4\ΛΑ. 5 Αυγούστου, 1993 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΝΑΓΙΑ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΑΡΧΗΣΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ (ΑΡ. 2), Καθ' ων ηαίτηση. (ΣυνεκδικαζόμενεςΥποθέσειςΑρ. 162/92, 173/92, 174/92 και 175/92) Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο —Συνεκδικαση προσφυγών — Δ ε ν εξομοιώνει ταεπίδικα θέματα— Αυτοτέλεια τηςκάθε προσφυγής. 5 10 Οργανισμοί Δημόσιον Δίκαιον — Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου — Οι περίΠροσωπικού τηςΑρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Γενικοί Κανονισμοί 1982-1990— Καν. 10
(6)(όπως τροποποιήθηκεμε την Κ.Δ.Π. 91/89) — Ηπροβλεπόμενη εξαμηνιαία περίοδος έχει καθο δηγητικό μόνοχαρακτήρα— Καν. 10
(7)—Δεν υφίσταται αρχήδι καίου που να καθιστά την αρχαιότητα γενικό και αυτετελές στοιχείο κρίσεως — Καν. 56
(8)(ζ) — Δεν έχει αναδρομική ισχύ όπως και ηόλη Κ.Δ.Π. 375/90, με τηνοποία εισήχθη. ΔιοικητικόΔίκαιο—Αναδρομικότητα—Έννοια ανδρομικότηταςνόμου. 15 Προσφυγή βάσειτουΆρθρου 146τονΣνντάγματος— Έννομοσυμφέρον —Δεν νφίσταται, επίυπαλληλικήςπροσφυγής,ότανοαιτητήςδενκα τέχειταπροβλεπόμεναστοΣχέδιο Υπηρεσίας προσόντα—Απαίτηση συμφέροντος, μεβάσηεπηρεασμό νφιστάμενονδικαιώματος. 20 Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κνπρου — Προαγωγές — Κρίσιμος χρόνος κατοχής των προσόντων για προαγωγή, η ημερομηνία απόφασης περί πληρώσεως της θέσης. 25 Μετις συνεκδικασθεΐσες, ως συναφείς, προσφυγές προσβλήθηκε η προαγωγή του ενδιαφερομένου μέρους στη θέσηΥποτμηματάρχη(ΔιοικητικόΠροσωπικό). 1835 Στυλιανίδουκ.ό.v.Α.ΤΗ.Κ. (Αρ.2)
(1993)Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση (ως αποτέλεσμα της επιτυχίας της προσφυγής 162/92μόνον),απο φάσισε ότι: 5
- Η συνεκδίκασητωνυποθέσεωνδενεξομοιώνειταεπίδικαθέματα.Ως προςτοπαραδεκτότηςπροσφυγήςκαιτηθεραπείαηοποίαεπιζητεί ται,ηκάθεπροσφυγήδιατηρείτηναυτοτέλειατης.Αλλωστε, ακύρω σητης προσβαλλόμενης πράξης οε αίτησητουπροσφεύγοντος,απο τελείπροϋπόθεσηγιατηδιεκδίκησηαποζημιώσεων,ενώπιονπολιτικούδικαστηρίουβάσειτουΑρθρου 146.6 του Συντάγματος. 10
- Αδιαμφισβήτητα, την 3/10/91 κανένας από τους τρεις υποψηφίους πουαποκλείστηκανδενκατείχετοπροβλεπόμενο απότον Κ56
(8)(ζ) και τον Κ.10
(1)και
(4)τωνπερίΠροσωπικούτης ΑρχήςΤηλεπικοι νωνιών Κύπρου Γενικών Κανονισμών του 1982-1990,προσόν για διορισμό. Διακρίνεται όμως ηθέσητριών αιτητών σε σχέση με την ημερομηνία που αποφασίστηκε η πλήρωση της θέσης, δηλ. στις 12/11/91 και,τηνημέραπουλήφθηκεηεπίδικηαπόφασηστις10/12/91. 15 20 Ηεξαμηνιαίαπερίοδος,ηοποίακαθορίζεταιστον Κ.10
(6),έχεικαθο δηγητικό(directive)καιόχιπεριοριστικόχαρακτήραγιατηδιενέργεια τωνπροαγωγών.Μετηνπλήρωσητηςθέσης,εξαφανίστηκεκαιη πα ράλειψη-αντίθετηπροσέγγισηθαοδηγούσεστηδιαιώνισητης. 25 Τακριτήριαπου τίθενταιαπότον Κ.10
(7), αναφέρονταιστο σύνο λο της σταδιοδρομίας,προσφοράς και επίδοσης των υπαλλήλων τηςΑρχήςωςτομέτρογιατονκαθορισμότηςεπάρκειαςκαιτηςκα ταλληλότητας τουςγιαπροαγωγήσεανώτερηθέση.Ευδόκιμοςυπη ρεσία επαυξάνει, ανάλογα με το μέγεθος της χρονικής διάρκειας της,τις διεκδικήσεις γιαπροαγωγή. Μέσαο' αυτότοπλαίσιο η αρ χαιότητα μετρά. Ο καθορισμός της αρχαιότηταςδιέπεται απότις πρόνοιες του Κ.
