← Κύπρος

clr/1993/1993_4_1750.pdf

(1993)23 Ιουλίου, 1993 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ/στής ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΝΔΡΕΟΥ, Αιτητής, ν. ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ Όυ ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 227/89) Προσφνγή βάσει τον Άρθρον 146τον Σνντάγματος — Αντικείμενο — Προσβολή με το ίδιο δικόγραφο τόσο της παράλειψης τηςδιοίκη­ σης να επιληφθεί αιτήματος όσο και απορριπτική απόφαση επί τον αιτήματος — Η προσφυγή κατά τηςπαράλειψης είναι απαράδεκτη. 5 Προσφνγή βάσει τον Άρθρον 146του Σνντάγματος — Αντικείμενο — Σνλλογικές Σνμβάσεις — Εκτός αν ενσωματωθούνσε Νόμο ή Κα­ νονισμό δεδημιουργούν δικαιώματα στη σφαίρα του δημοσίου δι­ καίου και δεν μπορούν νααποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής. 10 Ο αιτητης προσέβαλε με την προσφυγή του,τόσο την παράλειψη τουκαθ' ουηαίτησηναεπιληφθείτουαιτήματοςτουγιαπαραχώρηση σ'αυτόν προσωπικής κλίμακας σύμφωνα μεαπόφασητηςΔιαιτητικής Επιτροπήςημερομηνίας21/7/87,όσοκαιτηναπόφασητουκαθ'ουηαί­ τησηπουτουγνωστοποιήθηκε μεεπιστολήτου ΓενικούΔιευθυντήτου Ιδρύματος,βάσειτηςοποίατοαίτημα τουκρίθηκεωςαβάσιμο. 15 Ο δικηγόρος τουκαθ' ουηαίτησηήγειρε τις πιοκάτω προδικα­ στικές ενστάσεις: 20
  1. Η προσβαλλόμενη πράξη δεν αποτελούσε εκτελεστή διοικητική πράξηκαιδεν υπόκειτο σε αναθεώρηση μεπροσφυγή.
  2. Η προσβαλλόμενη πράξη αφορούσε την εφαρμογή συλλογικής σύμβασης και/ή συλλογικών διευθετήσεων και δεν προσβάλλετο 1750 25 4ΑΛΛ. Ανδρέου ν. Ρ.Ι.Κ. με προσφυγή.
  3. Ηπροσβαλλόμενη πράξηδεν ενέπιπτε στη σφαίρατου δημοσίου δικαίου. 5
  4. Οαιτητήςστερείτοεννόμουσυμφέροντοςναεγείρειτηνπροσφυγή. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφά­ σισεότι: 10 1.Τοθέμαπουεγέρθηκε είναι θέμακαθημερινήςδιαχείρισης, δηλα­ δή,η εφαρμογήτωνσυμφωνιών και διευθετήσεων. 15 Με την προσφυγή προσβάλλεται η απόφαση-απάντηση-που περιέχεται στην επιστολή του Γενικού Διευθυντή ημερομηνίας 10 Ιανουαρίου, 1989, πουείναιτοουσιαστικό θέμα. 20 Εφόσον προσβάλλεταιηουσίατουθέματοςπου περιέχεται στην απαντητικήεπιστολήδενμπορείναπροσβληθεί μετηνπροσφυγή παράλειψηεξέτασης τουθέματος. 25
  5. Συλλογική σύμβαση, εκτός εάνενσωματωθεί σεΝόμοή Κανονι­ σμό,δε δημιουργεί δικαιώματα στη σφαίρατουΔημοσίουΔικαί­ ου καιδεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής κάτω απότοΑρθρο 146του Συντάγματος. 30 35 Από ταγεγονόταπουέχουν προεκταθεί,οθεσμόςτηςπροσαύξη­ σης εισήχθηκε το 1970μεσυλλογικήσύμβαση. Οιδιεργασίεςκαι ηκατάληξητηςπεριόδου 1982καιηδιευθέτηση αυτή καθ'εαυτή, με βάσητιςδιατάξειςτουΚώδικα Βιομηχανικών Σχέσεων, οδη­ γούν στοασφαλέςκαιμόνο συμπέρασμαότιηαπόφασηπουπρο­ σβάλλεται δεν εμπίπτει στησφαίρα τουΔημοσίου Δικαίου και, ως εκτούτου,δενυπόκειταιστηνΑναθεωρητική Δικαιοδοσίατου Δικαστηρίου τούτου. Είναι εργατική διαφορά, είναι απόρροια συλλογικής διευθέτησης, είναι συμφωνία μεταξύ εργοδότη και εργατικήςπλευράς,είναι οικονομικήδιαφορά,αλλά,ενπάση πε­ ριπτώσει, δεν είναι εκτελεστή διοικητική πράξη στο νόηματου Αρθρου 146του Συντάγματος. 40 Ηπροσφνγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Kyriakides v.Republic, 1R.S.C.C. 66, 1751 Ανδρέου v. Ρ.Ι.Κ.
