,4AJ^ 1 Γ.υ'ιτ'ΐί'Χϋ;'! .* .ν ^ίιίινί 1 OM.q HS|i':.pffO:r«j.'|;^:);iM'- I tt , yQVttQtou, ; 1993, r , ; i - . , · -/π,, MW^r. ·.:-••/ ο:..ft ί*/ , .ύ>':. Γ;1>. [ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/στής]'.,:< ->,,,-„,, -,Γ, , 3 ΐ 1 1 ) ί, 1 ι •'\ν ~ < ; Λ Π Ϊ ν ; . r .ι.;.· Μ . Τ · . ! | . ' , , · ; Λ Ί Ο ">: J W T O ' · * ' ; ρ ftj.^.-ir ν·.»: Ι ; ί/ '*,ίj . ? ΑΝΑΦΡ^ΙΚΑΜΕΤΡ ΑΡΘΡΟ. 146TOY,-2VNTArMATpE|t) -•-;.^^7'Μ^;((':ίνκΚΩΓΓΑΣ,ΧΡΙΣΤρΦΗ.ΦΕΛΛΑΣ,.. ; „ . ; Κ -ν Atrr/nfe, ':>;. ..'.Μι'ίίΠ ' υ . \ / ' Ι Υ Λ Π , ' Λ ' / Γ ι "' " Π ' ' ' T . ' 7 J H · ; ! ' ΐ Ί>Ί· ."'Μ Π ' Ό — ' ί'/: ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ^ ..' .. s^inoiiiniS^MBQYAIOYjKALAAAQYyrnni.o -ϊΟ Γ Κα^των^αιπίση. -j/ii'.r.;,^/.KVi,-jvr. Λϊ;ΐτϊν,'-Γ.·ιί/,( ••.-Λ.:.^.;(Υπόβεση1Αρ.Ί012/90) :iTf' ϊτι.Ό 05. ϊ5 Διοικητικό Δίκαιο ΤΤ^.Διοικητικέςδιαφορές—Το. κριτήριο τηςίδιοικη,^χτικήςιδιαφοοάς ήτανανέκαθενλειτουργικό τ—Πράξητης διοίκησης .ί}1'κατάίτην άσκηση δημόσιας-.εξουσίας,προς,ιεξυπηρέτηση·δημόσιον σκοπού είναι_πράξη-δημοσίου δικαίου,·.—Διάθεση κρατικής γης σε ιδιώτες—Διέπεται από τιςδιατάξεις τονπερί ΑκινήτουΙδιοκτησίας \\α(Διακατοχή; ΕγγραφηκαιΈκτίμησις) Νόμου,-Κεφ.^224 και τακριτή· ;η ριαπου^έθηκαναπό,το-.ΥπρνργικόΣυμβούλιο.ττ-,Δημιονργείταιδι•'...οικητικήδιαφοράπου,,υπάγεται,στο Ανώτατο.Δικαστήριο.si • (10 Προσφνγήβάσει τον Άρθρου·.146πον Συντάγματος,—{Εννομο σνμ;ιί;φέρον,—'Εκλειψη —Μητήρησηόρου,'πον έχει,τεθεί.στο,διοικού.,α μενο,>διέκοψεπον άμεσο νομικό δεσμό,πον. ήταν απαραίτητος για /•^την^διατήρηση τον εννόμου:συμφέροντος.του.άη)><·: JO ϊ>·;ο.,.; ,15 Διοικητική Πράξη—Ανάκληση.— Ανάκληση,νόμιμης ευμενούς Διοι κητικήςπράξης — Είναι δννατή εφόσονδενπληρούνται από τοδι-διοικούμενο,-μερδικό,τον πταίσμα,·οιόροι πον.είχαν, τεθείπρος έκ)Λ δόση της^πράξηςικαι,οι υποχρεώσειςπον είτεπροβλριονται από -::\την(ίδια^την πράξη >ή\τους-κανόνες δικαίου είτε είναι ^σχετικές με ,τ την,ωφέλειαπουπροκύπτειαπό,τηνπράξη.V;,.:- • ΪΙ7 •<<·- 3ii)T.riji\;tTJ'ifi 20 i'»:i . j ' / ' . Y ' ' / I > . , T ; J j t:w,.\,'jij',r.. .;:ΛΙ·^!^·> ;ΓΧ.)Μ;Ι'!'·Γ Ο αιτητής προσέβαλεμε την προσφυγήτου την απόφασητων •,-ιηκαθ/ιων,η αίτηση;μετην,οποία ανακλήθηκεπρογενέστερη,απόφασή -j,- τους,να εγκρίνουν,αίτηση.του γιαπαραχώρηση;σε,αυτόνκρατικής 21 Φελλάςν.Δημοκρατίας
