(1993)27 Σεπτεμβρίου, 1993 [ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 777/91) Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146τον Συντάγματος — Προθεσμίακα ταχώρησης προσφυγής — Αρχίζει ναμετρά από τηνπαραλαβή της επιστολής της διοίκησης,που περιέχει την επίδικη απόφαση από την αιτήχρια και τηγνώσητουπεριεχομένου της. 5 Οι περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Εισφοραί) Κανονισμοί του 1980 (ΚΛΠ, 240/80)— Κανονισμός23— Προνοεί τημη δυνατότητα κα ταβολήςεισφορών,μετάτηνπαρέλευσητων12μηνώναπό τηλήξητου έτουςεισφορών για τους προαιρετικά ασφαλισμένους—Δεν τίθεται θέμαδιακριτικής εξουσίαςτονΔιευθυντή, στηνπερίπτωσηαυτή. 10 Συνταγματικό Δίκαιο—Σύνταγμα—Άρθρο 28— Αρχή της ισότητας — Δε σημαίνει απόλυτη καιμαθηματική ισότητα — Επιτρέπεται η δημιουργία λογικών και μη αυθαίρετων διακρίσεων,όταν η φύση των πραγμάτων το επιτρέπει. 15 Ηαιτήτρια προσέβαλετηναπόφασητωνκαθ' ων ηαίτηση ημε ρομηνίας 1/12/1990,με την οποίατην καλούσανόπως,για ναδι καιούται σε χωριστή σύνταξη γήρατος,καταβαλει μέχρι και την 31/12/90τιςεισφορέςτηςγιατοέτος
- Η ενλόγωαπόφασητων καθ'ωνη αίτηση επαναβεβαιώθηκεμεεπιστολήτουΔιευθυντήΚοι νωνικών Ασφαλίσεων ημερομηνίας31/7/1991, μετηνοποίαπληρο φορούνταν οι δικηγόροι της αιτήτριας, πως σύμφωνα με τονΚα νονισμό 23 των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Εισφοραί) Κανο-' 2074 20 4ΑΛΛ. Ιωαννίδονν.Δημοκρατίαςχ.ά. νισμών του 1980 (ΚΛ.Π. 240/88) η είσπραξη εισφορών προαιρετι κά ασφαλισμένου, ήταν αδύνατη μετά την παρεύλευση 12 μηνών απότηλήξη του έτους εισφορών. 5 Οι καθ' ωνηαίτησηπρόβαλανπροδικαστικήένσταση ότι ηπρο σφυγή ήταν εκπρόθεσμη, αλλά η δικηγόρος της αιτήτριας ισχυρί στηκε,πως,εφόσον ηαιτήτριαέλαβεγνώσητης επίδικης επιστολής στις 3/6/1991, η προσφυγή είχε καταχωρηθεί μέσα στα χρονικά πλαίσια της προθεσμίας των 75 ημερών. 10 Όσοναφοράστηνουσίατηςυπόθεσης,ηαιτήτριαισχυρίστηκε πως ημηκαταβολήτωνεισφορών,οφειλόταν σευπαιτιότητατωνκαθ'ωνη αίτηση,καθότιδεναπέστειλαντηνεπίδικηεπιστολήστηδιεύθυνσητης στην Αγγλία,πουαναγραφότανσεπροηγούμενηαίτησητης. 15 Περαιτέρω ηαιτήτρια ισχυρίστηκε, πως οι καθ'ων ηαίτησηέκα μαν κακή χρήση της διακριτικής τους ευχέρειας και υπερέβησαν τα όριατης,αρνούμενοιτηνκαταβολήτωνεισφορώνμετάτις31/12/
- 20 25 Τέλος η αιτήτρια ισχυρίστηκε, πως παραβιάστηκε η αρχή της ισότητας,όπως διασφαλίζεταιαπότο Αρθρο28 τουΣυντάγματος, καθώς με τον Κανονισμό 24 δίδεται ευχέρεια στους εργοδότες και αυτοτελώς εργαζομένους νακαταβάλουντις εισφορές τους εκπρό θεσμα. Επίσης ισχυρίστηκε, πωςοι καθ'ωνη αίτησηπαραβίασαντο γράμμακαι το πνεύμα του Νόμου, κατάτρόπο που να θεμελιώνε ται κατάχρηση εξουσίας. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απορρίπτονταςτην προσφυγή αποφά σισεότι: 30 (α)Επί τηςπροδικαστικής ενστάσεως: 35 Το Δικαστήριο συμφωνεί με τη θέση της δικηγόρου της αιτήτριας,ότιη προθεσμία των75ημερών,αρχίζειναμετράαπότην παραλαβήτης επιστολής, ημερομηνίας 1/12/90, από την αιτή τρια και τηγνώσητου περιεχομένου της,διότι ηπαραλαβή αυ τή της δίδει την πλήρη γνώση των αποτελεσμάτων και/ή συνε πειών της απόφασης. Συνεπώς η προσφυγή είναι εμπρόθεσμη και ηπροδικαστική ένσταση απορρίπτεται. 40 (β)Επί της ουσίας:
