clr/1993/1993_4_1957.pdf

(1993)Ο περί Δημόσιας ΥπηρεσίαςΝόμοςτου 1990(Ν. 1/90)—Άρθρο35

(4), σεαντιπαραβολή προς τοΆρθρο 34

(9)— Στις περιπτώσεις τωνθέ­ σεωνπρώτου διορισμού και προαγωγής δε χρειάζεται αιτιολογία των συστάσεων, με τηνέννοια που απαιτεί το άρθρο 35

(4). 5 Ο αιτητής προσέβαλε με την προσφυγή,την προαγωγή του εν­ διαφερόμενου μέρους στη θέση Διευθυντή Τμήματος Γεωργίας, θέ­ σηπρώτουδιορισμού καιπροαγωγής. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι:

1. Τι είναι δέουσα έρευνα όπως καιηέκτασητης,που ένα διοικητι­ κό όργανο διεξάγει γιατη λήψη απόφασης,εξαρτάταιαπόταγε­ γονότα και περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Δεν είναι δε αναγκαίο να καταγράψει στο πρακτικό της η Επιτροπή την έρευνα καιτηδιαπίστωσηότι οαιτητήςδενκατείχετοπρόσθετο προσόν.
2. Το ενδιαφερόμενο μέρος συστήθηκε γιαπροαγωγήστηθέσηκαιη σύσταση του Προϊσταμένου του Τμήματος είναι ουσιώδες και ανεξάρτητο στοιχείο προσδιορισμού της αξίας των υποψηφίων και δε θα μπορούσε νααγνοηθεί απότην Επιτροπή, χωρίς αυτή να δώσει ειδική αιτιολογία. 10 15 20
3. Στην Μάρκου και Άλλοι ν. Της Δημοκρατίας γίνεται αναφορά στην Δημοκρατία ν.Πογιατζή,ηΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικα­ στηρίου αποφάνθηκεότι εφόσον η Επιτροπή έχει κρίνει ως προ­ σοντούχο τοενδιαφερόμενο μέρος γιασκοπούςκατάληψηςτηςθέ­ σης πουκατείχεπριντηνπροαγωγήτουστην επίδικηθέση,δεχρει­ άζεταικαμιάπεραιτέρωέρευναστο θέμα, μιακαιτα ίδιαακριβώς προσόντα απαιτούνταιαπότο Σχέδιο Υπηρεσίας της προηγούμε­ νης θέσης που κατείχε το ενδιαφερόμενο μέρος, όπως συμβαίνει και στην παρούσαπερίπτωση. 25
4. Ως προς την αρχαιότηταπροκύπτει ότι το ενδιαφερόμενο μέρος έπεται σε αρχαιότητα του αιτητή, λόγω του ότι αυτός κατέχει ανώτερη μισθοδοτικά θέση. Ωστόσο, ηυπεροχήτου αιτητήσε αρ­ χαιότητα δεν ήτανδυνατόνα κλίνει την πλάστιγγα προς όφελος του,γιατίηαρχαιότηταδενείναι τοαποφασιστικόκριτήριο,λαμ­ βάνεταιδεόντως υπόψηκαιυπερισχύει μόνο όταν ταδύο κριτήρια (αξία και προσόντα) είναι περίπου τα ίδια πράγμα που δε συμβαίνει στην παρούσαυπόθεση,εφόσον το ενδιαφερόμενο μέ­ ρος υπερέχει σε αξία,λόγω και τηςκαλύτερης του απόδοσης στις συνεντεύξεις, καθώς επίσης και σε προσόντα. Στις περιπτώσεις 35 1958 30 40 4ΑΛΛ. Αριστοτέλουςν. Δημοκρατίας πλήρωσης Διευθυντικών ήπολύυψηλών θέσεων, Πρώτου Διορι­ σμού και Προαγωγής στη δημόσια υπηρεσία,όπως ηπαρούσα,η αρχαιότητα είναι έναστοιχείο πολύπεριορισμένης σημασίας. 5
5. Ενόψει της φύσης της θέσης, η Επιτροπήκατά την επιλογή του καταλληλότερου απότους υποψηφίους για προαγωγή στη θέση, είχε ευρεία διακριτικήεξουσία. Ηαπόδοσητων υποψηφίων στις ενώπιοντης Επιτροπήςσυνεντεύξεις, πρέπειναλαμβάνεταιυπό­ ψηγια σκοπούς αξιολόγησης καιδιακρίβωσης της αξίαςτους. 10 15 20 25 30 35 40 Το Ανώτατο Δικαστήριο σε σειρά αποφάσεων τουαποφάνθηκε ότι δύναταινα αποδοθεί αυξημένη βαρύτηταστην απόδοσητων υποψηφίων στις συνεντεύξεις, ότανη προσωπικότητακαιοιικα­ νότητες τουυποψηφίουείναι σημαντικές ιδιότητες,γιατην εκτέλεσητωνκαθηκόντωντηςθέσης,όπωςστηνπαρούσα υπόθεση.
6. Το Αρθρο 35

