← Κύπρος

clr/1993/1993_4_1516.pdf

(1993)25 Ιουνίου, 1993 [ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α. ΠΑΠΑΝΤΩΝΗ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝΠΡΟΣΟΔΩΝ,ΔΙΑΤΟΥΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Καθ' ων ηαίτηση. (Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 545/89και 546/89) ΦορολογίαΚεφαλαιουχικών Κερδών—Εκτίμηση γεγονότων—Ανήκει στηΔιοίκηση — ΤοΔικαστήριοεπεμβαίνειαν υπάρχειπλάνηπερί τα πράγματα ήτοΝόμο ήυπέρβασητουορίου τηςδιακριτικήςεξουσίας του διοικητικού οργάνου — Παράλειψητουεκτιμητή να αναφερθεί σεπώληση τουενός δευτέρουμεριδίου τουεπίδικου ακινήτου κατά 5 τον ουσιώδηχρόνο και στην τιμή που αυτόπωλήθηκε, συνιστά πι­ θανότηταπλάνης περί ταπράγματακαθώςκαιελλειπήέρευνα. Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών— Αγοραία αξία κτήματος κατά την29/6/1978— Άποψη εκτιμητή των φορολογούμενων δεν αποτελεί αφ'εαυτήςπαράγοντα ανατρεπτικό τηςεπίδικης απόφασης·—Η μαρτυρία τουδιαφωτίζει ωςπρος τηδιαπίστωση τωνσχετικώνδε­ δομένων και την αποκάλυψη κενών στην έρευνα του κτηματολογί­ ου, για τον καθορισμό τηςαγοραίας αξίας τουκτήματος. 10 15 Οι αιτητέςκαισης δύοπροσφυγές προσέβαλαν τις αποφάσεις τουΔιευθυντήΤμήματος ΕσωτερικώνΠροσόδων,μετιςοποίες του επιβλήθηκεφορολογίακεφαλαιουχικώνκερδών,η οποίακαθορίστη­ κεμεβάσητηνεκτίμησητηςαγοραίαςαξίαςτηςακίνητηςπεριουσίας τουςκατάτην27/6/1978σε£7000κατάστρέμμα. Οιαποφάσειςτου 20 Διευθυντήβασίστηκαν στηνέκθεση εκτίμησηςπουετοίμασε και υπέ­ βαλεοΑρχιφοροθέτης 1ηςΤάξηςστοΤμήμαΕσωτερικώνΠροσόδων κος Ματέας. Οι αιτητέςισχυρίστηκαν ότι ηαγοραία αξία τωνκτη­ μάτωντουςκατάτην27/6/1978,ήτανπολύμεγαλύτερηκαιπροςτού­ το ανάφερανπωςο συνιδιοκτήτης τουςστοένατεμάχιοείχεπωλή- 25 1516 4ΑΛΛ. Παπαντώνηςκ.ά. ν.Δ/ντή ΕσωτεοικώνΠροσόδων σει τοέναδεύτερο μερίδιοτουκατάτην21/12/1979 γιατοποσότων £14.208κατάστρέμμα,πώλησηόμως πουκαθόλουδενέλαβευπόψη τουοκύριος Ματέαςκατάτηνεκτίμησητου. 5 10 15 20 25 30 35 Το Ανώτατο Δικαστήριο ακυρώνονταςτις επίδικεςαποφάσεις, αποφάσισεότι:
  1. Ηεκτίμησητωνγεγονότων ανήκει στηδιοίκηση καιτοΔικαστή­ ριοτότε μόνο επεμβαίνει,ανυπάρχειπλάνηπερί ταπράγματαή τοΝόμο,ήανηδιοίκησηέχειυπερβείτοόριοτηςδιακριτικήςτης εξουσίας, μετονόημαότι ηδιαπίστωσητωνγεγονότων δενείναι εύλογα επιτρεπτήμεβάσηταενώπιον της στοιχεία.
