clr/1993/1993_4_1333.pdf

(7)τωνΠερί Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (Τροποποιητικών) Γενικών Κανονισμών του 1982 έως 1990, δεν είναι ανεπίτρεπτη,εφόσον έργο του είναι νασυμβουλεύει τοΔιοικητικό Συμβούλιο τηςΑρχής. Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου — Προαγωγές — Σύσταση Γενικού Διευθυντή —Συμφωνία τηςσύστασηςμε τηνάποψη τουΣυμβονλίουΠροσωπικού, δεσημαίνει υιοθέτησητηςάποψης αυτής,εφόσον ησύστασηείναι αιτιολογημένη. Αρχή ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου — Προαγωγές— Κριτήρια —Καθο­ ρίζονται από τον Καν. 10

(7)— Αρχαιότητα δεναποτελεί κριτήριο προαγωγής—Λανθασμένος ουπολογισμός της αρχαιότητας—Δεν ήτανκαθοριστικός για τηδιαμόρφωση τηςκρίσης τηςΑρχής. Αρχή ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου — Προαγωγές—Προσόντα —Δέου­ σα έρευνα — Παρόλο που σταπρακτικά της απόφασης δε γίνεται αναφορά στα προσόντα των υποψηφίων, δεν επιβάλλετο να γίνει οτιδήποτε άλλο, εφόσον η Αρχή μελέτησεδιεξοδικά ταπρακτικά του ΣυμβουλίουΠροσωπικού,τηνεισήγησητον ΓενικούΔιευθνντή και τουςπροσωπικούς φακέλους. OL αιτητές στράφηκαν μετιςπροσφυγές τουςκατάτηςνομιμό­ τητας τηςαπόφασης προαγωγής τωνενδιαφερομένων μερών,αντί 1333 Σιαπίτης κ.ά. v. Α.ΤΗ.Κ.

(1993)των ιδίων. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τις προσφυγές, απο­ φάσισε ότι: 5 1. Αναφορικά μετον πρώτο ισχυρισμόακυρότηταςότι το Συμβούλιο Προσωπικούλανθασμέναεφάρμοσεκατάτηναξιολόγησητωνυπο­ ψηφίων τακριτήρια του Κανονισμού 10

(7)των Περί Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου, Γενικών Κανονισμών του 1982 έως 1990 και ότι τα κριτήρια αυτά μπορούσαν να εφαρμο10 στούν μόνο απότην Αρχήκατάτην τελικήκρίσητων υποψηφίων, τοθέμααποφασίστηκεήδησεπροηγούμενες υποθέσεις. ΟΚούρρης, Δ.,στην υπόθεσηΜερόπηΚολοκασίόονν.ΑρχΐβΤηλεπικοινωνιών Κύπρου είπετα εξής: 'Το ίδιοθέμα εγέρθηκε στιςυποθέσεις Χ"Βασιλείον και Άλλοι ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου, όπου ο αδελφός Δικαστής Κ. Κωνσταντινίδης,εκδίδονταςτηναπόφασητου,είπεταακόλουθα: "Ο Κανονισμός 10

(7)καθορίζει τα κριτήρια με βάση τα οποίαδιενεργούνται οι κρίσειςγιαπροαγωγή. Η διαμόρφω­ ση άποψης απότο Συμβούλιο Προσωπικού προκειμένου να συμβουλεύσειτοΔιοικητικό Συμβούλιο τηςΑρχής,αποτελεί, όπωςορθάυποδεικνύουν οικαθ' ωνηαίτηση,μέροςτηςδια­ δικασίας των κρίσεων για προαγωγή. Δεν είναι βάσιμο το επιχείρημα πως ήταν ανεπίτρεπτη η διαμόρφωση της συμ­ βουλής του Συμβουλίου Προσωπικού μεβάσητην υπηρεσια­ κήεπίδοση καιαπόδοσητων υποψηφίωνκαιτην ενγένειου­ σιαστική καταλληλότητα τους." 20 25 30 Το Δικαστήριο συμφωνεί μεταόσα λέχθηκαν πιοπάνωκαι απορ­ ρίπτει τον ισχυρισμόαυτότουδικηγόρουτης αιτήτριας,ωςαβάσι­ μο, προσθέτοντας ότι θαήταν παράλογο να εφαρμόζονταν άλλα κριτήρια απότοένακαιάλλακριτήρια απότοάλλοόργανο". 35 Υιοθετούνται τα πιο πάνω και κατά συνέπεια απορρίπτεται ο ισχυρισμός του συνηγόρου των αιτητών.