(1993)γηςέκτασης 11περίπου σκαλών. Ηεπίδικηαπόφασηλήφθηκε μετά τηνπαρέλευση τεσσάρων ετών απότηλήψητης αρχικής απόφασης, βάσει της οποίας καλείτο ο αιτητής να καταβάλει το ποσό των £1,200πλέον τόκους,καθώςκαι ταδικαιώματαγια την τιτλοποίηση στο όνομα του,χωρίς όμως την ανταπόκρισητου αιτητή. 5 Σταπλαίσια τηςπροσφυγής εξετάστηκαν δύοπροδικαστικές εν στάσεις των καθ* ων ηαίτηση:
- Ότι ηπροσβαλλόμενη απόφασηδε συνιστούσεεκτελεστήδιοικητική πράξηαλλά απόφασηδιαχείρισης της ιδιωτικής περιουσίας τουκράτουςπουρυθμίζετο απόταπολιτικά δικαστήρια, και
- Ότι ο αιτητής δε νομιμοποιείτο να ασκήσει αίτηση ακυρώσεως γιατί παρέλειψε να εκπληρώσει τους όρους παραχώρησης του κτήματος. 10 15 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφά σισε ότι: 20
- Το κριτήριο της διοικητικής διαφοράςήτανανέκαθενλειτουργι κό. Αν η συγκεκριμένηπράξητης διοίκησης διενεργήθηκε κατά τηνάσκησηδημόσιαςεξουσίας πουτηςείχεανατεθείγιατηνεξυ πηρέτηση δημόσιου σκοπού,ηπράξηείναι δημοσίουδικαίου. 25 ΤοΔικαστήριο δε συμμερίζεται την άποψηπουεπικράτησε στην υπόθεση Τέκκης, ότι ηαπόκτηση χαλίτικου κτήματος από τον ιδιοκτήτη δημιουργεί πάντοτε διαφορά ιδιωτικού δικαίου που ανήκει στα πολιτικά δικαστήρια. Το σχέδιο που καταρτίστηκε δεν αφοράμόνο τις τρεις κοινότητες αλλάισχύειευρύτερα. Και αποβλέπει κυρίως στη γεωργική αξιοποίηση της κρατικής γης στην οποίατο δημόσιο ενδιαφέρον είναι προφανές,εφόσον μά λιστα OL διαθέσιμες γιατοσκοπό αυτόεκτάσεις έχουν, μετάτην Τουρκική εισβολή, συρρικνωθεί επικίνδυνα, και δευτερεόντως μόνο σε ταμιευτικούς σκοπούς. Περαιτέρωηδιάθεσηαυτώντων εκτάσεων διέπεται απότις δια τάξεις του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Νόμου Κεφ. 224 και τα κριτήρια που έθεσετο Υπουργικό Συμβούλιο μετις αποφάσεις του. Δημιουργείται ακυρωτική διαφορά υπαγόμενη κατά το Αρθρο 146 του Συντάγματος στο Ανώτατο Δικαστήριο.
