clr/1993/1993_4_1909.pdf

(1993)Για τηνεπίλυση τηςδιαφοράςήταν απαραίτητηηλήψη υπόψη προηγουμένωναποφάσεωντουΔικαστηρίουεπίτουθέματος,οιοποί­ εςήτανδεσμευτικές γιατουςδιαδίκους,συνεπείατουδεδικασμένου. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτηνπροσφυγή, αποφάσισε ότι: 5

1. Τοπρώτοθέμαπουχρήζει εξέτασης είναικατάπόσοτοΔικαστή­ ριο τούτο έχει αρμοδιότητανα επιληφθεί της προσφυγής.Τοθέ­ μαδενέχειεγερθεί απότους διαδίκους,αλλάτοκατάπόσοτοΔι10 καστήριο έχει δικαιοδοσία ναεκδικάσει προσβαλλόμενη πράξη αποτελεί θέμαδημοσίας τάξηςπουεξετάζεται αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο.Όπωςέχεικατ'επανάληψηνομολογηθεί, συλλογι­ κήσύμβαση,εκτός εανενσωματωθεί σε ΝόμοήΚανονισμό,δε δη­ μιουργεί δικαιώματαστη σφαίρατου δημόσιου δικαίουκαι δεν 15 μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής κάτω από το Αρθρο 146 τουΣυντάγματος.
2. Εκτός απότην ενσωμάτωση της συλλογικής σύμβασης σεΝόμοή Κανονισμούς που θεσπίζονται απότο αρμόδιοόργανο ώστε αυτήνακαταστείκανόναςδικαίου,αυτήμπορεί νακαταστείκανό­ ναςδικαίουανενσωματώθηκε στηνπρακτικήτου Ιδρύματος. Βλ. την υπόθεσηDroussiotis v. C.B.C. 20 Στην παρούσαυπόθεση, έστω και ανησυγκεκριμένη συλλογική σύμβαση μετηνοποία εφαρμόστηκε ηαναδιοργάνωση,δενέχει ενσωματωθεί σεΝόμοήΚανονισμούς, αυτήτέθηκε σεεφαρμογή από το 1982 και έχεικαταστεί μέρος της πρακτικήςτου ΡΙΚ. 25 Κάτω από τις περιστάσεις, ηπροσφυγή είναι παραδεκτήκάτω από τοΑρθρο 146 του Συντάγματος. 30
3. Το Δικαστήριο τούτο δεν μπορεί να επέμβει καινα ακυρώσει απόφαση της διοίκησης, η οποία στηρίζεται σε προγενέστερη απόφασηΔικαστηρίου. Για τοίδιο ακριβώς θέμα (τον επηρεασμό του υπηρεσιακούκαθε­ στώτος τουαιτητήαπότηναναδιάρθρωσητου 1982) υπάρχουνδύο αποφάσεις οιοποίες αντιμετωπίζουν διαφορετικάτο θέμακαι εκ­ φράζουν αντίθετες απόψεις.ΤοΔικαστήριο τούτο δενμπορεί να αποφανθεί γιατηνορθότητατης μιας έναντι της άλλης. Με τέτοια εξουσία μόνο ηΟλομέλεια του Δικαστηρίου περιβάλλεται καιτο όλο θέμα θαμπορούσε νακριθεί τελεσίδικα μόνο μεέφεση στην Ολομέλεια, διαδικασίατην οποία αρχικά επέλεξεοαιτητής,αλλά 1910 35 40 4ΑΑΛ. Δαμιανούv. Ρ.Ι.Κ. στη συνέχεια, απέσυρε. Ωςεκτούτου η προσφυγή θαπρέπεινα απορριφθεί. 5
4. Ένας δεύτερος λόγος που συνηγορεί υπέρ της απόρριψηςτης προσφυγής είναι καιτογεγονός ότιο αιτητής αποδεχόμενοςτο διορισμό στηθέσηΛειτουργού ΠρογραμμάτωνΑ, Κλ.Α10χωρίς την ταυτόχρονη επιφύλαξητων δικαιωμάτων του,έχει απωλέσει οποιοδήποτε έννομο συμφέρον πουείχεγιαπροσβολή της επίδι­ κηςαπόφασης. 10 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 15 Evangelou andOthers v.C.B.C.

