← Κύπρος

clr/1993/1993_4_1942.pdf

(1993)10Σεπτεμβρίου, 1993 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής] ΣΠΥΡΟΣ Ν.ΑΡΑΠΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 935/91) Λέξεις και Φράσεις — Όρος "συνήθηςδιαμονή"—Άρθρο 20) τουπερί ΦορολογίαςΚεφαλαιουχικών Κερδών Νόμου του 1980(Ν. 52/80)— Έννοια από τηνομολογίακαι ωςπροςδιαφόρουςνομικούςκλάδους — Κατοικία ειδικά για σκοπούςφορολογίας— Δυνατότητα περισ­ σοτέρωναπό μια κατοικιώντουαυτούπροσώπουκαι οι περιστάσεις 5 onjv κριθείσα περίπτωση. Ο αιτητής αμφισβήτησε με την προσφυγή την υποχρέωση που του επεβλήθη για καταβολή φόρου κεφαλαιουχικών κερδών επι­ καλούμενος τημετανάστευση του στηνΑφρική,πουκατάτον ισχύ10 ρισμό τουτονυπήγαγεστην εξαίρεση τουΑρθρου 2(β)τουπερίΦο­ ρολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμου52/80(όπωςτροποποι­ ήθηκε μετο Ν. 135/90).Αντικείμενο τηςδιαφοράς,ήτανηκερδοφό­ ρα εκποίηση κτήματος του αιτητή,που είχε αγοραστεί κατόπιν ει­ σαγωγής απότον ίδιοξένου συναλλάγματος. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, απο­ φάσισε on:
  1. Οι δύο κυπριακές αποφάσεις Ραζής και Άλλος ν. Δημοκρατίας και Ανδρέας Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας, στο θεωρητικό επίπεδο έχουν την ίδιαήανάλογηπροσέγγιση μετηναγγλική νομολογία. Η έννοια της κατοικίαςλοιπόν, έχει ιδιαίτερη σπουδαιότητα σε αρκετούςκλάδουςτουδικαίου,αποτελώνταςτο επίκεντρογιατη ρύθμιση πληθώρας έννομων σχέσεων που αποτελούν το αντικεί­ μενο τους. Η ιδέατης μόνιμης κατοικίας,έχει απαραίτητο στοι1942 20 25 4ΑΛΑ Αράπηςν.Δημοκρατίαςκ.ά. χείο την ελεύθερη επιλογή ενός τόπουαπότο συγκεκριμένο πρό­ σωπο που τον καθιστά κέντρο συγκεκριμένων του στόχων κοι­ νωνικής καιεπαγγελματικήςυφής. 5 10 15 20 25 Γιαφορολογικούς σκοπούς, το ζήτηματης κατοικίαςείναι θέμα πραγματικό,εξεταζόμενο όμωςυπότοπρίσματων σωστών νομι­ κώνκανόνων.
  2. Μεταστοιχεία πουείχε στηδιάθεσητουοΔιευθυντής ενπροκείμένω,τολιγότερο πουμπορεί ναπεικανείς,είναι ότι η απόφαση τουήτανεύλογαεπιτρεπτή.Οαιτητήςεισηγήθηκε ότι μόνοσεμία από τις δύοχώρες μπορούσε να είχε μόνιμη διαμονήκαι επομέ­ νως τοδικαστήριοπρέπεινααποφανθεί σε ποιααπό τις δύοχώ­ ρες ο αιτητής είχε την κατοικίατου. Και ότι κατάλογική συνέπειαδεν εφαρμόζεταιη αρχήότι τοδικαστήριοδεν επεμβαίνειαν ηφορολογική απόφασηείναι λογικά δυνατή.Το Δικαστήριο δε συμμερίζεται αυτήτην άποψη. Πέρα απότο ότι αναγνωρίζεται ότι ένας μπορεί να έχει συγχρόνως κατοικίες σε περισσότερους τόπους,ανακολουθούσετηνπροτεινόμενηγραμμήτοδικαστήριο θαπαρέκλινε απότον ακυρωτικόρόλο πουτουέταξετοΣύνταγ­ μαμετοΑρθρο 146.Δεν υπάρχεικανένααναγνωρισμένο έρεισμα για επέμβαση στην επίμαχη απόφαση. Η κρίση της Κεντρικής Τράπεζας για ένα διαφορετικόζήτημα,δεν ήταν δεσμευτική για τηφορολογική αρχή, ενόψει μάλιστα των συντριπτικών στοιχείων,ταοποίαδεν άφηνανπεριθώριαγιαδιαφορετική κρίση. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξόόα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 30 Βορκά κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1992)3ΑΛΛ. 146, Καλογηρονν. Υπουργού ΟικονομικώνκαιΆλλον
(1992)3ΑΛΛ. 534, 35 Χρ. Σ. Χριστοφίδης Λτδ ν.Δημοκρατίας
(1993)4 ΑΛΛ. 793, Levenev.I.R.C. [1928]A.C. 217, I.R.C. v.Lysaght[1928]A.C. 234, 40 Shah v. Earner London BC [1983] 1 AHE.R. 226, Razisa.o.v.Republic
(1979)3 C.L.R. 127, 1943 Αράπηςν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ.3083, Foxv.Stirk[1970]3All E.R. 7, 5 Pickles v.Foulsham [1928]9TaxCas.261, Sinclairv. Sinclair[1968]P.
