4ΑΛΛ. 9 Αυγούστου, 1993 [ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑ ΑΡΘΡΑ 146 ΚΑΙ 28 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟς. ΑΝΔΡΕΑΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ/ Ή ΑΛΛΗΣ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 180/91) 5 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Σύσταση Προϊσταμένου — Άρθρο 35
(4)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (Ν. 1/90) — Αι τιολογημένεςσυστάσεις— Διάστασης τηςνομολογίας, ωςπρος την επάρκεια της αιτιολογίας — Υιοθέτηση στην κριθείσα περίπτωση τηςπροσέγγισης στην Παντελάχη κ.ά. ν. Δημοκρατίας. Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146 του Συντάγματος — Λόγοι ακυρώ σεως— Προκατάληψη — Απόδειξη. 10 Ο Αιτητής προσέβαλε την προαγωγή των ενδιαφερομένων με ρών στη θέση Τελωνειακού Λειτουργού 1ης Τάξεως. Κρίσιμο απέ βη το ζήτημα της επάρκειας της αιτιολογίας των συστάσεων του Προϊσταμένου, που είχαν υπέρτους ταενδιαφερόμενα μέρη. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο ακυρώνοντας τις προαγωγές των εν διαφερομένων μερών 1,2 και4, αποφάσισε ότι: Για το θέμα του τι συνιστά επαρκήαιτιολογία, σύμφωνα με το πιό πάνωΑρθρο, υπάρχουνδιισταμένες δικαστικές αποφάσεις. 20 25 Υπάρχει από τη μια ηάποψηότι οι συστάσεις του προϊσταμέ νου δε θεωρούνται άκυρες από έλλειψηαιτιολογίας, απλώς γιατί είναι σύντομες ήλακωνικές, αρκεί νασυνάδουν μεταστοιχεία των φακέλων. Η άλλη άποψη, υποστηρίζει ότι οι συστάσεις δεν είναι δυνατό να βασίζονται μόνο στα τρίακριτήρια,γιατί αυτέςδιακριβώνονται απότις εκθέσεις καιτουςφακέλους στους οποίουςη διά1853 Θεοδούλου ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)τάξηκάμνει ρητήμνεία. Πολύ πρόσφαταο Πογιατζής,Δ., στην απόφασητου στηνυπό θεσηΑίγλης Παντελάκη κ.ά ν.Δημοκρατίαςπροέβηκε σεανασκό πηση της μέχρι σήμερα νομολογίας επί του προκειμένου. Μεβάση ταγεγονότα στην υπόθεσηεκείνη,ο Πογιατζής,Δ.,αφού υιοθέτησε την απόφαση του ΝικήταΔ., στην υπόθεση ΓεώργιοςΑοϊζίδης κ.ά ν.Δημοκρατίας-και τηναπόφασητουΣτυλιανίδηΔ., στην υπόθεση Νίκης Πολυκάρπου ν.Δημοκρατίας,κατέληξε στο συμπέρασμα,ότι ησύσταση του Διευθυντήήτανπαντελώς αναιτιολόγητηκαιπαράνομή ως αντιβαίνουσαστηδιάταξητου Αρθρου 35
(4)τουΝόμου. Υιοθετείται η προσέγγιση του Πογιατζή,Δ., όπως εκφράστηκε στην πιόπάνωαπόφασηκαικατ*επέκτασητις απόψειςτωνΣτυλια νίδη και Νικήτα Δ.Δ. στις αποφάσεις στις υποθέσεις.Πολυκάρπου καιΑοϊζίδη (πιο πάνω). Όπως έχει κατ* επανάληψη νομολογηθεί, ο ισχυρισμός για ύπαρξηπροκατάληψης,πρέπεινα αποδεικνύεταιμεεπαρκή βεβαι ότητα, με συγκεκριμένα απτά στοιχεία που προσάγονται από τον αιτητήήπεριέχονται στους σχετικούς φακέλουςτης υπόθεσης. 5 10 15 20 Ηεπίδικηαπόφασηακυρώνεταιόσον αφοράτηνπροαγωγήτων ενδιαφερομένων μερών 1, 2 και4. Η επίδικηαπόφαση αναφορικά με το ενδιαφερόμενο μέρος 3 επικυρώνεται. Επιδικάζονταιέξοδα 25 υπέρτου αιτητή. Διαταγή ως ανωτέρω. Αναφερόμενες υποθέσεις: 30 Παντελάκη κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1993)4Α.Α.Δ. 1686, Λοϊζίδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ. 4742, Πολυκάρπου ν.Δημοκρατίας
(1993)4Α.Α.Δ. 72, 35 Christou v.Republic
(1980)3 C.L.R. 437, Kontemeniotis v. CB.C.