(4)του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1990, έχει εφαρμογήστηδιαδικασία γιατην πλήρωση θέσεωνπροαγω­ γής όπως αναφέρεταιστο εδάφιο 1 το οποίο προβλέπει, "τηρουμένων των διατάξεωντου Αρθρου 29,κενήθέσηπροαγωγήςπλη­ ρούται χωρίς δημοσίευση μετην προαγωγήυπαλλήλου πουυπη­ ρετεί στην αμέσωςκατώτερηθέσηήθέσητουσυγκεκριμένου κλά­ δου ή υποδιαίρεση της Δημόσιας Υπηρεσίας". KaL βέβαια σύμ­ φωνα μετο εδάφιο2 "κανέναςδημόσιος υπάλληλος δενπροάγεται σε άλλη θέση εκτός εάν ..." και απαριθμούνταιόλες οι απα­ ραίτητες προϋποθέσεις συμπεριλαμβανομένων και των αιτιολο­ γημένων συστάσεων του Ιΐροϊσταμένου του Τμήματος. Σε αντί­ θεση με το Αρθρο αυτό,στο Αρθρο 34 του ίδιου Νόμου πουκα­ λύπτει τηδιαδικασίαγιατηνπλήρωση θέσεων πρώτου διορισμού και προαγωγής όπως είναι ηπαρούσαπερίπτωση, στο εδάφιο 9 γίνεται αναφοράστις συστάσεις του Προϊσταμένου του οικείου Τμήματος καιτηναπόδοσητων υποψηφίωνκατάτηνπροφορική εξέταση,ανγίνεται,αλλάδεγίνεται ρητήαναφορά στο θέματης αιτιολόγησης των συστάσεων αυτών.Ως εκτούτου δεχρειάζεται αιτιολογία μετηνέννοιαπουαπαιτείτο Αρθρο 35

(4)του Νόμου. Σχετικήδε είναι καιηαπόφασηΛεωνίδον ν. Δημοκρατίας. Ενπάσηπεριπτώσει ησύστασητουΠροϊσταμένου τουΤμήματος εδώ είναι κάτω απότις περιστάσεις δεόντως αιτιολογημένη και υποστηρίζεται απότο περιεχόμενο τουφακέλουκαι τις εντυπώ­ σεις της προφορικής εξέτασης. Ως προς τον ισχυρισμό μηύπαρ­ ξης δέουσας αιτιολογίας της επίδικης απόφασης αυτή υπάρχει και στην ίδια την απόφασηκαι συμπληρώνεται απότα στοιχεία του φακέλου όπως φαίνεταικαι στο σχετικό πρακτικότης Επι1959 Αριστοτέλουςν.Δημοκρατίας

(1993)τροπής.Δενήτανδεαναγκαίαοποιαδήποτεειδικήαιτιολογίαμια και ο αιτητής δεν υπερείχεέκδηλα του ενδιαφερόμενου μέρους, δεν είχε συστηθεί για προαγωγή καιδε διέθετε το πλεονέκτημα που προβλέπεται στοΣχέδιο Υπηρεσίαςτης θέσης. 5 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Πράτσος κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1992)4Α.Α.Δ. 1905, 10 Βουκής ν.Δημοκρατίας

(1991)4Α.Α.Δ. 3959, Σταύρου καιΆλλος ν. Δημοκρατίας

(1991)4Α.ΑΑ.317, 15 Μουζούρηςκ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΑ. 4076, Δημοκρατία ν.Χρίστου

(1991)3Α.ΑΑ. 56, R. v.Zachariades

(1986)3C.L.R. 852, 20 Δημοκρατία ν.Βασιλείου

(1990)3Α.ΑΑ. 226, Δημοκρατία κ.ά. ν.Στυλιανού καιΆλλου

(1990)3Α.ΑΑ. 2427, 25 Αύωνας κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.ΑΑ. 2038, Μάρκου κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1993)3Α.ΑΑ. 213, Δημοκρατία ν.Πογιατζή

(1992)3Α.ΑΑ. 422, 30 Menelaou v.Republic

(1969)3 C.L.R. 36, Pantellides v.Republic

(1969)3 C.L.R. 480, 35 Constantinou v.Republic

(1983)3 C.L.R. 136, Ektoridesv.Republic

(1986)3 C.L.R. 2198, Paschalis v.Republic

(1988)3C.L.R. 1897, Δημοκρατία v.Πανταζή

(1991)3Α.ΑΑ. 47, Republic v.Zachariades

(1986)3 C.L.R. 852, 1960 40 4ΑΛΛ. Αριστοτέλουςν. Δημοκρατίας Republic v. Panayiotides

(1987)3 C.L.R. 1081, Pattichis andAnother v. Republic

(1968)3 C.L.R. 374, 5 Duncan v. Republic

(1977)3 C.L.R. 153, Christodoulou andAnother v.CY.T.A.

(1978)3 C.L.R. 61, Panayidou v. Republic

(1978)3 C.L.R. 144, 10 Stylianou andAnother v. Republic

(1980)3 C.LR.11, Republic v. Petrides

(1984)3 C.L.R. 378, 15 Republic v. Roussos

(1987)3 C.L.R. 1217, Andronikou andOthers v. Republic

(1987)3 C.L.R. 1237, Michaelides andAnother v. Republic

(1987)3 C.L.R. 2170, 20 Georghiou andOthers v. Republic

(1988)3 C.LR. 678, PublicServiceCommission v.PotoudesandOthers

(1987)3 C.L.R. 1591, 25 Αεωνίδου v. Δημοκρατίας

(1992)4 Α.ΑΑ. 1806, Chimonas v. Republic

(1982)3 C.L.R. 111, Marathevtou andOthers v. Republic

(1982)3 C.L.R. 1088, 30 Makrisv. Republic

(1985)3 C.L.R. 1103, Republic v. Petrides

(1984)3 C.LR. 378. 35 Προσφυγή. Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτων καθ' ωνηαίτησημετην οποίαπροάχθηκετο ενδιαφερόμενομέροςστημόνιμηΟΓακτ. Προΰπ.) θέσηΔιευθυντήτου Τμήματος Γεωργίας,αντί του αιτητή. 40 Α. Σ. Αγγελίδης, για του Αιτητή. Π. Χ'Άημητρίον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. 1961 Αριστοτέλουςν.Δημοκρατίας

