16Ιουνίου, 1993 [ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΝΑΓΙΑ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΑΡΧΗΣΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ (ΑΡ.1), Καθ' ων ηαίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 163/92,179/92 και 180/92) 5 Προσφυγή βάσει τον Άρθρον 146τονΣνντάγματος — Έννομο συμφέ ρον — Αυτεπάγγελτη η ενέργεια του Δικαστηρίου — Διερεύνηση τον εννόμον συμφέροντος των αιτητων στην κριθείσα περίπτωση προαγωγής στην Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου — Ανάλνση με βάση το κανονιστικό καθεστώςστην Α.ΤΗ.Κ. Αρχή ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου— Υπάλληλοι—Διορισμοί/Προαγωγές —Προσόντα — Ουσιώδηςχρόνοςκατοχήςτονς ηημερομηνίαυποβο λήςτηςεισήγησηςγιατηνπλήροχτητηςθέσης(Republicv.Pericleous). 10 15 20 25 Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ~ Υπάλληλοι — Διορισμοί /Προα γωγές — Παράλειψη να ληφθεί υπόψη προσοντούχος υποψήφιος οδηγεί σεακύρωση τηςδιαδικασίαςπροαγωγών — Άνευ σημασίας το ότι οπαραλειφθής αιτητής δενισχυρίστηκε έκδηληυπεροχήένα" ντι του προαχθέντος. Προσβλήθηκε με τις συναφείς προσφυγέςη προαγωγή του εν διαφερόμενου μέρους στηθέσηΥποτομεάρχη(ΠροσωπικούΕκμε τάλλευσης),ΑρχήΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου. Οι καθ' ωνηαίτηση ήγειρανζήτημα εννόμου συμφέροντος καιτων τριών αιτητων, το οποίοκαιπροτάχθηκεαπότο Δικαστήριο. ΤοΑνώτατοΔικαστήριο,ακυρώνονταςτηνεπίδικηαπόφασηως αποτέλεσματηςεπιτυχίας τηςπρώτηςτωνπροσφυγών,καιαπορρίπτονταςτιςάλλεςδύοπροσφυγές,αποφάσισεότι: 1429 Στυλιανίδουκ.ά.v.Α.ΤΗ.Κ. (A(j. 1)
(1993)1. Οιαιτητέςστις Πρ. 179/92 και 180/92 δενκατείχανκατάτονου σιώδη χρόνο κατοχήςτωνπροσόντων, τηναπαραίτητη υπηρε σία στις θέσεις Προϊσταμένου Υπηρεσίας Α' καιΒ',για να δι καιούνται κρίσεως γιαπροαγωγή(Κανονισμός 56
(8)(α) και(ζ)) των περί Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου, Γενικών Κανονισμών του 1982έως 1990. Το έννομο τους συμ φέρον θακριθεί απότοβάσιμο των ισχυρισμών που εγείρουν. Οιαιτητέςαυτοί,απέτυχαννααποδείξουνότιοιπρόνοιεςτου Κα νονισμού 56
(8)είναι εκτός τηςεξουσιοδοτήσεως (ultra vires)του Νόμουήότιοιπρόνοιεςαυτέςαπέληξανσεάνισημεταχείρισητους. Οι αιτητέςδεν κατείχανταπροσόνταγιαπροαγωγήστην επίδι κη θέση, μεβάσητον Κανονισμό 56
(8)(ζ) καιωςεκτούτου δεν έχουν έννομο συμφέρον στην προώθηση τωνπροσφυγών τους.
- Σημασία για το έννομο συμφέρον της αιτήτριας στην Πρ. 163/90,δενέχει το αν ορθά ήλανθασμένα δόθηκε αναδρομική ισχύς στην προαγωγήτου ενδιαφερόμενου μέρους,αλλά το κα τά πόσο ορθάλήφθηκευπόψη,ως κρίσιμη ημερομηνία κατοχής των προσόντων των υποψήφιωνη3/10/
- 5 10 15 20 Ηαιτήτριααποκλείστηκε απότηνπεραιτέρωδιαδικασία επιλο γής,γιατί δεν είχεσυμπληρώσει, στις 3/10/91"τριετίαστο βαθ μό τουΠροϊσταμένου Υπηρεσίας Α',ήεξαετία στοβαθμότου 25 Προϊσταμένου Υπηρεσίας Β'". Όπως φαίνεται από τηνυπηρεσιακή τηςκατάσταση,η αιτήτρια προσλήφθηκεστηνΥπηρεσία τηςΑρχήςστις 1/11/85,στοβαθμότης ΠροϊσταμένηςΥπηρεσίας Β'καιπροήχθηστηθέσητηςΠροϊσταμενηςΥπηρεσίας Α'στις 1/11/