(1985)3C.L.R. 1410, Damianos andAnother v.C.B.C.

(1987)3C.L.R. 848, Droussiotis v.C.B.C.

(1984)3C.L.R. 511, 20 Παπαδόπουλος v.P.I.K.

(1991)4Α.Α.Δ. 197, Ανδρέου v.P.I.K.

(1993)4Α.Α.Δ.

1. 25 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 4.9.91, μετην οποία δεν ένταξαν τον αιτηχή στην κλίμακα Α10 απόΐ.1.
2. 30 Κ.Λο'ίζου, γιατον Αιτητή. Π.Πολυβίου, γιατους Καθ' ωνηαίτηση. Cur. adv. vult. 35 ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Μετην παρούσα προσφυγή ο αιτητής ζητά την πιόκάτω θεραπεία: 40 "Δήλωση τουΔικαστηρίου ότιη απόφαση του καθ' ουη αίτηση ημερ. 4.9.91 (ΠαράρτημαΑ στην παρούσα αίτηση)με την οποία δεν έχουν εντάξει τον αιτητή στην Α10από 1.1.81 στα πλαίσια ίσης μεταχείρησης και/ή της αναδιάρθρωσης και/ήτουπροηγηθέντος δεδικασμένου, είναι άκυρηχωρίςνο­ μικό αποτέλεσμα". 1911 Αρτεμης,Δ. Δαμιανού ν.Ρ.Ι.Κ.

(1993)Ταγεγονότα έχουν ως εξής: Ο αιτητής διορίστηκε το 1980 στη θέση Λειτουργού Προ­ γραμμάτων στο ΡαδιοφωνικόΊδρυμαΚύπρου (ΡΙΚ)στη μισθο­ λογική κλίμακα6/

1. 5 Το 1982 υπογράφηκεσυλλογική σύμβασημεταξύτουΡΙΚκαι της Συντεχνίας που είχε σαν αποτέλεσμα την αναδιοργάνωση των θέσεων των υπαλλήλων. 10 Μέσα στα πλαίσια της αναδιοργάνωσης η θέση Λειτουργού Προγραμμάτων καταργήθηκεκαι δημιουργήθηκαν οι εξής νέες οργανικές θέσεις: Λειτουργοί Προγραμμάτων Α (Κλ. Α10) Λειτουργοί Προγραμμάτων Β (Κλ. Α8/9) Λειτουργοί Προγραμμάτων Γ (Κλ.Α4/7). 15 Όσοναφοράτουςυπαλλήλους πουήδηυπηρετούσανστοΡΙΚ αποφασίστηκε όπως αυτοί τοποθετηθούν στη θέση Λειτουργού 20 Προγραμμάτων Α με την προσθήκη σε παρένθεση (Προσωπικός Τίτλος). Οι υπάλληλοι αυτοί, μεταξύ των οποίων και ο αιτητής, τοποθετήθηκαν στη μισθολογική κλίμακα Α8/9 αναδρομικά από 1.1.
2. Το 1983 ο αιτητής και άλλοι επηρεαζόμενοι συνάδελφοι τουπροσέφυγαν στο Ανώτατο Δικαστήριο κατάτηςτοποθέτησης 25 τους στην πιό πάνω κλίμακα. (Βλ. Ενangelοu and Others v. C.B.C.

