4 ΑΛΛ. 18 Ιουνίου, 1993 [ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/στής] ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΡΣΑΛΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 613/91) 5 Προσφυγή βάσει τον Άρθρου 146τουΣυντάγματος — Έννομοσυμφέ ρον — Υπαλληλική προσφυγή όπου ο αιτητής δεν κατέχει τα απαι τούμενα για την επίδικη θέσηπροσόντα — Στοιχειοθέτηση τον εν νόμου συμφέροντος,στο βαθμό που ηκρίση περί προσόντων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του διορίζοντος οργάνου. Συνταγματικό Δίκαιο—Σύνταγμα—Άρθρο 28— Αρχή τηςισότητας — Αποκλείει την εφαρμογή κομματικών κριτηρίων σε προαγωγές υπαλλήλων. 10 ΓενικέςΑρχές διοικητικού δικαίου — Δικαίωμα ακροάσεως— Δεν υφίσταται επί αξιολογήσεως υφισταμένου από προϊστάμενο, στα πλαίσια εκτέλεσης υπηρεσιακού καθήκοντος. 15 Μετην προσφυγήαμφισβητήθηκεηπροαγωγήτουενδιαφερόμε νουμέρους (ηοποίαήτανπροϊόν πολλαπλής επανεξέτασηςκαιανέτρεχε πέραν των δέκα ετών προ της ημερομηνίας αποφάσεωςτης) στηΘέσηΠροϊσταμένου Υπηρεσίας Β' (ΔιοικητικόΠροσωπικό). 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, απο φάσισε ότι: 25 1. Τοζήτηματωνπροσόντων εδώείναιαντικείμενο άσκησηςδιακρι τικής εξουσίας απόμέρους της Αρχής που είναι δυνατόναελεγχθείακυρωτικά. ΣχολιάζονταςτοθέμαοδικαστήςΠικήςστην Α. Χ'Νιχολάον v. Α.ΤΗ.Κ.είπε: "Στο βαθμόκαι έκτασηπουηαποτίμησητων προσόντων του 1441 Αβσαλίδης ν. Α.Τ Η.Κ.
(1993)αιτητήανάγεταιστηδιακριτικήευχέρεια τουδιορίζοντος ορ γάνουηκρίση τωνκαθ*ωνη αίτησητείνειναστοιχειοθετήσει τοαπαιτούμενο συμφέρον." Περαιτέρω,προτού πάρειτην απόφαση της,ηΑρχή προέβησε άμεσεςσυγκρίσειςτωνδύο υπαλλήλων γιανακαταλήξει ότιο προαχθείςυπερτερεί καταφανώς. Ο αιτητήςέχειέννομοσυμφέ ρονπροσβολής τηςεπίδικηςπροαγωγής. 5
- Η εφαρμογή κομματικών κριτηρίων σε προαγωγές προσκρούει όχι μόνοστους Κανονισμούς, αλλά και στη συνταγματικήαρχή τηςισότητας. 10
- Ηαξιολόγησηυφισταμένουαπόπροϊστάμενο σταπλαίσιαεκτέ λεσης υπηρεσιακού καθήκοντος του τελευταίου δε δημιουργεί υποχρέωση, είτε απότο Νόμο είτε απότηνομολογία πουτον πλαισιώνει,κοινοποίησης μηευνοϊκώνκρίσεωνστονυφιστάμε νο,ούτε τουπαρέχειδικαίωμαακρόασης, γιανατις αναιρέσει. 15 20 Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Καραγιώργηςν. Ρ.Ι.Κ.
(1991)3Α.ΑΑ.159, 25 Νικολάουκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1991)4Α.ΑΑ. 1684, Χατζηνικολάου ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1992)4Α.Α.Α. 106, Elia v.Republic, 3R.S.C.C.