- EivaLφανερόαπόταπιοπάνω,ότι ηαιτήτριαδεσυμπλήρωσε στις3/10/91,ούτετριετίαστοβαθμότης ΠροϊστάμενηςΥπηρεσίας Α',ούτεεξαετίαστοβαθμότηςΠροϊστα μένης Υπηρεσίας Β' καιΑ', συμπλήρωνε όμως, την απαραίτητη τριετίαή εξαετίαστουςπιοπάνωβαθμούςστις 12/11/
- 30 35 Ο ουσιώδης χρόνος κατοχήςτων προσόντων απότουςυποψηφί ους, στην περίπτωση αυτή είναι, σύμφωνα με την υπόθεση Republic v.Pericleous, ηημερομηνίακατά τηνοποία υποβλήθη κεηεισήγησηγιαπλήρωσητηςθέσης,πουείναι 12/11/
- 40 Έστωκι ανημη συμπερίληψη τηςεπίδικης θέσης στο υπόμνημα ημερομηνίας3/1Q/91,γιατηνπλήρωσηόλωντωνθέσεων,οφειλόταν σε παραδρομή,τογεγονός παραμένειότιηπλήρωση τηςεπίδικης 1430 4Α.Α-Δ. Στυλιανίδουκ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ.(Αρ.1) θέσηςεγκρίθηκεστις 12/11/
- Επομένως,κρίσιμος χρόνοςκατοχής τωνπροσόντων είναιη 12/11/91 καιόχι η3/10/91.Ηαιτήτρια κα τείχε,κατάτηνπιοπάνωημερομηνία,ταπροσόνταγιαπροαγωγή στηνεπίδικη θέσηκαισυνεπώς έχειέννομο συμφέρον. 5 10 15
- Ηαιτήτριαδεν ισχυρίστηκε έκδηλη υπεροχή έναντι τουενδια φερόμενου μέρους. Το θέμα αυτό όμως, δεν έχει σημασία στο παρόν στάδιο. Σημασία έχει ότι, σύμφωνα με τους Κανονι σμούς, η Αρχή είχε καθήκον να επιλέξει τον καταλληλότερο υποψήφιο και για το σκοπό αυτό έπρεπε να λάβει υπόψη της όλους τους προσοντούχους υποψηφίους. Η παράλειψητης να λάβει υπόψη την αιτήτρια,ηοποία ήταν προσοντούχαυποψή φια,οδηγεί στην ακύρωσητης επίδικης απόφασης. Ενόψει της κατάληξης αυτής, θεωρείται περιττό ν'ασχοληθεί το Δικαστήριο με οποιοδήποτε άλλο από τα εγειρόμενα θέματα. Αναφέρεται μόνο η υπόθεση Μερόπης Κολοκασίδον ν. Αρχής ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου, αναφορικάμετοθέματης αναδρομι κότηταςτων διοικητικώνπράξεων. 20
- Ως αποτέλεσμα,OL προσφυγές 179/92και 180/92 αποτυγχάνουν και απορρίπτονται. Ηπροσφυγή 163/92επιτυγχάνει και ηεπί δικηαπόφασηακυρώνεται.Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. 25 Διαταγή ωςανωτέρω. Αναφερόμενες υποθέσεις: Republic v.Pericleous
(1984)3 C.L.R. 577, 30 Κολοκασίδουν.ΑρχήςΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου
(1992)4ΑΛΑ.
- Προσφυγή. 35 40 Προσφυγήεναντίον της απόφασηςταινκαθ'arv ηαίτηση με την οποία προάχθηκε στη θέση Υποτομεάρχη, Προσοχακού Εκμετάλ λευσης), το ενδιαφερόμενο μέρος, αντίτουαιτητή. Μ. Χριστοφίδον για Ε. Ευσταθίου, για την Αιτήτρια στην Υπόθεση Αρ. 163/
- Ι.Νικολάου για Α. Μαρχίδη, για τους Αιτητές στις Υποθέσεις Αρ. 179/92και 180/
- 1431 Στνλιανίδου χ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ. (Αρ. 1)
(1993)Κ. Χ"ία)άννον, για τους Καθ'ων η αίτηση. Το Ενδιαφερόμενο μέροςαπών. Cur.adv. vult. 5 ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Με τις προσφυγές αυτές οι οποίες συνεκδικάστηκαν γιατί στρέφονται κατά της ίδιαςδιοικητικήςπράξης, προσβάλλεται ηαπόφασητης Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (ηΑρχή), ηοποία κοινοποιήθηκε στους αιτητές τις 12/12/91,με 10 την οποία προάχθηκε στη θέση Υποτομεάρχη (Προσωπικού Εκμετάλλευσης), το ενδιαφερόμενο μέρος Πάρις Μενελάου, αναδρομικά,από 3/10/