  2. Η γνώμηεκτιμητήπουκαλείταιαπότοναιτητήαναφορικάμετην αντικειμενικήαξίακτήματοςστην ελεύθερηαγοράσεκαθορισμένο χρόνο,δεναποτελεί αφ' εαυτήςπαράγονταανατρεπτικότηςεπίδι­ κηςαπόφασης. Η σημασίατηςμαρτυρίαςτου,έγκειταιστηδιαφώ­ τισητην οποίαπαρέχει στη διαπίστωσητων σχετικών δεδομένων και στην αποκάλυψηκενών στην έρευνα του κτηματολογίου για τονκαθορισμότηςαγοραίαςαξίαςτουκτήματος.
  3. Κάτωαπότις πιο πάνωπεριστάσεις το ολιγότερο που μπορείνα λεχθεί για την παντελή παράλειψητου κ. Ματέανα λάβει υπόψη τουή,τουλάχιστο νααναφέρειστην έκθεσηεκτίμησης του,τηνεπίδίκηπώλησηημερομηνίας21/12/1979, είναι ότιδημιουργεί πιθανό­ τητα ύπαρξης πλάνης του Διευθυντή, ως προς τα γεγονότα που προσδιορίζουν την καταλληλότητα της επίδικης πώλησης ως συ­ γκριτικήςγιατονκαθορισμότηςαγοραίαςαξίαςτων τεμαχίων αρ. 65 και66 κατάτην29/6/1978, ηοποίαπώλησηήτανουσιώδηςκαι αγνοή&ηκεως αποτέλεσμα τηςπλάνηςαυτής. Η πιθανότητα ύπαρ­ ξης πλάνηςπερίταπράγματα είναι αρκετήναοδηγήσει σε ακύρω­ ση. Από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, στοιχειοθετείται ο ισχυρισμόςτων αιτητώνότιηέρευνατουΔιευθυντή αναφορικάμε τα ουσιώδη γεγονότα που προσδιορίζουν την αγοραίααξία των κτημάτωντωναιτητώνκατάτην27/6/1978, ήτανανεπαρκής. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν με £75 έξοόα στην κάθεπροσφυγή. 40 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Νικολαΐδης ν.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΑ. 1961, Westpark Limited ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 915, 1517 Παπαντώνηςκ,ά.ν.Δ/ντήΕσωτερικώνΠροσόδων
(1993)ΕπιτροπήΕκπαιδευτικής Υπηρεσίαςν. Ματθαίου
(1990)3 ΑΛΛ. 2452, ΑάζαροςΧατζηφόραδος Ακίνητα Ατδ. ν. Δημοκρατίας
(1991)4 ΑΛΛ. 95, 5 Thaiassinosv.Republic
(1974)3C.L.R.
  1. Προσφυγές. 10 Προσφυγές εναντίον των αποφάσεωντων καθ' ων ηαίτηση μετις οποίες επιβλήθηκε στους αιτητέςποσό φορολογίαςκεφα­ λαιουχικών κερδώνπουκαθορίστηκε μεβάσητηνεκτίμησηαπό τον Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων τηςαγο­ ραίας αξίας της ακίνητης περιουσίας των αιτητών κατά την 27/6/78,σε £7000κατά στρέμμα. 15 Γ. Πιττάτζης, γιατουςΑιτητές. Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων 20 η αίτηση. Cur.adv.vult. ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ.:Μετιςπροσφυγέςαυτέςεπιδικώκεταιη ακύ­ ρωσητωναποφάσεωντουΔιευθυντήΤμήματοςΕσωτερικώνΠροσόδων (πουστη συνέχεια θααναφέρεται ως ο "Διευθυντής") που κοινοποιήθηκανειςμεντουςΑιτητέςστηνπροσφυγήαρ.545/89με επιστολή ημερομηνίας 17/5/1989,εις δε τους Αιτητές στην προ­ σφυγή αρ.546/89 με επιστολή ημερομηνίας 13/6/89.