(1982)3 C.L.R.
- 40 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση με την οποία προάχθηκαν στη θέση Τελωνειακού Λειτουργού 1ης 1854 4ΑΛΑ Θεοδούλου ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Τάξης ταενδιαφερόμενα μέρη αντί τουαιτητή. Α. Σ. Αγγελίδης, γιατον Αιτητή. 5 Λ. Κουρσουμπά,γιατους Καθ'ων η Αίτηση. Σ. Καρύδης,για το Ενδιαφερόμενο Μέρος
- Cur. adv. wit. 10 15 20 25 30 35 40 ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ.: Μετις προσφυγές αυτέςο αιτητής επιδιώκει ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (Ε.Δ.Υ.) με την οποία προάχθηκανστη θέση Τελωνειακού Λει τουργού 1ης Τάξης οι Παναγιώτης Ορφανίδης, Ανδρέας Κ. Λουκά, Κώστας Π. Γεωργίου, Χρίστάκης Πελαβαςκαι Ανδρέας Κα'ΐττάνης. Οι επίδικες προαγωγές δημοσιεύτηκαν στην Επίση μηΕφημερίδατης Δημοκρατίας ημερ. 21.12.90και αρ.γνωστο ποίησης 40Β. Μετην παρούσαπροσφυγήπροσβάλλεται ηπροαγωγή όλων των πιόπάνωεκτός τουΑνδρέα Καϊττάνη. Μαζίμετηνπροσφυγήαυτήσυνεκδικαζότανκαιηπροσφυγή αρ. 245/91 με την οποία προσβαλλόταν η προαγωγή και των 5 πιό πάνωπροαχθέντων. Ηπροσφυγή αυτή τελικά αποσύρθηκε και απορρίφθηκεστις 16.2.
- Τα γεγονότα της υπόθεσης είναι τα ακόλουθα: Με επιστολή του στην ΕΔΥ ημερ. 13.2.90ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Οικονομικών ζήτησε την πλήρωση πέντε κενών μόνιμων θέσεων Τελωνειακού Λειτουργού 1ης τάξης. Ηθέση είναι θέση Προαγωγής και η ΕΔΥ στη συνεδρίαση της ημερ. 23.2.90 απο φάσισε να επιληφθεί του θέματος πλήρωσης της σε ημερομηνία πουθαοριζόταναργότερακαι στησυνεδρίαση νακληθεί να παραστεί καιο Διευθυντής τουΤμήματος Τελωνείων. Η ΕΔΥ στην αρχή της συνεδρίασης της με ημερ. 19.10.90 ασχολήθηκε με τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψήφιωνκαι αποφάσισε να αγνοηθούν οι τροποποιήσεις που έγιναν από Προσυπογράφοντες Λειτουργούς σε ορισμένες απόαυτέςχωρίς να τηρηθεί ηπρόνοιατης παραγράφου 9 των σχετικών Κανονι στικών Διατάξεων καιναληφθούν υπόψη OLαξιολογήσεις των Αξιολογουντων Λειτουργών μόνο. 1855 Αρτεμης,Δ. Θεοδούλουν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)Ακολούθως προσήλθε στησυνεδρίαση οΔιευθυντής τουΤμή ματος Τελωνείων κ. Θάνος Μιχαήλ,ο οποίος ενημερώθηκε για την πιό πάνω απόφαση της Επιτροπής και στη διάθεση του οποίου τέθηκαν οι Προσωπικοί Φάκελοι και οι Φάκελοι των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψήφιων. 