clr/1993/1993_4_2017.pdf

(1993)Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι:

1. Προσβλήθηκαν δύο διοικητικές πράξεις.Πράξειςθεωρούνταισυ­ ναφείς ανη μία αποτελεί προϋπόθεση της άλλης,ή αφορούν τον 5 I6LO αιτητή, στηρίζονται στις ίδιες διατάξεις του Νόμου, έχουν ταυτόσημηαιτιολογίακαιεκδόθηκαναπότοίδιοόργανο,κατάτην ίδιαδιαδικασία.Στηνπαρούσαπερίπτωσηανκαιοιανακληθείσες πράξεις της Αρχήςξεκίνησαν μεδιαφορετικέςδιαδικασίες, η επα­ νεξέταση άρχισε απότηναρχή, μενέα απόφασηγιαπλήρωση των 10 θέσεων, έγινεκοινή διαδικασίαεπιλογής απότο ΣυμβούλιοΠρο­ σωπικού,όλοι οι υποψήφιοι ήτανπάντοτεοι ίδιοι, ο Γενικός Δι­ ευθυντής προέβηκε σε κοινή σύσταση,ηδεΑρχήεξέτασε τοθέμα όλων των υποψηφίων μαζί. Επίσης, οι προσβαλλόμενες πράξεις βασίζονταιστις ίδιες διατάξειςτουΝόμου,φέρουνταυτόσημηαι15 τιολογία καιαφορούντονίδιοαιτητή. Υπό τιςπεριστάσεις,τοΔι­ καστήριο κατέληξε ότι υπάρχει συνάφεια μεταξύ των δύοαυτών πράξεων προαγωγής. Ηυπόθεση αυτήδιαφοροποιείται απότην υπόθεσηΧρνστάλλαΣνμεωνίδονκ.ά. ν.Δημοκρατίας,ωςπροςτα περιστατικά της. Στην υπόθεση εκείνη, κατά την επανεξέταση η 20 διαδικασίαδενάρχισεαπότηναρχή,αλλάπεριορίστηκε στηνεπα­ νεξέταση του θέματος απότην ΕΔΥ μόνο, ηδε ΕΔΥ στηρίχθηκε στιςσυστάσεις τωνΣυμβουλευτικών Επιτροπών.Οισυστάσεις αυ­ τέςήτανδιαφορετικές,ησύνθεσητωνΣυμβουλευτικώνΕπιτροπών ήτανδιαφορετική,καιτόσο οι υποψήφιοιόσο καιοι συστηθέντες 25 ήτανδιαφορετικοί στις δύοπεριπτώσεις.
2. ΗΑρχήέχει υποχρέωση ναερευνήσειπαράπονα υποψηφίωνγια προαγωγές,πουαφορούντις βαθμολογίες τους,αφούαυτέςλαμ­ βάνονται υπόψηκατάτηδιενέργεια τωνπροαγωγώνκαιη εγκυρότητά τους ή μη, μπορεί να επηρεάσει την εικόνα πουπαρου­ σιάζουν οι υποψήφιοι. Η Αρχή στην οποία ανήκει η αρμοδιότητα,δε φαίνεται εδώ να ερεύνησετα παράπονα του αιτητήγια έλλειψηαντικειμενικότητας κατά τησύνταξη των εκθέσεων του.Ούτε κανέγινεαναφορά από τηνΑρχήστις επιστολές καιταπαράπονατου αιτητή. Ούτε μπορεί ναλεχθεί,ότιτοθέμαερευνήθηκε απότο Συμβούλιο Προσωπικού.Ακόμα κι ανγινότανδεκτό,ότι τοΣυμβούλιοΠροσωπικού είχε τέτοια αρμοδιότητα,πάντως καμιά αναφοράδεν έκαμε το Συμβούλιο στα παράπονατου αιτητή. Εν πάση περι­ πτώσει, ούτε το Συμβούλιο Προσωπικού,ούτε η Αρχή κατέληξε σ'οποιοδήποτε συμπέρασμα ή απόφασηαναφορικάμε την εγκυ2018 30 35 40 4ΑΑΛ. Μαρκίδηςv.ATΗ.Κ ρότητα των Φύλλων Ποιότητας/Προαγωγής του αιτητήκαι κατά πόσο αυτά έπρεπεναληφθούν υπόψηως είχανήόχι. 5 Με βάσηταπιο πάνω, ηΑρχήπαρέλειψε να προβεί στη δέουσα έρευνα αναφορικάμε ταπαράπονα του αιτητή,που σχετίζονταν μετην αντικειμενικότητα των αξιολογήσεων τουκαιεπομένωςη επίδικηαπόφασηπρέπειναακυρωθεί,αφούοιαξιολογήσεις των υπαλλήλωνδιαδραματίζουνσημαντικόρόλοκατάτηνκρίσητους γιαπροαγωγή. 10 15
3. Εγέρθηκε επίσης τοθέμα του κατάπόσο ορθά ξεκίνησεη διαδι­ κασίαεπανεξέτασηςαπότηναρχή,μεαναζήτησηνέας συμβουλής από τοΣυμβούλιο Προσωπικού ήκατάπόσο ηδιαδικασία επα­ νεξέτασης θαέπρεπεναπεριορισθεί μόνο στηντελικήπράξηεπιλογής τωνκαταλληλότερων υποψηφίωναπότην Αρχή. 20 Παρόμοιο θέμα εξετάστηκε και απορρίφθηκε σε προηγούμενες πρόσφατες αποφάσεις του Δικαστηρίου σε προσφυγές εναντίον τηςΑρχής. Η ακύρωσητηςτελικής πράξης,συμπαρασύρεισ' ακυρότητακι'όλεςτις ενδιάμεσες προπαρασκευαστικές πράξεις. 25 30
4. Ουσιώδηςχρόνος γιατηνεπανεξέτασητηςανακληθείσαςπράξης, δεν είναι οχρόνος έναρξης της ισχύος της, αλλά οχρόνος πριν την έκδοση της. Ηαπόφασηγια πλήρωση των θέσεων, λήφθηκε στις 1/11/89και 14/12/89αντίστοιχα. Επομένως, ορθάθεωρήθη­ καν οιημερομηνίες αυτές ωςοιουσιώδεις χρόνοι επανεξέτασης τωνανακληθεισώνπροαγωγών. Δεγεννάταιθέμαγιατηλήψη υπόψη,από το Συμβούλιο Προσωπικού,κατάτηνεπανεξέταση τωνπερί Προσωπικού τηςΑρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (Τροποποιητικών) Γενικών Κανονι­ σμών (Κ.Δ.Π. 91/89), αφού αυτοί εκδόθηκαν πριν τον ουσιώδη χρόνο πουδιέπει την επανεξέταση τωνπροαγωγών (εκδόθηκε στις21/4/89). 35 40 Όσοναφοράτην ΚΑΠ. 163/90, αυτή εκδόθηκεσης 13/7/90και εί­ ναι, επομένως, μεταγενέστερη του ουσιώδους χρόνου. Με την Κ.Δ.Π. 163/90αντικαταστάθηκεο Κανονισμός 10