(1993)Theodossiadouv. CyprusBroadcastingCorporation
(1989)3C.LR. 916, Kontemeniotis v.C.B.C.
(1982)3C.LR. 1027, 5 MavrommatisandOthersv. Republic
(1984)3C.LR.1006, EvangelouandOthers v. C.B.C.
(1985)3C.LR. 1410, DamianosandAnotherv. C.B.C
(1987)3C.LR.
  1. 10 Προσφυγή. Προσφυγή με την οποίαο αιτητήςζητάτηνδήλωσητουΔικα­ στηρίου ότι η παράλειψη και/ήάρνηση του καθ' ου η αίτηση να γνωστοποιήσει στον αιτητή οποιαδήποτε απάντηση σε επιστολή τουπροςτονκαθ' ουη αίτηση,ημερομηνίας7.2.89, είναιπαράνο­ μηκαιό,τιδήποτεπαραλήφθηκεθαέπρεπεναείχεεκτελεσθεί. 15 Μ.Σπανον-Αναστασίον, για τον Αιτητή. 20 Π. Πολυβίου, για τον Καθ' ου η αίτηση. Cur. adv. wit. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Ο αιτητής με την προσφυγή αυτήζητά τις πιο κάτωθεραπείες:F "Α. Δήλωσιν του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι ηπαράλειψις και/ή άρνησις του Καθ' ου ηΑίτησις να επιληφθεί του αιτή­ ματος του Αιτητή το οποίο περιέχεται εις την επιστολή των δικηγόρων του ημερ. 17.2.89xaL/ήναγνωστοποιήσει εις τον Αιτητή ήτους Δικηγόρους του οιανδήποτε απάντησιν εις την ρηθείσα επιστολή ως προνοείται υπότου Λρθρου29 τουΣυ­ ντάγματος είναι παράνομηκαι/ήάκυρηκαι/ήεστερημένη οι­ ουδήποτε εννόμουαποτελέσματος και/ήέπρεπε να μηείχεγί­ νει και/ήοτιδήποτεπαρελήφθηθαέπρεπενα είχεεκτελεσθεί. 25 30 35 Β. Δήλωσινκαι/ήαπόφαση τουΔικαστηρίου ότι η απόφασις του Καθ' ουηΑίτησις,ηοποίαγνωστοποιήθηκε εις τονΑιτητή κατάή μετάτην 14.1.89διάτηςεπιστολήςτουΓενικούΔιευθυντή τουΚαθ'ουηΑίτησιςημερ. 10.1.89,ότιείναιαβάσιμοτοαίτημα 40 τουΑιτητήόπωςθεωρηθείωςζημιωθείςυπάλληλοςλόγωτηςκα­ ταργήσεως των δύο ειδικών προσαυξήσεων και/ήόπως αποζη­ μιωθείκατάτονορθόδοξον τρόποαποζημιώσεως,διάτηςπαρα­ χωρήσεωςπροσωπικήςκλίμακας,συμφώνωςτηςαποφάσεωςτης 1752 4ΑΛΛ. 5 10 15 Ανδρέου ν. Ρ.Ι.Κ. Στυλιανίδης,Δ. Διαιτητικής Επιτροπήςημερ. 21.7.87, είναι άκυρηκαι/ή παράνο­ μη και/ή εστερημένη οιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος και/ή ότι ηπράξις και/ή απόφασις του Καθ' ου η Αίτησις όπως μη εγκρίνει και αποδεχθεί το αίτηματου Αιτητή είναι άκυρη και/ή παράνομηκαι/ήεστερημένη οιουδήποτεεννόμουαποτελέσματος. Γ.Δήλωσιν και/ήαπόφασιντουΔικαστηρίου ότι η παράλειψιςκαι/ήάρνησιςτουΚαθ'ουηΑίτησιςναεγκρίνει καινααπο­ δεχθείτοωςάνωαίτηματουΑιτητήκαι/ήναεπιληφθείκαι/ήνα εξετάσει τοωςάνωαίτηματου,είναιάκυρη,παράνομηκαιεστε­ ρημένηοιουδήποτεαποτελέσματοςκαι/ή έπρεπεναμηείχεγίνει και/ή οτιδήποτεπαρελήφθηθαέπρεπεναείχεεκτελεσθεί." Ο δικηγόρος του ΡαδιοφωνικούΙδρύματος Κύπρου,("Ρ.Ι.Κ."), ήγειρε τιςπιοκάτωπροδικαστικές ενστάσεις:
  2. Η προσβαλλόμενη πράξη και/ή απόφασηδεναποτελεί εκτε­ λεστήδιοικητικήπράξηκαιδενυπόκειταισεαναθεώρησημε προσφυγή. 20
  3. Ηπροσβαλλόμενη πράξηκαι/ήαπόφασηαφοράτηνεφαρ­ μογήσυλλογικής σύμβασης και/ή συλλογικών διευθετήσεων καιδενπροσβάλλεται μεπροσφυγή. 25
  4. Η προσβαλλόμενη πράξηκαι/ήαπόφασηδεν εμπίπτει στη σφαίρα του δημοσίουδικαίου.
  5. Οαιτητής στερείται εννόμου συμφέροντος να εγείρει την παρούσαπροσφυγή. 30 ΟαιτητήςκατείχετηθέσητουΕπιθεωρητήΜηχανικούστοΡ.Ι.Κ. Το 1982 έγινεαναδιοργάνωσηκαιαξιολόγηση στοΡ.Ι.Κ.,ύστε­ ρααπόδιαπραγματεύσειςμετις συντεχνίες των υπαλλήλων. 35 Στις 18Ιουνίου, 1982,τοΔιοικητικό ΣυμβούλιοτουΡ.Ι.Κ.ενέ­ κρινε τησυμφωνία μετησυντεχνία. 40 Δύο ειδικές προσαυξήσεις εισήχθηκαν το 1970 καικατοχυρωθησανμεσυλλογικήσύμβαση στις 20 Ιανουαρίου,
  6. Το Συμβούλιο αποφάσισε όπως για το υπάρχον προσωπικό συνεχιστεί ηκαταβολήτων δύο ειδικών προσαυξήσεων, αλλάνα καταργηθείγιατους νεοεισερχόμενους. 1753 Στυλιανίδης,Δ. Ανδρέουv. Ρ.Ι.Κ.
(1993)Τελικά συμφωνήθηκε μεταξύ του Ρ.Ι.Κ. και των δύο συντε­ χνιών ηκατάργησητων ειδικών προσαυξήσεων τις οποίες μετο προηγούμενο μισθολογικό καθεστώς δικαιούνταν, μεταξύ άλ­ λων, και οαιτητής. 5 Με επιστολή ημερομηνίας 2 Δεκεμβρίου, 1982, ο Γενικός Δι­ ευθυντής του Ρ.Ι.Κ πληροφόρησε τον Πρόεδρο της ΕΥΡΙΚ ότι "οι ειδικές προσαυξήσεις καταργούνταιαλλάτο ίδρυμαδενεπι­ θυμούσε να ζημειωθεί το υφιστάμενο προσωπικό από την κα­ τάργηση" καιθασυζητούσε, σε μεταγενέστερο στάδιο,με τις συντεχνίες ορθόδοξους τρόπουςγιανααντισταθμιστεί ητυχόνζη­ μία εκείπουπραγματικάυπήρχε. 10 Στις 9 Δεκεμβρίου, 1982, ησυντεχνία απάντησε στη διεύθυν­ ση του Ρ.Ι.Κ. με αποδοχή της πρότασης του Ρ.Ι.Κ. όπως έχει 15 προαναφερθείκαι μετον όρο ότι θασυστηνόταν μεικτήΕπιτρο­ πή, η οποίαθαεπεξεργαζόταν τους τρόπους αποζημίωσηςαπό τηνκατάργησητων προσαυξήσεων. Η ίδια πρόταση έγινε δεκτή και από την άλλη συντεχνία, τη 20 ΣΥΤΥΡΙΚ (βλ.πρακτικά συνεδρίας ημερομηνίας 18 Δεκεμβρίου, 1982, και επιστολή Ζένιου,ημερομηνίας 13Δεκεμβρίου, 1982). Η μισθοδοσία τηςθέσης πουκατείχεο αιτητήςορίστηκε από το Συμβούλιο του Ρ.Ι.Κ. στην κλίμακαΑ12+2. 25 Στις 12 Ιανουαρίου,1983,οΠροσωπάρχηςτουΡ.Ι.Κ.έστειλε στον αιτητήτην πιο κάτω επιστολή:"Πληροφορείσθε ότι μεβάσητησυμφωνίαγιααναδιοργάνωση/αξιολόγηση,από1/1/81τοποθετείστεστηνκλίμακαΑ12+2και οτίτλος τηςθέσης σαςείναι ΕπιθεωρητήςΜηχανικός." 30 Ο αιτητής έκτοτε ελάμβανε απολαβές όπως η πιο πάνω επι­ στολή. Συμφωνήθηκε μεταξύ Ρ.