(1993)22Σεπτεμβρίου, 1993 [ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ NINA ΦΓΠΚΙΔΟΥΚΑΙ ΑΛΛΕΣ, Αιτήτριες, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Σννεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 643/91, 876/91 και 877/91) Κυπριακός ΟργανισμόςΤουρισμού — Λήψη απόφασηςπροαγωγήςαπό Επιτροπή βάσει εξουσιοδότησηςαπό το Σνμβούλιο τον Οργανισμού παράνομα συγκροτονμένον, ενόψει της αντισυνταγματικότητας των προνοιώντονπερί ΟρισμένωνΝομικώνΠροσώπωνΔημοσίουΔίκαι ον (Διορισμός ΔιοικητικούΣνμβονλίου)Νόμον (Ν.149/88)βάσειτων οποίωνδιορίστηκαν ταμέλητου—Η παράνομησυγκρότησητονΣνμβονλίον συνεπάγεται ακυρότητατης απόφασηςπροαγωγής πον λή φθηκεαπό τηνΕπιτροπή. ΠροσφυγήβάσειτονΑρθρον 146τονΣυντάγματος—Προθεσμία —Βά ροςαπόδειξηςτωνπροϋποθέσεωνγιαέναρξητηςπροθεσμίας, τοφέρει ηΔιοίκηση—Κάθε αμφιβολίαόσοναφοράτηνημερομηνίαγνώσηςτης επίδικηςπράξης, λύεταιυπέρτουαιτητή. Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού — Υπάλληλοι — Προαγωγές — Παράβαση ουσιώδους τύπου — Συστάσεις από τον άμεσα προϊστάμενο τον κάθευποψηφίου λήφθηκανμε πλάνη περί τον Νόμο εφόσονβάσει τον Καν. 15
(3)τωνπερί Κυπριακού Οργανισμοί Του ρισμού (Διάρθωσις και Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1970 (Κ.Δ.Π. 829/70)ελλείψει τον Λειτονργον Τμήματος, συστάσεις έπρεπε να δοθούν από το Γενικό Διευθυντή. Με τις προσφυγέςαυτές, πουσυνεκδικάστηκαν, προσβλήθηκαν οι προαγωγέςτωνενδιαφερομένων μερώνστηθέσηΑνώτερουΒοη θού Τουριστικού Λειτουργού στον ΚυπριακόΟργανισμόΤουρι σμού. 2028 5 10 15 20 25 4 ΑΛΛ. Φιτικίδουκ.ά.v. Κ.Ο.Τ. Το Ανώτατο Δικαστήριο ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: 5 10 15 1. ΜετοΑρθρο5
(2)(ε) τουπερί ΚυπριακούΟργανισμού Τουρισμού Νόμου(Ν. 54/69),ηαρμοδιότηταδιορισμούυπαλλήλωντουΟργα νισμού και η άσκηση πάνω σ' αυτούς του πειθαρχικού ελέγχου, ανατέθηκερητάαπότονομοθέτηστοΣυμβούλιο. Οόρος"διορίζει" στοκείμενο τουΑρθρου5
(2)(ε) τουΝόμουΝ. 54/69 επιδέχεταιευ ρείαςερμηνείαςώστεναπεριλαμβάνεικαιπροαγωγές.Μεταεδάφιο
(6)του ίδιουΑρθρου, όπως έχει αντικατασταθείως αποτέλε σμα του Αρθρου 2 του περί Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού (Τροποποιητικού)Νόμουτου 1985 (Ν.16/85), παραχωρήθηκε στο Συμβούλιοη εξουσίαναμεταβιβάζειαρμοδιότητεςτουσεΕπιτρο πές πουνααπαρτίζουν μέλη του,στις οποίες μπορεί να συμμετέχει καιο Γενικός Διευθυντής ήκαιάλλοι ΛειτουργοίτουΟργανι σμού. Η ΕπιτροπήΠροσωπικούτουΟργανισμούσυστάθηκεδυνά μειτηςπιοπάνωπρόνοιας,μεταβιβάστηκεδεσ'αυτήη αρμοδιότη τατουΣυμβουλίουγιαδιορισμό υπαλλήλων μεαπόφασητουπου λήφθηκεκατάή περί24/4/
