(1993)21 Ιουνίου,1993 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΜΕΝΕΛΑΟΥ, Αιτητής, ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Καθ'ον ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1070/90) Προσφνγή βάσει τον Άρθρον 146του Συντάγματος — Προθεσμία — Κρίσιμη ηγνώση τον αιτητή, επίμηδημοοιευτέας πράξης—Πλήρης γνώση — Τεκμήριογνώσης— Βάρος αποδείξεως — Εναμφιβολία υπέρ τουαιτητή. 5 Προσφυγή βάσει του Άρθρον 146τουΣυντάγματος — Αντικείμενο — Παράλειψη— Προσφυγήκατάπαραλείψεως— Εκτελεστήπαράλει ψη— Έννοια καιδιακρίσεις. Προσφνγή βάσει τον Άρθρον 146τον Συντάγματος — Αναθεωρητική Δικαιοδοσία — Ισχυρισμοί τωνδιαδίκων, δεδεσμεύουντοΔικαστή ριο,ακόμηκαιανγίνονταιεκσυμφώνου—Αποκλειστική ευθύνηγια την ακύρωσηπροσβαλλόμενηςπράξης, φέρει τοΔικαστήριο. 10 Προσφνγή βάσει τον Άρθρου 146τον Συντάγματος — Αόγοι ακυρώσεως — Πλάνη περί τα πράγματα — Και ηπιθανολόγηση τηςδι καιολογεί ακύρωση. ST~-~— ) 15 Οαιτητής προσέφυγεκατάτης,προαγωγής του^νδιαφερομένου μέρους στη θέση Ανώτερου Τεχνικού Βοηθού,αλλάκαι κατά της 20 παραλείψεως προαγωγήςτου ιδίουστηνίδια θέση. ^ Το Ανώτατο Δικαστήριο,ακυρώνοντας την επίδικηαπόφαση, αποφάσισεότι: 25
- Είναι παραδεκτόότι τΓπράξηηοποίαπροσβάλλεται μ£τηνπαρού σα προσφυγή δε δημοσιεύτηκεσυνεπώς,για εξεύρεσητουχρόνου έναρξηςτηςπροθεσμίαςτων75 ημερών είναιαναγκαίαηδιακρίβω^
- 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Μενελάουν.Δήμου Λευκωσίας σητηςημερομηνίας,κατάτηνοποίαηαπόφασηπεριήλθε σεγνώση τουαιτητή.Η γνώσηκινείτηνπροθεσμίατων75ημερών,όταναυτή είναι πλήρης καιμπορεί να συναχθεί με ασφάλεια απότα στοιχεία του φακέλου ήτις συνθήκες της υπόθεσης."Πλήρης είναι ηγνώση πουεπιτρέπει στον ενδιαφερόμενο ναδιαγνώσει μεβεβαιότητακαι ακρίβειατηνυλικήήηθικήζημιάπουυφίσταταιαπότηνπράξη. Στηνπαρούσαυπόθεση,υπάρχουναμφιβολίες κατάπόσοοαιτητής έλαβεπλήρηγνώσητου περιεχομένου της επίδικης απόφασης,πριν απότηνκοινοποίησησ*αυτόντηςεπιστολήςημερομηνίας23/11/
- Η γνώση μπορεί να τεκμαρθεί από τη συμπεριφορά του αιτητή, όπωςαπότηνυποβολήπροςαυτόναίτησης θεραπείας,ηοποίανα περιλαμβάνειταελαττώματατηςπροσβαλλόμενης πράξηςήπαράλειψής. Τοβάροςαποδείξεως, ενπάσηπεριπτώσει, φέρει οδιάδι κοςο οποίοςπροβάλλει τον ισχυρισμό ότι ηπροσφυγήκαταχωρί στηκε εκπρόθεσμα. Ο αιτητήςκαταχώρισε, μετά απόάδειατου Δικαστηρίου, ένορκη δήλωση ισχυριζόμενος πως ουδέν εγνώριζε για την προαγωγή πριν απότηλήψη της επιστολής ημερομηνίας23/11/
- Ο καθ' ου η αίτηση,που είχετο βάρος αποδείξεως, δεν έχειπρο σκομίσειοποιαδήποτεμαρτυρίαηοποίανααποδεικνύει μετρόπο ικανοποιητικόκαιπειστικό στοΔικαστήριο ότι οαιτητήςείχεπλή ρηγνώσητου περιεχομένου της επίδικης απόφασης,πριν από τη λήψητης επιστολής ημερομηνίας23/11/1990 Σύμφωναμετηνομο λογία,εάνυπάρχειαμφιβολίαγιατοχρόνο κατάτον οποίο ηαπό φασηπεριήλθε σεγνώσητουαιτητή,ηαμφιβολίααυτήλύνεται πάντοτε υπέρτου αιτητή.
- Σύμφωναμετηνπάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, πα ράλειψη εκ μέρους τουδιοικητικού οργάνου είναι εκτελεστή διοικη τική πράξη και μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αναθεωρητικού ελέγχουμεβάσητοΆρθρο 146.1 τουΣυντάγματος,μόνον ότανηδι οίκησηυποχρεούται απόρητήνομοθετικήδιάταξηναπροβείσεσυ γκεκριμένη ενέργεια,ότανδηλαδήπαραλείπειναεκτελέσειέναθετι κόκαθήκονπουτηςεπιβάλλειοΝόμος. Παράλειψητηςδιοίκησηςνα ασκήσει εξουσία πουανάγεταιστηδιακριτικήτηςευχέρεια,δεθεμελιώνειδικαίωμαγιαάσκησηδικαστικούελέγχου. Η άρνησητηςδιοί κησηςναδιορίσει ήναπροάξειήναμεταθέσει κάποιουπάλληλο,δε συνιστά παράλειψηοφειλόμενης ενέργειας,αλλάαρνητικήπράξη,
- Στην παρούσα υπόθεση, έχει δημιουργηθεί αμφιβολία κατά πόσον 1465 Μενελάου ν.ΔήμουΛευκωσίας
(1993)λήφθηκανυπόψη οι συνεντεύξεις της26/11/1988οι οποίες,ενπάση περιπτώσει, δεν αποτελούσαν μέρος τουπραγματικούκαι νομικού καθεστώτος πουίσχυεκατάτοχρόνο λήψηςτηςεπίδικηςαπόφασης, αλλά μέρος τουκαθεστώτος το οποίο ίσχυεσε μιάάλλη διαδικασία πλήρωσης άλλης θέσηςστοπαρελθόνκαιτοοποίοδενμπορούσενόμιμαναληφθείυπόψη. 5 Είναιγνωστήαρχήστηνομολογία,πωςοιισχυρισμοί τωνδικηγόρων τωνδιαδίκωνδεδεσμεύουν τοΔικαστήριο ακόμηκαιανγίνονται εκ συμφώνου,γιατολόγοότιη αποκλειστικήευθύνηγιαακύρωσημιας 10 διοικητικήςπράξηςέχειτοίδιοτοΔικαστήριο.Συνεπώς,η εισήγηση τωνδικηγόρων τουκαθ'ουηαίτησηότιτααποτελέσματα των συνε ντεύξεων της26/11/1988καταγράφηκανστοπρακτικότηςσυνεδρίας τηςΕπιτροπήςγιαπληροφοριακούςκαιμόνονσκοπούςκαιδενεπενήργησανστηδιαμόρφωσηκρίσης γιατουςυποψήφιους,δενμπορεί 15 ναδεσμεύσειμεοποιονδήποτετρόποτοΔικαστήριο. Έχουνδημιουργηθεί σοβαρές αμφιβολίες στοΔικαστήριο κατάπό σο οι συνεντεύξεις της 26/11/1988, οι οποίες είχαν διαμορφωθεί απότις υποκειμενικές κρίσεις ενός οργάνουμεδιαφορετικήσύνθεσηκαικατάτηδιαδικασίαπλήρωσης άλλων θέσεων στο παρελθόν, είχαν ληφθεί υπόψη στηνπαρούσαδιαδικασίακαι είχαν επενεργή σει στηδιαμόρφωσηκρίσης της Επιτροπής 11/2 χρόνο περίπουμε τάτηδιενέργεια της. 20 25 Είναι ακόμαθεμελιωμένο νομολογιακά πωςηουσιώδης πλάνηπε ρί τα γεγονότα, ή έστω και ηπιθανότητα ύπαρξης της, δικαιολο γούνακύρωσημιαςδιοικητικήςπράξης. Ενόψειτωνόσωναναφέρθηκανπιοπάνω,ηεπίδικηαπόφασηθαακυρωθεί λόγω ύπαρξης αμφιβολίας αναφορικά με το κατάπόσο ένα εξωγενέςστοιχείο κρίσεως,οι συνεντεύξεις της26/11/1988, είχανλη φθείυπόψηκαιεπενεργήσει στηδιαμόρφωσητηςεπίδικηςαπόφασης. 30 Ο καθ' ου ηαίτηση θαπρέπει να επανεξετάσει το ζήτημα,χωρίς 35 οποιοδήποτε επηρεασμό απότααποτελέσματατων συνεντεύξεων της26/11/1988. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Kntiotis v. MunicipalityofPaphouandOthers
(1986)3 C.L.R. 322, KyriakouandOthersv.Republic
(1986)3 C.L.R. 300, 1466 40 4ΑΛΑ. Μενελάουν.ΔήμουΛευκωσίας PapadopoulosandOthersv. MunicipalityofNicosia
(1986)3C.L.R.2046, Grivas andOthers v. Municipal Committee ofLimassol
(1987)3 C.L.R. 1448, 5 Panayides andOthers v. Republic
(1987)3 C.L.R. 1253, Μαρκίδον κ.ά.v.K.O.T.
