(1993)30 Σεπτεμβρίου, 1993 [ΠΟΠΑΤΖΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΛΕΛΛΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 668/90) Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο —Αίτηση για προσκόμιση μαρτυρίας —Διαδικαστικός ΚανονισμόςΑνωτάτου Συνταγματικού Δικαστη ρίου 1962,όπως τροποποιήθηκεαπό τον περί Ανωτάτου Δικαστη ρίου (Αναθεωρητική Δικαιοδοσία) Διαδικαστικό Κανονισμό 1975 — Κανονισμοί 10
(2)και 19— Εξουσία έκδοσηςοδηγιώνγια κατά5 χώρηση ενόρκων δηλώσεων—Προϋποθέσεις. Στα πλαίσια της προσφυγής αυτής,καταχωρήθηκε αίτηση από την αιτήτρια, με την οποία ζητούσε άδεια για προσκόμιση μαρτυ ρίας υπό μορφή ένορκης δήλωσης, με την οποία θα ενισχύετο δική της μαρτυρία, πουείχεδοθεί μεπροηγούμενηένορκηδήλωση. Σκο πός της αιτήτριας,όπως ισχυρίστηκε, ήτανηαπόδειξητου ισχυρι σμού της, ότι ο Έφορος λανθασμένα κατέληξε στο συμπέρασμα του,ότι ηαιτήτρια ασκούσε εμπορία γης, 10 15 Οι καθ'ωνη αίτησηπρόβαλανένσταση στο αίτηματηςαιτήτριας ισχυριζόμενοι πως και με την προσκόμιση της μαρτυρίας αυτής,η προσφυγή της αιτήτριας δεν μπορούσε να πετύχει, ενόψει του γε γονότος πως τα πραγματικάπεριστατικά,των οποίων την απόδει ξη στόχευε η προσαγωγή της μαρτυρίας, δεν είχαν τεθεί κατά τον ουσιώδη χρόνο ενώπιον του Εφόρου. 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο εκδίδοντας τις αιτούμενες οδηγίες, αποφάσισε ότι: 25 2188 4ΑΛΛ 5 Χριστοπούλου ν.Δημοκρατίαςχ.ά. Ηεξουσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου να εκδίδει οδηγίες ανα φορικά μετηνπροσαγωγήμαρτυρίας,περιλαμβανομένων ενόρκων δηλώσεων, προς απόδειξη γεγονότων πάνω στα οποία βασίζεται κάθε διάδικος σε διαδικασίαπροσφυγής κάτω απότο άρθρο 146 του Συντάγματος,πηγάζεικαιοριοθετείται απότους Κανονισμούς 10
(2)και 19 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συ νταγματικού Δικαστηρίου 1962, όπως έχει τροποποιηθεί από τον περί Ανωτάτου Δικαστηρίου (Αναθεωρητική Δικαιοδοσία) Διαδι καστικό Κανονισμό, 1975). 10 Ηεξουσία πουπαρέχεται επί του προκειμένου στο Ανώτατο Δι καστήριοείναιάρρηκτασυνδεδεμένημε-(α)τηνανακριτικήφύσητης διαδικασίας της προσφυγής,(β)το σκοπό της αναθεωρητικήςδίκης - •-που είναι αποκλειστικά ο έλεγχος της νομιμότητας σε αντιδιαστολή 15 μετηνορθότητατηςεπίδικηςδιοικητικήςαπόφασης,και(γ)τιςεξου σίεςτουΑνωτάτουΔικαστηρίουκατάτηνάσκησητηςαναθεωρητικής τουδικαιοδοσίας,όπωςαυτέςκαθορίζονταιστοΑρθρο 146.4 τουΣυ ντάγματοςκαιόπωςέχουν επεξηγηθεί απότηνομολογία. 20 25 30 35 40 Σύμφωνα με τον Κανονισμό 10
(2), το Δικαστήριο εκδίδειοδη γίες αναφορικάμε αποδεικτικά μέσα οποτεδήποτε το κρίνει ανα γκαίο.Σύμφωναδε μετον Κανονισμό 19,το συμφέρον τηςδικαιο σύνης καθορίζεται ως το μόνο κριτήριο για την έκδοση των οποι ωνδήποτε οδηγιών, περιλαμβανομένων των επίδικων. Και οι δυο πιο πάνω Κανονισμοί καθορίζουντο ίδιο ουσιαστικά κριτήριο.Η ανάγκη που εξυπηρετείται με την έκδοση οδηγιών, κάτω απότον Κανονισμό 10
