clr/1993/1993_4_1256.pdf

(1993)31 Μαΐου, 1993 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ,Δ/στής] ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΠΛΑΖΑ ΛΤΔ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΒΕΛΤΙΩΣΕΩΣΓΕΡΜΑΣΟΓΕΙΑΣ, Καθ' ων ηαίτηση. (ΣυνεκδικαζόμενεςΥποθέσειςΑρ. 142/92,143/92,144/92, 145/92, 146/92, 147/92, 148/92, 149/92, 150/92, 151/92, 152/92, 153/92, 154/92, 155/92, 156/92 και 157/92) ΣυνταγματικόΔίκαιο—Σύνταγμα—Άρθρο 24—Φορολογικήυποχρέω­ ση— Φοροδοτική ικανότητα—Διάκριση μεταξύφόρουκαι τέλους. Λέξεις και Φράσεις— Οόρος "φόρος"— Έννοια. 5 Λέξεις και Φράσεις— Ο όρος "τέλος"— Έννοια. Οι περί Χωρίων (Διοίκηση και Βελτίωση)(Τροποποιητικοί) Κανονι­ σμοί Γερμασόγειας του 1991, (ΚΛ.Π. 384/91) — Καν. 181, παρά­ γραφος

(2)— Τοδικαίωμα που επιβάλλειείναι φόρος — Ο φόρος 10 αυτός επιβάλλεται στον κάτοχο - διαχειριστή καιόχι στον ιδιοκτή­ τη του τουριστικού καταλύματος. Διοικητικό Δίκαιο — Κανονιστικές Πράξεις τηςΔιοικήσεως—Δε νο­ είται κακή χρήση διακριτικής ευχέρειας επί αυτών, αλλά μόνο υπέρβαση εξουσιοδοτήσεως. 15 Ερμηνεία— Σκοπός και τρόπος ερμηνείας — Ερμηνείατου Καν. 181 τωνπερί Χωρίων (Διοίκησηκαι Βεβαίωση) (Τροποποιητικών) Κα­ νονισμώνΓερμασόγειας του 1991 (ΚΛΠ. 384/91), παράγραφος

(1)και

(2)στην κριθείσαπερίπτωση. Οι αι,τητέςμετις προσφυγές ζήτησαν τηνακύρωσητων διοικη­ τικών πράξεων ήαποφάσεωντουΣυμβουλίου ΒελτιώσεωςΓερμασόγειας, με τις οποίες επιβλήθηκαν και ή απαιτήθηκαν και ή ει- 25 1256 20 4ΑΛΛ Ξενοδ. Επιχ.ΠλάζαΛτδκ.ά. ν.Συμβ. Βελτ. Γερμασόγειας σπράχθηκαναπότους αιτητέςγιατηνπερίοδο μετάτην 1η Ιανουα­ ρίου, 1992, δικαιώματαδιανυκτέρευσης μεβάση τουςπερί Χωρίων (ΔιοίκησηκαιΒελτίωση)(Τροποποιητικοί)Κανονισμούς Γερμασόγειαςτου 1991 (ΚΛ.Π.384/01). 5 Οι προσφυγές συνεκδικάστηκαν, επειδήοι αιτητές ζήτησαντην ίδια θεραπείαγιατους ίδιους λόγους ακυρώσεως και στηρίζονταν στην ίδιαπραγματικήκαινομικήβάση. 10 15 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτις προσφυγές, απο­ φάσισε ότι: 1.ΤοΑρθρο24 τουΣυντάγματος καθιερώνει τηναρχή τηςφορολο­ γικήςυποχρέωσης καιρητάπροβλέπει τηβασική υποχρέωσηεκάστου για συνεισφορά σταδημόσιαβάρη,"αναλόγως τωνδυνάμε­ ων του", δηλαδή,τηφοροδοτικήτουικανότητα. Ησυνεισφοράγίνεται μετηνκαταβολήφόρου,τέλουςήεισφοράς οποιασδήποτεφύσεως,πουεπιβάλλεται μεΝόμοήμε εξουσιοδότηση Νόμου. Η διάκριση μεταξύ φόρου και τέλους απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο σε μιασειρά υποθέσεων. 25 30 35 Ο "Φόρος" έχειαναγκαστικόχαρακτήρα,είναι δημόσιο έσοδο,επι­ βάλλεται μετην κυριαρχικήεξουσία του Κράτους,είναι γενικό μέ­ τρο γιακάλυψητων δημοσίων οικονομικών αναγκών, ανεξάρτητα αν και σε ποιο μέτρο ωφελείται ο φορολογούμενος. Ο φόρος δεν αποτελείαντάλλαγμαγιαορισμένηωφέλεια.Ηδημοσιονομικήαιτία καιοσκοπόςγιατονοποίο επιβάλλεταιδενέχεινομικήσημασία. 'Τέλος",απότηνάλλη,επιβάλλεται μονομερώς στον πολίτη,αλλά είναι αντάλλαγμαδημοσίου δικαίουγια ιδιαίτερη χρησιμοποίηση καιυπηρεσίαήωφέλεια του ιδιώτη.Τοτέλοςέχει σκοπό να καλύψει μερικάή ολικά δαπάνηγιακάποιαυπηρεσίακαιτηδημιουργία των μέσων για παροχήτης υπηρεσίας. Το τέλος πρέπει να είναι ανάλογοπροςτογενικόκόστοςτηςπαροχήςκαιδενπρέπειεύλογα ναυπερβαίνειτηναξίατης.Τοκόστος δενείναικατ'ανάγκημόνοη τρέχουσα δαπάνηγιατηνπαροχήτηςυπηρεσίαςήωφελήματος. 40 Μεταπιο πάνωκριτήρια και με ταπραγματικάστοιχεία, όπως δηλώθηκαν από το δικηγόρο του Συμβουλίου,το δικαίωμαπου επιβάλλει ηπαράγραφος