(7). Στην ουσία όμως, ητροποποίηση αποτελούσε επανάληψη του προηγούμενου Κανονισμού 10

(7),μετημόνηδιαφοράότι ονέος Κανονισμός έδι­ νε στην Αρχήτοδικαίωμανακαλεί,κατάτηνκρίσητης,τουςυπο­ ψηφίους σε συνέντευξη, πράγμα που δενεκμεταλεύθηκε η Αρχή στην περίπτωση αυτή. Επομένως,τογεγονός ότιλήφθηκε υπόψη από το Συμβούλιο Προσωπικούηπιοπάνω Κ.Δ.Π.,δεν επηρέασε 2019

(1993)Μσρχίδηςv.Α.ΤΗ.Κ καθ'οποιονδήποτετρόπο,δυσμενώςταδικαιώματατουαιτητή. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειχωρίςέξοδα. 5 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Συμεωνίδουκ,ά. ν.Δημοκρατίας(Αρ.2)

(1993)4ΑΛΛ.258, Knai v.Republic

(1987)3C.L.R. 1534, 10 Ορθοδόξουκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1992)4Α.Α.Δ. 2374, Δημητριάδης καιΆλλοςν. Α.ΤΗ.Κ.

(1992)4Α.Α.Δ. 2582, 15 Γεωργίου ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1992)4Α.Α.Δ. 2569, Χατζηϊωάννουκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1993)4Α.ΑΛ. 661, Αιμνάτονκ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1990)3Α.Α.Δ.