(2),δεν είναιάλληαπότοσυμφέρον τηςδικαιοσύνης που αναφέρεταιστον Κανονισμό 19. Από τοκείμενο των πιοπάνωδιατάξεωνκαιτηνυπάρχουσανο μολογία,προκύπτειότιηεξουσίατουΑνωτάτουΔικαστηρίουεπίτου προκειμένου είναι διακριτικής μορφής και ότι ο διάδικοςπουζητά την έκδοσηοδηγιών γιαπροσαγωγήμαρτυρίας,είτεπροφορικήςείτε υπό μορφήένορκης δήλωσης, οφείλει ναπροσδιορίσει με εύλογηλεπτομέρεια ταγεγονότα ταοποίαεπιδιώκει νααποδείξεικαιναικα νοποιήσει επίσης το Δικαστήριο,ότι ταγεγονότα αυτά είναι σχετικά μεταεπίδικαθέματα πουεγείρονται στην προσφυγή,λαμβανομένων υπόψητωννομικών σημείων καιτωνγεγονότων πάνωσταοποίαβα σίζεταιηπροσφυγή. Η κλασικήπερίπτωσηκατάτηνοποίαείναιεύλόγοναλεχθείότι ταγεγονότα των οποίων επιδιώκεταιη απόδειξη, είναι σχετικά μεταεπίδικαθέματαστηνπροσφυγήείναι ότανη από δειξητουςδυνατόνατεκμηριώσει οποιοδήποτεαπότουςλόγουςακύ ρωσης της προσβαλλόμενης απόφασης,που ο Αιτητής επικαλείται στηνπροσφυγήτου.Ηκάθευπόθεσηκρίνεταιμεβάσηταδικάτηςιδι2189 Χριστοπούλου ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)αίτερα περιστατικά.Σε αντίθεση μετην ποινική ήαστικήδίκη, στην αναθεωρητική δίκη το Δικαστήριο ασκεί ουσιαστικό έλεγχο στο δι καίωματωνδιαδίκωνναπροσαγάγουνμαρτυρία,τόσοαναφορικάμε τημορφήτωναποδεικτικών μέσων όσοκαιαναφορικά μεταγεγονό τα,πουοι διάδικοι σκοπεύουν νααποδείξουν. 5 Στοπαρόνστάδιο καιγιατους σκοπούς τηςπαρούσας αίτησης, δεν επιβάλλεται ούτε και ενδείκνυται νααποφασιστεί κατάπόσο η απόδειξη των επίδικων ισχυρισμών θα οδηγήσει τελικά την προ σβαλλόμενη απόφασησε ακύρωση ή όχι. Αρκεί το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι δυνατό να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό της Αιτήτριας, ότι ο Έφορος παρέλειψε να διεξάγει επαρκήέρευνα και να διαπιστώσει όλα τα ουσιώδη γεγονότα, αποκλειόμενης έτσιτηςπι θανότητας οποιασδήποτε πλάνης ως προς τα πράγματα. 10 15 Λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προτει νόμενη ναπροσαχθεί μαρτυρίαείναι σχετική μεταεπίδικαθέματα, μετηνέννοια ότι ενισχύει παρόμοιαμαρτυρίαπουέχει ήδηπροσα χθεί απότην ίδιατην αιτήτριακατόπινοδηγιών που έχουν εκδοθεί μετησύμφωνη γνώμητωνκαθ'ωνη αίτηση. Κρίνεται ωςεκτούτου, αναγκαίο να εκδοθούν οι αιτούμενες οδηγίες, με άσκηση επί του προκειμένου της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, υπέρ της αιτήτριας. Η αίτηση εγκρίνεται. Τα έξοδα επι φυλάσσονται. 20 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: 30 Kyriakides v.Republic, 1 R.S.C.C66, Lambrakis v.Republic
(1970)3 C.L.R. 72, Ζαβρόζ v.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 106, 35 ΧΕΛΕΙΑ ΑΤΔ ν.Δημοκρατίας
(1991)4 Α.ΑΑ. 923, Westpark Limitedν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.ΑΑ. 915, Λά&ρος Ππόλου & Υιοί Λτδ. ν.Δημοκρατίας