- Κατά τη συνεδρία της ημερομηνίας 3/10/91,ηΑρχή ενέκρινε υπόμνηματου Γενικού Διευθυντή της,αρ.64/91,γιατηνπλήρω σηαριθμούκενών θέσεων τουΠροϋπολογισμού του 1991,μεβά ση το πραγματικό και νομικό καθεστώς της ημερομηνίας εκεί νης,και αποφάσισεναπροχωρήσει στη διαδικασία(Τεκμήριο 5 στην αγόρευσηγια τους καθ'ωνηαίτηση). Σε μεταγενέστερη συνεδρία της, ημερομηνίας 12/11/91,ηΑρχή ενέκρινε νέουπόμνηματουΓενικούΔιευθυντήτης,αρ. 79/91,μετο οποίο ζητείτο η πλήρωση μιας θέσης Υποτομεάρχη Διοικητικού ΠροσωπικούκαιμιαςθέσηςΥποτομεάρχη Εμπορικών Υπηρεσιών, οι οποίες εκ παραδρομής,όπως αναφέρεται, δεν είχαν περιληφθεί στο υπόμνημα του Γενικού Διευθυντή με αρ. 64/
- Στα πρακτικά της συνεδρίασης της Αρχής (Τεκμήριο 4 στην αγόρευση για τους καθ'ωνη αίτηση),αναφέρονται,μεταξύάλλων,ταακόλουθα: 15 20 25 30 "ΤοΣυμβούλιο,αφούμελέτησετουπόμνημα,ενέκρινε την ει σήγηση του Γενικού Διευθυντή και έδωσε εντολή στο Συμ βούλιο Προσωπικού να δώσει τη Συμβουλή του με βάση το πραγματικό και νομικό καθεστώς της 3ης Οκτωβρίου, 1991, ημερομηνία της προηγούμενης αποφάσεως του Συμβουλίου σχετικά με την πλήρωση των κενών θέσεων προαγωγής.". ΤοΣυμβούλιοΠροσωπικούμελέτησετοθέμακατάτησυνεδρία τουημερομηνίας25/11/91.Από ταπρακτικάτου(Τεκμήριο2 στην ένσταση), φαίνεταιότι παρέσχε τησυμβουλή του μεβάσητονομι- 40 κό καιπραγματικόκαθεστώς πουεπικρατούσε στις 3/10/91, όπως ήτανηαπόφασητηςΑρχής.Προςτοσκοπόαυτόεξετάστηκανόλες οι περιπτώσεις τωνΥπαλλήλων πουκατείχαντηθέσηΠροϊστάμε νου Υπηρεσίας Α' και Προϊστάμενου Υπηρεσίας Β', που είναι οι 1432 35 4AAA Στυλιανίδουκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.(Αρ. 1) Κούρρης, Δ. αμέσως κατώτεροι βαθμοί του Υποτομεάρχη, όπως προνοείται απότους Κανονισμούς 4
(3)Β και56
(8)(α)και (ζ).Ανάμεσα στους υπαλλήλους αυτούςήτανκιοιαιτητέςκαιτοενδιαφερόμενο μέρος (Συνημμένο ΙστοΤεκμήριο2της ένστασης). 5 10 15 Στησυνέχεια το Συμβούλιο Προσωπικού,αφούέλαβε υπόψη τους Κανονισμούς 4
(3)Β,56
(8)(α), 10
(1)και
(4)και 56
(8)(ζ),κατήρτησε καταλόγουςυποψηφίωνοι οποίοι στις 3/10/91είχανσυ μπληρώσει τριετία στο βαθμότουΠροϊστάμενου Υπηρεσίας "Β" και Α', ή εξαετία στο βαθμότου Προϊστάμενου Υπηρεσίας "Β", και OL οποίοι,κατάτην άποψη τουΣυμβουλίου Προσωπικού, δι καιούνταν κρίσεως. Στους καταλόγους αυτούς περιλαμβανόταν τοενδιαφερόμενο μέρος,όχι όμως οιαιτητές. 25 Ακολούθως, το Συμβούλιο Προσωπικού επιλήφθηκε τουθέμα τοςτηςπαροχήςσυμβουλής προςτηνΑρχή,αναφορικάμετηνπλή ρωσημιαςκενής θέσης Υποτομεάρχη Προσωπικού Εκμεταλλεύσε ωςκαιαφού έλαβευπόψητου Κανονισμούς 8
(1)Β(δ)και 8
(1)Α(α), (β)και (δ),που αναφέρονται στα ελάχιστα ειδικά προσόντα του Ανώτερου Προσωπικού Εκμεταλλεύσεως, στο οποίο ανήκεηθέση καιτους Κανονισμούς 54
(1),56
(7)(α),(β)και(γ),καιταπροσόντα καιυπηρεσιακήκατάστασητωνυποψηφίων,έκρινεότι μόνο 3υπο ψήφιοι κατείχαν τα ελάχιστα ειδικά προσόντα που προβλέπονται απότουςΚανονισμούς 8