1. 20 Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον τηςαπόφασηςτων καθ' ωνη αίτησηημε­ ρομηνίας 17/7/91,με την οποία προάχθηκανστη θέσηΠροϊστα­ μένουΥπηρεσίας Β'(ΤεχνικούΠροσωπικού), ταενδιαφερόμενα μέρη,αντί του αιτητή. 25 Χρ. Κινάνης,γιατονΑιτητή. Κ. ΧΊωάννον, γιατους Καθ' ωνηαίτηση. 30 Cur. adv.vult. ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ.: Μαζί μετηνπροσφυγήαυτή ακούστηκανκαι οι προσφυγές 858/91και 894/
2. Κατάτοστάδιοόμωςτων προ- 35 φορικών διευκρινίσεων ημεν858/91απεσύρθη,όσον αφορά δεν την894/91, επειδήηγέρθη θέμασυνάφειαςδύοήπερισσοτέρωνδι­ οικητικών πράξεων, οδικηγόρος τουαιτητήδήλωσεότιθαυπο­ βάλει γραπτή αίτησηγιαδιαχωρισμό τουδικογράφου. Μετάτις εξελίξειςαυτές,ηυπόθεση826/91παρέμεινεμόνη της γιαέκδοση 40 αποφάσεως. Ο αιτητής προσβάλλει τηναπόφασητωνκαθ'ωνηαίτηση (η Αρχή),ημερομηνίας 17/7/91,με τηνοποία προάχθηκαν στηθέση 2020 4ΑΛΛ. 5 10 Μαρκίδηςν. Α.ΤΗ.Κ Κούρρης, Δ. Προϊστάμενου Υπηρεσίας Β' (ΤεχνικούΠροσωπικού),ταενδια­ φερόμεναμέρη1)ΠέτροςΚασσός,2)ΣτυλιανόςΛάμπρουκαι3) Παναγιώτης Σ.Παναγιώτου. Ηπροαγωγήτων 3πρώτων ενδια­ φερομένων μερών έγινε μεισχύ από 1/6/88ενώ του ενδιαφερόμενού μέρους με αριθμό4,από 9/12/
3. Η προσφυγή τωνενδιαφερομένων μερών ήταν το αποτέλε­ σμα επανεξέτασης αποφάσεων της Αρχής για προαγωγήτων ιδίων ενδιαφερομένων μερών, οιοποίες ανακλήθηκαναπό την Αρχή στις 30/5/91, κατόπιν σειράς αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικάμε τηνομιμότητα των αποφάσεωντης, λόγω της συγκρότησης της μεβάσητοΝόμο 149/88,οοποίοςκη­ ρύχθηκε αντισυνταγματικός. Οι θέσεις που κενώθηκαν με την ανακλητικήαυτήαπόφασητης Αρχής, ήτανπέντε. 15 Κατάτην ίδιασυνεδρία της ηΑρχήαποφάσισε επίσης ναζη­ τήσει απότο Συμβούλιο Προσωπικούναυποβάλει καιπάλιντη συμβουλή του γιατις πέντε αυτέςκενές θέσεις. 20 Γιατιςτέσσερις απότιςπέντε κενές θέσεις, είχεπαρασχεθεί προηγουμένως η συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού με αριθμό πρακτικού 33/89,ενώ για την πέμπτη θέση η συμβουλή τουπαρεσχέθη με το πρακτικόαρ.38/
4. 25 ΤοΣυμβούλιο Προσωπικού επιλήφθηκε εκνέου του θέματος κατάτις συνεδρίες τουημερομηνίας25/6/91και4/7/91(Τεκμήριο 2).' Από ταπρακτικάτων συνεδριάσεων τουαυτών, φαίνεταιότι τοΣυμβούλιοΠροσωπικούαποφάσισεναπαράσχειτη συμβουλή του,όσον αφοράτιςτέσσεριςαπότιςπέντεθέσεις, μεβάσητονομικό καιπραγματικό καθεστώς πουεπικρατούσε στις 1/11/89, όσον αφορά δετην πέμπτηθέση μεβάσητο νομικό και πραγμα­ τικό καθεστώς που επικρατούσε στις 14/12/89, ημερομηνίες που αντιστοιχούσαν σταδεδομέναμεβάσηταοποίαεξετάστηκε αρχι­ κά απότο Συμβούλιο Προσωπικού ηπλήρωση των θέσεων αντιστοιχα (σελίδες 2και3τουΤεκμηρίου2 στην ένσταση). 30 35 40 Το Συμβούλιο Προσωπικού, αφού επεσήμανε τιςδιαφορο­ ποιήσεις στοπραγματικόκαθεστώς μεταξύ 1/11/89και14/12/89, προχώρησε στην κατάρτισηκαταλόγουτωνπροσοντούχων υποψηφίων. Σημείωσε επίσης ότιοκατάλογος των προσοντούχων υποψηφίων κατά τις πιοπάνω ημερομηνίες ήταν ο ίδιοςκαι στις δύο περιπτώσεις. Τόσο οαιτητής όσο και τα ενδιαφερόμε­ να μέρηήταν ανάμεσα στους προσοντούχους υποψηφίους. Κα­ τάτην εξέταση των στοιχείων των φακέλων των υποψηφίων, το 2021 Κούρρης,Δ. Μαρκίδης v. Α.ΤΗ.Κ