1. Αναφορικά μετον ισχυρισμό, ότι ησύσταση του Γενικού Διευθυντή ήταν αναιτιολόγητη και ότι απλώς υιοθετούσε την συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού,μετάαπόμελέτητουπεριεχομένου τηςσύ­ στασης όπωςαυτήεκτίθεταιστοΤεκμήριο 3,κρίνεται ότιοι πιοπά­ νω ισχυρισμοί του συνηγόρου των αιτητών δεν ευσταθούν. Η προ­ σωπικήγνώμητουΓενικούΔιευθυντή συνάδει μεν μετηνάποψητου 1334 40 4Α.ΑΛ. 5 10 15 20 25 Σιαπίτηςκ.ά. v.Α.ΤΗ.Κ. Συμβουλίου Προσωπικού αλλά διαμορφώθηκε αφού αυτός έλαβε υπόψηκαιτο περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων καιδεν απο­ τελείαπλήυιοθέτηση της συμβουλής του Συμβουλίου Προσωπικού. Ηεισήγησητου Γενικού Διευθυντή είναι αιτιολογημένη, αφού αναφέρεισ'αυτήτίέλαβευπόψηγιατηδιαμόρφωσητης,όπωςεπίσηςκαι τουςλόγους γιατουςοποίουςσύστησεταενδιαφερόμεναμέρη. Ο ισχυρισμός τουσυνηγόρου τωνΑιτητών, ότιησύστασητου Γε­ νικού Διευθυντή έρχεται σε αντίθεση με το περιεχόμενο τωνφακέλων επίσης απορρίπτεται,εφόσον απόταστοιχεία πουτέθηκαν ενώπιον τουΔικαστηρίου δεν προκύπτει κάτι τέτοιο.
2. Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου είναι αναιτιολόγητη γιατί αυτήδεν είναι με βάσητα καθιερωμένα κριτήρια (προσόντα, αξία, αρχαιότητα), αυτός απορρίπτεται. Ηκρίση των υποψηφίων για προαγωγήγίνεται σύμφωνα με τον Κανονισμό 10

(7), όπως τροποποιήθηκε μετην Κ.Δ.Π. 163/90και πουέχει ως εξής: "

(7)Οι κρίσεις για προαγωγήδιενεργούνται με βάση την υπη­ ρεσιακήεπίδοσηκαιαπόδοσητωνυποψηφίωνκαιτην ενγένει ουσιαστική καταλληλότητα τους, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του προσωπικού τους φακέλου,ταφύλλα ποιότητας και ταφύλλα προαγωγής τους. 30 ΗΑρχή διατηρείτοδικαίωμακατάτις κρίσεις γιαπροαγωγήνα αποφασίσει κάθε φορά να καλεί ή να μην καλεί σε συνέντευξη χουςυποψηφίουςγιαπροαγωγήσεσυγκεκριμένη θέσηήθέσεις: 35 Νοείταιότι, στην περίπτωση πουηΑρχήαποφασίζεινα καλέσει τουςυποψηφίουςγιαπροαγωγήσεσυνέντευξη,ηκρίσηθαδιενερ­ γείταισεσυνδυασμόκαιμετηνπροσωπικήεντύπωσηπουαποκόμισανγιατουςυποψηφίουςταμέλη τηςΑρχής." Σύμφωνα μετον Καν. 10

(7), ηαρχαιότηταδεναποτελεί κριτήριο προαγωγής, και ούτε εφαρμόζεται αναλογικά η νομολογία που διαμορφώθηκε σχετικά μετους δημόσιους υπαλλήλους. 40 Είναι φανερό ότι οι προαγωγές έγιναν με βάσητα κριτήρια που εκτίθενται στον Καν. 10

(7)καιότι ο υπολογισμός τηςαρχαιότη­ τας έστω καιανείναι λανθασμένος,δεν έπαιξεκαθοριστικό ρόλο στηδιαμόρφωσητης κρίσης τηςΑρχής. 1335 Σιαπίτηςκ.ά.ν.Α-ΤΗ.Κ.

(7)όπως πιο πάνω αναφέρεται. 10 Απότοπεριεχόμενο τωνπροσωπικώνφακέλων,είναιφανερόότι τόσο οι αιτητές όσο και τα ενδιαφερόμενα μέρη ήταν άξιοι και ικανοί υπάλληλοι, όμως οι αιτητές δεν κατόρθωσαν νααποδείξουν έκδηληυπεροχήέναντι των ενδιαφερομένων μέρων. OLπροσφνγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 15 Κολοκασίδον ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου

(1992)4 ΑΛΛ. 4801, 20 Χατζηβασιλείου και Άλλοι ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου

(1992)4 ΑΛΛ. 4136, Δημητρίου και Άλλοι ν.Αρχής ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου

(1993)4 ΑΛΛ. 1196, 25 Χατζηιωάννου και Άλλος ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου

(1993)4 ΑΛΛ. 661, Ανδρέου και Άλλοι ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου

(1993)4 ΑΛΛ. 353, 30 Δημοκρατία ν. Ορφανίδηκαι Άλλων

(1992)3ΑΛΛ. 205, Hadjisawav.Republic

(1982)3 C.L.R. 76, 35 Lewisν.Δημοκρατία

(1989)3ΑΛΛ. 1253. Προσφυγές. 40 Προσφυγές εναντίον της απόφασηςτων καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 3/10/91,με την οποία πληρώθηκαν 6 κενές θέσεις Προϊ­ σταμένου Υπηρεσίας "Β" Προσωπικού Εκμεταλλεύσεως και Διοι­ κητικούΠροσωπικού. Α. Σ. Αγγελίδης, για τους Αιτητές. 1337 Σιαπίτης κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1993)Κ. Χ'Ίωάννον, γιατους Καθ'ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Οι προσφυγές αυτές συνεκδικάστηκαν γιατί 5 στρέφονται εναντίον της ίδιαςδιοικητικής πράξηςκαιέχουν κοι­ νάνομικάκαιπραγματικάσημεία. Στηνπροσφυγή265/92ο Αιτητής προσβάλλει την προαγωγήτων Ενδιαφερομένων Μερών Λυγίας Σκουφάρη,Στέλιου Λεωνίδου, Ανδρέα Μυλωνά, Κυριάκου Μαρκίτσηκαι Ανδρέα Σχίζαστη θέσηΠροϊσταμένου Υπηρεσίας 10 "Β" Προσωπικού Εκμεταλλεύσεως και Διοικητικού Προσωπικού από 3.10.91, πουγνωστοποιήθηκε στο προσωπικό τηςΑρχής στις 19.2.

1. Στην προσφυγή 307/92 ο Αιτητής προσβάλλει μόνο την προαγωγήτουΕνδιαφερομένου Μέρους Ανδρέα Μυλωνά. 15 Η Αρχή με απόφασητης ημερομηνίας 3.10.91 αποφάσισετην πλήρωση μεταξύάλλων και6κενών θέσεων Προϊσταμένου Υπη­ ρεσίας "Β" Προσωπικού Εκμεταλλεύσεως και Διοικητικού Προ­ σωπικούπουπεριλαμβάνοντανστον Προϋπολογισμό το
2. 20 Οι θέσεις είναι θέσεις προαγωγής και υποψήφιοι ήταν όσοι είχαν τριετή υπηρεσία στο βαθμό του Επιθεωρητή, που είναι ο αμέσως κατώτεροςβαθμός.Ανάμεσα στους υποψήφιουςήτανοι Αιτητέςκαι ταΕνδιαφερόμεναΜέρη. 25 Για σκοπούς διαδικασίαςπλήρωσης των θέσεων συνήλθε σε διάφορες συνεδριάσεις το Συμβούλιο Προσωπικού για εξέταση τουθέματοςκαιπαροχήσυμβουλής προςτηνΑρχή,σύμφωναμε τον Κανονισμό 10

(5)των περί Προσωπικού της Αρχής Τηλεπι­ κοινωνιών Κύπρου (Τροποποιητικών) Γενικών Κανονισμών (οι Κανονισμοί). Το πρακτικότων πιό πάνω συνεδριάσεων επισυ­ νάφθηκε ως Τεκμήριο 2 στην ένσταση. Κατά τις συνεδριάσεις του,το Συμβούλιο Προσωπικού, αφού αναφέρθηκεστααπαιτούμεναπροσόνταγιαπλήρωσητωνθέσεων και μελέτησε τα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά προσόντα των υποψηφίων, σε συνδυασμό με την υπηρεσιακή τους κατάσταση, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι 72 υποψήφιοι κατείχανταπροσό­ νταγιαπροαγωγή.Αναφορικά μετονυποψήφιοΣιαπητή,τοΣυμ­ βούλιο ΠροσωπικούσυμβούλευσετηνΑρχήναμελετήσειταπροσόντα τουκαινα αποφασίσει,ως το αρμόδιο σώμα,κατά πόσον μπορούνναθεωρηθούνως ισοδύναμαμεμόρφωσηεπιπέδουΣχο­ λής Μέσης Εκπαίδευσης.Το Συμβούλιο περιέλαβε και το όνομα τουΑιτητηΣιαπιτήστονκατάλογοτωνυποψηφίων.Σ*αυτόνπε1338 30 35 40 4ΑΛΛ. Σιαπίτης κ.ά. v. Α.ΤΗ.Κ. ΑΟΐέμης, Δ. ριλαμβάνονταν και τα ονόματαόλων των Ενδιαφερομένων Με­ ρώνκαθώςκαιτουΑιτητηΧαραλάμπους. 5 10 15 20 25 30 Στησυνέχεια το Συμβούλιο Προσωπικού,αφού έλαβε υπόψη ταΦύλλαΠοιότητας,ταστοιχείατωνπροσωπικών φακέλωντων 72 υποψηφίων που κατείχαν τα προσόντα για προαγωγή,όπως αυτά είχαν κατά την 3.10.91,καθώς επίσης και τα κριτήρια που καθιερώνει οΚαν. 10