(1992)4ΑΛΑ. 4005. Αίτηση. Αίτηση σε προσφυγή με την οποία η αιτήτρια ζητά άδεια για 2190 40 4ΑΛΛ Χριστοπούλου ν. Δημοκρατίαςκ.ά. να παρουσιάσει περαιτέρω μαρτυρία με την καταχώρησηγρα πτής ένορκης δήλωσης. Α. Ταλιαδώροςγια Ααπέρτα, γιατην Αιτήτρια. 5 Γ.Ααζάρου,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, γιατους Καθ'ων η αίτηση. Cur. adv.vult. 10 ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ.: Μετά την καταχώρηση^ων γραπτώναγο ρεύσεων τωνδικηγόρων τωνδιαδίκωνκαιπρινηπροσφυγήορι στεί για προφορικές διευκρινίσεις, η Αιτήτρια καταχώρησε εν διάμεση αίτηση με την οποίαζητάτην ακόλουθηθεραπεία: 15 "(Α) Οδηγίες και/ή άδεια του Δικαστηρίου όπως η Αιτήτρια παρουσιάσει περαιτέρω μαρτυρία ιμε την καταχώρηση τηςγραπτήςένορκης δήλωσης ημερ.\9.4.1992τουΝικόλα Μιχαήλ Χαραλάμπους, αντίγραφο της οποίας επισυνά πτεται ως Τεκμήριο Λ.Δ.'Ί"." 20 25 ΑντικείμενοτηςπροσφυγήςείναιηαπόφασητουΕφόρουΦόρου Εισοδήματος να περιλάβει στο φορολογητέο εισόδημα της Αϊτήτριας γιατο έτος 1987 τοκέρδος πουαπεκόμισε απότην πώληση κτήματος στην Πέγεια.Την τύχητηςπροσφυγής θακρίνει ηαπάντησηστο ερώτημακατάπόσο,λαμβανομένων υπόψητωναγορών καιπωλήσεων ακίνητηςπεριουσίας στις οποίες προέβηη Αιτήτρια στα χρόνια που προηγήθηκαν της έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης,οΈφοροςμπορούσε εύλογαναπροβείστοσυμπέρασμα ότιηΑιτήτρια είναιέμποροςγης,στο οποίοέχειπροβεί,ήόχι. 30 35 40 Η μαρτυρίατου Νικόλα Μιχαήλ Χαραλάμπους, της οποίαςη προσαγωγή αποτελεί το αντικείμενο της ενδιάμεσης αυτής αίτη σης,έχειωςσκοπότηνενδυνάμωσηκαι/ή επιβεβαίωσητου ισχυρι σμού της Αιτήτριας, αναφορικάμετονοποίο έχειήδηπροσαχθεί μαρτυρία απότην ίδια, υπό μορφή ένορκης δήλωσης, ότι όταν η Αιτήτρια προέβητόσο στην αγοράόσοκαιστημεταγενέστερη πώ λησηενός απότακτήματαπουλήφθηκανυπόψηαπότονΈφορο, είχεενεργήσει ως αντιπρόσωπος και μεχρήματατουεν λόγωΝι κόλα Μιχαήλ Χαραλάμπους, και ότι ηεγγραφή,κατά τηναγορά του κτήματος,έγινε στο όνομα της λόγω λάθους που είχε επιση μανθείστο πληρεξούσιο έγγραφοπουτηςείχεαποστείλει καιτης επακόλουθηςάρνησηςτουΚτηγματολογίουνατοδεχτείκαιναεγ γράψει τοκτήμαστο όνομα τουενλόγω πληρεξουσιοδότη. 2191 Πογιατζής,Δ. Χριστοοουλουν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1993)Οι Καθ'ων ηΑίτησηαμφισβητούν τόσο τηναλήθειατων πιο πάνω ισχυρισμών, όσο και το δικαίωματης Αιτήτριας στην έκ δοση των αιτουμένων οδηγιών. Ηένσταση των Καθ'ων ηΑίτη ση επικεντρώνεται στη θέση ότι η προτεινόμενη να προσαχθεί μαρτυρία δεν είναι ουσιώδης για την επίλυση των επιδίκων θε5 μάτων της προσφυγής, εφόσον- (α) οι ισχυρισμοί που σκοπεύει να αποδείξει δεν ήταν ενώπιον του Εφόρου όταν λάμβανε την προσβαλλόμενη απόφασητου, (β) η εν λόγω αγοραπωλησία εί ναι μια ανάμεσα σε