5 Δεδομένου ότι ο αιτητής Ανδρέας Θεοδούλου, με επιστολή του ημερομηνίας 20.7.90 προς το Διευθυντή του Τμήματος Τε λωνείων, την οποία κοινοποίησε και προς τον Πρόεδρο της ΕΔΥ, διαμαρτυρήθηκεγιατις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των ετών 1977-1988, με ιδιαίτερη έμφασηστην Έκθεσητου 1987, ο Διευ θυντής είχεήδηαπαντήσειστις παραστάσειςτουυπαλλήλουκαι ανέφερεότι οι αξιολογήσεις έγιναν μέσασταπλαίσιατου σχετι κούΝόμουκαιτων ΚανονιστικώνΔιατάξεων. 10 15 Στην ίδια συνεδρίαση ο Διευθυντής του ΤμήματοςΤελωνεί ων,σύστησε πέντε υποψήφιουςπρος επιλογή γιαπροαγωγή και στη συνέχεια, αφού αυτός αποχώρησε,η Επιτροπή προχώρησε στη γενική αξιολόγηση καισύγκριση τωνυποψήφιων. 20 Η Επιτροπή, αφούεξέτασε ταουσιώδη στοιχεία απότο Φά κελο Πλήρωσης της θέσης, καθώς και από τους Προσωπικούς Φακέλους και τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψήφιωνκαι έλαβε επίσηςυπόψητις συστάσεις τουΔιευθυντή,κατάληξεστο συμπέρασμα ότι οι προαχθέντες που αναφέρονται πιό πάνω, υπερείχαν των άλλων υποψήφιων με βάση το σύνολο των κα θιερωμένων κριτηρίων (αξία,προσόντα, αρχαιότητα)και απο φάσισενατουςπροσφέρει προαγωγήσαντουςπιόκατάλληλους στην επίδικηθέση.Στησυνεδρίαση τηςμεημερομηνία21.33.90η ΕΔΥ καθόρισε ως ημερομηνία ισχύος της προαγωγής τωνπρο αχθέντων την 1.12.90. Ο δικηγόρος τουαιτητήεπικεντρώνεται σε δύοβασικούςλό γουςακύρωσηςτης επίδικηςαπόφασης. Οπρώτος λόγος αφορά τις ετήσιες Εμπιστευτικές Εκθέσεις τουαιτητήκαιτιςπαραστάσειςπουαυτόςυπέβαλεστονΔιευθυντή μεκοινοποίηση τηςεπι στολής τουστην ΕΔΥ. Οδικηγόροςτουαιτητήισχυρίζεται ότιη ΕΔΥ δεν ερεύνησε σεβάθοςτιςαιτιάσειςτουαιτητήκαιότιτού το αποτελεί έλλειψηδέουσαςέρευνας. 25 30 35 40 Ο δεύτερος νομικός λόγος που προβλήθηκε για ακύρωση αφορά τις συστάσεις του Διευθυντή του Τμήματος και, συγκε κριμένα, κατά πόσο αυτές είναι επαρκώςαιτιολογημένες όπως προνοείται από το άρθρο 35
(4)του Περί Δημόσιας Υπηρεσίας 1856 4ΑΛΛ. Θεοδούλουν. Δημοκρατίαςκ.ά. Αρτεμης, Δ. Νόμουτου 1990, όπως αυτόςτροποποιήθηκε (οΝόμος). Θα εξετάσω πρώτατον ισχυρισμό για έλλειψηεπαρκούςαι τιολογίας στη σύσταση τουΔιευθυντή. 5 Στοσχετικό πρακτικότηςΕΔΥ μεημερομηνία 19.10.90σελ.8, αναφέρονται σχετικάτα εξής: 10 15 20 "Ο Διευθυντής κατάθεσε γραπτώς τις αιτιολογημένες συστάσεις του και ανάφερετα εξής: Δεν έλαβε υπόψητον ΙωάννηΠαπαγεωργίου,διότι αυτός έχειήδηεπιλεγεί γιαάλλη ίδιαθέσηστο πλαίσιο προγενέστε ρης διαδικασίας. Παράλληλα προσθέτει ότι όλοι οι υπάλληλοι συνεχίζουν να είναι εξαίρετοι. Συστήνει μεβάσητατρία κριτήρια στο σύνολο τους τους Ανδρέα Καϊττάνη, Ανδρέα Λουκά, ΠαναγιώτηΟρφανίδη,Χριστάκη Πελαβάκαι Κώστα Γεωργίου". ΟΔιευθυντής στην επιστολή τουημερ. 