(1993)27 Σεπτεμβρίου, 1993 [ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ZENIOS CANS LTD., Αιτητές, ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ (ΑΡ.2), Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 2/93) Διοικητική Πράξη — Βεβαιωτική — Βεβαιώνει προηγούμενη απόφα ση, χωρίς να προσθέτει οποιοδήποτε νέο στοιχείο, ούτε λήφθηκε βάσει νέας έρευνας σε άλλα στοιχεία, που δεν ήταν ενώπιον της δι οίκησης κατά τηλήψη τηςπρώτης απόφασης. 5 Τέλη σκυβάλων — Έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα — Υποχρέωση καταβολής υπάρχει άσχετα από αυτό τοχαρακτήρα — Ακόμα και αν δεχρησιμοποιούνται οι υπηρεσίες. Τέλησκυβάλων — Αιτιολογία — Εξαρτάται από τη φύση της απόφασης — Δεν αναμένεται από τον Δήμο, να δίδει λεπτομερή αιτιολο γία στην απόφαση επιβολής τελών σκυβάλων. 10 ΟιαιτητέςπροσέβαλαντηναπόφασητουΔήμου,νατουςεπιβά λει το ποσότων £373 ως τέλη σκυβάλωνγιατο έτος 1992. 15 Οι καθ' ων ηαίτησηπρόβαλαν προδικαστικήένστασηότι η επί δικη απόφαση,που είχε ληφθεί μετά από ένσταση των αιτητών, ήταν βεβαιωτικήτης προηγούμενης καθ'ότι επαναλάμβανεεκείνη και επομένως ηπροσφυγή ήταναπαράδεκτη. OL αιτητές ισχυρίστηκαν ότι συμφωνά με τον Κανονισμό 99
(4)των Δημοτικών Κανονισμών Λεμεσού 1968-1985,το ΔημοτικόΣυμ βούλιοήτανυποχρεωμένονακαθορίσειτοτέλος πριντην 30ηΙουνί ουτου 1992 καιεπομένωςη απόφασητουςημερομηνίας 19/9/92 ήταν άκυρη. Περαιτέρω ισχυρίστηκαν πως εφόσον τατέλη σκυβάλωνδεν 2084 20 25 4ΑΛΛ ZeniosCansLtd v.ΔήμουΛεμεσού(Αρ.2) είναι φόροςαλλάτέλη γιαυπηρεσίες,ουπολογισμός τουτέλους έγι νε αυθαίρετα,ενόψειτουγεγονότος ότι οι αιτητές μετέφερανοι ίδιοι τασκύβαλάτους.Τέλοςοιαιτητέςισχυρίστηκανπωςηαπόφασηήταν αναιτιολόγητηκαιλήφθηκεχωρίςδιεξαγωγήτηςδέουσαςέρευνας. 5 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφά σισεότι: (α)Επίτηςπροδικαστικής ενστάσεως: 10 15 Ηαπόφασηπουπεριέχεται στην επιστολή ημερομηνίας9/12/92, είναι βεβαιωτικήτης προηγούμενης απόφασης, πουκοινοποιή θηκεστους αιτητές στις 19/9/92, εφόσον δενπροσθέτει οτιδήπο τε νέο στοιχείο, ούτε λήφθηκε με βάση άλλα στοιχεία που δεν ήταν ενώπιον του Δήμου κατάτην έκδοση της εκτελεστής πρά ξης.ημερομηνίας 19/9/
- (β)Επίτηςουσίας της υπόθεσης: 20 25 1- Αναφορικά μετο πρώτοεπιχείρηματων αιτητώνπως η επιβολή θάπρεπε ναείχεγίνει πριντις 30 Ιουνίουτου 1992, ο ίδιος ισχυ ρισμός είχεπροβληθεί στηνυπόθεσηZeniosClosuresLtd. ν. Δή μου Λεμεσού,.Στηνπιο πάνωυπόθεση,το Δικαστήριο αποφάν θηκεότιτοεπιχείρηματωναιτητώνείναιαβάσιμο.Υιοθετείται το σκεπτικό της απόφασηςεκείνης και κρίνεται πως ο ισχυρισμός τωναιτητών,δενευσταθεί.