- 20 25 30 35 40 Τοεπιχείρηματων αιτητώνεναντίοντης εγκυρότηταςτηςμεταβί βασηςτης ενλόγω αρμοδιότηταςαπότο Συμβούλιο στηνΕπιτρο πή,έχειωςαφετηρίατογεγονός της συμμετοχής, κατάτον ουσιώ δηχρόνο στησύνθεσητουΣυμβουλίου,μελώνπουείχαν διοριστεί δυνάμειτωνπρονοιώντουΝόμου149/88,οιοποίεςκρίθηκαναντι συνταγματικέςαπότην Ολομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου με τηναπόφασητηςστηνΡΪΚ ν. ΚαραγιώογηκαιΆλλων. Ο δικηγόρος του Οργανισμού επικαλέστηκε τις διατάξεις του Περί Ορισμένων Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (Εγκυρότητα Αποφάσεων των Διοικητικών Συμβουλίων) Νό μου(Ν.141/91).ΤοΔικαστήριο είναιυποχρεωμένονααπορρίψει τον ισχυρισμό του Οργανισμού γιατους πιο κάτω λόγους: ΟιδύοΑιτήτριες καταχώρησαντιςπροσφυγέςτουςαρ.876/91 και 877/91 στις 12/9/1991,δηλαδήμετάτις 17/5/1991 πουθεσπίστηκεο Νόμος αρ. 141/
- Ηπροσβαλλόμενη απόφασηλήφθηκε απότην Επιτροπή στις 30/4/
- Οι προσφυγές φαίνονται εκ πρώτης όψεωςναείναιεκπρόθεσμες.ΘέμαδικαιοδοσίαςτουΔικαστηρίου λόγω του εκπρόθεσμου των προσφυγών δεν τέθηκε απότον ευπαίδευτο δικηγόρο του Οργανισμού. Εξετάστηκε όμωςαυτεπάγ γελτα και το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι προ σφυγέςδενείναιεκπρόθεσμες.ΟιΑιτήτριες ισχυρίστηκανότιέλα βανγνώσητηςπροσβαλλόμενης απόφασηςστις 10/7/1991.0ισχυ2029 Φιτιχίδουκ.ό. v. Κ.Ο.Τ.
(1993)ρισμός αυτόςδεναμφισβητήθηκε.Ενόψει τηςαρχής,ότικάθεαμ φιβολίαόσον αφοράτηνημερομηνίαγνώσης,λύεταιυπέρτου αιτητή,τοδεβάροςτηςαπόδειξηςτωνπροϋποθέσεωνγιατην έναρ ξητηςπροθεσμίαςφέρειηΔιοίκηση,στηναπουσίαοποιουδήποτε άλλου ισχυρισμού, οιαιτήτριες στις ως άνωδυοπροσφυγές έλαβανγνώσητης προσβαλλόμενης απόφασηςστις 10/7/1991και οι προσφυγές τους ασκήθηκανεμπρόθεσμα. 5 Εφόσον στις 17/5/1991 που θεσπίστηκε ο Νόμος μπορούσαν να ασκηθούνοι προσφυγέςτων Αιτητριών εναντίον της προσβαλλό10 μενης απόφασης μέσα στην προθεσμία που προβλέπεται απότο Αρθρο 146.3 του Συντάγματος,καιεφόσον οι ενλόγω προσφυγές έχουν εμπρόθεσμα ασκηθεί,ηπαρούσαπερίπτωση εμπίπτει στην εξαίρεση πουκαθιερώνεται στις δυοτελευταίες γραμμές της πρό νοιαςτουΑρθρου 3τουπερίΟρισμένων ΝομικώνΠροσώπωνΔη15 μοσίου Δικαίου (ΕγκυρότηταΑποφάσεων των Διοικητικών Συμ βουλίων) Νόμου (Ν.141/91), που επικαλείται ο Οργανισμός, με αποτέλεσμα η εν λόγω πρόνοιανα μηνομιμοποιεί τηναπόφαση ημερομηνίας24/4/1990. 20 Προκύπτει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, η Επιτροπή ενήργησε χωρίς αρμοδιότητα και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι, γιατολόγο αυτό,άκυρηxaL χωρίς νομικό αποτέλεσμα. 2. Ητανκοινόςνομικός ισχυρισμόςτωνΑιτητριών,ότικατάτηλήψη 25 τηςεπίδικης απόφασης,ηΕπιτροπήενήργησε κάτωαπό τοβάρος πλάνης ως προς το ισχύον δίκαιοκαιδεσυμμορφώθηκε μενομο θετικάκαθιερωμένο ουσιώδητύποκαιδιαδικασία.Γίνεταιεπίτου προκειμένου αναφοράστον Κανονισμό 15