19.10.90που κατέθεσε στην ΕΔΥ καιστηνοποίαπαραθέτειγραπτώςτις συστάσεις του, αφού αναφέρθηκε στους λειτουργούς που ήταν υποψήφιοι για τη θέση και για το κατάπόσο αυτοί πληρούσαν τις απαιτήσεις του Σχεδίου Υπηρεσίας, κατέληξε ως εξής: 25 30 "Γιατηνπλήρωση μιαςθέσηςτελωνειακού λειτουργού 1ης τάξης η διαδικασία έχει ανασταλεί με απόφαση της Ε.Δ.Υ. μέχρι συμπλήρωσης της πειθαρχικήςυπόθεσης αρ. 7/88 ενα ντίον του υποψηφίου Ιωάννη Παπαγεωργίου, τελωνειακού λειτουργού 2ηςτάξης. 35 Έχοντας υπόψητακριτήρια που προβλέπει ησχετική νο μοθεσία γιαπροαγωγές, ειδικότερα τις πρόνοιες τουάρθρου 35
(3)του Περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (αρ.1/1990)και τα καθήκοντα,ευθύνες και προσόντα που απαιτούνταιαπό το σχέδιο υπηρεσίας και κατόπι σχολαστικής σύγκρισης με ταξύ των υποψηφίων κρίνω πως οι καταλληλότεροι είναιOL πιό κάτωκαι τους συστήνω γιαπροαγωγή (άρθρο 35
(4)). 40 1. ΚΑΏΤΑΝΗΣ Ανδρέας (αο.4) Έχει βελτιωθεί σημαντικάκατά τατελευταία 3χρόνια- είναικατοχος πτυχίουστανομικά-υπερτερεί όλων των άλλων υποψηφίων στηναρχαιότητα. 1857 Αρτεμης,Δ. Θεοδούλουν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)- ΛΟΥΚΑΣ Ανδρέας (αρ.11) Βρίσκεται στις ψηλότερες βαθμίδες αξιολόγησης για την περίοδο των τελευταίων 6 χρόνων· είναι κάτοχος πτυχίου στανομικάκαιδιπλώματοςστη διοίκηση του Μ.Ι.Μ. 5
- ΟΡΦΑΝΙΔΗΣΠαναγιώτης (αο.15) Βρίσκεται στις ψηλότερες βαθμίδες αξιολόγησης για την ίδια περίοδο*κάτοχοςπτυχίουστηδημόσιαδιοίκηση-υπηρετεί στη Κυβέρνηση απότο
- 10
- ΠΕΛΑΒΑΣ Χοιστάκηζ (αρ.17) Βρίσκεται στις ψηλότερες βαθμίδες αξιολόγησης για την ίδια περίοδο-κάτοχος πτυχίουστις οικονομικές επιστήμες. 15
- ΓΕΩΡΓΙΟΥ Κώστας (αρ.23) Αξιολογείται ως ο καλύτερος της ιδίας περιόδου* έχει 20 πτυχίο στα νομικά. Είναι θετικός στην εργασία τουκαιπολύ παρατηρητικός, γεγονός που συνέβαλε στον εντοπισμό και κατάσχεση αρκετών ποσοτήτων ναρκωτικών. Του στάληκαν συγχαρητήριες επιστολές απότο Αρχηγείο Αστυνομίας." 25 Επιπρόσθετααπότον ισχυρισμό ότι οι συστάσεις είναι γενι κές, αόριστες και έρχονται σε αντίθεση με τα στοιχεία τωνφα κέλων, οδικηγόρος του αιτητή ισχυρίστηκε ότι ησύσταση είναι πεπλανημένη με αποτέλεσμα να παραπλανήσεικαι την ΕΔΥ. Ο Διευθυντής ανέφερεσχετικά μετουςσυστηθέντες ότι βρίσκονται σης ψηλότερες βαθμίδες αξιολόγησης για την περίοδο των τε λευταίων 6 χρόνων ενώ στην πραγματικότητα μόνο τα τελευ ταία4 χρόνια έχουν γενική βαθμολογία "εξαίρετος". 30 Αντίθετα, η Δικηγόρος της Δημοκρατίας εισηγήθηκε ότι OL συστάσεις του Διευθυντή δεν αντικρούονται από τα στοιχεία των φακέλων, ηαιτιολογία είναι πλήρης και στηρίζεται στα νενομισμένα κριτήρια. 35 Το σχετικό άρθρο του Νόμου είναι το άρθρο 35