- ΤοΔικαστήριο συμφωνεί μετηθέσητωνκαθ'ωνηαίτηση,ότιημη έγκαιρηκαταβολήτων εισφορών της αιτήτριας,δεν οφείλεται σε 2075 Ιωαννίδουν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)υπαιτιότητα τους. Ηευθύνη των καθ'ωνηαίτηση,ήταννααπο στείλουν τη σχετική απάντησηστη διεύθυνση που η ίδια ηαιτή τριαείχεσημειώσειστην αίτησητης,πράγματοοποίο έπραξαν.
- Ο σχετικός Κανονισμός 23 των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Εισφοραί) Κανονισμών του 1980 (ΚΛ.Π. 240/80),δεν προνοεί για παράτασητης προθεσμίας για καταβολή προαιρετικών ει σφορών, αλλά αντίθετα, προνοεί σαφέσταταότι: " δεδικαι ούται δενακαταβάληταςεισφοράς ταύτας,μετάτην λήξιν των ως είρεται δώδεκα μηνών.". Δηλαδή, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν παρέχεται στη διοί κηση διακριτικήευχέρεια, αλλά αντίθεταδεν έχειοποιαδήποτε εξουσία να δεχτεί εισφορές μετά την πάροδοτης καθορισμένης προθεσμίας κάτω απόοποιεσδήποτε περιστάσεις. Κατά συνέπεια, δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός των δικηγόρων τηςαιτήτριας, ότι οι καθ'ωνηαίτησηέκανανκακήχρήση της διακριτικήςτους εξουσίας καιυπερέβησαν ταόρια της,εφόσον δεν υπάρχει δια κριτική εξουσία στην περίπτωση αυτή. Ηαποδοχή καταβολής των εισφορών μετά την προθεσμία, θα αποτελούσε παράβαση των Κανονισμών καιυπέρβασηεξουσίας τουΔιευθυντή Κοινω νικών Ασφαλίσεων.
- Κρίνεται ότι ο ισχυρισμός περίπαραβιάσεωςτηςαρχήςτης ισό τητας,δεν ευσταθεί, επειδήπρόκειται γιαδύοδιαφορετικές περιπτώσεις. Η περίπτωση του Κανον. 24 αφορά την καταβολή κανονικών εισφορών εκ μέρους εργοδοτών και αυτοτελώς ερ γαζομένων και ηπερίπτωσητου Καν.23 αφοράκαταβολή προ αιρετικών εισφορών,ώστενα δοθεί μιαευκαιρίασεασφαλισμέ νους,οι οποίοι δεν πληρούνκανονικάτις προϋποθέσεις εισφορών,να καταστούνδικαιούχοι κάποιας παροχής. Ήταν εύλογα επιτρεπτό να γίνει η διαφοροποίησηστους Κανονισμούς, εφό σον πρόκειταιγια διαφορετικέςκατηγορίες. ΤοΑρθρο28τουΣυντάγματος,καθιερώνειτηναρχήτηςισότητας των πολιτών και επιβάλλει τόσο στη Νομοθετική Εξουσία όσο και στηΔιοικητική,ισότηταήομοιόμορφημεταχείρισηόλων των πολιτών, που τελούν κάτωαπότις ίδιες ήπαρόμοιες συνθήκες. Επιτρέπεται,ωστόσο,τόσοστηΝομοθετικήΕξουσίαόσοκαιστη Διοικητική, ηδημιουργία λογικών και μη αυθαίρετων διακρίσεων,ότανηφύσητωνπραγμάτων(intrinsic natureof things)τοεπι τρέπει,γιατίηαρχήτης ισότητας,δεσημαίνει απόλυτηκαιμαθη ματικήισότητα. 2076 5 10 15 20 25 30 35 40 4Α-ΑΛ. 5 Ιωαννίδουν.Δημοκρατίαςκ.ά.