(3)τωνπερίΚυπριακού ΟργανισμούΤουρισμού(Διάρθρωσιςκαι'ΟροιΥπηρεσίας) Κανό30 νισμώντου 1970(Κ.Δ.Π.829/70),ημερομηνίας 13/10/1970),οοποί οςπρονοεί ότι: Το Δικαστήριο κατέληξε ότι, 35 "Κατά τηνπροαγωγήνλαμβάνονταιδεόντως υπ'όψιν αιπε ρί των υποψηφίων συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματς εν των οποίων η κενή θέσις." Είναι γεγονός αποδεκτόότι κατάτον ουσιώδηχρόνο εκκρεμούσε η πλήρωση της θέσης Πρώτου Τουριστικού Λειτουργού ο οποίοςθαπροϊστατοτουΤμήματοςΠροβολήςτου Οργανισμού για τις ανάγκες του οποίου έγιναν OLεπίδικες προαγωγές και ότι η Επιτροπή, αντί να λάβει υπόψη της τις συστάσεις του 2030 40 4ΑΛΛ Φιτικίδου κ.ά. v. Κ.Ο.Τ. "Προϊσταμένου" τουΤμήματος Προβολήςγια όλους τους υπο ψηφίους, έλαβε υπόψη της απόψεις που έδωσε για τονκαθένα απότους υποψηφίουςξεχωριστάο άμεσαπροϊστάμενοςτου. 5 10 15 Σύμφωναμε τον Κανονισμό 2 της Κ.Δ.Π. 829/70,"Προϊστάμε νος"σημαίνειτονυπεύθυνοΛειτουργό Τμήματοςκαιελλείψειή απουσίατούτουτο ΓενικόΔιευθυντή. Η Επιτροπήείχε υποχρέωση, με βάση τον Κανονισμό 15
(3)σε συνδυασμό μετονορισμό του "Προϊσταμένου"στον Κανονισμό 2 της Κ.Δ.Π.829/70, κατά τις επίδικεςπροαγωγές,ναλάβειδεό ντωςυπόψησυστάσειςγιατουςυποψηφίουςαπότοΓενικόΔιευ θυντή εφόσον δεν υπήρχευπεύθυνος Λειτουργός τουΤμήματος ΠροβολήςτουΟργανισμού.ΗπαράλειψητηςΕπιτροπήςσυνιστά καιαποκαλύπτειπλάνηωςπροςτοδίκαιοστηνοποίαυπέπεσεη Επιτροπή. Η πλάνηαυτήοδήγησετηνΕπιτροπήσεελλειπήέρευ να και σε πλημμελή άσκησητηςδιακριτικήςτης ευχέρειας, καθι στάδεαπό μόνητηςτηνπροσβαλλόμενηαπόφαση ακυρώσιμη. 20 Ηπροσφυγή επιτυγχάνειχωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Καλαφάτης ν.ΑΗΚ
(1991)4Α.Α.Δ. 935, 25 Hjigeorghiou v.C.T.O.
(1986)3 C.L.R. 1110, Theodorides andOthers v.Ploussiou
(1976)3 C.L.R. 319, P.I.K. v.Καραγιώργη και Άλλων
(1991)3Α.Α.Δ. 159, 30 Παναγιώτου ν.Δημοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ.3000, Δημητρίου και Άλλοι ν.ΚΟΤ
(1993)4 Α.Α.Δ. 1035. 35 Προσφυγές. 40 Προσφυγές εναντίον της απόφασης του Οργανισμού με την οποία πληρώθηκαντρεις κενές θέσεις Ανωτέρου Βοηθού Τουρι στικού Λειτουργού με την προαγωγήσ'αυτές των ενδιαφέρομε- ' νων μερών αντί των αιτητριών. Α. Σ. Αγγελίδης, για την Αιτήτρια στην Υπόθεση Αρ. 643/91 Λ. Παπαφιλίππου, για τις Αιτήτριες στις Υποθέσεις Αρ. 2031 Φιτικίδου κ.ά. v. Κ.Ο.Τ.