- Η μητήρηση του όρου, που ήταν συνυφασμένος με την ίδια την παραχώρησηγιατηντελείωσητης,διέκοψε τον άμεσο νομικόδε- 22 30 35 40 Φελλάςν. Δημοκρατίας 4ΑΛΛ. σμό,πουήταναπαραίτητοςγιατηδιατήρησητουέννομου συμφέ ροντος του αιτητή.Αποτέλεσμα της παράλειψης ήταννααπωλέσει οαιτητήςτο έρεισμα νομιμοποίησης τηςπροσφυγήςτου. 5 10 15
- Αν ακόμηοαιτητήςείχε έννομο συμφέρον καιέπρεπενααποφασι σθεί ηυπόθεσηστην ουσία τηςπάλιθααπορριπτόταν,γιατί η επί δικηπράξηδεν πάσχει απόακυρότηταγια κανένααπότουςπροβληθέντες λόγους. Ηαπόφαση για παραχώρησητης εξ Υπουργών Επιτροπής, που είχε εξουσιοδοτηθεί δεόντως από το Υπουργικό Συμβούλιοναεπιλαμβάνεταιτέτοιωνυποθέσεων, επικυρώθηκε απ' αυτόστη συνεδρία του της 30/4/90.Ηίδιαηαπόφασηπεριέχει αι τιολογία πουανταποκρίνεταιστηνπραγματικότητα,όπως διαγρά φεται απόταστοιχεία. Περαιτέρωδε θεμελιώθηκαν οιπροσαπτόμενες στην πράξηπλημμέλειες γιαπλάνηκαιέλλειψηέρευνας. Είναιφανερόαπότοπεριεχόμενο τωνπρομνησθέντων ειδοποιήσεων, πωςτοΥπουργικό Συμβούλιοείχε υπόψητουτηνεπιστολήτουαι τητή.Ολόγος γιακατάχρησηεξουσίας είναι επίσης αβάσιμος.Δεν υπάρχει ούτε έχει προσαχθεί το παραμικρό που να δείχνει ότι η ανάκλησηέγινε γιασκοπόξένο απ' αυτόνπουαναφέρει. 20 Η ανάκληση έγινε σύμφωνα με τις γενικές αρχές που διέπουν μιά τέτοια διοικητική ενέργεια. Η προσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. 25 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Tckkis α.ο. v.Republic
(1982)3 C.L.R. 680, 30 Παντελίδου κ.ά. ν. Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λευκωσίας
(1990)3Α.Α.Δ.3397, Benita Diane Mossν.Δημοκρατίας
(1991)4Α.Α.Δ. 566, 35 Atlantic Ινσιούρανς Ατδ ν.Συμβουλίου Εμπορίας Κυπριακών Πα τατών κ.ά.
(1990)3ΑΛΛ. 173, Χρύσανθος Κυριάκου Ατδ ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1990)3ΑΛΛ. 1334, 40 S.A.EngineeringMarketing Co.ν. Δημοκρατίας
(1991)4ΑΛΛ. 704. Προσφυγή. 23 Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Υπουργικού Συμβου- Φελλάςν.Δημοκρατίας
(1993)λίου ημερομηνίας 30/4/90 με την οποία ανακάλεσε ή ακύρωσε προγενέστερη απόφασητουναπαραχωρήσεικρατικήγή,έκτασης 11 περίπουσκαλών,*στον,αιτητή,στην περιοχή.Παρεκκλησιάς. • Α.Έυτνχίου, για τον Αιτητή. 5 . Γ. Κνριακίδου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,·για τους Καθ' ων ηαίτηση. » ,' • 1 . Ι ' ' ' Cur. adv. vulr. (0 ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Ο αιτητής, που είναι κάτοικοςΠαρεκκλησιάς, προσβάλλει απόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου (καθούη αί τηση 1)ημερ. 30/4/90με την οποία ανακάλεσε ήακύρωσε προγε νέστερη απόφασητου της 14/11/85να παραχωρήσει κρατικήγη, 15 έκτασης 11 περίπου σκαλών, στον αιτητή,στην περιοχήΠαρεκ κλησιάς. Ηγηαυτήσυνορεύει-μεκτήμαιδιοκτησίαςτου. Ηανα βλητική πράξη κοινοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολή ημερ. 8/9/90,την οποία ακολούθησε, εμπρόθεσμα, ηκατάθεση.