clr/1993/1993_4_1879.pdf

(4)τουπερίΔημοσίας ΥπηρεσίαςΝόμου(Ν. 1/90)—Διϊστάμενεςδικαστικέςαποφάσεις—Ανασκόπηση τηςνομολογίαςκαιη θέ­ σητουΔικαστηρίουστηνκριθείσαπερίπτωση, όπου οι συστάσειςκρί­ θηκανεπαρκώςαιτιολογημένες. Η αιτήτρια επιδίωξεμετην προσφυγήτηνακύρωσητηςπροαγωγήςτου ενδιαφερόμενου μέρους στηθέση ΕρευνητήΑ', Κέντρο 1879 Λοϊζίδου ν.Δημοκρατίας

(1993)Επιστημονικών Ερευνών (θέση προαγωγής). Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, απο­ φάσισε on: 5 1. Η επίδικη θέσηείναι θέση προαγωγής και ηδιαδικασία πλήρωσης τηςδιέπεται απότοΑρθρο35τουπερίΔημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 (Ν. 1/90) όπωςαυτόςτροποποιήθηκε. Σύμφωναμετοεδά­ φιο

(3)του Αρθρου 35,οι διεκδικήσεις των υπαλλήλων γιαπροα­ γωγή αποφασίζονταιμεβάσητηναξία,ταπροσόντα καιτηναρχαιότητα.

1. Ηυπηρεσίαενόςυπαλλήλουωςέκτακτος,ημερομίσθιος κλπ,δελαμ­ βάνεται υπόψη για σκοπούς καθορισμού της αρχαιότητας. Η πείρα δεναποκτάταιμόνοαπόκάτοχομόνιμηςδημόσιαςθέσης,αλλάμπορείνααποκτηθείκαιαπόάτομοπουκατέχειτησυγκεκριμένη θέσηεί­ τε μόνιμα είτεπροσωρινά ή με απόσπασηή σε έκτακτηβάση. Όμως στην παρούσα περίπτωση ακόμακαι ανγίνει δεκτό ότι ηαιτήτρια πρόσφερε εργασία υπότην ιδιότητα της έκτακτης υπαλλήλου, ηπεί­ ρααυτήδεν της δίνει οποιοδήποτε προβάδισμα έναντι του ενδιαφερομένου μέρους, ενόψειτης υπεροχής του σε αξία,όπως αυτή προ­ κύπτει απότο περιεχόμενο των Εμπιστευτικών Εκθέσεων.
2. Ο ισχυρισμός για ύπαρξηπροκατάληψης,πρέπει να αποδεικνύε­ ται με επαρκή βεβαιότητα, με συγκεκριμένα απτά στοιχεία που προσάγονται απότον αιτητήήπεριέχονται στους σχετικούς φα­ κέλους τηςυπόθεσης. Ηύπαρξητεταμένων σχέσεωναπόμόνητης δεν τεκμηριώνει προκατάληψη. Το γεγονός ότι η απόδοσητης αιτήτριαςμειώθηκε από"εξαίρετη" το 1986, σε "λίαν καλή"το 1987 και 1989, δεν αποδεικνύειπροκατάλη­ ψη. Είναι δυνατόηαπόδοσηενός καθ'όλαεξαίρετου υπαλλήλου να μειωθεί σεκάποιοστάδιοτηςυπηρεσίαςτου,χωρίς αυτόνα σημαίνει ότιοι εκθέσεις τουδενείναιαντικειμενικές, όπωςεπίσης είναιδυνα­ τό τακριτήρια γιααξιολόγηση ενός προϊσταμένου, ναείναι πιο αυοτηράαπότακριτήρια άλλου προϊσταμένου. 10 15 20 25 30 35 Η εκτίμηση για συγκεκριμένες ικανότητες ενός υποψηφίου από δύο αξιολογούντες λειτουργούς είναι δυνατόνα διαφέρει. 40
3. Η ερμηνεία και εφαρμογή του Σχεδίου Υπηρεσίας που δόθηκε από την ΕΔΥ στην συγκεκριμένη περίπτωση,ήτανεύλογα επιτρε­ πτή,και τοΔικαστήριο δεν μπορεί ναεπέμβει στην κρίση τουδιο­ ρίζοντος οργάνου. 1880 4AAA. Λοϊζίδου v.Δημοκρατίας
4. Γιατοτί συνιστά επαρκήαιτιολογίατωνσυστάσεων σύμφωναμε το Αρθρο 35