(1993)876/91και 877/91. Α. Αικηγοοόπονλος, για τους Καθ'ων η αίτηση. Καμία εμφάνιση για ταενδιαφερόμενα μέρη. 5 Cur.adv.vult. ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, Δ.: Με τις προσφυγές αυτές προσβάλλεται η απόφασητουΚυπριακούΟργανισμούΤουρισμού(εφεξήςοΟργάνισμός) με την οποία πληρώθηκαν τρεις κενές θέσεις Ανώτερου Βοηθού Τουριστικού Λειτουργού με την προαγωγή σ'αυτές των Ενδιαφερομένων Μερών 1) ΜαρίαςΑριστείδου, 2)ΑθηνάςΣωτηροπούλουκαι 3)ΑγγελικήςΟρφανίδου,αντίτων Αιτητριών. 10 15 Οι προσφυγές αυτές συνεκδικάστηκαν κατόπινδιαταγήςτου Δικαστηρίου γιατί αφορούσαντην ίδιαδιοικητικήπράξη. Πρό σθετα εγείρονται σ' αυτές μερικάκοινά πραγματικά και νομικά θέματα. Στην καθεμιά από τις προσφυγής 876/91 και 877/91 προσβάλλεται ηπροαγωγήκαι των τριών Ενδιαφερομένων Μερών, ενώ στην προσφυγή 643/91προσβάλλεται ηπροαγωγήτου Ενδιαφερόμενου ΜέρουςΑγγελικήΟρφανίδουμόνο. Η θέση Ανώτερου Τουριστικού Λειτουργού είναι θέσηπροα γωγής,υποψήφιοιδεείναιόσοι έχουν πενταετήτουλάχιστο υπηρεσία στη θέση Βοηθού Τουριστικού Λειτουργού 1ης τάξης.Τό σο τα Ενδιαφερόμενα Μέρηόσο και οι Αιτήτριες κατείχαντην εν λόγω θέση και ήταν,ως εκ τούτου,προσοντούχοι υποψήφιοι κατάτον ουσιώδηχρόνο. ΤαΕνδιαφερόμεναΜέρηκαιοι Αιτήτριες στις προσφυγές 643/91και877/91ήταντοποθετημένες στο ΤμήμαΠροβολής τουΟργανισμού, ηδε Αιτήτρια στηνπροσφυ γή876/91είχετοποθετηθεί απότο 1986, κατόπινδικήςτηςαιτή σεως, στα κεντρικά γραφείατου Οργανισμού στη Λευκωσία. 20 25 30 Ηπροσβαλλόμενη απόφασηλήφθηκε απότην ΕπιτροπήΠρο- 35 σωπικούτουΟργανισμού (εφεξήςηΕπιτροπή)στις 30/4/91.Οευπαίδευτος δικηγόρος των Αιτητριών στις προσφυγές αρ.876/91 και 877/91ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπήδεν είχεκατάτον ουσιώδη χρόνο οποιαδήποτεαρμοδιότητασε θέματαδιορισμού και προα γωγών υπαλλήλων του Οργανισμού και ότι η μεταβίβαση της εν 40 λόγω αρμοδιότητας από το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανι σμού (εφεξήςτοΣυμβούλιο)στην Επιτροπήήτανάκυρηκαιχωρίς νομικό αποτέλεσμα. 2032 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 Φιτικίδου κ.ά. v. Κ.Ο.Τ. Πογιατζής,Δ. Θέματα που αφορούν την αρμοδιότητα του διοικητικού ορ γάνου που εκδίδει την προσβαλλόμενη πράξη εξετάζονται και αποφασίζονται πάντοτε πριν εξεταστεί οποιοδήποτε άλλο θέμα σεσχέσημετην εγκυρότητατηςπράξης. (Βλ. αποσπάσματααπό τασυγγράμματατου Μ.Στασινόπουλου "Δίκαιον των Διοικητι κών Πράξεων"
(1951)στη σ. 204 και "Μαθήματα Διοικητικού Δικαίου"
(1957)στησ.234,καθώςκαι την απόφαση Καλαφάτης ν.ΑΗΚ(\99\) 4 ΑΛΛ. 935.) Μετο Αρθρο 5
(2)(ε) του περί ΚυπριακούΟργανισμού Του ρισμού Νόμου (Νόμος αρ. 54/69) η αρμοδιότητα διορισμού υπαλλήλων του Οργανισμού και ηάσκηση πάνωσ' αυτούς του πειθαρχικού ελέγχου, ανατέθηκε ρητά από το Νομοθέτη στο Συμβούλιο. Ο όρος "διορίζει" στο κείμενο του άρθρου 5
(2)(ε) του Νόμου αρ. 54/69επιδέχεται ευρείας ερμηνείας ώστε ναπε ριλαμβάνει και προαγωγές. Σχετικές επί του προκειμένου είναι η υπόθεση Hjigeorghiou v. CTO
(1986)3 C.L.R. 1110, και η απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Theodorides and Others v.Ploussiou
(1976)3 C.L.R. 319. Μετο εδάφιο
(6)του ίδιουάρθρου,όπωςέχειαντικατασταθείωςαποτέλεσμα τουάρ θρου2τουπερί ΚυπριακούΟργανισμούΤουρισμού (Τροποποι ητικού) Νόμου του 1985 (Νόμος αρ.16/85), παραχωρήθηκε στο Συμβούλιο η εξουσία να μεταβιβάζει αρμοδιότητες του σε Επι τροπέςπουνααπαρτίζουνμέλη του,στις οποίες μπορείνασυμμετέχει και ο Γενικός Διευθυντής ή και άλλοι Λειτουργοί του Οργανισμού. ΗΕπιτροπήΠροσωπικού τουΟργανισμού συστά θηκεδυνάμειτηςπιοπάνωπρόνοιας,μεταβιβάστηκεδεσ'αυτήη αρμοδιότητα του Συμβουλίου για διορισμό υπαλλήλων με από φασητουπουλήφθηκεκατάήπερί24/4/1990. 30 35 40 Το επιχείρημα του κ. Παπαφιλίππου εναντίον της εγκυρότη ταςτης μεταβίβασηςτης εν λόγω αρμοδιότηταςαπότοΣυμβού λιο στην Επιτροπήέχειως αφετηρίατογεγονός πουδεν έχειαμ φισβητηθεί από τον ευπαίδευτο δικηγόρο του Οργανισμού,δηλαδή,τη συμμετοχή κατάτον ουσιώδη χρόνο στη σύνθεση του Συμβουλίου μελών που είχαν δωριστεί δυνάμει των προνοιών του Νόμου αρ. 149/88, οι οποίες κρίθηκαν αντισυνταγματικές απότηνΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου μετηναπόφαση ΡίΚ ν. ΚαραγιώργηκαιΑλλων
(1991)3Α.Α.Δ. 159. Μετην ίδια απόφαση της η Ολομέλεια αποφάνθηκεότι, εφόσο στη σύνθεση τουΔιοικητικού Συμβουλίου του ΡΙΚ μετείχαν ως μέλη πρόσω πα που διορίστηκαν δυνάμει προνοιών Νόμουπου κηρύχθηκαν αντισυνταγματικές,το Συμβούλιο δενήταννόμιμα συγκροτημέ νο και για το λόγο αυτό καμιά απόφασητου δεν είχεδικανικό 2033 Πογιατζής, Δ. Φιτικίδου κ.ό. v. Κ.Ο.Τ.