- Αναφορικά μετον δεύτερο ισχυρισμό και αυτόςείχεπροβληθεί στην πιοπάνωαναφερθείσααπόφασηαπότουςαιτητές. 30 ΤοΔικαστήριο στη σελίδα 2141 της απόφασης, είπετα εξής: 35 40 "Ηαρμοδιότηταδημοτικούσυμβουλίου ναεπιβάλλειτέλοςσκυ βάλων, που είναι ετήσιο, πηγάζει από το συνδυασμό των Αρθρων 84(ζ) και 87
(1)(γ) του περί Δήμων Νόμου (Ν.111/85), όπως τροποποιήθηκεαπότο Αρθρο 14(a) του Νόμου25/86.Το δικαστήριο ανέπτυξε πλούσια νομολογία που καλύπτει πολλές πτυχέςτουθέματος. Ενπρώτοιςτοτέλοςδιέπεταιαπό την αρ χήτηςανταποδοτικότητας.Όπωςκρίθηκε μεσυνέπεια καισταθερότητα (ακολουθώντας τα ισχύοντα στην Ελλάδα)ηυποχρέ ωση καταβολήςτέλους υπάρχει,άσχετα απότο χαρακτήρα του ως ανταποδοτικού,και στην περίπτωση ακόμηπουο υπόχρεος 6ε χρησιμοποιεί τις παρεχόμενες υπηρεσίες. 2085 Zenios CansLtd v.ΔήμουΛεμεσού (Αρ.2)
(1993)Στην υπό κρίση υπόθεση,με ένορκη δήλωση του υπεύθυνουτου Τμήματος Τελών Καθαριότηταςτου Δήμου Λεμεσού, αναφέρο νταιταγενικάκριτήριαπουλήφθηκανυπόψηγιατονυπολογισμό του τέλους, δηλαδήη έκταση των υποστατικών,ο αριθμός του προσωπικούπουεργάζεταιήδιαμένεισεαυτά,τοείδοςκαιη φύση της εργασίαςπου διεξάγεταικαι ηκατάπροσέγγιση υπολογι ζόμενη ποσότητα σκυβάλων που θα μπορούσαν ναδημιουργη θούν. Επίσης, όπωςπροκύπτειαπότημαρτυρία,οΔήμοςγνώρι ζεεξυπαρχήςότιοιαιτητέςμεταφέρουνήδητααπορρίμματατων υποστατικώντουςκαιυπολόγισετηνποσότητατωνσκυβάλων με βάση ταπιοπάνω δεδομένα. 5 10 Συνεπώς, ο ισχυρισμός για έλλειψη έρευνας απορρίπτεται, όπως επίσης και ο ισχυρισμός ότι ο υπολογισμός του τέλους έγινε αυθαίρετα. 15 3. Επίσης, απορρίπτεταιοισχυρισμός όσοναφοράέλλειψηαιτιολο γίας (Βλέπε Μ.J. Louisedes &Sons Ltd. v.TheMunicipality of Limassol. Στησελίδα811λέχθηκαντα εξής: 20 "What is duereasoning is a question of degree, depending upon thenatureof thedecision concerned.Having regard tothenature of the sub-judice decision, it is not expected from a Municipal Corporationtogiveverydetailedreasoning forthedetermination of thefees payablefor refusecollection.". 25 Η προσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 30 Δημητρίου ν.Δήμου Λεμεσού
(1992)4 Α,ΑΔ. 1150, Zenios ClosuresLtd.ν.ΔήμοςΛεμεσού
(1992)4Α.Α.Δ. 2135, Ζαχαριάδης ν.Δήμου Λεμεσού
(1989)3Α.Α.Δ. 2129, 35 Μ.J. Louisides&SonsLtd v. MunicipalityofLimassol
(1988)3 C.L.R.