(1993)Τ.Καρακάννα, για το Ενδιαφερόμενο μέρος. Cur.adv.vult. ΛΟΪΖΟΥ,Π.: ΗθέσηΔιευθυντή τουΤμήματος Γεωργίας είναι θέσηΠρώτουΔιορισμού καιΠροαγωγήςήτανκενή. Δημοσιεύτηκε ανακοίνωσηγι' αυτόστηνΕπίσημηΕφημερίδατηςΔημοκρατίαςμε ημερομηνία 15Φεβρουαρίου1991 μετελευταίαημερομηνίαυποβο­ λής αιτήσεων τις 8 Μαρτίου

1. Σ' ανταπόκρισησ' αυτήν υπο­ βλήθηκαν20 αιτήσεις. Στησυνεδρίαση της στις 26 Απριλίου 1991 ηΕπιτροπή αφού εξέτασε τις αιτήσεις που υποβλήθηκαν, έκρινε on 18 από τους αιτητέςκατείχαντααπαιτούμενα από το σχέδιο υπηρεσίαςπρο­ σόντα και αποφάσισε να τους καλέσει σε ατομική προφορική εξέταση. Η Επιτροπή τους δέκτηκε στις 23, 24 και 29 Μαΐου 1991 στις οποίες παρέστηκαι ο Γενικός Διευθυντής, Υπουργείο Γεωργίας και Φυσικών Πόρων. Στην πρώτη από αυτές τις συνεδρίες η Επιτροπή έλαβε επίσηςγνώση τουπεριεχομένου επιστολής τουδικηγόρουτουαιτη­ τή με ημερομηνία 15 Μαΐου 1991 (Παράρτημα 8), στην οποία αναφέρονται ταπιοκάτω: 5 10 15 20 "Έχω εντολή απότον πελάτη μου κ. ΠαναγιώτηΝ.Αριστοτέ­ λους, Πρώτο Διοικητικό Λειτουργό στο Υπουργείο Γεωργίας καιΦυσικώνΠόρωννααναφερτώστηδιαδικασίαπλήρωσηςτης πιοπάνωθέσηςτηνοποίαδιεκδικείσανέναςτωνυποψηφίωναιτητών και να ζητήσω όπως η ΕΔΥ διερευνήσει και βεβαιωθεί πριν τις συνεντέξεις ότι,οιυπηρεσιακές εκθέσεις του 1990 (νέος τύπος)ετοιμάστηκανμεεφαρμογήτουίσουκαί/ήενιαίουμέτρου κρίσεως αναφορικάπροςτις αξιολογήσεις πουέγιναν από δια­ φορετικούς αξιολογοΰντες λειτουργούς του Υπουργείου στο οποίοανήκειοπελάτηςμουκαιάλλοι υποψήφιοι. 25 30 35 Επιφυλάσσω τα δικαιώματα του πελάτη μου ειδικά για την αρχαιότητατου,ταπροσόντακαιτην αξίατου." Στο σχετικό πρακτικό της Επιτροπής,ημερομηνίας 7 Ιουνίου 1991, (Παράρτημα9) η Επιτροπήαναφέρεται στην επιστολή αυτή 40 και σχετικά με αυτή "παρατήρησεότι ισχύει πάντοτετο τεκμήριο τηςνομιμότητας,εκτόςανμεσυγκεκριμένα στοιχείααποδεικνυόταν τοαντίθετο.Στηνπαρούσαπερίπτωσηδενέχειστοιχειοθετηθεί οτι­ δήποτε το επιλήψιμο". Σαν αποτέλεσμα του δόθηκε απάντηση με 1962 4ΑΛΑ Αριστοτέλουςν.Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. επιστολήημερομηνίας 12Ιουλίου 1991,στηνοποίααναφέρονταιτα πιοκάτω: 5 10 15 "Έχω οδηγίες νααναφερθώστην επιστολή σας με αρ.Πρ. 1080/91 καιημερομηνία 15.5.91, απόμέρουςτουκ.Παναγιώ­ τη Ν.Αριστοτέλους, ΠρώτουΔιοικητικού Λειτουργού, Τμή­ μα Γεωργίας, και να σας πληροφορήσω ότι το περιεχόμενο της επιστολής σας τέθηκε υπόψη της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας κατά τηδιαδικασία πλήρωσης της θέσης Διευθυντή του Τμήματος Γεωργίας κατά την οποία ο πελάτης σας περιλαμβανόταν ανάμεσαστουςυποψήφιους,
2. Στησυνέχεια ηΕπιτροπήπροέβηστην πλήρωση τηςθέ­ σης.Τοόνοματουυποψήφιουπουέχειεπιλεγεί θαδημοσιευτεί σύντομα στην επίσημη εφημερίδατηςΔημοκρατίας." Τοπρακτικό της Επιτροπήςσυνεχίζει ως ακολούθως: 20 25 30 35 40 "Στο σημείο αυτόπροσήλθε ενώπιον τηςΕπιτροπήςο ΓενικόςΔιευθυντής,Υπουργείο ΓεωργίαςκαιΦυσικώνΠόρων, κ. Χριστόδουλος Χριστοδούλου, ο οποίος ενημερώθηκε για τις πιο πάνω αποφάσεις της Επιτροπής αναφορικά με τις Υπηρεσιακές Εκθέσεις υποψηφίων. Επίσης κλήθηκε να αγνοήσει τις τροποποιήσεις που έγιναν απότους προσυπογράφοντες Λειτουργούς σε Εμπιστευτικές Εκθέσεις των πιο κάτω υπαλλήλων,χωρίς νατηρηθεί ηπρόνοιατης παραγρά.φου9 τωνσχετικών Κανονιστικών Διατάξεων.
3. Κωνσταντίνου Αντώνιος, γιατα έτη 1980, 1982, 1983 και
5. Μελιφρονίδης Ιωάννης,γιαταέτη 1982, 1983 και
7. ΜιχαηλίδηςΦίλιππος,γιατο
9. Πισσόριος Δήμος,γιατο
10. Ο Γενικός Διευθυντής ανάφερεταεξής: Έχοντας υπόψη τα τρία κριτήρια στο σύνολο τους αλλά και με βάσητην εντύπωση απότην προφορικήεξέταση ενώ­ πιοντηςΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας,κρίνει ωςκαταλληλότερο γιαπροαγωγήστηθέσηΔιευθυντήτουΤμήματοςΓεωρ­ γίαςτοΛάμπροΣέργη,τονοποίοκαισυστήνει. Επίσης σημεί­ ωσε ως αξιόλογη την υποψηφιότητα τουΠαναγιώτη Καλημέ­ ρακαθώςκαιτηνπολύ καλήεπίδοσητουεξωτερικούυποψή­ φιουΣπύρουΠαντελίδη,αλλάδήλωσηότι ξεχωρίζει χωρίςεν1963 Λοΐζου, Π. Αριστοτέλουςν.Δημοκρατίας