  1. Προσφυγή. 10 Προσφυγήεναντίον τηςαπόφασηςτωνκαθ' ωνη αίτησημετην οποία επιβλήθηκε στοναιτητήφορολογία κεφαλαιουχικών κερδών γιαδιάθεσηακίνητηςιδιοκτησίαςτουστοχωρίοΠέγειατηςΠάφου. Γ. Τριανταφυλλίδης, γιατονΑιτητή. 15 Στ. Ιωσήφ, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, γιατους Καθ' ωνη αίτηση. Cur. adv.vult. 20 ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.:Οπερί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμοςτου 1980 (αρ.52/80όπωςτροποποιήθηκεαπότοΝ. 135/90) εξαιρεί απότοφόρο αυτότηνπερίπτωση διάθεσης ακίνητης ιδιο­ κτησίας πουβρίσκεται στηΔημοκρατία, αλλά αποκτήθηκε "OL' αγοράς και εισαγωγής ξένου συναλλάγματος". Το ευεργέτημα όμως πουπαρέχειονόμος απολαμβάνουν μόνοπρόσωπαπουδε διαμένουν ήδεδιαμένουν συνήθως στη Δημοκρατία. 25 Ιδιαίτερη εξαίρεση δημιουργούν οι συνδυασμένες διατάξεις τωνάρθρων4και2τουνόμου. Κατάτοάρθρο4φορολογείται, 30 εκτός των εξαιρέσεων πουαναγνωρίζει ο νόμος, κάθε κέρδος που πραγματώνεται από τηδιάθεση ιδιοκτησίας μεσυντελεστή 20% πάνωσετέτοιο κέρδος. Ενώ σύμφωνα μετις ερμηνευτικές διατάξεις του αρθρ.2 (β) ιδιοκτησία σημαίνει 35 "Εις την περίπτωσιν προσώπου μηδιαμένοντος ή μησυνή­ θως διαμένοντος εντηΔημοκρατία πάσανακίνητον ιδιοκτησίαν ευρισκομένην εν τηΔημοκρατία ηοποία δεν εκτήθηδι' αγοράςκαι εισαγωγής ξένου συναλλάγματος". 40 Το ερώτημα που γέννησετη διαφοράήταν κατά πόσον ο αιτητής, που διέθεσε περιουσίαν του στην Πέγεια της Πάφου κα­ τά ταέτη 1982και 1990,είχε κατά τους ουσιώδεις χρόνους τη συνήθη διαμονή τουστην Κύπρο. Ο διευθυντής του τμήματος 1944 4AAA Αράπηςv. Δημοκρατίας κ.ά. Νικήτας, Δ. εσωτερικών προσόδων (εφεξής ο διευθυντής) αποφάσισε τοζή­ τημαδυσμενώς γιατον αιτητή: βρήκεπωςδιέμενε συνήθως στην Κύπρο και επομένως οι πω πάνωπράξεις του υπόκεινται στην πληρωμή φόρουκεφαλαιουχικών κερδών.