- 30 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων ηαίτηση, με την οποία προάχθηκε το ενδιαφερόμενο μέρος στο βαθμό του προϊσταμένου υπηρεσίας Β'(6ιοικητικό προσωπικό) αναδρομικά από 1/6/81 αντί ο αιτητής. 35 Α. Ευτυχίου, για τον Αιτητή. Κ. Χ"Ια)άννου,για τους Καθ' ων ηαίτηση. 40 Α. Παπαχαραλάμπους, γιατο Ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. wit. 1442 4Α.Α^\. 5 10 15 20 25 30 35 40 Αοσαλίδης v.A.TH.K. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Με την κρινόμενη προσφυγή αμφισβητείται η νομιμότητα απόφασης τηςΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρου(καθήςηαίτηση)ημερ.2/7/
- Μετηναπόφασηαυτήείχεπροαχθείτο ενδιαφερόμενο μέρος Γ. Γερολέμου στο βαθμότου προϊσταμένου υπηρεσίας Β'(διοικητικόπροσωπικό)μεαναδρομικήδύναμηαπό 1/6/81.Αυτή ήτανκαι η ημερομηνία κατά την οποία πληρώθηκε για πρώτη φορά η επίδικη θέση. Υπήρξε όμως αντικείμενο μα κρούδικαστικούαγώναεκ μέρους τουαιτητή.ΤοΑνώτατο Δικα στήριο είχε επανειλημμένα και για διάφορους λόγους ακυρώσει το διορισμό. Δε χρειάζεταινααναφερθούμεσεόλες τις προσφυ γές. Αργότερα θαδοθεί ηευκαιρίανα εντοπίσουμε τις δύο απο φάσεις που είχαν αντικείμενο και τα προσόντα του αιτητή που συνδέονται άμεσα μετηνκρινόμενη περίπτωση. Γιανα συμπληρωθεί ηπτυχήαυτήτου ιστορικού θαπρόσθε τα ότι πριν απότην επίδικη απόφασηη Αρχήπρόσφερε προα γωγή στον ίδιο υπάλληλο με απόφαση ημερ. 23/6/
- Αναγκά στηκε όμως να την ανακαλέσει στις 30/5/91 συμμορφούμενη με τηναπόφασηΚαραγιώργην.Ρ.Ι.Κ.
(1991)3Α.Α.Δ. 159και εκείνη στην Τάκης Νικολάου και Αλλος v.Α.ΤΗ.Κ.
(1991)4Α.Α.Δ.
- Αφορούσαν την μέχρι τότε παράνομησυγκρότητη των δι οικητικών συμβουλίων των ημικρατικών οργανισμών περιλαμ βανομένου και του συμβουλίου της Αρχής. Με αποτέλεσμα οι αποφάσειςτουγιαπροαγωγέςκατάτηδιάρκειατου 1989 ναμην έχουν νομικό έρεισμα. Την ανακλητικήπράξηακολούθησε επανάκρισηπου οδήγησε στη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης. Οι διαδικασίες επα νεξέτασης, όπως μνημονεύεται στο πρακτικότηςαπόφασης,'έγινανμεβάσητονομικόκαιπραγματικό καθεστώς πουίσχυε στις 10/7/81ημερομηνία κατά την οποίαογενικός διευθυντής επικύ ρωσετην αρχικήπροαγωγή.Διευκρινίζεται ότι κατάτον ουσιώ δηχρόνο οαιτητής,πουδιετέλεσευπάλληλος της Αρχήςαπότο 1948, ήταν επιθεωρητής τηλεγραφείου (χειριστικό προσωπικό) μέχρι τηναφυπηρέτησητου.Ηθέση εντάσσεται στον αμέσωςκα τώτερο βαθμόαπόεκείνο της επίδικης. Ηφύσητων ισχυρισμών τουαιτητή'καιοιλόγοιακύρωσηςπου προβάλλει προϋποθέτουνγνώση μεκάποιαλεπτομέρεια τουκαθεστώτος που διειπε την επανάκριση.Ο μηχανισμός πλήρωσης της θέσης είχεωςαφετηρίατησυνεδρίαση τουΣυμβουλίουΠροσωπι κού(Σ.Π.)ημερ.6/6/
- Ορόλος τουοργάνουαυτούείναικαθαρά συμβουλευτικός: Καν. 10
(5)των περίΠροσωπικούτηςΑρχήςΤη λεπικοινωνιών ΚύπρουΓενικών Κανονισμών του 1982 έως 1990. 1443 Νικήτας,Δ. Αροαλίδης v. Α.ΤΗ.Κ.