(4)το οποίο προνοεί ότι: 40 "Κατά την προαγωγή ηΕπιτροπήλαμβάνει δεόντως υπό ψη το περιεχόμενο των Προσωπικών Φακέλων και τωνΦα1858 4ΑΛΛ 5 Θεοδούλου ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Αρτεμης, Δ. κέλων των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψη φίων,αιτιολογημένες συστάσεις τουΠροϊσταμένου τουΤμή ματοςστο οποίουφίσταταιηκενήθέσηκαιτηνεντύπωσητην οποία ηΕπιτροπήαποκόμισε γιατους υποψηφίουςκατάτην προφορική εξέταση,αναυτή έγινε." Γιατοθέματουτι συνιστά επαρκήαιτιολογίασύμφωνα μετο πιό πάνωάρθρουπάρχουνδιισταμένες δικαστικέςαποφάσεις. 10 15 20 25 30 35 40 Υπάρχει απότη μιά ηάποψηότι οι συστάσεις του προϊστα μένου δε θεωρούνται άκυρες από έλλειψη αιτιολογίας απλώς γιατίείναι σύντομες ήλακωνικές αρκείνασυνάδουν μεταστοι χεία των φακέλων. Ηάλληάποψηυποστηρίζει ότι οι συστάσεις δενείναιδυνατόναβασίζονταιμόνοστατρίακριτήριαγιατίαυτές διακριβώνονται απότις εκθέσεις και τους φακέλους στους οποίους ηδιάταξηκάμνει ρητή μνεία. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι έχουν αναφερθείσε σχετικές απο φάσεις προς υποστήριξη των αντίστοιχων ισχυρισμών τους. Πολύ πρόσφαταο Πογιατζής,Δ., στην απόφασητου στην υπό θεση Αίγλη Παντελάκη κ.ά ν. Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 1686,προέβηκεσε ανασκόπησητης μέχρι σήμερανομολογίας επί τουπροκειμένου (σελ. 1690-1695).Μεβάσηταγεγονόταστηνυπό θεσηεκείνη,οΠογιατζής,Δ, αφούυιοθέτησε τηναπόφασητουΝικήτα Δ., στην υπόθεση Γεώργιος Αοϊζίδης κ.ά ν. Δημοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ. 4712 και την απόφασητου Στυλιανίδη Δ., στην υπόθεση Νίκη Πολυκάρπου ν.Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 72, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ησύσταση τουΔιευθυντή ήταν πα ντελώςαναιτιολόγητηκαιπαράνομηως αντιβαίνουσαστη διάταξητου άρθρου 35
(4)του Νόμου.Στις σελίδες 82 και 83 της από φασηςλέχθηκαν ταεξής: "Δεν είναιλίγεςοι περιπτώσεις πουυποψήφιοςοφείλειτην επιλογή τουγιαπροαγωγήαπότην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίαςαποκλειστικάστησύσταση τουΠροϊστάμενουτουΤμή ματος στο οποίο υπηρετεί, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που υπάρχουν υποψήφιοι περίπου ίσοι λαμβανομένων υπόψητων τριών καθιερωμένων κριτηρίων στο σύνολοτους,εφόσο