(4)του Νόμου, υπάρχουν διισταμένες δικαστικές αποφάσεις. 5 10 15 20 25 30 Υπάρχει απότημιαηάποψηότι οι συστάσεις του προϊσταμένου δεθεωρούνταιάκυρεςαπόέλλειψηαιτιολογίαςαπλώςγιατίείναι σύντομες ή λακωνικές,αρκείνα συνάδουνμεταστοιχεία τωνφα­ κέλων. Ηάλληάποψηυποστηρίζει ότι οι συστάσεις δεν είναιδυ­ νατό να βασίζονται μόνο στα τρία κριτήρια,γιατί αυτέςδιακριβώνονται απότις εκθέσεις και τους φακέλους στους οποίου η διάταξηκάμνει ρητήμνεία. Πρόσφατα,οΔικαστής Πογιατζής,στηναπόφασητου στηνυπόθε­ σηΑίγλη Παντελάκη κ.ά.ν.Δημοκρατίας, προέβηκεσεανασκόπήσητης μέχρι σήμερανομολογίας επί τουπροκειμένου. Μεβάση τα γεγονότα στηνυπόθεσηεκείνη,οΔικαστής Πογιατζής,αφούυιοθέ­ τησε την απόφασητου Δικαστή Νικήτα,στην υπόθεση Γεώργιος Λοϊζίδης κ.ά.ν. Δημοκρατίας,καιτηναπόφασητουΔικαστή Στυλιανίδη, στην υπόθεση Νίκη Πολυκάρπου ν. Δημοκρατίας,(που υποστηρίζουν ότι οι συστάσεις δενείναιδυνατόναβασίζονται μό­ νο πάνω στα τρία κριτήρια γιατί αυτές διακριβώνονται από τα στοιχεία των φακέλων),κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η σύσταση του Διευθυντή ήταν παντελώς αναιτιολόγητη και παράνομη ως αντιβαίνουσα στηδιάταξητου Αρθρου 35

(4)του Νόμου.Τηνάποψητων Δικαστών Στυλιανίδη,Πογιατζήκαι Νικήταυιοθέτησεπο­ λύ πρόσφατακαιοΔικαστής ΑρτεμηςστηνυπόθεσηΑνδρέαςΘεο­ δούλου ν. Δημοκρατίας. Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να αναφερθεί στις πιο πάνω αποφάσειςτων Δικαστών Στυλιανίδηκαι Νικήτατις οποίες και υιοθέτησε στην απόφασητου στην υπόθεσηΑντώνιος 1. Αντωνί­ ου ν. Δημοκρατίας, την οποία επικαλέστηκε ο αιτητής για να υποστηρίξει τηθέση του,ότιησύστασητουΔιευθυντή είναι στην προκειμένη περίπτωσηαναιτιολόγητη. 35 40 Έχοντας υπόψητις συστάσεις τουΔιευθυντή στην παρούσαυπό­ θεσηόπως εκτίθενται στο σχετικό πρακτικότης ΕΔΥ, καθώς και το έγγραφο που κατέθεσε ενώπιον της ΕΔΥ, κρίνεται ότι η σύ­ στασητουείναιεπαρκώςαιτιολογημένη,περιέχει πρόσθεταστοιχείααπ' όσαμπορούννασυναχθούναπότοπεριεχόμενο τωνφα­ κέλων, και δε συγκρούεται με αυτά. Η υπόθεση Αντωνίου (πιο πάνω)δενεφαρμόζεται,γιατίεκείστησύστασητουΔιευθυντή γι­ νόταν μόνο απλήαναφορά στατρίανομοθετημένα κριτήρια,χω­ ρίς να αναφέρεταιοποιοδήποτε επιπρόσθετο στοιχείο που συνέ1881 Λοϊζίδουν.Δημοκρατίας

(1993)βαλεστηνπροτίμησητουΔιευθυντή. 6. Ηαιτήτρια απέτυχενααποδείξει "έκδηλη υπεροχή" όπωςη έννοια αυτήεπεξηγήθηκεαπότοΔικαστήΠική στηνυπόθεσηΧ"Σάββα ν. Δημοκρατίας και υιοθετήθηκεαπότην Ολομέλεια στην υπόθεση Χ'Ίωάννον ν.Δημοκρατίας. Η απόφασητηςΕΔΥναπροάξειτοεν­ διαφερόμενοπρόσωποστηνεπίδικηθέση,ήτανεύλογαεπιτρεπτήκαι τοΔικαστήριοδενμπορείναυποκατατήσειτηδικήτουκρίση. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίς έξοδα. 5 10 Αναφερόμενες υποθέσεις: Πάρη ν.Δημοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ.2941, 15 Σταύρου και Άλλος ν.Δημοκρατίας

(1991)4Α.Α.Δ.317, Καμπανέλλα ν. Ε.Δ.Υ.

(1989)3ΑΛΛ. 2419, 20 Christou v.Republic

(1980)3C.L.R. 437, Kontemeniotis v.C.B.C.

(1982)3C.L.R. 1027, Παντελάκη κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1993)4ΑΛΛ. 1686, 25 Λο'ϊζίδηςκ,ά. ν. Δημοκρατίας

(1992)4ΑΛΛ. 4742, Πολυκάρπου ν.Δημοκρατίας

(1993)4ΑΛΛ. 72, Θεοδούλου ν.Δημοκρατίας

(1993)4ΑΛΛ. 1853, 30 Hadjisawav.Republic

(1982)3 C.L.R. 76, Hadjiioannouv.Republic

(1983)3C.L.R. 1041, 35 Μιλτιάδουςκ.ά. v.Δημοκρατίας

(1989)3ΑΛΑ.

1. Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον τηςαπόφασης τα/νκαθ' awηαίτηση μετην οποίαπροάχθηκετοενδιαφερόμενομέροςστημόνιμηθέσηερευνη­ τήΑ',Κέντρο Επιστημονικοόν Ερευνών,αντίτης αιτήτριας. Α. Σ. Αγγελίδης, γιατην Αιτήτρια. 1882 40 4AAA Λοϊζίδου v. Δημοκρατίας Λ. Κουρσονμπά,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατουςΚαθ' ων η αίτηση. /. Μανρονικόλας, για το Ενδιαφερόμενο Μέρος Ι. Ιωνά. 5 Cur.adv. wit. 10 ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.: Ηαιτήτριαμετηνπροσφυγή αυτή ζητάτηνακύρωσητηςαπόφασηςτηςΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας (ΕΔΥ) μετηνοποίανπροήγαγετον ΙωάννηΙωνάστημό­ νιμη θέση ΕρευνητήΑ, Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών. Ταγεγονόταόπως εξελίχτηκαν έχουν ως εξής: 15 20 ΟΓενικός Διευθυντής,Υπουργείο Παιδείας,με επιστολή του ημερ. 24.1.91, ζήτησε, την πλήρωση μιας κενής μόνιμης θέσης ΕρευνητήΑ', στο Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών(ΚΕΕ). ΕπειδήσύμφωναμετοΣχέδιοΥπηρεσίας ηθέσηΕρευνητήΑ' είναι θέση προαγωγής,η ΕΔΥ στη συνεδρίαση της μεημερομη­ νία 7.2.91 αποφάσισενα επιληφθεί του θέματος πλήρωσης της σε ημερομηνία που θα οριζόταν αργότερα και στη συνεδρίαση να κληθεί ναπαραστείκαιο Διευθυντής του ΚΕΕ. 25 ΣτησυνεδρίασητηςΕΔΥ ημερ.1.11.91,οΔιευθυντήςτουΚΕΕ, σύστησετον ΙωνάΙωάννηπροςεπιλογήγιαπροαγωγήκαιστησυ­ νέχεια,αφούαυτόςαποχώρησεαπότησυνεδρίαση,η ΕΔΥ προ­ χώρησε στηγενικήαξιολόγησηκαισύγκριση τωνυποψήφιων. 30 Η ΕΔΥ, αφού εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία από το Φάκελο Πλήρωσης της θέσης, καθώς και από τους Προσωπικούς Φακέ­ λους και τις Εμπιστευτικές/Υπηρεσιακές Εκθέσεις των υποψη­ φίων καιέλαβε επίσης υπόψητις συστάσεις τουΔιευθυντή, κατέ­ ληξε στο συμπέρασμα ότι ο Ιωνά Ιωάννης,υπερείχε της άλλης υποψήφιας με βάση το σύνολο των καθιερωμένων κριτηρίων (αξία, προσόντα,αρχαιότητα), και αποφάσισενα του προσφέρει προαγωγήστηνεπίδικηθέση. 35 40 Η ΕΔΥ στη συνεδρίαση της με ημερ. 20.11.91 καθόρισε την 1.12.91ως ημερομηνία ισχύος τηςπροαγωγήςτουενδιαφερομέ­ νου μέρους. Ηπροαγωγήδημοσιεύτηκε στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔη­ μοκρατίας μεημερομηνία3.1.92και αρ.γνωστοποίησης
2. 1883 Χατζητσαγγάρης,Δ. Λοϊζίδου ν.Δημοκρατίας

(1993)Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω δημοσίευσης καταχωρήθηκεη παρούσαπροσφυγή. Ο πρώτος λόγος πουπροβλήθηκε απότο δικηγόρο της αιτήτριας για ακύρωση της επίδικης απόφασηςείναι OTLηαιτήτρια υπερέχει σε ειδίκευση, προσφοράκαι πείρα έναντι του ενδιαφε­ ρομένου μέρους. 5 Η επίδικηθέση όπωςπιοπάνωαναφέρεται,είναι θέσηπροα­ γωγής καιηδιαδικασίαπλήρωσης της διέπεταιαπότοάρθρο35 10 τουπερί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμουτου 1990 όπωςαυτόςτρο­ ποποιήθηκε, (ο Νόμος). Σύμφωνα με το εδάφιο

(3)του άρθρου 35 οι διεκδικήσεις των υπαλλήλων για προαγωγήαποφασίζο­ νται μεβάσητην αξία,ταπροσόντα καιτηναρχαιότητα. 15 Στην παρούσα υπόθεση, η αξία των υποψηφίων όπως αυτή διαπιστώνεται απότις ετήσιες εμπιστευτικές/υπηρεσιακές εκθέ­ σεις τους έχει ως εξής:

1. Ιωνά Ιωάννης
2. Λοϊζίδου Άννα 1986 Έ " (8-4-0) 1987 "Ε" (8-4-0) 1988 "Λ.Κ." (7-5-0) 1989 Έ " (8-4-0) 1990 Π.Ι. Ι. Μ.Ι. 7 1 0 20 25 1986 Έ " (10-2-0) 1987 "Λ.Κ." (5-7-0) 1988 1989 "Λ.Κ."(1-11-0) 1990 Π.Ι. Ι. Μ.Ι. 6 2
3. Γιατο 1988 ηαιτήτρια,ζήτησε νααξιολογηθεί απόάλλο λει­ τουργό εκτός τουΠροϊσταμένουτηςγιατίόπωςανέφερεείχεεύλογούς λόγους ναπιστεύει ότι οι εμπιστευτικές εκθέσεις πουθα ετοίμαζε θα ήταν δυσμενείς. Η αξιολόγηση της από άλλο λει­ τουργό ήτανανέφικτηκαιως εκτούτουηαιτήτριαδενέχειαξιο­ λογηθεί για τοπιο πάνω έτος. 30 35 40 Όσον αφοράτα προσόντα η αιτήτριακαι το ενδιαφερόμενο μέρος έχουν περίπου τα ίδιαπροσόντακαι είναι και οι δύοκά­ τοχοι δοκτοράτων σε διαφορετικάθέματαπουαπονεμήθηκανσ' αυτούς απότο Πανεπιστήμιοτης ΛυώνII. 1884 4ΑΛΛ. Λοϊζίδου ν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης,Δ. Η ημερομηνία πρώτου διορισμού είναι καιγιατους δύο η 1.9.
4. 5 10 15 20 25 30 Οδικηγόροςτηςαιτήτριαςγιαστήριξη τουισχυρισμού ότιαυτήυπερέχει, αναφέρθηκεσεέκτακτηυπηρεσία της στοΚΕΕαπό το 1982-1984, και εισηγήθηκε ότιηπρόσθετη πείρατης είναιπα­ ράγονταςπουεμπίπτειστηναξία.Επίσης ισχυρίστηκε ότιη έκτα­ κτηυπηρεσία τηςτηνκαθιστάαρχαιότερηέναντι τουενδιαφερο­ μένου μέρους. Η δικηγόρος τηςΔημοκρατίαςδεναμφισβήτησετο γεγονός ότι ηαιτήτριαπρόσφερε εργασίαστο ΚΕΕπριντο1984, αλλάδεδέχθηκετον ισχυρισμό ότιηπροσφοράτέτοιας εργασίας έγινευπότην ιδιότητατης έκτακτηςυπαλλήλου. Αναφορικά μετονισχυρισμό τουκ. Αγγελίδη,ότιηέκτακτη υπηρεσία τηςαιτήτριας την καθιστά αρχαιότερη,έχει κατ'επα­ νάληψη νομολογηθεί ότιηυπηρεσία ενός υπαλλήλου ωςέκτα­ κτος,ημερομίσθιος κλπ.,δελαμβάνεταιυπόψηγια σκοπούςκα­ θορισμού τηςαρχαιότητας. (Βλ. μεταξύ άλλων ΤάκηΠάρην. Δημοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ. 2941,ΣταύροςΣταύρουκαιΑλλος ν.Δημοκρατίας

(1991)4Α.Α.Δ.317). Είναι επίσης νομολογημένο πως ηπείραδεν αποκτάται μόνο απόκάτοχο μόνιμης δημό­ σιας θέσης αλλά μπορεί να αποκτηθεί και απόάτομο πουκατέ­ χει τη συγκεκριμένη θέσηείτε μόνιμα είτεπροσωρινά ήμεαπό­ σπαση ή σε έκτακτη βάση (Βλ. Καμπανέλλα ν.ΕΔΥ

(1989)3 Α.Α.Δ.2419.Όμως στην παρούσα περίπτωση ακόμακαι αν γί­ νει δεκτόότι ηαιτήτριαπρόσφερε εργασίαυπότην ιδιότητατης έκτακτης υπαλλήλου, ηπείρα αυτή δεν τηςδίνει οποιοδήποτε προβάδισμα έναντι του ενδιαφερομένου μέρους ενόψει τηςυπε­ ροχής τουσε αξία όπως αυτή προκύπτει από το περιεχόμενο τωνεμπιστευτικών εκθέσεων. Ως εκ τούτου καιμεβάση ταόσααναφέρονται πιοπάνωο πρώτος ισχυρισμός της αιτήτριας κρίνεται ανυπόστατοςκαι απορρίπτεται. 35 40 Ο επόμενος λόγοςγιαακύρωσηπουπροβλήθηκεαφοράτηνέλ­ λειψηαντικειμενικότητας στη σύνταξη των εμπιστευτικών/υπηρε­ σιακών εκθέσεων τηςαιτήτριαςαπότους αξιολογούντες λειτουρ­ γούςκαισυγκεκριμένα τονυνΔιευθυντή του ΚΕΕκ. Γ. Γεωργαλλίδηκαιτον πρώηνΔιευθυντή κ. Κ.Κύρρη. Οδικηγόρος τηςαιτήτριαςαναφέρθηκεμελεπτομέρεια σεδιάφορεςυπηρεσιακέςδια­ φορές μεταξύ τηςαιτήτριαςκαι τουεκάστοτε προϊσταμένουτης για τεκμηρίωση του ισχυρισμού γιαύπαρξη μεροληψίας (bias) εκ μέρουςτωνπροϊσταμένων της.Έπίσηςως-ένδειξη μεροληψίαςεκ 1885 Χατζητσαγγάρης, Δ. Λοϊζίδου ν.Δημοκρατίας