πολλές άλλες που ο Έφορος έλαβε υπόψη του,και (γ)οΈφοροςθακατέληγε στο LOLO συμπέρασμα καιχω- 10 ρις την εν λόγω αγοραπωλησίακαι επομένως ηπροσαγωγή της εν λόγω μαρτυρίας δεν μπορεί να οδηγήσει στην ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης. Η εξουσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου να εκδίδει οδηγίες ανα- 15 φορικάμετηνπροσαγωγήμαρτυρίας,περιλαμβανομένων ενόρκων δηλώσεων,προςαπόδειξηγεγονότωνπάνωσταοποίαβασίζεταικά θεδιάδικοςσε διαδικασία προσφυγήςκάτωαπότοάρθρο 146 του Συντάγματος, πηγάζει και οριοθετείται από τους Κανονισμούς 10
(2)και 19 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συ- 20 νταγματικού Δικαστηρίου 1962, όπως έχει τροποποιηθεί απότον περί Ανωτάτου Δικαστηρίου (Αναθεωρητική*Δικαιοδοσία)Διαδι καστικό Κανονισμό, 1975,οιοποίοι προνοούνταεξής: "10
(2)Κατά την διάρκειαν της τοιαύτης ακροάσεως το Δι- 25 καστήριον ή Δικαστής δύναται να εκδώση τοιαύτας οδηγίες αναφορικώςπροςπεραιτέρωεγγράφουςπροτάσεις, λεπτομέ ρειας,αποκάλυψινή επιθεώρησιν εγγράφων,αποδεικτικάμέ σα, συμπεριλαμβανομένων ενόρκων ομολογιών αποδεικνυουσών τα γεγονότα εφ' ων βασίζεται έκαστος διάδικος,επι- 30 θεώρησιν του επιδίκου μέρους, διαδικασίανσυμφώνως προς την παράγραφον2 του Αρθρου 134, ημερομηνίαν δημοσίας ακροάσεως,καταχώρισιν και ανταλλαγήν μεταξύ τωνδιαδί κων εγγράφου επιχειρηματολογίας εντός καθοριζομένων χρονικών ορίων ως καιτηνδιάρκειαντυχόν μεταγενεστέρων 35 αγορεύσεων, ήοιασδήποτε άλλαςοδηγίαςσχετικώς προςτην διαδικασίαν της υποθέσεως ως ήθελεκρίνηαναγκαίον." "19. Καθ' οιονδήποτε στάδιον της διαδικασίαςτο Δικαστήριον ή Δικαστής δύναται να εκδώση τοιαύτας οδηγίας, αι οποίαι απαιτούνταιπροςτο συμφέρον της δικαιοσύνης." Η εξουσία που παρέχεται επί του προκειμένου στο Ανώτατο Δικαστήριο είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με- (α) την ανακριτική 2192 40 4 ΑΛΛ 5 10 15 20 25 30 35 Χριστοδουλου ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Πογιατζής,Δ. φύσητηςδιαδικασίας της προσφυγής,(β)το σκοπό της αναθεω ρητικής δίκης που είναι αποκλειστικά ο έλεγχος της νομιμότη τας σε αντιδιαστολή με την ορθότητα της επίδικης διοικητικής απόφασης,και (γ) τις εξουσίες του Ανωτάτου Δικαστηρίουκατά την άσκηση της αναθεωρητικής του δικαιοδοσίας,όπωςαυ τές καθορίζονται στο άρθρο 146.4 του Συντάγματος και όπως έχουν επεξηγηθεί απότη νομολογία. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 10
(2), το Δικαστήριο εκδίδει οδηγίες αναφορικάμε αποδεικτικάμέσα οποτεδήποτε το κρίνει αναγκαίο. Σύμφωνα δε με τον Κανονισμό 19, το συμφέρον της δικαιοσύνης καθορίζεται ως το μόνο κριτήριο για την έκδοση των οποιωνδήποτε οδηγιών, περιλαμβανομένων των επιδίκων. Καιοι δυο πιο πάνωΚανονισμοί καθορίζουντο ίδιο ουσιαστικά κριτήριο. Η ανάγκηπου εξυπηρετείται με την έκδοση οδη γιών κάτωαπό τον Κανονισμό 10