  2. 10 15 20 25 30 35 Ο αιτητής αμφισβητεί για ένα και μοναδικό λόγο την ορθό­ τητα της επίδικης απόφασης ισχυριζόμενος ότι είναι μόνιμα εγκατεστημένος στη Δημοκρατία της Μποτσουάνα στην οποία δημιούργησε επιχειρήσεις τις οποίες εξακολουθεί να διατηρεί και διευθύνει. Έπρεπε επομένως να τύχει απαλλαγής δοθέντος ότι ταακίνηταπουδιέθεσε ταείχεαποκτήσει μεξένο συνάλλαγ­ μαπουεισήξεαπότηχώρα εκείνη. Παρουσίασα διαγραμματικά τα πραγματικά περιστατικά. Χρειάζεται μιάπληρέστερη καταγραφήτους. Ηλεπτομέρεια θα προβάλει καιτην πραγματικήυφήτουπροβλήματος. Δεν αμφι­ σβητείται ότι ο αιτητής μετανάστευσε το 1963 από την Κύπρο στην Μποτσουάναμετηνοικογένεια του. Μέχρι καιτο 1972 δεν είχαν γυρίσει ούτε καν για προσωρινή επίσκεψη. Έκτοτε όμως και μέχρι το 1980 περνούσαν κάθεχρόνο τις διακοπέςστον τό­ πο τους. Το 1981 ησύζυγος και τατέσσερα παιδιά του ζεύγους εγκαταστάθηκαν στην Πάφο στο ιδιόκτητο τους σπίτι. Τα παι­ διά άρχισαντηφοίτηση τους σε διάφορα σχολεία της δημοτικής και μέσης εκπαίδευσης. Ο ίδιος ο αιτητής μένει μαζί τους κάθε χρόνο γιαπεριόδουςκυμαινόμενες από3 μέχρι 6 μήνες. Ο αιτητής ήταν ιδιοκτήτης του κτήματος με αρ. εγγραφής 41065στηνΠέγεια.Τοείχεαγοράσειστις 17/5/82.Ύστερα από λί­ γες μέρες, στις 26/5/82,το αντάλλαξε με το κτήμα αρ.εγγραφής 41085 στην ίδιαπεριοχή,αφού κατέβαλε στον ιδιοκτήτη του επι­ πλέον καιτοχρηματικόποσότων£117.000.Η ανταλλαγή θεωρή­ θηκεσανδιάθεση μετην έννοιαπουαποδίδεταιστον όρο απότο αρθρ. 10:βλέπεΕυδοκίαΒορκάκαι Άλλεςν.Δημοκρατίας
(1992)3 Α.Α.Δ.
  1. Το προϊόν διάθεσης καθορίστηκε σε £70.000αντί £53.000πουδηλώθηκε.Αφού έγιναν OLσχετικοί υπολογισμοί επι­ βλήθηκεφόρος£1.475(γιατιςλεπτομέρειες βλέπεαρ.φορολογίας 820001). Ο αιτητής πώλησε το κτήμα αυτό στις 6/7/90 για £400.
  2. Σεαυτήτηνπερίπτωσηηφορολογική απαίτηση του δη­ μοσίου ανέρχεταισε£24.172,20(βλέπε αρ.φορολογίας900001). 40 Στις 7/2/91 οι λογιστές του αιτητή υπέβαλαν γραπτή ένσταση πουστήριξαν βασικάστον ισχυρισμό ότιοαιτητήςείναιπρόσωπο πουδενέχειτηδιαμονήτουστηΔημοκρατία'καιεφόσον χρησιμο­ ποίησεσυνάλλαγμαπουέφερεαπότοεξωτερικό δενέπρεπεναφο- 1945 Νικήτας, Δ. Αράπηςν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)ρολογηθεύ Περαιτέρωεπέμεινανπωςτοπροϊόνδιάθεσηςτουκτή­ ματος41065ήταν£53.000και όχι£70.000,όπωςεκτιμήθηκεαπότο διευθυντή. Ζήτησανακόμη νααφαιρεθούνταδικαιώματαμεταβί­ βασης (£9.403) πουκαταβλήθηκαν σε σχέσημετο άλλο κτήμα.