Μετις προ­ σβαλλόμενες αποφάσεις του ο Διευθυντής επέβαλε στον καθένα από τους τέσσερις Αιτητές ποσό φορολογίας κεφαλαιουχικών κερδών που αναφέρεταιστις αντίστοιχες σχετικές Ειδοποιήσεις επιβολής φορολογίας καιπουκαθορίστηκε με βάσητην εκτίμηση από το Διευθυντή της αγοραίαςαξίας της ακίνητης περιουσίας τωνΑιτητών, κατάτην27/6/1978, σε£7.000κατάστρέμμα. Η επίδικηδιαφορά εντοπίζεται στην πιοπάνωεκτίμηση την οποία οι Αιτητές χαρακτηρίζουν ως άδικη και αυθαίρετηκαι ισχυρίζονται ότι η αγοραίααξία της επίδικης περιουσίας τους κατάτηνενλόγωουσιώδηημερομηνίαήταν£12.000κατά στρέμμα. Ημοναδικήάλληδιαφορά πουηγέρθηκε αρχικάστηνπρο­ σφυγή αρ. 545/89και που αφορούσε την άρνηση του Διευθυντή να θεωρήσει την Αιτήτςια ΒασιλικήΧατζηκωνσταντή ωςγεωρ­ γό XOLτην επακόλουθημείωσητουποσούαπαλλαγής πουαρχι1518 25 30 35 40 4 ΑΛΛ. Παπαντώνης χ,ά.ν.Δ/ντήΕσωτερικώνΠροσόδων Πογιατζής, Δ. κά της παραχωρήθηκεαπότο Διευθυντή απο£8.000 σε £5.000, έχειεγκαταληφθείκαι/ήδιευθετηθεί μετάτηδήλωσητουδικηγό­ ρουτου Διευθυντή στηγραπτήτουαγόρευση ότι ηεπί τουπρο­ κειμένου απόφασητουΔιευθυντήθααναθεωρηθεί. 5 10 15 20 25 30 35 Οι δυο προσφυγές έχουν κοινά νομικά σημεία καιαφορούν δυοσυνεχόμεναγεωργικάκτήματαίσηςκατάστρέμμααξίας. Κα­ τόπιν αιτήσεως του δικηγόρου των Αιτητών και με τη σύμφωνη γνώμη τουδικηγόρουτουΔιευθυντήοι προσφυγέςσυνενώθηκαν γιανα συνεκδικαστούν μετάτηνκαταχώρησητωνγραπτών αγο­ ρεύσεων και πριν το στάδιο των προφορικών διευκρινίσεων. Επειδήόμωςυπάρχουνορισμένες διαφορέςωςπροςταγεγονότα τηςκάθεπροσφυγήςθακάμωξεχωριστή αναφοράσ'αυτά. Στην υπόθεση αρ. 545/89οι Αιτητές είναι αδέλφιακαιήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο συνιδιοκτήτες, κατάτο ήμισυ μερίδιο ο καθένας,του τεμαχίου αρ. 65 του Φ/Σχεδίουap.33/56.W.2, έκτασης 5 δεκαριώνκαι 350 τετραγωνιών μέτρων, στοΠαραλίμνι. Στις 2/5/1981 οι Αψητες πώλησαν το πιο πάνω ακίνητο τους στην εταιρείαGolden Coast Ltd. Ως τίμημαπωλήσεως του μεριδίουτουκάθεΑιτητήδηλώθηκετοποσότων£35.500.Μετις Ειδοποιήσεις επιβολής φορολογίας,ημερομηνίας23/9/1985που απέστειλε στους Αιτητές, ο Διευθυντής αποδέχτηκε το προϊόν διάθεσης όπωςδηλώθηκε απότους Αιτητές, καθόρισε όμως την αγοραίααξίατουμεριδίουτουκάθεΑιτητήστοπωληθένακίνη­ το,κατάτην27/6/1978,σε£11.
  2. Κατόπιν των γραπτών ενστάσεων των Αιτητών κατάτης εν λόγω εκτίμησης, πουυποστηρίχτηκαν με εκτίμηση απόεπαγγελματίαπροσοντούχο εκτιμητή,ο Διευθυντής αναθεώρησετην αρ­ χικήτου εκτίμησητηςαγοραίαςαξίαςτου μεριδίουτουκάθε Αι­ τητήστοπωληθένκτήμακατάτην27/6/1978, αυξάνονταςτηναπό £11.250σε £14.000.Ταυτόχροναμείωσετο ποσό απαλλαγήςτης Αιτήτριας Βασιλικής από£8.000σε £5.000γιατο λόγο που έχω ήδηεκθέσει. Ως αποτέλεσματων νέων εκτιμήσεων, ο Διευθυντής απέστειλε νέες Ειδοποιήσεις επιβολής φορολογίας ημερομηνίας 17/5/1989, μετις οποίεςκαθόριζετοποσότουπληρωτέουφόρου από μεν τον ΑιτητήΓεώργιο Παπαντωνίουσε£2.700, απόδετην Αιτήτρια Βασιλική Χατζηκωνσταντήσε £3.