(2)δεν είναι άλληαπότοσυμ φέρον της δικαιοσύνης πουαναφέρεταιστον Κανονισμό 19. Από το κείμενο των πιο πάνωδιατάξεων και τηνυπάρχουσα νομολογία προκύπτει ότι η εξουσία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου επίτουπροκειμένου είναι διακριτικήςμορφήςκαιότι ο διάδικος που ζητά την έκδοση οδηγιών για προσαγωγή μαρτυρίας, είτε προφορικής είτευπό μορφήένορκης δήλωσης, οφείλει να προσ διορίσει με εύλογηλεπτομέρεια ταγεγονότα τα οποία επιδιώκει νααποδείξεικαιναικανοποιήσει επίσηςτοΔικαστήριο ότι ταγε γονότα αυτάείναι σχετικά με τα επίδικαθέματαπου εγείρονται στην προσφυγή,λαμβανομένων υπόψητωννομικών σημείων και τωνγεγονότων πάνωσταοποίαβασίζεταιηπροσφυγή. Ηκλασ σική περίπτωσηκατάτην οποίαείναι εύλογοναλεχθεί ότι ταγεγονότα των οποίων επιδιώκεται ηαπόδειξη είναι σχετικά μετα επίδικαθέματαστην προσφυγήείναι ότανηαπόδειξητουςδυνα τό να τεκμηριώσει οποιοδήποτε απότους λόγους ακύρωσης της πρόσβαλλαμενηςαπόφασης,πουοΑιτητής επικαλείταιστηνπρο σφυγήτου. Ηκάθευπόθεσηκρίνεται μεβάσηταδικάτηςιδιαίτεραπεριστατικά.Σε αντίθεση με την ποινική ή αστική δίκη,στην αναθεωρητικήδίκη το Δικαστήριο ασκεί ουσιαστικό έλεγχο στο δικαίωμα των διαδίκωνναπροσαγάγουν μαρτυρία,τόσο αναφο ρικάμετημορφήτωναποδεικτικώνμέσωνόσοκαιαναφορικάμε ταγεγονότα πουοι διάδικοισκοπεύουννααποδείξουν. 40 Έχω καταλήξει στις πιο πάνω εκτιμήσεις και απόψεις μου αφούέλαβαυπόψηαποφάσειςκαι σχόλια σε αριθμόαυθεντιών, περιλαμβανομένων των υποθέσεων Kyriakides ν Republic 1 R.S.C.C. 66, Lambrakis ν Republic
(1970)3 C.L.R. 72, Νίκος 2193 Πογιατζής, Δ. Χριστοδουλουν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1993)Ζαβρός ν. Δημοκρατίας
(1989)3 Α.Α.Δ. 106, ΧΕΑΕΙΑ ΑΤΔ ν. Δημοκρατίας
(1991)4 Α.Α.Δ. 923, Westpark Limited ν Δημο κρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.915 χαιΔάζαρος Ππόλον & Υιοί Αχό ν. Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ.
- 5 Στη\\παρούσα περίπτωση η Αιτήτρια βασίζει την προσφυγή τηςσεδιάφορανομικάσημεία σταοποίαπεριλαμβάνεταιπαρά λειψητου ξφόρου- (α)ναπροβεί στηδιεξαγωγή επαρκούςέρευ νας και (β)Va διαπιστώσει όλα τα ουσιώδη γεγονότα πρινκα ταλήξει στο συμπέρασμα ότιη Αιτήτρια είναι έμπορος γης λόγω 10 των πολλαπλών αγοραπωλησιών γης στις οποίες έχει προβεί. Κατάτην επιχειρηματολογία τουεναντίον τηςέκδοσης τωναι τούμενων οδηγιών,οευπαίδευτοςδικηγόροςτων Καθ'ωνηΑίτη ση έχει προσδώσει μεγάλη σημασία στο αδιαμφισβήτητογεγονός 15 ότι η Αιτήτρια γνώριζε πάντοτε τα γεγονότα που επιδιώκει να αποδείξειμετημαρτυρίαπουπροτείνει ναπροσαγάγεικαι,εντού τοις, δεν τα έθεσε ενώπιον του Εφόρου πριν αυτός εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφασηκαι στο ότι ηφύση των γεγονότων αυ τών είναι τέτοιαπουδεναναμένετοεύλογα απότονΈφορονατα 20 πληροφορηθείαπόοποιαδήποτεάλληπηγή.