(1993)δοιασμότοΛάμπροΣέργη. Στο σημείο αυτόοΓενικός Διευθυντής αποχώρησε απότη συνεδρίαση. 5 Ακολούθως η Επιτροπήασχολήθηκε με τηγενική αξιολό­ γηση και σύγκριση τωνυποψήφιων. Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας έλαβε δεόντως υπόψη τοπεριεχόμενο των αιτήσεων των υποψηφίων,τοπεριεχόμενο των Προσωπικών Φακέλων και των Φακέλων των Ετή­ σιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψήφιων που είναιδη­ μόσιοι υπάλληλοι, την απόδοση των υποψηφίων κατά την προφορική εξέταση καιτησύσταση του Γενικού Διευθυντή. 10 15 Η Επιτροπή έλαβε υπόψη τις Εμπιστευτικές / Υπηρεσια­ κές Εκθέσεις των υποψήφιων στο σύνολο τους,σ' ότιαφορά τημεταξύτους σύγκριση, υπότο φωςκαιτωνπιοπάνωαπο­ φάσεων της.Ενδεικτικά,αναφέρονταιπιοκάτωοι αξιολογή­ σεις στις Εκθέσεις τους κατά τατρίατελευταία χρόνια:" Στη συνέχεια δίδει τις αξιολογήσεις των υποψηφίων τις οποίες χάριν συντομίας δε θααναφερθούμε. Και καταλήγει ότι η Επιτροπή αφού έλαβε υπόψη όλα τα ενώπιον της ουσιώδη στοιχεία έκρινε ότι το ενδιαφερόμενο μέρος, Λάμπρος Σέργης, υπερέχει γενικά των άλλων υποψήφιωνκαιτον επέλεξεσαντον πιο κατάλληλο και αποφάσισενατου προσφέρει προαγωγή στη μόνιμη (Τακτ.Προύπ.)θέσηΔιευθυντή τουΤμήματος Γεωργίας. 20 25 Ο πρώτος νομικός λόγος ο οποίος προβάλλεται απόμέρους 30 του αιτητή είναι ότι ενώ για τα έτη 1988 και 1989 κρίθηκε ως εξαίρετος το 1990 κρίθηκεκαι σταοκτώ σημεία ως πολύ ικανο­ ποιητικός και όχι εξαίρετος. Και ότι τούτο αποτελεί σημαντική αντίφαση και μείωση της βαθμολογίας του αιτητήκαι αποτελεί "τη βάσηγια ισχυρισμό και μηαντικειμενικών εκθέσεων". Αυτό 35 οφείλεται, κατά τον αιτητή, στην αλλαγήτου συστήματος αξιο­ λόγησης των δημοσίων υπαλλήλων λόγω της εφαρμογήςτουΠε­ ρί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 και στην εσπευμένη εφαρμογήτουέτσιώστεορισμένοι αξιολογούντες λειτουργοί να θεωρούν την εξαίρετη επαγγελματική αξιολόγηση ως "πανομοι- 40 ότυπη/ταυτόσημη" με τηβαθμολογία εξαίρετος πουκαλύπτεται στο τροποποιημένο έντυποαξιολόγησης που ίσχυε μεταξύ 19791989, ενώ άλλοι αξιολογούντες λειτουργοί εφάρμοσαν κατά τη συμπλήρωση του εντύπου ταυτίζοντας το πολύ ικανοποιητικός 1964 4ΑΛΑ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Αριστοτέλουςν.Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. μετοπολύ εξαίρετος,πράγμαπουίσχυε στην περίπτωσητουαι­ τητήκατάτον ισχυρισμό του. Μεβάση αυτάυποβλήθηκεότι δεν εφαρμόστηκε κατά το 1990 στην περίπτωση του αιτητήκαι των ανθυποψηφίωντου γιατηνπιοπάνωθέση καιτην πλήρωση της το 1991 ενιαίο και ίσο μέτρο κρίσης. Πριν προχωρήσω θα πρέπει να αναφέρωότι ο αιτητής είχε και στο παρελθόν αξιολογηθεί ως λίαν καλός όχι μόνο το 1990. Σε 12 χρόνια υπηρεσίας, αξιολογήθηκε ως εξαίρετος σε 6 από αυτά,ενώ σταυπόλοιπαέξι αξιολογήθηκε ως λίαν καλός.Επο­ μένως δεν υπάρχει σημαντική αντίφαση και σημαντική μείωση της βαθμολογίας τουγιατο 1990 ούτεκαιδεικνύει ημείωσηαυ­ τήαπόμόνη της εύνοιαήμεροληψία. KaLτούτο γιατίηαξιολό­ γησηενόςυπαλλήλου μπορεί ναπαρουσιάζειαυξομειώσεις ανάλογαμετηναπόδοσηπουεπιδεικνύει κατάτονυπόεξέτασηχρό­ νο. (Βλέπε Πράτσοςκαι Άλλοι ν.Δημοκρατίας