(1985)3 C.L.R. 1410).To Δικαστήριο αποφάσισε,μεταξύ άλλων,ότι συλλογική σύμβαση,εκτός ανενσωματωθεί σενόμο ή κανονισμό, δε δημιουργεί δικαιώματα στη σφαίρατου δημόσιου δικαίου. Στη συνέχεια, αποφάνθηκεότι παρόλον ότι οι αιτητές 30 δενείχανυποστεί χρηματικήβλάβηεφόσοντοποθετήθηκανσεψη­ λότερη μισθολογική κλίμακα,εντούτοις επηρεάστηκε αρνητικάη υπηρεσιακή τους κατάστασηλόγω της αναδιάρθρωσηςκαι ως εκ τούτου ακύρωσε την επίδικη απόφαση: 35 that since the post of Programme Office B, Scale 8/9, which is the scale to which the applicants were emplaced is a post of inferior status compared to that of aProgramme Officer A, the 40 status and authority of the applicants has, irrespective of any financial detriment, been diminished; that as a result of the re­ structuring of the establishment theapplicants wereentitled by virtueof theirvestedrightsinthepreviouspost,tobe emplaced 1912 4ΑΛΛ. Δαμιανού ν. Ρ.Ι.Κ. Αρτεμης,Δ. to an existent organic post under the new structure, with corresponding dutiesandresponsibilities; andthat,accordingly, the subjudice decision mustbeannulled." 5 10 To ΡΙΚ εφεσίβαλετηνπιόπάνωαπόφασηαλλάη έφεσητελι­ κά απεσύρθη. Στις 28.11.85 το ΡΙΚ αποφάσισενα επανατοποθετήσει τον αιτητή στη θέση Λειτουργού Προγραμμάτων στη μισθολογική κλίμακαΑ8/9 από1.1.81. Ο αιτητής προσέφυγε και πάλι στο Δικαστήριο κατά της απόφασης αυτής. (Βλ. Damianos andAnother Υ. C.B.C.

(1987)3 C.L.R.848). 15 20 25 30 35 40 Το Δικαστήριοαπέρριψετηνπροσφυγήαφούαποφάσισεότι η απόφασηστηνυπόθεσηEvangelou (πιό πάνω)δεδιαμόρφωσε οποιοδήποτεδικαίωματουαιτητή,ούτετοντοποθέτησεσεοποι­ αδήποτε άλλη συγκεκριμένηθέση,παρά μόνο ακύρωσε τοποθετήσεις στο ΡΙΚ που έγιναν σύμφωναμε συλλογική σύμβασησε μηοργανικέςθέσειςγιατίθαέπρεπεο αιτητής καιάλλοιυπάλ­ ληλοι να είχαντοποθετηθείσε οργανικέςθέσεις λόγωκεκτημέ­ νων δικαιωμάτων στηνπροηγούμενητουςθέση. Το Δικαστήριοκατέληξεστηνπιο πάνωαπόφασηαφούόπως είπεστησελ.851: 'The SupremeCourtinitsrevisional jurisdiction in administrative law matters is not a court of appeal,it therefore cannot reach a decision as tohow thedecision of theadministrative organ ought to have been. It only decides whether in thecircumstances such decision of theorgan underrecourse was proper andcorrect or not. Ifsuchdecision isannulled, theorgan itself istheappropriate organ toreconsider thematterinthelight of the judgment ofthe Courtand toreachanew decision. Consequently the effect of the aforesaid judgment in cases Nos. 170/83 and 258/83, was only that such decision of the respondent Corporation was wrong and was therefore annulled and notthatthe applicantsshouldhavebeenemplacedin the post ofProgrammeOfficer A,A.10,asalleged." Ο αιτητήςκατεχώρησεέφεσηεναντίοντηςπιόπάνω απόφα­ σης. Κατάτηνακρόασητηςέφεσηςκαικατόπιν εισηγήσεωςτης 1913 Αρτεμης,Δ. Δαμιανού ν.Ρ.Ι.Κ.