(1993)αντίκρυσμα. Σχετική επί του προκειμένου είναι και η υπόθεση ΣτυλιανόςΠαναγιώτονν.Δημοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ.3000). Εν όψειτων πιο πάνωαυθεντιών,είναι φανερόότι η παράνο μησυγκρότηση του Συμβουλίου κατά το χρόνο λήψεωςτης απόφασής του να μεταβιβάσει την αρμοδιότητασε θέματα διορισμού και προαγωγής υπαλλήλων του Οργανισμού στην Επιτροπήδεν είχεδικαιικόαντίκρυσμακαιδενεπέφερετοεπιδιωκόμενοαποτέ λεσμα. Εφόσο δε ο ευπαίδευτος δικηγόρος του Οργανισμού δεν ισχυρίστηκε ποτέ ότι σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο χρόνο και πριν τηλήψη τηςπροσβαλλόμενης απόφασης τοΣυμβούλιο,νόμι μασυγκροτημένο, μεταβίβασεμενέααπόφασητουτηνεπίδικη αρ μοδιότητα του στην Επιτροπή και εφόσον από τα ενώπιον μου στοιχεία δεν είναι δυνατό να εξαχθεί τέτοιο συμπέρασμα, έχω φθάσει στο αναπόφευκτοσυμπέρασμα ότι, όταν η Επιτροπήεξέδίδε την προσβαλλόμενη απόφαση της στις 30/4/1991,ενήργησε χωρίς αρμοδιότητα. Κατάσυνέπεια,ηεπίδικη απόφασηθαπρέπει ναακυρωθείγιατοναποκλειστικόαυτόλόγο,εκτόςανμπορείνα διασωθεί γιατους λόγους πουπροβάλει οευπαίδευτοςδικηγόρος τουΟργανισμού. ΟκΛικηγορόπουλος έχειπροβάλειεπίτουπροκειμένου τους ακόλουθουςδυοδιαζευκτικούς λόγους: (α)Οι Αιτήτριες απώλεσαν το έννομο συμφέρον τους εφόσο με τις προσφυγές τους ισχυρίζονται ότι έπρεπε ναπροα χθούν αυτές αντί των Ενδιαφερομένων Μερών, γεγονός που υποδηλοί αποδοχή από μέρους τους της αρμοδιότη τας τηςΕπιτροπής. Διαφωνώ με τον ευπαίδευτο δικηγόρο του Οργανισμού. Οι Αιτήτριες ουδέποτε αποδέχθηκαν την προσβαλλόμενη πράξη ώστε να χωρεί ισχυρισμός ότι με την αποδοχήτους αυτή έχουν απωλέσει το έννομο συμφέρον τους νατην προσβάλουν. (β)ΗαπόφασητουΣυμβουλίουμετηνοποίαμεταβίβασετηνεπί δικηαρμοδιότητατουστην Επιτροπήνομιμοποιήθηκε μετον περί Ορισμένων Νομικών Προσώπων Δημόσιου Δικαίου (ΕγκυρότηταΑποφάσεων τωνΔιοικητικών Συμβουλίων)Νό μοτου 1991 (Ν.αρ. 141/91)πουθεσπίστηκε καιτέθηκεσε ισχύ στις 17/5/1991, τοάρθρο3τουοποίουπρονοεί ότι: 5 10 15 20 25 30 35 40 "