(2)του Κανονισμού 181 είναιφόρος. 1257 Ξενοδ. Επιχ.Πλάζα Λτδκ.ά-ν.Συμβ. Βελτ.Γερμασόγειας

(1)του Κανονισμού 181 είναι το Αρθρο 24(l)(d) του Νόμου,ενώηνομοθετικήεξουσιοδότησηγιατοφόροτηςπαραγρά­ φου

(2)του Κανονισμού 181είναι ηπαράγραφος24(l)(e). 30 35 Ο τρόπος καθορισμού και η πληρωμή του φόρου από τον ιδιο­ κτήτη σύμφωνα με την παράγραφο

(1)είναι ολότελαδιαφορετι­ κός απότο φόρο που επιβάλλεται μετην παράγραφο

(2). 40 Ο φόροςκάτωαπό τηνπαράγραφο

(2)του Κανονισμού 181μπο­ ρεί να επιβληθεί, όπως ο Νόμος ορίζει, είτε στον ιδιοκτήτη είτε στονκάτοχο. 1258 4 ΑΛΛ, Ξενοδ.Επιχ.Πλύζα Λτδ κ.ά.ν.Συμβ.Βελτ.Γεςμασόγειας Είναι εντελώςδιαφορετικοίφόροι. Ηπαράγραφος

(2)πρέπειναδιαβαστείμαζίμετις παραγράφους

(3)και

(4). 5 10 15 20 Τοπρόσωπο στο οποίο επιβάλλεταιηυποχρέωση ναδιατηρείβι­ βλία και ηπληρωμή τουφόρου κάθε μήνα,οδηγούν στοεύλογο συμπέρασμα ότιηυποχρέωση πληρωμής του φόρουτούτου επι­ βάλλεται στοπρόσωπο που έχει τηδιαχείριση τουξενοδοχείου, είτεείναιοενοικιαστής, είτεείναιοιδιοκτήτης αντοξενοδοχείο το διαχειρίζεταιοίδιος. Ο φόροςαυτόςδενεπιβάλλεται στον ιδιοκτήτηωςιδιοκτήτη, αλ­ λάωςδιαχειριστή - κάτοχο. ΟΝόμοςείναι λειτουργήσιμος μόνο ανερμηνευτείότιο Κανονισμός επιβάλλειτοφόροαυτόστονκά­ τοχο - διαχειριστή. 4. Οπαραλληλισμός τουφόρουαυτούμετοφόρο3%πουεπιβάλλεται μετονπερίΚυπριακούΟργανισμούΤουρισμούΝόμοκαιτηπερίΞενοδοχείωνκαιΤουριστικών ΚαταλυμάτωνΝομοθεσίαδεγίνεταιδε­ κτός απότοΔικαστήριο. Ηυπόθεση Kissonerga Developmentv. Republicδενασκείκαμιάεπιρροήστηνπαρούσαυπόθεση. Οιπροσ(ρυγέςαπορρίπτονταιχωρίςέξοδα. 25 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Marzmanian ν.Δημοκρατίας

(1989)3(E)ΑΛΛ. 3361, 30 Policev.Hondrou andAnother3R.S.C.C. 88, i Constantinides v.E.A.C.

(1982)3C.L.R. 798, ApostolouandOthers v.Republic

(1984)3C.L.R. 509, 35 Kyriakides& Sons v. Municipal Committee of Limassol

(1985)3 C.L.R. 607, LamiGrovesLtd v.Republic

(1986)3C.L.R. 2378, 40 Ham Hotelsv.Republic

(1987)3C.L.R. 618, Loizouv.Sewage BoardofNicosia

(1988)1C.L.R. 122, 1259 Ξενοδ. Επιχ.ΠλάζαΛτδκ,ά. ν.Συμβ. Βελτ.Γεομασόγειας

(1993)M.J.Louisides& Sons Ltd. v. Municipalityof Limassol

(1988)3 C.LR.807, Andreas Kalavazides Ltd v.Municipality of Limassol

(1988)3 C.L.R. 5 1012, Παπά v.ΣυμβουλίουΒελτιώσεωςΚακοπετριάς(198903ΑΛΛ. 2869, PapaxenophontosandOthers v.Republic

(1982)3 C.LR. 1037, 10 Αποφάσεις Συμβουλίου τηςΕπικρατείας Αρ. 1228/1975,1503/1984, 1933/1983, 4570/1987, Kissonerga Development v.Republic

(1982)3 C.L.R.