- Κατάταάλλα,δεν υφίσταταιαρχή δικαίου που να καθιστάτην αρχαιότητα,ανεξάρτητααπότηφύσητηςπροσφο ράς και επίδοσης του υπαλλήλου, αυτοτελές στοιχείο κρίσης του υπαλληλικού προσωπικούδημόσιας αρχήςή οργάνου.
- Είναι θεμελιωμένο ότι ηκατοχήτων προβλεπομένων απότοΣχέ διο Υπηρεσίας προσόντων, αποτελεί προϋπόθεσηγια τη νομιμο ποίηση του προσφεύγοντος να επιδιώξει την αναθεώρηση της προσβαλλόμενης πράξης. Η ΚΛ.Π. 375/90, μετηνοποίαεισάχθηκεο Κ.56
(8)(ζ), δεν έχειανα δρομικήισχύ.Τέθηκεσε εφαρμογή από τηνημερομηνία έκδοσηςτης. 1836 30 35 40 4ΑΛΛ 5 10 15 20 25 30 35 40 Στυλιανίδουκ,ό. ν. Α.ΤΗ.Κ. Αναδρομικός είναιοΝόμοςοοποίος μετιςπρόνοιεςτουμεταβάλλει ήανατρέπειδικαιώματααποκρυσταλλωθέντακαικτηθένταπριντην ημερομηνία θέσπισης του.Ο προσδιορισμός δικαιωμάτωνκαιυπο χρεώσεων με αναφορά σεγεγονότα τουπαρελθόντος,δενπροσδίδει αναδρομικόχαρακτήραστηνομοθεσία.Περαιτέρω,κανέναςυπάλλη λοςδενέχεικεκτημένοδικαίωμαστηδιατήρησητωνυφιστάμενων,σε οποιοδήποτε χρόνο, προϋποθέσεων για προαγωγή.Ο καταρτισμός των Σχεδίων Υπηρεσίας και ο καθορισμός των προϋποθέσεων για προαγωγή, αποτελεί ουσιαστικά πτυχή της Εκτελεστικής Λειτουργίας,στηνκρίσητηςοποίαςεπαφίεταιοκαθορισμόςτωνπροσόντων γιαπροαγωγή. Στηνπροκείμενηπερίπτωση,τακριτήριαθεσμοθετή θηκανστοπλαίσιοτωνσυμφωνιώνΑρχήςκαι συντεχνιών. Ηεπίκλησητων προνοιών του Κ.9
(1)και
(3),πουδιέπουν την αρχαιότητα του προσωπικού της Αρχής,δε νομιμοποιεί τους αιτητές στις προσφυγές 173/92 και 174/92ναπροσφύγουν,δεδομένου ότι με τηναπόφασηδεν επηρεάζεταιυφιστάμενοκατάτο χρόνο λήψηςτης απόφασης,ήσεοποιοδήποτεμεταγενέστερο ουσιώδες στάδιο, έννομο συμφέρον,πουστην προκείμενηπερίπτωσηπροσλαμβάνειτημορφή δικαιώματοςδιορισμού στην επίδικηθέση.Το συμφέρον πρέπεινα έχει ως βάση,επηρεασμό απότην απόφασηυφιστάμενου δικαιώμα τος.Εφόσονοιαιτητέςδενείχανδικαίωμαπροαγωγής,βάσειτωνΚα νονισμώντηςΑρχής, οιπροσφυγέςτουςεκπίπτουνωςαπαράδεκτες.