Οκ.Λαζάρου ισχυρί ζεται επίσης ότι είχε δοθεί ευκαιρία στην αιτήτρια να θέσει ενώ πιον του Εφόρου ταγεγονότα αυτά όταν λειτουργός τουγραφεί ουτουπληροφόρησε την Αιτήτρια σε συνάντηση που είχαν,κατά τηνέρευναπουακολούθησε τηνυποβολήτηςένστασης της,ότι εί- 25 χε προβεί σε πολλές αγοραπωλησίες γης και γι'αυτό το λόγο το κέρδος που απεκόμισε υπόκειτο στην πληρωμή φόρου εισοδήμα τος. ΗΑιτήτρια αρνείταιτον ισχυρσμό αυτόοοποίος,οφείλωνα πω, ότι δεν υποστηρίζεται από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλουπου έχεικατατεθείστοΔικαστήριο. Τοτελευταίο βασικό 30 επιχείρημα τουκ.Λαζάρου είναι ότι, εφόσον ταεπίδικαγεγονότα δενείχαντεθεί στον Έφοροκαιδενήτανενώπιον τουκατάτη λή ψητης προσβαλλόμενης απόφασης,δεν μπορούν,σύμφωνα μετη νομολογία, να ληφθούνυπόψηαπότοΔικαστήριο ούτεναεπηρε άσουν την εγκυρότητα τηςπροσβαλλόμενης απόφασης. 35 Στο παρόνστάδιοκαι γιατους σκοπούς της παρούσαςαίτη σης, δεν επιβάλλεται ούτε και ενδείκνυται να αποφασίσωκατά πόσο η απόδειξη των επίδικων ισχυρισμών θα οδηγήσει τελικά την προσβαλλόμενη απόφασησε ακύρωση ή όχι. Αρκεί να ικα- 40 νοποιηθώ ότι δυνατό να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι ο Έφορος παράλειψε να διεξάγει επαρκή έρευνα και να διαπιστώσει όλα τα ουσιώδη γεγονότα, αποκλειόμενης έτσι της πιθανότηταςοποιασδήποτεπλάνηςως προς ταπράγματα. 2194 4ΑΛΛ 5 10 15 20 25 Χριστοδουλουν.Δημοκρατίας κ.ά. Πογιατζής,Δ. ΣτοπαρόνστάδιοδενέχωικανοποιηθείότιηΑιτήτρια είχεεύ λογηευκαιρίανασυνειδητοποιήσει τηνανάγκηήτησκοπιμότητα νακοινοποιήσει στους Καθ'ων ηΑίτησητους.επίδικους ισχυρι σμούς της πριν τη λήψητης προσβαλλόμενης απόφασης.Εξάλλου, οι επίδικοι ισχυρισμοί ηγέρθηκαν στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, ημερομηνίας21/1/1993, χωρίς ένσταση από τουςΚαθ' ων ηΑίτησηκαι απαντήθηκανμε την ένορκη δήλωση του ΦοροθέτηΝίκουΤζιώλη,ημερομηνίας26/2/
- Οι ένορκες αυτέςδη λώσεις καταχωρήθηκαναναφορικάμε το ουσιαστικό μέρος της προσφυγής. Λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα περιστατικά της παρούσας υπόθεσηςόπωςταέχωσυνοψίσει πιοπάνω,έχωκαταλήξειστοσυ μπέρασμαότιηπροτεινόμενηναπροασαχθείμαρτυρίαείναι σχετι-, κήμεταεπίδικα θέματα,μετην έννοιαότι ενισχύει παρόμοια μαρ τυρία που έχει ήδηπροσαχθεί απότην ίδιατην Αιτήτριακατόπιν οδηγιών που έχουν εκδοθεί με τησύμφωνη γνώμη των Καθ'ων η Αίτηση. Κρίνω,ως εκτούτου,αναγκαίοναεκδώσωτις αιτούμενες οδηγίεςασκώνταςτηνεπίτουπροκειμένουδιακριτικήμουευχέρεια υπέρτηςΑιτήτριας.Ταυτόχρονα,παρέχωστους Καθ'ωνη Αίτηση το δικαίωμανα καταχωρήσουν εντός 20 ημερών από σήμερα συ μπληρωματικήένορκηδήλωσηαπαντητικήτων ισχυρισμών του Νι κόλαΜιχαήλΧαραλάμπους,αντοκρίνουναναγκαίο. Ηπροσφυγήορίζεταιγιατηνέκδοσηπεραιτέρωοδηγιών στις 27/10/1993.Ταέξοδα επιφυλάσσονται. Η αίτησηεπιτρέπεται. Διαταγή ως ανωτέρω. 2195