  3. 40 Στην υπόθεση αρ.546/89οι Αιτητές ήταν,κατάτον ουσιώδη χρόνο, συνιδιοκτήτες, κατάένα τέταρτο μερίδιο ο καθένας, του τεμαχίου αρ. 66 του Φ/Σχεδίουαρ. 33/56.W.2,εκτάσεως 7δεκα­ ριών και 358 τετραγωνικών μέτρων, στο Παραλίμνι.Ο Αιτητής 1519 Πογιατζής, Δ. Παπαντώνης χ,ά. ν.Δ/ντήΕσωτερικώνΠροσόδων
(1993)αρ. 1 είναιπατέραςτωνδυοΑιτητών στηνυπόθεση545/
  1. Ο Αιτητήςαρ.2 είναι οσύζυγος της Αιτήτριας στην ενλόγωυπόθεση. Τατεμάχιααρ.65 και66είναιεφαπτόμενα.Είναιτακτήματαστα οποία έχει ανεγερθεί το γνωστό ξενοδοχείο Golden Coast στην περιοχήΠρωτάρατηςκωμόπολης τουΠαραλιμνίου. Στις 2/5/1981, δηλαδή κατά την ημέρα που οι Αιτητές στην υπόθεση αρ.545/89διέθεσαν το τεμάχιο αρ.65,οι παρόντες Αιτητές πώλησαν τα μερίδια τους στο τεμάχιο τους αρ. 66 στην ίδια αγοράστρια Εταιρεία(Golden Coast Ltd).Ως τιμήπώλησης του μεριδίου του καθενόςδηλώθηκε το ποσό των£24.
  2. 5 10 Ο Διευθυντής αποδέχτηκεκαιπάλιντοπροϊόν διάθεσης του αντίστοιχου μεριδίου των Αιτητών στο επίδικο τεμάχιο αρ.66, όπως δηλώθηκε από αυτούς,και με τις Ειδοποιήσεις επιβολής 15 φορολογίας που τους απέστειλε, ημερομηνίας 26/4/1989 και 31/12/1986αντίστοιχα,επέβαλε σ' αυτούςποσό φόρουκεφαλαι­ ουχικών κερδών,τούψοςτουοποίουκαθορίστηκε μεβάσηότι η αγοραία αξία του μεριδίου του κάθε Αιτητή ήταν, κατά την 27/6/1978,£9.
  3. Οι Αιτητέςυπέβαλαντις ενστάσεις τους,ο δε 20 Διευθυντής, με τις τελικές Ειδοποιήσεις ημερομηνίας 13/6/1989 και 17/5/1989επέβαλε στουςΑιτητέςφόροκεφαλαιουχικώνκερ­ δών ύψους £1.355 και£2.675αντίστοιχα, επιμένοντας στηναρ­ χική του εκτίμηση της αγοραίαςαξίαςκάθε μεριδίου, κατά την 27/6/1987, σε £9.