(1)Β(δ)και8
(1)Α(α),(β)και(δ). Έναςαπό τους 3αυτούςυποψηφίουςήταντοενδιαφερόμενο μέρος. 30 Τέλος, το Συμβούλιο Προσωπικού, αξιολόγησε τους τρεις υποψηφίους με βάση τακριτήρια του Κανονισμού 10
(7)καιτα στοιχεία των φακέλων τους και σύστησε ομόφωνα το ενδιαφερόμενο μέρος ωςτονπιοκατάλληλο γιατηνπλήρωση της θέσης. 20 Ο Γενικός Διευθυντής, με την εισήγηση του ημερομηνίας 4/12/91,σύστησε επίσης το ενδιαφερόμενο μέρος ως τον πιοκα τάλληλο υποψήφιογιατηθέση(Τεκμήριο 3στην ένσταση). 35 40 Η Αρχή, κατά τη συνεδρία της ημερομηνίας 10/12/91,αφού εξέτασεόλαταενώπιοντηςστοιχεία,έκρινεότιπράγματιμόνο οι τρεις υποψήφιοι κατείχανταελάχιστα ειδικάπροσόνταγιαπρο αγωγή και αφού προέβηκε στις διαπιστώσεις της αναφορικάμε τον καθένααπόαυτούς επέλεξε ομόφωνα το ενδιαφερόμενο μέ ροςγιαπροαγωγήστην επίδικηθέση(Τεκμήριο 1 στην ένσταση). Οι αιτητέςπληροφορήθηκαντηνπροαγωγήτουενδιαφερόμε νου μέρους με επιστολή/εγκύκλιο της Αρχής, ημερομηνίας 1433 Κούρας,Δ. Στυλιανίδουχ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ.(Αρ.1)
(1993)12/12/91 καιως αποτέλεσμα καταχώρησαντις προσφυγέςαυτές. Στην υπόθεση 163/92, εγείρονται διαφορετικά θέματα από αυτάπουεγείρονται στις υποθέσεις 179και 180/92. Οδικηγόρος των καθ'ωνηαίτησηήγειρε, μετην ένσταση του,θέμα εννόμου 5 συμφέροντος και τωντριών αιτητων.Τοέννομο συμφέροντων αιτητων συναρτάται με το κατά πόσο ορθάαποκλείστηκαναπό τοΣυμβούλιο Προσωπικού,απότηνπεραιτέρωδιαδικασίαπρο αγωγής.Αν αποδειχθεί ότιο αποκλεισμός τους ήταν ορθός και νόμιμος, τότε συμφωνώ ότι οι αιτητές δεν κέκτηνται έννομο 10 συμφέρον στην προώθηση της προσφυγής τους. Προσφυγές 179/92και180/92 Ο δικηγόρος τωναιτητωνστιςυποθέσεις αυτέςπρόβαλεαριθμό 15 ισχυρισμών αναφορικάμετη νομιμότητα τουΚανονισμού 56
(8). Εισηγήθηκε ότιοιπρόνοιες του Κανονισμού 56
(8)(α) με βάση τον οποίοορίζονταικατ' εξαίρεσηωςενιαίεςοιθέσειςτουΠροϊστάμε νουΥπηρεσίας Β'καιΠροϊστάμενου Υπηρεσίας Α'γιαπροσωπικό πουκατείχετηθέσηΠροϊστάμενουΥπηρεσίας Β'στις9/10/89,όπως 20 καιοιΚανονισμοί 56
(8)(β)και56
(8)(ζ),όσοναφοράτοπροσωπικό που προσλήφθηκε στην υπηρεσία της Αρχήςστη θέσηΠροϊστάμε νου Υπηρεσίας Β'μεταξύ6/8/82 και 9/10/89, είναι εκτός της εξου σιοδοτήσεως τουΝόμου(ultravires).ΟΚανονισμός56
(8)πουεισή χθηκεμετηνΚ.Δ.Π.375/90,έχειαναδρομικήισχύαπό 1/1/89,χωρίς 25 ναυπάρχειγιατούτοεξουσιοδότηση απότονεξουσιοδοτούνταΝό μο (Κεφάλαιο 302, άρθρο43). Με τηναναδρομικήαυτήρύθμιση, όπωςείναιοισχυρισμός του,επέρχεταιάνισημεταχείριση σεβάρος του προσωπικού πουπροσλήφθηκε πριν τις 6/8/82 σε κατώτερη βαθμίδαή θέσηαπότηθέσητου Προϊστάμενου Υπηρεσίας Β'και 30 τουΠροσωπικού πουπροσλήφθηκε στηθέση Προϊστάμενου Υπη ρεσίας Β' μετάτις9/10/89, σεσύγκριση μετους υπαλλήλους που προσλήφθηκαν στη θέση Προϊστάμενου Υπηρεσίας Β' πριν τις 9/10/89,οιοποίοι τυγχάνουνπρονομιακής μεταχείρισης. 35 Είναι επίσης ηθέσητουδικηγόρου τωναιτητων ότιηανα δρομική εφαρμογή του Κανονισμού 56