ησύ στασηαποτελεί ανεξάρτητοκαιουσιώδεςστοιχείο κρίσεωςικανό,απόμόνο του,ναγείρειτην πλάστιγγαυπέρτουυποψήφι ου που είχε συστηθεί, Αν, στις περιπτώσεις αυτές,η σύσταση θεωρείται έγκυρηκαιβαρύνουσαπαρόλοπουείναιαναιτιολό γητηκαιπεριλαμβάνει μόνο το όνομα τουσυστηθένταυποψή φιου, μπορεί εύλογα να λεχθεί ότι ο Προϊστάμενος, για τους 1859 Αρτεμης,Δ. Θεοδούλουν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)σκοπούςτηςσύστασης του,προβαίνειμόνοσεμιαπρώτηεκτί μηση των στοιχείων των φακέλων ταοποία,είναι,ενπάση πε ριπτώσει, ενώπιον της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας και μπορεί η ίδιανατα συνεκτιμήσει χωρίς την πρώτη εκτίμηση σύσταση του Προϊσταμένου. Διερωτώμαι αν,κάτωαπόαυτές τις συνθήκες, η "σύσταση" αποτελεί ανεξάρτητο στοιχείο κρί σεως οποιασδήποτε σημασίας ή βαρύτητας και κατά πόσο η απλή αναφοράστο πρακτικότηςΕΔΥ ότι έλαβευπόψητηςκαι τη"σύσταση"αυτήδενσυνιστάπλάνηωςπροςταστοιχείαπου συνεκτίμησεγιανακαταλήξει στην επιλογή της". 10 Υιοθετώτηνπροσέγγιση του Πογιατζή,Δ.,όπως εκφράστηκε στην πιό πάνω απόφασηκαι κατ' επέκταση τις απόψεις των Στυλιανίδηκαι ΝικήταΔ.Δ. στις αποφάσειςστις υποθέσεις Πο λυκάρπουκαιΛοϊζίδη (πιοπάνω). 15 - Έχονταςυπόψη τις συστάσεις του Διευθυντή στην παρούσα υπόθεση όπως εκτίθενται στο σχετικό πρακτικό της ΕΔΥ και στην επιστολή του ημερ. 19.10.90κρίνω ότι οι συστάσεις όσον αφορά τα ενδιαφερόμενα μέρη Λουκά, Ορφανίδη και Πελαβά δεν είναι αιτιολογημένες με επάρκειακαι ως εκ τούτου ηεπίδι κη απόφασηθαπρέπει ναακυρωθεί.Ταστοιχεία σταοποίαανα φέρεται ο Διευθυντής για τον καθένα από αυτούς βρίσκονται στους φακέλους τους που ήταν ενώπιον της ΕΔΥ και δεν προ σθέτουν οποιοδήποτε ανεξάρτητοκαιουσιώδες στοιχείο πουνα κλίνει την πλάστιγγα υπέρτους,δεδομένου μάλιστα και τουγε γονότος ότι ο αιτητήςκαιταενδιαφερόμενα μέρηείναι περίπου ίσοι,σε αξία,προσόντα και αρχαιότητα. Όσον αφοράτο ενδιαφερόμενο μέρος Γεωργίου Κώστα,κρίνω ότι η σύσταση του Διευθυντή είναι επαρκώς αιτιολογημένη και περιέχει επιπρόσθετα στοιχεία απ' όσα μπορούν να συνα χθούν απόταστοιχεία των φακέλων. 5 20 25 30 Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι ησύσταση τουΔιευθυντή ει- 35 ναι πεπλανημένη επειδή αναφέρει ότι οι συστηθέντες βρίσκονται στις ψηλότερες βαθμίδεςαξιολόγησης γιατηνπερίοδοτων τελευ ταίων 6 χρόνων, θεωρώ ότι αυτήδεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Ο Διευθυντής δεν αναφέρειότι οι συστηθέντες είχαν βαθμολογία "εξαίρετος" τατελευταία 6χρόνια αντίτα4 