- Προσφυγή. 40 Προσφυγή εναντίον της απόφιασηςτου Δήμου, με την οποία οι αιτητές κλήθηκαν να πληρώσουν τέλος σκυβάλων £373 -για το έτος
- 2086 4ΑΛΛ Zenios Cans Ltd v. Δήμου Λεμεσού (Αρ. 2) Δ. Ιεροδιακόνου για Β. Ταπακούδη, για τους Αιτητές. Χρ. Ιαχχννίδου για Γ.Ποταμίτη,γιατους Καθ'ων ηαίτηση. 5 Cur. adv.vult. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Οι αιτητές με την προσφυγή αυτήπροσβάλ λουν την απόφασητουΔήμου Λεμεσού,μετην οποίακλήθηκαν να πληρώσουν τέλος σκυβάλων £373.-,γιατο έτος
- 10 15 20 OL αιτητές είναι εταιρείαπεριορισμένης ευθύνης, ιδιοκτήτες εργοστασίου παραγωγής μετάλλινων δοχείων και άλλων εμπο ρευμάτων,το οποίο βρίσκεται στην οδόΑχαρνών, μέσα στα δη μοτικάόριατηςΛεμεσού. Η ειδοποίηση επιβολής του πιο πάνω τέλους, έχει ημερομη νία 19/9/
- Οι αιτητές με επιστολή τους ημερομηνίας 16/11/92, υπέβαλαν ένσταση καθότι η απομάκρυνση των σκυβάλων γίνε ται απότους ίδιουςκαιότι σεκαμιάπερίπτωση ταοχήματατου Δήμου δεν είχαν συλλέξει και μεταφέρει σκύβαλα απότο εργο στάσιο τους. Ο Δήμος Λεμεσού, με επιστολή του ημερομηνίας 9/12/92, πληροφόρησε τους αιτητές ότι μεαπόφασητου Δημοτι κού Συμβουλίου, ημερομηνίας 26/11/92, δεν κρίθηκε δικαιολο γημένη οποιαδήποτεελάττωση του ποσού των £373.-. 25 30 35 40 Ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση, υπέβαλε προδικαστική ένσταση ισχυριζόμενος ότι ηπροσφυγή είναι εκπρόθεσμη,εφό σον ηαπόφασητουΔήμου πουκοινοποιήθηκε στους αιτητές με την επιστολή ημερομηνίας 9/12/92,είναι βεβαιωτική της προη γούμενης απόφασηςπου κοινοποιήθηκε στις 19/9/92και επομέ νως δεν έχειεκτελεστόχαρακτήρα. Ο δικηγόρος των αιτητών εισηγήθηκε ότι μετά την ένσταση τωναιτητώνημερομηνίας 16/11/92,οΔήμοςπροέβησενέαέρευναπροτούκαταλήξει στην απόφασητου,ημερομηνίας26/11/92, μεαποτέλεσμαηαφετηρίατηςπροθεσμίαςτων 75ημερών ναμε τατεθεί μετάτις9/12/
- Ο δικηγόρος αναφέρει επίσης ότι ηπρώτηαπόφασητουΔήμου,ημερομηνίας 19/9/92,έχασε τον τελικό της χαρακτήρακαι κατά συνέπεια την εκτελεστότητά τηςκαιως εκτούτου η προθε σμία των 75 ημερών, πρέπει ναυπολογίζεται απότις9/12/
- Η θέση του Δήμου, πάνω στο θέμα αυτό, είναι ότι ο Δήμος 2087 Κούρρης,Δ. ZeniosCansLtd v. Δήμου Λεμεσού (Αρ. 2)
(1993)ήταν ήδηενήμερος τουθέματοςότι αυτάτασκύβαλαδενμεταφέ ρονταν απότο Δήμο Λεμεσούαλλά απότους αιτητές,και ως εκ τούτουηαπόφασητης26/11/92ήτανβεβαιωτικήεκείνης πουκοι νοποιήθηκε στις 19/9/92.Επίσης,ο δικηγόρος τουΔήμουαναφέ ρει ότι ηαπόφασηστην Φ. Δημητρίουν, ΔήμουΛεμεσού