  4. Εναντίον της απόφασης του Διευθυντή, 25 όπως περιέχεται στις πιο πάνω Ειδοποιήσεις, ημερομηνίας 13/6/1989 και 17/5/1989, στρέφεται ηυπόθεση αρ.646/
  5. Στονκαθορισμό της αγοραίαςαξίαςτων τεμαχίων των Αιτη­ τών και στις δυο προσφυγές,κατά την 27/6/1978, ο Διευθυντής 30 ενήργησε σύμφωνα με την έκθεση εκτίμησης που ετοίμασε και υπέβαλεσ*αυτόνοκ. Γρηγόρης Ματέας,Αρχιφοροθέτης 1ηςτά­ ξης στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων και Προϊστάμενος του γραφείου Φόρου Κληρονομιάς. Ο κ.Ματέας είχε υιοθετήσει επί του προκειμένου τη μέθοδο που είναι γνωστή ως η συγκριτική 35 μέθοδος. Την ίδια μέθοδο ακολούθησαν και οι προσοντούχοι εκτιμητές των Αιτητών Αντώνης Λοΐζου καιΣυνεργάτες. ΟιΕκθέσεις των εκτιμητών τωνδυοπλευρών κατατέθηκανστο Δικαστήριο καιυιοθετήθηκαν ενόρκως απότους συντάκτες τους. Βασικά οι δυο εκτιμητές βασίστηκαν πάνω σε διαφορετικές συ­ γκριτικές πωλήσεις. Δενομίζωότι επιβάλλεταιναδώσω περισσό­ τερες λεπτομέρειες. Γεγονός παραμένειότι, λόγω υιοθέτησης δια­ φορετικών κτημάτων ως συγκριτικών, ο μεν κ. Ματέαςκαιακο1520 40 4 AAA. 5 10 15 20 25 30 35 40 Παπαντώνης κ.ά.ν.Δ/ντήΕσωτερικώνΠροσόδων Πογιατζής, Δ. λούθως'ο Διευθυντής κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η αγοραία αξίατόσο τουτεμαχίου αρ. 65 όσοκαιτουτεμαχίου αρ.66,κατά τηνωςάνωουσιώδηημερομηνία,ήταν£7.000κατάστρέμμα,οιδε κκ.Αντώνης Λοΐζου και Συνεργάτες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότιη εν λόγω αξίαήταντουλάχιστο £12.000κατά στρέμμα. Οι Αιτητές και στις δυο προσφυγές ισχυρίζονται ότι τόσο ο κ. Ματέαςόσο καιοΔιευθυντής ενήργησαν κάτωαπόπλάνηως προς τα συγκριτικά κτήματαπουυιοθέτησαν με αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε άδικη καιαυθαίρετηεκτίμηση της αγοραίαςαξίας τωνεπίδικωνκτημάτωνκατάτονουσιώδηχρόνο. Ο ισχυρισμός γιατην πλάνηαυτήαναφέρεταιτόσο στην υιοθέτηση ως συγκρι­ τικών κτημάτων που δεν επιδέχονται σύγκριση με τα επίδικα, όσο και στην παράλειψητους να λάβουν υπόψη τους διάφορες συγκριτικές πωλήσεις που έγιναν περί τον ουσιώδη χρόνο. Ιδι­ αίτερηβαρύτηταδόθηκεστηνπώληση απότον συνιδιοκτήτη των Αιτητών στην προσφυγή αρ. 546/89 του άλλου ενός δευτέρου αδιαίρετου μεριδίου στο τεμάχιο αρ. 66, η οποία έγινε με βάση γραπτή συμφωνία πώλησης ημερομηνίας 21/12/1979στην Εταιρεία Lordos Development Ltdγια£14.208κατά στρέμμα. Είναι παραδεχτόότι η πιο πάνω πώληση από τον συνιδιο­ κτήτη των Αιτητών του υπόλοιπου ενός δευτέρου μεριδίου στο επίδικο τεμάχιο αρ. 66 δεν λήφθηκε υπ* όψη ούτε αναφέρθηκε απότονκ. Ματέαστην έκθεσηεκτίμησης πουυπέβαλεστο Διευ­ θυντήκαιτην οποίαοΔιευθυντής αποδέχτηκεως είχε. Στα ενώπιον μου κατατεθέντα στοιχεία δεν αποκαλύπτεται οποιοσδήποτελόγοςγιατηνπαράλειψητόσοτουκ.Ματέαόσοκαι τουΔιευθυντή να λάβουν υπόψη, μαζί με τις άλλες πωλήσεις συ­ γκριτικών κτημάτων,την πιο πάνωεπίδικη πώληση του τεμαχίου αρ.