(1993)Συμβούλιο Προσωπικού επεσήμανε διαφορέςσης βαθμολογίες, παρατηρήσειςκαισυστάσεις του Κρίνοντος και Γνωματεύοντος Λειτουργού, όσον αφοράτον αιτητή και απεφάσισε νακαλέσει τον Κ. Τυλληρίδη, Γνωματεύοντα Λειτουργό του αιτητή,ενώ­ πιον του,για παροχήπερισσοτέρων πληροφοριών. 5 Κατά την επόμενη συνεδρίατου (ημερομηνίας4/7/91), τοΣυμ­ βούλιο Προσωπικούάκουσετιςπληροφορίεςκαιεπεξηγήσεις του κ.Τυλληρίδηαναφορικάμετιςβαθμολογίες,παρατηρήσειςκαισυ­ στάσεις του για τον αιτητήκαι προχώρησε στην αξιολόγηση και 10 σύγκριση των υποψηφίων,η οποία απέληξε στην τελική επιλογή επτάυποψηγίων,ωςτωνεπικρατέστερωνγιαπροαγωγή. Ανάμεσα σ' αυτούςήτανταενδιαφερόμεναμέρη, όχι όμως οαιτητής. Ακολούθησε η εισήγηση του Γενικού Διευθυντή (ημερομηνίας 5/7/91,Τεκμήριο 3),οοποίοςεισηγήθηκε τηνπροαγωγήτωντεσσά­ ρων πρώτων ενδιαφερομένων μερών στις 4 κενές θέσεις, ασπαζόμενοςτησυμβουλή τουΣυμβουλίουΠροσωπικού. ΟΓενικόςΔιευ­ θυντήςδιαφώνησεόμωςμετησειράκατάταξηςτουυποψηφίουΖαπίτηγια προαγωγή, απότοΣυμβούλιο Προσωπικούκαι σύστησε, αντί αυτού,το ενδιαφερόμενο μέροςΠαναγιώτηΠαναγιώτου. 15 20 ΗΑρχή,κατάτησυνεδρίατηςημερομηνίας 16/7/91,αφούέλαβε υπόψη τη συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού, την εισήγηση τουΓενικούΔιευθυντήκαιτοπεριεχόμενο τωνφακέλωντωνυπο- 25 ψηφίωνκαιπροέβηκεσεδιαπιστώσειςαναφορικάμετονκάθευπο­ ψήφιο,επέλεξεξεχωριστάγιαπροαγωγήπρώτατέσσεριςυποψηφί­ ους, ανάμεσα στους οποίους και τα πρώτα ενδιαφερόμενα μέρη, ορίζοντας ως ημερομηνία ισχύος της προαγωγήςτους την1/6/88 και μετάτο ενδιαφερόμενο μέρος ΠαναγιώτηΠαναγιώτου,ορίζο- 30 νταςωςημερομηνία ισχύος τηςπροαγωγήςτουτις9/12/