- Ηαιτήτριαηοποία έχει και τοβάροςτης αποδείξεως, απέτυχε να αναφέρει συγκεκριμένα στοιχεία πουναθεμελιώνουν κατά χρηση εξουσίας, ούτε αναφέρει ποιος είναι ο άνομος σκοπός. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπάρχει θέμα διακριτικής εξουσίας, εφόσον στη συγκεκριμένη Κανονιστική Διάταξηδεν υπάρχει δυνατότητα άλλη απότηναπόσβεση τουδικαιώματος για καταβολή εισφορών, μετά τηνπάροδο 12 μηνών, και κατά συνέπεια αντίθετηενέργεια απόμέρους των καθ'ωνηαίτηση, θα συνιστούσε καταστρατήγησητων Κανονισμών. 10 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 15 Kritiotis v.MunicipalityofPaphos andAnother
(1986)3 C.L.R. 322, Θεοδώρουv.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ.3110, Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 571, 20 Micrommatis v.Republic, 2R.S.C.C. 125, ΠρόεδροςτηςΔημοκρατίας ν.Βουλής τωνΑντιπροσώπων
(1989)3 ΑΛΑ. 1931, 25 Σεργίδης ν. Δημοκρατίας
(1991)1ΑΛΛ. 119, Νικολαΐδης ν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.1766, 30 Missis v.Republic (No. 2)
(1967)3C.L.R. 671. Προσφυγή. 35 Προσφυγή εναντίον της απόφασης τωνκαθ' ων η αίτηση, με τηνοποία αρνήθηκανναδεχτούν τηνκαταβολή εισφορών εκμέ ρους της αιτήτριας μετά απόορισμένη προθεσμία, ώστε ναδι καιούται χωριστή σύνταξη γήρατος. Χρ. Δημητρίου, γιατην Αιτήτρια. 40 Ε. Παπακνριακού, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. 2077 Ιωαννίοουν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Μετην προσφυγήαυτήηαιτήτριαζητά από τοΔικαστήριο την ακόλουθηθεραπεία: "Α. ΔήλωσητουΔικαστηρίου ότι η πράξηκαι/ήαπόφασητων καθ'ωνηαίτησηηοποίακοινοποιήθηκε στην Αιτήτρια μετην επιστολή ημερομηνίας 1.12.1990(Τεκμήριο 4 της Ένστασης) και επιβεβαιώθηκε με την επιστολή ημερομηνίας 31.7.1991 (Τεκμήριο 6 της Ένστασης) είναιάκυρη. 5 Β.ΔήλωσητουΔικαστηρίου μετην οποίαη αιτήτριαναδικαι- 10 ούται ναπληρώσει τις εισφορές της γιατο έτος 1989 καιμετά την31.12.1990,ώστεναδικαιούταιχωριστήσύνταξηγήρατος.". Ταγεγονότα της υπόθεσης σε συντομία έχουν ως εξής: Η αι τήτρια στις 18/11/87, υπέβαλε αίτηση για σύνταξη γήρατος, η οποία απορρίφθηκε,γιατί σύμφωνα μετηνημερομηνίαγεννήσε ως της δεν είχε συμπλήρωση τησυντάξιμο ηλικία. 15 Ηαιτήτριαστις 6/9/90υπέβαλενέααίτησηγιασύνταξηγήρατος καικατά την εξέτασητηςαίτησης,διαπιστώθηκεότι δενικανοποι ούσε τις σχετικές προϋποθέσεις εισφοράς γι,' αυτό και η αίτηση απορρίφθηκεκαιστάληκεστηναιτήτριασχετικήεπιστολήημερομη νίας 1/12/90, αντίγραφοτης οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4 στην ένσταση. Μετηνενλόγωεπιστολήπληροφορείτο επίσηςηαι τήτρια ότι θα εδικαιούτο σε σύνταξη γήρατος αν κατέβαλλε συ μπληρωματικές εισφορές πάνωσεπροαιρετικήβάση,γιατηνπερίο δο 2/1/89-19/11/89,αναφέρονταςότι οι εισφορές αυτές έπρεπε να καταβληθούνπριναπότις31/12/