(1993)μέρους τουΔιευθυντή αναφέρθηκε στην "κάθετη"κατάτην άπο­ ψη τουπτώση στην αξίατης αιτήτριαςαπόεξαίρετη(10-2-0) το 1986, σε Λίαν Καλή(1-11-0) το 1989. Οδικηγόροςτηςαιτήτριας ισχυρίστηκε επίσης ότι υπήρξε μείωση και σε θέματα που δεν μπορούσε να υπάρχει μεταβολήστην προσφοράτης αιτήτριας. Συνυφασμένος με ταπιο πάνω είναι και ο ισχυρισμός ότι η ΕΔΥ παρέλειψε να προβεί σε δέουσα έρευνα για διαπίστωση ορισμένων γεγονότων όπως για παράδειγμα το ότι οι εργασίες της αιτήτριας είναι πολύ πιο εκτεταμένες και μεγαλύτερης επιστημονικής αξίας απότου ενδιαφερόμενου μέρους, ότι για τις καθυστερήσεις στις εκδόσεις των έργων της αιτήτριαςέφεραν ευθύνηπροϊστάμενοι της,ότι ο πρώηνΔιευθυντής του ΚΕΕ κ. Κύρρης έκανε "κακή" κατά την άποψητου κ. Αγγελίδη κριτική του βιβλίου του ενδιαφερόμενου μέρους ενώ παράλληλα τον αξιολογούσε ως "εξαίρετο",καιότι τοενδιαφερόμενομέροςδεν πληρούσε τους όρους α),β)και2)τουΣχεδίου Υπηρεσίας. 5 10 15 Ο ισχυρισμός για ύπαρξηπροκατάληψηςπρέπει νααποδει­ κνύεται με επαρκήβεβαιότητα,με συγκεκριμένα απτά στοιχεία 20 πουπροσάγονταιαπότοναιτητήήπεριέχονταιστους σχετικούς φακέλουςτηςυπόθεσης. Η ύπαρξητεταμένων σχέσεων από μό­ νητηςδεντεκμηριώνει προκατάληψη. Παραπέμπωσχετικά στις υποθέσεις Christou v. Republic

(1980)3 C.L.R. 437, και Kontemeniotis v. CBC

(1982)3 C.L.R. 1027, όπου στη σελίδα 25 1035 λέχθηκαν ταεξής: "The existence of strained relations between a superior and a subordinate, emanating from their relations at work, stemming from the poor view taken by the superior of the services or 30 conduct of his subordinate, can never found bias. If this were the case, superiors would,in most cases,be excluded from the evaluation of the services of those subordinates of whom they take a poor view." 35 Οι τεταμένες σχέσεις που είχε η αιτήτριαμε τους δύοπροϊ­ σταμένους της και που πηγάζουναπό διαφορές σευπηρεσιακά θέματα δε θεμελιώνουν τον ισχυρισμό για ύπαρξη προκατάλη­ ψης στη σύνταξητων εκθέσεων της. 40 Επίσης το γεγονός ότι η απόδοση της αιτήτριας μειώθηκε από "εξαίρετη" το 1986, σε "λίαν καλή" το 1987 και 1989, δεν αποδεικνύειπροκατάληψη. Είναιδυνατόηαπόδοσηενόςκαθ'όλα εξαίρετουυπαλλήλου να μειωθεί σε κάποιοστάδιοτης υπη1886 4ΑΛΛ. Λοϊζίδου ν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης,Δ. ρεσίας τουχωρίς αυτόνασημαίνει ότι οι εκθέσειςτου δεν είναι αντικειμενικές, όπως επίσης είναι δυνατότακριτήρια γιααξιο­ λόγησηενός προϊσταμένου να είναι πιο αυστηράαπότακριτή­ ρια άλλου προϊσταμένου. 5 10 15 20 25 30 Από την εξέταση των εμπιστευτικών/υπηρεσιακών εκθέσεων της αιτήτριαςπροκύπτει ότι στο σημείο "Νοημοσύνη/Ευφυΐα"η αιτήτρια βαθμολογείται σαν "εξαίρετη" καθόλητηδιάρκειατης υπηρεσίας της στο ΚΕΕ. Στασημεία "ικανότης γραπτής/προφορικής εκφράσεως" βαθμολογείται "εξαίρετη" απότον κ. Κύρρη και ως "λίαν καλή"απότον νυν προϊστάμενο της γεγονός όμως που δεν αποδεικνύει προκατάληψηδεδομένου του ότι ηεκτίμη­ σηγιασυγκεκριμένες ικανότητες ενόςυποψηφίουαπόδύοαξιολογούντες λειτουργούς είναι δυνατόναδιαφέρει. Ηίδιαμείωση σταστοιχεία τηςγραπτήςκαιπροφορικής έκφρασης έγινεαπότον νυνΔιευθυντήκαιγιατοενδιαφερόμενο μέρος. Αναφορικά μετηνετήσια εμπιστευτική έκθεσητηςγιατο 1989 ηαιτήτριαυπέβαλε παραστάσεις μέσοτουδικηγόρου της μεεπιστολέςημερ. 18.4.90και 17.10.90. Τοπεριεχόμενο των επιστολών διερευνήθηκε και η ΕΔΥ σε συνεδρίαση της ημερ. 11.12.90 στα πλαίσια διαδικασίαςπλήρωσης άλλης θέσης στο ΚΕΕαποφάσι­ σε, αφού έλαβε υπόψη και τις απόψεις του Διευθυντή on δεν υπάρχειοτιδήποτε επιλήψιμο στησύνταξητης ενλόγωέκθεσηςΗ απόφαση της ΕΔΥ κοινοποιήθηκε στο δικηγόρο της αιτήτριας στις 6.3.91. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι ο ισχυρισμός για ύπαρξη προκατάληψης εκ μέρους των προϊσταμένων της αιτήτριαςδεν ευσταθεί. Αναφορικάμετονισχυρισμόγιαέλλειψηδέουσαςέρευναςγιατη διαπίστωση των γεγονότων πουαναφέρονταιπιο πάνωκρίνω ότι ούτε αυτός ευσταθεί: Ολα τα σχετικά στοιχεία ήταν ενώπιον της 35 ΕΔΥ είτεγιατίπαρουσιάστηκαναπότοΔιευθυντήείτεγιατίπεριέχοντο στους φακέλους των υποψηφίων. Συγκεκριμένα, ο Διευθυ­ ντήςκατάτησυνεδρίατηςΕΔΥ ημερ.1.11.91κατέθεσεέγγραφοστο οποίοαναφέρονταιοιδημοσιεύσεις των εργασιών των δύουποψη­ φίωνκαιστουςφακέλουςπουήτανενώπιοντηςΕΔΥ υπάρχειεκτε40 νήςαλληλογραφίαπάνωσεδιάφοραθέματαπουήγειρε τόσο η αι­ τήτρια όσο και οδικηγόρος της,καθώςκαι οι απαντήσειςπου δό­ θηκανσχετικάμεαυτά. Αναφορικάμετονισχυρισμό ότιοκ. Κύρ- ρηςέχει δημοσιεύσει "κακή"κριτική του βιβλίου του ενδιαφερόμε­ νου μέρους ενώ τονβαθμολογεί ως "εξαίρετο",ακόμακαι ανθεω1887 Χατζητσαγγάρης, Δ. Λοϊζίδου ν.Δημοκρατίας