Ι.Κ. και συντεχνιών ησύσταση Μει­ κτής Επιτροπής αποτελούμενης από εκπρόσωπους των συντε­ χνιών και της διεύθυνσης για να επεξεργαστεί τρόπους αποζη­ μίωσης των υπαλλήλων που ενδεχομένως θα υφίσταντο ζημία από την κατάργηση των ειδικών προσαυξήσεων. Επειδή όμως δεν επιτεύχθηκε συμφωνία τοθέμαπαραπέμφθηκε σεδιαιτησία. Στις 26 Φεβρουαρίου, 1985, έγινε συμφωνία στο Υπουργείο 1754 35 40 4ΑΛΛ. 5 10 15 Ανδρέου v. Ρ.Ι.Κ. Στυλιονίδης, Δ. Εργασίαςγια παραπομπήτου θέματος της "κατάργησηςδύο ειδι­ κών προσαυξήσεων" σε διαιτησία με βάση το Μέρος 11Β3(α)του ΚώδικαΒιομηχανικών Σχέσεων.Διορίστηκε απότοΥπουργείο Δι­ αιτητική Επιτροπή με αποδεκτόΠρόεδρο,ένα μέλος πουυποδείχθηκεαπό τοΡ.Ι.Κ.καιέναμέλοςπουυποδείχθηκεαπό τις συντε­ χνίες ως παρέδρους.Στις22 Σεπτεμβρίου, 1986, ηΔιαιτητικήΕπι­ τροπήεξέδωσεενδιάμεσηαπόφαση,τοουσιαστικό μέροςτηςοποί­ αςέχει:"(α)Μετιςσυμφωνίες τουΔεκεμβρίου, 1982,οιδύοειδικέςπρο­ σαυξήσεις έχουν καταργηεθί για όλο το προσωπικό, σαν προϋπόθεση επικύρωσης απότο Δ.Σ.του ΡΙΚ των συμφω­ νιών στις οποίες είχε καταλήξει με τις συντεχνίες ΕΥΡΙΚ καιΣΥΤΥΡΙΚ, σχετικά μετην αναδιοργάνωση/αξιολόγηση (ίδετεΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 'Δ1-6'). (β) (Υ) 20 25 30 (δ)ΗΔ.Ε. αφού μελέτησε προσεκτικά όλη την προφορικήκαι γραπτήμαρτυρίαπου τέθηκε ενώπιον της καιαφούάκουσε και ανέλυσε με προσοχή την επιχειρηματολογία των ευπαίδευτωνδικηγόρωντωνδιαδίκωνκαι μηέχονταςενώπιοντης οποιαδήποτε άλλη εναλλακτική πρόταση από εργατικής πλευράςπου ναβρίσκεται μέσα στο πνεύμακαιτογράμμα τωνσυμφωνιών τουΔεκεμβρίου, 1982,καταλήγει,κατάπλει­ οψηφία,στοσυμπέρασμαότιοιπροτάσειςτουΡΙΚαναφορι­ κάμετουςζημιωθέντες υπαλλήλους καιτον ορθόδοξοντρό­ ποαποζημίωσηςτους,όπωςτέθηκανενώπιοτηςΜΕΠμεεπι­ στολήτου Γ.Δ. του ΡΙΚ ημερ.30/6/1986(ίδετε Επισύναψη4 στην δεύτερη ΓραπτήΑγόρευσητης Εργοδοτικής Πλευράς), ευρίσκονται μέσασταπλαίσιατωνσυμφωνιώντωνδύοπλευ­ ρώνγιααναδιοργάνωση/αξιολόγησηκαιγιαυτότις υιοθετεί." 35 Στις 21 Ιουλίου, 1987, η Διαιτητική Επιτροπή εξέδωσε με πλειοψηφία την πιο κάτωτελική απόφαση:- 40 "Α. Επίτης ουσίαςτης εργατικήςδιαφοράςγιατιςδύο ειδικές προσαυξήσεις, όπως παρεπέμφθηκεσαυτήαπότο Υπουρ­ γείο Εργασίας,υιοθετεί την ενδιάμεση απόφασητης (ίδετε παρ.8
(2)ανωτέρω) σαν την τελική της απόφαση. Β. Επί της διαφοράςπου προέκυψε στους κόλπους της ΜΕΠ καιπουομόφωναπαραπέμφθηκεστηνΔ.Ε.,σύμφωναμετην ενδιάμεσηαπόφασητης,και ιδιαίτερατις παρ.5και6,η επι-_ 1755 Στυλιανίδης, Δ. Ανδρέου ν.Ρ.Ι.Κ.