1. 15 Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον των αποφάσεων των καθ' ων ηαίτηση, με τις οποίες επιβλήθηκαν και/ή απαιτήθηκανκαι/ήεισπράχθη­ καν από τους αιτητές γιατην περίοδο μετά την 1η Ιανουαρίου, 20 1992,δικαιώματα διανυκτέρευσης. Π. Παύλου, γιατους Αιτητές. Γ. Κακογιάννης, γιατους Καθ' ων ηαίτηση. 25 Cur. adv. vult. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Οι αιτητές με τις προσφυγές αυτέςζη­ τούν την ακύρωση των διοικητικών πράξεων ή αποφάσεων του 30 Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας, (το"Συμβούλιο"),μετις οποίες επιβλήθηκανκαιήαπαιτήθηκαν καιήεισπράχθηκαναπό τους αιτητές γιατην περίοδο μετά την 1η Ιανουαρίου, 1992, δι­ καιώματα διανυκτέρευσης μεβάση τους περί Χωρίων (Διοίκηση και Βελτίωση) (Τροποποιητικοί) Κανονισμούς Γερμασόγειας 35 του
2. OL προσφυγές συνεκδικάστηκαν επειδή οι αιτητές ζητούντην ίδια θεραπεία για τους ίδιους λόγους ακυρώσεως και στηρίζο­ νται στην ίδια πραγματικήκαινομική βάση. Οι αιτητές σε όλες τις προσφυγές, εκτός της Προσφυγής Αρ. 157/92, ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο διαχειριστές ξενοδοχείων και ήοργανωμένων διαμερισμάτων στηνπεριοχήτουΣυμβουλίου. 1260 40 4 ΛΛΛ. Ξενοδ.Επιχ. ΠλάζαΛτδ κ.ά. ν.Συμβ. Βελτ.Γερμασόγειας Στυλιανίδης, Δ. Όλοι οι αιτητές, εκτός των αιτητών στις Προσφυγές Αρ. 143/92,149/92,150/92και153/92,ήτανιδιοκτήτεςξενοδοχείωνκαι ήτουριστικών διαμερισμάτωνστηνπεριοχήτουΣυμβουλίου. 5 10 15 Το χωριό Γερμασόγεια είναι περιοχή ανάπτυξης, με βάσητον περίΧωρίων (ΔιοίκησηκαιΒελτίωση) Νόμο,Κεφ.243 (ΝόμοιΑρ. 46/61, 58/62, 4/66, 31/69, 7/79, 49/79, 65/79, 7/80, 27/82, 42/83, 72/83,38/84,72/87,218/88,23/89,66/89,211/90και 101/91),(ο "Νό­ μος"),στοοποίοεγκαθιδρύθηκεΣυμβούλιοπουασκείτις εξουσίες καιτακαθήκονταπουπροβλέπονταιστο Νόμο. ΤοΑρθρο 24 του Νόμουεξουσιοδοτεί το Συμβούλιοναεκδί­ δει Κανονισμούς, με την έγκριση του Υπουργού Εσωτερικών, που δεν είναι ασύμφωνοι με τις πρόνοιες του Νόμουή οποιουδηποτεάλλου νόμου για όλους ήοποιουσδήποτεαπότους σκο­ πούς πουαναφέρονται. ΤοΑρθρο 24(l)(d) και(e)προβλέπει:- 20 25 30 35 40 "(d) να προνοή διά την καταβολήνδικαιωμάτωνυπό του ιδιοκτήτου εφ' οιωνδήποτε υποστατικών τα οποία ενοικιά­ ζονταιήπαραχωρούνταιεπί μισθώσει: Νοείται ότι ουδέν δικαίωμα θα καταβάλληται εν σχέσει προςυποστατικάταοποίαχρησιμοποιούνταιαποκλειστικώς bio. γεωργικούς σκοπούς·" (e) to provide for the payment of fees by the owner or occupier of any premises used as an hotel, boarding-house, lodging-houseor khan;" ToΣυμβούλιο,ασκώνταςτιςεξουσίες τουδυνάμειτουΑρθρου 24, εξέδωσε τους περί Χωρίων (Διοίκηση και Βελτίωση) Κανονι­ σμούς Γερμασόγειαςτου 1963πουδημοσιεύτηκανστοΠαράρτημα Τρίτο της Επίσημης Εφημερίδας της Δημοκρατίας,ημερομηνίας 28 Μαΐου, 1963,Αριθμός Γνωστοποίησης 271,σελ.
3. Οι Κανονισμοί Πεδουλάτου 1951 πουδημοσιεύτηκανστοΠα­ ράρτημα Τρίτο της Επίσημης Εφημερίδας της Κυβέρνησης της 14ης Μαρτίου, 1951,("οι ΠρότυποιΚανονισμοί")θεσπίστηκανμε αναφοράκαιενσωμάτωση στους Κανονισμούς Γερμασόγειας. OL Κανονισμοί αυτοί έχουν τροποποιηθεί πολλές φορές. Βλ., επίσης Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας,ΠαράρτημαΤρίτο: 1261 Στυλκινίδης,Δ. Ξενοδ.Επιχ.Πλάζα Λτδ κ.ά. ν.Συμβ.Βελτ.Γεβμασόγειας