(1992)5 4 Α.Α.Δ. 1150, πάνωστην οποίαβασίστηκαν οι αιτητές,δενμπο ρεί να έχει εφαρμογή στην παρούσαυπόθεση,γιατί τα γεγονότα παρουσιάζουν μια πολύ ουσιώδη διαφορά. Στην πιο πάνω υπό θεση,ηδεύτερη απόφαση ακύρωσεκαιαντικατέστησε την πρώτη και έτσι δεν υπήρχε πια άλλη εκτελεστήαπόφαση, εκτός απότη 10 δεύτερη,ενώστηνπροκειμένηπερίπτωση,μετηδεύτερηαπόφαση ο Δήμος δεν έθιξε καθόλουτηνπρώτη,ηοποίακαιπαρέμεινε ως ημόνη εκτελεστή απόφαση. Συμφωνώ με τη θέση του δικηγόρου του Δήμου Λεμεσούότι 15 η απόφασηπου περιέχεται στην επιστολή ημερομηνίας 9/12/92 είναι βεβαιωτική της προηγούμενης απόφασηςπου κοινοποιή θηκε στους αιτητές στις 19/9/92, εφόσον δεν προσθέτει οτιδήπο τε νέο στοιχείο, ούτε λήφθηκε με βάση άλλα στοιχεία που δεν ήταν ενώπιον του Δήμου κατάτην έκδοση της εκτελεστής πρά- 20 ξης,ημερομηνίας 19/9/92. Ανεξάρτητα όμως από τα πιο πάνω,θα εξετάσω την ουσία της υπόθεσης. 25 Τοπρώτοεπιχείρημαπουπροβλήθηκεαπότοδικηγόροτωναι τητών,αφοράτον Κανονισμό 99
(4)των Δημοτικών Κανονισμών Λεμεσού 1968-1985 που προνοεί πως ο φορολογούμενος πρέπει ναπληρώσει το ετήσιο τέλος καθαριότητας "όχι πιοαργάαπότην τριακοστήημέρατουμήναΙουνίουκάθεχρόνου....". Οδικηγόρος 30 τωναιτητώνυπέβαλεότι κατ' αναλογίαο Κανονισμόςπροϋποθέ τει ότιτοΔημοτικό Συμβούλιοείναιυποχρεωμένονακαθορίσειτο τέλος πριντηνπιοπάνωημερομηνία,διαφορετικάυπάρχειπαρά βασηΝόμουκαικατάχρησηεξουσίαςπουσυνεπάγεταιακυρότητα. Ο ίδιος ισχυρισμός προβλήθηκε από τους αιτητές στην υπόθεση 35 Zenios Closures Ltd. ν.Δήμος Λεμεσού
(1992)4 Α.Α.Δ. 2135. Στην πιο πάνω υπόθεση,το Δικαστήριο αποφάνθηκεότι το επι χείρημα των αιτητών είναι αβάσιμο. Συμφωνώ και υιοθετώ το σκεπτικό της απόφασηςεκείνης καικρίνω πως ο ισχυρισμός των αιτητών,δεν ευσταθεί. 40 Οι υπόλοιποι λόγοι που προβλήθηκαν για ακύρωση της επί δικης απόφασης, είναι ότι τατέληδεν αποτελούν φόροαλλάτέ λη για υπηρεσίες που παρέχονται από το Δήμο (που στην πα2088 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Zenios CansLtd v.ΔήμουΛεμεσού (Αρ. 2) Κούρρης,Δ. ρούσα περίπτωση δεν παρέχονταιεφόσον οιαιτητές απομακρύ νουνοιίδιοι τασκύβαλατους),ουπολογισμός τουτέλουςέγινε αυθαίρετα,καιτοτέλος είναι υπερβολικό καιδυσανάλογο προς τις υπηρεσίες πουπαρέχει οΔήμος. Προβλήθηκε επίσης οισχυρισμός ότιηαπόφασηείναι αναιτιολόγητη καιότιλήφθηκεχω ρίς τηδιεξαγωγή δέουσας έρευνας. Παρόμοιοι ισχυρισμοί είχαν επίσης προβληθεί από τους αιτητές στην Zenios Closures Ltd. ν.ΔήμοςΛεμεσού(ανωτέρω). Το Δικαστήριο στη σελίδα 2141 της απόφασης,είπε τα εξής: "Η αρμοδιότητα δημοτικού συμβουλίου να επιβάλλει τέλος σκυβάλων, που είναι ετήσιο, πηγάζειαπότο συνδυασμό των αρθρ. 84(ζ) και87