(1993)ρηθεί ότι ηκριτικήτουκ.Κύρρηείναιπράγματι"κακή"όπωςανα­ φέρει οκ.Αγγελίδηςδεδομένουτουότιηκριτική ενός έργουενέχει στοιχεία υποκειμενικότητας, παρατηρώ ότι η αξιολόγηση του ως "εξαίρετος" έγινετο 1986 και 1987 πριντηδημοσίευση τουβιβλίου μεβάσητηντότεπροσφοράτουενδιαφερόμενουμέρους. Τοβιβλίο δημοσιεύθηκετο 1988,έτοςπουείχεήδηαφυπηρετήσειοκ. Κύρρης, καιηκριτικήτο 1989.Εξάλλουηαξιολόγησηενόςυπαλλήλουδεβα­ σίζεταιμόνοσεένασυγκεκριμένο τομέατηςεργασίαςτουαλλάλαμ­ βάνεταιυπόψηησυνολική προσφοράτουυπαλλήλου. Ως εκτού­ τουδεβρίσκω ναυπάρχειοποιαδήποτεαντίφασηόπωςυποστηρίζειο ευπαίδευτοςσυνήγορος τηςαιτήτριας. 5 10 Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι το ενδιαφερόμενο μέρος δεν πληρούσε τουςόρους (α)(β)και

(2)τουΣχεδίουΥπηρεσίας, παρα­ τηρώότιοιόροι (α)και(β)αφορούντακαθήκοντακαιευθύνεςπου 15 θαπρέπειναεκτελείουποψήφιοςπουθαεπιλεγεί. Οόρος

(2)αφο­ ρά τααπαιτούμεναπροσόντα για διορισμό στην επίδικηθέσηκαι προνοεί πενταετήτουλάχιστον υπηρεσίαστο ΚΕΕκαι δημοσίευση αξιόλογης επιστημονικής εργασίας προσόντα,πουτο διορίζονόρ­ γανο έκρινε ότι κατείχε το ενδιαφερόμενο μέρος. Η ερμηνεία και 20 εφαρμογήτου Σχεδίου Υπηρεσίας πουδόθηκε απότην ΕΔΥ στην συγκεκριμένηπερίπτωσηήτανεύλογαεπιτρεπτή,καιτοΔικαστήριο δεν μπορεί ναεπέμβει στηνκρίσητουδιορίζοντοςοργάνου. Ο επόμενος νομικός ισχυρισμός πουπροβλήθηκε γιαακύρωσηαφοράτησύσταση τουΔιευθυντή.Οδικηγόρος τηςαιτήτριας ισχυρίστηκε ότι ησύσταση του Διευθυντή ήταν παραπλανητική και αναιτιολόγητηκατά παράβασητου άρθρου35

