4A^A. 15 Ιουνίου, 1993 [ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΛΕΚΟΣ ΣΙΑΜΠΟΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 624/92) 5 10 15 20 25 Ακυρωτική Απόφαση — Επανεξέταση — Τομέρος τηςαπόφασης που αποτελεί δεδικασμένο δημιούργησε ισχύον δίκαιο στον ουσιώδη χρόνο,δηλαδή τοχρόνο λήψηςτης ακυρωθείσας απόφασης— Κα τά την επανεξέταση το δημιονργηθέν με την δικαστική απόφαση ισχύονδίκαιο, δενμπορεί να ανατραπεί—Ο Διευθυντής προέβη σε νέες συστάσεις κατά παράβαση του δεδικασμένου, εφόσον με την ακυρωτική απόφαση οι συστάσεις κρίθηκαν νόμιμες και η παρέκ κλιση της Ε.Δ.Υ. από αυτές αναιτιολόγητη. Μετην προσφυγή αυτήπροσβλήθηκε ηαπόφασηδιορισμού των ενδιαφερομένων μερών στηθέσηΠρέσβη, ηοποίαλήφθηκε μετά από επανεξέταση της υπόθεσης λόγω ακύρωσης της αρχικήςαπόφασης απότοΑνώτατο Δικαστήριο.Η αρχικήαπόφασηείχεακυρωθεί,σύμ φωναμετηναπόφασητουΑνωτάτουΔικαστηρίου,επειδή(α)ηΕ.Δ.Υ παρέλειψε να προβεί στη δέουσα έρευνα αναφορικάμε την κατοχή του προσόντος της άριστης γνώσης της αγγλικής γλώσσας και (β)η αιτιολογίατης ΕΛ.Υ γιαπαρέκκλισηαπό τησύσταση τουΔιευθυντή υπέρτουαιτητή,στηριζότανσε εσφαλμένο υπόβαθρο. Ο αιτητήςισχυρίστηκε πωςη διαδικασίαπουακολουθήθηκε στο πλαίσιοτηςεπανεξέτασης,αποτελούσεπαράβασητουπραγματικού και νομικού καθεστώτος που ίσχυε κατά τηλήψητηςακυρωθείσας απόφασης,επειδήοΔιευθυντής κλήθηκεκαιπροέβησε νέες συστά σεις μετις οποίες δε σύστησε τον αιτητήκαι μετις οποίες συμφώνησε καιηΕ.Δ.Υ. 1381 Σιάμποςν. Δημοκρατίας
(1993)Το Ανώτατο Δικαστήριο ακυρώνοντας την επίδικηαπόφαση, αποφάσισε ότι: Το μέρος τηςακυρωτικήςαπόφασηςτου Δικαστηρίου πουαπο τελείκατάΝόμοδεδικασμένο,δημιούργησε ισχύον δίκαιοστον ουσιώδηχρόνο,δηλαδήτοχρόνο λήψηςτης ακυρωθείσας απόφασης. Τα ευρήματατου Δικαστηρίου, αναφορικάμε ταζητήματα (α) του προσόντος της γνώσης της Αγγλικής γλώσσας και (β)της αι τιολογίας της απόκλισης απότις συστάσεις τουΔιευθυντή, αποτελούν το δεδικασμένο μέρος της ακυρωτικής του απόφασηςκαι ως εκ τούτου ισχύον δίκαιο και καθεστώς πραγμάτων κατά τον ου σιώδηχρόνο,πουδεν μπορούσανναανατραπούν. ΗεπανάκλησητουΔιευθυντή,καιπαρουσίατουκατάτηνεπανεξέταση της ανακληθείσας απόφασης, δεν παραβίασετοπραγματικό και νομικό καθεστώς,γιατίη ΕΔΥ μπορούσε,στο πλαίσιο τηςέρευ ναςτηςγιατοζήτηματηςγλώσσας,ενεργώνταςμάλιστασύμφωναμε την απόφασητουΔικαστηρίου,ναδιαπιστώσει απότις προσωπικές γνώσεις του Γενικού Διευθυντή αν οι υποψήφιοι ήσαν κάτοχοι του προσόντος της άριστης γνώσηςτης αγγλικής. Και μέχρι αυτότοση μείοταόσαανέφερεοΔιευθυντής πάνωστοθέμα,δενπαραβίασαντο νομικό και πραγματικόκαθεστώς, αντίθετα μάλιστα η ενέργεια της Επιτροπής,ήτανσύμφωνημετηναπόφασητουΔικαστηρίου. 5 10 15 20 25 Όμως,απότηστιγμήπουο Διευθυντής,βασιζόμενος έστω πάνω σεγεγονόταπουυπήρχανκατάτηλήψη τηςακυρωθείσαςαπόφασης, καιταοποίαπεριείχοντο στουςυπηρεσιακούςφακέλουςτωνυποψη φίων,προέβησενέααξιολόγησητωνυποψηφίωνκαιέκαμεδιαφορε τικές συστάσεις,αυτόσυνιστά παραβίασητουδεδικασμένου,δεδομένουότι τοΔικαστήριο αποφάνθηκεπωςοισυστάσειςτουήταν έγκυ ρες,καιμάλισταέκρινεπωςήτανηαιτιολόγησητηςΕΔΥ, γιατηνπα ρέκκλισητηςαπό αυτές,πουέπασχενομικά. 30 Τοαναπόφευκτοαποτέλεσμα,είναιηεκνέου ακύρωσητηςπρο35 σβαλλόμενης απόφασης. ΗΕΔΥ θαπρέπει να επανεξετάσει τοζή τημα σύμφωνα με το νομικό και πραγματικόκαθεστώς που ίσχυε στο χρόνο της ακυρωθείσαςπρώτης απόφασης, λαμβάνοντας υπό ψη το περιεχόμενο των αποφάσεων του Δικαστηρίου, τόσο στην προηγούμενη προσφυγήόσοκαιστην παρούσα. 40 Η προσφυγή επιτυγχάνει με £100 έξοδα. 1382 4ΑΛΛ. Σιάμποςν.Δημοκρατίας Αναφερόμενεςυποθέσεις: ΣιάμποςκαιΆλλοιν. Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ. 1759, 5 Δημοκρατία ν. Πογιατζή
(1992)3Α.Α.Δ. 196. Προσφυγή· 10 Προσφυγήμετηνοποίαοαιτητήεπαναπροσβαλλειτηναπόφασητων καθ' aw ηαίτηση, πουλήφθηκεστηδιαδικασία επανεξέτα σης, για την πλήρωση δύο θέσεαϊν Πρέσβη, μετά απόακυρωτική απόφασητουΑνωτάτου Δικαστηρίου. Α. Κωνσταντίνου, γιατον Αιτητή. 15 Α. Παπασάββας, Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, για τους Καθ' aw ηαίτηση. Χρ. Βάκης, γιατο Ενδιαφερόμενο πρόσωπο Α. Βάκη. 20 Cur. adv.vult. 25 30 35 40 ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Ο αιτητής Α. Σιάμπος επαναπροσβαλλει την απόφασητηςΕ.Δ.Υ.,πουλήφθηκε στηδιαδικασίαεπανεξέτάσης,γιατηνπλήρωση δύοθέσεων Πρέσβη,μετάαπότην ακύ ρωση των διορισμών των προκριθέντων Χριστόφορου και Γεωργιάδη. OLλόγοιτηςακυρωτικήςαπόφασηςτουΑνωτάτου Δι καστηρίου, που εκδόθηκε σε πρωτόδικη δικαιοδοσία στις 15.5.1992,καιδεν εφεσιβλήθηκε, είναιοιπιοκάτω:(Δες: Αλέκος Σιάμπος, ΑντώνηςΒάκηςκαι ΑνδρεστίνοςΠαπαδόπουλος ν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ.1759). (α)Η Ε.