(1993)1.4.1965, 2.12.1965, 9.6.1966, 27.5.1967, 25.10.1968, 20.11.1970, 30.7.1971, 6.10.1972, 31.8.1973, 22.8.1975, 21.11.1975, 28.1.1977, 18.5.1979, 21.12.1979, 3.5.1980, 3.10.1981, 5.3.1982, 16.12.1982, 21.1.1984,10.3.1984,14.12.1984,8.3.1985,20.3.1987,10.11.1989. 5 Ο Κανονισμός 181

(1),όπως τροποποιήθηκε με την Κανονι­ στική Διοικητική Πράξη84/87, έχει:"181. -

(1)Θα πληρώνεται κάθε χρόνο από τον ιδιοκτήτη οποιουδήποτεοικήματοςπουβρίσκεται μέσαστηνπεριοχήΒελ10 τιωσεως καιτοοποίοενοικιάζεταιήπαραχωρείταιεπίμισθώσει και χρησιμοποιείται ως ξενοδοχείο, οικοτροφείο, ξενώνας ή πανδοχείο κατά τη διάρκειατου χρόνου ή οποιοδήποτε μέρος τουχρόνου,δικαίωματοοποίοθακαθορίζεταιαπότο Συμβού­ λιο κατάτον υπό εξέτασηχρόνο και το οποίοδε θαυπερβαίνει 15 το5% (πέντετοις εκατόν)τουεισπραχθησομένου ενοικίου." Ηπαράγραφος

(2)τουΚανονισμού 181προνοούσε,επιπρόσθε­ ταπρος ταδικαιώματαταπροβλεπόμενα στην παράγραφο

(1)του Κανονισμού,την πληρωμήδικαιώματος απόκάθεκάτοχογιακάθε νύχταγιακάθεπρόσωποπάνωαπόδέκαχρονών τοοποίοδιέμενε ήκατοικούσε σε οποιοδήποτευποστατικό μέσαστην περιοχήΒελ­ τιώσεως,χρησιμοποιουμένου ωςξενοδοχείου "5αστέρων","4αστέ­ ρων", "3αστέρων", "2 αστέρων", "1αστέρος",οργανωμένωνδιαμε­ ρισμάτων ή τουριστικών επαύλεων "Α", "Β" και "Γ" Κατηγορίας. Το δικαίωμα αυτό ήταν το καθοριζόμενο από το Συμβούλιο από καιρούειςκαιρόαλλάδενυπερέβαινε,σεκαμιάπερίπτωση,ταπο­ σάπουόριζεο Κανονισμός. Ηπαράγραφος

(3)του Κανονισμού 181 είχε:- 20 25 30 "

(3)Πανπρόσωπον διατηρούνξενοδοχείον, ωργανωμένα διαμερίσματα και τουριστικός επαύλεις ή οικοτροφείον οφείλει: 35 (α)Να καταχωρή καθ' εκάστην ημέραν εις βαβλίον το όνομα και επώνυμον εκάστου προσώπου το οποίον διαμένει ή κατοικεί εις το ξενοδοχείον, ωργανωμένα διαμερίσματα και τουριστικός επαύλεις ήοικοτροφείον αυτού·και 40 (β)Να παρουσιάζη το τοιούτο βιβλίον εις το υπό του Συμ­ βουλίου εξουσιοδοτημένον προς τούτο πρόσωπον, προς επιθώρησιν, οσάκις τούτο ήθελεζητηθήπαρ' αυτού." 1262 4 ΑΛΛ Ξενοδ.Επιχ.Πλάζα Λτδ χ.ά.ν.Συμβ.Βελτ.Γερμασόγειας Στυλιανίδης, Δ. Το ανώτατο ποσό του δικαιώματος αναθεωρήθηκε με την ΚΛ.Π. 92/79, πουδημοσιεύτηκε στην ΕπίσημηΕφημερίδατηςΔη­ μοκρατίαςΑρ. 1519της 18ης Μαΐου,1979,ΠαράρτημαΤρίτο, Μέ­ ρος Ι, σελ. 237. 5 10 Μετά την πάροδο δώδεκα σχεδόν χρόνων, το Συμβούλιο αποφάσισε να αυξήσει τα δικαιώματαπου προβλέπονται στον Κανονισμό 181

(2). Ειδοποίησε σχετικά τον Πρόεδρο της Τοπι­ κής Επιτροπής Ξενοδόχων Λεμεσού και τον Πρόεδρο τουΠαγκύπριουΣυνδέσμου Ξενοδόχων. 15 Με επιστολές ημερομηνίας 18 Μαΐου, 1991, και 13 Μαΐου, 1991, αντίστοιχα, οι δυο αναφερόμενοι Πρόεδροι ζήτησαν την αναβολήγια έναχρόνο της επιβολής αυξήσεως στα δικαιώματα διανυκτέρευσης. 20 25 ΤοΣυμβούλιομεεπιστολές ημερομηνίας21Ιουνίου,1991,και24 Ιουνίου, 1991,αντίστοιχα,κοινοποίησε τηναποδοχήτουπιχ>πάνω αιτήματοςκαιπληροφόρησεότιπρογραμμάτιζετηναύξησητωνπιο πάνωδικαιωμάτωναπότο 1992 και προωθούσε τη θέσπιση νέων σχετικών κανονισμών,αντίγραφο των οποίων επισύναψε γιαπλη­ ροφορίατους.(Βλ. ΤεκμήριαΑ καιΒστην ένσταση.) Στις3Δεκεμβρίου, 1991,οΕπιθεωρητήςτουΣυμβουλίουμεεπι­ στολήειδοποίησε τους αιτητέςκαι όλους τους ιδιοκτήτες ξενοδο­ χείων καιοργανωμένων διαμερισμάτων στη Γερμασόγεια ότιαπό 1ηΙανουαρίου, 1992, ταδικαιώματαδιανυκτέρευσης θα αυξηθούν και ανέφερετανέαδικαιώματα.Αυτά είναι τα ίδιαμε εκείναπου κοινοποιήθηκανμετην επιστολή της21ης Ιουνίου, 1991. 30 Στις 27 Δεκεμβρίου, 1991, δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφη­ μερίδατηςΔημοκρατίαςΑριθμός2663, ΠαράρτημαΤρίτο,Μέρος Ι οιπερίΧωρίων (Διοίκηση και Βελτίωση)(Τροποποιητικοί)Κα­ νονισμοί Γερμασόγειας του 1991,Κ.Δ.Π.384/91, σελ. 1543. 35 Ο Κανονισμός 181 τροποποιήθηκε με την αντικατάστασητων παραγράφων