1. Εναντίον της πιο πάνω απόφασης καταχωρήθηκαν οι πα­ ρούσες προσφυγές. 35 Το πρώτο θέμα που εγείρεται είναι το θέματηςσυνάφειας. Όπως φαίνεται από ταπρακτικάτου Συμβουλίου Προσωπι­ κού, οι ανακληθείσες προαγωγές των ενδιαφερομένων μερών ήταντο αποτέλεσμαδύοξεχωριστών διαδικασιών,κατάτιςοποίεςτοΣυμβούλιοΠροσωπικούυπέβαλεξεχωριστές συμβουλές,αρ. 33/89 με ημερομηνίες 21, 22, 23 και 30/11/89,και αρ. 38/89και ημερομηνίας 21/12/89 αντίστοιχα. Κατά την επανεξέταση των ανακληθεισών προαγωγών,η εξέταση τους έγινεμαζίως μιαδια2022 40 4ΛΛΔ. Μαρκίδης v.A.TH.K Κούρρης,Δ. δικασία,η οποίααπέληξε όμως στηλήψη δύοαποφάσεων.Μετην πρώτηπροάχθηκανταενδιαφερόμενα μέρη1-3,από 1/6/88 και με τηδεύτερη το ενδιαφερόμενο μέρος 4,από 9/12/
2. 5 10 15 20 25 30 35 40 Οι δικηγόροι κλήθηκαν απ£το Δικαστήριο να εκφέρουν τις απόψειςτους επί του θέματος. Οδικηγόρος τουαιτητήυποστή­ ριξεότι πρόκειται για μια μόνο απόφαση,αλλά ότι, έστωκι'αν υπάρχουν δύο πράξεις, αυτές είναι συναφείς. Ο δικηγόρος της Αρχής είπε ότι στην ουσία OL πράξεις είναι δύο, συμφώνησε όμως ότι οι πράξεις είναι συναφείς. Εδώυπάρχουνδύοδιοικητικές πράξεις.Πράξεις θεωρούνται συναφείς αν η μια αποτελεί προϋπόθεση της άλλης, ήαφορούν τον ίδιο αιτητή, στηρίζονται στις ίδιες διατάξεις του νόμου, έχουν ταυτόσημη αιτιολογία καιεκδόθηκαν απότο ίδιο όργανο, κατά την ίδιαδιαδικασία(Πορίσματα Νομολογίας τουΣυμβου­ λίου Επικρατείας 1929-1959,σελίδα 274). Στην παρούσαπερίπτωση ανκαι οι ανακληθείσες πράξεις της Αρχήςξεκίνησαν μεδιαφορετικές διαδικασίες,ηεπανεξέτασηάρ­ χισεαπότην αρχή,μενέααπόφαση γιαπλήρωση των θέσεων, έγι­ νεκοινήδιαδικασίαεπιλογής απότοΣυμβούλιοΠροσωπικού,όλοι οιυποψήφιοι ήτανπάντοτεοι ίδιοι,οΓενικός Διευθυντής προέβη­ κεσεκοινή σύσταση,ηδεΑρχή εξέτασε το θέμαόλων τωνυποψηφίων μαζί. Επίσης, οι προσβαλλόμενες πράξεις βασίζονται στις ίδιες διατάξειςτουνόμου,φέρουν ταυτόσημηαιτιολογία καιαφο­ ρούντον ίδιοαιτητή.Υπό τιςπεριστάσεις, κατέληξαστο συμπέρα­ σμαότι υπάρχει συνάφεια μεταξύτων δύοαυτώνπράξεωνπροα­ γωγής. Ηυπόθεση αυτήδιαφοροποιείταιαπότηνΧρνστάλλαΣνμεωνίδονκ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1993)3Α.Α.Δ. 258, ωςπροςταπε­ ριστατικά της. Στην υπόθεση εκείνη,κατάτην επανεξέταση ηδια­ δικασία δεν άρχισε απότην αρχή,αλλά περιορίστηκε στην επανε­ ξέτασητουθέματοςαπότηνΕΔΥ μόνο,ηδεΕΔΥ στηρίχθηκε στις συστάσεις των Συμβουλευτικών Επιτροπών. Οι συστάσεις αυτές ήταν διαφορετικές, η σύνθεση των Συμβουλευτικών Επιτροπών ήταν διαφορετική, και τόσο οι υποψήφιοι όσο και οι συστηθέντες ήτανδιαφορετικοί στις δύο περιπτώσεις. Θα εξετάσω τώρα τους λόγους ακυρότητας που προβλήθηκαν. Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως που πρόβαλε ο αιτητής είναι το θέματηςπροκατάληψης. Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι ταφύλλα ποιότητας/προαγωγής του για τα έτη 1985-1989,που είχαν συνταχθεί από τους κ.κ. Λοΐζο 2023 Κούρρης,Δ. Μαρκίδης ν.Α.ΤΗ.Κ