(1992)4Α.Α.Δ. 1905.) Το θέμα του ίσου και ή ενιαίου μέτρου ηγέρθη όπως έχουμε δει απότον αιτητή με την πιο πάνωεπιστολή του. ΗΕπιτροπή το εξέτασε καιτου έδωσε τησχετική απάντησηπουπαρατέθηκε ήδη. Θαπρέπεινατονισθεί ότιοισχυρισμός τουαιτητήήτανγε­ νικός καιαόριστος καιχωρίς οποιαδήποτετεκμηρίωση,πράγμα που θα έπρεπε να είχε γίνει από τον αιτητή. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 11(ι) των περί Δημοσίας Υπηρεσίας (Αξιολόγηση Υπαλλήλων) Κανονισμών του 1990, οι υπηρεσιακές εκθέσεις περιορίζονται στην κρίση της επαγγελματικής αξίας του υπαλ­ λήλου στη θέση ήστις θέσεις που κατείχε κατά τη διάρκειατου έτους στο οποίο αναφέρεται. Περιπλέον ο αιτητής ουδέποτε προηγουμένως αμφισβήτησε την αντικειμενικότητα των αξιολογούντων αυτώνλειτουργών ούτε και έθεσεενώπιον τηςΕπιτρο­ πήςτον ισχυρισμό τουαυτό.Οδε ισχυρισμός τουαυτόςοοποί­ ος είναι γενικός και αόριστος, δεν έχει αποδειχθεί με την απαι­ τούμενη βεβαιότητα. (Βλέπε Βονκής ν. Δημοκρατίας

(1991)4 Α.Α.Δ. 3959, Σταύρου και Άλλον ν. Δημοκρατίας

(1991)4 Α.Α.Δ.317 καιτις ΜονζονρηςκαιΆλλοι ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 4076.) Ο δεύτερος νομικός λόγος τον οποίο επικαλείται ο αιτητής είναι ότι η Επιτροπή δεν διενήργησε τη δέουσα έρευνα σε ότι αφορά τα προσόντα του αιτητή για τα οποία δεν έκαμε καμιά αναφορά και περαιτέρω αγνόησε και ή παραγνώρισε πλήρως πολύ ουσιώδη προσόντατου αιτητή.Είναι ο ισχυρισμός τουαι­ τητήότι ηΕπιτροπήδεν έλαβευπόψητης ότι οαιτητήςείναικά1965 Αοΐζου,Π. Αριστοτέλουςν,Δημοκρατίας

(1993)τοχος πτυχίου του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου,Τμήμα Γεω­ πονίας με άριστακαι μεταπτυχιακώνσπουδών στοΠανεπιστή­ μιοτηςΟξφόρδης,καιδενσταθμίστηκε απότηνΕπιτροπήτομε­ ταπτυχιακό δίπλωμα του ούτε βέβαια η όλη του υπόλοιπη μετεκπαιδευτική μόρφωση και παραγνώρισε άλλα πολύ ουσιώδη προσόντα του. 5 Τί είναι δέουσα έρευνα όπως και ηέκταση της,που έναδιοι­ κητικό όργανο διεξάγει για την λήψηαπόφασης, εξαρτάταιαπό ταγεγονότακαιπεριστατικάτηςκάθευπόθεσης.Δενείναιδεανα- 10 γκαίο να καταγράψει στο πρακτικό της η Επιτροπή την έρευνα καιτηδιαπίστωσηότι οαιτητήςδενκατείχετοπρόσθετο προσόν. (Βλέπε απόφασηΟλομέλειας στηνΔημοκρατία ν.Χρίστου

(1991)3Α.Α.Δ.56. 15 Στηνυπόεξέταση περίπτωσηη Επιτροπήέλαβευπόψηκαιμε­ λέτησεταπροσόντατωνυποψηφίων,καθώςεπίσηςτο περιεχόμε­ νοτων αιτήσεων τουςκαιτοπεριεχόμενο των υπηρεσιακών τους φακέλων, όπως αναφέρεται απότην ίδια στο σχετικό πρακτικό. Ταπροσόντα τουκάθευποψήφιουείναι μέρος των πιοπάνωκαι 20 δενυπάρχειτίποτε στο φάκελοπουναδείχνει τοαντίθετο. Ο τρίτος νομικός λόγος που έχει προβληθεί από μέρους του αιτητήείναι ότι ηαρχαιότητα,ηπείρακαιταπροσόντατουτον καθιστούν τον καταλληλότερο γιαπροαγωγήστη θέση. 25 Ο λόγος αυτόςπρέπει ναεξεταστεί σε συνάρτηση με ταάλλα κριτήρια και στοιχεία πουβρίσκονταν ενώπιον της Επιτροπής. Ως προς την αξία όπως αυτήαντανακλάταιστις εμπιστευτικές εκθέσεις, το ενδιαφερόμενο μέρος είναι φανερόότι έχεικα­ λύτερη αξιολόγηση απόεκείνες τουαιτητή,όπως επίσης είχεκα­ λύτερη απόδοσηστην ενώπιον της Επιτροπήςηπροφορικήεξέ­ ταση ηοποία σύμφωνα με τηνομολογία μαςλαμβάνεται υπόψη για σκοπούς αξιολόγησης και διακρίβωσης της αξίας των υποψηφίων (R. v.Zachariades