Με τον ισχυρισμό για τηδιαμονήτου αιτητήδε θαασχοληθούμε και 5 πολύεδώ,αλλάμπορούμεευκαιριακάνα σημειώσουμε πωςταάλ­ λα δύο θέματαξεπεράστηκαν και δε θαμας απασχολήσουν όπως δεναπασχόλησανκαιτουςδικηγόρουςτωνδύοπλευρών. Ωστόσογιαλόγους πουθαδιαφανούνμεταγενέστερα πρέπει να παρακολουθήσουμε την εξέλιξητης διαφοράς μετά τηνυπο­ βολή της ένστασης. Απαντώντας στις 26/2/91ο διευθυντής επέ­ συρε την προσοχή του ενισταμένου στις πρόνοιες του αρθρ.2 πουαφορούντηδιαμονήγιαναυποδείξει ότι δενεφαρμόζονται στην περίπτωση του αιτητή. Με την αιτιολογία πως στις δηλώσεις φόρου εισοδήματος πουυπέβαλλε μέχρι τότε ο αιτητής δή­ λωνε απερίφρασταπως ηΚύπρος είναι οτόπος της συνηθισμέ­ νης διαμονής του. Με την ίδια ευκαιρία του έτασσε προθεσμία 30 ημερών για να προσκομίσει εκτίμηση ή άλλα στοιχεία ανα­ φορικά με την αξίατουκτήματος41065στις 26/5/
  1. 10 15 20 Στις8/3/91 οι λογιστέςπαρακάλεσαννατουςδοθείπαράταση μέχρι τέλους Μαΐου του ίδιουχρόνου.Αλλάστις 6/5/91 ζήτησαν αποστολή του φακέλου της υπόθεσης από το Φορολογικό Γρα­ φείοΠάφου,πουτηχειριζόταν,στηΛευκωσία. Αυτόδενέγινεδε- 25 κτόγιατί όπωςπαρατήρησεστην επιστολή ημερ. 30/5/91 το Γρα­ φείο της Πάφου "η υπόθεση βρισκόταν σε προχωρημένο στάδιο εξέτασης". Με την ίδια ευκαιρία δόθηκε νέα παράτασηγια την υποβολή στοιχείων μέχρι 30/6/
  2. 30 Στο μεταξύ την 14/6/91οι λογιστές πληροφόρησαν γραπτώς το διευθυντή ότι η Κεντρική Τράπεζα τον θεωρεί μη κάτοικο Κύπρο για σκοπούς ελέγχου ξένου συναλλάγματος, επιτρέπο­ ντας του να διατηρεί σε κυπριακές τράπεζες λογαριασμούς σε ξένο συνάλλαγμα. Ένα άλλο θέμα που έθιξαν οι λογιστές και 35 που, όπως θα δούμε, πρόβαλε έντονα ο δικηγόρος τουαιτητή, ήταν ότι ανέμεναν αποδεικτικά στοιχεία από την Ελληνοκυπριακή Κοινότητα της Μποτσουάνακαι τις αρμόδιες αρχές ότι είναι κάτοικος Μποτσουάνας η οποία τον φορολογεί. Και τα οποία θαέθεταν στηδιάθεσητουδιευθυντή. 40 Τοπαράπονοπουδιατυπώθηκεσεσχέσημεαυτόείναιότιοδι­ ευθυντής έσπευσε σε σύντομο χρονικό διάστημα- στις 8/8/91- να εκδώσει την απόφασητου χωρίς να αναμένει την άφιξητων δι1946 4AAA 5 10 15 20 25 30 Αράπηςv.Δημοκρατίαςκ.ά. Νικήτας,Δ. καιολογητικών. Πρέπεινασημειωθεί ότιταέγγραφααυτά επισύ­ ναψεοκ.Τριανταφυλλίδης στις αγορεύσεις του,αρχικήκαιαπα­ ντητική,ημερ. 18/11/92και 30/4/93αντίστοιχα.Πρόκειταιγιαβε­ βαιώσεις απότιςεταιρείες τουαιτητήκαιαπόάλλεςπηγέςπωςο αιτητής είναι μόνιμα εγκατεστημένος στην Μποτσουάνακαι για ειδοποιήσεις επιβολήςφορολογίας απότηχώραεκείνηγιαδιάφο­ ραχρόνια μέχρι το
  3. Πρέπειναέγινεήδηφανερόαπότηνπαραπάνωανάπτυξηότιτα επιχειρήματατουαιτητή έχουν ωςκεντρικό άξονατον ισχυρισμό ότικατάτονκρίσιμοχρόνοπουδιέθεσεταδύοκτήματαδενείχετη διαμονή ήτησυνήθη διαμονή τουστην Κύπρο, αλλά στην Μπο­ τσουάνα Επομένως έπρεπεηπερίπτωσητουναθεωρηθείότιεμπί­ πτειστηναπαλλακτικήδιάταξη.