(1993)Ολομέλειας τουΔικαστηρίουέγινεδήλωσηαπότοδικηγόροτου ΡΙΚ ότι τοΔιοικητικό Συμβούλιοθαεπανεξετάσει τοθέμα. Με­ τά τηδήλωση ο αιτητήςαπέσυρε την έφεση για να μπορέσει το ΡΙΚ να επανεξετάσει τηναπόφασητου. 5 Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΡΙΚ στην συνεδρίαση του ημερ.12.7.91επανεξέτασετοόλο θέμακαιαποφάσισεότι τοαίτη­ ματουκ. ΔαμιανούγιαένταξηστηθέσηΛειτουργού Προγραμμά­ τωνΑ στηνκλίμακαΑ10 αναδρομικάαπό 1.1.81 δενμπορείναγί­ νει αποδεκτό. Στον αιτητήστάληκε απότο Γενικό Διευθυντή του 10 ΡΙΚηεξήςεπιστολήημερ.4.11.91,τοπεριεχόμενοτηςοποίαςαπο­ τελείτοαντικείμενο τηςπαρούσαςπροσφυγής. "Αναφέρομαι σ' επιστολή σας προς το Διοικητικό Συμ­ βούλιο ημερ. 20.4.91 και σας πληροφορώ ότι το Συμβούλιο έχει επανεξετάσει το θέμα στο οποία αναφέρεσθε στην επι­ στολήσας και κατόπινεπισταμένης μελέτης όλων των στοι­ χείων σχετικά μετο θέμααποφάσισεταακόλουθα: (i)Τοαίτημασαςγια ένταξη στη θέση Λειτουργού Προγραμμάτων Α' στην κλίμακαΑ10 αναδρομικά από 1.1.1981δεγί­ νεταιαποδεκτό. (

1. ii)Ο τίτλος της θέσης σας θα εξακολουθήσει να είναι Λει­ τουργόςΠρογραμμάτων(Programme Officer). 15 20 25 (iii) Τακαθήκοντατης θέσης Λειτουργού Προγραμμάτωνεί­ ναι αυτά πουαναφέρονταιστο ΣχέδιοΥπηρεσίας της θέσης Programme Officer. 30 (
2. iv)Η μισθολογική κλίμακα της θέσης από 1.1.1981καθορί­ ζεται η Α8/9 (συνδυασμένη κλίμακα) με την πιθανότητανα ενταχθείτεστην Α10 αφούφθάσετεστην κορυφήτηςΑ8/9, με τηδιαδικασία της Συμβουλευτικής ΕπιτροπήςΕπιλογής που θα κρίνει την καταλληλότητα ένταξης σας στην Α10 χωρίς συναγωνισμό μεάλλουςυποψηφίους,όπωςπροβλέπειησυμ­ φωνία Αναδίοργάνωσης/Αξιολόγησης 1981." Εντωμεταξύστις30.3.92προσφέρθηκεστοναιτητή"διορισμός στη μόνιμηθέση τουΛειτουργού Προγραμμάτων Α' Ραδιοφώνου στηνκλίμακαΑ10". Οαιτητήςσυμπλήρωσετη"δήλωσηαποδοχής" που περιείχετο στο έντυπο τηςπροσφοράςστις 10.4.92 αποδεχό­ μενος το διορισμό του.Στις 13.4.92απέστειλε επιστολή στοΓενι­ κόΔιευθυντήτουΡΙΚστηνοποίανανέφερεότιαποδέχεταιτοδιο1914 35 40 ί 4ΑΛΛ. Δαμιανού ν.Ρ.Ι.Κ. Αρτεμης, Δ. ρίσμό στη πιο πάνωθέσημε πλήρη επιφύλαξη των δικαιωμάτων του που απορρέουν από την απόφαση258/83του Ανωτάτου Δι­ καστηρίου (Evangelou case) (πιο πάνω). 5 10 15 Οι νομικοί λόγοι για ακύρωση που προβλήθηκαν από το δι­ κηγόρο του αιτητή είναι οι εξής:

(1)Η απόφαση τωνκαθ' ων η αίτησηαποτελεί δυσμενή διάκριση σεβάροςτουαιτητήεπειδήοικαθ' ωνη αίτησηεφάρμοσαντη συλλογικήσύμβαση μερικώςκαιεπιλεκτικά.Όσοναφοράτον αιτητήδεν την εφάρμοσαν και τον διόρισαν σε θέσηηοποία καταργήθηκε από τη Σύμβαση, εφόσον το αποτέλεσμα των αποφάσεωνEvangelouκαιDamianos(πιοπάνω) ισχυρίζεται ο δικηγόρος του αιτητή,ήταν να κηρύξει τη συμφωνία αναδιοργάνωσης άκυρη και μηεφαρμόσιμη σανκανόνα δικαίου.