- Ηκρίσιμηημερομηνία για την κατοχή των προσόντων γιαπροα γωγήείναι ηημερομηνίακατάτηνοποίααποφασίζεταιηπλήρωση τηςθέσης. Ταστοιχείατουφακέλουαποκαλύπτουνότιηεισήγησηγιατηνπλήρωσητης θέσης, όσο καιη απόφασηγια τον ίδιο σκοπό, λήφθηκαν στις 12/11/
- Βάσειτης Pericleous v.Republic,εκείνηήτανηου σιώδηςημερομηνίαγιατονκαθορισμότωνκατεχόντωνταπροσόντα γιαπροαγωγή.Ημετάθεσητουκρίσιμου,γιαταπροσόντατωνυπο ψηφίων χρόνου,σε προγενέστερηημερομηνία, δεν μπορεί παράνα χαρακτηρισθείωςαυθαίρετη,στηναπουσίαβάσιμουλόγου. Δενυπήρχεέρεισμαγιατημετάθεσητουχρόνουπροσδιορισμούτων προσόντωντωνυποψηφίων,οπότανηαπόφασηπρέπειναακυρωθεί λόγωκατάχρησηςεξουσίας. Και σε αβλεψίανα οφειλόταν ημησυμπερίληψητης επίμαχηςθέσηςστονκατάλογοτωνθέσεωνπουαπο φασίστηκεναπληρωθούντην 3/10/91,καιπάλιτοαποτέλεσμαδεθα ήτανδιαφορετικό.Οκρίσιμος χρόνος γιατονκαταρτισμότουκατα λόγουτωνυποψηφίωνγιαπροαγωγή,θαέπρεπεναήτανηημερομη νίαπουλήφθηκεηαπόφασηγιατηνπλήρωσητηςθέσης. 1837 Στυλιανίδουκ.ά.v.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)Αναπόφευκτη διαπίστωση,είναι ότι ηαιτήτριαστην Προσφυγή162/92 κατείχε στις 12/11/91τα προσόντα γιαπροαγωγή, και επομένως, εσφαλμένα αποκλείστηκε απότον κατάλογοτων υποψηφίων. 7. Οιπροσφυγές 173/92 και 174/92απορρίπτονται ως απαράδεκτες. 5 Ηπροσφυγή 175/92αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Η προσφυγή 162/92επιτυγχάνει. Ηεπίδικη απόφασηακυρώνεται στην ολότητα της, βάσει του Αρθρου 146.4(β)του Συντάγματος. 10 Δεν εκδίδεται διαταγήγια τα έξοδα. Διαταγή ωςανωτέρω. 15 Αναφερόμενες υποθέσεις: Μαχρίδης ν.Μιχαηλίδον (Αρ. 1)
(1990)1Α.ΑΛ. 416, Santis and Others v.Republic
(1983)3C.L.R. 419, 20 Μιχαήλ ΘεοδοσίονΑτδ v.Δήμου Αεμεσού
(1993)3Α.ΑΛ. 25, Papadopoulou v.Republic
(1984)3C.L.R. 332, Stavrou andAnother v.Republic
(1987)3C.L.R. 276, 25 Σωκράτους v.Δήμου Λευκωσίας
(1989)3Α.Α.Δ. 1386, Τομάζον v.Δημοκρατίας.
(1989)3Α.ΑΛ. 2935, 30 Χ'Παύλον ν.Α.Η.Κ.
(1991)3ΑΛΛ. 11, Republic v.Pericleous andOthers
(1984)3C.L.R. 577, Pericleous andOthersv.Republic
(1984)3 C.L.R,
- 35 Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον τηςαπόφασης τηςΑρχής μετην οποία το ενδιαφερόμενο μέρος προάχθηκε στηθέση τουΥποτομεάρχη (Διοικητικό Προσωπικό). Ε. Ευσταθίου, για την Αιτήτρια στην Υπόθεση Αρ. 162/
- 1838 40 4ΑΛΛ. Στυλιανίδουκ.ά.v.Α.ΤΗ.Κ. Α. Μαρκίδης,για τους Αιτητές στις Υποθέσεις Αρ. 173/92, 174/92και 175/
- Κ. Χατζηκοάννον,γιατους Καθ'ων η Αίτηση. 5 Cur. adv.vult. 10 15 20 25 30 35 40 ΠΙΚΗΣ,Δ.: Με απόφασητηςΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρου (τηςΑρχής), ημερομηνίας 10/12^1,ηΕυφημίαΧρήστου,τοενδιαφερόμενο μέρος,προάχθηκεστηθέσητουΥποτομεάρχη (Διοικητι κό Προσωπικό). Μεξεχωριστές προσφυγές ηΝάγιαΣτυλιανίδου (Προσφυγή 162/92), οΠαναγιώτηςΕυριπίδου(Προσφυγή173/92), ο ΜιχαλάκηςΓεωργιάδης (Προσφυγή 174/92),καθώςκαιοΑνδρέ ας Παπανεοφυτου (Προσφυγή 175/92), προσβάλλουν την εγκυρότητα της απόφασηςγια το διορισμό του ενδιαφερόμενου μέρους και επιδιώκουντηνακύρωσητης.