- Ηαιτήτριαδενκατέβαλετιςπιο πάνωεισφορές μέσαστηνπροθεσμίαπουυποδείκτηκε. 20 25 30 Οι δικηγόροι της αιτήτριας,με επιστολή τους προς τοΤμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων,ημερομηνίας 25/7/91,ζήτησαν όπως το Τμήμα δεχτεί την καταβολή των εν λόγω εισφορών και στη συνέχεια όπως εγκριθεί ηαίτησητης για σύνταξη γήρατος (Τεκ μήριο 5 στην ένσταση). Ο Διευθυντής Κοινωνικών Ασφαλίσεων, με επιστολή του ημερομηνίας 31/7/91 (Τεκμήριο 6 στην ένσταση), πληροφόρησε τους δικηγόρους της αιτήτριας,ότι σύμφωνα μετον Κανονισμό 23 των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Εισφοραί) Κανονισμών του 1980, ήταν αδύνατη η είσπραξη εισφορών προαιρετικά ασφαλισμένου μετά την παρέλευση 12 μηνών από τη λήξη του έτους εισφορών το οποίο περιλαμβάνει τη σχετική περίοδο ει σφορών,και στη συγκεκριμένη περίπτωση μετάτις31/12/
- 2078 35 40 4ΑΛΑ, Ιωαννί&ου ν. Δημοκρατίαςκ.ά. Κούρρης, Δ. Προτούπροχωρήσωστην ουσίατηςυπόθεσης,θαεξετάσωτην προδικαστικήένσταση, ότι ηπροσφυγήείναι εκπρόθεσμη επειδή δεν καταχωρήθηκεμέσα στην προθεσμίατων 75 ημερών που κα θορίζει ηπαράγραφος3τουάρθρου 146 του Συντάγματος. 5 10 15 20 25 Οι καθ' ωνηαίτηση ισχυρίζονται ότιηαιτήτριαπρόσβαλετην απόφασημετηνοποίααπορρίφθηκεαίτησητηςγιασύνταξηγήρα τος επειδήδεν ικανοποιούσε τις σχετικές προϋποθέσεις εισφοράς. Η εν λόγωεπιστολή (Τεκμήριο4 της ένστασης),έφερεημερομηνία 1/12/90 και η προσφυγή καταχωρήθηκεστις 12/8/91,δηλαδήμετά τηνεκπνοήτηςπροθεσμίαςτων 75 ημερών. Η επιστολή τουΔιευ θυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων προς τους δικηγόρους της αιτήτριας,ημερομηνίας 31/7/91(Τεκμήριο6τηςένστασης),δεναποτε λεί εκτελεστήδιοικητική πράξη,αλλά είναι βεβαιωτική πράξη, με τηνοποία επαναλαμβάνεται το περιεχόμενο της προηγούμενης απόφασης,ημερομηνίας 1/12/90, πουαποτελεί καιτημόνηεκτελε στήπράξη,ηοποίαείναιφανερόότιπροσβάλλεται εκπρόθεσμα. Ηαιτήτριαισχυρίζεται ότι παρέλαβετην επιστολή ημερομηνίας 1/12/90 στις 3/6/91, διότι απουσίαζε στο εξωτερικόαπό 18/11/90μέχρι 2/6/91,γιαλόγους υγείας. Η θέσητων δικηγόρων τηςαιτήτριας είναι ότι ηπροθεσμία των 75ημερών, αρχίζει να μετρά από την παραλαβήτης επιστολής ημερομηνίας 1/12/90 απότην αιτήτρια,διότιη παραλαβήαυτήτης δίδειπλήρηγνώση των αποτελεσμάτων και/ή συνεπειών της απόφασης,όπως και τη δυνατότητανα διακριβώσει μετά βεβαιότητας καιακρίβειας τηνυλική καιηθικήζημιάτην οποίαυφίσταταιεκτης δημοσιευ θείσας ήκοινοποιηθείσαςπράξης. 