(1993)Το Σ.Π.απασχόλησε ηυποψηφιότητατου ενδιαφερόμενου μέ ρους. Ήταν γραφέαςΙ,θέση πουδεν είναι τουαμέσως κατώτερου βαθμούτηςεπίδικηςόπωςείναιεκείνηπουκατείχεοαιτητής. Πρέ πειναπούμετώραότικατάτονκαν. 10
(4)ηπροαγωγήείναιδυνα τήμόνον απότοναμέσωςκατώτεροβαθμόεκτόςανσυντρέχουν οι 5 προϋποθέσεις πουκαθιστούν την περίπτωση κάποιου υπαλλήλου "εξαιρετική". Σύμφωναμετηνπαραπάνωδιάταξη,γιαναστοιχει οθετηθείτέτοιαπερίπτωσηπροαγωγήςπροσωπικούσεοποιοδήπο τε ανώτερο τουκατεχομένου βαθμόπρέπει ουποψήφιος να κατέ χειτααπαιτούμεναγιατοβαθμόαυτόειδικάπροσόντα. Ακόμηγια 10 τιςθέσειςπροϊσταμένου υπηρεσίας Β'καιάνωοφείλειναέχεισυ μπληρώσει 12ετήυπηρεσία στην Αρχή. Περαιτέρω πρέπει να συ στήσειτηνπροαγωγήτουτοΣ.Π.καιογενικός διευθυντής. Η πρώτη διαπίστωση του Σ.Π.ήτανότι οπροαχθείς διέθετε 15 τα ελάχιστα προσόνταγιαβαθμολογική προαγωγήστην επίδικη θέσηπου προβλέπει οΚαν. 8
(1)(Β)(γ). Απέκτησεπανεπιστημια κόδίπλωμαστανομικά. Η περίπτωση του ενδιαφερομένου κρί θηκε εξαιρετική μεαποτέλεσμα ναπεριληφθεί στον κατάλογο των υποψηφίων. Στον ίδιο κατάλογο τέθηκαν και ταονόματα 20 των επιθεωρητών χειριστικού προσωπικούυπότην προϋπόθεση οτι το Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχήςθαέκρινετην υπηρεσία τους στη θέσηαυτήσαν πείραστηδιοίκησηγραφείου. Στο σημείο αυτόεπιβάλλεται ηαποσαφήνισητων διατάξεων 25 του Καν. 56
(7)και συγκεκριμένα των παραγράφων(α)(β)και (γ) που σχετίζονται μετην υπόθεση και αφορούν τα προσόντα για τηβαθμολογική ανέλιξη του υπαλλήλου. Τα προσόντατου Καν. 8 ισχύουν για όσους προσλήφθηκαν μετάτις 13/5/72 (πα ράγραφος α). Οιυπάλληλοι που ήτανστην υπηρεσία της Αρχής 30 προηγουμένως πρέπει ναπληρούν ταπροσόντα των σχεδίων υπηρεσίας που τύγχαναν εφαρμογήςπρο της ημερομηνίας εκεί νης (παράγραφος β). Γιαπροσωπικό πουπροσλήφθηκε πριν από την 1/1/55και δενέχει τα προσόντα των παραγράφων (α) και (β) ηυπηρεσιακή αναβάθμιση είναι δυνατή μόνο εφόσον η 35 Αρχή είναι ικανοποιημένη ότι τέτοιο προσωπικό "δύναται να εκτελέσει επαρκώς τακαθήκοντατης νέας θέσης". Τοθέματων προσόντων τουαιτητήεξετάστηκε υπότοπρίσμα όλων τωνευκαιριών που παρέχουν οι κανονισμοί. Τοπρο της 40 13/5/72εφαρμοζόμενο σχέδιο υπηρεσίας βοηθούδιοικητικούλει τουργού (τεχνικών υπηρεσιών) απαιτούσε7ετήπείραστηδιοίκη σηγραφείου.Έτσιοαιτητής,πουείχεκατάτονουσιώδηχρόνομό νο 3χρόνια υπηρεσίας επιθεωρητή,δεν ήτανεκλέξιμος. Τα ακα1444 4Α.Λ.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Αρσαλίδης ν.Α.ΤΗ.Κ. Νικήτας, Δ. δημαϊκάπροσόντα του εξετάστηκαν και απότησκοπιάτου Καν.