Οιτρεις απότουςτέσσεριςαιτητές,δηλαδήηΝάγιαΣτυλιανίδου,οΠαναγιώτηςΕυριπίδουκαιο Μιχαλάκης Γεωργιάδης,δε συμπεριλήφθηκαν στον κατάλογοτων υποψηφίων, με το δικαιολογητικό ότι δεν κατείχαν ταπροσόντα γιαπροαγωγήστην επίμαχηθέση κατάτηνκρίσιμηημερομηνίατης 3/10/91πουαποτέλεσε,σύμφωναμετουςισχυρισμούς τωνκαθ'ων ηαίτηση,τηναφετηρίαγιατηνκίνησητουμηχανισμούγιατηνπλή ρωσητης θέσης Υποτομεάρχη (Διοικητικό Προσωπικό).Ανάλογη θέση υποστήριξε και ενώπιον μουηΑρχήμε επακόλουθοτηναμφισβήτηοητουπαραδεκτούτωνπροσφυγώντωντριώναιτητώνλό γωέλλειψηςτουπροβλεπόμενου απότοΑρθρο 146.2 συμφέροντος γιαεπιδίωξητηςδικαστικήςαναθεώρησηςτηςαπόφασης.Οτέταρ τος προσφεύγων, ο Ανδρέας Παπανεοφυτου,συμπεριλήφθηκε με ταξύ των υποψηφίων αλλά δεν επελέγη. Το αντικείμενο τηςπροσφυγής του είναι ηαναθεώρησητης απόφασηςτης Αρχήςγιατην προαγωγήτουενδιαφερόμενου μέρους. Ησυνεκδικαση τωνυποθέσεων δεν εξομοιώνειταεπίδικαθέ ματα,όπωςάλλωστεαναγνωρίζειηνομολογία [βλ.Μακρίδης ν. Μιχαηλίδον
(1990)1 Α.Α.Δ.416]. Ωςπροςτοπαραδεκτότηςπροσφυγήςκαιτηθεραπείαηοποία επιζητείται,ηκάθεπροσφυγήδιατηρείτηναυτοτέλειατης.Άλλω στε, ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης σε αίτηση του προσφευγοντος αποτελεί προϋπόθεσηγιατηδιεκδίκηση αποζημιώσε ων ενώπιον πολιτικού δικαστηρίου βάσει του Αρθρου 146.6 του Συντάγματος. Για τη διαπίστωση του παραδεκτούτων τριών προσφυγών, είναι ανάγκη να αναφερθούμε στα γεγονότα που περιβάλλουν 1839 Πικής, Δ. Στυλιανίδουκ.ά. ν.Α.ΤΗ,Κ.
(1993)και συνθέτουν την απόφασηγιατηνπλήρωση της θέσης. Στις3/10/91 ο Γενικός Διευθυντής τηςΑρχήςμευπόμνηματου προς την Αρχή ζήτησε την πλήρωση των καθοριζομένων σε συ νημμένο πίνακακενών οργανικώνθέσεων·συγχρόνως επεσήμανε ότι "... πέραν των πιο πάνω υπάρχουν πρόσθετες εγκεκριμένες οργανικές θέσεις του Προϋπολογισμού 1991, οι οποίες θαυπο βληθούν στο Συμβούλιο σε μεταγενέστερο στάδιο με ξεχωριστά υπομνήματα." Η θέσητουΥποτομεάρχη (Διοικητικό Προσωπικό) δεν περιλαμβανότανστοσημείωμα του Γενικού Διευθυντή. 5 10 Το Συμβούλιο της Αρχής, σε συνεδρία του της ίδιαςημερομη νίας (3/10/91), υιοθέτησε την εισήγηση του Γενικού Διευθυντήκαι αποφάσισε την πλήρωση των θέσεων πουκαθορίζονταιστουπό μνηματου Γενικού Διευθυντή "... με βάσητο σημερινό πράγματι- 15 κό και νομικό καθεστώς." Στησυνέχεια, αποφασίστηκε η κίνηση του μηχανισμού γιατηνπλήρωση τωνπροαναφερθέντων θέσεων, με την παραπομπή του θέματος στο Συμβούλιο Προσωπικού, όπως προβλέπουν οι περί Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινω νιών Κύπρου Γενικοί Κανονισμοί 1982-1990(οι Κανονισμοί). 20 Σεκατοπινό στάδιο,στις 12/11/91, ο Γενικός Διευθυντής ειση γήθηκε την πλήρωση της επίμαχηςθέσης Υποτομεάρχη (Υπόμνη μα Γενικού Διευθυντή Αρ. 79/91).