(8)είχε ως αποτέλεσμα την παράνομηπροαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους,αναδρο μικάαπό 1/9/88, στη θέσηΠροϊστάμενου Υπηρεσίας Α'. 40 Όπως προκύπτει απόταπρακτικάτου Συμβουλίου Προσωπι κού,οιαιτητέςαποκλείστηκαναπότηνπεραιτέρωδιαδικασίαγιατί δενείχανσυμπληρώσει τριετίαστοβαθμότουΠροϊστάμενου Υπη ρεσίαςΑ'ήεξαετίαστουςβαθμούςτουΠροϊστάμενουΥπηρεσίας Β' 1434 4ΑΛΛ. Στυλιανίδουκ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ. (Αρ.1) Κοΰρρης, Δ. καιΑ',ήεξαετίαστο βαθμότουΠροϊστάμενουΥπηρεσίας Β'. 5 Οαιτητήςστηνυπόθεση179/92προσλήφθηκεστηνυπηρεσίατης Αρχήςστις25/2/57,προάχθηκεστηθέσηΠροϊστάμενου Υπηρεσίας Β'στις 1/6/88καισεΠροϊστάμενοΥπηρεσίας Α' στις1/6/91. Ο αιτητής στην υπόθεση 180/92 προσλήφθηκε στις 1/11/60, προάχθηκε στηθέση Προϊστάμενου Υπηρεσίας Β' στις 1/1/86 και στη θέση Προϊστάμενου Υπηρεσίας Α'στις 1/1/89. 10 15 20 25 30 35 Είναι φανερό απότα πιο πάνω,ότιοιαιτητές δενκατείχαν, κατά τον ουσιώδη χρόνο κατοχής των προσόντων, την απαραί τητη υπηρεσία στις θέσεις Προϊστάμενου Υπηρεσίας Α'καιΒ', γιαν,αδικαιούνταικρίσεως γιαπροαγωγή(Κανονισμός 56
(8)(α) και"(ζ)).Το έννομο τους συμφέρον θακριθεί απότο βάσιμο των ισχυρισμών που εγείρουν. Με τον Κανονισμό 56
(8), οοποίος εισήχθηκε μετην Κ.ΔΧΙ. 375/90,ημερομηνίας 21/12/90,οι θέσεις Προϊστάμενου Υπηρεοίας Β'καιΠροϊστάμενου Υπηρεσίας Α' έγιναν ενιαίες, όχι γε νικά, αλλά μόνο για το προσωπικό που βρισκόταν στην υπηρε σία της Αρχής στις 6/8/82καικατ'εξαίρεση για προσωπικό που κατείχεθέσηΠροϊστάμενου Υπηρεσίας Β'στις9/10/89. Κατάληξηαυτήςτηςενιαιοποιήσεως τωνπιοπάνωβαθμών/θέ σεων, αποτελεί ηπρόνοια του Κανονισμού 56
(8)(ζ), που έχειως εξής: "(ζ) Προσωπικό όλων των ειδικοτήτων πουστις 9Οκτωβρίου 1989βρισκόταν στοβαθμό του Προϊσταμένου Υπηρεσίας Β' και του Προϊσταμένου Υπηρεσίας Α'θαδικαιούταινα κριθεί για προαγωγήστοβαθμότου Υποτομεάρχη μετά τη συμπλή ρωση εξαετούς υπηρεσίας στις ενιαίες θέσεις Προϊσταμένου Υπηρεσίας Β'καιΠροϊσταμένουΥπηρεσίας Α'ήεξαετούςυπηρεσίας στο βαθμότουΠροϊσταμένου Υπηρεσίας Β'.". ΟιΚανονισμοί 56
(8)(β)και(ε)περιλαμβάνουνδιατάξειςγιατην ανέλιξη στη θέση του Προϊστάμενου Υπηρεσίας Α', υπαλλήλωνοι οποίοι στις 9/10/89κατείχανθέσηΠροϊστάμενουΥπηρεσίας Β'. 40 Οι Κανονισμοί 56
(8)(γ) και (η) περιέχουν διατάξεις για την ανέλιξη των υπαλλήλων που προσλαμβάνονται στο βαθμόήθέ σητουΠροϊστάμενου Υπηρεσίας Β'μετάτις9/10/89. 1435 Κοΰρρης, Δ. Στυλιανίδουκ.ό. v.Α.ΤΗ.Κ. (Αρ. 1)
(1993)Ο Κανονισμός 56
(8)(δ) προνοεί ότι οι θέσεις Προϊστάμενου Υπηρεσίας Β' και Προϊστάμενου Υπηρεσίας Α' δε θαείναι ενι αίες γιαόσους προσλαμβάνονται στηθέση Προϊστάμενου Υπη ρεσίας Β', μετά τις 9/10/89,με βάση τα ελάχιστα ειδικά προσό ντα για το Ανώτερο Διοικητικό και Οικονομικό Προσωπικό, εκτός σε ορισμένες περιπτώσεις κατόχων ορισμένων επαγγελ ματικών προσόντων που απαριθμούνται. Η περίπτωση των αιτητων δεν-εμπίπτει στην κατηγορία των υπαλλήλων που προσλήφθηκαν στη θέση του Προϊστάμενου