30 Συνεπώς,κριτήρια είναι το πότε επήλθε γνώσητου περιεχο μένου της απόφασης. Ηαιτήτρια παρέλαβε την επιστολήτην 3/6/91 καικαταχώρησετηνπροσφυγήτηςστις 12/8/91 καισυνε πώς ηπροσφυγή είναι εμπρόθεσμη. 35 Συμφωνώ μετηθέσητης δικηγόρουτης αιτήτριαςότι η προ θεσμία των 75ημερών αρχίζει να μετρά απότην παραλαβή της επιστολής, ημερομηνίας 1/12/90, απότην αιτήτριακαιτηγνώση τουπεριεχομένου της,διότι ηπαραλαβήαυτήτηςδίδει τηνπλή ρηγνώση των αποτελεσμάτων και/ή συνεπειών της απόφασης. Συνεπώς ηπροσφυγή είναι εμπρόθεσμη και ηπροδικαστική έν σταση απορρίπτεται (Kritiotis ν.Municipality of Paphosand Another
(1986)3C.L.R. 322). 40 Θα προχωρήσω να εξετάσω την ουσία τηςπροσφυγής. 2079 Κούρρης, Δ. Ιωαννίσου ν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1993)Ηαιτήτριαισχυρίζεται ότιπροτηςαναχωρήσεωςτηςστοεξω τερικό, επειδήείχευποβάλει τηναίτηση τηςγιασύνταξηγήρατος την 6/9/90, επισκέφθηκε τα Γραφείατων καθ' ων ηαίτησηγιανα ενημερωθεί γιατην πορεία της αίτησης και να ενημερώσει σχετι κάτοναρμόδιοεκείυπάλληλογιατηναναχώρηση της,ώστεοποίαδήποτε επιστολή να της αποστελλόταν στη διεύθυνση της στην Αγγλία, ηοποίακαιήτανγνωστή στους καθ'ωνη αίτηση. 5 Η αιτήτρια επέστρεψε απότο εξωτερικό στις 3/6/91.Την ίδια ημέρα παρέλαβετην επιστολή των καθ' ων ηαίτησηημερομηνίας 10 1/12/90καιτην επαύριο,4/6/91,επισκέφθηκετα Γραφείατων Κοι νωνικών Ασφαλίσεων, αφενός για να συμπληρώσει το Έντυπο Εθελοντικής Ασφάλισης, το οποίο δεν ήταν εντός της πιοπάνω επιστολής καιαφετέρουγιαναπληρώσει καιεξηγήσει τολόγο της καθυστέρησης πληρωμής. Πλην όμως, αρμόδιος υπάλληλος των 15 καθ' ων η αίτηση αρνήθηκε να αποδεχτεί οποιαδήποτε πληρωμή εφόσον αυτήδεν είχεγίνει πριν την31/12/90, γιατο έτος
- Η αιτήτρια, μέσω του δικηγόρου της απέστειλε την 25/7/91 στους καθ' ων η αίτηση, επιστολή με την οποία εξηγούσε και 20 γραπτώς τους λόγους της μηέγκαιρηςκαταβολήςτων εισφορών της,για το έτος
- Οι καθ' ων η αίτηση στις 31/7/91απάντη σαν στην αιτήτριακαιεπιβεβαίωσαντοπεριεχόμενο της επιστο λής τους ημερομηνίας 1/12/
- 25 Όπως προαναφέρθηκε,ηαιτήτριαυπέβαλεαίτησηγιασύντα ξη γήρατος, η οποία απορρίφθηκε επειδή δεν ικανοποιούσε τις σχετικές προϋποθέσεις εισφορών. Με την ίδια επιστολή την πληροφορούσαν ότι θα μπορούσε νακαταβάλει συμπληρωματι κές εισφορές πάνωσε προαιρετικήβάση,για την περίοδο2/1/89 30 μέχρι 19/11/89, ώστεναδικαιούταισύνταξηγήρατος,όμως οι εν λόγω εισφορές έπρεπε νακαταβληθούνπριν απότις 31/12/