της κρι νόμενης προσφυγής. 20 Ας σημειωθεί ότι ο αιτητής είχε υποβάλει τη σχετική αίτηση τουγια απόκτησητου επίδικουκτήματοςαπόπαλιά,τον Ιούλιο του 1969. Αφού εξετάστηκε από την τοπική χωριτική αρχήκαι διάφορες κυβερνητικές υπηρεσίες, το κτηματολόγιο Λεμεσού 25 κάλεσε με επιστολή του ημερ. 11/3/82τον αιτητήναπροκαταβά λει την αγοραίααξίατουκτήματος,πουκαθορίστηκε σε£1,200 σαν προϋπόθεση για εξέταση του αιτήματοςτουαπότο Υπουρ γικό Συμβούλιο. Ο αιτητήςδεν ήταν σε θέση,όπως αναφέρει σε γραπτή απάντηση του στις 8/5/82, να καταβάλει το ποσό'δια 30 μιας και ζήτησε να το αποπληρώσει με'4 ετήσιες δόσεις·. Όμως, όπως προελέχθη,ημεταβίβασηθατελούσευπότηναίρεση έγκρι σης της αίτησης απότο Υπουργικό Συμβούλιο (βλέπε τεκ.Ε). ^Πρέπει στο σημείο αυτό να ειπωθεί ότι το Υπουργικό Συμ- 35 βούλιο, με διάφορεςαποφάσειςτου,διαμόρφωσεγενική πολιτι κή αναφορικά με την παραχώρηση,εκχώρηση ή εκμίσθωσηκυ βερνητικής γηςxaL γιαάλλασυναφήθέματαμεβασικόσκοπό τη γεωργική αξιοποίηση της. Έτσι, για την Παρεκκλήσια και τις γειτονικές κοινότητες Πύργου και Μονής,1μαζεύτηκαν εκατό- 40 ντάδεςαιτήσεις πουπαραπέμφθηκανγιαμελέτηστο Υπουργικό Συμβούλιο. Στις20/6/85αποφασίστηκεη εκμίσθωσητηςγηςπου ήταν αντικείμενο των αιτήσεων,αλλά ηαπόφαση τροποποιήθη κε ύστερα από τις έντονες αντιδράσεις των κατοίκων. Η νέα 24 '4'AlAiA. "'5 10 15 20 ?->ΦελλάςΐνΛΔημοκρατίας Νικήτας,'Λ;. απόφασηημερ.''14/11/85πρόβλεψεγια'παραχώρησηυπότον όρο ότι οι αι/τηχές-θακατέβαλλαν'.την αγοραία-:αξία'της·γής;ίόπως εκτιμήθηκε απότοκτηματολόγιο, πλέον 9% τόκους απότοχρό νο-αποδοχής.τηςπρότασης.'μέχρί'-τήν.τελική αποπληρωμή: Η *'-'"· :*>'}<·;Λ);v.-. ,v':i"'''b:.Ynif ;fio6',;irJC :f --n.VTO-.Aj.-.ir.j :M.J; {)>\d ' " 'Γνωστοποιώντας'στον;αιτητή^-τηνέγκριση-της>αίτησης του στις-15/1/86, τθ'κτηματολόγιόνΛεμεσούτου'ζήτήσεννα:πληρώσε1 το'ποσότων£Γ,200πλέοντόκουςγιατηνπερίοδοαπό8/5/82:μέχρΠ4/11/85 καθώςκαΐ-τάνενομισμένα δικαιώματα γιαΊτην,.τιττ λοποιηση'στο όνομά'τού μέσα'σε60 μέρές;(τεκ: Θ).^Επειδήο aCτητής ^δέν 'ανταποκρίθηκε^του'στάληκε^νέα"ειδοποίησης.στις 8/10/86.(τέκ.Ί):νΉ.νέα προθεσμία των.60.ήμερωνπου.τουέτάσ: σε'(παρήλθε·.πάλιν 'άπρακτος:·Τελικά;' στις'30/4/90; η;αρμόδια υπουργικήεπιτροπήανακάλεσετην απόφασητης^14/1Τ1/85-γιατί; όπωςαναφέρεικαισχετικη'επιστολη προςτοναιτητήτης!8/9/90, δενέδειξεκανένα'ενδιαφέρονγιατηνυπόθεσή'του.'^^' •»'»τj_*Γ -ν)ι '-'-ι-·<-'. :|is.,«",v>:. - :-|!'ί ϊ\\η:\ jjxni:-. <>-:in.)L •>.<«.*.;-'>->"ΐ.φ Ο αιτητήςίανέπτυξε'τους'παρακάτω'λόγους'ακυρότητας:'!!'-' 30