- Είχε προηγηθεί έρευνα απότηδιεύθυνση Υπηρεσιών Διεύθυν σηςπουαποτάθηκεκαιστοΥπουργείο Παιδείαςτοοποίογνωμά τευσε σχετικά. Διαπιστώθηκε πως κανένα από τα προσόντα του δεν μπορούσε ναθεωρηθεί ισότιμο μεπανεπιστημιακόπτυχίο. Στις εργασίες του Σ.Π.συμμετείχε σαν μέλοςκαιοπροϊστά μενοςτουαιτητήαπότο 1978 μέχρι 10/7/
- Οταντότε είχεκλη θεί υπό την ιδιότητα αυτήνα εκφράσει απόψεις για την υπηρεσιακή ικανότητατου αιτητή ηεικόνα που έδωσε γι' αυτόνήταν καθαρά αρνητική. (Οι λεπτομέρειες βρίσκονται στα πρακτικά του Σ.Π. τεκμ.2και τον προσωπικό φάκελο τουαιτητή). Η υποψηφιότητα του αιτητή ερευνήθηκε και απόάλλη οπτικήγωνία.Αποφασίστηκε ότι ταμέχρι 10/7/81 στοιχεία,πουήταν τότε συγκεντρωμένα στον προσωπικό φάκελο τουαιτητή, δεν επέτρεπαν τη συναγωγή του τεκμηρίου ικανότηταςγια την ικα νοποιητική εκτέλεσητων καθηκόντων του (παράγραφος (γ)του Καν.56
(7)}. Παράτις κρίσεις αυτέςκαιτις επιφυλάξεις τουτο Σ.Π. έκρινε σκόπιμο ναθεωρήσει τοναιτητή υποψήφιο ένεκα των σχολίων που έγιναν στις ακυρωτικές αποφάσεις στις προ σφυγές αρ. 115/83 και97/84, πουεκδόθηκαν στις 27/2/84 και 28/2/89αντίστοιχα καιπου σχετίζονται με ταπροσόντα τουαι τητή. Τελικά,ύστερα απόαξιολόγηση των 32 υποψηφίων περιλαμβανομένου τουαιτητή,το Σ.Π. συμβούλευσε τηνΑρχή να προάξει τον ενδιαφερόμενο σαντον καταλληλότερο. Ο Γενικός Διευθυντής,πουμελέτησετην εισήγηση τουΣ.Π. και ταστοιχεία τωνυποψηφίων συμφώνησε πωςηπερίπτωσητουενδιαφερομενουμέρους είναι "εξαιρετική"λόγω της ικανότηταςτου να ανταποκριθεί στα καθήκοντακαι ευθύνες της επίδικης θέσης και σύστησετηνπροαγωγήτουκάτωαπότην παράγραφο 10
(4). Σετελευταίο στάδιοτα ίδιαθέματααπασχόλησαντο ΔιοικητικόΣυμβούλιοτηςΑρχής(Συμβούλιο)πουσυμφώνησε καταρχή με τοΣ.Π.πωςυπηρεσίαστηθέσηεπιθεωρητήχειριστικού προσωπι κού δεν εξομοιώνεται μεπείρα στη διοίκηση γραφείου για τους σκοπούς τουσχεδίου υπηρεσίαςτουβοηθούδιοικητικού λειτουρ γού (τεχνικών υπηρεσιών). Στον τομέα των προσόντων τοΣυμβούλιο συμπέρανε πως οι παραπάνω ακυρωτικές αποφάσεις δε δημιούργησαν δεδικασμένο που επεκτείνεται στα προσόντα. Στη συνέχειαδιάγνωσε
(1)ότιοαιτητήςδενέχειταπροσόντατουΚαν. 8 γιατίκανένααπόταδιπλώματατουδεν ισοδυναμεί με ταπτυ χία πουαυτόςπροαπαιτεί