(1)(γ) τουπερί Δήμων Νόμου αρ. 111/85, όπωςτροποποιήθηκεαπότο αρθρ. 14(a) του Νόμου25/86. Το δικαστήριοανέπτυξεπλούσιανομολογία πουκαλύπτειπολλές πτυχέςτουθέματος.Ενπρώτοιςτοτέλοςδιέπεταιαπότηναρ χήτηςανταποδοτικότητας.Όπωςκρίθηκεμεσυνέπειακαιστα θερότητα(ακολουθώνταςταισχύοντα στην Ελλάδα)ηυποχρέωσηκαταβολήςτέλουςυπάρχει, άσχετααπότοχαρακτήρατου ωςανταποδοτικού,καιστην περίπτωσηακόμηπουουπόχρεος δενχρησιμοποιεί τιςπαρεχόμενες υπηρεσίες. Οιλόγοι αναφέ ρονται στα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επι κρατείας 1929-1959,σελ. 150και 152.ΒλέπεεπίσηςΚνριαχίδης &ΥιοίΛτδ. ν. ΔήμουΛεμεσού
(1985)3Α.Α.Δ.607,Δημητριά δης ν.ΔήμουΛεμεσού
(1987)3Α.Α.Δ. 145καιΛουϊζίδηςν.Δή μου Λεμεσού
(1988)3Α.Α.Δ. 807,Ζαχαριάδηςν. ΔήμουΛεμε σού (\9&9) 3AAA. 2\29." Στην υπό κρίση υπόθεση, μεένορκη δήλωσητου υπεύθυνου του Τμήματος Τελών Καθαριότητας του Δήμου Λεμεσού, ανα φέρονταιταγενικάκριτήριαπουλήφθηκανυπόψηγιατονυπο λογισμό τουτέλους, δηλαδήηέκταση τωνυποστατικών,οαριθ μόςτουπροσωπικούπουεργάζεταιήδιαμένει σεαυτά,το είδος και ηφύση της εργασίας που διεξάγεται και ηκατά προσέγγιση υπολογιζόμενη ποσότητα σκυβάλων που θα μπορούσαν να δη μιουργηθούν. Επίσης, όπως προκύπτει από τη μαρτυρία,ο Δή μος γνώριζε εξ' υπαρχής ότι οι αιτητές μεταφέρουν ήδη τα απορρίμματα των υποστατικών τους και υπολόγισε την ποσότητατων σκυβάλων με βάσηταπιο πάνωδεδομένα. Συνεπώς, ο ισχυρισμός για έλλειψη έρευνας απορρίπτεται όπωςεπίσηςκαιοισχυρισμός ότι ουπολογισμός τουτέλουςέγι νεαυθαίρετα. 2089 Κούρρης, Δ. Zenios CansLtd v. Δήμου Λεμεσού (Αρ. 2)
(1993)Επίσης,απορρίπτω τον ισχυρισμό όσον αφορά έλλειψηαιτιο λογίας (Βλέπε Μ,J. Louisides& SonsLtd. v. TheMunicipality of Limassol
(1988)3C.L.R.807.Στησελίδα811λέχθηκανταεξής: "What is due reasoning is a question of degree depending upon the nature of the decision concerned. Having regard to the nature of the sub-judice decision, it is not expected from a Municipal Corporation togive very detailed reasoning for the determination of thefees payablefor refuse collection.". 5 10 Στηνπαρούσαυπόθεσηκαιμεβάσηόλαταενώπιον μουστοι χεία,θεωρώτην απόφασητουΔήμου επαρκώς αιτιολογημένη. Για όλους τους πιο πάνωλόγους, ηπροσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. Τα έξοδαναυπολογιστούν απότονΠρωτοκολλητή. Η προσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. 2090 15