clr/1993/1993_4_197.pdf

(1993)πρωτόδικης ακυρωτικήςαπόφασης. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικηαπόφαση στα πλαίσια της πρώτης των προσφυγών και απορρίπτοντας τις δύο άλλες προσφυγές,αποφάσισεότι: 5

1. Στην περίπτωση θέση προαγωγής, όπως είναι η παρούσα,ου­ σιώδης χρόνος κατοχήςτωνπροσόντων είναι ηημερομηνίαλή­ ψηςτηςειδοποίησηςγιατηνπλήρωσητηςθέση.(ΒλέπεΚυπρια­ κή Δημοκρατία ν.Περικλέους). 10 Ο κρίσιμος χρόνος κτήσης προσόντος πρέπει να συναρτάται με την ουσία,δηλαδήτην επιτυχήσυμπλήρωση σπουδών καιόχι με τοτυπικόστοιχείο έκδοσης τουδιπλώματος. Την ίδιαθέση απο­ δέχθηκε και ο δικαστής Κούρρης στην Σοφοκλέουςκαι Άλλοι ν. ΕΑ.Υ.. Ηαντίθετηπροσέγγιση θααποτελούσε ασυγχώρητη σχο­ λαστικότητα που θα έβλαπτε τηδημόσια υπηρεσία και κατ'επέ­ κτασητοδημόσιο συμφέρον. 15
2. Οι δύο απότους αιτητές εν προκειμένω δεν πληρούσαν τηδεύ20 τερη προϋπόθεση του Σχεδίου Υπηρεσίας που αφορούσε 8ετή τουλάχιστον προϋπηρεσία στη θέση Ιατρικού Λειτουργού, 1ης και 2ης τάξης, δεδομένου ότι διορίστηκαν μόνιμα στη θέση τους από8/11/
3. Κατάμείζονα λόγοδεν τους κάλυπτεούτεη Σημείωση που προβλέπει προϋπηρεσία για 10 τουλάχιστον 25 χρόνια.
4. ΤοΑρθρο28τουΣυντάγματοςδεναπαγορεύειστονομοθέτηού­ τε στη διοίκηση, κατά την άσκηση της κανονιστικής της εξου­ σίας, να θεσπίζει προϋποθέσεις για κατάληψη δημόσιας θέσης 30 με αντικειμενικά κριτήρια συναφήπροςτοθέμααυτό.ΤοΔικα­ στήριο χωρίς να ελέγχειτις επιλογές του Νομοθέτη έχειαρμο­ διότηταναελέγχειταόριαεφαρμογήςτηςαρχής: Κυπριακή Δη­ μοκρατία ν. Χριστοδονλίδη. Μέσα στα όρια της μεγάλης ελευ­ θερίας που έχει ο νομοθέτης στο πεδίο του υπαλληλικού δικαί- 35 ου, η διαφορετική ρύθμιση στις προαναφερθείσες περιπτώσεις δεν προσβάλει την αρχήτης ισότητας. Δικαιολογείται επαρκώς γιατί πρόκειταιπερίδιαφορετικώνθέσεων στην ιεραρχία,όπως μπορεί ναεξακριβωθεί απότααντίστοιχασχέδιαυπηρεσίαςκαι εμπίπτουν περαιτέρωσεδιαφορετικέςκατηγορίες θέσεων. Έτσι 40 δενυφίσταταιπερίπτωσηόμοιων θέσεων μεαλλιώτικηήαυθαί­ ρετη αντιμετώπιση που θα μπορούσε να θεμελιώσειπαράβαση της αρχήςτης ισότητας. 198 4Α^Δ. 5 10 Δημητρίου κ.ά.ν. Δημοκρατίας
5. Κρίσιμος ενπροκειμένω είναιοκανόναςπουδιατυπώθηκεστην απόφαση Papaleontiou v.Republic