(1992)4Α.Α.Δ.4472, 10 Neophytouv. Republic
(1964)3 C.L.R. 280, Kariolou v.MunicipalityofKyrenia
(1971)3 C.L.R. 455, Ploussiou v.Central Bank
(1982)3 CL.R. 230, 15 Uludag v. Republic, 3 R.S.C.C. 131, Cyprus Tanneryv.Republic
(1980)3 CL.R.405, 20 Costeas v. Republic
(1983)3 CL.R.115, Argyrou andOthers v. Republic
(1983)3 CL.R.474, Georghiades v. Republic
(1984)3 CL.R. 707, 25 Παγκνπρια ΟργάνωσηΕλληνίδων Νηπιαγωγών κ.ά. ν. Δημοκρα τίας κ.ά..
(1989)3 Α.Α.Δ.1403, RoussisandOthersv. Republic
(1987)3 CL.R. 1674, 30 Papaioannou v. Republic
(1987)3 CL.R. 474, Kilaniotis v. Republic
(1986)3 C.L.R. 1797, 35 Χ 40 Republic v. Alpan(Takis) BrosLtd.
(1986)3 CL.R. 1820, Παπαδόπουλος v.Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης
(1992)4 ΑΛΛ. 2463, Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(1993)4Α.Α.Δ. 275, Nicolaou v. Republic
(1967)3 CL.R. 308, Metalockv. Republic
(1969)3 CL.R. 351, 1467 Μενελάου ν.ΔήμουΛευκωσίας
(1993)Hadjigeorgiou v. Republic
(1986)3CL.R. 2517. Προσφυγή. Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασης τουκαθ' ουηαίτησηημερομηνίας 30/8/90, με την οποίαπροάχθηκε στη θέση Ανώτερου Τεχνικού Βοηθού το ενδιαφερόμενο μέρος αντί του αιτητή. 5 Ε.Παπαδημητρίον για Στ. Κιττή, γιατον Αιτητή. 10 Τ. Καρακάννα για Κ. Μιχαηλίδη,γιατον Καθ'ουη αίτηση, Cur.adv. vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ.: Μετηνπροσφυγή αυτήοαιτητήςζητάαπό τοΔικαστήριο τηνπιοκάτω θεραπεία: 15 "Α)Δήλωσητου Δικαστηρίου ότι ηπράξηκαι/ήαπόφαση των καθ' ωνηαίτησιςημερομηνίας30/8/90μετηνοποίανπροήγαγον εις την θέση Ανώτερου Τεχνικού Βοηθού τον κ. Ιω- 20 άννηΙωάννουαντίτουαιτητούείναιάκυροςκαι/ήεστερημένηοιουδήποτεεννόμουαποτελέσματος. Β)Δήλωσητου Δικαστηρίου ότι η παράλειψητων καθ'ων η αίτησις όπωςπροάξουντοναιτητήεις τηνθέσηΑνώτερου Τεχνικού Βοηθού είναι άκυρος και παράνομος και ότι παν τοπαραληφθέν έδει ναείχε διενεργηθεί." 25 Η θέση Ανώτερου Τεχνικού Βοηθού στην Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Λευκωσίας είχε κενωθεί μετά από προαγωγή ενός 30 Ανώτερου Τεχνικού σε Τεχνικό Επιθεωρητή. Ως εκ τούτου η ΕπιτροπήΠροσωπικούαφούμελέτησετοΣχέδιοΥπηρεσίας της πιο πάνω θέσης προαγωγής (βλέπε Τεκμήριο 1 στην ένσταση), στη συνεδρίαση της με ημερομηνία 29/5/1990(Τεκμήριο 2 στην ένσταση),διαπίστωσεπωςυποψήφιοιγιατηθέσηήταντρειςΤε- 35 χνικοί Βοηθοί 1ηςΤάξης,ανάμεσαστουςοποίουςπεριλαμβάνο νταν ο αιτητήςκαιτο ενδιαφερόμενο μέρος. Η Επιτροπή ενημερώθηκε ότι οι τρεις υποψήφιοι εξακολου θούσαν να είναι οι ίδιοι οι οποίοι σε προηγούμενη περίπτωση 40 προαγωγήςσεδύοκενές θέσειςΑνώτερου Τεχνικού Βοηθούείχαν κληθεί σεχωριστή προφορικήσυνέντευξη μετηνΕπιτροπήκαιεί χαν παρακαθήσει σε γραπτές εξετάσεις στην αγγλική στις 26/11/1988γιαναδιαπιστωθούνοιγνώσεις τουςστοντομέααυτό. 1468 4ΑΛΛ 5 10 Μενελάου ν.