  6. Είναι,εντούτοις,πολύπιθανόνότι,ανοκ.ΜατέαςκαιοΔι­ ευθυντής λάμβανανυπόψητουςκαιτηνπώληση αυτή,θα μπορού­ σαν να κατέληγαν σε εκτίμηση της αγοραίας αξίας των επιδίκων κτημάτων,κατάτην27/6/1978,ψηλότερητων£7.000κατάστρέμμα. Στην ένορκη δήλωση του ο κ. Ματέας ισχυρίστηκε ότι ο λό­ γος για τον οποίο δεν αναφέρει στην έκθεση εκτίμησης του οτι­ δήποτε για την επίδικη πώληση του τεμαχίου 66 από το συνιδιοκτήτη των Αιτητών, είναι ότι έκρινε το τίμημα πώλησης του ως εξωπραγματικό.Ο ευπαίδευτοςδικηγόρος τουΔιευθυντή εί­ πεστηναγόρευσητουότιηπώλησητουάλλουενόςδευτέρουμε­ ριδίου στο τεμάχιο αρ. 66 ορθά δε λήφθηκε υπόψη από τον κ. Ματέα,διότι το μερίδιο αυτόδε μεταβιβάστηκε μεβάσητη συμ1521 Πογιατζής, Δ. Παπαντώνης κά. ν.Δ/ντήΕσωτερικώνΠροσόδων
(1993)φωνία πώλησης ημερομηνίας 21/12/1979 αλλά με βάση μεταγε­ νέστερη συμφωνία ημερομηνίας 22/8/1980,δηλαδή σε πολύ με­ ταγενέστερο χρόνο απότην27/6/1978. Ο δικηγόρος των Αιτητών εισηγήθηκε ότι, κάτωαπότις παρούσες περιστάσεις, τοΔικαστήριο θαπρέπει ναδεχθεί ως ορθή καιδίκαιητην επίδικηεκτίμηση των εκτιμητών τωνΑιτητών και να απορρίψει ως προϊόν πλάνης και ανεπαρκούς έρευνας την εκτίμηση τουκ. Ματέα,όπως τηνυιοθέτησε ο Διευθυντής. 5 10 Επιβάλλεται,ως εκτούτου,ναεξεταστεί στο παρόνστάδιο,η έκταση των εξουσιών τουΔικαστηρίου να επέμβει στην εκτίμη­ ση των γεγονότων από το διοικητικό όργανο σε φορολογικές υποθέσεις όπως είναι οι υπόκρίση προσφυγές. 15 Στην υπόθεση ΒαρνάβαςΝικολαΐδης ν. Δημοκρατίας
(1989)3 Α.Α.Δ. 1961, είχαν λεχθεί επί τουπροκειμένου τα εξής: "Δεν προτίθεμαι να προβώ σε ανάλυση των εκτιμήσεων γιατί, όπως έχει λεχθεί επανειλημμένα σε υποθέσεις της φύ- 20 σεως αυτής ηεξουσία τουΔιοικητικού Δικαστηρίου περιορί­ ζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της επίδικης απόφασης και δεν επεμβαίνει ότανη επίδικηαπόφασηήτανεύλογα επι­ τρεπτή στην κρίση του αρμοδίου διοικητικού οργάνου, ούτε και στην ουσιαστική κρίση της διοίκησης, εκτός αν φανεί ότι 25 υπήρξεπλάνηπερί ταπράγματαήτο Νόμοήυπέρβασηήκα­ τάχρησηεξουσίας,πουσετέτοιες περιπτώσεις το Δικαστήριο αυτόθαεδικαιολογείτο ναεπέμβει μετην εκτίμηση των γεγο­ νότων ήτην απόφασηεπί της ουσίας. (Βλέπε Γεωργιάδης ν. ΤηςΔημοκρατίας
(1983)3Α.Α.Δ.659·Αθηνονλλα Ιερωννμί· 30 δον ν. Της Δημοκρατίας
(1988)3 Α.Α.Δ.2657* Θέκλα Πρω­ τοπαπά ν. ΤηςΔημοκρατίας