(1987)3 C.L.R. 751, όπου ανέκυψε παραπλήσιο πρόβλημα και την οποία επικύρωσε η Ολομέλεια στην Κυπριακή Δημοκρατία ν. Ολγας Μαυρομμάτη καιΆλλου. Σύμφωναμετην αρχήαυτή: "Η εκ των υστέρων αναμόρφωση των γεγονότων, με την ανα­ τροπήπρωτόδικηςδικαστικής απόφασηςαπότηνΟλομέλεια σε αναθεωρητικήέφεση,μπορεί ναοδηγήσει σεδιαπίστωσηπλάνης περί τα πράγματα, στη λήψηαπότη Διοίκηση κρινόμενης από­ φασης". Η απόφασητης μειοψηφίας δε δίνει διαφορετικό εννοιολογικό περιεχόμενο: 15 20 25 30 35 "Αναγκαίο στοιχείο γιατην εφαρμογήτης αρχήςπου συνάγεται από την Παπαλεοντίου, ανωτέρω, είναι ηυστερογενής ανάπλα­ σητου πραγματικούκαθεστώτος, μέσα απότο οποίο λήφθηκε η συγκεκριμένη διοικητικήπράξη,τηνοποίαμπορεί ναεπιφέρει η τελεσιδικία απόφασης σταπλαίσια της αναθεωρητικής έφεσης. Ηδιάσταση μεταξύ του φαινομενικά ορθού πραγματικού καθε­ στώτος κατάτο χρόνο που λαμβάνεται η απόφασηκαι εκείνου που διαμορφώνεται με την τελεσίδικη απόφασηδυνατόν,όπως ακριβώςσυνέβη στην προκείμενη περίπτωση,νασυνιστά πλάνη περί τα πράγματα, που ανάλογα με τη φύση της και το βαθμό επηρεασμού της ληφθείσας απόφασης μπορεί να οδηγήσει σε . ακυρότητα. Αυτήείναιηουσία τουκανόνα." Η αναλογία των περιστάσεων με την κρινόμενη είναι έκδηλη. Με τα παραπάνωδεδομένα η αντικειμενική υπόσταση των γε­ γονότων που έγινε δεκτή κατά την επανεξέταση κλονίζεται σε βαθμόπουεπηρεάζεισυθέμελα τηνομιμότητα τηςεπίδικηςαπό­ φασης. 5. Ηπροσφυγή της Σταυρούλας Δημητρίου υπ' αρ. 1066/91πετυ­ χαίνει και η επίδικη πράξη ακυρώνεται σύμφωνα με το άρθρο 146.4(β)του συντάγματος. Οιδύοάλλες προσφυγέςαπορρίπτο­ νται. Δεν εκδίδεται διαταγήγια έξοδα. 40 Διαταγή ωςανωτέρω. Αναφερόμενες υποθέσεις: - —-- Δημοκρατία ν.Κουλία

(1991)3Α.Α.Δ. 370, 199 Δημητρίουκ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1993)Republicv. Pericleous

(1984)3C.L.R.577, ΣοφοκλέουςκαιΑλλοιν. ΕΛ.Υ.

(1990)3ΑΛΛ. 2868, Δημοκρατίαν.ΜαυρομμάτηκαιΑλλον

(1991)3ΑΛΛ. 543, $ Δημοκρατίαν.Χριστοδουλίδη

(1992)3ΑΛΛ. 116, Papaleontiou v. Republic

(1987)3C.L.R.