(4)τουΝόμου που προνοεί για αιτιολογημένες συστάσεις του προϊσταμένου. 25 30 Η σύσταση του Διευθυντή όπως εκτίθεται στο πρακτικότης ΕΔΥ έχει ως εξής: "ΗΛοϊζίδου Αννα έχειεκδώσει δύοεργασίες στηνεπετηρίδα τουΚέντρου.Έχωφέρει μαζίμουτηνπιοπρόσφατη επετηρίδα, στην οποία έχει μια ολοκληρωμένη εργασία. Έχει επίσης υπό εκτύπωση μιαμονογραφίαγιατηνιστορικήσειράτουΚέντρου. ΈχεισυγγραφικήεργασίακαιικανοποιείτοΣχέδιο Υπηρεσίας. Ο Ιωνά έχει μεγαλύτερη ικανότητα στην αξιολόγηση των επί μέρους στοιχείων. Αυτός σε πολύ μικρό χρονικό διάστη­ μα έκδωσε μια μονογραφία, έναν τόμο αυτούσια δικό του, γιατην πατροπαράδοτη αγροτικήκυπριακήοικία.Πέρα από αυτά έχει και άλλες επί μέρους εργασίες. Έχει μια εργασία 1888 35 40 4ΑΛΛ. Λοϊζίδου ν. Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης, Δ. για έκδοση στην επόμενη επετηρίδα. 5 10 15 20 25 30 35 40 Οι δύο υποψήφιοι έχουν περίπου ίσα ακαδημαϊκά προσό­ ντα και ίση αρχαιότητα.Η συγκριτική υπηρεσιακή αξία τους διαφαίνεταιστις Ετήσιες τους Εκθέσεις. Μεβάσητατρίακρι­ τήριαστο σύνολοτους,αξία,προσόντα,αρχαιότητα,αλλάκαι τηνκαθόλαπαρουσίατους στο Κέντρο,προκύπτειότι ο Ιωνά έχειτοπροβάδισμαέναντιτηςΛοϊζίδου. Κατάτηνάποψημου ο Ιωνά δείχνει μεγαλύτερη ικανότητα στην αξιολόγηση και ανάλυσητων επί μέρους στοιχείων της επιστήμης του,τωνθε­ μάτωντου. Ηφετινήαξιολόγηση των δύοερευνητών δενανα­ μένωότι θαανατρέψειταδεδομένατηςυπηρεσιακήςαξιολόγη­ σηςτουςγιαταπροηγούμεναχρόνια.". Οκ.Αγγελίδης εισηγήθηκε ότι ησύσταση όχι μόνο δεν είναιαι­ τιολογημένη όπωςαπαιτείοΝόμος,αλλάεκείναταελάχισταστοι­ χεία που πρόσθεσε ο Διευθυντής βρίσκονται σε σύγκρουση μετα στοιχεία τωνφακέλων,παραπλάνησετην ΕΔΥ καιοδήγησε στημη αποκάλυψηόλων των πραγματικώνστοιχείων που συνέθεταν την υπηρεσιακήεικόνατωνδύουποψηφίων.Ηέλλειψητηςαιτιολογίας απότη μια,συνέχισε,αλλάκυρίως ηπλάνηπουδημιούργησε στην ΕΔΥ είναιλόγοςπουπρέπειναοδηγήσειτηνυπόθεσησεακύρωση. Αντίθετα ηκα. Κουρσουμπά ισχυρίστηκε ότι η σύσταση του Διευθυντή είναι πλήρως αιτιολογημένη και ικανοποιεί τις προ­ ϋποθέσεις του άρθρου35

(4)τουΝόμου. Ησύσταση τουΔιευθυ­ ντή όπως αυτή εκτίθεται στο πρακτικό ανέφερε, σε συνδυασμό με το έγγραφο που αυτός κατέθεσε αναφορικάμε τις δημοσιεύ­ σειςτων υποψηφίων,αποτελούν ουσιαστική καιπλήρηαιτιολογιαγιατησύσταση του. Οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι προέβηκαν σε εκτενή ανάλυση της νομολογίας πάνω στο θέμα σε μια προσπάθεια στήριξης των αντίστοιχων θέσεων τους. Πα το τι συνιστά επαρκήαιτιολογία σύμφωνα με το άρθρο 35

(4)του Νόμουυπάρχουνδιισταμένες δικαστικέςαποφάσεις. Υπάρχει απότη μιαηάποψηότι οι συστάσεις του προϊστα­ μένου δεν θεωρούνται άκυρες από έλλειψη αιτιολογίας απλώς γιατίείναισύντομες ήλακωνικές αρκείνασυνάδουν μεταστοιχείατων φακέλων. Η άλληάποψηυποστηρίζει ότι οι συστάσεις δενείναιδυνατόναβασίζονταιμόνοστατρίακριτήριαγιατίαυ­ τές διακριβώνονται από τις εκθέσεις και τους φακέλους στους οποίους ηδιάταξη κάμνει ρητή μνεία. 1889 Χατζητσαγγάρης, Δ. Λοϊζίδου ν.Δημοκρατίας

(1993)Πρόσφατα,οΔικαστήςΠογιατζής,στηναπόφασητουστηνυπό­ θεση Αίγλη Παντελάκηκ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1993)4 Α.Α.Δ.1686, προέβηκε σε ανασκόπηση τηςμέχρι σήμερα νομολογίας επί του προκειμένου (σελ. 1690-1695).Μεβάσηταγεγονότα στην υπόθεση εκείνη, ο Δικαστής Πογιατζής,αφούυιοθέτησε την απόφασητου 5 Δικαστή Νικήτα,στην υπόθεση ΓεώργιοςΛο'ιζίδης κ.ά.ν. Δημο­ κρατίας

(1992)4Α.Α.Δ.4742καιτην απόφασητουΔικαστήΣτυ­ λιανίδη,στην υπόθεσηΝίκηΠολυκάρπου ν.Δημοκρατίας

(1993)4 Α.Α.Δ. 72(πουυποστηρίζουνότιοισυστάσεις δενείναιδυνατόνα βασίζονται μόνο πάνωστατρίακριτήριαγιατί αυτέςδιακριβώνο- 10 νταιαπό ταστοιχείατωνφακέλων),κατέληξε στοσυμπέρασμαότι ησύσταση τουΔιευθυντήήτανπαντελώςαναιτιολόγητηκαιπαρά­ νομη ωςαντιβαίνουσαστη διάταξητουάρθρου 35