(1993)στολή του Γ.Δ. τουΡΙΚημερ.30/6/1986προςτην ΜΕΠαπο­ τελεί την σωστήβάσηγια έρευνα και επίλ,υσητης διαφοράς πάνω στα δύο επίδικα θέματα, δηλαδή των 'ζημιωθέντων υπαλλήλων' και'τουορθόδοξουτρόπουαποζημίωσηςτων'". 5 Στις 16 Οκτωβρίου, 1987, ο αιτητής με επιστολή του στο Γε­ νικό Διευθυντή τουΡ.Ι.Κ.,μεβάσητηναπόφασητης Διαιτητικής Επιτροπής για τις ειδικές προσαυξήσεις, ζήτησε να του παρα­ χωρηθεί προσωπικήκλίμακαεφόσον ζημιώθηκεαπότηνκατάρ­ γησητων ειδικών προσαυξήσεων. 10 Η απόφαση της Διαιτητικής Επιτροπής δεν έλυσε το θέμα. Αρχισαν διαπραγματεύσεις μεταξύ των συντεχνιών και του Ρ.Ι.Κ. πάνωστην απόφασητηςΔιαιτητικής Επιτροπής, οι οποί­ ες δεν κατέληξαν σε συμφωνία. Μετά από έκδοση διαφόρων 15 ανακοινωθέντων απότιςδύοπλευρές,προκηρύχθηκεαπεργία. Έγιναν διαπραγματεύσεις πάλι στο Υπουργείο Εργασίας. Στις30Ιανουαρίου, 1988,επήλθεσυμφωνία μεταξύτουΡ.Ι.Κ.και των συντεχνιών (βλ.φάκελοΠΡ88/87).Βάσειτηςσυμφωνίας πα­ ραχωρήθηκεστον αιτητή μια ειδική προσαύξηση από 1Νοεμβρί­ ου,
  1. Αυτόκοινοποιήθηκε στον αιτητήμε επιστολή ημερομη­ νίας 1ηςΑυγούστου,
  2. (βλ.κόκκινο232 στον προσωπικό φά­ κελοτουαιτητή). 20 25 Στις 6 Δεκεμρίου, 1988, ο δικηγόρος του αιτητή σε επιστολή του προς τον Πρόεδρο τουΔιοικητικού Συμβουλίου του Ρ.Ι.Κ., που λήφθηκε στις 4 Ιανουαρίου,1989, έγραψε: "Έχουμε εντολή παρά του πελάτου μας κου Γρηγόρη Ανδρέου, Επιθεωρητή Μηχανικούστο Ρ.Ι.Κ., ναθέσουμευπ' όψη σας ταακόλουθα:
  3. Ο κος Ανδρέου θεωρεί τον εαυτό του ως 'ζημιωθέντα υπάλληλο' (κατηγορία Β) σύμφωνα με την δεσμευτική απόφάσητηςΔιαιτητικής Επιτροπήςημερ.21.7.87αναφορικά με το θέμα των 'Δύο Ειδικών Προσαυξήσεων'.