1. 10 Προσφυγές. Προσφυγές εναντίοντης απόφασης των καθ' ων ηαίτησημε την οποία προάχθηκε το ενδιαφερόμενο μέρος Αντώνιος Χ" Χάννα στη θέση Ανώτερου ΙατρικούΛειτουργού στις Ιατρικές Υπηρεσίας και Υπηρεσίες Δημόσιας Υγεία αντίτωναιτητών. 15 Α.Σ. Αγγελίδης, γιατιςΑιτήτριες στις Υποθέσεις Αρ. 1066/91 και 1067/
2. 20 Μ.Κυπριανού, για τον Αιτητή, στην Υπόθεση Αρ. 1071/
3. Α. Βασιλειάδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ* ων η αίτηση. 25 Χρ. Τριανταφυλλίδης, για το Ενδιαφερόμενο μέρος. Cur.adv. wit. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Έχωενώπιον μουτρεις προσφυγές.Ηταυτότηταή ομοιότητατωνγεγονότων σταοποίαστηρίζονταικαιτων νομικών θεμάτων που ανακύπτουν απόαυτά σε συνδυασμό με το δεδομένο πως προσβάλλουν την ίδιαδιοικητικήπράξη κατέ­ στησαν δυνατή-και επιβεβλημένη -τη συνεκδίκασή τους. Κοι­ νός στόχος είναι η ανατροπήαπόφασηςτης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας ημερ. 24/6/91, η οποία δημοσιεύθηκε στις 30/8/91στην επίσημη εφημερίδατηςΔημοκρατίας. Μετην πρά­ ξη της αυτή είχε προάξει το ενδιαφερόμενο πρόσωπο Αντώνιο Χ"Χάννα στηθέση Ανώτερου Λειτουργού σας Ιατρικές Υπηρε­ σίες και Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας, πουείναιπόστο προάγωγηςΑς σημειωθεί πωςστην προαγωγήτουενδιαφερομένουδόθη­ κε αναδρομικήισχύς από 15/11/90.Ηθέσηπαρέμεινε κενήαπό 200 30 35 40 4ΑΛΛ. 5 Δημητρίου κ.ά.ν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. τότεγιατί οκάτοχοςτης Ανδρέας Βραχίμης αποκαταστάθηκε σ' άλλη θέση ανώτερου ιατρικού λειτουργού από 1/12/84.Ηπαλι­ νόρθωση του ήταν επακόλουθο της απόφασης της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 31/5/91 στην Α.Ε. 844 που άσκησεη Δημοκρατίακατά πρωτόδικηςαπόφασηςηοποίαακύ­ ρωσε, μεταξύάλλων,καιτηνπροαγωγήτουΑ. Βραχίμηαπότην Ε.Δ.Υ.στις 22/11/84.(Βλ. Κυπριακή Δημοκρατίαν.ΕλένηςΠ. Κουλία

(1991)3 Α.Α.Δ. 370.) Η διαδικασία επανεξέτασης, που ακολούθησε, οδήγησε στην επίδικηαπόφαση. 10 Αναφορά στο πλήρες ιστορικό θαδώσει καλύτερη εικόνατης διαφοράς καιθααπλουστεύσει συνάματηδιατύπωσητων νομι- κών ισχυρισμών των διαδίκων.Στις31/10/88 τουπουργείο υγεί­ αςζήτησε τηνπλήρωση μιαςκενής θέσης ανώτερου ιατρικού λει15 τουργού. Ησχετική επιστολή έφτασε στην Ε.Δ.Υ. στις 2/11/