(7),επέλεξε 17υποψηφίουςωςτουςεπικρα­ τέστερους γιαπλήρωση των 6κενών θέσεων Προϊσταμένου Υπηρεσίας "Β" (1 Προσωπικού Εκμεταλλεύσεως και 5 Διοικητικού Προσωπικού). Ανάμεσα σ' αυτούς ήταν και τα Ενδιαφερόμενα Μέρη όχι όμως οι Αιτητές. Δύο μέλητου Συμβουλίου Προσωπι­ κούπεριέλαβανστον κατάλογοτοόνοματουΑιτητηΣιαπιτή. Μετά από περαιτέρω αξιολόγηση και σύγκριση των 17 επι­ κρατέστερων υποψηφίων, το Συμβούλιο Προσωπικού επέλεξε από αυτούς 14 υποψήφιους συμπεριλαμβανομένων των Ενδια­ φερομένων Μερών αλλάόχι των Αιτητών. ΟΑιτητής Σιαπητής περιελήφθηκε στον κατάλογοαπόδύο μέλη τουΣυμβουλίου.Το Συμβούλιο Προσωπικού ολοκλήρωσε την αξιολόγηση και από τους 14 υποψήφιους σύστησε μόνο 6, τους οποίους πρότεινε στην Αρχή ως τους ουσιαστικά επικρατέστερους καικαταλλη­ λότερους για προαγωγή.Τα Ενδιαφερόμενα Μέρη περιλαμβά­ νονταν στον κατάλογοαυτό,αλλά όχι οι Αιτητές. Στη συνέχεια το Συμβούλιο κατάρτισε τον κατάλογο των επιλαχόντων υπο­ ψηφίων στους οποίους δεν περιλαμβάνονταν οι Αιτητές. Δύο μέλη πρόσθεσαν στους καταλόγους των επικρατέστερων και των επιλαχόντων τον ΑιτητηΣιαπιτή. Ακολούθως ο Γενικός Διευθυντής της Αρχής, αφούμελέτησε ταπρακτικάτων πιόπάνωσυνεδριάσεων του ΣυμβουλίουΠρο­ σωπικού, σύστησε τα5 Ενδιαφερόμενα Μέρηκαι ακόμη 1 υπο­ ψήφιογιαπροαγωγήστις επίδικες θέσεις. Οι συστάσεις του Γε­ νικού Διευθυντή περιέχονται στο Τεκμήριο 3 της ένστασης. 35 40 Τέλος,τοθέματέθηκεμαζίμεόλατασχετικάέγγραφα,ενώπιον της Αρχής, που κατά τη συνεδρία της ημερομηνίας 18.2.92, αφού μελέτησεόλα τα ενώπιον της στοιχεία πουαφορούσαντουςυπο­ ψηφίουςκαιαξιολόγησε η ίδιαόλους τουςυποψηφίους,έκρινε ότι τα Ενδιαφερόμενα Μέρηκαι ακόμα 1υποψήφιοςυπερείχαν των υπολοίπωνσεαπόδοση,επίδοσηκαιικανότητεςκαιέκρινεότιήταν οι καταλληλότεροι γιαπλήρωση των 6 κενών θέσεων Προϊσταμέ­ νου "Β"ΠροσωπικούΕκμεταλλεύσεως καιΔιοικητικού Προσωπι­ κού, γι' αυτόαποφάσισετην προαγωγήτους στη θέση αυτή από 1339 Αρτεμης,Δ. Σιαπίτηςκ.ά.v. Α.ΤΗ.Κ.

(1993)3.10.91. Ωςαποτέλεσμα,καταχωρήθηκανοιπαρούσεςπροσφυγές. Η πρώτη εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών είναι ότι το Συμβούλιο Προσωπικούλανθασμένα εφάρμοσεκατά την αξιολόγηση των υποψηφίων, τα κριτήρια του Κανονισμού 5 10

(7)καιότι τακριτήριααυτά μπορούσανναεφαρμοστούν μόνο από την Αρχή κατάτην τελική κρίση των υποψηφίων. Το θέμα ηγέρθηήδησεπροηγούμενεςυποθέσεις.ΟΚούρρης,Δ.,στηνυπό­ θεση Μερόπη Κολοκασίδου ν. Αρχής ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου

(1992)4Α.Α.Δ. 4801,αναφερόμενοςστηνυπόθεσηΒασιλείου και 10 Άλλοι ν.Αρχής ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου

(1992)4 Α.Α.Δ. 4136, είπε ταεξής: 'Το ίδιοθέμαεγέρθηκε στις υποθέσεις Βασιλείου και Άλλοι · Αβχήζ ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου

(1992)4Α.Α.Δ. 4136, όπου ο αδελφός Δικαστής κ. Κωνσταντινίδης, εκδίδοντας την από­ φασητου,είπεταακόλουθα: ν 15 "Ο Κανονισμός 10