Τα6σημείασταοποίαοδιευθυντής βάσισε τηναπόφασητουγιατοαποφασιστικήςσημασίας θέματης κατοικίας-όπωςταανέλυσεοσυνήγορος -δεστοιχειοθετούν τοσυ­ μπέρασματουδιευθυντή. Ενώηύπαρξητωνστοιχείων πουπρο­ σκόμισεοαιτητήςμέσωτουδικηγόρουτουθεμελιώνειαπόλυτατην υπόθεσητου. Καιησπουδήμετηνοποίακρίθηκεητύχητηςένστασηςτουαιτητήδενπρέπεινααφεθείναλειτουργήσεισε βάροςτου. Αντιπαρατηρήθηκεότι ορθάπροχώρησεοδιευθυντήςδιότιαπό τη μιάπαρασχέθηκε ικανοποιητικός χρόνος γιατην προσαγωγή τωνστοιχείων καιαπότηνάλληοαιτητήςείχετηνευκαιρίανατα παρουσιάσει,κρίνονταςαπότηνημερομηνίαπουφέρουν. Ομολο­ γουμένως οιδιάφορεςβεβαιώσεις είναι χρονολογημένες πριναπό την επίδικηαπόφαση ενώητελευταία ειδοποίηση επιβολήςφορο­ λογίαςτηςΜποτσουάναείναιτου 1990καιοιυπόλοιπεςκάποιων προηγούμενων χρόνων. Έτσι, κατά την εισήγηση των καθών,η πρωθύστερη εμφάνιση των παραπάνω στοιχείων δεν επηρεάζειτο κύρος τηςαπόφασης.Γιανομική θεμελίωσητηςπρότασηςαυτής έγινεαναφορά στην απόφασηΚαλογηρονν.Υπουργού Οικονομι­ κώνκαιΆλλον
(1992)3Α.Α.Δ.534καιστην απόφασηΧρ. Σ.ΧριστοφίδηςΛτδ ν.Δημοκρατίας
(1993)4Α.Α.Δ.
  1. 35 40 Οι δικηγόροι καιτωνδύοπλευρών ενδιέτριψαν στη νομική πτυχήτης υπόθεσης μεκέντρο βάρουςτοεννοιολογικό περιεχό­ μενοτουόρου "συνήθης διαμονή"σεσυνάρτηση μεπαρόμοιες έν­ νοιες. Μεπαρέπεμψαν,μεταξύάλλων, σεδύο σημαντικέςυποθέσεις στον τομέα αυτότουδικαίου:Levene v.I.R.C. [1928] A.C. 217 καιI.R.C. v.Lysaght [1928]A.C.
  2. Επίσης αναφέρθηκε εκτεταμέναη απόφασηστηνυπόθεσηShahΥ. BurnetLondonBC [1983]1All E.R.
  3. Ηυπόθεσηαυτήμαςεισάγει στην έννοιατης κατοικίας σανβάσης ήσυνδετικού στοιχείου γιατην εξέτασηκαι 1947 Νικήτας,Δ. Αράπης ν. Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)επίλυση νομικών σχέσεων, υποχρεώσεων και δικαιωμάτων σε διάφορουςκλάδουςτουδικαίου. Σημασία έχει η ρήσητου Λόρδου Scarman πουπροσδιορίζει τασυστατικάτηςσυνηθισμένης κατοικίας,πουυιοθετεί από τις παλαιότερες υποθέσειςπουπροαναφέρθηκαν: 5 "I unhesitatingly subscribe to theview that "ordinary resident" refers to a man's abode in aparticular place or country which he has adopted voluntarily and for settled purposes as part of the regular order of hislife for thetime being, whether of short or long duration." 10 Παρακάτω επεξηγεί τι εννοεί με τη φράση "καθορισμένος σκοπός" (settled purpose). 15 "And theremust bea degree of settled purpose.Thepurpose may be oneor theremay beseveral.Itmay bespecific orgeneral. All thelaw requires isthatthereis asettled purpose.Thisisnottosay that thepropositus intendsto stay where heis indefinitely; indeed 20 his purpose,whilesettled,may be for a limitedperiod.Education, business orprofession, employment,health, family ormerely love of the place spring to mind as common reasons for a choice of regular abode. And there may well be many others. All that is necessary is that the purpose of living where one does has a 25 sufficient degree of continuity tobeproperly described as settled." Οι δυο κυπριακέςαποφάσειςπου αναφέρθηκαν Ραζής και Άλλος ν.Δημοκρατίας