(1989)3(A) Α.Α.Δ. 5280. Μεβάσητην ολότητα των γεγονότων ενώπιον μου καικα­ θοδηγούμενος απότις γενικές αρχές του Διοικητικού Δικαίου 35 όπωςσεσυντομίατις εξέθεσαπιοπάνω,καιπουυιοθετήθηκαν από τηΝομολογία μας,δενυπάρχουνλόγοι πουναδικαιολο­ γούντηνεπέμβασητουΔικαστηρίουαυτούμετηνεκτίμησητων γεγονότων τηςυπόθεσης. Αντίθετα είμαι ικανοποιημένος ότιη εκτίμηση πάνω στην οποία στηρίχθηκε ο Διευθυντής για την 40 απόφαση του υποστηρίζεται απο τα γεγονότα λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα, και είναι δεόντως αιτιολογημένη, δίδεται δεσε αυτήέναςλεπτομερής λογαριασμός της αναγνωρισμένης μεθόδουπουχηρσιμοποιήθηκε καιτωνσυγκριτικών πωλήσεων 1522 4 ΑΛΛ. Παπαντώνης κ.ά.ν.Δ/ντή ΕσωτερικώνΠροσόδων Πογιατζής, Δ. πάνω στις οποίες στηρίχθηκε για να φθάσει στο συμπέρασμα πουέφθασεκαιδενέχειαποδειχθείείτεότιυπήρξεπλάνηπερί ταπράγματαήτονόμο-ήότιηεκτίμησητουείναιαποτέλεσμα κατάχρησιςήυπέραβασιςεξουσίας. 5 10 15 20 25 30 35 40 Δεν είναιγιατοΔικαστήριο τούτο,στην άσκησητης Αναθε­ ωρητικής του Δικαιοδοσίας κάτω απότο Αρθρο 146 τουΣυ­ ντάγματοςνααποφασίσειποίααπότις δύο εκτιμήσεις έπρεπε να προτιμηθεί από το αρμόδιο διοικητικό όργανο, εκτός αν στοιχειοθετούνταν οιπιοπάνωνομικές προϋποθέσεις." Η Ολομέλεια του Δικαστηρίου ακολούθησε παρόμοιαπροσέγ­ γιση στην υπόθεση Westpark Limited ν.Δημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ. 915, καθώς και στην υπόθεση Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίαςν. ΓεώργιουΜατθαίον
(1990)3 Α.Α.Δ. 2452, στην οποίατονίστηκε ότι ηεκτίμηση τωνγεγονότων ανήκειστηδιοίκη­ σηκαιτοΔικαστήριο τότεμονό επεμβαίνει ανυπάρχειπλάνηπερί τα πράγματα ήτο νόμο,ήανηδιοίκηση έχει υπερβεί το όριο της διακρτικήςτης εξουσίας, μετονόημαότι ηδιαπίστωση των γεγονότωνδενείναιεύλογαεπιτρεπτήμεβάσηταενώπιοντηςστοιχεία. Θα ήθελα, τέλος, να αναφερθώ στην υπόθεση ΛάζαροςΧα~ τζηφόραδος Ακίνητα Λτό ν.Δημοκρατίας
(1991)4 Α.Α.Δ. 95, στην οποία λέχτηκε ότι ηγνώμη εκτιμητή πουκαλείται απότον αιτητή αναφορικά με την αντικειμενική αξία κτήματος στην ελεύθερη αγοράσεκαθορισμένο χρόνο,δεν αποτελεί αφ' εαυτής παράγονταανατρεπτικότηςεπίδικηςαπόφασηςκαιότιησημα­ σία της μαρτυρίαςτου έγκειται στη διαφώτισητην οποία παρέ­ χει στηδιαπίστωσητων σχετικών δεδομένων καιστην αποκάλυψη κενών στην έρευνα του κτηματολογίου για τον καθορισμό της αγοραίαςαξίαςτουκτήματος. Από τα ενώπιον μου στοιχεία προκύπτει ότι το ένα δεύτερο μερίδιο στο τεμάχιο αρ. 66 πωλήθηκε απότο συνιδιοκτήτη των Αιτητών με έγγραφο ημερομηνίας 21/12/1979,το οποίο χαρτο­ σημάνθηκε απότογραφείοΦόρουΕισοδήματοςστις28/12/