(7)καθορίζει τα κριτήρια με βάση τα οποίαδιενεργούνται οι κρίσεις γιαπροαγωγή. Ηδιαμόρ- 20 φωση άποψης από το Συμβούλιο Προσωπικού προκειμέ­ νουνασυμβουλεύσει τοΔιοικητικό Συμβούλιο της Αρχής, αποτελεί, όπως ορθάυποδεικνύουν OLκαθ' ων ηαίτηση, μέρος τηςδιαδικασίαςτων κρίσεων γιαπροαγωγή.Δεν εί­ ναι βάσιμο το επιχείρημα πως ήταν ανεπίτρεπτη η δια- 25 μόρφωση τηςσυμβουλής τουΣυμβουλίου Προσωπικού με βάση την υπηρεσιακή επίδοση και απόδοση των υποψη­ φίων και την ενγένει ουσιαστική καταλληλότητα τους," Συμφωνώμεταόσαλέχθηκανπιόπάνωκαιαπορρίπτωτον 30 ισχυρισμό αυτότουδικηγόρουτηςαιτήτριαςωςαβάσιμο,προ­ σθέτοντας ότι θαήτανπαράλογονα εφαρμόζοντανάλλα κρι­ τήριααπότο ένακαιάλλακριτήριααπότοάλλοόργανο". Ο Νικήτας,Δ.,στην πολύπρόσφατηαπόφασητουστην υπόθε- 35 ση Λένια Δημητρίου και Άλλοι ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύ­ πρου

(1993)4Α.Α.Δ.1196, συμφώνησε μετηνπιόπάνω προσέγγι­ σητουθέματοςκαιείπεότιη ομοιογενής αντιμετώπιση του έργου τουςαπόταδύο όργαναπροάγειαντί ναπλήσσει τον σκοπό της διαδικασίας και πρόσθεσε ότι το ενδεχόμενο διαφορετικής προ- 40 σέγγισης απόταδύοόργαναδυνατόναδημιουργούσε προβλήμα­ τα αναφορικά μετοκύροςή τηβαρύτητατης συμβουλής. Το υπό συζήτηση θέμα προσεγγίστηκε με τον ίδιο τρόποκαι 1340 4Λ.ΑΛ. 5 Σιαπίτηςκ.ά. v. Α.ΤΗ.Κ. Αρτεμης, Δ. από τον Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Α. Ν. Λοΐζου στην πρόσφατη απόφασητου στην υπόθεση ΑγαθοκλήςΧ'Ίω· άννου και Άλλος ν.Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου

(1993)4 Α.Α.Δ.661. ΟΠρόεδρος του Ανωτάτου ανέφερε στην πιοπάνω υπόθεση ότι τοΣυμβούλιο Προσωπικούκαταλήγονταςστησυμ­ βουλή του όφειλεναχρησιμοποιήσει τα ίδιακριτήρια όπως αυ­ τά που λαμβάνει υπόψη της ηΑρχή, και ότι ουδεμία επέμβαση υπήρχε στο έργο της Αρχής δεδομένου ότι ο σκοπός του Συμ­ βουλίου είναι ναυποβοηθάτην Αρχήστο έργο της. 10 Υιοθετώ τα πιό πάνω και κατά συνέπεια απορρίπτω τον ισχυρισμό τουσυνηγόρου των Αιτητών. 15 20 25 Έναςάλλος λόγοςπροσβολής τωνπροαγωγώντωνΕνδιαφερομένων Μερών είναι η σύσταση του Γενικού Διευθυντή και συγκε­ κριμέναοισχυρισμός ότιησύστασηόπωςπεριέχεται στοΤεκμήριο 3είναιγενική,αόριστηκαιαναιτιολόγητηκαιότιμετησύστασητου ο Γενικός Διευθυντής δε συστήνει αλλά υιοθετεί τη συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού. Προβλήθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι η σύστασηβρίσκεταισεαντίθεσημετοπεριεχόμενο τωνφακέλων. Ο Γενικός Διευθυντής αναφέρει στη σύσταση του ότι μεβάση τα πρακτικάτου Συμβουλίου Προσωπικού και το περιεχόμενο τωνπροσωπικών φακέλωντωνυποψηφίωνδιαπίστωσε ότιηκατάταξηπουέκαμετοΣυμβούλιο Προσωπικούήτανσωστήκαιδι­ καιολογημένη.Πρόσθεσε επίσηςότι κατάτηνγνώμητουοιυπάλ­ ληλοιπουσύστησε"υπερέχουντωνυπόλοιπωνυποψηφίων,είναι πολύ καλοί υπάλληλοι καιδιαθέτουνταπροσόντακαιτις ικανό­ τητεςγιαεπιτυχήεκπλήρωση τωνκαθηκόντωντωννέων θέσεων". 30 35 40 Μετά απόμελέτητουπεριεχομένου της σύστασης όπως αυτή εκτίθεται στο Τεκμήριο 3 κρίνω ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί του συνηγόρου τωνΑιτητών δενευσταθούν.Ηπροσωπικήγνώμητου Γενικού Διευθυντή συνάδει μεν με την άποψη του Συμβουλίου Προσωπικούαλλάδιαμορφώθηκεαφούαυτόςέλαβευπόψηκαιτο περιεχόμενο τωνπροσωπικώνφακέλωνκαιδεναποτελεί απλήυι­ οθέτησητηςσυμβουλής τουΣυμβουλίουΠροσωπικού.Η εισήγηση τουΓενικούΔιευθυντή είναιαιτιολογημένη αφούαναφέρεισ'αυ­ τή τί έλαβε υπόψηγια τη διαμόρφωση της όπως επίσης και τους λόγους γιατουςοποίουςσύστησεταενδιαφερόμεναμέρη. Εξετάζονταςπαρόμοιασύσταση του Γενικού Διευθυντή στην υπόθεσηΧ"Βασιλείου (πιοπάνω)ο Κωνσταντινίδης, Δ., είπε: 1341 Αρτεμης,Δ. Σιαπίτης κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1993)"Στηνπαρούσαπερίπτωση,ηπροσωπικήγνώμητου Γενικού Διευθυντή είναι σαφώς διατυπωμένη. Κατονομάζει εκείνους που θεωρεί καταλληλότερους και προσθέτει: "Κατάτη γνώμη μουοι πιοπάνωυπάλληλοι υπερέχουν τωνυπολοίπων σεαπό­ δοση και επίδοση και διαθέτουν τις ικανότητες να αντεπεξέλ5 θουν στακαθήκοντα τωνκενών θέσεων Τομεάρχη Τεχνικού Προσωπικού".Το πιοπάνωαπόσπασμα,μαζί μετο υπόλοιπο περιεχόμενο τηςγραπτήςεισήγησης τουΓενικού Διευθυντήπου παραπέμπει στα πρακτικά του Συμβουλίου και στο περιεχόμε­ νο των προσωπικών φακέλων των υποψηφίων,συνιστούν και 10 την αιτιολογία της εισήγησης. (Βλ. ΝίκοςΔημητριάδης και Άλλοςν.Αρχή ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου

(1992)4Α.Α.Δ.2582.) Ηάποψη γιαέλλειψη αιτιολογίας είναι αντίθετηπρος ταπραγ­ ματικά δεδομένα και παρέλκει ηεπέκταση στις νομολογιακές αρχέςπουδιέπουντογενικόζήτημαωςπροςτηνανάγκηγιααι- 15 τιολόγησητων συστάσεων των προϊσταμένων στις οποίεςπα­ ρέπεμψεο αιτητής." Ο ισχυρισμός τουσυνηγόρου των Αιτητών ότι ησύσταση του Γενικού Διευθυντή έρχεται σε αντίθεση μετοπεριεχόμενο των φακέλων επίσης απορρίπτεται,εφόσον απόταστοιχεία πουτέ­ θηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου δεν προκύπτει κάτι τέτοιο. Είναι επίσης ηθέση του δικηγόρου των Αιτητών ότιηαπό­ φασητουΔιοικητικού Συμβουλίου πουπεριέχεται στοΤεκμήριο 1 είναι αναιτιολόγητη.Τηθέσητου αυτήτηβασίζει στον ισχυρι­ σμό ότι ηαιτιολογία πουδίδει ηΑρχήδεν είναι μεβάσητατρία καθιερωμένακριτήρια (προσόντα,αξίακαι αρχαιότητα). Ηκρίσητωνυποψηφίωνγιαπροαγωγήγίνεται σύμφωναμετον Κανονισμό 10

(7), όπως τροποποιήθηκε μετηνΚ.Δ.Π. 163/90 και πουέχειως εξής: 20 25 30 "

(7)Οι κρίσεις για προαγωγή διενεργούνται μεβάση την υπηρεσιακήεπίδοση καιαπόδοσητων υποψηφίων καιτην εν 35 γένει ουσιαστική καταλληλότητα τους, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του προσωπικού τους φακέλου,ταφύλλα ποιό­ τητας και ταφύλλα προαγωγήςτους. ΗΑρχήδιατηρεί το δικαίωμακατά τιςκρίσεις για προα- 40 γωγή νααποφασίζει κάθε φοράνακαλεί ήναμην καλεί σε συνέντευξητους υποψηφίουςγιαπροαγωγήσε συγκεκριμένη θέσηή θέσεις: 1342 4ΑΛΛ. Σιαπίτηςκ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ. Αρτεμης, Δ. Νοείταιότι,στηνπερίπτωσηπουηΑρχήαποφασίζεινακα­ λέσειτους υποψηφίουςγιαπροαγωγήσεσυνέντευξη, η κρίση θα διενεργείται σεσυνδυασμό και μετην προσωπικήεντύπω­ σηπουαποκόμισανγιατουςυποψηφίουςταμέλητηςΑρχής." 5 10 Και αυτό τοθέμα έχει ήδη καταστεί αντικείμενο δικαστικού ελέγχουκαι αναφέρωενδεικτικάτιςυποθέσεις Μερόπη Κολοκασίδου(πιο πάνω), Αένια Δημητρίου(πιοπάνω)και Μιχαλάκης Ανδρέου και Άλλος ν.ΑρχήςΤηλεπικοινωνιών