Δ.Υ.δεν έκαμετηδέουσα έρευνα γιανα διαπιστωθεί αν οδιορισθείς Γεωργιάδης κατείχετοαπαιτούμενοαπόταΣχέδια Υπηρεσίας προσόν της άριστης γνώσης της αγγλικής γλώσσας, και (β)Η αιτιολογίαπουέδωσεηΕ.Δ.Υ.γιατηνπαρέκκλισητηςαπό τις συστάσεις του Διευθυντή του Υπουργείου Εξωτερικών στηριζόταν σε εσφαλμένο υπόβαθρο γεγονότων, και επομέ νως η απόφασητης καθίστατο ακυρωτέα λόγω πλάνης περί τα πράγματα. Ο Διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών σύστησεγιαδιορι1383 Αοτεμίδης, Δ. Σιάμπος ν.Δημοκρατίας
(1993)σμό στην ακυρωθείσαδιαδικασία,τους Σιάμπο και Βάκη.Η ΕΔΥ όμως,κατάπαρέκκλιση από τησύσταση αυτή,πρόκρινε γιαδιορι σμότους ΓεωργιάδηκαιΧριστόφορου. Έχεισημασίανααναφερθώ σεκάποιαέκτασηστοζήτημααυτόγιατίάπτεταιάμεσατουνομικού επιχειρήματος πουπροβάλλει οδικηγόροςτουαιτητήγιατην ακύρωση,γιαδεύτερηφορά,τηςεπίδικηςαπόφασηςτηςΕΔΥ. ΟΔιευ θυντήςλοιπόναιτιολόγησε ως εξήςτη σύστασητου: "Λαμβάνονταςυπόψηταδιάφοραστοιχείααξιολόγησης συμπε ριλαμβανομένων των εμπιστευτικών εκθέσεων, της υπηρεσίας, τωνπροσόντων,τηςαρχαιότηταςκαιτων ευκαιριώνγιαυπηρε σιακήανέλιξη,συστήνω τουςΑλέκοΣιάμποκαιΑντώνηΒάκη." Η Ε.Δ.Υ.,όπως είπαπιοπριν, έκρινε πως δεν έπρεπε να υι οθετήσει τις συστάσεις του Διευθυντή και, δεσμευμένη από τη νομολογία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου,αιτιολόγησε ως εξήςτην απόφασητης: "Είναι φανερό ότι ο Γενικός Διευθυντής συστήνοντας τους Αντώνη ΒάκηκαιΑλέκοΣιάμποστηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό στην εντύπωση πουοΔιευθυντής σχημάτισε απότηναπόδοση τους στην προφορική εξέταση ενώπιον της Επιτροπής Δημό σιαςΥπηρεσίας, κρίνοντας τουςως πάραπολύκαλούς." 5 10 15 20 Το Δικαστήριο όμως αποφάνθηκε, στην ακυρωτικήτου από- 25 φάση,πωςηαιτιολόγηση τηςΕ.Δ.Υ.γιατηνπαρέκκλισητηςαπό τις συστάσεις τουΓενικού Διευθυντή έπασχεγιατίο τελευταίος, όπως ρητάαναφέρεταιστο σχετικό πρακτικό,δε στήριξε τησύ σταση του μόνο στις συνεντεύξεις των υποψηφίων, αλλά έλαβε υπόψη του το σύνολο των στοιχείων που μετρούσαν στην άξιο- 30 λόγησητων υποψηφίων. Έρχομαι τώρα στην επίδικη επανεξέταση της ακυρωθείσας απόφασης. ΗΕ.Δ.Υ.