Το Συμβούλιο της Αρχής απο φάσισε την ίδιαμέρα την πλήρωση της θέσης και έθεσεσε κίνηση 25 τη διαδικασίαγιατο σκοπόαυτό. Ιδιαίτερησημασία ενέχειη από φαση της Αρχής όπως ηθέση πληρωθεί "με βάση τοπραγματικό και νομικό καθεστώς της3/10/91."Οι λόγοι γιατην απόφαση αυ τήδεν εξηγούνται. 30 ΤοΣυμβούλιοτηςΑρχήςασχολήθηκε μετηνπλήρωσητηςθέσης σε συνεδρία του της 10/12/91.Ενώπιον του Συμβουλίου τέθηκαν ταπρακτικά της συνεδρίας του Συμβουλίου Προσωπικού, καθώς και η εισήγηση (απόψεις) του Γενικού Διευθυντή. Το Συμβούλιο απέκλεισε την υποψηφιότητα των αιτητών ΝάγιαςΣτυλιανίδου, 35 Παναγιώτη Ευριπίδουκαι Μιχαλάκη Γεωργιάδη,γιατο λόγο ότι δεν κατείχαν το προβλεπόμενο από τον Κ.56
(8)(ζ) των Κανονι σμών απαραίτητο προσόν, δηλαδήεξαετή υπηρεσία στις συνδυα σμένεςθέσεις Προϊσταμένου Β'καιΑ' ήτριετήυπηρεσίαστη θέση του Προϊσταμένου Α' [Καν. 10
(1)και
(4)] κατά την κρίσιμη ημε- 40 ρομηνίατης 3/10/91. Οτέταρτοςαιτητής,οΑνδρέας Παπανεοφυ του,συμπεριλήφθηκε στον κατάλογοτων υποψηφίωνκαικρίθηκε όπως και οι άλλοι προσοντούχοι υποψήφιοι (όπως αναγράφεται στο πρακτικό), με βάσηταυπηρεσιακάτους στοιχεία και υπό το 1840 4ΑΛΛ Στυλιανίδουκ.ά.v.Α.ΤΗ.Κ. Πικής, Δ. πρίσμα τωνκριτηρίων πουτίθενται από τους Κανονισμούς για την προαγωγήτωνμελώντου προσωπικού. Μεταξύτων στοιχεί ωνπουσυνεκτιμήθηκαν ήτανκαιη αξιολόγηση καιησύσταση της ΕπιτροπήςΠροσωπικούκαιτου Γενικού Διευθυντή. 5 10 15 Αδιαμφισβήτητα,την3/10/91 κανέναςαπότους τρειςυποψηφί ους που αποκλείστηκαν δεν κατείχε το προβλεπόμενο από τον Κ.56
(8)(ζ)καιτονΚ.10
(1)και
(4)προσόν γιαδιορισμό. Διακρίνε ταιόμωςηθέσητωντριώναιτητώνσεσχέσημετηνημερομηνίαπου αποφασίστηκεηπλήρωσητηςθέσης,δηλ.στις 12/11/91 και,τηνημέ ραπουλήφθηκεηεπίδικηαπόφασηστις 10/12/91. Οι Παναγιώτης Ευριπίδου και Μιχαλάκης Γεωργιαδης δενκατείχαν τοπροανα φερθένπροσόνσεκαμιάαπότιςτρειςημερομηνίες.Αντίθετα,ηΝά για Στυλιανίδου,την 12/11/91 είχε συμπληρώσει τριετή υπηρεσία στηθέσηΠροϊσταμένου Α',καθώςκαιεξαετή υπηρεσία στις συν δυασμένεςθέσειςΠροϊσταμένουΒ'καιΑ'και,επομένως, πληρούσε καιτιςδυοπροϋποθέσειςυπηρεσίαςπουτίθενταιδιαζευκτικάαπό τοσχετικόκανονισμό γιαπροαγωγήστηνυπόεξέτασηθέση. 20 Ταγεγονότα πουπεριβάλλουν την επίδικη απόφασηκαιοι προεκτάσεις τους, καθιστούν αναγκαία την υποδιαίρεση των τεσσάρων προσφυγών σε τρεις κατηγορίες ανάλογα μετηθέση των αιτητών: 25 (Α)ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΑΡ. 175/92(Ανδοέας Παπανεοφυτου): Τοερώτημα σ' αυτήτηνπροσφυγήαφοράτηνουσία της από φασηςκαιπρέπει νααπαντηθείμεαναφορά - 30 (ι) στοπλαίσιο μέσα στοοποίο ασκήθηκε ηδιακριτική ευχέ ρειατης Αρχήςκαι, (ιι)την τήρηση των κανόνων της χρηστής διοίκησης. 