(2)ότι, όπως προκύπτει απότιςαπό1445 Νικήτας, Α. Αρσαλίδης ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)ψεις του προϊσταμένου του κατάτους ουσιώδεις χρόνους καθώς καιτοπεριεχόμενο τουπροσωπικούτουφακέλου,ησταδιοδρομία του αιτητή ήταν προβληματική και τον καθιστούσε ακατάλληλο και
(3)δεν μπορούσε να εκτελέσει ικανοποιητικά τακαθήκοντα της θέσης. Έτσι δενήτανδυνατήη προαγωγήτου. Εξετάζοντας τηνυποψηφιότητατου ενδιαφερομένου τοΣυμ βούλιο διαπίστωσε συνδρομή όλων των προϋποθέσεων τηςπα ραγράφου 10
(4)δηλαδήπροϋπηρεσία,συμβουλή τουΣ.Π,και ει σήγηση του γενικού διευθυντή. Πέραν τούτου η σύγκριση των δύο υπαλλήλων απέληξε σε καταφανήυπεροχή του ενδιαφερο μένου τον οποίο επέλεξεγιαπροαγωγή. Στο σημείο αυτό πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας στην προδικαστική ένσταση τηςΑρχήςότι οαιτητής στερείται εννόμου συμφέροντος ναπλήξει τηνπροαγωγήαυτή.Τηνβασίζει στο ότι ο αιτητήςδεν έχειταπροσόντα του Καν.8γιαναδιεκδικήσει τηθέ ση ούτε πληροί το σχέδιο υπηρεσίας που ίσχυε για υπαλλήλους που προσλήφθηκαν πριν από τις 13/5/72.Ωστόσο κάτω από τις διατάξεις της παραγράφου (γ) του Καν.56
(7)οι υποψήφιοι που, όπως εδώοαιτητής,έχουν υπηρεσίαη οποίαάρχισε πριναπότην 1/1/55 δικαιούνται σεπροαγωγήανη Αρχή κρίνει ότι μπορούννα εκτελέσουν ευπρόσωπατακαθήκοντατους. Μεάλλαλόγια τοζή τημαείναι αντικείμενο άσκησης διακριτικής εξουσίας από μέρους τηςΑρχήςπουείναιδυνατόναελεγχθεί ακυρωτικά. Σχολιάζοντας το θέμαο δικαστής Πικής στην Α. Χ"Νικολάον v.Α.ΤΗ.Κ.
(1992)4 Α.Α.Δ. 106, είπε: "Στοβαθμόκαι έκταση πουηαποτίμηση των προσόντων του αιτητήανάγεταιστη διακριτικήευχέρεια τουδιορίζοντος οργάνου ηκρίση των καθών ηαίτηση τείνει να στοιχειοθετήσει το απαιτούμενο συμφέρον." 5 10 15 20 25 30 Περαιτέρω, όπως φάνηκε από την προηγηθείσα ανάπτυξη, προτού πάρει την απόφασητης, η Αρχήπροέβη σε άμεσες συ- 35 γκρίσεις των δύο υπαλλήλων για νακαταλήξει ότι ο προαχθείς υπερτερεί καταφανώς. Κατά την άποψη μου ο αιτητής έχει έν νομο συμφέρον προσβολής της επίδικης προαγωγής. Έρχομαιστους λόγους ακύρωσης. Κατάτηνεισήγηση τουαιτητή ηπροσβαλλόμενη απόφασηπάσχει διότι:
(1)Το Συμβούλιο της Αρχής, που απαρτιζόταναπό "κομμα τικά πρόσωπα",αποφάσισε την προαγωγή με κομματικά κριτή1446 40 4ΑΛΛ. Αρσαλίδης ν. Α.ΤΗ.Κ. Νικήτας, Δ, ρια αγνοώνταςτους κείμενους κανονισμούς. 5
(2)Μέλη του Συμβουλίου, που παρευρίσκονταν αρχικά στη συνεδρίαση, δεν υπόγραψανταπρακτικά της γιατί απουσίαζαν στο τέλος κατάτην έκδοση της επίδικης απόφασης.