(1993)Κυπριανούκαι Γεώργιο Τυλληρίδη, ως Κρίνων και Γνωματεύων Λειτουργός αντίστοιχα, είναι το αποτέλεσμα προκατάληψης, δυ­ σμενούς διάκρισης,προσωπικής έχθρας, κακήςπίστης,καιπροϊ­ όν αλλότριων σκοπών. Έγινε εκτεταμένηαναφορά απότον αιτη­ τήστους λόγους πουκατάτους ισχυρισμούς του οδήγησαν στην 5 έχθρα και προακατάληψη των πω πάνωλειτουργών, όσο και σε περιστατικά που κατάτηγνώμη του στοιχειοθετούν τηνύπαρξη προκατάληψηςκυρίως εκ μέρους τουκ.Τυλληρίδη. Ως αποτέλεσμα της ισχυριζόμενης κακής συμπεριφοράς του κ.Τυλληρίδη προς αυτόν,ο αιτητής απέστειλε επιστολή ημερο­ μηνίας26/3/87, προς το Γενικό Διευθυντή της Αρχής,καταγγέλ­ λοντας τη συμπεριφορά τουκ. Τυλληρίδη καιζητώντας αποκα­ τάσταση του ονόματος του. Ζητούσε επίσης, με την πιο πάνω επιστολή (Παράρτημα 1στη γραπτή αγόρευση για τον αιτητή), όπως "οι αξιολογήσεις οι οποίεςέγινανταδύοτελευταίαχρόνια για την πρόοδο τόσο εμένα όσο και των άλλων συναδέλφων αφαιρεθούν απότους προσωπικούς μαςφακέλους.". Οι πειθαρχικέςκατηγορίες πουδιατυπώθηκαν εναντίον τουκ. Τυλληρίδη, δεν εκδικάστηκαν ποτέ γιατί, όπως αναφέρεται στην επιστολή της Αρχής προς το δικηγόρο του αιτητή ημερομηνίας 23/7/91,οι σχετικοί κανονισμοί εκδόθηκανκαθ'υπέρβασητου Νό­ μουπουεξουσιοδοτούσε τηνέκδοσητουςκαιαναμενετοηθέσπιση νέων κανονισμών (Παράρτημα 3στην αγόρευσηγιατον αιτητή). 10 15 20 25 Όσο για τη συμπεριφορά τουκ. Κυπριανού,ο αιτητής ισχυ­ ρίστηκε ότι ήτανπαρόμοιακι αυτήτουκ. Τυλληρίδη. Οι ισχυρισμοί τουαιτητήγιαπροκατάληψητέθηκαν ενώπιον της Αρχής και με επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 3/6/91,με την οποίαζητούσενα μηληφθούν υπόψηοι βαθμολο­ γίες τουγιαταέτη 1985-1988και μετέπειτα,αλλά όπως ισχυρί­ ζεται,ούτε εξετάστηκαν, ούτε έγινεκαμιάαναφορά στο θέμα. 30 35 Είναι επίσης η θέση του αιτητή ότι ως αποτέλεσμα των κα­ ταγγελιών του η Μεικτή Επιτροπήτης Αρχής αποφάσισε να μη ληφθούν υπόψη OLβαθμολογίες του κ. Τυλληρίδη για τον αιτη­ τή, γεγονός που αγνοήθηκε από την Αρχή, κατά τη διενέργεια των επίδικων προαγωγών. Ο δικηγόρος των καθ* ων η αίτηση,υποστήριξε ότι δεν υπήρξε ούτεαποδείχθηκεκαθόλουπροκατάληψηκατάτησύνταξητωνφύλ­ λων ποιότητας/προαγωγήςτουαιτητή,ότι οι επιστολές τουαιτητή 2024 40 4ΑΛΛ. Μαρκίδης ν. Α.ΤΗ.Κ Κούρρης, Δ. ήτανενώπιοντηςΑρχήςκαιλήφθηκανυπόψη,όπωςκαιοισχετικές διευκρινίσεις που δόθηκαν, το δε θέμααξιολόγησηςτηςσχετικής μαρτυρίαςεμπίπτειστηναποκλειστικήαρμοδιότητατηςΑρχής. 5 10 Και από τις δύο πλευρές προσάχθηκεμαρτυρία, τόσο υπό μορφήενόρκωνδηλώσεων,όσο καιπροφορική. ΗΑρχή έχει υποχρέωση ναερευνήσει παράπονα υποψηφίων γιαπροαγωγές,πουαφορούντιςβαθμολογίεςτους,αφού αυτές λαμβάνονται υπόψηκατά τη διενέργεια των προαγωγώνκαι η εγκυρότητα τους ή μη μπορείνα επηρεάσειτην εικόναπου πα­ ρουσιάζουν οιυποψήφιοι.ΣτηνυπόθεσηAvra Georghiou Knai v.Republic