1. Στη συνέχεια αποστάληκε στον πρόεδρο αρμόδιας τμηματικής επιτροπής κατάλογος από 159 υποψηφίους μαζί με τους σχετι­ κούς φακέλους. 20 25 30 35 40 Μετάτηδιερεύνηση των σχετικών στοιχείων η τμηματικήκα­ τέληξεπως μόνο οι 36 πληρούσαν τους όρους του σχεδίου υπη­ ρεσίας της θέσης. Μεταξύτων προκριθέντων ήτανοενδιαφερό­ μενος και ηαιτήτριαστην προσφυγή 1066/91ΣταυρούλαΔημη­ τρίου. Ητμηματική έκρινε πως κανένας από τους υποψηφίους δεν είχε μεταπτυχιακόδίπλωμα ήτίτλο στη δημόσια υγεία ή τη διοίκηση νοσοκομείων, όπως προβλέπει το σχέδιο. Η πρόκριση όμως βασίστηκε στηΣημείωση σύμφωνα μετην οποίαήτανπροάξιμοι όσοι είχαν ΙΟετή υπηρεσία "στη θέση ιατρικού λειτουρ­ γού 1ηςκαι2ηςτάξηςαπότην οποίαταδύοτουλάχιστον έτηνα είναι σε αγροτικόυγιεινομικό κέντρο ήκαι σε τμήματαπρώτων βοηθειών". Ηεπιτροπή ασχολήθηκε με την έκθεση της τμηματι- • κής σε συνεδρίαση της ημερ.5/10/
2. Στο επόμενο στάδιο κλήθηκαν σε συνέντευξη, αλλά 22 από τους 36 προκριθέντες δεν προσήλθαν. Ένας απόαυτούςήτανο ενδιαφερόμενος που βρισκόταν στο εξωτερικό με υποτροφία διάρκειας ενός χρόνου. Ητμηματική θεώρησε ορθό να μην τον αποκλείσει. Τελικά και με βάσητο σύνολο των νόμιμων κριτη­ ρίων τον επέλεξε και το σύστησε για προαγωγή παράλληλα με τους Ανδρέα Βραχίμη, Ανδρέα Ζαχαρίουκαι Δημήτριο Πογίατζή. Ηεπιτροπή,_αφούσυνήλθε σας 6/11/90προήγαγε, κατόπιν σύγκρισης μετου άλλους ανθυποψηφίουςτου,"τον Ανδρέα Β ρ α ­ χίμη από15/11/
3. 201 Νικήτας, Δ. Δημητρίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1993)Η υπόθεση πήρε νέα τροπή μετά το αποτέλεσμα της πιοπά­ νω εφετειακής απόφασηςημερ.31/5/91. Θαπρόσθεταπως εκτός του Βραχίμη αποκαταστάθηκαν αναδρομικάαπό την ίδια ημε­ ρομηνία (1/12/84)και οι Ζαχαρίουκαι Πογιατζής.Στις24/6/91 κατά την επενεξέταση η επιτροπή,αφούσημείωσε τις εξελίξεις αυτέςκαι ότι ο ενδιαφερόμενος παρέμεινε ως μόνος υποψήφιος και αφού δέχθηκε το διευθυντή ιατρικών υπηρεσιών ο οποίος και το σύστησε, προέβη στο διορισμό του στην κενή επίδικηθέ­ ση,απότην προμνησθείσα ημερομηνία. 5 10 Η εξέταση της υπόθεσης πρέπει νααρχίσει απότηνπροδικα­ στική ένσταση του δικηγόρου τωνκαθών σε σχέσημε το έννομο συμφέρον της Χρυστάλας Χ'Άναστασίου καιτουΑνδρέα Γεωρ­ γίου, αιτητών στις προσφυγές 1067/91και 1071/91 αντίστοιχα. Αμφισβητείται ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο κατείχαν τα απαιτούμενα από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντα και ότι επομένως έχουν έννομο συμφέρον ναζητήσουν την ακύρωσητηςπροαγω­ γής του συναδέλφου τους. 15 Είναι γεγονός πως καιταδύο αυτά όργαναέκριναν πως κα- 20 νένας απότους υποψηφίους δεν κατείχε το προβλεπόμενο από την παράγραφο 1 προσόν του μεταπτυχιακού διπλώματος. Η πρόκριση έγινε με βάση το κριτήριο που έθετε η Σημείωση στο σχέδιο υπηρεσίας. Στην περίπτωση θέσης προαγωγής,όπως εί­ ναι ηπαρούσα,ουσιώδης χρόνος κατοχήςτων προσόντων είναι 25 η ημερομηνία λήψης της ειδοποίησης για την πλήρωση της θέ­ σης. (Βλέπε Κυπριακή Δημοκρατία ν. Περικλέους

(1984)3 Α.Α.Δ. 577). Από τη μελέτητων φακέλωνπροκύπτειπωςκαιοι δύοαυτοί 30 αιτητέςήτανκάτοχοι τουσχετικού μεταπτυχιακούτίτλου σπου­ δών στις 2/11/