(1986)3 C.L.R.852 στη σελ. 856). Πέραόμως απόαυτό,τοενδιαφερόμενο μέροςσυστήθηκε για προαγωγή στη θέση και ησύσταση του Προϊσταμένου τουΤμή­ ματος είναι ουσιώδες και ανεξάρτητο στοιχείο προσδιορισμού της αξίαςτων υποψηφίωνκαιδε θαμπορούσε να αγνοηθεί από την Επιτροπή χωρίς αυτή να δώσει ειδική αιτιολογία.(Δημο­ κρατία ν. Βασιλείου

(1990)3 Α.Α.Δ. 226, Δημοκρατία και Άλλοι ν,Στυλιανού και Άλλον

(1990)3Α.Α.Δ.2427,όπως επί1966 30 35 40 4AAA 5 10 15 20 25 30 35 40 Αριστοτέλουςv. Δημοκρατίας Λοΐζου,Π. σης την απόφασητης Ολομέλειας ΛνωναςκαιΆλλοι ν.Της Δη­ μοκρατίας

(1990)3 Α.Α.Δ.2038.)Στην υπόθεση Λνωναπουτα ενδιαφερόμενα μέρηκαι ο αιτητής είχαν τις ίδιες εμπιστευτικές εκθέσεις τονίστηκε ότι ήταν "τα ενδιαφερόμενα μέρηκαι όχι ο αιτητής που συστήθηκε για προαγωγή και συνεπώς υπερέχουν σε αξία". Αναμφίβολα ηπείραείναιπαράγονταςπουεμπίπτει στο κρι­ τήριο της αξίας.Το ενδιαφερόμενο μέρος ασκεί σχετικά καθή­ κοντα απότο 1958, ενώ ο αιτητής απότο

1. Από δε το 1982 ασκούσε διευθυντικάκαθήκονταπουήσαν άμεσα σχετικά με το Τμήμα Γεωργίας ως Προϊστάμενος Κτηνοτροφίας, ενώ το εν­ διαφερόμενο μέρος ασκούσε απλώς διοικητικά καθήκοντααπό το
2. Ωςπροςταπροσόντατουαιτητήκαιτου ενδιαφερομένου μέ­ ρους από συγκριτική μελέτη των προσόντων τους και έχοντας υπόψηότι το ενδιαφερόμενο μέρος,πέραντωντεσσάρων Διπλω­ μάτων του,διαθέτει και Μεταπτυχιακό Τίτλο Master of Science, ενώ ο αιτητής δε διαθέτει οποιοδήποτε μεταπτυχιακότίτλο επι­ πέδου Master,είναι ολοφάνερο ότι στο κριτήριο των προσόντων το ενδιαφερόμενο μέροςυπερέχει έκδηλατουαιτητή. Ο ισχυρισμός τουαιτητήότι το ενδιαφερόμενο μέρος δε OLaθέτει Πανεπιστημιακό προσόν, είναι αβάσιμος. Απλή μελέτη των προσόντων του ενδιαφερομένου μέρους δείχνει ότι αυτός διαθέτει, ανάμεσα σ' άλλα, και Master of Science degree of Oklahoma State University, U.S.A. Αναφορικά με τα προσόντα θα πρέπει ναλεχθεί ότι ήσαν αντικείμενο έρευνας απότην Επιτροπήηοποίακαιέκρινε τοενδιαφερόμενο μέρος ωςκατέχοντα ταπροσόνταπουπροβλέπονται απότο σχέδιο υπηρεσίας.Περιπλέον στην Πέτρος Μάρκου και Άλλοι ν. ΤηςΔημοκρατίας

(1993)3Α.Α.Δ.213 και στην οποία απόφαση γίνεταιαναφορά στην Δημοκρατίαν. Πογιατζή

(1992)3Α.Α.Δ.422,ηΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου αποφάνθηκεότι εφόσον ηΕπιτρο­ πήέχεικρίνει ωςπροσοντούχο το ενδιαφερόμενο μέρος γιασκο­ πούς κατάληψης της θέσης που κατείχε πριν την προαγωγήτου στην επίδικη θέση, δε χρειάζεται καμιά περαιτέρω έρευνα στο θέμα μια και τα ίδια ακριβώς προσόντα απαιτούνται από το σχέδιο υπηρεσίας της προηγούμενης θέσης που κατείχε το εν­ διαφερόμενο μέρος, όπως συμβαίνει και στην υπό εξέταση υπό­ θεση όπου τα απαιτούμενα προσόντα σύμφωνα με το σχέδιο υπηρεσίας τηςθέσης Προϊσταμένου Κτηνοτροφίας είναι ταίδια μεταπροσόντα στην παρούσαυπόθεση. 1967 Λοϊζου, Π. Αριστοτέλους ν.Δημοκρατίας

(1993)Ωςπροςτηναρχαιότηταπροκύπτειότιτοενδιαφερόμενο μέ­ ρος έπεται σε αρχαιότητατου αιτητή λόγω του ότι αυτόςκατέ­ χει ανώτερημισθοδοτικάθέση.Ωστόσο,ηυπεροχήτουαιτητήσε αρχαιότητα δεν ήτανδυνατόνακλίνει τηνπλάστιγγαπροςόφε­ λος του,γιατίηαρχαιότηταδενείναι τοαποφασιστικόκριτήριο, λαμβάνεται δεόντως υπόψη και υπερισχύει μόνο όταν τα δύο κριτήρια (αξίακαιπροσόντα) είναιπερίπουτα ίδιαπράγμαπου δε συμβαίνει στην παρούσαυπόθεση,εφόσον το ενδιαφερόμενο μέρος υπερέχει σε αξία,λόγω και της καλύτερης του απόδοσης στις συνεντεύξεις, καθώςεπίσης καισεπροσόντα.(Menelaouν. The Republic