35 40 (Β)ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ 173/92 και 174/92 (Παναγιώτης Ευριπίδου και ΜιναλάκηςΓεωργιάδης): Το μόνο ερώτημα είναι κατά πόσο οι προσφεύγοντες είχαν κατά τον κρίσιμο χρόνο ταπροσόντα γιαπροαγωγή. Η προστασίακαιμόνο τηςαρχαιότηταςτους,όπωςυποβλήθηκε εκ μέρους τους,δεντους νομιμοποιεί να προσφύγουν. (Γ) ΠΡΟΣΦΥΓΗ 162/92 (ΝάνιαΣτυλιανίδου): 1841 Πικής,Δ- Στυλιανίδουκ.ά.v.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)Και σ' αυτήτην προσφυγήτο μόνο ερώτημα είναι ανηαιτή τρια κατείχε ταπροσόνταγια προαγωγήκατά τον κρίσιμο χρό νο για τον προσδιορισμό των προσοντούχων υποψηφίων. Η διαφορά με τους προηγούμενους αιτητές έγκειται στο ότι ηαι τήτριακατείχε στις 12/11/91ταπροσόνταγιαπροαγωγή. 5 ΠΡΟΣΦΥΓΗ 175/92(ΑνδρέαςΠαπανεοίρύτου): Κανέναςαπότουςλόγους πουέχουν προβληθεί εκ μέρους του Α. Παπανεοφυτουδεδικαιολογεί τηνακύρωσητηςαπόφασης.Οι λόγοι γιατους οποίους επιδιώκεται ηακύρωση της είναι(α)Παράβαση του Κ.10
(6)(όπως τροποποιήθηκε με την Κ.Δ.Π. 91/89)λόγωπαράλειψηςπλήρωσης τηςθέσης μέσαστηνπρο βλεπόμενη εξαμηνιαία περίοδο. Η εξαμηνιαία περίοδος η οποία καθορίζεται έχει καθοδηγητικό (directive)και όχι πε ριοριστικό χαρακτήραγιατηδιενέργειατωνπροαγωγών.Με τηνπλήρωση τηςθέσηςεξαφανίστηκεκαιηπαράλειψη- αντί θετηπροσέγγιση θαοδηγούσε στηδιαιώνισητης. 10 15 20 (β)Το έκνομο (ultra-vires) του Κ.10
(7)των Κανονισμών, που προσδιορίζουν τα κριτήρια για προαγωγή λόγω παράλει ψης αναφοράςστην αρχαιότητατων υποψηφίων. Τακριτήρια που τίθενται απότον Κ.10
(7)αναφέρονταιστο 25 σύνολο της σταδιοδρομίας, προσφοράς και επίδοσης των υπαλλήλων της Αρχής ως το μέτρο για τον καθορισμό της επάρκειας και της καταλληλότητας τους για προαγωγή σε ανώτερη θέση. Ευδόκιμος υπηρεσία επαυξάνει, ανάλογα με το μέγεθος της χρονικής διάρκειας της,τις διεκδικήσεις για 30 προαγωγή. Μέσασ' αυτότοπλαίσιοηαρχαιότηταμετρά.Ο καθορισμός της αρχαιότηταςδιέπεται απότις πρόνοιες του Κ.9. Κατάταάλλα,δενυφίσταταιαρχήδικαίουπουνακαθι στάτηναρχαιότητα,ανεξάρτητααπότηφύσητηςπροσφοράς και επίδοσης του υπαλλήλου,αυτοτελές στοιχείο κρίσης του 35 υπαλληλικού προσωπικούδημόσιας αρχήςή οργάνου. (γ)Τοασυμβίβαστοτωνσυστάσεων τουΣυμβουλίουΠροσωπικού και του Γενικού Διευθυντή για την επιλογή τουενδιαφεοόμ£νου μέρους μεταστοιχεία τωνπροσωπικών Φακέλων: Δε διαπιστώνεται η προβληθείσα ή οποιαδήποτε αντινομία μεταξύτων συστάσεων καιτων στοιχείων των φακέλων,γε γονός που αποστερεί ερείσματος και αυτού του μέρους της 1842 40 4ΑΛΛ. Στυλιανίδουκ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ. Πικής, Δ. προσφυγήςτουαιτητή. 5 Τέλος, υπό το φως του συνόλου των στοιχείων που είχε ενώπιον τηςηΑρχή,ηεπιλογή τουενδιαφερόμενου μέρους ήταν εύλογη. Προκύπτει απότο πρακτικό ότι έγινε ειδική αναφοράστην αξίακαιστις διεκδικήσεις τουκάθευπαλλή λου, γεγονός που επιμαρτυρεί την επάρκεια της έρευνας, ενώοι λόγοι πουστοιχειοθετούν τηναπόφασηδεναφήνουν περιθώρια γιαεπέμβαση. 10 ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ 173/92 και 174/92 (Παναγιώτης Ευοιπίδου και Μιγαλάκης Γεωονιάδης): 15 20 Έκδηλα, κανένας απότους δυο προσφεύγοντες δεν κατείχε ταπροβλεπόμενα απότον Κ.56