κάλεσε πάλιν ενώπιον της το Διευθυντή, ο οποίος, αναφορικάμε τον πιο πάνωλόγο (α)για την ακύρωση 35 τηςπρώτης απόφασης,το απαιτούμενοδηλαδήπροσόν άριστης γνώσης της αγγλικής, είπε πως ηεκτέλεσητων καθηκόντων των υποψηφίων, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο Κέντρο,προϋπο θέτει άριστη γνώση της αγγλικής, και αυτό για να μπορούν να συνδιαλέγονται με τους Πρεσβευτές ξένων χωρών. Επιπλέον 40 από εκθέσεις και υπομνήματαπουυπέβαλαν OL υποψήφιοι,κρί νει πως κατέχουν το προσόν αυτό στο γραπτό και προφορικό λόγο.Ανοίγωμιαπαρένθεσηεδώγιαναπαρατηρήσωπωςκαιοι δύο αποφάσεις της Ε.Δ.Υ. λήφθηκαν πριν την έκδοση από την 1384 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Σιαμποςν.Δημοκο,ατίας Αρτεμίδης,Δ. ΟλομέλειατουΑνωτάτου Δικαστηρίου τηςαπόφασηςστηνυπό θεσηΑημοκρατίαν. ΠάμπονΠογιατζή
(1992)3 Α.Α.Δ. 196, η οποία ανέτρεψε την ομώνυμη πρωτόδικη απόφαση, στην οποία κάμνεικαιαναφοράοσυνάδελφος γιαναστήριξη τηνκρίσητου γιατην ακύρωσητης πρώτηςαπόφασηςτηςΕ.Δ.Υ. Στησυνέχεια,οΔιευθυντής προχώρησε και έκαμενέα εκτίμηση και αξιολόγηση των υποψηφίων και σύστησεγια διορισμό,πάλιν τον ΒάκηαλλάαντίτουΣιάμπουαυτήτηφοράτον Χριστόφορου. ΗΕ.Δ.Υ. υιοθέτησε τις συστάσεις τουΓενικού Διευθυντήκαιπροέ βηστοδιορισμότους, πουπροσβάλλεται μετηνέααυτήπροσφυγή. Ο δικηγόρος του αιτητή λοιπόν εισηγείται πως,η παρουσία του Διευθυντή κατάτηνεπανεξέταση τωνακυρωθέντων διορισμών καθώς καιοι νέες του συστάσεις, συνιστούν παραβίαση του πραγματικού καινομικού καθεστώτος πουίσχυε κατάτη λήψητηςακυρωθείσας απόφασης,καιπου ηΕ.Δ.Υ. όφειλενα εφαρμόσει. Και τούτο γιατί,τοΔικαστήριο έκρινε, στην πρώτη προσφυγήτουαιτητή,έγκυρες τιςσυστάσεις τουΔιευθυντή,και μάλιστα αποφάνθηκεπως η παρέκκλιση τηςΕ.Δ.Υ. από αυτές έπασχε,γιατους λόγους πουαναφέρονταιπιο πάνω. Ο δικηγόροςτηςΔημοκρατίαςδεσυμμερίζεται τηνάποψη αυτή. ΕισηγείταιπωςοΔιευθυντήςεκλήθηαπότηνΕΑΥ. ακριβώςγιανα επανορθωθούνταλάθητηςακυρωθείσαςαπόφασης,σεπλήρη συμ μόρφωση μετηνετυμηγορία τουΔικαστηρίου. ΗΕ.Δ.Υ., συνεχίζει ηεισήγησητουδικηγόρουτηςΔημοκρατίας,είχεκαθήκονναεξετά σει εξυπαρχήςτηνακυρωθείσααπόφασηκαιναπάρεινέα,πουνο μικάμπορείναείναιδιαφορετικήαπότηνπροηγούμενη.Επομένως δενπαραβιάστηκετονομικόκαιπραγματικόκαθεστώς,πουίσχυαν στοχρόνο λήψεωςτηςακυρωθείσαςαπόφασης. Ηάποψη μουπάνωστοζήτημαπουεγείρεται είναι ηεξής: Το μέρος τηςακυρωτικήςαπόφασηςτουΔικαστηρίουπουαποτελεί κατά νόμο δεδικασμένο, δημιούργησε ισχύον δίκαιο στονου σιώδηχρόνο, δηλαδήτοχρόνο λήψης τηςακυρωθείσας απόφα σης. Επί τουπροκειμένου,δες Π.