Δήμου Λευκωσίας Παπαδόπουλος,Δ. ΗΕπιτροπήμελέτησετααποτελέσματατηςαξιολόγησης των υποψηφίων στην προφορικήσυνέντευξη καιστις εξετάσεις στην αγγλική και αντάλλαξε απόψεις κατά πόσο θα έπρεπε να κλη θούνσεδεύτερηπροφορικήσυνέντευξη μετην Επιτροπή, ενόψει τουγεγονότος ότι οΠρόεδροςκαιορισμένα απόταΜέλητηςεί χαν αλλάξει. Κατόπιν ανταλλαγής απόψεων και μελέτης των αποτελεσμάτων των εξετάσεων των υποψηφίων, η Επιτροπή αποφάσισεότιδενυπήρχεανάγκηναξανακληθούνενώπιοντης. Τοπρακτικότηςσυνεδρίασης τηςΕπιτροπήςσυνεχίζει ως εξής: "Στη συνέχεια ηΕπιτροπήασχολήθηκε με τηγενική αξιο λόγησηκαισύγκριση τωνυποψηφίων. 15 20 ΗΕπιτροπή μελέτησε όλα τα ενώπιον της ουσιώδη στοι χεία καθώς και τους προσωπικούς φακέλους και τις εμπι στευτικές εκθέσεις των υποψηφίων κατά τα τελευταία επτά έτη,από 1983 μέχρι 1989, καθώςεπίσης καιτηνγραπτήέκθε ση του Δημοτικού Μηχανικού σαν αρμοδίου Τμηματάρχη, ημερ. 16.2.1990, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι απόαπόψεως αξίας επικρατέστερος είναι οκ. ΙωάννουΙωάννης. Ενδεικτικάαναφέρονταικατωτέρωοι εμπιστευτικές εκθέ σειςτων υποψηφίων:- 25 ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΩΝ ΕΚΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΕΤΗ 1983-1989ΤΩΝ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΒΟΗΘΩΝ 1ΗΣΤΑΞΕΩΣ ΓΙΑ ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΑΝΩΤΕΡΟΥ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΒΟΗΘΟΥ 30 ΙΩΑΝΝΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΤΣΙΟΛΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΤΟΣ ΕΞΛΚ.Κ.Μ.ΑΝ. ΟΛ. ΕΞΛΚ. Κ.Μ.ΑΝ. ΟΛ. ΕΞΛΚ.Κ.Μ.ΑΝ. ΟΛ. 1983 - 10 - - - ΛΚ. - 6 6 - - Κ. - 1 9 - - Κ. 35 40 1984 10 - 1985 9 2 - 1986 2 8 1 1987 12 - 1988 7 3 - - •1989 10 ΟΛ1Κ. 28- 45 1 25- 20-15 ΛΚ. - 7 5 - ΕΞ. - 7 5 - ΛΚ. - 4-4-4 - ΛΚ. 2 9 1 - ΕΞ. 1 Π - - ΕΞ. 5 7 - - 8 5Μ-21 - 25-20-17.5-15 1469 ΛΚ. ΛΚ. Κ. ΛΚ. ΛΚ. ΛΚ. - 46 - 48 - 28 - - •93 55 - 72 - - 1 1 -23 47-3 25-20- 15-10 Κ. Κ. κ. κ. κ. ΛΚ Παπαδόπουλος,Δ. Μενελάουν.ΔήμουΛευκωσίας 700-900-15 =1615:74=21.82 Μ.Ο.= 21.82 200-1020-70-315 =1605:84=19.11 Μ.Ο.= 19.11 ΕΞΑΙΡΕΤΟΣ=25 ΛΙΑΝΚΑΛΟΣ=20 ΛΙΑΝΚΑΛΟΣ ΚΑΛΟΣ=15
(1993)25-460-705-30 =1290:74=17.43 Μ.Ο.=17.43 ΠΡΟΣΚΑΛΟΣ=17.5 ΜΕΤΡΙΟΣ=Ι0 5 Τα αποτελέσματατων γραπτών εξετάσεων στην Αγγλική και της προφορικής συνεντεύξεως ήσαντα ακόλουθα:ΑΓΓΛΙΚΑ 1.ΙωάννουΙωάννης 88/100
- Μενελάου Μιχαλάκης 88/100 3.Τσιολής Ανδρέας 88/100 10 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 98/100 90/100 80/100 15 Ακολούθως η Επιτροπήαπέδωσε τηδέουσα σημασία στα προσόντατωνυποψηφίωνκαισημείωσε ότι οκ.Ιωάννου Ιω άννηςυπερέχει (καλύτεραακαδημαϊκάπροσόντα-πτυχίοΠο λιτικού Υπομηχανικού της Ανωτέρας Σχολής Υπομηχανι κώνΑθηνών (τετραετής φοίτηση). 20 Αναφορικά με την αρχαιότηταη Επιτροπήσημείωσε ότι οι δύο υποψήφιοι Ιωάννου Ιωάννηςκαι ΜενελάουΜιχαλά κης είναι ισάξιοιρδιότι προήχθησαν στην παρούσαθέσηΤε χνικού Βοηθού 1ης τάξεως την 1.12.1980και ακολουθεί ο κ. 25 Ανδρέας Τσιολής την 1.8.