- Ηπροϋπόθεση τηςκαταβολήςεισφορών πάνωσεπροαιρετική βάση, πριν τις 31/12/90,τέθηκε στην αιτήτρια σύμφωνα με τον 35 Κανονισμό 23 των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Εισφοραί) Κανονισμών του 1980 (Κ.Δ.Π. 240/80). Ο εν λόγω Κανονισμός έχειως εξής: "Δι* εκάτηνπερίοδον εισφορών δι&τηνοποίανοκάτοχοςπι- 40 στοποιητικούπροαιρετικήςασφαλίσεως δικαιούταινακαταβάλη εισφοράς, οφείλει όπως καταβάλη ταύτας εις το υπό του Διευθυντού ορισθέν εν τη περιπτώσει αυτού γραφείον ασφαλίσεων, ουχί αργότερον των δώδεκα μηνών απότηςλή2080 4ΑΛΑ. Ιωαννίδου v. Δημοκρατίας χ.ά, Κούρρης, Δ. ξεως τουπεριλαμβάνοντοςτηντοιαύτην περίοδον εισφορών έτους εισφορών, δεδικαιούταιδενακαταβάλητας εισφοράς ταύτας μετάτην λήξιν των ως είρηται δώδεκα μηνών.". 5 10 15 20 25 30 Η αιτήτριαδενκατέβαλετις πιοπάνωπροαιρετικές εισφορές μέσα στην πιοπάνωπροθεσμία. Οδικηγόρος των καθ' ων ηαί τηση ισχυρίστηκε ότι,ηδικαιολογίαότι απουσίαζεστο εξωτερι κόδεν αναιρείτηνκατάσταση,οδε ισχυρισμός της ότι πριντην αναχώρηση της, γνωστοποίησε τούτο σε υπάλληλο τουΤμήματος, απορρίπτεταιαπό τους καθ' ων η αίτηση και απότον συ γκεκριμένο υπάλληλο στη σχετική ένορκη δήλωσητου. Ωςπροςτον ισχυρισμό τωνδικηγόρωντηςαιτήτριαςότιησχε τικήαπάντησηέπρεπεναείχε σταλεί απότους καθ' ων η αίτηση στη διεύθυνση της στην Αγγλία, η οποία αναγραφότανσε προη γούμενητηςαίτηση,δενείναιλογικό ν' αναμένεικάποιος, ισχυρί στηκαν οι καθ'ων ηαίτηση,ότι θαπρέπει να δοθεί απάντησησε αίτησησε άλλη διεύθυνση,εκτός απόαυτήπουαναγράφεταιαπό τηναιτήτριαστηνίδιατηναίτηση.Κατάσυνέπεια,υπότοφωςτων πιοπάνω,δενευσταθεί οισχυρισμός τηςδικηγόρουτηςαιτήτριας, ότι ημηέγκαιρηκαταβολήτων εισφορών της,οφείλεται σευπαι τιότητατων καθ' ωνη αίτηση. Συμφωνώ μετηθέση των καθ' ων ηαίτησηότι η μηέγκαιρη καταβολή των εισφορών της αιτήτριας δεν οφείλεται σε υπαι τιότητατους. Ηευθύνη των καθ' ων ηαίτηση ήταννα αποστεί λουν τη σχετική απάντησηστη διεύθυνση που η ίδιαηαιτήτρια είχεσημειώσει στην αίτησητης,πράγματο οποίοέπραξαν. Θα πρέπει σε αυτό το σημείο να τονιστεί ότι ηαιτήτριαδεν πληρούσε τις προϋποθέσεις τουάρθρου36
(1)τηςπερί Κοινωνι κών Ασφαλίσεων Νομοθεσίαςκαι συγκεκριμένα τηνπροϋπόθε σητης παραγράφου (β) αυτού,που είναι να: "Πληροί τας σχετικάςπροϋποθέσεις εισφοράς.". 35 40 Με την επιστολή του Εξεταστή Απαιτήσεων (Τεκμήριο 4 της ένστασης), αφούαπορρίπτεταιη αίτηση της για το λόγο αυτό, την πληροφορούν ότι θα μπορούσε να συμπληρώσει τις εισφο ρέςτηςπροαιρετικά,ώστε νακαταστείδικαιούχοςσύνταξηςγήρατος. Η λεγόμενη προαιρετική αυτή ασφάλιση, προβλέπεται στο άρθρο 15 τουπερί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου. Οι αποφάσεις στις υποθέσεις Σωκράτης Θεοδώρου ν. Δημο κρατίας(\9&9) 3Α.Α.Δ.3110και ΜάρκοςΠαναγιώτον ν. Δήμο2081 Κοΰρρης, Δ. Ιωαννίδου ν.Δημοκρατίαςχ.ά.