Δ.Δαγτόγλου, "ΓενικόΔιοικη τικό Δίκαιο",γ/Π,σελ. 152, παράγραφος2: "2.Στην περίπτωση που ηδιοίκηση προβαίνει σε έκδοση διοικητικής πράξεως αντίθετης μετακριθέντα στην απόφα ση του δικαστηρίου, ο ενδιαφερόμενος ιδιώτης μπορεί να προσφύγει πάλι σταδιοικητικά δικαστήρια, αυτήν τηφορά κατά τηςπράξεως που εξεδόθη κατάπαράβασητου δεδικα1385 Αρτεμίδης, Δ. Σιάμποςν.Δημοκρατίας
(1993)σμένου, ηοποίααφούαπαγορεύεταιαπότον νόμο, αποτελεί "παράβασηκατ' ουσίαν διατάξεωςτου νόμου" και επομένως λόγο ακυρώσεως. Κατά της πράξεως αυτής μπορεί να προ σφύγει στα δικαστήριο όχι μόνο αυτός που διετέλεσεδιάδι κος,αλλά και ο τρίτος που έχει έννομο συμφέρον." 5 Επίσης και την ενδιαφέρουσα ανάλυση της Δήμητρας Κοντόγιωργα -Θεοχαροπούλου, στο βιβλίο της "Αι Συνέπειαι τηςΑκυ ρώσεως Διοικητικής ΠράξεωςΈναντιτηςΔιοικήσεως", σελίδες34 καιεπέκεινα.Ειδικότεραστιςσελίδες38και39διαβάζουμεταεξής: 10 "Κατά την δευτέραν καιορθοτέραν άποψιν,ηοποίαείναι η κρατούσα εις την διοικητικήν νομολογίαν, ερμηνεύουσαν την παράγραφον5 του άρθρου 50 του νόμου περί ΣτΕ, διά τον προσδιορισμόν του κριθέντος ζητήματος, θα πρέπει να 15 λαμβάνεται υπ' όψιν το διατακτικόν εν συνδυασμώ όμως προςτοαναγκαίονκαιαναπόσπαστονστήριγμα αυτούεις το αιτωλογικόν της αποφάσεως. Τοιουτοτρόπως, ως κριθέν δι καστικώς ζήτημα θεωρείται εκείνο το οποίον ευρίσκεται εν συναρτήσει προς το γενόμενον δεκτόν υπό της αποφάσεως 20 συμπέρασμα και αποτελεί αναγκαίον τούτου στήριγμα, όχι όμως άλλα περιστατικά ιστορικώς αναφερόμενα, τα οποία δεν είναι αναγκαία προς συναγωγήν του διατυπουμένου συ μπεράσματος εις το διατακτικόντηςαποφάσεως. Σημειωτέ ονδεότι το ενλόγωκριθένζήτημαείναιπάντοτεσυνθετον εκ 25 νομικού και πραγματικού μέρους. Ηάποψιςαυτήαποτελείπαραδεδεγμένηνδικονομικήναρχήν μεταφερθείσαν προφανώςεις την νομολογίαν των διοικητικών δικαστηρίων εκτηςνομολογίας τωνπολιτικών δικαστηρίων. 30 Είναι δεκαι ηορθότερα,OLOTL δεν οδηγεί εις αυθαίρετακαι αυτόματααποτελέσματα.