Υπηρεσίας Β' μετάτις 9/10/89καιεπομένως δενμπορούνναπα ραπονούνταιγιαάνισηήδυσμενή μεταχείριση εκείνων πουανή κουν στην κατηγορία αυτή. Επίσης, ανκαι προσλήφθηκαν στην υπηρεσίαπριντις6/8/82,σεκατώτερες βαθμίδες,εντούτοις ηπε ρίπτωση τους δεν εμπίπτει στην κατηγορίατων υπαλλήλων που κατείχαν, κατά το χρόνο θέσπισης του πιο πάνω Κανονισμού, κατώτερες βαθμίδες,απότις οποίες ανέμεναν να τύχουνπροα γωγής στις θέσεις Προϊστάμενου Υπηρεσίας Β' και Α' (Κανονι σμός 56
(8)(στ)). Επομένως,δεν μπορούνναπαραπονούνταιγια άνισημεταχείριση των υπαλλήλων πουανήκουνστηνκατηγορία αυτή, σε σχέση με εκείνους που προσλήφθηκαν στη θέση Προϊ στάμενου Υπηρεσίας Β' μετά τις 6/8/82 καιπριν τις9/10/
- Η περίπτωση του αιτητήστην υπόθεση 179/92, εμπίπτει στην κατηγορία των υπαλλήλων οι οποίοι κατείχαν,στις 9/10/89, θέσηΠροϊστάμενου Υπηρεσίας Β'. Στηνπερίπτωσητου,οι θέσεις Προϊστάμενου Υπηρεσίας Β' και Προϊστάμενου Υπηρεσίας Α' θεωρήθηκαν ενιαίες και έτυχε προαγωγής στη θέση Προϊστάμε νου Υπηρεσίας Α', από1/6/
- 5 10 15 20 25 30 Ο αιτητής στην υπόθεση 180/92, όπως και το ενδιαφερόμενο μέρος,κατείχανστις 9/10/89, θέση Προϊστάμενου Υπηρεσίας Α' καιόχι Β'. Γι' αυτούς,σημασίαέχειμόνοο Κανονισμός 56
(8)(ζ), με βάση τον οποίο κρίθηκαν τόσο OLαιτητές όσο και το ενδια φερόμενο μέρος. Δεβλέπωπουθενάκαμιάπρονομιακήμεταχείριση του ενδιαφερόμενου μέρους σε σύγκριση με τους αιτητές. Αν το παράπονοτους είναι ότι το ενδιαφερόμενο μέρος,που προσλήφθηκε μετάτις 6/8/82στη θέση Προϊστάμενου Υπηρεσίας Β',έτυχετουευεργετήματοςτηςενιαιοποιήσεωςτωνθέσεων,όπως καιαυτοί (πράγμαπουδεν εξάγεταικαθαράαπόταεπιχειρήματα τους),τότεκαιπάλιδεβλέπωκαμιάπρονομιακήμεταχείριση του αιτητή έναντι τους. Σημασίαδεν έχει το ποιες θέσεις κατείχαν οι διάφοροι υπάλληλοι κατά διάφορους χρόνους πριν την ενιαιο1436 35 40 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 Στυλιανίδουκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.(Αρ. 1) Κούρρης, Δ. ποίηση τωνθέσεων, αλλάσεποιαακριβώςθέση βρίσκοντανκατά τοχρόνοτηςενιαιοποιήσεως.Τόσοοιαιτητέςόσοκαιτοενδιαφε ρόμενο μέρος κατείχαν μια από τις δύο ενιαιοποιηθείσες θέσεις κατάτονκρίσιμοχρόνοτηςθέσπισης τουΚανονισμούκαιέτυχαν της ίδιας ακριβώς μεταχείρισης. Δεν πείσθηκα ότι υπήρξε κατά οποιοδήποτετρόπο,άνιση μεταχείριση των αιτητωνσε σύγκριση μετοενδιαφερόμενο μέρος, μετηθέσπιση του Κανονισμού56
(8). Όσον αφορά την αναδρομικότητα του Κανονισμού 56
(8), όπως αναφέρεταιστον Κανονισμό 10της Κ.Δ.Π. 375/90,ο Κα νονισμός 56
(8)ισχύει από 1/1/89. Η Κ.Δ.Π., θεσπίστηκε στις 21/12/90.Γενικά τοθέματηςαναδρομικότηταςτου Κανονισμού 56
(8)δεν επηρεάζει τις περιπτώσεις αυτές αφού,κατάτο χρόνο λήψηςτηςεπίδικηςαπόφασηςηΚ.Δ.Π. 375/90,καιεπομένωςκι* ο Κανονισμός 56
(8)είχαν ήδη δημοσιευθεί κι επομένως μπο ρούσαννόμιμανα εφαρμοσθούν. Απομένει ο ισχυρισμός των αιτητων ότι ηπροαγωγήτου εν διαφερόμενου μέρους στην προηγούμενη θέση, του Προϊστάμενου Υπηρεσίας Α', ήτανπαράνομηαφούέγινε μεβάσητηνανα δρομική εφαρμογήτου Κανονισμού 56