(1)'·Αναρμοδιότητα του οργάνουπου πήρεπην*προσβαλλόμενη •^απόφαση. Ηεισήγησηείναιότι"ενώ.τηνπαραχώρησητης.γης - έκαμε.το -Υπόυργϊκό-Συμβούλιο,'-την ανάκλησηδιενήργησε * παράνομα<άλλο^όργανο'δηλαδή-η ad5hoc -Υποΰργική'ΐΕπιΐτροπή;ί'ϊ·!^<'.ΐΛ''ί'5 '·ν-.ι ίΐΕ'ό'ΰ^ΓΖ.: i'.;.sV"- Λ 'ίηύνΛΐ'^^'Λ ^,ϊ " ΐίοί-^'ίττυ :;α -.mvr,jr^M \κΚλ .&.Α Λ F.(ί^ί 0 vi'i*"^·
(2)'Πλάνη'περί .τα1πράγματα με την''έννοιά''πως.θεωρήθηκε'πε πλανημέναότι οάιτητής'ό^ιαφόρησε.ενώ^στην πραγματικότήταιέγραψεστις-8/5/82καιπρότεινείδιευθέτηση'τού ανταλλάγματόςνμειδόσεις..Ηκατοχή της περιουσίας'κατάΐτον/κρίσιμο χρόνο αποτελεί πρόσθετοστοιχείοτουενδιαφέροντος.του:•"• · 35
(3)Η απόφασηλήφθηκειχωρίς δέουσα'έρευνα καιαναιτιολόγητα.^Τον-'ΐσχυρισμο^αυτόΐ τον στήριξε-πάλιν.στο'ότι1 έκαμε γνωστέςίτις προθέσεις καιτο ενδιαφέρον του'με τηνπαρα-Ι πάνω-επιστολή,'κάι·"'-;,"-/ .Ο-.^ΛΟΓ. • τι>υ.-,,':ν·..·';:τ -." ·νΐ;0 25
(4)Κατάχρησηήυπέρβαση'εξουσίας:-' -.'.ΪΛ'"-ΠΪ •.·>>? .^>,:/- ; ,;'ι •"..:.ιϊ,'ι; !"" ''. jiojf'1/" ι.." :/;";*'"> Γ Τ -.'Ί · ν * vp ; '• 2{">~ ,*;Ί·'-'ΓΊΧ'Χ 40 Προηγείται όμως η εξέταση,δύο:προδίκαστικών-ενστάσεων των καθώνηίαιτηση:
(1)Ότΐ'ηπροσβαλλόμενη-απόφαση'αφορά πράξη διαχείρισηςίτης'ΐδιωτικής-περιουσίας>του κράτους'καί σαν τέτοια δε συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη, αλλά είναι διαφορά'που.ρυθμίζεται από το-ιδιωτικό δίκαιο και'επομένως υπάγεται'σταπολιτικάδικαστήριακαι
(2)Γότιοαιτητήςδενομι25 Νικήτας,Δ. Φελλάςν.Δημοκρατίας
(1993)μοποιείται να ασκήσει αίτηση ακυρώσεως γιατί παρέλειψε να εκπληρώσει τους όρους παραχώρησηςτουκτήματος. Ηυπόθεση ΤέκκηςκαιΆλλοςν.Δημοκρατίας
(1982)3 Α.Α.Δ. 680, που επικαλέστηκε ηδικηγόρος των καθών,αφορούσε επί5 σης αίτησηγιαπρόσκτηση χαλίτίκης γης μετάτηχάραξηαπότο Υπουργικό Συμβούλιο της σχετικής πολιτικής του στο πλαίσιο προφανώς των εξουσιών του για διάθεση ιδιοκτησίας της Δη μοκρατίας, που χορήγησε στο Συμβούλιο το αρθρ. 18 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Νόμου, Κεφ. 224. Ηπολιτική αυτή ολο- 10 κληρώθηκε με μεταγενέστερες αποφάσειςτουΣυμβουλίου ημερ. 22/12/84 και 21/2/85 [βλέπε και τον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Τροποποιητικό Νόμοτου 1988 (αρ.74/88)].Πράγματιηαπόφα ση Τέκχης, που είναι πρωτόδικη,δέχθηκε ότι υποθέσεις αυτής της φύσεως είναι εκτός της ακυρωτικήςδικαιοδοσίας τουΑνω15 τάτου Δικαστηρίου γιατί δεν αποτελούν ενάσκηση δημόσιας εξουσίας, αλλά πράξη διαχείρισης της κρατικής περιουσίας υπαγόμενης στηδικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων. Τοκριτήριο διάκρισηςτων ακυρωτικώναπότις ιδιωτικές δια- 20 φορές έχει απασχολήσει επανειλημμένα τηνομολογία πουδιατύ πωσε τουςβασικούς κανόνες πουτο προσδιορίζουν.Απ' ό,τι έχω υπόψη η τελευταία απόφασητης Ολομέλειας είναι στις Κλεοπά τρα Παντελίδου&Αλλοι ν. ΣυμβουλίουΥδατοπρομήθειαςΛευ κωσίας