  4. Γι' αυτότον λόγο, μετά την έκδοση της πιο πάνωαπό­ φασης,απέστειλε στον ΓενικόΔιευθυντή του Ρ.Ι.Κ, επιστολή ημερ. 16.10.87, με την οποία εζητούσε όπως τεθεί ενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος το αίτημα του να τουπαραχωρηθείπροσωπικήκλίμακα,που είναι ο 'ορθό­ δοξος τρόπος αποζημίωσης' σύμφωνα με την απόφασητης 1756 30 35 40 4 βίΛΛ. Ανδρέου ν. Ρ.Ι.Κ. Στυλιανίδης, Δ. ΔιαιτητικήςΕπιτροπής. 5 Αντίγραφο της πιο πάνω επιστολής του κου Ανδρέου, η οποίαυιοθετείται διάτηςπαρούσης,επισυνάπτεταιπροςενημέρωσή σας.
  5. Ο πελάτης μας ουδεμία απάντηση έλαβε στην εν λόγω επιστολή του. 10 15 20 25 30 35
  6. Ως εκτούτου απευθύνουμετην παρούσαεπιστολή απευ­ θείαςσ' εσάς,καιμέσωσαςπροςτοΔιοικητικό Συμβούλιοκαι σαςκαλούμε όπως ικανοποιήσετε τοαίτηματουπελάτουμας. 5.Εμείςκαιοπελάτηςμαςείμαστεπάντοτεστηνδιάθεσησας και έτοιμοι να συναντηθούμε μαζί σας, εάν επιθυμείτε, γιανα σας εκθέσουμε καιναυποστηρίξουμε το δίκαιοαίτηματουπε­ λάτουμας."Στις10Ιανουαρίου,1989,οΓενικόςΔιευθυντήςτου Ρ.Ι.Κ.έστειλετηνακόλουθηαπαντητική επιστολή:"Αναφερόμε­ νοι στην επιστολή σας ημερομηνίας 6.12.1988προς τον ΠρόεΟροτουΔιοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματοςσαςπληροφο­ ρούμε ότι ο πελάτης σας κ. Γρηγόρης Ανδρέου ενημερώθηκε προφορικάκαιέγκαιραγιατοαβάσιμοτουαιτήματοςτου. Όπως γνωρίζει ο πελάτης σας και ίσως κι* εσείς, το όλο θέμα των ειδικών προσαυξήσεων διαλαμβάνεται σε συμφω­ νία που έγινε στις 30.1.1988 μεταξύ του Ιδρύματος και των Συντεχνιών του προσωπικού του ύστερα από μακροχρόνιο απεργιακόαγώναστον οποίο μετείχε και ο πελάτης σας. Είμεθαστηδιάθεσησαςγιαοποιαδήποτεπρόσθετη πληρο­ φορία που θα σας βοηθούσε να συμβουλεύσετε ανάλογα τον πελάτησας." Στις 17 Φεβρουαρίου, 1989, ο δικηγόρος του αιτητή με νέα επιστολή του στον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του Ρ.Ι.Κ. ανέφερε ότι δε θεωρεί την επιστολή του Γενικού Διευθυ­ ντή του Ρ.Ι.Κ. ημερομηνίας 10 Ιανουαρίου, 1989, ως απάντηση στο αίτημα του γιατί "δε φαίνεται να έχει γραφεί κατ' εξουσιο­ δότηση ή με οδηγίες τουΠροέδρου". 40 Η θέση του Γενικού Διευθυντή προβλέπεται από το Αρθρο 9
(1)του περί ΡαδιοφωνικούΙδρύματοςΝόμου,Κεφ.300Α, (Νό­ μοι Αρ. 46/59, Α21/60,20/60,27/61, 69/61, 26/62, 39/63,61/72, 52/77,21/79,68/85 212/87,284/87,9/88, 204/91και238/91). 1757 Στυλιανίδης, Δ. Ανδβέου ν.Ρ.Ι.Κ.