(8). Το θέματης νομιμότητας της προαγωγής του ενδαιφερόμενου μέρουςσεπροηγούμενηθέσηδενμπορείναεξετασθεί σταπλαίσια της παρούσας διαδικασίας.Εξάλλου, αυτό δε θα βοηθούσε καθ' οιονδήποτε τρόπο τους αιτητές, αφούεκείνο που απαιτείτογια προαγωγήστηνεπίδικηθέση,σύμφωναμετον Κανονισμό 56
(8)(ζ), δεν ήτανοποιαδήποτευπηρεσία στη θέσηΠροϊστάμενου Υπηρε σίαςΑ',αλλάεξαετήςυπηρεσίαστις ενιαίεςθέσειςΠροϊστάμενου Υπηρεσίας Β' καιΠροϊστάμενου Υπηρεσίας Α', ή εξαετούς υπη ρεσίαςστοβαθμότουΠροϊστάμενου Υπηρεσίας Β',απαίτησητην οποίαπληρούσετοενδιαφερόμενο μέροςκαιχωρίςτηνπροαγωγή τουστηθέσητουΠροϊστάμενου Υπηρεσίας Α'. 35 Μεβάσηταπιο πάνω,καταλήγωστο συμπέρασμα ότι οι αιτητέςαπέτυχαννααποδείξουν OTLοι πρόνοιες του Κανονισμού 56
(8)είναι εκτός της εξουσιοδοτήσεως (ultra vires)του Νόμουή ότι οι πρόνοιες αυτέςαπέληξανσε άνιση μεταχείριση τους. 40 Οιαιτητέςδενκατείχανταπροσόνταγιαπροαγωγήστην επί δικηθέση,μεβάσητον Κανονισμό 56
(8)(ζ) καιως εκτούτου δεν έχουν έννομο συμφέρον στην προώθηση των προσφυγών τους. Ωςαποτέλεσμα οι προσφυγές τουςαπορρίπτονται. 1437 Κούρρης,Δ. Στυλιανίδου κ.ά. v. Α.ΤΗ.Κ. (Αρ. 1)
(1993)ΠοοσΦυνή163/90 Ο δικηγόρος της αιτήτριας στην προσφυγή αυτήπρόβαλε τον ισχυρισμό ότιλανθασμέναηΑρχήαποφάσισετηνπλήρωσητηςθέ σης αναδρομικάαπό3/10/91, ότιη απόφασητηςαυτήπροσκρούει 5 στην αρχήτης μηαναδρομικότηταςτων διοικητικών πράξεων,εί ναι αυθαίρετη καιαναιτιολόγητη,λήφθηκεκατά κακήάσκησητης διακριτικήςεξουσίας τηςΑρχήςκαιείναιαποτέλεμσακατάχρησης εξουσίας. Είναι ηθέσητουδικηγόρουότι αφούτο θέματηςπλή ρωσης της θέσης εξετάστηκε για πρώτη φορά στη συνεδρία της 10 Αρχής,ημερομηνίας 12/11/91,ηπροαγωγήδεν μπορούσε να έχει αναδρομικήισχύ,"ούτε ήτανδυνατό,νομικά,ναεξετασθεί ησυρ ροήκαιηύπαρξητων προσόντων των υποψηφίωνκαιως εκτού του ο κατάλογος των προσοντούχων υποψηφίων πριν την 12.11.1991.". 15 Ο δικηγόρος της αιτήτρίας ισχυρίστηκε επίσης ότι ηύπαρξη της θέσης στον Προϋπολογισμό της Αρχής δεν εξουσιοδοτούσε από μόνη της την αναδρομικότητα της επίδικης απόφασης.Η νομική αυτήπλάνη,στην οποίαυπέπεσε ηΑρχή, είχεως αποτέ- 20 λεσμαναοδηγηθεί σεπλάνηπερί ταπράγματαόσον αφορά τους προσοντούχους υποψηφίους και να αποκλείσει την αιτήτρια,η οποία ήτανπροσοντούχος υποψήφιααπό1/11/
- Λυπούμαι να παρατηρήσω ότι οι ισχυρισμοί του δικηγόρου της αιτήτριαςείναι συγχισμένοι και ασαφείς. Ενόψει όμως του γεγονότος ότι το Δικαστήριο μπορεί ναεξετάσειτοθέματουεν νόμου συμφέροντος ακόμα και αυτεπάγγελτα, θα προχωρήσω στην εξέταση του εννόμου συμφέροντος της αιτήτριας,με βάση το ορθό νομικό και πραγματικόπλαίσιο της υπόθεσης. Σημασίαγιατο έννομο συμφέρον της αιτήτριαςδεν έχειτοαν ορθάή λανθασμέναδόθηκεαναδρομικήισχύς στην προαγωγήτου ενδιαφερόμενουμέρους,αλλάτοκατάπόσοορθάλήφθηκευπόψη, ως κρίσιμη ημερομηνία κατοχήςτων προσόντων των υποψηφίων η 3/10/