- ΗΕπιτροπήλαμβάνονταςυπόψηόλαταενώπιοντηςουσιώ δηστοιχεία,καθώςκαιτιςσυστάσειςτουαρμοδίουΤμηματάρχη, έκρινεμεβάση τακαθιερωμένακριτήριαστοσύνολο τους(αξία, 30 προσόντα, αρχαιότητα)ότιο κ.ΙωάννουΙωάννηςυπερέχειτων δύοάλλων υποψηφίωνκαιαποφάσισεόπωςεισηγηθεί προςτο ΔημοτικόΣυμβούλιοτηνπροαγωγήτουσανπλέονκατάλληλου για τη θέση του Ανώτερου Τεχνικού Βοηθού, από την 1ηΣε πτεμβρίου, 1990 και τον καθορισμό των απολαβών του σε 35 £3,286.-την 1.9.1990καισε£3,365.-ετησίως την1.4.1991." ΤοΔημοτικό Συμβούλιοκατάτησυνεδρίασητουμεημερομη νία 30/8/1990(Τεκμήριο 4),αφούμελέτησε και έλαβε υπόψη το Σημείωμα του ΠροέδρουτηςΕπιτροπήςΠροσωπικούημερομηνίας 18/7/1990,ενέκρινε τηνπροαγωγήτουενδιαφερόμενου μέ ρους στη θέση Ανώτερου Τεχνικού Βοηθού,από1/9/
- Οδικηγόροςτουκαθ' ουηαίτησηήγειρεδύοπροδικαστικέςεν1470 40 4ΑΛΛ Μενελάουν.ΔήμουΛευκωσίας Παπαδόπουλος,Δ. στάσεις, ότι η προσφυγήτου αιτητή<ήτανεκπρόθεσμη και ότι το Δικαστήριο δεν είχεδικαιοδοσίαναπαράσχειστον αιτητήτηναι τούμενη θεραπεία(Β),να κηρύξει δηλαδήάκυρητην παράλειψη τουκαθ' ουηαίτησηναπροάξει τον αιτητήστην επίδικηθέση. 5 10 15 20 25 Είναι ο ισχυρισμός τουδικηγόρου του καθ' ουηαίτησηπως οαιτητήςείχελάβειγνώσητηςαπόφασηςπροαγωγήςτουενδια φερόμενου μέρους απότις αρχές Σεπτεμβρίου 1990, συνεπώς η παρούσαπροσφυγή,ηοποίακαταχωρίστηκεστις4/12/1990,βρισκόταν εκτός της ανατρεπτικής προθεσμίας των 75 ημερών, όπως αυτήεκαθορίζετο απότο άρθρο 146.3 του Συντάγματος. Ο δικηγόρος τουαιτητή ισχυρίστηκε πως ηεπίδικη απόφαση δεν είχεδημοσιευτεί απότον καθ'ουη αίτηση,έτσι ώστε ναπληροφορηθει ο αιτητής το ακριβές περιεχόμενο της. Για το λόγο αυτόο δικηγόρος τουαιτητήαπέστειλε επιστολή προς τονκαθ' ουη αίτηση,ημερομηνίας 10/11/1990 (ΠαράρτημαΑ στηγραπτή αγόρευσηγιατον αιτητή), μετηνοποίαζητούσε ναπληροφορη θεί κατάπόσον πράγματι λήφθηκε τέτοια απόφαση,καθώςκαι την ημερομηνία λήψεως της. Ηαπάντησητου καθ' ου η αίτηση στην πιο πάνωεπιστολή, ηοποία έφερε ημερομηνία23/11/1990 (Παράρτημα2),υπήρξεηκοινοποίηση τουακριβούς περιεχομέ νου της επίδικηςαπόφασηςπροςτον αιτητήκαιέθεσεσε κίνηση την προθεσμίαγια άσκηση της προσφυγής του-συνεπώς ηπροσφυγήτουαιτητήκαταχωρίστηκε εμπρόθεσμα. / 30 35 40 Είναι παραδεχτόότι η πράξη η οποία προσβάλλεται με την παρούσαπροσφυγήδεδημοσιεύτηκε· συνεπώς,γιαεξεύρεσητου χρόνου έναρξης της προθεσμίας των 75 ημερών είναι αναγκαία η διακρίβωση της ημερομηνίας κατάτην οποία η απόφαση πε ριήλθε σε γνώση του αιτητή. Ηγνώση κινεί την προθεσμία των 75 ημερών όταν αυτή είναι πλήρης και μπορεί να συναχθεί με ασφάλειααπόταστοιχεία τουφακέλουήτις συνθήκες τηςυπό θεσης.Πλήρης είναι ηγνώση που επιτρέπει στον ενδιαφερόμενο να διαγνώσει με βεβαιότητακαι ακρίβειατην υλική ήηθική ζη μιά που υφίσταται από την πράξη. (Βλέπε Kritiotis ν. Municipality of Paphos and Others
(1986)3 CL.R. 322, 346, Kyriakou and Others v.R.