(1969)3 C.L.R. 36, 41, Partellides v. The Republic

(1969)3 C.L.R. 480, και Constantinou v. The Republic

(1983)3 C.L.R. 136). Εξάλλου, όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Ektorides v. The Republic

(1986)3 C.L.R. 2198,2202,στις περιπτώσειςπλή­ ρωσης διευθυντικών ή πολύ υψηλών θέσεων, Πρώτου Διορι­ σμούκαιΠροαγωγήςστηδημόσιαυπηρεσία,όπωςη παρούσα, η αρχαιότητα είναι ένα στοιχείο πολύ περιορισμένης σημασίας. 5 10 15 20 Την αρχήετόνισεκαιηΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρί­ ουστην Paschalis v. The Republic

(1988)3C.L.R. 1897 και στην Δημοκρατία ν.Πανταζή

(1991)3Α.Α.Δ.47. Με βάση τα πιο πάνωηυπεροχή του Αιτητή σε αρχαιότητα 25 δεν ήταν δυνατό να υπερισχύσει μια και το ενδιαφερόμενο μέ­ ρος υπερέχει καταφανώς σε αξία, λόγω και τηςκαλύτερης από­ δοσης τουστην ενώπιον τηςΕπιτροπήςσυνέντευξη καιτηςυπέρ αυτούσύστασης του Γενικού Διευθυντή γιαπροαγωγήστη θέση, και σε προσόντα και πείρα, όπως έχω υποδείξει πιο πάνω. 30 Σ' ό,τι αφοράτον προσβαλλόμενο ισχυρισμό του αιτητή ότι η εντύπωση απότη συνέντευξη διαδραμάτισεαποκλειστικό ρό­ λο στηλήψητηςπροσβαλλομένης απόφασης,θαπρέπειναυπο­ δειχθεί ό π η θέση Διευθυντή του Τμήματος Γεωργίας είναι η 35 ανώτατη θέση στο Τμήμα και όπως προκύπτει απότακαθήκο­ ντα και ευθύνες της θέσης, που καθορίζονται στο Σχέδιο Υπη­ ρεσίας, είναι θέση με ευρείες διοικητικές ευθύνες. Σετέτοιες θέ­ σεις η προσωπικότητα του κατόχου της αποτελεί σημαντικό στοιχείο, σ' ό,τι αφοράτηνκαταλληλότητα τουγιατηνεκτέλεση 40 τωνκαθηκόντων της θέσης. Ενόψει της πιο πάνωφύσης της θέσης,η Επιτροπήκατάτην επιλογή τουκαταλληλότερου απότουςυποψήφιουςγιαπροαγω1968 4ΧΑΛ. 5 10 15 20 25 Αριστοτέλουςν.Δημοκρατίας Αοΐζου, Π. γή στη θέση είχε ευρεία διακριτική εξουσίας. Η απόδοση των υποψηφίων στις ενώπιοντης Επιτροπής συνεντεύξεις πρέπει να λαμβάνονται υπόψηγια σκοπούςαξιολόγησης καιδιακρίβωσης της αξίας τους. (Βλέπε The Republic v. Zachariades

(1986)3 C.L.R.852,856και TheRepublicv.Panayiotides

(1987)3C.L.R. 1081, 1088). To Ανώτατο Δικαστήριο σε σειρά αποφάσεωντου αποφάν­ θηκε ότι δύναται να αποδοθείαυξημένηβαρύτητα στην απόδοση των υποψηφίων στις συνεντεύξεις, όταν η προσωπικότητα και οι ικανότητες του υποψηφίου είναι σημαντικές ιδιότητες, για την εκτέλεση τωνκαθηκόντων τηςθέσης,όπωςστην παρού­ σα υπόθεση. (Pattichis and Another v. The Republic

(1968)3 C.L.R. 374, 383, Panayiotou and Another v. The Republic

(1968)3 C.L.R. 639, Duncan v. The Republic

(1977)3 C.L.R. 153, 163, Christodoulou and Another v. The Cyprus Telecommunications Authority

(1978)3 C.L.R. 61, 67, Panayidou v. TheRepublic

(1978)3 C.L.R. 144, 153, Stylianou and Another v. The Republic

(1980)3 C.L.R. 11, 17, The Republic v.Petrides

(1984)3 C.L.R. 378, 386, TheRepublic v. Roussos

(1987)3 C.L.R. 1217, Andronikou and Others v. The Republic

(1987)3C.L.R. 1237, 1244, Michaelides and Another v. The Republic

(1987)3 C.L.R. 2170). OL πιο πάνωαρχές δεν είναι αντίθετες απότην προσέγγιση στην απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στη Georghiouand Others v.TheRepublic

(1988)3C.L.R.678,και την οποία οι καθ' ων η αίτηση επικαλούνται ότι ισχύουν και στηνπαρούσαυπόθεση. Σ' αυτήνλέχθηκεότι: 30 35 40 "The performance of the interviews cannot be taken as a separate factor by itself andundueweightshould notbegivento the performance. There is nothing wrong, however, in Law to attach the necessary importance to them, as such interviews reveal acandidate'spersonality andabilities whichininstances as the present one are important qualities, in order to ascertain whether such candidates should be suitable in the post in question." Στην απόφασητης Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Public SerYice Commission v. Potoudes and Others

(1987)3C.L.R. 1591,αναφέρονται ταπιο κάτω: "I abide by the aforesaid principles and I would like to avail 1969 Λοΐζου, Π. Αριστοτέλουςν.Δημοκρατίας