(1993)4 Α.Α.Δ. 353,όπουλέχθηκε ότι ηαρχαιότηταδεν αποτελεί κριτήριοπροα­ γωγής,καιούτεεφαρμόζεταιαναλογικάηνομολογία πουδιαμορ­ φώθηκεσχετικά μετουςδημόσιους υπαλλήλους. Ο Νικήτας,Δ,, στην υπόθεσηΑένια Δημητρίου είπε: 15 20 25 "Από τηλεκτική διατύπωσητου Καν. 10

(7)προκύπτειότι σης προαγωγές της Αρχής επικρατεί η καθαρά αξιοκρατική προσέγγιση. Οι προαγωγές αποδεσμεύονται απόπαράγοντες όπως ηαρχαιότηταωςαυτοτελές κραήριο. Ηικανότητα του υπαλλήλουπρέπειναφαίνεταιέμπρακτακατάτηνάσκησητων καθηκόντωντου,όπωςστοιχειοθετείται απόταφύλλαποιότη­ ταςκαιταυπόλοιπαστοιχείατωνπροσωπικώνφακέλων." Στοσημείοαυτόθαεπιληφθώτουισχυρισμού τωνΑιτητών ότι ηαναφοράτουΔιοικητικού Συμβουλίου στοΤεκμήριο 1,σελ.9, ότι ταενδιαφερόμενα μέρηείναι αρχαιότεροι των άλλωνυποψη­ φίων είναι εσφαλμένη. Και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι έχουν αφιερώσει αρκετόχρόνο και έχουν προβάλει διάφορες ερμηνείες τουσχετικού αποσπάσματοςτωνπρακτικών,πουέχειωςεξής: 30 35 40 "Το Συμβούλιο διαπίστωσε ότι οι πιο πάνω υπάλληλοι διαθέτουν τυπικάκαι ουσιαστικά προσόντα που τους καθι­ στούν ικανούςναανταποκριθούνμεεπιτυχίαστακαθήκοντα τηςνέαςθέσεως. ΤοΣυμβούλιο βρίσκει ότικαιάλλοιυποψήφιοι είναι πολύ καλοί υπάλληλοι, οι πιοπάνω όμως υπερέ­ χουν των υπόλοιπωνκαιεπιπρόσθεταείναι αρχαιότεροιστο βαθμότουΕπιθεωρητή." Είναι φανερό ότι οι προαγωγές έγιναν μεβάσητακριτήρια που εκτίθενται στον Καν. 10

(7)καιότιο υπολογισμός της αρ­ χαιότητας έστωκαιανείναι λανθασμένος δεν έπαιξεκαθοριστι­ κό ρόλοστηδιαμόρφωσητηςκρίσης τηςΑρχής. Ο συνήγορος των Αιτητών ισχυρίζεται επίσης ότιηΑρχήδεν 1343 Αρτεμης, Δ. Σιαπίτης κ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1993)έχει προβεί στη δέουσα έρευνα για να διαπιστώσει ποιοί από τους υποψηφίους κατέχουν το πλεονέκτημα του Σχεδίου Υπη­ ρεσίας που προνοεί για καλή γνώση μιας από τις επίσημες γλώσσες καιγια γνώση της άλλης επίσημης γλώσσας. 5 Δε συμφωνώ με τον ισχυρισμό αυτό.ΤοΣυμβούλιο Προσωπι­ κούσεπρώτοστάδιοέχειδιεξάγει έρευνασεβάθος αναφορικάμε τα προσόντα των υποψηφίων και κατά πόσο αυτοί πληρούν τα προαπαιτούμενα του Σχεδίου Υπηρεσίας. Ηέκταση της έρευνας φαίνεται στο Τεκμήριο 2. Για τον Αιτητη Σιαπιτή γίνεται ειδική αναφορά τόσο στα πρακτικάτου Συμβουλίου Προσωπικού όσο και σταπρακτικά τουΔιοικητικού Συμβουλίου της Αρχής. 10 Παρόλο που στα πρακτικά του Διοικητικού Συμβουλίου της Αρχής(Τεκμ. 1)δεγίνεταιειδικήαναφοράσταπροσόντατωνυπο- 15 ψηφίων, εντούτοις το Συμβούλιο είχε ενώπιον του ταπρακτικά του Συμβουλίου Προσωπικού,την εισήγηση του Γενικού Διευθυ­ ντήκαι τους προσωπικούς φακέλους,ταοποίαμελέτησεδιεξοδι­ κά. Κάτωαπότις περιστάσεις δενυπήρχεοτιδήποτε περισσότερο πουεπιβάλλετο ναγίνει απότηνΑρχή. (Βλ. Δημοκρατία ν.Δημη- 20 τρίουΟρφανίδηκαι Άλλων