(8)(ζ) (Κ.Δ.Π. 375/90)προσόντα για την πλήρωση της θέσης, ούτε κατά τη3/10/91ούτε κατά την ημέραπουαποφασίστηκεηπλήρωση τηςθέσης ήπουλήφθηκεη επίδικηαπόφαση. Είναι θεμελιωμένο ότι ηκατοχήτων προβλε πομένων από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντων αποτελεί προύπόθεση για τη νομιμοποίηση του προσφεύγοντος να επιδιώξει την αναθεώρησητης προσβαλλόμενης πράξης. OL αιτητές προσβάλλουν την εγκυρότητα του Κ.56
(8)(ζ) (θε σπίστηκε μετην Κ.Δ.Π. 375/90) γιατους εξής λόγους: 25 (α)Πρόσδοση αναδρομικής ισχύος στον κανονισμό λόγω κα θορισμού των προσόντων για προαγωγή από 9/10/89,δηλαδή από ημερομηνία πριν την έκδοση της Κ.Δ.Π. 375/90και, 30 35 40 (β)εξυπηρέτησης αλλότριων σκοπών με την πράξηαυτή. Κανέναςαπότουςδυολόγουςδενευσταθεί.ΗΚ.Δ.Π.375/90, με τηνοποίαεισάχθηκεο Κ.56
(8)(ζ),δενέχειαναδρομικήισχύ.Τέθηκε σεεφαρμογήαπότηνημερομηνία έκδοσης της. Αναδρομικός είναι ονόμος ο οποίος με τις πρόνοιες του μεταβάλλει ήανατρέπειδι καιώματα αποκρυσταλλχυθέντακαικτηθένταπριν την ημερομηνία θέσπισης του [βλ. μεταξύ άλλων, Santis and Others v.Republic
(1983)3C.L.R.419 καιΜιχαήλ ΘεοδοσίουΛτδ. ν.Λήμον Λεμεσού
(1993)3ΑΛΛ. 25]. Οπροσδιορισμός δικαιωμάτωνκαιυποχρεώσεων μεαναφοράσεγεγονότατουπαρελθόντος,δενπροσδίδειανα δρομικόχαρακτήραστηνομοθεσία.Περαιτέρω,κανέναςυπάλληλος δεν έχει κεκτημένο δικαίωμαστη διατήρηση των υφιστάμενων, σε οποιοδήποτεχρόνο, προϋποθέσεων για πρραγωγή [βλ. μεταξύάλ λων,Papadopoulou v.Republic
(1984)3 C.L.R. 332, Stavrou and 1843 Πικής,Δ. Στυλιανίδου κ.ά. v.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)Anotherv.Republic
(1987)3C.L.R.276,Σωκράτουςν.άήμονΛενκωσίας
(1989)3Α.Α.Δ. 1386 και Τομάζον ν.Δημοκρατίας
(1989)3 Α.ΑΛ.2935].Οκαταρτισμόςτωνσχεδίων υπηρεσίαςκαιοκαθορι σμόςτων προϋποθέσεων γιαπροαγωγή,αποτελεί ουσιαστικά πτυ χή της Εκτελεστικής Λειτουργίας [βλ. Χατζηπανλονν, Α.Η.Κ. 5
(1991)3Α.ΑΛ. 11,στην κρίσητηςοποίαςεπαφίεταιοκαθορισμός τωνπροσόντων γιαπροαγωγή.Στηνπροκείμενηπερίπτωσητακρι τήριαθεσμοθετήθηκαν στοπλαίσιο των συμφωνιών Αρχήςκαισυ ντεχνιών. 10 Η επίκλησητων προνοιών τουΚ.9
(1)και
(3),πουδιέπουντην αρχαιότητα του προσωπικού τηςΑρχής,δενομιμοποιεί τουςαιτητές ναπροσφύγουν δεδομένου ότιμετην απόφασηδενεπηρεά ζεταιυφιστάμενο κατάτοχρόνο λήψηςτηςαπόφασης,ή σεοποι οδήποτε μεταγενέστερο ουσιώδες στάδιο, έννομο συμφέρον που 15 στηνπροκείμενηπερίπτωσηπροσλαμβάνειτη μορφήδικαιώματος διορισμού στην επίδικηθέση.Τοσυμφέρον πρέπειναέχειως βά σηεπηρεασμό απότην απόφασηυφιστάμενου δικαιώματος. Εφό σον οιαιτητέςδεν είχανδικαίωμα προαγωγής,βάσει των Κανονι σμώντηςΑρχής,οιπροσφυγέςτουςεκπίπτουνωςαπαράδεκτες. 20 ΠΡΟΣΦΥΓΗ 162/92 (ΝάγιαΣτυλιανίδου): Σύμφωναμετηνομολογία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου,ηκρίσι μηημερομηνίαγιατηνκατοχήτωνπροσόντωνγιαπροαγωγήείναι 25 ηημερομηνίακατάτηνοποίααποφασίζεταιηπλήρωσητηςθέσηςRepublicv.PericleousandOthers