  1. Αργοραστής ήτανη Εταιρεία Lordos Development Ltd ηοποία εκχώρησε νομίμως ταδικαιώματατης βάσει του εν λόγω εγγρά­ φουστις22/8/1980στην αδελφικήΕταιρείαLordos Holdings Ltd μετο ίδιοτίμημαπώλησης. Ημεταβίβασηέγινεστις23/12/
  2. Από ταστοιχεία αυτά προκύπτει ότι ο συνιδιοκτήτης των Αιτη­ τών πώλησε τουπόλοιπο έναδεύτερο μερίδιο στο επίδικοτεμά­ χιο αρ. 66 στις 21/12/1979, δεκαεπτά περίπου μήνες μετά την 27/6/1978,στον ίδιο βασικάαγοραστή,για£14.209κατά στρέμ1523 Πογιατζής, Δ. Παπαντώνηςκ.ά.ν.Α/ντήΕσωτερικώνΠροσόδων
(1993)μα. Έχωτηγνώμη ότι ο πιοπάνωχρόνος των δεκαεπτά μηνών δεν είναι τόσο μεγάλος ώστε να καθιστάτη σύγκριση των δυο πωλήσεων ανεπίτρεπτη ή στερημένη οποιασδήποτε σημασίας για τους σκοπούς της επίδικης εκτίμησης του μεριδίουτων Αι­ τητών στο ίδιοακριβώςτεμάχιο.Είναιεπίσης δεδομένο ότι οκ. 5 ΜατέαςπουήτανοεμπειρογνώμοναςτουΔιευθυντή,είχε,μέχρι και την ημερομηνία καταχώρησηςτηςπρώτης ένορκης δήλωσης του στις 6/9/1990,τηλανθασμένη εντύπωση ότι ηδηλωθείσα τι­ μή πώλησης του ενός δευτέρου μεριδίου του τεμαχίου αρ. 66 από το συνιδιοκτήτη των Αιτητών αναφέρεται στην ημερομηνία 10 22/8/1980και όχι στην ημερομηνία21/12/1979. Κάτω απότις πιο πάνωπεριστάσεις το ολιγότερο πουμπο­ ρείναλεχθεί γιατηνπαντελήπαράλειψητουκ.Ματέαναλάβει υπόψη του ή, τουλάχιστο να αναφέρει στην έκθεση εκτίμησης 15 του, την επίδικηπώληση ημερομηνίας 21/12/1979,είναι ότιδη­ μιουργεί πιθανότηταύπαρξης πλάνης του Διευθυντή, ως προς τα γεγονότα που προσδιορίζουν την καταλληλότητα της επίδι­ κης πώλησης ως συγκριτικής για τον καθορισμό τηςαγοραίας αξίας των τεμαχίων αρ.65 και 66 κατά την 29/6/1978,ηοποία 20 πώληση ήτανουσιώδης καιαγνοήθηκεως αποτέλεσματηςπλά­ νης αυτής. Ηπιθανότητα ύπαρξηςπλάνηςπερί ταπράγματα εί­ ναι αρκετή να οδηγήσει σε ακύρωση. Βλ. G. Thalassinos ν. Republic
(1974)3 C.L.R. 290. Θα μπορούσα ναπροσθέσω ότι, από τα ενώπιον μου στοιχεία, στοιχειοθετείται ο ισχυρισμός 25 των Αιτητών ότι η έρευνα του Διευθυντή αναφορικά με ταου­ σιώδη γεγονότα που ποσδιορίζουν την αγοραίααξία τωνκτη­ μάτων των Αιτητών κατά την27/6/1978, ήτανανεπαρκής. Για τους πιο πάνω λόγους οι προσφυγές επιτυγχάνουνκαι οι 30 προσβαλλόμενες φορολογίες ακυρώνονται. ΗΔημοκρατίανα καταβάλει£75έναντιτων εξόδωντωνΑιτητών στηνκάθε προσφυγή. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν με £75,- έξοδα υπέρ των αιτητών στην κάθε προσφυγή. 1524 35

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.