(1987)3 C.L.R. 1534, λέχθηκαντα ακόλουθα, στις σελίδες 1545-1546,μεταοποίασυμφωνώ: 15 20 25 30 35 40 "In my view the respondent Commission had a duty to inquire intotheallegations of vindictivenessandunfairness promptedby personal reasons asclaimedby theinterested party regarding the rating of herin theconfidential reports andso long as it carried out a proper inquiry in the circumstances I see no reason why theyshouldnotbringinalsotheDirectorof MedicalServiceswho was boththecountersigning officer onthesereportsandthe Head of the Department. It is wrong to assert that the inquiry was carriedoutby theDirectorof MedicalServices.Farfrom it.The inquiry was carried out by the respondent Commission which thought fit to bring certain matters to his knowledge. He was askedtoexpress his viewsregarding theallegations contained in the letter of the interested party (see Appendix 9).This inquiry was necessitated by theconductof Dr.Megalemos,thereporting officer. Hadtherespondent Commission turneda deaf ear I can hardlyseehowthesubjudice decisiontakeninsuchcircumstances wouldhavebeenfounduntenable.". Η Αρχή στην οποία ανήκει η αρμοδιότητα, δε φαίνεταινα ερεύνησεταπαράπονα τουαιτητήγιαέλλειψη αντικειμενικότη­ τας κατά τησύνταξητων εκθέσεων του.Ούτεκανέγινε αναφο­ ράαπό τηνΑρχή στις επιστολέςκαιταπαράπονα του αιτητή. Ούτεμπορείναλεχθεί ότιτοθέμαερευνήθηκε απότοΣυμβούλιο Προσωπικού. Ακόμα XLαν γινόταν δεκτό ότι τοΣυμβούλιο Προσωπικούείχετέτοιααρμοδιότητα, από ταπρακτικάτωνσυνε­ δριάσεωντουφαίνεταιότι αυτόκάλεσετονκ.Τυλληρίδη γιαορι­ σμένεςδιευκρινίσεις,όχιγιατίέθεσευπόψητουταπαράπονατου αιτητή, αλλάγιατί επεσήμανεορισμένες διαφορές τόσο στις- βαθ2025 Κούρρης,Λ. Μαρκίδης ν.Α.ΤΗ.Κ

(1993)μολογίες, όσο και στις παρατηρήσειςκαι συστάσεις του Κρίνοντα καιΓνωματεύονταΛειτουργού,αναφορικάμετιςαξιολογήσεις για τον αιτητή. Καμιά αναφοράδεν έγινε στα παράπονα τουαιτητή. Ενπάσηπεριπτώσει,ούτετοΣυμβούλιοΠροσωπικού,ούτεηΑρχή κατέληξε σ' οποιοδήποτε συμπέρασμα ήαπόφασηαναφορικάμε τηνεγκυρότητατωνΦύλλωνΠοιότητας/Προαγωγήςτουαιτητήκαι κατάπόσο αυτάέπρεπεναληφθούνυπόψηως είχανήόχι. 5 Μεβάσηταπιοπάνω,καταλήγωστοσυμπέρασμα ότι η Αρχή παρέλειψε ναπροβεί στηδέουσα έρευνααναφορικά μεταπαρά- 10 πονά τουαιτητήπου σχετίζονταν με την αντικειμενικότητα των αξιολογήσεων τουκαιεπομένως η επίδικη απόφασηπρέπειν' ακυρωθεί, αφού οι αξιολογήσεις τωνυπαλλήλων διαδραματί­ ζουν σημαντικό ρόλο κατάτην κρίσητους γιαπροαγωγή. 15 Εγέρθηκε επίσης το θέματουκατάπόσο ορθάξεκίνησε η δια­ δικασία επανεξέτασης απότην αρχή, μεαναζήτησηνέας συμβου­ λής από τοΣυμβούλιο Προσωπικού ήκατά πόσο η διαδικασία επανεξέτασης θα έπρεπε ναπεριορισθεί μόνο στην τελική πράξη επιλογής των καταλληλότερων υποψηφίωναπό τηνΑρχή. 20 Παρόμοιοθέμαεξετάστηκε καιαπορρίφθηκεσε προηγούμενες πρόσφατες αποφάσεις του Δικαστηρίου σεπροσφυγές εναντίον ττ )ζΑρχής. Ηακύρωσητηςτελικής πράξειςσυμπαρασύρεισ'ακυ­ ρότητα κι' όλες τις ενδιάμεσες προπαρασκευαστικές πράξεις. 25 Σχετικές είναι οιυποθέσεις: Ορθοδόξουκαι Αλλοι ν.ΑρχήςΤη­ λεπικοινωνιών Κύπρου

(1992)4 Α.Α.Δ.2374,Δημητριάδης και Αλλοι ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου

(1992)4Α.Α.Δ.2582, Γεωργίου ν.Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου

(1992)4 Α.Α.Δ. 2569και Χ'Ίωάννον και Αλλον ν.ΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κν- 30 *ροι;