(3)Ήταν παράνομηη συμμετοχή του προϊσταμένου τουαι τητήστιςσυνεδριάσεις τουΣ.Π.κατάτηλήψητηςαπόφασηςτου οργάνου αυτού. 10 4) Λήφθηκε κατάπαράβασητηςαρχήςτουδιοικητικούδικαί ουότι η προαγωγήγίνεται κατά βαθμό. ί5
(5)Τόσον ηΑρχή όσον καιτοΣ.Π.είχανυποχρέωση νακοινο ποιήσουν στον αιτητήταδυσμενή σχόλια τουπροϊσταμένουτου.
(6)Στερείται επαρκούςαιτιολογίας.
(7)Δενέγινεδέουσαέρευνασχετικάμεταπροσόντατουαιτητή. 20 25 30 35 40 Σχετικά μετο πρώτοθέμαθα μπορούσε να υπομνησθεί ότι η εφαρμογήκομματικών κριτηρίων σεπροαγωγέςπροσκρούει όχι μόνο στους παραπάνωκανονισμούς αλλάκαιστησυνταγματική αρχήτης ισότητας. Στην υπόθεση Π. Ηλία και Άλλης ν. Αημοκρατίας, 3Α.Α.Σ.Δ. 1,6 επισημάνθηκε ότι " paragraph 2 of Art. 28 of the Constitution provides that every person shallenjoy all therightsandlibertiesprovided for intheConstitution without any direct orindirect discrimination against such person on the ground, inter alia, of "political or other convictions"." Toθέμαπουαφορά στη σύνθεση τουΔιοικητικού Συμβουλίου έχει ως εξής. Από το πρακτικό της επίδικης απόφασης,τεκμ. 1, προκύπτει ότι ήτανπαρόντα6 μέλητου Συμβουλίου και ο πρόε δρος του. Οι υπογραφές των συμμετασχόντων στη συνεδρίαση φαίνονταιστησελ. 7.Λείπειόμως μιάυπογραφή.Από το στοιχείο αυτόκαλείται το δικαστήριονασυναγάγει πως το μέλοςπουδεν υπόγραψεδεν ήτανπαρόνκατάτηλήψη της απόφασηςκατά παράβασητουκανόναπουδιέπειτησύνθεσηκαιλειτουργία τωνσυλ λογικών οργάνωνπουαπαιτείπαρουσίακάθεμέλουςαπαρχήςμέ χριτέλους της συνεδρίασης. Η εξήγηση πουδόθηκεείναι ότι τοτεκμ. 1 φωτοτυπήθηκεγια 1447 Νικήτας,Δ. Αρσαλίδης ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)να κατατεθεί στο δικαστήριο προτού υπογραφούντα πρακτικά από όλα τα μέλη του Συμβουλίου. Τα επίσημα όμως πρακτικά πουτηρούνται στην Αρχήφέρουνόλεςτις υπογραφέςκαιότι εί ναι στη διάθεση του δικηγόρου του αιτητήγια επιθεώρηση. 5 Την απαρτία γιατηνόμιμη λειτουργία της Αρχήςορίζει ονό μος (αρθρ.5και8τουπερίΥπηρεσίας Εσωτερικών Τηλεπικοινω νιών Νόμου,Κεφ. 302, όπως τροποποιήθηκε).Είναι αναγκαία η παρουσία 4 μελών και του προέδρου. Στην παρούσα περίπτωση διαπιστώνεται, χωρίς αμφιβολία,απαρτία του οργάνου. Δε δια- 10 κρίνει κανείς τίποτεστο πρακτικόότι οποιοδήποτεμέλοςαποχώ ρησε σε οποιοδήποτε στάδιο. Αντίθετα φαίνεται πως επρόκειτο για ομόφωνες διαπιστώσεις σε όλα τα θέματαπουσυζητήθηκαν. Με αυτά τα δεδομένα δε μου επιτρέπεται να συμπεράνω ότι πα ραβιάστηκεηπιοπάνωήάλληοποιαδήποτεσχετική αρχήτουδι- 15 οικητικούδικαίου. Το επόμενο παράπονο είναι ότι ησυμμετοχή του προϊσταμέ νου του αιτητή στις εργασίες του Σ.