(1993)myself of this opportunity and add that the interviews though they may not be referred to by the Law as being one of the criteria to be born in mindby thePublic Service Commission, yet, they constitute one of the methods of carrying out a due inquiry which a collective organ has to carry and therefore 5 interviews are useful and must be used as methods of discovering the relevant factors on which the discretionary power of an administrative organ willbeexercised. They have, inmyview,moresignificance ininstances of first appointment, or first appointment and promotion when not all the relevant 10 factrs are before theadministrative organ, or thefactors which there may be before thecompetentorgan canbe identical asin the case of candidates who all are graduates of secondary schools and all have passed the one or other examination. The personality therefore, of the candidates or those other factors 15 which will help the administrative organ to choose, will be revealed inter alia and from a personal interview. Moreover they are useful in selections in cases of appointment to the higher posts in the hierarchy of the Service or in such posts where the personality of the candidates plays a significant role 20 in the successful discharge of their duties.". Τα πιο πάνω επαναλήφθηκαν απότην Ολομέλεια του Ανω­ τάτου Δικαστηρίου,και στην Paschalis v. The Republic

(1988)3C.L.R. 1897. Υπό τοφωςτωνπιοπάνω,καθώςεπίσηςκαιτουπεριεχομέ­ νου του σχετικού πρακτικούπου παρατέθηκεπιο πάνω είναι πρόδηλο ότι η Επιτροπήκατά τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης δεναπόδωσευπέρμετρη βαρύτηταστηναπόδοσητων υποψήφιων στις ενώπιον της συνεντεύξεις, αλλά τησυνεκτίμη­ σε με τα άλλα καθιερωμένανόμιμα κριτήριατης αξίας,προσό­ ντων καιτην αρχαιότητα. 25 30 Ο τελευταίος νομικός λόγος τον οποίο επικαλείταιο αιτητής 35 είναι ότι ηαιτιολογίατηνοποίαδίδειηΕπιτροπήγιατηνεπιλο­ γή του ενδιαφερομένου μέρους είναι ελλειπέστατη, αόριστηκαι λακωνική. Σχετικόςμετολόγοαυτόείναικαιο ισχυρισμός ότιη σύστασητουΠροϊσταμένουτουΤμήματοςδενήταναιτιολογημέ­ νη όπως προβλέπεται από το άρθρο 35

(4)του περί Δημοσίας 40 Υπηρεσίας Νόμουτου 1990. Το άρθροαυτόέχει εφαρμογήστη διαδικασία για την πλήρωση θέσεων προαγωγήςόπως αναφέρε­ ται στο εδάφιο 1 το οποίοπροβλέπει,"τηρουμένωντωνδιατάξε­ ων τουάρθρου29,κενήθέσηπροαγωγής πληρούταιχωρίςδημο1970 4ΑΛΛ Αριστοτέλουςν.Δημοκρατίας Λοΐζου,Π. σίευση με την προαγωγήυπαλλήλου που υπηρετεί στην αμέσως κατώτερηθέση ήθέση του συγκεκριμένου κλάδου ήυποδιαίρεση της Δημόσιας Υπηρεσίας". Km βέβαιασύμφωνα με το εδάφιο2 "κανέναςδημόσιος υπάλληλος δεν προάγεταισε άλληθέση εκτός εάν..."καιαπαριθμούνταιόλεςοιαπαραίτητεςπροϋποθέσειςσυ­ μπεριλαμβανομένων και των αιτιολογημένων συστάσεων του Προϊσταμένου τουΤμήματος. Σεαντίθεση με το άρθρο αυτό, το άρθρο 34 του ίδιου Νόμου που καλύπτει τη διαδικασίαγια την πλήρωση θέσεων πρώτουδιορισμού καιπροαγωγήςόπως είναιη παρούσα περίπτωση,στο εδάφιο9γίνεται αναφορά στις συστά­ σεις του Προϊσταμένου του οικείου Τμήματος και την απόδοση των υποψηφίων κατά την προφορική εξέταση αν γίνεται, αλλά δενγίνεται ρητήαναφοράστοθέματηςαιτιολόγησης των συστά­ σεων αυτών. Ως εκ τούτου δεν χρειάζεται αιτιολογία με την ένvoLaπουαπαιτείτοάρθρο35

(4)τουΝόμου.Σχετικήδεείναικαι ηαπόφασηΑεωνίδον ν. ΤηζΔημοκρατίας

(1992)4 Α.Α.Δ. 1806. Εν πάσηπεριπτώσει ησύσταση του Προϊσταμένου τουΤμή­ ματος είναι κάτω από τις περιστάσεις δεόντως αιτιολογημένη και υποστηρίζεται από το περιεχόμενο του φακέλου και τις εντυπώσεις της προφορικής εξέτασης. Ως προς τον ισχυρισμό μη ύπαρξης δέουσας αιτιολογίας της επίδικης απόφασης αυτή υπάρχει και στην ίδιατην απόφαση και συμπληρώνεται απότα στοιχεία του φακέλου όπως φαίνεταικαι στο σχετικό πρακτικό της Επιτροπής. Δεν ήταν δε αναγκαίαοποιαδήποτε ειδική αι­ τιολογία μια και οαιτητής δεν υπερείχε έκδηλα του ενδιαφερο­ μένου μέρους, δεν είχε συστηθεί για προαγωγήκαιδε διέθετε το πλεονέκτημα που προβλέπεται στο σχέδιο υπηρεσίας της θέσης. (Βλέπε Chimonas v. The Republic

(1982)3 C.L.R. I l l , 121-2, Marathevtou and Others v. TheRepublic

(1982)3C.L.R. 1088, 1096, Makris v. The Republic

(1985)3 C.L.R. 1103, 1111, Republic v.Petrides

(1984)3C.L.R. 378, 389.) Για όλους τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται.Δεγίνεται όμως διαταγήγια έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1971