1. Συγκεκριμένα η αιτήτρια Χρυστάλα Χ'Άνα­ στασίου απέκτησε Master of Science in Community Medicine του πανεπιστημίου του Λονδίνου. Η φοίτηση άρχισε στις 28/9/87 και περατώθηκε επιτυχώς στις 30/9/
2. Ανέλαβε δε καθήκοντα 35 την 1/10/88.Το σχετικό πιστοποιητικό του τίτλου σπουδών εκ­ δόθηκε μεταγενέστερα στις 16/11/88.Όμως ο κρίσιμος χρόνος κτήσης προσόντος πρέπει να συναρτάται με την ουσία,δηλαδή την επιτυχήσυμπλήρωση σπουδώνκαιόχι μετοτυπικό στοιχείο έκδοσης του διπλώματος.Την ίδιαθέση αποδέχθηκεκαι ο δικά- 40 στης Κούρρης στην Σοφοκλέους & Άλλοι ν. ΕΛ.Υ.

(1990)3 Α.Α.Δ.

1. Η αντίθετη προσέγγιση θα αποτελούσε νομίζω ασυγχώρητη σχολαστικότητα πουθαέβλαπτετηδημόσιαυπηρε­ σία καικατ* επέκταση το δημόσιο συμφέρον. 202 4ΑΛΛ. 5 10 Δημητρίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. Αναφορικά μετον αιτητήΑνδρέα Γεωργίου προκύπτεικαθα­ ρά από τον προσωπικό του φάκελο (σελ. 5) ότι είναι κάτοχος του μεταπτυχικού τίτλου Master of Science in Occupational Medicine του πανεπιστημίου του Λονδίνου από 18/8/
2. Είναι φανερόπωςκαι στις δύοπεριπτώσεις ηΕ.Δ.Υ. και προηγουμέ­ νωςη τμηματικήπλανεύτηκε αναφορικά μετηνκατοχήαπότον αιτητήτου μεταπτυχικούπροσόντος της παραγράφου 1.Κατά τον κρίσιμο χρόνο (2/11/88) και οι δύο είχαν τέτοιο προσόν. Όμως απότην άλλη οι αιτητές δεν πληρούσαν τηδεύτερηπρουπόθεση του σχεδίου υπηρεσίας που αφορούσε 8ετή τουλάχι­ στον προϋπηρεσία στη θέση ιατρικού λειτουργού 1ης και 2ης τάξης δεδομένου ότι διορίστηκαν μόνιμα στη θέση τους από 8/11/85.Κατάμείζοναλόγο δεν τους κάλυπτε ούτε η Σημείωση πουπροβλέπει προϋπηρεσίαγια 10τουλάχιστον χρόνια. 15 20 25 Πρέπει όμωςστο σημείο αυτόναεξεταστεί τοεπιχείρημαπου προβλήθηκε απόκοινού:ότι τοσχέδιο υπηρεσίας παραβιάζειτη συνταγματικάκατοχυρωμένηαρχήτης ισότητας.Γιατίαπαιτεί8 χρόνια υπηρεσία χωρίς να κάμνει πρόβλεψη για έκτακτη απασχόληση στη δημόσια υπηρεσία. Ας σημειωθεί πως η αιτήτρια Χρυστάλα Χ"Αναστασίου απασχολήθηκεως έκτακτηαπό 1/2/79 καιοΑνδρέας Γεωργίου από1/8/
3. Σεαντίθεση,συνεχίζει η ει­ σήγηση,μετοσχέδιουπηρεσίαςγιατηθέση ιατρικού λειτουργού 1ηςκαι2ης τάξης, που ίσχυε γιατην ίδιαπερίοδο,το οποίοπεριλαμβάνει πρόνοιαγιααπασχόληση στηδημόσιαυπηρεσία πά­ νω σε έκτακτηβάση. Περαιτέρωτο σχέδιο υπηρεσίαςγιατηθέ­ σηπρώτου λειτουργού υγείας έχεικαιπρόνοιαγια ΙΟετή άσκη­ σητης ιατρικήςχωρίςναυπάρχείκανοποιαδήποτεπρόνοιαγια προϋπηρεσία στον κυβερνητικό τομέα. 30 35 40 Το αρθρ. 28 του συντάγματος δεν απαγορεύει στο νομοθέτη ούτε στηδιοίκηση,κατά την άσκησητηςκανονιστικής της εξου­ σίας, να θεσπίζει προύποθέσεις για κατάληψη δημόσιας θέσης μεαντικειμενικά κριτήρια συναφήπροςτοθέμααυτό.Τοδικαστήριο χωρίς να ελέγχει τις επιλογές του νομοθέτη έχει αρμο­ διότηταναελέγχειταόριαεφαρμογήςτηςαρχής:ΚυπριακήΔη­ μοκρατία ν. Χριστοδονλίδη