(1993)κρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.571,που επικαλούνται οι δικηγόροι της αιτήτριας,δεν μπορούννατύχουνανάλογηςεφαρμογήςστην πα ρούσαπερίπτωση.Στιςπιοπάνωυποθέσεις,είχεεφαρμογήοΚα νονισμός 3
(2)(β) των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Παροχαί) Κανονισμών του 1980 (Κ.Δ.Π.243/80),ηεπιφύλαξητουοποίου προνοεί για παράτασητηςπροθεσμίας,εφόσον οαιτητήςαπέδει ξε εύλογη αιτία. Στην παρούσα όμως περίπτωση, δεν υπήρχε τέτοιαδυνατό τητα. Ο σχετικός Κανονισμός 23 των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Εισφοραί) Κανονισμών του 1980 (Κ.Δ.Π. 240/80),δεν προνοεί γιαπαράτασητηςπροθεσμίας γιακαταβολή προαιρετι κών εισφορών, αλλά αντίθετα,προνοεί σαφέστατα ότι: " δε δικαιούται δε νακαταβάλητας εισφοράς ταύταςμετάτην λήξιν των ως είρηται δώδεκα μηνών.". 5 10 15 Δηλαδή,στη συγκεκριμένη περίπτωση,δενπαρέχεταιστηδιοί κηση διακριτική ευχέρεια, αλλά αντίθετα δεν έχει οποιαδήποτε εξουσία να δεχτεί εισφορές μετά την πάροδο της καθορισμένης προθεσμίαςκάτωαπόοποιεσδήποτεπεριστάσεις. Κατάσυνέπεια, 20 δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός των δικηγόρων της αιτήτριας ότι οι καθ'ωνηαίτησηέκανανκακήχρήσητηςδιακριτικήςτουςεξουσίας καιυπερέβησανταόριατης,εφόσονδενυπάρχειδιακριτικήεξου σία στην περίπτωση αυτή. Ηαποδοχήκαταβολήςτων εισφορών μετά την προθεσμία θα αποτελούσε παράβασητων Κανονισμών 25 καιυπέρβασηεξουσίας τουΔιευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Οι δικηγόροι της αιτήτριας ισχυρίζονται περαιτέρω ότι υπάρχει δυσμενής μεταχείριση της, κατάπαραβίασητης αρχής της ισότητας όπως διασφαλίζεταιαπότοΑρθρο28 τουΣυντάγ- 30 ματος, επειδή,όπως αναφέρουν,με τον Κανονισμό 24 των πιο πάνω Κανονισμών δίδεταιευχέρεια στους εργοδότες και στους αυτοτελώς εργαζομένους νακαταβάλουντις εισφορές εκπρόθε σμακαι επιβαρύνονται με πρόσθετο τέλος, ενώ τέτοια ευχέρεια δεν παρέχεται στην περίπτωση τηςαιτήτριας. 35 Κρίνω ότι ο πιο πάνωισχυρισμός δεν ευσταθεί, επειδήπρό κειται για δύο διαφορετικές περιπτώσεις. Η μια περίπτωση αφορά τηνκαταβολήκανονικών εισφορών εκμέρους εργοδοτών και αυτοτελώς εργαζομένων και η άλλη περίπτωση αφοράκα- 40 ταβολή προαιρετικών εισφορών ώστε να δοθεί μια ευκαιρία σε ασφαλισμένους, οι οποίοι δενπληρούν κανονικάτιςπροϋποθέ σεις εισφορών, να καταστούν δικαιούχοι κάποιας παροχής. Ήταν εύλογα επιτρεπτό ναγίνει ηδιαφοροποίηση στους Κανο2082 4ΑΛΛ. Ιωαννίδουν.