(2)και

(3)μετιςακόλουθεςνέεςπαραγράφους: 40 "

(2)Επιπρόσθετα από τα δικαιώματαπου προβλέπονται στην παράγραφο

(1), θα πληρώνονται από την 1.1.1992και ταπιοκάτωδικαιώματαγιακάθεπρόσωποηλικίας άνωτων δέκα χρόνων το οποίο διαμένει ή κατοικεί στα ακόλουθα υποστατικά: 1263 Στυλιανίδης» Δ. Ξενοδ.Επιχ.ΠλάζαΛτδ κ,ά. ν.Συμβ.Βελτ.Γεομασόγειας Είδοςυποστατικού

(1993)Δικαιώματαγιακάθεδιανυκτέρευση

(3)Κάθε πρόσωπο που διατηρεί οποιοδήποτεαπόταπιο πάνω υποστατικάοφείλει- 5 (α)Νακαταχωρείκάθεημέρα σε βιβλίο το όνομακαιτοεπώ­ νυμο κάθε προσώπου που διαμένει ή κατοικεί στα υπο­ στατικά που προαναφέρθηκανκαι 10 (β)να παρουσιάζει το βιβλίο αυτό σε πρόσωπα εξουσιοδοτη­ μένααπότο Συμβούλιο για επιθεώρηση,όταντούτοζητη­ θεί από αυτό. 15

(4)Τα πιο πάνω δικαιώματαθα πρέπει να πληρώνονται αμέσως μετά τη λήξη του μήνα τον οποίο αφορούν και όχι αργότερα απότις 30 ημέρες,διαφορετικάθαπληρώνεται τό­ κος 9% πάνωσταοφειλόμενα δικαιώματα." 20 Οι Κανονισμοί αυτοίεκδόθηκαννομότυπαμεβάσητοΑρθρο 24 τουΝόμου. Το Συμβούλιο, σύμφωνα με τους Κανονισμούς, προχώρησε στην είσπραξη των δικαιωμάτωνδιανυκτέρευσης απότους κατόχους και ήδιαχειριστές των ξενοδοχείων. Ο δικηγόρος των αιτητών εισηγήθηκε ότι το δικαίωμα που επιβάλλεται με τον Κανονισμό 181

(2)είναι φόρος,ο δεδικηγό­ ρος του καθ'ου ηαίτηση ισχυρίστηκε ότι είναι τέλος. ΤοΑρθρο24 τουΣυντάγματοςκαθιερώνει τηναρχήτηςφορολο­ γικής υποχρέωσης και ρητάπροβλέπει τη βασική υποχρέωση εκά­ στου για συνεισφορά στα δημόσια βάρη"αναλόγως των δυνάμεων του", δηλαδή, τη φοροδοτική του ικανότητα. (Βλ. Angele Mazmanian ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1989)3(E)ΑΛΛ 3361.) Η συνεισφορά γίνεται με την καταβολήφόρου,τέλους ή ει­ σφοράς οποιασδήποτε φύσεως που επιβάλλεται με νόμο ή με εξουσιοδότηση νόμου. (Βλ. Police and Theodhoros Nicola Hondrou and Another 3R.S.C.C. 88). Ηδιάκριση μεταξύ φόρουκαιτέλους απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο σε μια σειρά υποθέσεων. (Βλ., μεταξύ άλλων, 1264 25 30 35 40 4ΑΛΛ 5 Ξενοδ.Επιχ. ΠλάζαΛτδχΑ. ν.Συμβ.Βελτ.Γερμασόγειας Στυλιανίδης,Δ. Constantinidesv.EA.C

(1982)3C.L.R.798 ApostolouandOthers v.Republic

(1984)3 C.L.R. 509 Kyriakides &Sons v. Municipal Committee of Limassol

(1985)3 C.L.R. 607 Lami GrovesLtd. v. Republic

(1986)3 C.L.R 2378· tiara Hotels v.Republic

(1987)3 C.L.R.618· Loizou v. SewageBoardof Nicosia

(1988)1 C.L.R. 122· MJ. Louisides&SonsLtd. v. TheMunicipalityof Limassol

(1988)3 C.L.R. 807·Andreas KalavazidesLtd. v. The Municipality of Limassol

(1988)3C.L.R.1012). 10 Στην Υπόθεση Αριστείδης Παπά, ως πληρεξούσιοςαντιπρόσωπροςτηςΑγνή Θρασυβούλου ν.Συμβουλίου ΒελτιώσεωςΚαχοπετριάς