Ηάποψιςαυτήούτεεντοπίζειτοδεδικασμένον αποκλειστικώς εις το "διατακτικόν", ούτε επεκτείνει τούτο εις το σύνολον του σκεπτικού και των αιτιολογιών της 35 αποφάσεως,ούτεπεριστατικόναναφερόμενονειςτηναπόφασιν του ακυρωτικού δικαστού δύναταιν' αποτελέση δεδικασμένον μεταξύτωνδιαδίκων,εφ'όσον τούτοδεναποτελείκρίσιν ζητή ματοςαναγκαίουπροςσυναγωγήν τουδιατακτικούτηςενλόγω αποφάσεως.Δηλαδήεκτουσκεπτικού μόνον ό,τι συνιστά ανα- 40 γκαίαναιτιολογίαντουδιατακτικούκαιό,τιθεμελιώνειλογικώς τοσυμπέρασματουδιατακτικούκαιτοοποίον είναι,πολλάκις, σπουδαιότεροντουδιατακτικού,συνιστά δεδικασμένον." 1386 4Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 / 30 Σιάμποςν.Δημοκρατίας Αρτεμίδης,Δ. Έχω τηγνώμη πως ταευρήματατου Δικαστηρίουαναφορικά μεταζητήματα(α)και(β),πουκαταγράφονταιστην αρχήτης πα ρούσας, αποτελούν το δεδικασμένο μέρος της ακυρωτικήςτου απόφασηςκαιως εκτούτου ισχύον δίκαιοκαικαθεστώς πραγμάτωνκατάτονουσιώδηχρόνο,πουδενμπορούσανναανατραπούν. Η επανάκληση του-'Διευθυντή, καιπαρουσία τουκατά την επανεξέταση της ανακληθείσας απόφασης, δεν παραβίασε το πραγματικόκαινομικό καθεστώςγιατί ηΕ.Δ.Υ. μπορούσε,στο πλαίσιοτης έρευναςτηςγιατοζήτηματηςγλώσσας, ενεργώντας μάλιστα σύμφωνα μετηναπόφασητουΔικαστηρίου, να διαπι στώσει απότιςπροσωπικές γνώσεις τουΓενικού Διευθυντήαν οι υποψήφιοι ήσανκάτοχοι τουπροσόντος τηςάριστης γνώσης της αγγλικής. Και μέχρι αυτότοσημείο ταόσα ανέφερε οΔιευθυντής πάνωστοθέμα,δεν παραβίασαν τονομικό και πραγμα τικόκαθεστώς,αντίθεταμάλισταη ενέργεια τηςΕπιτροπήςήταν σύμφωνη μετηναπόφαση του Δικαστηρίου. Όμως, απότηστιγμήπουοΔιευθυντής,βασιζόμενοςέστωπάνω σεγεγονότα πουυπήρχανκατάτηλήψητηςακυρωθείσαςαπόφα σης,καιταοποίαπεριείχοντο στους υπηρεσιακούς φακέλους των υποψηφίων,προέβησενέααξιολόγηση τωνυποψηφίων καιέκαμε διαφορετικές συστάσεις, αυτό συνιστά παραβίασητου δεδικασμέ νου, δεδομένου ότιτοΔικαστήριο αποφάνθηκε πως οι συστάσεις του ήτανέγκυρες, και μάλιστα έκρινε πως ήτανηαιτιολόγησητης Ε.Δ.Υ.,γιατηνπαρέκκλισητηςαπόαυτές,πουέπασχενομικά. Τοαναπόφευκτοαποτέλεσμα,ενόψειτηςανάλυσηςπουκάμνω, είναιηεκνέουακύρωσητηςπροσβαλλόμενης απόφασης.ΗΕ.Δ.Υ. θαπρέπει ναεπανεξετάσει τοζήτημασύμφωνα μετονομικόκαι πραγματικόκαθεστώςπουίσχυεστοχρόνοτηςακυρωθείσαςπρώ τηςαπόφασης,λαμβάνονταςυπόψητοπεριεχόμενο τωναποφάσε ων του Δικαστηρίου, τόσο στην προηγούμενη προσφυγή όσο και στηνπαρούσα. 35 Επιδικάζονται £100 έξοδα στοναιτητή. Η προσφυγή επιτυγχάνει με£100 έξοδα υπέρ του αιτητή. 1387