Δημοκρατίαςκ.ά. Κονρρης,Δ. νισμούς, εφόσον πρόκειται γιαδιαφορετικές κατηγορίες. 5 10 Το Αρθρο28του Συντάγματος,καθιερώνει την αρχήτηςισό τητας των πολιτών και επιβάλλει τόσο στη Νομοθετική Εξουσία όσοκαι στη Διοικητική, ισότητα ήομοιόμορφη μεταχείριση όλων των πολιτών πουτελούν κάτωαπότιςίδιες ήπαρόμοιες συνθή κες.Επιτρέπεται,ωστόσο, τόσο στηΝομοθετική Εξουσία όσο και στηΔιοικητική,ηδημιουργία λογικών και μηαυθαίρετωνδιακρί σεων,όταν ηφύση τωνπραγμάτων (intrinsic nature of things) το επιτρέπει,γιατίη αρχή της ισότηταςδενσημαίνει απόλυτηκαι μα θηματική ισότητα (Βλέπε Micrommatis v.Republic,2 R.S.C.C. 125, 131 καιΠρόεδρος τηςΔημοκρατίας ν. Βουλής τωνΑντιπρο σώπων
(1989)3Α.Α.Δ. 1931, όπως αυτόπαρατίθεταιστην υπόθε σηΑνδρέαςΣεργίδηςν.Δημοκρατίας(\99\)1 Α.Α.Δ. 119). 15 20 Αναφορικά τέλος με τον ισχυρισμό των δικηγόρων της αιτήτριας ότιοικαθ'ων ηαίτηση με την απόφασητουςπαραβίασαν τόσο τογράμμαόσοκαιτοπνεύματουΝόμου, γεγονός που οδη γεί σεκατάχρησηεξουσίας εκ μέρους τους,έχω τηγνώμη ότι δεν ευσταθεί (Βλέπε Χαριθέα ΚώσταΝικολαΐδη ν. Δημοκρατίας,
(1990)3Α.Α.Δ. 1766, σελίδα 1773, ChristodoulosNissis (No. 2) v.Republic
(1967)3C.L.R.671,675και επίσης, στο Σύγγραμμα του Γ.Παπαχατζή "Το Σύστηματου Ισχύοντος στην Ελλάδα Δι οικητικού Δικαίου", σελίδα738). 25 30 Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ηαιτήτριαηοποία έχει καιτο βάρος τηςαποδείξεως, απέτυχε να αναφέρει συγκεκριμένα στοι χείαπουναθεμελιώνουν κατάχρησηεξουσίας,ούτεαναφέρειποι οςείναι οάνομος σκοπός.Στη συγκεκριμένη περίπτωση δενυπάρχει θέμαδιακριτικής εξουσίας, εφόσον στησυγκεκριμένη Κανονι στική Διάταξη δενυπάρχει δυνατότητα άλλη απότηναπόσβεση τουδικαιώματοςγιακαταβολήεισφορών μετάτηνπάροδο 12 μη νών,καικατάσυνέπεια αντίθετηενέργεια απόμέρουςτωνκαθ' ων ηαίτησηθασυνιστούσεκαταστρατήγηση των Κανονισμών. 35 Για όλους τους πιο πάνωλόγους, ηπροσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. 40 Καμιάδιαταγήγια έξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 2083