- Ηαιτήτριααποκλείστηκε απότηνπεραιτέρωδιαδικασίαεπιλο γής,γιατίδενείχεσυμπληρώσει,στις3/10/91 "τριετίαστοβαθμότου Προϊστάμενου Υπηρεσίας Α',ήεξαετίαστοβαθμότουΠροϊσταμενου Υπηρεσίας Β' (σελίδα 2τουΤεκμηρίου2στην ένσταση). Όπως φαίνεταιαπότηνυπηρεσιακήτηςκατάσταση,η αιτήτρια προσλήφθηκεστηνΥπηρεσία τηςΑρχήςστις 1/11/85,στοβαθμότης 1438 25 30 35 40 4Α.ΑΔ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Στυλιανίδου κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.(Αρ. 1) Κούρρης, Δ. ΠροϊστάμενηςΥπηρεσίας Β'καιπροήχθηστηθέσητηςΠροϊστάμε νηςΥπηρεσίας Α'στις 1/11/88.Είναιφανερόαπόταπιοπάνω, ότι ηαιτήτριαδεσυμπλήρωσε στις 3/10/91,ούτετριετίαστοβαθμότης ΠροϊστάμενηςΥπηρεσίας Α',ούτεεξαετίαστοβαθμότηςΠροϊστάμενηςΥπηρεσίας Β'καιΑ',συμπλήρωνεόμως,τηναπαραίτητητριε τίαή εξαετίαστους πιοπάνωβαθμούςστις 12/11/
- Ο ουσιώδης χρόνος κατοχήςτων προσόντων απότους υπο ψηφίους, στην περίπτωση αυτήείναι, σύμφωνα μετην υπόθεση Republic v.Pericleous
(1984)3 C.L.R. 577,586,ηημερομηνία κατά την οποίαυποβλήθηκε ηεισήγηση για πλήρωση της θέσης, που είναι η12/11/
- Είναι ηθέση τουδικηγόρου τηςΑρχής ότι ορθά λήφθηκε η 3/10/91ωςηκρίσιμη ημερομηνία κατοχής των προσόντων,για τίη πλήρωση όλων τωνκενών θέσεων τουΠροϋπολογισμού του 1991 είχε ζητηθεί καιεγκριθεί στις 3/10/91,η δε επίδικη θέση, όπωςκαι μιαάλλη,εκ παραδρομήςδεν είχεπεριληφθεί στηνει σήγηση της 3/10/91.ΗεπίδικηθέσηήταννέαθέσηστονΠροϋπολογισμό του 1991καιδεν υπήρχεκανέναςάλλος λόγος γιατίνα μηζητηθείηπλήρωση της,μετηνεισήγηση της3/10/91, όπως έγι νε με όλεςτις άλλες κενές θέσεις του Προϋπολογισμού. Δεσυμφωνώ μετηθέσητουδικηγόρουτης Αρχής. Έστωκιαν ημησυμπερίληψη τηςεπίδικηςθέσης στο υπόμνημαημερομηνίας 3/10/91, γιατην πλήρωση όλων των θέσεων, οφειλόταν σεπαρα δρομή,τογεγονός παραμένει ότιηπλήρωση τηςεπίδικης θέσης εγκρίθηκεστις 12/11/
- Επομένως,κρίσιμος χρόνοςκατοχήςτων προσόντων είναι η 12/11/91 καιόχι η3/10/91.Η αιτήτριακατείχε, κατάτηνπιοπάνωημερομηνία,ταπροσόνταγια προαγωγήστην επίδικηθέσηκαισυνεπώς έχει έννομο συμφέρον. Ηαιτήτριαδεν ισχυρίστηκε έκδηληυπεροχή έναντι τουενδια φερόμενου μέρους. Τοθέμααυτόόμως,δενέχεισημασίαστο παρόνστάδιο.Σημασίαέχει ότι, σύμφωνα με τους Κανονισμούς,η Αρχή είχεκαθήκονναεπιλέξει τον καταλληλότερο υποψήφιοκαι γιατοσκοπόαυτόέπρεπεναλάβειυπόψητηςόλους τουςπροσο ντούχους υποψηφίους. Ηπαράλειψητης να λάβει υπόψη τηναι τήτρια, ηοποία ήτανπροσοντούχα υποψήφια,οδηγεί στηνακύρωσητηςεπίδικης απόφασης. Ενόψει τηςκαταλήξεώς μουαυτής,θεωρώ περιττόν' ασχολη θώ μεοποιοδήποτε άλλο από ταεγειρόμενα θέματα. Θαήθελα μόνονααναφερθώστηνυπόθεσηΜερόπηΚολοκασίδονν.Αρχής 1439 Κούρρης,Δ. Στυλιανίδουκ.ό.v.Α.ΤΗ.Κ. (Αρ. 1)
(1993)ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου
(1992)4Α.Α.Δ.4801,αναφορικά μετο θέματης αναδρομικότηταςτων διοικητικώνπράξεων. Ως αποτέλεσμα, οι προσφυγές 179/92και 180/92 αποτυγχά νουν και απορρίπτονται. 5 Η προσφυγή 163/92επιτυγχάνει καιηεπίδικηαπόφασηακυ ρώνεται. Καμιά διαταγήγιαέξοδα. 10 Οιπροσφυγές 179/92και 180/92απορ ρίπτονται.Ηπροσφυγή 163/92επιτυγ χάνει.Καμία διαταγή γιαέξοδα. 1440