(4)τουΝόμου. ΤηνάποψητωνΔικαστώνΣτυλιανίδη,ΠογιατζήκαιΝικήταυιοθέ­ τησεπολύπρόσφατακαιοΔικαστήςΑρτεμηςστηνυπόθεσηΑνδρέ- 15 αςΘεοδούλουν.Δημοκρατίας

(1993)4Α.Α.Δ. 1853. Είχα την ευκαιρία νααναφερθώ στις πιοπάνω αποφάσεις των Δικαστών Στυλιανίδηκαι Νικήτατιςοποίες και υιοθέτησα στην απόφασημου στην υπόθεση Αντ;ωνιοςΙ. Αντωνίου ν.Δημοκρατίας

(1993)4 Α.Α.Δ. 923,την οποία επικαλέστηκε ο κ. Αγγελίδηςγιαναυποστηρίξει τηθέσητουότι ησύσταση τουΔι­ ευθυντή είναι στην προκειμένη περίπτωσηαναιτιολόγητη. 20 Έχοντας υπόψητιςσυστάσεις του Διευθυντή στην παρούσα 25 υπόθεσηόπως εκτίθενται στοσχετικό πρακτικότηςΕΔΥ, καθώς καιτοέγγραφοπουκατέθεσε ενώπιον τηςΕΔΥ, κρίνωότιη σύ­ σταση του είναι επαρκώς αιτιολογημένη, περιέχει πρόσθετα στοιχεία απ' όσαμπορούν να συναχθούν από το περιεχόμενο των φακέλων,καιδεν συγκρούεται μεαυτά. ΗυπόθεσηΑντωνί· 30 ον (πιο πάνω)δενεφαρμόζεται γιατί εκεί στησύσταση του Δι­ ευθυντή γινόταν μόνο απλή αναφοράστατρία νομοθετημένα κριτήρια χωρίς νααναφέρεται οποιοδήποτε επιπρόσθετο στοι­ χείο πουσυνέβαλε στην προτίμηση τουΔιευθυντή. 35 Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι ησύσταση του Διευθυντή είναι πεπλανημένη επειδή ο Διευθυντής τουΚΕΕαπέφυγενα παρουσιάσει όλη την προσφοράτης αιτήτριαςστοΚΕΕ, καθώς επίσης και νααναφέρειτησυμμετοχή τηςσαν εκπρόσωπος του ΚΕΕστησυμβουλευτική επιτροπήτουΔήμουΛάρνακαςκαισαν μέλοςτης συγγραφικής ομάδαςγιατησυγγραφήτουβιβλίου "Η ιστορία της Λάρνακας", θεωρώ ότι αυτός δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Οι δημοσιεύσεις καιτωνδύουποψηφίων ήταν ενώπιοντης ΕΔΥ. Γιατησυμμετοχή τηςστησυμβουλευτική επι1890 40 4 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 Λοϊζίδου ν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης,Δ. τροπήτουΔήμου Λάρνακαςη αιτήτριακάνειαναφορά στις ετή­ σιες εμπιστευτικές εκθέσεις της των ετών 1988 και 1989 και ως εκ τούτου το γεγονός αυτόήτανήδηενώπιον της ΕΔΥ. Αναφο­ ρικά με τον ισχυρισμό που προβλήθηκε επανειλημμένα ότι δηλαδή ταπερισσότερα άρθρατου ενδιαφερομένου μέρους έχουν δημοσιευτεί σε έντυπαπουδεν εκδόθηκαναπότο ΚΕΕ σεαντί­ θεση με ταδικάτης αιτήτριας, παρατηρώότι ο όρος 2 τουΣχε­ δίου Υπηρεσίας (απαιτούμεναπροσόντα) αναφέρεταιαπλώς σε "δημοσίευση αξιόλογης επιστημονικής εργασίας" χωρίς να περιορίζει τηδημοσίευση σε εκδόσεις του ΚΕΕ μόνο. Καταλήγονταςκαιμεβάσηόλαταενώπιον μουστοιχεία βρί­ σκω ότι η αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει "έκδηλη υπεροχή" όπως η έννοια αυτή επεξηγήθηκε από το Δικαστή Πική στην υπόθεση Χ'Τάββα ν.Δημοκρατίας

(1982)3 C.L.R. σελ. 76 και υιοθετήθηκεαπότηνΟλομέλεια στηνυπόθεσηΧ'Ίωάννου ν.Δη­ μοκρατίας

(1983)3 C.L.R. σελ. 1041. Η απόφαση της ΕΔΥ να προαξει το ενδιαφερόμενο πρόσωπο στην επίδικηθέση ήτανεύ­ λογαεπιτρεπτήκαιτοΔικαστήριο δεν μπορεί ναυποκαταστήσει τηδικήτουκρίση. (Βλ. ΚλέαρχοςΜιλτιάδουςκαι Άλλοι ν.Κυ­ πριακήςΔημοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ. 1318.) Για όλους τους JCLOπάνω λόγους η προσφυγή αποτυγχάνει και η απόφασηπροαγωγής του ενδιαφερομένου μέρους επικυρώνεται. Δεν εκδίδεται διαταγήγιαέξοδα. 30 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1891