(1990)3 Α.Α.Δ. 3397. Βλέπε επίσης την απόφαση στην 25 προσφυγή Benita DianeMoss ν.Δημοκρατίας
(1991)4 Α.Α.Δ. 566. To κριτήριο της διοικητικής διαφοράς ήταν ανέκαθεν λει τουργικό. Αν η συγκεκριμένη πράξη της διοίκησης διενεργήθηκε κατάτηνάσκησηδημόσιας εξουσίας πουτηςείχεανατεθείγιατην εξυπηρέτηση δημόσιου σκοπού,ηπράξηείναι δημοσίου δικαίου. 30 Λυπούμαι αλλά δε συμμερίζομαι την άποψηπου επικράτησε στην υπόθεση Τέκκης, ανωτέρω,ότι ηαπόκτησηχαλίτικουκτή ματοςαπότον ιδιοκτήτηδημιουργεί πάντοτεδιαφορά ιδιωτικού δικαίου πουανήκει σταπολιτικάδικαστήρια.Τοσχέδιο πουκα- 35 ταρτιστηκε δεν αφοράμόνο τις τρεις κοινότητες αλλά ισχύειευ ρύτερα. Και αποβλέπει κυρίως στη γεωργική αξιοποίηση της κρατικήςγης στην οποίατοδημόσιο ενδιαφέρον είναιπροφανές εφόσον μάλιστα οι διαθέσιμες για το σκοπό αυτό εκτάσεις έχουν,μετά τηνΤουρκική εισβολή, συρρικνωθεί επικίνδυνα,και 40 δευτερευόντως μόνο σε ταμιευτικούς σκοπούς. Περαιτέρω η διάθεση αυτών των εκτάσεων διέπεται από τις διατάξεις του Κεφ.224 και τακριτήρια που έθεσετο Υπουργι26 4AJLA. Φελλός ν. Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. 5 κό Συμβούλιο με τις αποφάσειςτου. Κατάτην άποψημουδη μιουργείται ακυρωτική διαφοράυπαγόμενη κατάτο αρθρ. 146 του Συντάγματος στο Ανώτατο Δικαστήριο. Έμμεση ενίσχυση στο συμπέρασμα αυτό παρέχει νομίζω η απόφαση του Σ.τ. Ε. 2164/86,ησύνοψη της οποίας έχειως εξής: 10 "Έχειέννομον συμφέρον προςάσκησιν αιτήσεως ακυρώσεως πράξεως, με την οποίαν παραχωρήθηκε κατ' αρθρ.21 Α.Ν. 431/68 έκθεσις, συνεταιρισμός που είχε εκδηλώσει ενδιαφέρονγια την πρόσκτησιν της εκτάσεως αυτής." 15 20 Υποστηρίζοντας τηδεύτερη ένσταση ηδικηγόρος τωνκαθών αναφέρθηκεστις υποθέσεις AtlanticInsurance Ltd. ν. Συμβου λίου ΕμπορίαςΚυπριακώνΠατατών
(1990)3Α.Α.Δ. 173, ΧρύσανθοςΚυριάκουΑτδ. ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1990)3Α.Α.Δ. 1334 και SA. Engineering Marketing Co. ν. Δημοκρατίας
(1991)4 Α.Α.Δ. 704. KOLVOχαρακτηριστικό τους είναι ότι διαπιστώθηκεέλλει ψηέννομου συμφέροντος των προσφοροδοτών-αιτητώνναπρο σβάλουν το αποτέλεσμα δημοπρασίας γιατί, υποβάλλοντας τις προσφορές τους,δενείχανσυμμορφωθεί μεουσιαστικούς όρους της προκήρυξης του διαγωνισμού. Ομοίως και ο αιτητής στην κρινόμενη υπόθεση δεν έχει έννομον συμφέρον εφόσον δεν εκ πλήρωσε τους όρους που θα επέτρεπαν υλοποίηση της απόφα σηςγια παραχώρηση. 25 30 35 40 Ηαπάντησητουδικηγόρου του αιτητή είναι ότι γιατην ανά κλησηδεν ευθύνεται ο πελάτης του διότι, όπως ο ίδιος έγραψε και στη διοίκηση, ήταν διατεθειμένος να καταβάλει το τίμημα παραχώρησης, αλλά με δόσεις. Κι αυτό δεν αποκλειόταν από τους όρους που έθεσε η Δημοκρατία. Αλλωστε, συμπλήρωσε ο συνήγορος, ο υπολογισμός τόκων σημαίνει πως δεν ήταν απα ραίτητη προϋπόθεση η εφάπαξ καταβολή της αξίας της γης. Όμως απότο σχετικό υλικό συνάγεται πως δεν έγινεποτέ απο δεκτή η πρόταση του αιτητή με την οποία εν πάση περιπτώσει ουδέποτε είχε συμμορφωθεί. Αντίθετα οι ειδοποιήσεις παραχώ ρησης ημερ. 15/1/86και 8/10/86έτασσαν προθεσμία 60 ημερών για την καταβολήτου τιμήματος όσο και των δικαιωμάτων με ταβίβασης.