(1986)3 CL.R. 300, Papadopoulos and Others v. The Municipality of Nicosia
(1986)3 CL.R. 2046, Grivas and Others v. The Municipal Committee of Limassol
(1987)3 C.L.R. 1448, Panayides and Others v. R.
(1987)3 CL.R. 1253, ΘεοφανώΜαρχίδον κ.ά. v. K.O.T.
(1992)4Α.Α.Δ.4472,ΠορίσματαΝομολογίαςτουΣυμβουλίου τηςΕπι κρατείας (1929-1959) σελ. 253 και Τσάτσος "Αίτησις Ακύρωσε1471 \ν Παπαδόπουλος,Δ. Μενελάου ν.Δήμου Λευκωσίας
(1993)ως", 1971, Έκδοσις Τρίτη,σελ. 74.) Στην παρούσα υπόθεση υπάρχουν αμφιβολίες κατά πόσο ο αιτητής έλαβε πλήρηγνώσητου περιεχομένου της επίδικης από φασηςπριν απότηνκοινοποίηση σ' αυτόντης επιστολής ήμερομηνίας23/11/1990. 5 Ηγνώσημπορεί νατεκμαρθεί από τησυμπεριφορά του αιτητή, όπως απότηνυποβολήπροςαυτόναίτησης θεραπείαςηοποίανα περιλαμβάνει τα ελαττώματα της προσβαλλόμενης πράξης ή πα- 10 ράλειψης. Τοβάροςαποδείξεως,ενπάσηπεριπτώσει,φέρειοδιά δικος οοποίος προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η προσφυγή καταχω ρίστηκε εκπρόθεσμα. (ΒλέπεNeophytou v.R.
(1964)3C.L.R.280, Kariolou v. Municipality of Kyrenia
(1971)3 CL.R. 455, Ploussiou v. CentralBank
(1982)3C.L.R.230.) Στηνκρινόμενη 15 υπόθεσηοδικηγόρος τουκαθ' ουηαίτησηεισηγήθηκε πωςοαιτητήςγνώριζε γιατηνεπίδικηπροαγωγήαπότις 10/9/1990, γιατί κα τάτην ημερομηνία αυτήείχεπροσκληθεί σε πάρτυ για τον εορτα σμό της προαγωγής του ενδιαφερόμενου μέρους. Οαιτητήςκατα χώρισε, μετά απόάδειατου Δικαστηρίου, ένορκη δήλωση ήμερο- 20 μηνίας 12/1/1993, ισχυριζόμενος πωςουδέν εγνώριζε γιατηνπρο αγωγήπριν απότηλήψη τηςεπιστολής ημερομηνίας23/11/1990. Οκαθ' ουηαίτησηπουείχετοβάροςαποδείξεως,δενέχειπρο σκομίσειοποιαδήποτεμαρτυρίαη οποίανααποδεικνύει μετρόπο ικανοποιητικό και πειστικό στο Δικαστήριο ότι ο αιτητής είχε πλήρη γνώσητου περιεχομένου της επίδικης απόφασηςπριναπό τη λήψη της επιστολής ημερομηνίας 23/11/1990.Σύμφωνα με τη νομολογία, εάνυπάρχει αμφιβολίαγιατοχρόνο κατάτον οποίοη απόφασηπεριήλθε σεγνώσητουαιτητή,η αμφιβολίααυτή λύνεται πάντοτευπέρτουαιτητή. 25 30 Με βάση τα πιο πάνω ηπροσφυγή θεωρείται ότι καταχωρί στηκε εμπρόθεσμα και ηπροδικαστική ένσταση απορρίπτεται. 35 Ο δικηγόρος τουκαθ' ουη αίτησηπρόβαλετον ισχυρισμό ότι ο αιτητής δεν εδικαιούτο την θεραπεία της παραγράφουΒ της αίτησης του, δηλαδή απόφασητου Δικαστηρίου που να κηρύσ σει άκυρητην παράλειψη του καθ' ου ηαίτηση νατον προάξει. 40 Σύμφωναμετηνπάγιανομολογία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου, παράλειψηεκ μέρους τουδιοικητικού οργάνουείναι εκτελεστή δι όικητική^πράξηκαι μπορεί νααποτελέσει αντικείμενο αναθεωρη τικού ελέγχου με βάση το άρθρο 146.1 του Συντάγματος, μόνον 1472 4AAA 5 10 15 Μενελάου v. Δήμου Λευκωσίας Παπαδόπουλος, Δ. όταν η διοίκηση υποχρεούται από ρητή νομοθετική διάταξηνα προβείσεσυγκεκριμένη ενέργεια,ότανδηλαδήπαραλείπειναεκτε λέσει έναθετικό καθήκονπουτης επιβάλλει ονόμος.Παράλειψη τηςδιοίκησηςναασκήσειεξουσίαπουανάγεταιστηδιακριτικήτης ευχέρεια,δεθεμελιώνει δικαίωμαγιαάσκησηδικαστικού ελέγχου. Ηάρνησητηςδιοίκησης ναδιορίσει ήναπροάξει ήνα μεταθέσει κάποιο υπάλληλο, δε συνιστά παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας αλλά αρνητική πράξη. (Βλέπε Uludag v. R., 3 R.S.C.C, 131, Cyprus Tannery ν.Λ.