(1993)Ο Γενικός Διευθυντής με βάση τα νομοθετημένακαθήκοντα και τις εξουσίες του ορθά επιλήφθηκε του θέματος και έστειλε την απαντητική επιστολή. Το θέμα που ηγέρθηκε είναι θέμα καθημερινής διαχείρισης, δηλαδή, η εφαρμογή των συμφωνιών και διευθετήσεων στις οποίες έχει γίνει αναφορά. Μετηνπροσφυγήπροσβάλλεταιη απόφαση- απάντηση-που περιέχεται στην επιστολή του Γενικού Διευθυντή ημερομηνίας 10Ιανουαρίου, 1989,πουείναιτο ουσιαστικόθέμα. 5 10 Εφόσονπροσβάλλεταιηουσίατουθέματοςπουπεριέχεταιστην απαντητική επιστολή δεν μπορεί ναπροσβληθεί μετηνπροσφυγή παράλειψη εξέτασης του θέματος. (Βλ. Phedias Kyriakides and ' 15 The Republic (Minister of Interior) 1 R.S.C.C. 66 Maro Theodossiadou v.CyprusBroadcasting Corporation
(1989)3(A) C.L.R. 916.) Συλλογική σύμβαση,εκτός εάνενσωματωθεί σενόμο ήκανόνισμό, δε δημιουργεί δικαιώματα στη σφαίρατου Δημοσίου Δι­ καίουκαιδεν μπορείνααποτελέσει αντικείμενο προσφυγήςκά­ τω απότο Αρθρο 146 του Συντάγματος. 20 Στην υπόθεση Kontemeniotis v. C.B.C.
(1982)3 C.L.R. 1027 επίδικο θέμα ήταν η εφαρμογήόρων συλλογικής σύμβασης με­ ταξύ των συντεχνιών των υπαλλήλων και του Ρ.Ι.Κ. Το Δικα­ στήριο στη σελ. 1032 είπε:- 25 "However, in our judgment, the provisions of a collective agreement lack the force of law in that,unless adopted as part of the regulations of apublic body, they have noapplication in the domain"of public law." 30 Στην υπόθεση Mavrommatis and Others v.Republic
(1984)3 C.L.R. 1006 στη σελ. 1022 ειπώθηκε:- 35 "A collective labour agreement does not create rights of public law. By itself, an agreement creates neither rights nor does it impose obligations in thefield of public law. In Kontemeniotis v. C.B.C.
(1982)3 C.L.R. 1027, at p. 1032, a Full Bench case, the Court in dealing with a collective agreement between a trade union and the Cyprus Broadcasting 1758 40 4ΑΛΛ. Ανδοέου ν.Ρ.Ι.Κ. Στυλιανίδης, Δ. CoφOΓation hadthis to say:- 5 10 15 20 25 30 'In our judgment, the provisions of a collective agreement lack the force of law in that, unless adopted as part of the regulations of a public body,they have no application in the domain of public law'. Rights in the domain of public law are derived from the Constitution, the statute laws and the subsidiary legislation made thereunder. (See further Paphitis and Others v. The Republic
(1983)3 C.L.R. 255, at p. 261). A collective agreement is distinguished from a 'public contract' as thisexpression is usedintheU.S.A.andadopted in the Republic v. Menelaou
(1982)3 C.L.R. 419, at p. 431." (Βλ., επίσης,Evangelouand Others v.C.B.C.
(1985)3 C.L.R. 1410· Damianosand Another v. C.B.C.
(1987)3C.L.R. 848.) Από τα γεγονότα που έχουν προεκτεθεί ο θεσμός της προσαύξησης εισήχθηκε το 1970 με συλλογική σύμβαση. Οι διεργα­ σίες και η κατάληξη της περιόδου 1982 και η διευθέτηση αυτή καθ' εαυτή, με βάση τις διατάξεις του Κώδικα Βιομηχανικών Σχέσεων,οδηγούνστοασφαλέςκαιμόνοσυμπέρασμαότιη από­ φασηπουπροσβάλλεται δεν εμπίπτει στη σφαίρατου Δημοσίου Δικαίου και, ως εκ τούτου, δεν υπόκειται στην Αναθεωρητική Δικαιοδοσία του Δικαστηρίου τούτου. Είναι εργατική διαφορά, είναι απόρροιασυλλογικής διευθέτησης, είναι συμφωνία μεταξύ εργοδότηκαιεργατικήςπλευράς,είναιοικονομικήδιαφορά,αλ­ λά, εν πάση περιπτώσει, δεν είναι εκτελεστή διοικητική πράξη στο νόηματου Αρθρου 146 τουΣυντάγματος. Ηπροσφυγή είναι απαράδεκτηκαιθα απορριφθεί. 35 Το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι ανώφελο να επιληφθεί των λόγων ακυρώσεως που προβλήθηκανκαι αναπτύχθηκαν. Ηπροσφυγή απορρίπτεται. Καμιά διαταγήγιαέξοδα. 40 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. 1759

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.