(1979)3Α.Α.Δ. 127καιΑνδρέας Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1989)3 Α.Α.Δ. 3083, στο θεωρητικό επίπεδο έχουντην ίδιαή ανάλογηπροσέγγιση μετηναγγλικήνομολογία. 30 Αναφορά έγινε επίσης στηνυπόθεσηFox v.Stirk [1970]3 All E.R.7,πουερμήνευσετις λέξεις "κάτοικος"(resident)και "κατοι­ κία" (residence) σεσχέση μετηναγγλικήεκλογικήνομοθεσία,που 35 αποφάσισε ότι είναι δυνατόγια ένα πρόσωπο να διατηρεί συγ­ χρόνως δύο κατοικίες. Την απόφαση αυτήη κάθε πλευράπρο­ σπάθησεναερμηνεύσει σανυποστηρίζουσατιςδικέςτιςαπόψεις. Η έννοια της κατοικίαςλοιπόν έχει ιδιαίτερησπουδαιότητα σεαρκετούςκλάδουςτουδικαίουαποτελώνταςτοεπίκεντρογια τηρύθμισηπληθώραςέννομων σχέσεων πουαποτελούντοαντι­ κείμενο τους. Η ιδέα της μόνιμης κατοικίας έχειαπαραίτητο στοιχείο την ελεύθερηεπιλογήενός τόπουαπό το συγκεκριμένο 1948 40 4ΑΛΛ. Αράπηςν.Δημοκρατίας κ.ά. Νικήτας,Δ. πρόσωπο που τον καθιστά κέντρο συγκεκριμένων του στόχων κοινωνικής και επαγγελματικήςυφής. 5 10 15 20 25 Γιαφορολογικούς σκοπούς τοζήτηματηςκατοικίας είναιθέμα πραγματικό εξεταζόμενο όμως υπό το πρίσμα των σωστών νομικών κανόνων. Μαςδιαφωτίζουνστο σημείο αυτόοι Dicey & Morris "Theconflict of Laws" 10ηέκδοση,τόμος 1,σελ. 142. Η περικοπήπουακολουθεί έχει ωςυπόβαθροτις αποφάσειςI.R.C. v. Lysaght, ανωτέρω, Pickles v. Foulsham [1928] 9 Tax Cas. 261,264 και Sinclairv. Sinclair[1968]P. 189,213 (C.A.). "For tax puposes, it has been held that the question where a person is resident is one of fact. But the question must nonetheless be "determined on proper legalprinciples"; and for other legal purposes the question has been described as "a mixedquestion of law and fact". All thecircumstances must be taken into account, the weight to be given to the various aspects of the facts varyingwith the circumstances." Στηνπαρούσαπερίπτωσηκατέληξα-άλλωστε είναιαναντίλεκτο καισυνάμαπαραδεκτό- ότι οδιευθυντής είχε υπόψηταεξής στοι­ χείαπουπεριστοιχίζουν το θέματης διαμονής.Ησύζυγος τουαι­ τητή μετατέσσερα παιδιά τους είναι μόνιμα εγκατεστημένοι στην Πάφο από το 1981 σε ιδιόκτητο σπίτι. Τα παιδιά φοιτούν σεκυπριακάσχολεία. ΟπατέραςζειστηνΚύπρο3 μέχρι6μήνεςτοχρό­ νοκαιείναιαμοιβαίααποδεκτόπωςασκείεδώταεκλογικάτουκα­ θήκοντα. Περαιτέρω ο αιτητής έχει επιχειρήσεις (εκμετάλλευση αγροκτημάτωνκαιπολυκατοικιών)γιατιςοποίεςοιντόπιεςφορο­ λογικές αρχέςεπιβάλλουνκαιεισπράττουνφόροεισοδήματος. 