(1989)3Α.Α.Δ.2869,έγινε ευρεία ανάλυση τηςνομο­ λογίας καιτης διαφοράς μεταξύφόρου, τέλους καιεισφοράς. 15 Οι όροι "duties", "fees" και άλλοι, που λήφθηκαν από το Αγγλικό φορολογικό σύστημα, έχουν διαφορετική ερμηνεία. 20 Ο "Φόρος"έχει αναγκαστικόχαρακτήρα, είναι δημόσιο έσο­ δο, επιβάλλεται με την κυριαρχική εξουσία του Κράτους, είναι γενικό μέτρο για κάλυψη των δημοσίων οικονομικών αναγκών, ανεξάρτητα ανκαι σε ποιο μέτρο ωφελείται ο φορολογούμενος. Ο φόροςδεναποτελεί αντάλλαγμαγιαορισμένη ωφέλεια. Η δη­ μοσιονομική αιτίακαι ο σκοπός για τον οποίο επφάλλεται δεν έχεινομική σημασία. 25 30 "Τέλος", απότηνάλλη,επιβάλλεται μονομερώς στον πολίτη, αλλά είναι αντάλλαγμα δημοσίου δικαίου για ιδιαίτερη χρησι­ μοποίησηκαιυπηρεσίαήωφέλεια τουιδιώτη. Τοτέλος έχεισκο­ πό νακαλύψει μερικά ήολικά δαπάνηγια κάποιαυπηρεσίακαι τη δημιουργία των μέσων για παροχήτης υπηρεσίας. Το τέλος πρέπειναείναι ανάλογοπροςτογενικόκόστος τηςπαροχήςκαι δενπρέπει εύλογα ναυπερβαίνειτην αξίατης.Τοκόστος δεν εί­ ναι κατ' ανάγκη μόνο η τρέχουσα δαπάνηγια την παροχή της υπηρεσίας ήωφελήματος. 35 40 Στην αγόρευση τουοδικηγόρος τουΣυμβουλίου ανέφερε ότι τα έσοδααπότην είσπραξη "των δικαιωμάτων"απότοΣυμβού­ λιο χρησιμοποιούνται για την διενέργεια εργασιών υποδομής, για τον εξωραϊσμό της περιοχής, τον καθαρισμό τηςπαραλίας γιατηχρήσηοποιουδήποτετουρίστα,αλλοδαπούήημεδαπού,ή κάτοικουΚύπρου,οοποίοςδιανυκτερεύει καιδιαμένει στηνπε­ ριοχήτουΣυμβουλίου,αποτελούν δεδικαιώματαταοποίαπλη­ ρώνονται για τηδημόσια ευημερία. Πρόσθεσε δε ότι απότα έρ­ γα επωφελείται και ο ιδιοκτήτης ή κάτοχος των υποστατικών 1265 Στυλιανίδης, Δ. Ξενοδ.Επιχ.Πλάζα Λτδ κ,ά. ν.Συμβ. Βελτ.Γε^μασόγειας

(1993)πουβρίσκονται στην περιοχήτου Συμβουλίου. 1 Μεταπιοπάνωκριτήριακαιμεταπραγματικάστοιχεία,όπως δηλώθηκαν από το δικηγόρο του Συμβουλίου, το δικαίωμα που επιβάλλει ηπαράγραφος

(2)του Κανονισμού 181 είναι φόρος. Οδικηγόρος των αιτητώνπρόβαλεκαιανέπτυξετουςπιοκά­ τω λόγους ακυρώσεως:- 5

1. OL Κανονισμοί είναι έκνομοι καιάκυροι. 10
2. Πλάνηπερί το νόμο.
3. Πλάνηπερί ταπράγματα.
4. Η φορολογία είναι αντίθετη με το Σύνταγμα γιατί είναι καταστρεπτικής φύσεως. 15
5. Έλλειψη δέουσας έρευνας. Από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία είναι φανερό ότι ο ισχυρισμός για έλλειψηδέουσας έρευνας είναι αβάσιμος και δεν ευσταθεί. Η αύξηση του φόρουύστερα απόδώδεκα σχεδόν χρόνια εί­ ναι πολύ περιορισμένης έκτασης, με δυσκολία καλύπτει τη διαφορά της αξίαςτου νομίσματος λόγωπληθωρισμού καιδεν πα­ ρουσιάστηκε οποιοδήποτεστοιχείο το οποίοναυποστηρίζει τον ισχυρισμό ότι είναι καταστρεπτικής (ρύσεως. Ο δικηγόρος των αιτητών ισχυρίστηκε ότι οι τιμές των ξένοδοχείων ορίζονται για ετήσια περίοδο από την 1ηΙανουαρίου κάθε χρόνου. 20 25 30 Οι ξενοδόχοι υποβάλλουν τις τιμές στο Διοικητικό Συμβού­ λιο του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού, (Κ.Ο.Τ.), ενωρίτεραγια έγκριση. Ηαύξηση του δικαιώματος διανυκτέρευσης από 1η Ιανουα­ ρίου, 1992, ανατρέπει τις τιμές και τις επιβαρύνει με την πρό­ σθετηαυτήφορολογία καιγιατο λόγοαυτόηεπίδικηπράξησυ- 40 γκρούεται με το πνεύμα και το γράμμα των περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων Νόμωντου 1969 έως
6. ΗεπιφύλαξητουΑρθρου 10