Περαιτέρωτον καλούσανναθέσειτέρμα στην παρά νομη επέμβαση. Από οποιαδήποτεσκοπιά ηπροταθείσαδιευθέτηση αποκλείστηκε ολότελα. Κατά την άποψη μου η μη τήρηση του όρου,πουήτανσυνυφασμένος με την ίδιατηνπαραχώρηση για τηντελείωσητης,διέκοψε τον άμεσο νομικό δεσμό πουήταν απαραίτητος για τη διατήρηση του έννομου συμφέροντος του αιτητή. Αποτέλεσμα της παράλειψης ήταν να απωλέσει ο αιτη27 Νικήτας, Δ. Φέλλάς ν.Δημοκρατίας
(1993)τής το έρεισμα'νομιμοποίησης της προσφυγής'του. ' Αν ακόμηόαιτητήςείχεέννομο συμφέρον και έπρεπε'νααπο φασισθεί η'υπόθεση στην ουσία τηςπάλιν θατην απέρριπταγια τί η επίδικη πράξη δεν πάσχει από ακυρότητα για κανένα από 5 τους προβληθέντες λόγους. Η απόφασηγια παραχώρησητης εξ Υπουργών Επιτροπής,που είχε εξουσιοδοτηθεί δεόντως απότο Υπουργικό Συμβούλιο να επιλαμβάνεται τέτοιων υποθέσεων, επικυρώθηκε απ*αυτόστησυνεδρία τουτης30/4/90(βλέπε σχετι κά στοιχεία στο φάκελο). Η ίδιαηαπόφαση περιέχει αιτιολογία 10 που ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, όπως διαγράφεται από ταστοιχεία. Περαιτέρωδεθεμελιώθηκαν οι προσαπτόμενες στην πράξη πλημμέλειες για πλάνη και έλλειψη έρευνας: Είναι φανερό από το περιεχόμενο τών προμνησθέντων- ειδοποιήσεων πως το Υπουργικό Συμβούλιο είχε υπόψη του την επιστολή του 15 αιτητή. Ο λόγος για κατάχρησηεξουσίας'είνάι'-έπίσης'αβάσιμος.* Δενυπάρχειούτεέχειπροσαχθείτοπαραμικρόπουναδείχνει ότι ηανάκλησηέγινεγιασκοπόξένο απ'αυτόνπουαναφέρει. Θα πρόσθετα τέλος ότι ηανάκληση έγινε σύμφωνα με τις γε- 20 νικές αρχές που διέπουν μια τέτοια διοικητική ενέργεια. Σχετι κή είναι η πιο κάτω περικοπή από το'·Μ. Δένδία "Διοικητικόν Δίκαιον" τόμος Α, σέλ. 174: ' "Ανάκλησις οιιαλώνατομικώνδιοικητικώνπράξεωνΕιδικώτερρν αίρεται το άνανάκλητονκαι νομίμων και κανονικών ατο μικών διοικητικών πράξεων, έστω και μετά μακρόν χρόνον • απότης εκδόσεως αυτών,ειςδιαφόρουςπεριπτώσεις καιδη: (α)' : :. ••...·, - • 25 ·• 30 (β) Λόγω μηπληρώσεως εκ πταίσματος του ενδιαφερομένου των όρων, υπό τους οποίους εξεδόθη διοικητική τις πράξις,' και των εξ αυτήςυποχρεώσεων, αι'οποίαι είτεπροβλέπονται παρ' αυτής της πράξεως ή των κανόνων δικαίου, είτε είναι 35 συμφυείς προς την εκτηςπράξεωςπροκύπτουσαν ωφέλειαν." Πα τους λόγους που εξέθεσα απορρίπτω την προσφυγή με έξοδα σε βάρος του αιτητή. Η επίδικηπράξηεπικυρώνεται. 40 Η' προσφυγή απορρίπτεται ' έξοδα σεβάρος τον αιτητή. 28 με