30 35 Είναι αξιοπρόσεκτο ότι στις φορολογικές του δηλώσεις έχει επανειλημμένα δηλώσει σάν μόνιμο τόπο διαμονής του την Κύ­ προ. Έγινε προσπάθειαυποβάθμισης των παραδοχών αυτών. Ο δικηγόροςτουαιτητήανέφερεότιορισμένες απότιςδηλώσεις αυτές υπογράφτηκαναπό τους αντιπροσώπουςτου ενώ άλλεςυπέ­ γραψε ενλευκώ ο ίδιοςκαιοι αντιπρόσωποιτουστησυνέχεια τις συμπλήρωσαν λανθασμένα. Είμαι αναγκασμένος ναπαραγνωρί­ σω ολότελα τις εξηγήσεις αυτέςπουδίνει ο συνήγορος χωρίςκα­ μιάαποδεκτήςμορφής μαρτυρίαστοθέμα. 40 Δημιουργείται εύλογα η απορίαποια άλλα στοιχεία έπρεπε να υπάρχουν που να δικαιολογούν το εύρημα του διευθυντή. Έχουμε εδώ συρροή περιστάσεων υπέρ ενός τέτοιου συμπερά­ σματος. Όλα τα παραπάνω στοιχεία είναι αξεδιάλυτασυνυφα1949 Νικήτας, Δ. Αράπηςν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1993)σμένα με την εγκαθίδρυση μόνιμης κατοικίαςστον τόποαυτό. Αξίζει νασημειωθεί ότι στηνυπόθεση Lavene, ανωτέρω, κρίθη­ κε ότι ο φορολογούμενος, που περνούσε μικρό μόνο χρονικό διάστημαστην Αγγλία καιμάλισταέμενεσε ξενοδοχεία,είχετη διαμονήτου εκεί για σκοπούς φορολογίας. 5 Μεταστοιχεία πουείχεστηδιάθεσητουο διευθυντήςτο λιγό­ τεροπουμπορείναπεικανείςείναιότιη απόφασητουήτανεύλο­ γαεπιτρεπτή.Στοσημείοαυτόθαήθελανασχολιάσωτην εισήγηση τουκ.Τριανταφυλλίδη ότι ο αιτητήςμόνο σε μίααπό τις δύοχώ- 10 ρεςμπορούσεναείχεμόνιμηδιαμονήκαιεπομένωςτοδικαστήριο πρέπεινααποφανθείσεποιααπότιςδύοχώρεςοαιτητήςείχετην κατοικίατου. Kmότι κατάλογικήσυνέπειαδενεφαρμόζεταιη αρ­ χήότι τοδικαστήριοδενεπεμβαίνειανη φορολογικήαπόφασηεί­ ναιλογικάδυνατή.Δεσυμμερίζομαιαυτήτηνάποψη. Πέρααπότο 15 ότιαναγνωρίζεταιότι έναςμπορείναέχεισυγχρόνως κατοικίεςσε περισσότερους τόπους(βλέπε Fox v.Stirk,ανωτέρω),ανακολου­ θούσε την προτεινόμενη γραμμήτο δικαστήριο θαπαρέκλινεαπό τον ακυρωτικόρόλο πουτουέταξε τοΣύνταγμα με το αρθρ. 146. Δεν υπάρχει κανένα αναγνωρισμένο έρεισμα για επέμβαση στην 20 επίμαχη απόφαση. Ηκρίση της Κεντρικής τράπεζας για ένα δια­ φορετικόζήτημαδενήτανδεσμευτικήγιατηφορολογικήαρχήενό­ ψει μάλιστα των συντριπτικών στοιχείων που απαρίθμησατα οποίαδενάφηνανπεριθώριαγιαδιαφορετική κρίση. 25 Πριν τελειώσω δύολόγιαγιατοπαράπονοότιδεδόθηκεη ευ­ καιρία στον αιτητήναπροσάξει ταστοιχεία,πουέδωσε κατάτην εκδίκασητηςυπόθεσηςο συνήγορος.Πρέπειναυπομνησθείότιτο θέματηςδιαμονήςτουαιτητήτέθηκεαπότοδιευθυντήευθύςεξαρ­ χής (βλέπε απάντηση στην ένσταση ημερ. 26/2/91). Επομένως το 30 διάστημαμέχριτηλήψητηςεπίδικηςαπόφασηςτονΑύγουστο ήταν αρκετόγια την προσκόμιση οποιωνδήποτεαποδεικτικώνστοιχεί­ ων.Αλλωστεφαίνεται,απότιςημερομηνίες τωνδιαφόρωνεγγρά­ φων καιτουλάχιστο των φορολογικώνδηλώσεων των αρχώντης Μποτσουάνα,ότι ταστοιχεία ήτανστην κατοχήτουήμπορούσαν 35 άνεταναεξασφαλισθούν στοδιάστημαπουπαρασχέθηκε. Γιατους παραπάνω λόγους ηπροσφυγήαπορρίπτεται.Χωρίς έξοδα. 40 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1950

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.