(2)Η απόφαση των καθ' ων ηαίτηση είναι αναιτιολόγητη και ελήφθη καθ'υπέρβαση εξουσίας. 20 25 30 Αντίθετα, οδικηγόρος του ΡΙΚ ισχυρίζεται ότι: (Ι)Ο αιτητής βασίζει την όλη υπόθεση του στο ότι η απόφαση στην Evangelou (πιο πάνω) του έχει δώσει ουσιαστικά δι­ καιώματα,και ιδιαίτερατο δικαίωμανατοποθετηθεί στηθέση Λειτουργός Προγραμμάτων Α, στην Κλίμακα Α10, ανα­ δρομικά απότην 1.1.1981.

(2)Η επίδικηαπόφαση ημ. 12.7.1991 κανέναέννομο συμφέρον του αιτητήπαραβλάπτεικαι/ήδυσμενώς επηρεάζει,γιατί το σχέδιο υπηρεσίας και τα καθήκοντα του αιτητή παραμένουν τα ίδια όπωςκαιπροηγουμένως,καιαναβαθμίζεταιη μισθολογική κλί­ μακαπουκατείχε προηγουμένως. Η επίδικηαπόφασηδενμπο­ ρείναθεωρηθεί δυσμενής γιατον αιτητήκαιγι' αυτόοαιτητής στερείται εννόμου συμφέροντος νατην προσβάλει. 35 40

(3)Πέραν των πιο πάνω,με την αποδοχήτου πρόσφατου διορι­ σμού στη μόνιμη θέσηΛειτουργούΠρογραμμάτων Α στοΡα­ διόφωνο, Κλίμακα Α10, ο αιτητής δέχεται το τι ζητούσε, με αποτέλεσμα ναέχει χάσει οποιοδήποτε έννομο συμφέρον δυνατό να είχε, επειδή ηεπιφύλαξη των δικαιωμάτων του,που αναφέρεται στην επιστολή της 13.4.92 δεν έγινε ταυτόχρονα μετην αποδοχήτης προσφοράς του διορισμού.

(4)Ηεπίδικη απόφαση είναι απόλυτα νόμιμη, συνοδεύεται από 1915 Αρτεμης,Δ. Δαμιανούν.Ρ.Ι.Κ.

(1993)επαρκή αιτιολογία,και έγκειται εντός της εξουσίας και αρ­ μοδιότητας των καθ' ων η αίτηση. Τοπρώτοθέμαπουθεωρώότιχρήζειεξέτασης είναικατάπό­ σοτοΔικαστήριο τούτοέχει αρμοδιότηταναεπιληφθείτηςπρο5 σφυγής. Το θέμα δεν έχει εγερθεί από τους διαδίκους αλλά το κατά πόσο το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει προ­ σβαλλόμενη πράξηαποτελεί θέμαδημόσιας τάξης πουεξετάζε­ ται αυτεπάγγελτααπότοΔικαστήριο.Όπως έχει κατ' επανάλη­ ψηνομολογηθεί, συλλογική σύμβαση, εκτός εανενσωματωθεί σε 10 νόμο ήκανονισμό, δεν δημιουργεί δικαιώματαστη σφαίρατου δημόσιου δικαίου και δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγήςκάτωαπότοΑρθρο 146 τουΣυντάγματος. (Βλ. Χαρίλαος Παπαδόπουλος ν.ΡΙΚ

(1991)4Α.Α.Δ. 197 καιτηνπρό­ σφατη απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση Γρηγόρης 15 Ανδρέου ν.ΡΙΚ

(1993)4Α.Α.Δ. 1750.) Εκτός απότην ενσωμάτωση της συλλογικής σύμβασης σενό­ μοήκανονισμούς πουθεσπίζονταιαπότοαρμόδιοόργανοώστε αυτήνακαταστείκανόναςδικαίου,αυτήμπορείνακαταστείκα- 20 νόνας δικαίουανενσωματώθηκε στηνπρακτικήτου Ιδρύματος. Στην υπόθεση Droussiotis v. C.B.C.