- Κάθεαπόφασηδιοικητικού συμβουλίου οποιουδήποτε από τα ορισμένα νομικά πρόσωπα δημόσιου δικαίου που λήφθηκεκατάτηδιάρκειατηςπεριόδουπουαρχίζειαπότις 29 Ιουλίου 1988 και λήγει σας 14 Φεβρουαρίου 1991,ανε2034 4ΑΛΛ 5 10 15 20 25 30 35 40 Φιτικίδου κ.ά.v. Κ.Ο.Τ. Πογιατζής,Δ. ξάρτητααπότηνομιμότητα της συγκρότησης τουδιοικητι κούσυμβουλίου κατάτηνημερομηνίαλήψηςτηςαπόφασης, θαθεωρείταιότι λήφθηκενόμιμακαιείναιέγκυρηόσοαφο ρά τησυγκρότηση και απαρτία τουδιοικητικού συμβουλίου,αν λήφθηκε σε συνεδρία στην οποίαυπήρχε ηαπαρτία πουπρονοείται απότον οικείοκαθοριμένονόμοκαιμετην πλειοψηφία που απαιτείται από τον οικείο καθορισμένο νόμο εκτός αν εναντίον της απόφασης έχει ασκηθεί προ σφυγήηοποία εκκρεμεί ενώπιον του δικαστηρίου ή δύναται να ασκηθεί προσφυγή,μέσα στην προθεσμία πουπρο βλέπεται απότο Αρθρο 146.3 του Συντάγματος". Ηπρώτημουπαρατήρησηαναφορικάμετηνπιοπάνωπρόνοια είναιότι, ορθάερμηνευόμενη,αναφέρεταισε"απόφαση" εκτελεστή. Η απόφασητουΣυμβουλίου,ημερομηνίας24/4/1990,δενείναιαφ' εαυτήςεκτελεστή. Μπορεί,όμως,ναπροσβληθεί σεπροσφυγή ενα ντίον της επίδικηςαπόφασης τηςΕπιτροπής,όπως έχειγίνει στην παρούσα περίπτωση. Θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι ηαπόφαση ημερομηνίας 24/4/1990λήφθηκε απότο Συμβούλιο μέσα στην περίοδοπουάρχισεστις29/7/1988καιέληξεστις 14/2/
- Επειδητο θέμαδεσυζητήθηκεενώπιον μου, θαπροχωρήσωστην εξέτασητου ισχυρισμού για νομιμοποίηση της απόφασης ημερομηνίας 24/4/1990,θεωρώνταςωςδεδομένοότιηενλόγωαπόφασησυνιστά "απόφαση" μέσα στην έννοια του άρθρου3 του Νόμου αρ.141/91 καιθαμπορούσε,ωςεκτούτου,ναθεωρηθεί νόμιμη,παράτηνπα ράνομησυγκρότηση τουΣυμβουλίου,μεβάση τοενλόγω άρθρο
- Είμαι,εντούτοις,υποχρεωμένος νααπορρίψωκαιαυτόντον ισχυ ρισμό τουΟργανισμού γιατουςπιοκάτωλόγους: OLδυοΑιτήτριες καταχώρησαντιςπροσφυγές τους αρ. 876/91 και 877/91 στις 12/9/1991,δηλαδή μετά τις 17/5/1991που θεσπί στηκε ο Νόμος αρ. 141/
- Ηπροσβαλλόμενη απόφασηλήφθηκε από την Επιτροπή στις 30/4/
- Οι προσφυγές φαίνονται εκ πρώτης όψεως να είναι εκπρόθεσμες. Θέμαδικαιοδοσίας τουΔικαστηρίου λόγω του εκπρόθεσμου των προσφυγών δεν τέθηκε απότον ευπαίδευτοδικηγόρο τουΟργανισμού. Τοεξέτασαόμως αυτεπάγγελτακαι έχω φθάσει στο συμπέρασμα ότι οι προσφυγές δεν είναι εκπρόθεσμες. Οι Αιτήτριες ισχυρίστηκαν ότι έλαβαν γνώση της προσβαλλόμενης απόφασηςστις 10/7/1991.Ο ισχυρισμός αυτόςδεναμφισβητήθηκε.Ενόψει τηςαρχήςότι κάθεαμφι βολία όσον αφορά την ημερομηνία γνώσης λύεται υπέρτου αιτητή,το δεβάροςτης απόδειξηςτων προϋποθέσεων γιατην έναρξη της προθεσμίας φέρει η Διοίκηση, στην απουσία οποιουδήποτε άλλου ισχυρισμού, βρίσκωότι οι Αιτήτριες σης ωςάνωδυοπρο2035 Πογιατζής,Δ. Φιτικίδου κ.ά.v. Κ.Ο.Τ.