(1992)3 Α.Α.Δ. 116. Μέσα στα όρια της μεγάλης ελευθερίας που έχει ο νομοθέτης στο πεδίο τουυπαλληλικού δικαίουηδιαφορετικήρύθμιση στιςπροαναφερθείσες περιπτώσεις δεν προσβάλλει την αρχήτης ισότητας. Δικαιολογείται επαρκώςγιατίπρόκειταιπερίδιαφορετικώνθέ­ σεων στην ιεραρχία,όπως μπορεί να εξακριβωθεί απότααντί­ στοιχα σχέδιαυπηρεσίαςκαι εμπίπτουνπεραιτέρωσεδιαφορε­ τικές κατηγορίες θέσεων. Έτσι δεν υφίσταται περίπτωση όμοι203 Νικήτας, Δ. Δημητρίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1993)ων θέσεων με αλλοιώηκη ή αυθαίρετη αντιμετώπιση που θα μπορούσε να θεμελιώσει παράβασητης αρχής της ισότητας. Έπεται η εξέταση των λόγων της προσφυγής 1066/91.Το πρώτοεπιχείρηματηςαιτήτρίαςείναι ότιηΕ.Δ.Υ.όφειλε, μετά 5 την αναδρομική δικαίωση των τριών άλλων υποψηφίων,να ανακαλέσει τηνπροαγωγήτουΑ.Βραχίμηπροτού επανεξετάσει ζήτημα πλήρωσης της κενωθείσας θέσης. Τη σύντομη απάντηση παρέχει ηαπόφασηστην ΚυπριακήΔημοκρατία ν.ΟλγαςΜαυρομμάτη&Άλλου

(1991)3 Α.Α.Δ.543.Υπόανάλογες συνθήκες 10 το δικαστήριο έκρινε ότιδεν ήταν επιβεβλημένη ρητή ανάκληση της πράξης γιατί οι προαγωγές τωνδύο υπαλλήλων "εξαφανί­ στηκαν εξυπαρχής και/ήηρύθμιση που ακολούθησε είναι σιω­ πηρήανάκληση τους". 15 Ηεπόμενη εισήγηση είναιo n ησύσταση των προμνησθέντων τεσσάρων υποψηφίων απότην τμηματική επιτροπή,που υιοθέ­ τησε καιηΕ.Δ.Υ. στις 6/11/90και αργότερα κατά τον ουσιώδη χρόνο, δηλαδή κατά τηδιαδικασία επανεξέτασης στις 24/6/91, ήτανπροϊόν πλάνης. Καιτούτοδιότιη Ε.Δ.Υ.θεώρησε γιαυπο- 20 ψηφίους τους τρεις που αποκαταστάθηκαν αναδρομικάμε την απόφασητηςΟλομέλειας στηνΑΕ844οιοποίοι δεν μπορούσαν να ήταν υποψήφιοι και να τύχουν συστάσεως για προαγωγή εφόσον καιοι τρεις κατείχαντηνίδια μετηνεπίδικη θέση από 1/12/84. Θαυπομνήσω στο σημείο αυτόότισύμφωνα με τιςπα- 25 ραγράφους6και7των σχετικών κανονιστικώνδιατάξεωνη επι­ τροπήεπιλέγει μεταξύτων συστηθέντων απότην τμηματική και ότι οιυποψήφιοι δεν πρέπεινα είναι λιγότεροι των δύοκαιπε­ ρισσότεροι τωντεσσάρων. 30 Κατά τηνάποψητου δικηγόρου των καθών είναι άσχετοτο γεγονός ότιαπό τους τέσσερεις έμεινε μόνο ο ενδιαφερόμενος ως υποψήφιος. Ητμηματική επιτροπή είχε κάμει ήδη τηνεπι­ λογήτης και δενμπορούσε νασυστήσει άλλους τέσσερεις γιατί θα παραβιαζόταν ηαρχήότι ηεπανεξέταση διεξάγεται μεβάση 35 το νομικό και πραγματικόκαθεστώς που ισχύει κατά τοχρόνο έκδοσης τηςδιοικητικήςπράξηςπουακυρώθηκε. Υποστηρίχθη­ κε ακόμη (αντινομικά θαέλεγα) πως ηΕ.Δ.Υ.είχε την ευχέρεια να λάβει υπόψη τηςκατά τηνεπανεξέταση καιάλλους υποψη­ φίους. Τοδεγεγονός πως δεντο έκαμε σημαίνει ότι"δενεδι- 40 καιολογείτο κάτι τέτοιο". Οι σκέψεις αυτές παραγνωρίζουν ολότελα τον κανόνα που διατυπώθηκεστην απόφασηΠαπαλεοντίουν. ΚυπριακήςΔημο204 4ΑΛΛ. Δημητρίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. κρατίας