(1)των Νόμωναυτών προβλέπει 1266 35 4 ΑΛΛ. 5 10 15 20 Ξενοδ.Επιχ.Πλάζα Λτδ κ.ά. ν.Συμβ.Βελτ.Γερμασόγειας Στυλιανίδης, Δ. ότι τοΔιοικητικό Συμβούλιο δύναταινα επιτρέψει, σεπερίπτω­ σηαπρόβλεπτωνγεγονότων, που επηρεάζουν ουσιαστικά τηξε­ νοδοχειακή βιομηχανία,τη μεταβολή των τιμών που ορίστηκαν κατά τη διάρκεια της ετήσιας περιόδου. Εάν η αύξηση του δικαιώματοςδιανυκτέρευσης άσκησε ουσιαστική επιρροή,OL αιτητές θαμπορούσαννααποταθούνστο Διοικητικό Συμβούλιο του Κ.Ο.Τ.για τη μεταβολήτων τιμών πουόρισαν. Είναι αξιοσημείωτο ότι η πρόθεση αύξησης, όπως καθορίστηκε με την Κ.Δ.Π. 384/91, κοινοποιήθηκε στους ξενοδόχους πριν τον Μάϊοτου

1. Ο Πρόεδρος των ξενοδόχων Λεμεσού και οΠρόεδροςτουΠαγκύπριουΣυνδέσμου Ξενοδόχων, μεεπι­ στολέςτουςζήτησαννααναβληθείηεπιβολήτων αυξήσεων στα δικαιώματαδιανυκτέρευσης.ΤοΣυμβούλιο αποδέχθηκετο αίτημάτους και τους πληροφόρησε απότον Ιούνιο του 1991 ότι η αύξηση με τη θέσπιση νέων Κανονισμών, αντίγραφοτων οποί­ ων στάληκεγιαενημέρωσητους,θαάρχιζεαπότο
2. Η νομοθεσία με εξουσιοδότηση πρέπει να εκδίδεται σύμφωνα με τις τυπικότητεςπουπροβλέπονταιστο νόμο καιτο περιεχόμε­ νοπρέπειναείναι μέσασταόριατουεξουσιοδοτικού νόμου. (Βλ., μεταξύάλλων,Papaxenophontosand Others v. Republic

(1982)3 C.L.R.1037). 25 Είναι βασικήαρχήΔιοικητικού Δικαίου ότι στην περίπτωση των κανονιστικών πράξεων δε νοείται κακήχρήση διακριτικής ευχέρειας, αλλά μόνο υπέρβαση της εξουσιοδότησης. (ΣΕ 1228/1975,1503/1984). 30 Λόγος ακυρώσεως για κακή χρήση διακριτικής ευχέρειας προβαλλόμενος κατά κανονιστικής πράξης είναιαπαράδεκτος. .(ΣΕ 1933/1983,4570/1987). 35 40 Στην παρούσα υπόθεση δεν υπάρχει υπέρβαση των ακραίων ορίων της διακριτικής ευχέρειας στην έκδοση των διοικητικών πράξεων. Οι δικηγόροι των διαδίκων πρόβαλαν διαμετρικά αντίθετες γνώμες αναφορικά μετηνερμηνεία τηςπαραγράφου

(2)τουΚανονισμού 181,ειδικάγιατοπρόσωπο το οποίο έχειτηνυποχρέ­ ωση πληρωμής τουφόρου. Ο δικηγόρος των αιτητών ισχυρίστηκε ότι το λεκτικό της πα­ ραγράφουαυτήςεπιδέχεταιμόνο μιαερμηνεία:Ότιοφόροςαυ1267 Στυλιανίδης,Δ. Ξενοδ.Επιχ.Πλάζα Λτδ κ.ά. ν.Συμβ.Βελτ.Γεομασόγειας

(1993)τός πληρώνεται από το πρόσωπο που πληρώνει και τα δικαιώ­ ματα της παραγράφου

(1),δηλαδή τον ιδιοκτήτη οικήματος το οποίο ενοικιάζεται ήπαραχωρείταιεπί μισθώσει,τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου ήτου οργανωμένου διαμερίσματος και όχι τον ενοικιαστή/διαχειριστή. Αυτόκαθιστάτον Κανονισμό παρόλογο, αντίθετο με το νόμο επειδή προσθέτει στους ιδιοκτήτες το βάρος της πληρωμής του φόρου διανυκτέρευσης, οι οποίοι εκτός από το ενοίκιο, δεν έχουν οποιοδήποτε άλλο εισόδημα από το ξενοδοχείο ήτο τουριστικό διαμέρισμα. 5 10 Ο δικηγόροςτουΣυμβουλίου εισηγήθηκε ότιη παράγραφος