(1984)3 C.L.R. 511, οΠικήςΔ. στις σελ. 511 και512 είπε: "Whereas in Kontemeniotis we pointed out that a collective 25 agreement does not, of itself,create rights or liabilities in the domain of public law, we werecareful topoint out this may be thecasewhere provisionsof thecollectiveagreement are made part of the Regulations of an administrative authority. And by the same logic,it canbe confidently predicated,thesame result 30 is achieved whenever theprovisions of a collective agreement are made part of the practice of an administrative authority. Provided always such practice is consonant with the law and compatible with the dictates of sound administration." 35 Στην παρούσα υπόθεση,έστωκαιανη συγκεκριμένη συλλογική σύμβασημετηνοποίαεφαρμόστηκεηαναδιοργάνωση,δεν έχει εν­ σωματωθείσενόμοήκανονισμούς,αυτήτέθηκεσεεφαρμογήαπότο 1982καιέχει καταστείμέρος τηςπρακτικήςτουΡΙΚ. 40 Κάτωαπότις περιστάσεις,φρονώότι ηπροσφυγήείναι πα­ ραδεκτήκάτωαπότο Αρθρο 146 του Συντάγματος και θα προ­ χωρήσωνα εξετάσωτηνουσίατηςυπόθεσης. 1916 4ΑΛΛ. 5 10 Δαμιανού ν.Ρ.Ι.Κ. Αρτεμης, Δ. Ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση αναφέρθηκε στο έννομο συμφέρο του αιτητή, ισχυριζόμενος ότι η υπόθεσηEvangelou (πιόπάνω)όπως ερμηνεύθηκε στην υπόθεση Damianos(πιόπά­ νω)δεδιαμορφώνει οποιοδήποτεδικαίωματουαιτητή.Επιπρόσθετα, τα καθήκοντατου αιτητή παραμένουντα ίδια ενώ η μι­ σθολογική του κλίμακα αναβαθμίστηκε με αποτέλεσμα να μην έχει επηρεαστεί οποιοδήποτε έννομο συμφέρον τουαιτητή. Εξέτασητουισχυρισμού αυτούσυνεπάγεταιτηνεξέτασητηςουσίας τηςυπόθεσης με αναφορά στις δύοαποφάσειςπου αναφέρο­ νταιπιόπάνω,καιπουσχετίζονται άμεσαμετουπόεξέτασηθέμα. Στοσημείοαυτόθεωρώορθόνααναφέρωότικαιοιδύοαποφάσεις (EvangelouκαιDamianos)αποτελούνδεδικασμένοκαιηπαρούσα προσφυγήδεν μπορείνακριθείχωρίς αναφοράσ' αυτές. 15 20 25 30 35 Το Δικαστήριο στην υπόθεση Evangelou αναγνώρισε ότι με την εφαρμογή της αναδιοργάνωσης είχε επηρεαστεί αρνητικάη υπηρεσιακήκατάσταση(status)του αιτητήκαιάλλων επηρεαζό­ μενων υπαλλήλων καιότι θαέπρεπεοαιτητήςκαιοι άλλοιεπηρεαζόμενοι υπάλληλοι ναείχαν τοποθετηθεί σεοργανικέςθέσεις λόγωκεκτημένων δικαιωμάτωνστην προηγούμενη τους θέση. Μετάτηνπιόπάνωαπόφαση,τοΡΙΚόφειλεναεπανεξετάσειτο όλο θέμαέχοντας πάντοτευπόψητηναπόφασηκαισεπλήρη συμμόρφωση με αυτή,όπως επιβάλλει το Αρθρο 146.5 του Συντάγμα­ τος. Κατάτηνεπανεξέτασηκαιμετηναπόφασητουτης28.11.85το ΡΙΚ επανατοποθετείτουςαιτητέςστηθέση στην οποίατουςτοπο­ θέτησεαρχικά,ενέργειαπουκρίθηκεαπότοΔικαστήριο ότιτουςεί­ χεαφαιρέσεικεκτημέναδικαιώματα.ΤοΡΙΚ όφειλε,σύμφωναπάντοτε μετηναπόφασητουΔικαστηρίου,νατοποθετήσει τουςαιτητέςσευπάρχουσεςοργανικέςθέσεις(existentorganicposts). Ο αιτητής στη συνέχεια, όπως ήδη αναφέρθηκε πιο πάνω, προσέφυγε στο Δικαστήριο εναντίον της επανεξέτασης και της απόφασηςτης28.11.85. ΤοΔικαστήριο στηDamianos,γιατους λόγους που αναφέρονται στην απόφαση, αποφάνθηκεότι κατά την επανεξέταση το ΡΙΚ ορθάτοποθέτησε τους αιτητές στις θέ­ σεις που κατείχαν προηγουμένως και ότι με την επανεξέταση υπήρξε συμμόρφωση με την απόφασηστην Evangelou: 40 "Consequently,the respondent Corporation in complyingwith thejudgment of the Court correctly emplacedthe applicantsin their oldpost". 1917 Αρτεμης,Δ. Δαμιανούν.Ρ.Ι.Κ.

