδοσηκαιαπόδοσητων υποψηφίωνκαιτην ενγένει ουσιαστική καταλληλότητα τους, όπως προκύπτει από τα στοιχεία τουπροσωπικούτουςφακέλου, ταφύλλαποιότητας και ταφύλλα προαγωγήςτους." Θα παρατηρούσα πρώτα ότι δεν υπάρχει τίποτε στον Καν. 10
(5),πουαναφέρεταιστη συμμετοχή του Συμβουλίου Προσωπι κού στη διαδικασίαπροαγωγών, που να αποκλείει τις ενέργειες στις οποίες προέβητο συμβούλιο αυτόστην παρούσα περίπτωση. Εξάλλου OL εισηγήσεις του έχουν μόνο συμβουλευτικό χαρακτήρα καιδεδεσμεύουντηνΑρχή.Στηνπροκείμενηπερίπτωση,όπωςσυ νάγεταιαπόταπρακτικά,η Αρχή έκαμετηδικήτηςέρευνακαισύ γκριση των υποψηφίων προτούπάρει απόφαση(βλέπε προσφυγή ΕλληΧρισχοδουλου ν.Αρχής ΤηλεπικοινωνιώνΚνπρου
(1993)4 Α.Α.Δ. 40). Αναφορικά μετηχρήσητωνκριτηρίων τουΚαν. 10
(7)απότο συμβούλιο προσωπικού, θα τολμούσα να παρατηρήσω ότι η ομοιογενής αντιμετώπιση τουέργου τους προάγει αντίναπλήσσει τον σκοπό της διαδικασίας που δεν είναι άλλος από τον εντοπισμό τωνπιο ικανώνστελεχώνγιατην επάνδρωσητωνθέ σεων. Το απευκταίο ενδεχόμενο της διαφορετικής προσέγγισης από τα δύο όργαναδυνατό να δημιουργούσε προβλήματα αναφορικάμετο κύρος ήτηβαρύτητατης συμβουλής. Πρέπειναλεχθείότι διαμορφώνονταςτηνεισήγησητουο Γε νικόςΔιευθυντής δεν έλαβευπόψημόνοτοπεριεχόμενο τωνφα κέλων, αλλά εξέφρασε την προσωπική τουγνώμη γιακάθευποψήφιο. Αυτό έδωσε λαβήσε επιχείρημα ακυρότηταςότι δηλαδή αποτελεί στοιχείο κρίσης μη προβλεπόμενο από τους κανονι σμούς. Και εν πάσηπεριπτώσει ότι ο Γενικός Διευθυντήςπαρέ λειψενακαταγράψειποίαακριβώςείναιηγνώμη αυτή.Τέλοςοι αιτητές απέδωσαν στην εισήγηση γενικότητα και αοριστία σε βαθμόπουδικαιώνει την εισήγησηπωςδεν αιτιολογείται. Ο Γενικός Διευθυντής τηςΑρχής είναι απότους κανονισμούς επιφορτισμένος μετοκαθήκοννακάμνειτις εισηγήσειςτουπρος τηνΑρχή.Θαέλεγαπωςη άποψη του,λόγωτηςθέσης του,πρέπει νααποτελεί συστατικό τηςεισήγησης. Αλλοιώτικατοέργοτουθα περιοριζόταν στη μετάδοση τουυλικού των φακέλων στην Αρχή πουούτωςήάλλως στοτελικό στάδιοείναι μπροστάτης.Νομίζω όμως πως μιατέτοια ερμηνεία δεν εκφράζειτο πνεύματου Καν. 10
(5). Ούτεπροωθεί ευρύτερατην ιδέατωνκανονισμών πουανα1203 Νικήτας, Δ. Δημητρίουκ.ά.v.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)φέρονται στηστελέχωσητηςΑρχήςμετους ικανότερους.Τοπρα κτικό,τεκμ. 3,επιμαρτυρεί τηνέκτασητης συμμετοχής τουΓενι κού Διευθυντή στηδιαδικασίακαιφανερώνει μεπληρότητατα ερείσματατηςκρίσηςτου. 5 Περαιτέρωοιαιτητές προβάλλουν σανλόγο ακυρότητας την απουσία έρευνας απότηνΑρχήαναφορικάμεταπροσόνταπου απαιτεί τοσχέδιο υπηρεσίας πέρααπότοαπολυτήριο μέσης εκ παίδευσης, όπως ηπολύ καλήγνώσητης αγγλικής γλώσσας.Το σχετικό υλικό δεντεκμηριώνει τέτοια μομφή,αλλά δείχνει πως 10 είχεδιεξαχθεί έρευνα σεβάθος.