(1980)3C.L.R.405, Costeasv.R.
(1983)3 CL.R. 115, 123,Argyrou and Others v. R.
(1983)3 C.L.R. 474, Georgbiades v. R.
(1984)3 C.L.R. 707, Παγκνπρια Οργάνωση ΕλληνίδωνΝηπιαγωγώνκαι Αλλοι ν.Δημοκρατίας χ.ά.
(1989)3 Α.Α.Δ. 1403, Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επι κρατείας(1929-1959)σελ.243,Στασινόπουλος "ΔίκαιοντωνΔιοικητικώνΔιαφορών",Έκδοση 1964, σελ. 195.) Ο αιτητής,σύμφωνα μεταόσα ειπώθηκανπιο πάνω, δεδικαι ούταιτηςθεραπείαςμεαρ.Βστηναίτηση,ηοποία απορρίπτεται. 20 Το θέμα των συνεντεύξεων αποτέλεσε κεντρικό άξονα της επιχειρηματολογίας τουδικηγόρουτου αιτητή,ο οποίοςυπέβα λε πως η ΕπιτροπήΠροσωπικού λανθασμένα έλαβε υπόψη της τα αποτελέσματα συνεντεύξεων που είχαν διενεργηθεί ενώπιον Επιτροπής μεδιαφορετικήσύνθεση. 25 30 Το ότι ηεπίδικηαπόφασηδεν αποτελούσε αναθεώρησηπρογε νέστερηςπράξης,μπορείνασυναχθεί μεεπαρκήβεβαιότητααπότα πρακτικάτηςσυνεδρίας τηςΕπιτροπήςΠροσωπικούημερομηνίας 29/5/1990.Ηεπίδικηδιαδικασία δεν αποτελούσε επανεξέτασητης πλήρωσης μιαςθέσηςΑνώτερου ΤεχνικούΒοηθού,σταπλαίσιατης οποίαςείχανδιενεργηθεί καιοι συνεντεύξεις της26/11/1988,αλλά επρόκειτο γιαπλήρωση μιαςθέσης Ανώτερου Τεχνικού Βοηθού,η οποία κενώθηκε, όπως αναφέρθηκε και στα πρακτικά,μετάαπό προαγωγήτουπροκατόχουτηςσεΤεχνικόΕπιθεωρητή. 35 40 Στην παρούσα υπόθεση έχει δημιουργηθεί αμφιβολία κατά πόσον λήφθηκανυπόψηοι συνεντεύξεις της26/11/1988οι οποί ες, εν πάσηπεριπτώσει, δεν αποτελούσαν μέρος τουπραγματι κούκαινομικούκαθεστώτος που ίσχυε κατάτοχρόνο λήψης της επίδικηςαπόφασης,αλλά μέρος τουκαθεστώτος τοοποίο ίσχυε σε μιά άλλη διαδικασία πλήρωσης άλλης θέσης στο παρελθόν και το οποίο δεν μπορούσε νόμιμα να ληφθεί υπόψη. (Βλέπε Roussis and Others v.R.
(1987)3CL.R. 1674, Papaioannou v. J*.
(1987)3 CL.R. 474.) 1473 Παπαδόπουλος, Δ. Μενελάου ν.ΔήμουΛευκωσίας
(1993)Είναι γνωστή αρχήστη νομολογία πως οι ισχυρισμοί των δι κηγόρων των διαδίκωνδεδεσμεύουν το Δικαστήριο ακόμηκαια γίνονται εκ συμφώνου, για το λόγο ότι την αποκλειστική ευθύνη για ακύρωση μιαςδιοικητικήςπράξηςέχειτο ίδιοτοΔικαστήριο. (Βλέπε Kilaniotis v.R.
(1986)3 CL.R. 1797, R. v.Alpan(Takis) 5 Bros Ltd.