(2)πρέπειναδιαβαστείμαζίμετις παραγράφους

(3)και

(4).Ηορθή ερμηνεία είναι ότι ο διαχειριστής/ενοικιαστής είναι το πρόσωπο στο οποίο επιβάλλεται οφόροςαυτός.Αυτόςέχεικαιτηνυποχρέ­ ωσηναδιατηρείταβιβλίαπουπροβλέπονταιστην παράγραφο

(3). 15 Είναι βασική αρχήΔικαίου ότι σκοπός της ερμηνείας είναι η ανεύρεση της πρόθεσης του νομοθέτη μέσα από το κείμενο του Νόμου. 20 ΤοΔικαστήριο δενπροσθέτει λέξειςήφράσεις στοκείμενο του νόμου. Σύμφωνα με την παλαιά θεωρία ο φόρος θεωρείτο είδος τι­ μωρίας. Ο φόρος είναι βάροςστον πολίτη αλλά δεν είναι τιμώ- 25 ρία. Ηπληρωμή φόρου είναι εκτέλεσηβασικήςυποχρέωσης του πολίτη έναντι της πολιτείας, όπως ρητά καθορίζεται στην πα­ ράγραφο

(1)του Αρθρου 24 του Συντάγματος. Είναι καθήκον του πολίτη να συνεισφέρει στα δημόσια βάρη. 30 Ο νόμος, για σκοπούς ερμηνείας, πρέπει να διαβάζεται στο σύνολο του. Η ερμηνεία πρέπει να είναι εύλογηκαι τέτοια που να κάνει το νόμο λειτουργικό. Το Δικαστήριο δεν ερμηνεύει το νόμο με τρόποπου να οδηγεί σε παράλογααποτελέσματα. 35 Ηνομοθετικήεξουσιοδότηση γιατοφόρο,πουεπιβάλλεταιαπό την παράγραφο

(1)του Κανονισμού 181 είναι το Αρθρο24(l)(d) του Νόμου,ενώ ηνομοθετική εξουσιοδότηση γιατο φόρο της πα- 40 ραγράφου

(2)του Κανονισμού 181 είναι η παράγραφος24

(1)(e). Ο τρόπος καθορισμού και η πληρωμή του φόρου από τον ιδιοκτήτη σύμφωνα με τηνπαράγραφο

(1)είναι ολότελα διαφο1268 4 ΑΛΛ Ξενοδ.Επιχ.ΠλάζαΛτδ χ.ά. ν.Συμβ. Βελτ.Γερμασόγειας Στυλιανίδης, Δ. ρετικός απότο φόροπουεπιβάλλεται μετην παράγραφο

(2). 5 Ο φόρος κάτωαπότην παράγραφο

(2)του Κανονισμού 181 μπορεί ναεπιβληθεί, όπως ονόμος ορίζει, είτεστον ιδιοκτήτηή τον κάτοχο. Είναι δύο εντελώς διαφορετικοί φόροι. Ηπαράγραφος

(2)πρέπειναδιαβαστεί μαζί μετις παραγρά­ φους

(3)και

(4). 10 15 20 25 30 35 Τοπρόσωποστο οποίοεπιβάλλεται ηυποχρέωση ναδιατηρεί βιβλία και ηπληρωμή του φόρου κάθε μήνα οδηγούν στο εύλο­ γο συμπέρασμα ότι ηυποχρέωση πληρωμής του φόρου τούτου επιβάλλεται στο πρόσωπο πουέχειτηδιαχείρισητου ξενοδοχείου,είτε είναι ο ενοικιαστής, είτε είναι ο ιδιοκτήτης αντο ξενο­ δοχείο τοδιαχειρίζεται ο ίδιος. Ο φόροςαυτόςδεν επιβάλλεται στον ιδιοκτήτη ως ιδιοκτήτη αλλά ως διαχειριστή - κάτοχο. Ο νόμος είναι λειτουργήσιμος μόνο αν ερμηνευθεί ότι ο Κανονισμός επιβάλλει το φόροαυτό στον κάτοχο- διαχειριστή. Η παρατήρησητου δικηγόρου του Συμβουλίου ότι σε όλους τους προηγούμενους Κανονισμούς πριν την τροποποίηση του 1991 υπήρχεηφράση"πληρώνεται υπό τουκατόχου"μπορεί να ληφθεί υπόψη μόνο στην έκταση που αναφέρεται στις νομικές και πραγματικέςσυνθήκες πουυπήρχανστο χρόνο της έκδοσης του επίδικου Κανονισμού. Οπαραλληρισμός του φόρου αυτού με το φόρο 3% πουεπι­ βάλλεται με τον περί Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού Νόμο και τηπερί Ξενοδοχείων καιΤουριστικών Καταλυμάτων Νομο­ θεσία δε γίνεται δεκτός από το Δικαστήριο. Η υπόθεση Kissonerga Development v.Republic

(1982)3 C.L.R. 462 δεν ασκεί καμιάεπιρροή στην παρούσαυπόθεση. Οι λόγοι ακυρώσεως πουπροβλήθηκαν δεν ευσταθούν. Η προσφυγήαποτυγχάνεικαι απορρίπτεταιμε έξοδα. 40 Οι προσφυγές απορρίπτονται με έξοδα. 1269 ;