(1993)σφυγές έλαβαν γνώση της προσβαλλόμενης απόφασης στις 10/7/1991 και ότι οι προσφυγές τους ασκήθηκαν εμπρόθεσμα. Αναφορικά με τη νομική αυτή αρχή παραπέμπωστην υπόθεση ΣτυλιανόςΠαναγιώτον ν.Δημοκρατίας (ανωτέρω) στην οποία γίνεται αναφορά στη σχετικήπάνω στοθέμανομολογία. 5 Εφόσον στις 17/5/1991πουθεσπίστηκε ο Νόμοςμπορούσαν να ασκηθούν οι προσφυγές των Αιτητριών εναντίον της προ σβαλλόμενης απόφασης μέσα στην προθεσμία πουπροβλέπεται από το άρθρο 146.3 του Συντάγματος, και εφόσον οι εν λόγω 10 προσφυγές έχουν εμπρόθεσμα ασκηθεί, η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στην εξαίρεση που καθιερώνεται στις δυο τελευταίες γραμμές της πρόνοιαςτουάρθρου3του Νόμουαρ. 141/91,που επικαλείταιοΟργανισμός,μεαποτέλεσμαη ενλόγωπρόνοιανα μηννομιμοποιεί την απόφασηημερομηνίας24/4/1990. 15 Από όλα όσα έχω ήδηαναφέρειπροκύπτειότι κατά τονου σιώδηχρόνο ηΕπιτροπήενήργησε χωρίς αρμοδιότητακαι ότιη προσβαλλόμενη απόφασηείναι,γιατολόγο αυτό,άκυρηκαιχω ρίς νομικό αποτέλεσμα. Μετά την ακύρωση της επίδικης προαγωγής και των τριών προαχθέντων υποψηφίωνστις προσφυγές αρ. 876/91και 877/91, η προσφυγή αρ.643/91 εναντίον της προαγωγής μιας απότις εν λόγωυποψήφιες,τηςΑγγελικήςΟρφανίδου,απώλεσετοαντικεί- 25 μενό της. Θα μπορούσα,υπό τις περιστάσεις, να μην ασχοληθώ περαιτέρω μετουςάλλους λόγους για τουςοποίουςοι Αιτήτριες στις τρεις συνεδικαζόμενες προσφυγές επιδιώκουν τηνακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης.Θα προχωρήσω, εντούτοις, να εξετάσωέναακόμανομικόισχυρισμόπουεγείρεταικαιστιςτρεις 30 προσφυγέςοοποίοςέχει,κατάτηγνώμημου,τεκμηριωθείκαισυ νιστά,ως εκτούτου,πρόσθετοαυτοτελήλόγο ακύρωσηςτηςπρο σβαλλόμενης απόφασης. Ο εν λόγω κοινός νομικός ισχυρισμός των Αιτητριών είναι 35 ότι,κατά τηλήψητης επίδικηςαπόφασης,ηΕπιτροπήενήργησε κάτω από το βάρος πλάνης ως προς το ισχύον δίκαιο και δε συμμορφώθηκε με νομοθετικά καθιερωμένο ουσιώδη τύπο και διαδικασία. Γίνεται επί του προκειμένου αναφοράστον Κανο νισμό 15
(3)τωνπερί ΚυπριακούΟργανισμούΤουρισμού (Διάρ- 40 θρωσις και Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1970 (Κ.Δ.Π. 829/70,ημερομηνίας 13/10/1970),οοποίοςπρονοεί ότι: "Κατά την προαγωγήνλαμβάνονταιδεόντως υπ' όψιν αι 2036 20 4ΑΛΛ. Φιτικίδου κ.ά. v. Κ.Ο.Τ. Πογιατζής, Δ. περί των υποψηφίων συστάσεις τουΠροϊσταμένου τουΤμή ματος εν τω οποίωηκενή θέσις". 5 10 15 20 25 30 35 40 Είναι γεγονός αποδεκτό ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο εκκρεμούσεηπλήρωση τηςθέσης ΠρώτουΤουριστικού Λειτουργού ο οποίος θαπροεστατο του ΤμήματοςΠροβολής του Οργανι σμού για τις ανάγκεςτου οποίου έγιναν οι επίδικεςπροαγω γέςκαιότιη Επιτροπή,αντίναλάβειυπόψητηςτις συστάσεις του "Προϊσταμένου" τουΤμήματοςΠροβολήςγια όλους τους υποψηφίους,έλαβε υπόψητης απόψειςπουέδωσεγιατονκα θένααπότουςυποψηφίουςξεχωριστά οάμεσαπροϊστάμενος του. ΤοπρακτικότηςσυνεδρίαςτηςΕπιτροπήςμεημερομηνία 30/4/1991αναφέρειεπίτουπροκειμένου ταεξής: "