(1984)3 C.L.R.577.[Βλ. επίσης ανατραπείσα πρωτόδικη απόφαση Pericleous and Others v. Republic
(1984)3C.L.R.226].Επομένωςτοκρίσιμοερώτημαείναι πότεαποφασίστηκεη πλήρωση τηςθέσηςτουΥποτομεάρχη (AIOL- 30 κητικό Προσωπικό). Απότηναπάντησηστοερώτημα,εξαρτάται τόσοτοπαραδεκτότηςπροσφυγήςόσοκαιητύχητης. Ταστοιχεία τουφακέλουαποκαλύπτουνότι ηεισήγησηγιατην πλήρωσητηςθέσης,όσοκαιη απόφασηγιατον LOLOσκοπό, λήφθηκαν στις 12/11/91.Βάσει τηςPericleous, εκείνηήτανηουσιώδης ημερομηνία γιατον καθορισμό των κατεχόντων ταπροσόνταγια προαγωγή.Ημετάθεσητουκρίσιμουγιαταπροσόντα τωνυποψη φίωνχρόνουσεπρογενέστερηημερομηνία,δενμπορείπαράναχα ρακτηρισθεί ωςαυθαίρετηστην απουσίαβάσιμου λόγου. Οικαθ' ων η αίτηση υποστήριξαν ότι εδικαιολογείτο ο καθορισμόςτης 3/10/91 ωςτουκρίσιμου χρόνου,γιατολόγοότιη μησυμπερίληψη και τηςεπίμαχης θέσης σ' εκείνες πουαποφασίστηκεναπληρω θούντηνημέραεκείνη,οφειλόταν σεαβλεψία.Οισχυρισμόςαυτός 1844 35 40 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 Στυλιανίδου κ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ. Πικής, Α. έρχεται σεαντίθεση μεταστοιχεία τουφακέλου. Τόσοτουπόμνη ματου Γενικού Διευθυντή (Αρ. 64),όσο καιηαπόφασητηςΑρχής της3/10/91»αφορούσαντιςσυγκεκριμένες θέσειςπουαποφασίστη κεναπληρωθούν. Η πλήρωσηκαιάλλων κενών θέσεων ρητά αναγνωρίστηκε ως μελλοντικόενδεχόμενο.Περαιτέρω,ηεισήγησητου Γενικού Διευθυντή και απόφαση (Αρχής)της 12/11/91 στοιχειοθε τούννέαενέργειαη οποίααποτέλεσεκαιτηναφετηρίαγιατηνπλή ρωσητηςθέσης Υποτομεάρχη (ΔιοικητικόΠροσωπικό). Υπό το φως των ανωτέρω,προκύπτει ότι δεν υπήρχε έρεισμα για τη μετάθεση του χρόνου προσδιορισμού των προσόντων των υποψηφίων,οπόταν ηαπόφασηπρέπει ναακυρωθεί λόγωκατά χρησης εξουσίας. KaLσεαβλεψίαναοφειλότανη μησυμπερίληψη της επίμαχηςθέσης στον κατάλογοτων θέσεων που αποφασίστηκεναπληρωθούν την3/10/91, καιπάλιτο αποτέλεσμα δεθα ήταν διαφορετικό.Οκρίσιμος χρόνος γιατον καταρτισμότουκαταλό γουτωνυποψηφίωνγιαπροαγωγήθαέπρεπεναήτανη ημερομη νίαπουλήφθηκεη απόφασηγιατηνπλήρωση της θέσης. Αναπόφευκτη διαπίστωσηείναι ότιη αιτήτριαστηνΠροσφυ γή 162/92κατείχε στις 12/11/91 ταπροσόντα γιαπροαγωγήκαι, επομένως,εσφαλμένααποκλείστηκε απότονκατάλογοτωνυπο ψηφίων. Ηδιαπίστωση αυτήυποσκάπτειτο βάθροτης επίδικης απόφασης και επιβάλλει την ακύρωσητης. 25 OL Προσφυγές 173/92και 174/92 απορρίπτονται ως απαράδε κτες. ΗΠροσφυγή 175/92αποτυγχάνεικαι απορρίπτεται. 30 ΗΠροσφυγή 162/92επιτυγχάνει. Ηεπίδικηαπόφαση ακυρώνε ται στηνολότητατης,βάσειτουΑρθρου 146.4(β) του Συντάγματος. Δεν εκδίδεται διαταγήγια ταέξοδα. 35 Οι προσφυγές 173/92, 174/92 και 175/92, απορρίπτονται. 40 Η προσφυγή 162/92 επιτυγχάνει, χωρι'ς διαταγή για έξοδα. 1845