Σεπρώτοστάδιοασχολήθηκεμε την προσοντολογία τωνυποψηφίωντο Συμβούλιο Προσωπικού και ο Γενικός Διευθυντής. Ηέκτασητηςέρευνας του συμβουλί ου φαίνεται στις σελ. 6-14 τουτεκμ. 2. Αρκεί να λεχθεί ότιη έρευνα συνεπαγόταν ταξινόμηση τωνυποψηφίων σε διάφορες 15 κατηγορίες, όπως προβλέπουν οι κανονισμοί (πουδενυπάρχει λόγος ναεξειδικεύσουμε), ύστερα απόδιαπίστωση τωνπροσό ντων του κάθε υποψηφίου.Περαιτέρω αποκαλύπτει ότιτουλά χιστον οι ενδιαφερόμενοι είχαν τοπροσόν της γλώσσας. 20 Από τοπρακτικότηςΑρχής(τεκμ. 1 σελ. 11)φαίνεταιότιαυτή δεν αναφέρθηκεειδικάσταπροσόντα των υποψηφίων,αλλάμνη μονεύειτα στοιχεία που επενέργησαν γιανα μορφώσει τηντελική τηςκρίση. Και ανάμεσασ' αυτά είναι ταπορίσματατουσυμβου λίου προσωπικού και ηεισήγησητου Γενικού Διευθυντή. ΗΑρχή 25 μελέτησεεπίσης τουςπροσωπικούςφακέλουςστους οποίουςείναι συγκεντρωμένα ταπροσόντα.ΌτιέκαμεηΑρχήστουπόσυζήτηση θέμαήταναρκετό(ΒλέπεΔημοκρατία ν,ΔημήτριουΟρφανίδηκαι Αλλων
(1992)3Α.Α.Δ.205.Ηεισήγησηγιαέλλειψηέρευναςτων προσόντων κρίνεται αβάσιμη. 30 Εξίσου αβάσιμημουφαίνεταικαιη επόμενηεισήγησηότιη ίδια η επίδικη απόφασηστερείται αιτιολογίας.Το αντίθετοαποδείχνει το εμπεριστατωμένο πρακτικότης απόφασης πουδεν παραγνωρί ζεικανένααπότουςσχετικούς παράγοντες.Βρίσκωπο)ςηαιτιολό- 35 γηση ήτανπλήρηςχωρίς ναβρίσκεταισεδιάστασημετουλικό των φακέλων (παραπέμπωγιατις σχετικές αρχές στην Αρπαλος Κυ πριανούν.ΑρχήςΤηλεπικοινωνιώνΚνπρου
(1993)4ΑΛΛ. 1051. Οι αιτήτριες στην προσφ. αρ. 880/91 ισχυρίζονται υπεροχή τους σταπροσόντα καιτην αρχαιότηταέναντι τωνενδιαφερο μένων, ενώ οιαιτήτριες στις προσφυγές 868/91και964/91ισχυ ρίζονται ότι υπερέχουν στην αρχαιότητα. Στην υπόθεσηΜερό πη Κολοκασίδου,ανωτέρω,τοδικαστήριοαπέκλεισε τηναρχαι1204 40 4ΑΛΛ. Δημητρίου κ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ. Νικήτας, Δ. ότητα σανκριτήριο επιλογής λέγοντας όπ: 5 10 15 20 25 "Σύμφωνα με τον πιο πάνω Κανονισμό {Καν. 10
(7)},ηαρ χαιότητα δεν αποτελεί κριτήριο προαγωγής. Επομένως, δεν εφαρμόζεται η νομολογία που διαμορφώθηκε σχετικά με τους δημόσιους υπαλλήλους, πουστην περίπτωσητους η αρ χαιότητα είναι ένααπότανομοθετημένα κριτήρια επιλογής." Από τηλεκτική διατύπωσητουΚαν. 10
(7)προκύπτειότι στις προαγωγές της Αρχής επικρατεί η καθαρά αξιοκρατικήπροσέγ γιση. Οι προαγωγές αποδεσμεύονται από παράγοντες όπως η αρχαιότηταωςαυτοτελές κριτήριο.Ηικανότητατουυπαλλήλου πρέπειναφαίνεταιέμπρακτακατάτηνάσκησητωνκαθηκόντων του,όπωςστοιχειοθετείται απόταφύλλαποιότηταςκαιταυπόλοιπά στοιχεία των προσωπικών φακέλων. Δεν υπάρχει τίποτε στοδιαθέσιμουλικό πουανατρέπειτις επιλογές τηςΑρχής στην παρούσαπερίπτωση. Φτάνουμε έτσι στον τελευταίο ισχυρισμό ότι η Αρχή παράνομα έδωσε αναδρομικήισχύ στην προαγωγήτων ενδιαφερόμε νων προσώπων,πουπροβάλλεται σαναυτοτελής λόγος ακύρω σης τηςπράξηςστο σύνολο της. Θαυπομνήσω στο σημείο αυτό ότι η απόφασηλήφθηκεστις 26/7/91ενώ η προαγωγήτων ενδια φερομένων καθορίστηκε να ισχύει από31/12/90.