(4)Η Επιτροπή προέβη στη συνέχεια στην αξιολόγηση των υποψηφίωνκαι μελέτησεδιεξοδικά και σε βάθοςόλατα ουσιώδη στοιχεία και δεδομένα σε ό,τι αφορά την αξία των υποψηφίων - όπως αυτήεκτιμάται μεβάσητις εμπιστευτικές εκθέσειςκαιτις συστάσεις τωνΠροϊσταμένων -ταπροσόντα καιτην αρχαιότητααυτώνκαι ειδικότερα: (γ)έλαβε υπόψη τις κρίσεις και συστάσεις του προϊστάμενου τωνυποψηφίων(εκτός τηςκαςΙωαννίοου)γιασειρά ετών, του κ,Παπαγεωργίου,ημερ. 1.2.1991 όπως αυτές αναγρά φονται στοΠαράρτημα IIκαιτοοποίοαποτελεί μέρος του παρόντος Πρακτικούκαθώς επίσης και τις συστάσεις του κουΒασιλειάδηγιατηνκαΙωαννίδουστην ΕτήσιαΥπηρεσιακήτηςΈκθεσηγια το 1990*εν προκειμένω ηΕπιτροπή έλαβε υπόψη της ότι οι διατάξεις του Κανονισμού 15
(3)τωνπερί ΚΟΤ (Διάρθρωσις καιΌροιΥπηρεσίας) Κανονι σμώντου 1970 δεν μπορούνναεφαρμοσθούν,λόγωτουότι εκκρεμεί η πλήρωση της θέσης Πρώτου Τουριστικού Λειτουργού οοποίος θαπροΐσταται τουΤμήματος Προβολής στο οποίουπηρετούν οι υποψήφιες (εκτός τηςκαςΙωαννί δου). Ως εκ τούτου οι κρίσεις και συστάσεις τουκου Παπαγεωργίουκαι τουκου Βασιλειάδη αποτελούν μέρος της αξιόλογης τηςαξίαςτωνυποψηφίων." Σύμφωνα μετον Κανονισμό 2 της Κ.Δ.Π. 829/70,"Προϊστά μενος" σημαίνει τονυπεύθυνοΛειτουργόΤμήματοςκαιελλείψει ήαπουσίατούτουτο Γενικό Διευθυντή. 2037 Πογιαίζής, Δ. Φιτικίδου κ.ά.v.Κ.Ο.Τ.
(1993)ΗΕπιτροπήείχευποχρέωση, μεβάσητον Κανονισμό 15
(3)σε συνδυασμό μετον ορισμό του "Προϊσταμένου" στον Κανονισμό 2 της Κ.Δ.Π. 829/70, κατάτιςεπίδικες προαγωγές,ναλάβει δεό ντως υπόψησυστάσεις γιατους υποψηφίους απότο Γενικό Διευ θυντή εφόσον δενυπήρχε υπεύθυνος Λειτουργός του Τμήματος 5 Προβολής τουΟργανισμού. Η παράλειψητηςΕπιτροπής συνιστά και αποκαλύπτειπλάνηως προςτοδίκαιοστην οποίαυπέπεσεη Επιτροπή. Ηπλάνηαυτήοδήγησε την Επιτροπήσεελλειπήέρευ να καισεπλημμελή άσκηση της διακριτικής της ευχέρειας,καθι στά δεαπό μόνη τηςτηνπροσβαλλόμενη απόφαση ακυρώσιμη. 10 Παρόμοιο θέμα ηγέρθηκε στηΔημήτρηςΔημητρίου και Άλλοιν, ΚΟΤ
(1993)4Α.Α.Δ. 1035, το δε Δικαστήριο στην απόφαση του, ακύρωσε τηνεπίδικη προαγωγή στηθέση Τουριστικού Λειτουρ γού "Α" τουΟργανισμού απορρίπτωντας όλαταεπιχειρήματα που ο ευπαίδευτος δικηγόρος του Οργανισμού είχε προβάλει 15 υπέρ τηςνομιμότητας της. Σχετική είναι επίσης καιη υπόθεση Hjigeorghiou v.CTO(ανωτέρω). Για τονκαθένα από τους δυο αυτοτελείς διαζευκτικούςλό γους τους οποίους έχω αναπτύξειπιο πάνω, OL προσβαλλόμενες προαγωγές των Ενδιαφερομένων Μερών 1) Μαρίας Αριστεί δου, 2) Αθηνάς Σωτηροπούλου και 3) Αγγελικής Ορφανίδου ακυρώνονται. Υπό τας περιστάσεις δεν προτίθεμαι να εκδώσω οποιαδήποτε διαταγήαναφορικάμεταέξοδα. 20 25 Οιπροσφυγές επιτυγχάνουν χωρίς έξοδα, 2038