(1993)Το ΡΙΚ με την απόφασητου της 12.7.91που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής, επανεξέτασε το θέμα λαμβάνοντας υπόψη τηναπόφαση στην υπόθεση Damianosκαι ηοποίααποτελεί δεδικασμένο.ΤοΔικαστήριο τούτο δεν μπορεί να επέμβει και να ακυρώσει απόφαση της διοίκησης η οποία στηρίζεται σε προγενέστερη απόφασηΔικαστηρίου. 5 Συνοψίζοντας, θα έλεγα ότι για το ίδιο ακριβώς θέμα (τον επηρεασμό του υπηρεσιακού καθεστώτος του αιτητή από την αναδιάρθρωση του 1982) υπάρχουν δύο αποφάσεις οι οποίες 10 κατά τηδικήμουεκτίμηση αντιμετωπίζουνδιαφορετικάτοθέμα και εκφράζουν αντίθετες απόψεις. Το Δικαστήριο τούτο δεν μπορεί να αποφανθείγιατην ορθότητα της μιας έναντι της άλ­ λης. Με τέτοια εξουσία μόνο ηΟλομέλεια τουΔικαστηρίου πε­ ριβάλλεται και το όλο θέμα θα μπορούσε να κριθεί τελεσίδικα 15 μόνο με έφεση στην Ολομέλεια, διαδικασία την οποία αρχικά επέλεξε ο οατητής,αλλά στη συνέχεια, απέσυρε. Ως εκ τούτου η προσφυγή θαπρέπει νααπορριφθεί. Έναςδεύτερος λόγος πουσυνηγορεί υπέρτηςαπόρριψηςτης προσφυγής είναι και το γεγονός ότι ο αιτητήςαποδεχόμενος το διορισμό στη θέση Λειτουργού Προγραμμάτων Α, Κλ. Α10 χω­ ρίς τηνταυτόχρονη επιφύλαξητων δικαιωμάτωντου,έχει απωλέσεί οποιοδήποτε έννομο συμφέρο που είχε για προσβολή της επίδικης απόφασης. Αναφορικά με τον ισχυρισμό για έλλειψη αιτιολογίας της επίδικης απόφασης, θεωρώ ότι η αιτιολογία συμπληρώνεται επαρκώς απόταστοιχεία τουφακέλουκαι συγκεκριμένα το Ση­ μείωμα του Γενικού Διευθυντή προς το Διοικητικό Συμβούλιο του ΡΙΚ ημερ. 12.3.81. 20 25 30 Πα όλους του πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς διάταγμα για έξοδα. 35 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. 1918