(1987)3 Α.Α.Δ. 751, όπου ανέκυψε παραπλήσιο πρό­ βλημα και την οποία επικύρωσε η Ολομέλεια στην Κυπριακή Δημοκρατία ν. Όλγας Μαυρομμάτη & Άλλου, ανωτέρω. Σύμ­ φωνα με την αρχήαυτή: 5 10 "Η εκτωνυστέρων αναμόρφωσητωνγεγονότων, μετην ανα­ τροπήπρωτόδικηςδικαστικής απόφασηςαπότηνΟλομέλεια σε αναθεωρητικήέφεση, μπορεί να οδηγήσει σε διαπίστωση πλάνης περί τα πράγματα, στη λήψηαπότηΔιοίκηση κρινόμενηςαπόφασης." Ηαπόφασητης μειοψηφίας δεν δίνει διαφορετικό εννοιολο­ γικό περιεχόμενο: 15 20 25 30 35 40 "Αναγκαίο στοιχείο γιατην εφαρμογήτηςαρχήςπουσυνάγε­ ται από την Παπαλεοντίου, ανωτέρω, είναι η υστερογενής ανάπλασητου πραγματικού καθεστώτος, μέσα απότο οποίο λήφθηκε ησυγκεκριμένη διοικητικήπράξη,την οποία μπορεί να επιφέρει ητελεσιδικία απόφασηςστα πλαίσια τηςαναθεωρητικής έφεσης. Ηδιάστασημεταξύτουφαινομενικάορθού πραγματικού καθεστώτος κατά το χρόνο που λαμβάνεται η απόφαση και εκείνου που διαμορφώνεται με την τελεσίδικη απόφαση δυνατόν, όπως ακριβώς συνέβη στην προκείμενη περίπτωση,νασυνιστά πλάνηπερί ταπράγματα,πουανάλογα με τη φύση της και το βαθμό επηρεασμού της ληφθείσας απόφασης μπορεί να οδηγήσει σε ακυρότητα. Αυτή είναι η ουσία τουκανόνα." Η αναλογίατων περιστάσεων με την κρινόμενη είναι έκδηλη Με τα παραπάνω δεδομένα ηαντικειμενική υπόσταση των γεγο­ νότων πουέγινεδεκτήκατάτην επανεξέτασηκλονίζεται σεβαθμό πουεπηρεάζει συθέμελα τηνομιμότητα της επίδικηςαπόφασης, ΗπροσφυγήτηςΣταυρούλαςΔημητρίουυπ' αρ. 1066/91 πετυχαίνει καιηεπίδικηπράξηακυρώνεται σύμφωνα με τοάρθρ. 146.4(β)του συντάγματος. Οι δύοάλλεςπροσφυγέςαπορρίπτο­ νται. Δεν εκδίδεται διαταγήγιαέξοδα. Η προσφυγή 1066/91πετυχαίνει και οι άλλες δύο απορρίπτονται. 205