(1992)3Α.Α.Δ.205.) Αναφορικά με τον αιτητηΣιαπιτήπροβάλλεται ο ισχυρισμός ότι το Diploma in Business Studies που απέκτησε το Σεπτέμβρη 1991 δε λήφθηκε υπόψηκαι ότι ηΑρχήαποφάσισεχωρίς να λά- 25 βειυπόψητοπιοπάνωδίπλωμαότι οΑιτητής έχει μόρφωση ισο­ δύναμη πεντατάξιας Σχολής Μέσης Εκπαίδευσης. Το Σχέδιο Υπηρεσίας τηςθέσης απαιτείμεταξύάλλων "Ενδεικτικό Μέσηςή Ανώτερης Εκπαίδευσης". ΟΑιτητής δεν κατέχει απολυτήριογυ­ μνασίου. Ανάμεσα σταπροσόντατουπεριλαμβάνεταιΠκττοποι- 30 ητικότουΠαγκυπρίουΛυκείουΛάρνακας,ότιγράφτηκεκατάτο σχολικό έτος 1955-56στηνΕ'τάξηκαιφοίτησε μέχρι τοτέλος του πρώτου διμήνου ότε και απεχώρησε. Το Διοικητικό Συμβούλιο τηςΑρχήςστησυνεδρίαση τουστις 18.2.92(Τεκμήριο 1) αφούμε­ λέτησετο θέματων ακαδημαϊκώνπροσόντων τουΑιτητη, έκρινε 35 ότι, παρά το γεγονός ότι δεν έχει απολυτήριο Σχολής Μέσης Εκπαίδευσης, διαθέτει τα προσόντα για προαγωγή στην επίδικη θέση. Εφόσον το πιο πάνωδίπλωμα τουΑιτητηβρισκόταν στον προσωπικό του φάκελο κατά την ημερομηνία πουσυνεδρίασε το Διοικητικό Συμβούλιο, εξάγεται το συμπέρασμα ότι αυτόλήφθη- 40 κε υπόψη κατά τη λήψη της απόφασης του Συμβουλίου και δε στοιχειοθετείται επαρκώςοισχυρισμός περί τουαντιθέτου. Ωςτελευταίος λόγος ακύρωσης προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι 1344 4AAA 5 10 Σιαπίτηςκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ. Αρτεμης, Δ. στησυνεδρίαση τουΔιοικητικού Συμβουλίουημερ. 18.2.92 παρευρίσκοντοοΓενικόςΔιευθυντήςκαιορισμένοιάλλοι αξιωματούχοι μευπονοούμενο ότι αυτοί ίσωςναεπηρέασανστη λήψη τηςπρο­ σβαλλόμενης απόφασης. Καιαυτόςο ισχυρισμός κρίνεταιαβάσιμος και απορρίπτεταιεφόσον είναι φανερόαπότοΤεκμ. 1 ότι οι παρευρισκόμενοι αξιωματούχοιαποχώρησανπριντηνέναρξητης συζητήσεως τουζητήματοςτηςπλήρωσης των επίδικων θέσεων. Ως συνέπεια των πιο πάνω η προσφυγή του Αιτητη στην 265/92πρέπει νααπορριφθεί. Αναφορικά μετηνπροσφυγήτουΑιτητηστην 307/92όπουοι λόγοι είναι οι ίδιοι, ισχύουν ταόσαανέφεραπιο πάνω. 15 20 25 30 Επιπρόσθετα,ο Αιτητής στην 307/92 ισχυρίζεται ότι υπερέχει σεαξία,προσόντα,καιαρχαιότητα.Τοσυμπέρασμααυτόδενυπο­ στηρίζεται από το περιεχόμενο των φακέλων και εν πάση περι­ πτώσει τακριτήρια που λαμβάνονται υπόψηγιαπροαγωγήείναι αυτά που περιέχονται στον Καν. 10

(7)όπως πιο πάνω αναφέρεται. Ως εκτούτουπρέπεινααπορριφθείκαιη προσφυγή307/92. Καταλήγοντας,αναφέρωεπιπρόσθετα απόταπιο πάνω, ότι απότοπεριεχόμενο τωνπροσωπικών φακέλων είναι φανερόότι τόσο οι ΑιτητέςόσοκαιταΕνδιαφερόμενα Μέρηήτανάξιοικαι ικανοί υπάλληλοι, όμως οι Αιτητέςδεν κατόρθωσαννααποδεί­ ξουν έκδηληυπεροχή έναντι των Ενδιαφερομένων Μερών. (Βλ. Χατζησάββαςν.Δημοκρατίας

(1982)3C.L.R. 76,Rolis Lewis v. Δημοκρατία

(1989)3Α.Α.Δ. 1253. Οι προσφυγές αποτυγχάνουνκαι η επίδικη απόφασηεπικυ­ ρώνεται. Δεν εκδίδεται διάταγμαγια έξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονται χω­ ρίς διαταγή για έξοδα. 1345