Π. και τη λήψηαπόφασης δενπαρείχε εχέγγυα αμερόληπτηςκρίσης απότηνΑρχή. Η από- 20 φασή της, που στηρίχθηκε και στις απόψεις του προϊσταμένου του αιτητή,είναι προϊόν προκατάληψης. Με αυτόν τον τρόπο δεντηρήθηκε ηαρχήτης φυσικήςδικαιοσύνης που ενσωματώνε ται στο ρητό "nemo judex in causa sua". Η ανάμειξη του ήταν απαράδεκτηγιατίείχεσυμφέρον στηδιαμόρφωσητηςαπόφασης 25 όταν μάλιστα δημιουργήθηκε έχθραλόγωτηςγραπτήςκαταγγε λίας που έκαμε ο αιτητής κατά του προϊσταμένου για τη στάση που τήρησε απέναντιτου. Το γεγονός της καταγγελίας δεν τεκμηριώνει από μόνο του 30 τον ισχυρισμό για εχθρικήδιάθεσηπου εκδηλώνεται με ψευδείς κρίσεις για την υπηρεσιακή ποιότητα υφισταμένου. Διαφορετι κά θαείχαμε εύκοληεξουδετέρωση των κρίσεων προϊσταμένου όποτε δεν είναι αρεστές. Όμωςηθέσητου αιτητή παραγνωρίζει και τακαθήκοντακαι υποχρεώσεις που επιβάλλει ο Καν.24
(5): 35 "Το Συμβούλιο Προσωπικού δικαιούται επί παντός ζητήμα τος εισαγομένου εις αυτό να καλή προς παροχήν πληροφο ριών πάντα ιεραρχικώς προϊστάμενόν του υπό κρίσιν προ σωπικού,ως καιναζητήεγγράφως διασαφηνίσεις." Η λήψη των απόψεων του προϊσταμένου ήταν επιβεβλημένη και για άλλο λόγο. Για την κρίσιμη περίοδο
(1981)δενυπήρχαν έγκυρα φύλλα ποιότητας/προαγωγής. Γι' αυτό άλλωστε η Αρχή 1448 40 4ΑΛΛ. 5 10 Αρσαλίδης ν.Α.ΤΗ.Κ. Νικήτας, Δ. αποφάσισεναλάβειυπόψηκατάτηνέκδοσητηςεπίδικηςαπόφα σης "το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων των υποψηφίων υπαλλήλων και τις αναφορές των τότε προϊσταμένων τους" (τεκμ. 1,σελ. 3).Θαπρόσθετα ότι οι απόψεις του προϊσταμένου είναι αντικαθρέφτισματουπροσωπικού φακέλουτου αιτητή. Ο αιτητήςεπίσης βάλλει κατάτηςανόδουτου ενδιαφερομένου απόθέση(ΓραφέαΙ)πουδεν ήτανηαμέσως κατώτερη της επίδι κης. Ηαπάντησηβρίσκεται σταπρολεγόμενα. Ο Καν. 10
(4), που ακολουθεί το αξιοκρατικό σύστημα προαγωγών,καθιστά εφικτή τηνυπηρεσιακήαυτήανέλιξητωνυπαλλήλων εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει. Και όπως προαναφέρθηκε ο αιτητής είχετιςθετικέςκρίσειςτουΣ.Π.καιτουΓενικούΔιευθυντήκαιτην οριζόμενη απότουςκανονισμούςπροϋπηρεσία. 15 20 25 30 35 Είναι περαιτέρω η υπόθεση του αιτητή ότι τόσον το Σ.