(1993)4Α.Α.Δ. 661). Ηενέργεια τηςΑρχήςναεπανεξετάσει τοθέμααρχίζονταςτη διαδικασία απότην αρχή,ήτανορθήκαινόμιμη. Ολόγος αυτός ακυρότητας απορρίπεται. Αλλος ισχυρισμός που πρόβαλε ο αιτητής είναι ότι λανθα­ σμένα λήφθηκε ως ουσιώδης χρόνος, κατάτηνεπανεξέταση,η 1/11/89και 14/12/89,ημερομηνίες δηλαδή που απετέλεσαν τον ουσιώδηχρόνοπλήρωσης τωνθέσεων, αφούοι προαγωγέςείχαν τελικά αναδρομικήισχύ (από1/6/88 και9/12/89αντίστοιχα). EivaLη θέση του αιτητή,ότι οουσιώδης χρόνος επανεξέτασης έπρεπεναήτανη1/6/88και9/12/89αντίστοιχα. Ισχυρίστηκε επίσης, 2026 35 40 4ΧΛΛ Μαρκίδης ν.Α.ΤΗ.Κ Κούρρης,Δ. ότι λανθασμένατο Συμβούλιο Προσωπικού έλαβεκατάτηνεπανε­ ξέταση υπόψη του Κανονισμούς μεταγενέστερους του ουσιώδους χρόνου (ΚΑΠ. 91/89,πουεκδόθηκεστις21/4/89,καιΚ.Δ.Π.91/90, πουεκδόθηκεστις 13/7/90), οιοποίοιδενείχαναναδρομικήισχύ. 5 10 Διαφωνώμετους ισχυρισμούς όσον αφοράτον ουσιώδηχρό­ νο επανεξέτασης.Ουσιώδηςχρόνοςγιατηνεπανεξέτασητηςανα­ κληθείσας πράξης,δεν είναιοχρόνος έναρξηςτηςισχύος της,αλ­ λά ο χρόνος πριν την έκδοση της. Ηαπόφασηγια πλήρωση των θέσεων λήφθηκεστις 1/11/89και 14/12/89αντίστοιχα. Επομένως, ορθά θεωρήθηκαν οι ημερομηνίες αυτές ως οι ουσιώδεις χρόνοι επανεξέτασηςτωνανακληθεισών προαγωγών. Σχετικές είναικαι οιυποθέσεις ΟρθοδόξουκαιΑλλοι ν.ΑΤΗΚ, Γεωργίου ν.ΑΤΗΚ και Χ'ΊωάννονκαιΑλλοι ν. ΑΤΗΚ(πιο πάνω). 15 Δεγεννάταιθέμαγιατηλήψη υπόψη,απότοΣυμβούλιοΠρο­ σωπικού, κατά την επανεξέταση, της Κ.Δ.Π. 91/89, αφού αυτή εκδόθηκε πριν τον ουσιώδη χρόνο που διέπει την επανεξέταση των προαγωγών (εκδόθηκε στις21/4/89). 20 25 30 35 Όσον αφοράτην Κ.Δ.Π. 163/90,αυτή εκδόθηκε στις 13/7/90 και είναι, επομένως, μεταγενέστερη του ουσιώδους χρόνου. Με την Κ.Δ.Π. 163/90 αντικαταστάθηκε ο Κανονισμός 10

(7). Στην ουσία όμως, η τροποποίηση αποτελούσε επανάληψη του προηγούμενου Κανονισμού 10

(7),μετη μόνη διαφοράότι ο νέος Κα­ νονισμός έδινε στην Αρχήτοδικαίωμανακαλεί,κατάτην κρίση της, τους υποψηφίους σε συνέντευξη, πράγμα που δεν εκμεταλ­ λεύθηκε ηΑρχήστην περίπτωση αυτή. Επομένως,τογεγονός ότι λήφθηκε υπόψη από το Συμβούλιο Προσωπικού η πιο πάνω Κ.Δ.Π., δεν επηρέασε καθ' οποιοδήποτε τρόπο,δυσμενώς ταδι­ καιώματα τουαιτητήκαι ο ισχυρισμός αυτός πρέπει νααπορρι­ φθεί (Βλέπε: Αιμνάτον και Αλλοι ν. Δημοκρατίας και Αλλων

(1990)3Α.Α.Δ. 4057). Ωςαποτέλεσμα,η παρούσαπροσφυγήεπιτυγχάνεικαιοι επί­ δικες προαγωγέςακυρώνονται. Καμιά διαταγήγιαέξοδα. 40 Ηπροσφυγή επιτυγχάνειχωρίςέξοδα. 2027