όπως συμβαίνει στην 40 πραγματικότητα, (με εξαίρεση των Πελαβάπουέχει εξαίρετοςτα τελευταία5)αλλά ότι βρίσκονται στις "ψηλότερες βαθμίδεςαξιο λόγησης". Όπως είναι διατυπωμένηησύσταση δεν μπορεί ναερ μηνευθεί ότι αναφέρεταιαποκλειστικά σεβαθμολογία "εξαίρετος" 1860 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Θεοδούλου ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Αρτεμης, Δ. εφόσον και το "λίαν καλός" βρίσκεται σας ψηλότερες βαθμίδες αξιολόγησης.Όμως,έστωκαιανακόμαθεωρηθείότιοΔιευθυντής αναφερόταναποκλειστικάσεβαθμολογία "εξαίρετος",οι φάκελοι των ετήσιων Εμπιστευτικών Εκθέσεων τωνυποψηφίωνήτανενώπιον της ΕΔΥ και ως εκ τούτου δεν τίθεται θέμα παραπλάνησης τηςαπότησύστασητουΔιευθυντή. Ο επόμενος ισχυρισμός τουδικηγόρουτουαιτητήείναι ότι οι Εμπιστευτικές Εκθέσεις τουαιτητήδεν είναι αντικειμενικές και ότι ηΕΔΥ δεδιενέργησε τηδέουσα έρευνα πάνωστο θέμα. Από τα στοιχεία των ετήσιων εμπιστευτικών εκθέσεων τουaLτητήπου είναι καταχωρημένες στο σχετικό φάκελοπροκύπτει ότι οαιτητήςέχειγενικήβαθμολογία"εξαίρετος"γιαταέτη1986 -1989 και "λίαν καλός" γιαταέτη 1983 - 1985. Όσον αφορά την έκθεση τουγιατο 1987 γιατηνοποίαγίνεται ειδική μνείααπότοναιτητή αυτόςέχειγενικήβαθμολογία"εξαίρετος"(8,4-0-0).Οιβαθμολογίες αυτέςκάθεάλλο παρά έλλειψη αντικειμενικότητας υποδεικνύουν. Επιπρόσθεταοι αξιολογούντες λειτουργοί τουαιτητή παραθέτουν στις εκθέσειςκολακευτικάσχόλια γιατοάτομοτου. Όπως έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί, ο ισχυρισμός για ύπαρξη προκατάληψης πρέπει να αποδεικνύεται με επαρκήβε βαιότητα, μεσυγκεκριμένα απτά στοιχεία πουπροσάγονταιαπό τον αιτητήήπεριέχονται στους σχετικούς φακέλους τηςυπόθε σης. (Βλ. μεταξύ άλλων Christou v. Republic
(1980)3 C.L.R. 437, Kontemeniotis v.C.B.C.
(1982)3 C.L.R. 1027). Από ταστοιχεία των φακέλων πουήτανενώπιον της ΕΔΥ δεν προκύπτει οτιδήποτε που να μπορεί να στοιχειοθετήσει ύπαρξη μεροληψίας καιέλλειψηαντικειμενικότηταςαναφορικάμετιςετή σιεςεμπιστευτικές εκθέσειςτουαιτητή.Επίσης,απότο περιεχόμε νο των φακέλων τουαιτητήδεν υποστηρίζεται ούτε ο ισχυρισμός για έλλειψη δέουσας έρευνας. Συνεπώς οι πιό πάνω ισχυρισμοί τουαιτητήκρίνονται ανυπόστατοικαιαπορρίπτονται. Με βάσητα πιό πάνω η επίδικη απόφασηακυρώνεται όσον αφορά την προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών Λουκά, ΟρφανίδηκαιΠελαβά. Ηεπίδικηαπόφασηαναφορικάμετο ενδιαφερόμενο μέρος Γεωργίου επικυρώνεται.Επιδικάζονταιέξο δαυπέρτουαιτητή. Η προσφυγή επιτυγχάνει μερικώς. 1861