Π. όσον και η Αρχή έπρεπε να του δώσουν την ευκαιρίαναακου σθεί κοινοποιώντας του προηγουμένως τις δυσμενείς κρίσεις του προϊσταμένου. Επαναλαμβάνω πως οι απόψεις του περιορίσθηκαν σε αξιολογικές κρίσεις γιατηνυπηρεσιακήικανότητα και την κατάστασητου χωρίς να είχαν προσαφθεί κατηγορίες ή να είχαν γίνει καταγγελίες σε βάρος του αιτητή. Η αξιολόγηση υφισταμένου από προϊστάμενο στα πλαίσια εκτέλεσης υπηρε σιακού καθήκοντος του τελευταίου δε δημιουργεί υποχρέωση, είτεαπότονόμο είτεαπότηνομολογία πουτονπλαισιώνει, κοι νοποίησης μηευνοϊκών κρίσεων στον υφιστάμενο ούτε τουπα ρέχει δικαίωμαακρόασηςγιανα τις αναιρέσει. Οι αιτιάσεις για ελαττωματική αιτιολογία είναι χωρίς βάση. Η ανάλυσηκαιαιτιολόγηση όλων των δεδομένων πουοδήγησαν στην απόφαση ήταν διεξοδική με αναφορά σας εφαρμοστέες διατάξεις και σταγεγονότα με τα οποία σε καμιάπερίπτωση οι διαπιστώσεις δε βρίσκονταν σεδιάσταση. Αναφορικά μεταπροσόντα είναιβέβαιοότι δενκαλύπτονται απότοδεδικασμένο. Ιδιαίτεραστην απόφασηημερ.28/2/89στην προσφυγή97/84τοδικαστήριο επεσήμανε στην ουσία τηνέλλει ψη έρευνας σε σχέσημε το θέμααυτό- ουσιώδης κρίση της από φασης έχειως εξής: 40 ".... Από το υλικό που τέθηκε ενώπιον του δικαστηρίου δε φαίνεται να έγινε έρευνα αναφορικάμεταακαδημαϊκάπρο σόντα του αιτούντος,πουήδηανέφερα. Η ακόμη,ανταΣχέ δια Υπηρεσίας, που προσκομίστηκαν σαν τεκμήρια, τον κά1449 Νικήτας, Δ. Αρσαλίόης ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)λυπταν δεδομένου ότι είναι στην υπηρεσίααπότις8/6/48." Όμως η πλημμέλεια αυτής της προγενέστερης απόφασης αποκαταστάθηκε με τηδιεξαγωγή ενδελεχούς έρευνας τωνπρο σόντων κατάτηνοποίαχρησιμοποιήθηκανκαιοι υπηρεσίεςτου Υπουργείου Παιδείας. Τααποτελέσματατης ήδηπαρατέθηκαν και σχολιάσθηκαν. 5 Τέλος τέθηκε θέμα ως προς το νομικό καθεστώς που ρύθμιζε τηνκρινόμενηπερίπτωση. Αναμφίβολαήταντότεσεισχύοιγένι- 10 κοί κανονισμοί της Αρχής στους οποίους αναφερθήκαμε. Γιατί ο Καν.58 τουςέδωσεαναδρομικήδύναμη από21/11/77. (ΒλέπεΤό μος Τιμητικός του Σ.τ.Ε. 1929-1979, τόμος 1ος,Πρόδρομου Δαγτόγλου 'Το κρίσιμο νομοθετικό καθεστώς κατάτην θετική συμ μόρφωση της διοικήσεως στις αποφάσεις του Συμβουλίου της 15 Επικρατείας", σελ. 580). Εν πάσηπάντωςπεριπτώσει οι κανονι σμοίπου ίσχυανεπίτουθέματοςήτανακριβώςοιίδιοιμετουςνέ ουςκανονισμούς. Για τους παραπάνω λόγους ηπροσφυγήαπορρίπτεται. Χωρις έξοδα. Ηεπίδικηπράξη επικυρώνεται. Η προσφυγή απορρίφθηκε χωρίς έξοδα. 1450 20