(1986)3C.L.R.1820).Συνεπώς,ηεισήγηση τωνδικηγό ρων τουκαθ' ουηαίτησηότιτααποτελέσματατων συνεντεύξεων της 26/11/1988 καταγράφηκανστο πρακτικό της συνεδρίας της Επιτροπής γιαπληροφοριακούς και μόνον σκοπούς και δεν επενήργησαν στηδιαμόρφωσηκρίσης γιατουςυποψήφιους,δεν μπο- 10 ρείναδεσμεύσει μεοποιονδήποτετρόποτοΔικαστήριο. Όπως συνάγεται απότοπρακτικότηςσυνεδρίασης της,η Επι τροπή είχε κατ' αρχήν σκοπό να διενεργήσει νέες συνεντεύξεις, • ενόψει του γεγονότος ότι οΠρόεδρος και ορισμένα απότα μέλη 15 τηςπουείχανπαρευρεθείστις συνεντεύξεις της26/11/1988, είχαν στο μεταξύαλλάξει. ΗΕπιτροπήόμως,αφούμελέτησετααποτε λέσματα της αξιολόγησης των υποψηφίων πουείχαν λάβειχώρα στις26/11/1988καιαφούαντάλλαξεαπόψεις,αποφάσισεπωςδεν υπήρχε ανάγκη να ξανακληθούν οι υποψήφιοι ενώπιον της. Το 20 γεγονός ότι η απόδοση των υποψηφίων στις συνεντεύξεις της 26/11/1988 διαδραμάτισερόλο στημόρφωσηκρίσηςγιατουςυπο ψήφιους,ενισχύεται καιαπότηνκαταγραφήτων αποτελεσμάτων των συνεντεύξεων αυτώνστο πρακτικότης Επιτροπής, αφούεί χεπροηγηθεί ηκαταγραφήτης αξιολόγησης των υποψηφίωνστις 25 εμπιστευτικές τουςεκθέσεις γιαταέτη 1983-1989. Τογεγονός ότι δεναναφέρθηκερητάπωςλήφθηκανυπόψηOL συνεντεύξεις αλλά ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία, δεν εξυπακούει πως οι συνεντεύξεις παραγνωρίστηκαν. 30 Με βάση τα πιο πάνω είχαν δημιουργηθεί σοβαρές αμφιβο λίες στο Δικαστήριο κατάπόσο οι συνεντεύξεις της26/11/1988, OLοποίες είχανδιαμορφωθείαπότις υποκειμενικές κρίσεις ενός οργάνου με διαφορετική σύνθεση και κατά τη διαδικασίαπλή ρωσης άλλων θέσεων στο παρελθόν, είχαν ληφθεί υπόψη στην 35 παρούσα διαδικασία και είχαν επενεργήσει στη διαμόρφωση κρίσης της Επιτροπής 1 1/2 χρόνο περίπου μετά τη διενέργεια της. (Βλέπε ΜάριοςΠαπαδόπουλος ν.ΟργανισμούΧρηματοδο τήσεως Στέγης
(1992)4 Α.Α.Δ.2463, Ανδρόνικος Γεωργίου ν. ΕΑ.Υ.
(1993)4 Α.Α.Δ.275,Nicolaou v.R.
(1967)3CL.R. 308.) 40 Είναιακόμαθεμελιωμένο νομολογιακά πωςηουσιώδηςπλά νηπερί τα γεγονότα, ή έστω και ηπιθανότηταύπαρξης της,δι καιολογούν ακύρωση μιας διοικητικής πράξης. (Βλέπε Kontos 1474 4ΑΛΛ, Μενελάου ν.Δήμου Δευκωσίας Παπαδόπουλος,Δ. v. R.
(1974)3 CL.R. 112, Skourides v. R.
(1967)3 CL.R. 518, Metalockv.R.
(1969)3CL.R. 351,Hadjigeorghiouv.R.
(1986)3 CL.R. 2517, Σπηλιωτόπουλος, Εγχειρίδιον Διοικητικού Δι καίου, 1978, σελ. 416 & 417.) 5 10 Ενόψει των όσων αναφέρθηκανπιο πάνω, ηεπίδικηαπόφα σηθαακυρωθεί λόγω ύπαρξηςαμφιβολίαςαναφορικάμετο κα τά πόσο ένα εξωγενές στοιχείο κρίσεως, οι συνεντεύξεις της 26/11/1988,είχαν ληφθεί υπόψηκαι επενεργήσει στηδιαμόρφωσητης επίδικης απόφασης. Παρενθετικά θααναφέρωπως ο καθ'ου ηαίτηση θαπρέπει να επανεξετάσει το ζήτημα,χωρίς οποιοδήποτε επηρεασμό από τα αποτελέσματα των συνεντεύξεων της26/11/1988. 15 Ηπροσφυγήεπιτυγχάνεικαιη επίδικηαπόφασηακυρώνεται. Η προσφνγή επιτυγχάνει. 1475