Καταρχήνηδιοικητικήπράξηδεν μπορεί να ισχύει αναδρομικά(Βλέπε Δημο κρατία ν.Μόζορας(\9Ί0) 3Α.Α.Δ. 210,219καιΠορίσματα Νο μολογίας του Σ.τ.Ε. 1929-1959,σελ. 197-198).Εντούτοις υπάρ χει εξαίρεση στην περίπτωση ειδικήςδιάταξηςνόμου πουδιέπει το θέμα, ηοποίαπροβλέπει τηναναδρομικότητα. 30 35 40 Ο δικηγόρος της καθήςανέφερε ότι ο περί Προύπολογισμού τηζ Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Νόμος του 1990 (αρ. 92/90),πουπρονόησε γιατις θέσεις αυτές,αποτελεί ειδικήνομι κήεξουσιοδότηση. Το ίδω επιχείρημαπροβλήθηκεαλλάδεν επικράτησεστις υποθέσειςΑυξεντίου ν.ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπη ρεσίας
(1973)3 Α.Α.Δ. 309 και Μερόπης Κολοκασίδου,ανωτέ ρω. Στιςυποθέσεις εκείνες δεν κρίθηκε αρκετό ότι υπήρχεπρό βλεψη γιατις θέσεις γιαολόκληρο τοχρόνο πουκαλύπτει ονό μος για τον προϋπολογισμό. Χρειάζεται ο νόμος με ειδικήδιάτάξηναεπιτρέπει ρητάτην αναδρομικότητα.Αυτόδε συμβαίνει και στην υπόθεση μας.Επομένως ηπράξηπροαγωγής δεν μπο ρούσε ναανατρέξει σε χρόνο πριν απότην έκδοση της. Ηεπίδικηπράξηείναι νομικάδιαιρετή.Το μέρος της απόφα1205 Νικήτας, Δ. Δημητρίου κ.ά. v. Α.ΤΗ.Κ.
(1993)σης που αφοράτην επιλογή των ενδιαφερομένων διαχωρίζεται από την αναδρομικότητατων προαγωγών (Βλέπε Γ. Μ. Παπαχατζή "Μελέται επί του δικαίουτων διοικητικών διαφορών"4η έκδοση
(1961)σελ. 405 και 406) Στην υπόθεση Μερόπης Κολο κασίδου,ανωτέρω, το δικαστήριο πράγματι ακύρωσε μόνο το 5 παράνομο μέρος της πράξης δηλαδή την αναδρομικότητα των προαγωγών. Με όλο το σέβας πιστεύω ότι υπάρχει δικονομικό κώλυμα για να ακολουθηθεί τέτοια λύση. Οι προσφυγές πλήτ τουν τις προαγωγές στην ολότητα τους χωρίς ναστρέφονται ει δικά κατά της αναδρομικότητας που δόθηκε σε αυτές. (Βλέπε 10 σχόλια δικαστή Κωνσταντινίδη στην απόφαση Χαράλαμπος Χ"Βασιλείον και Αλλοι ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου
(1992)4 Α.Α.Δ. 4136. Περαιτέρω θα μπορούσε να εγερθεί και πρόβλημα έννομου συμφέροντος των αιτητώνναθέσουν τέτοιο ζήτημα. (Βλέπε Δ. Κοντόγιωργα-Θεοχαροπούλου "AL συνέπειαι 15 της ακυρώσεως των διοικητικών πράξεων έναντι της διοικήσε ως" σελ. 115 και 116 που παραπέμπει στο Φ. Βεγλερή "Η συμμόρφωσις της διοικήσεως εις τας αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας"σελ. 80επ.). 20 Πα τους λόγους που εξέθεσα απορρίπτω,τις προσφυγές χω ρίς έξοδα. Ηεπίδικηπράξηεπικυρώνεται. * Οι προσφυγές απορρίπτονται χω ρίς έξοδα. 1206