clr/1993/1993_4_2327.pdf

(1993)Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Συστάσεις Προϊσταμένου — Αποτελούν ουσιώδες και ανεξάρτητο στοιχείο κρίσης της αξίας των υποψηφίων — Προσδίδουν μεγαλύτερη βαρύτητα στον παρά­ γοντα αξία. 5 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτις προσφυγές, απο­ φάσισε ότι: Οι αιτητές,προβάλλονταςδιάφορουςισχυρισμούς ακυρότητας, προσέβαλαν με τις προσφυγές τους την προαγωγήτου ενδιαφερό10 μενού μέρους στη θέση Ανώτερου Χημικού, Γενικό Χημείο από 1/12/90, αντίτων ιδίων. 1. Αναφορικά μετην προσφυγή 212/91: 15 (α)Από τοπεριεχόμενοτηςσύστασηςτηςΔιευθύντριας,όπωςαυ­ τή εκτίθεται στα πρακτικά των συνεδριάσεων της ΕΔΥ με ημερ. 13.11.90και 6.12.90,δεν προκύπτει οτιδήποτε,πουνα υποστηρίζει τον ισχυρισμό για μεροληψία, υπέρτουενδιαφεροομένου μέρους.Τόσοηαιτήτρια,όσοκαιτοενδιαφερόμενο μέροςσυστήθηκαν ισότιμααπότηΔιευθύντρια.Η μηαναφορά στην αρχαιότητα τηςαιτήτριαςδεντηνέχει επηρεάσειαρνητι­ κά, εφόσον αυτήσυστήθηκε απότηΔιευθύντρια. Αναφορικά με την κατάθεσητων εγγράφων της Πόπης Κανάρηενώπιον της Ε.Δ.Υ.,η Διευθύντρια εξήγησε στη μαρτυρίαπου έδωσε στοΔικαστήριο στις 13.9.93τις συνθήκεςκάτωαπότιςοποίες κατέθεσε τα έγγραφα.Έχονταςυπόψητη μαρτυρίατης Διευ­ θύντριαςθεωρείταιότιαυτήαπλάδιαβίβασεταέγγραφακαιη ενέργεια αυτή δενστοιχειοθετεί τον ισχυρισμό για μεροληψία. 20 25 30 (β) Το Αρθρο 44

(2)του Περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (Ν.33/67)προνοεί ότιοιδιεκδικήσεις τωνυπαλλήλωνγιαπρο­ αγωγήαποφασίζονταιβάσειτηςαξίαςτωνπροσόντωνκαιτης αρχαιότητας. 35 Η ΕΔΥ όπως φαίνεται στο σχετικό πρακτικό,έλαβε υπόψη και στάθμισε μαζί τατρίακριτήριαπουπρονοεί το σχετικό άρθροτουΝόμου.Όλαταστοιχεία πουσυνθέτουν την αξία, τα προσόντα, και η αρχαιότητα των δύο υποψηφίων ήταν ενώπιον της ΕΔΥ. Ταπροσόντα, ηαρχαιότητακαι η προηγούμενη πείρα της αιτήτριας, υποβλήθηκανστην ΕΔΥ, τόσο με επιστολές δικές της,όσο καιτου δικηγόρου της,και στο πρακτικότης συνεδρίασης μεημερ. 13.11.90,αναφέρεταιότι η ΕΔΥ έλαβε γνώση των σχετικών επιστολών. 2328 40 4ΑΛΛ. Μιχαηλίδουκ.ά. ν.Δημοκρατίας Σύμφωνα μετο τεκμήριο της κανονικότητας και στην απου­ σία μαρτυρίαςήένδειξης γιατοαντίθετο,εφόσον τα στοιχεία αυτάήτανενώπιον τουδιοικητικούοργάνου,τεκμαίρεται ότι λήφθηκανυπόψηκατάτην αξιολόγηση των υποψηφίων. 5 (γ)Το Δικαστήριο δενσυμφωνεί μετονισχυρισμό, OIL ητελική απόφασητης ΕΔΥ είναι αναιτιολόγητη. ΗΕΔΥ έλαβε υπόψη όλαταστοιχεία πουήτανενώπιοντηςκαιηαιτιολογίαγιατην απόφασητης,απορρέει απότοσύνολοτωνστοιχείων αυτών. 10 15 20 (δ)Από ταστοιχεία που τέθηκαν ενώπιον τουΔικαστηρίου, η αιτήτρια,παρόλο πουείναι αξιόλογη και ικανή υπάλληλος, δενέχειαποδείξει "έκδηληυπεροχή"όπωςηέννοια αυτήεπεξηγήθηκε σεδιάφορες αποφάσειςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου.Ηυπεροχή~αυτή'σύμφωνα-με^τη νομολογία_πρέπει να βγαίνει ωςαναντίρρητογεγονός τόσο πειστικό,πουναεντιΡ πωσιάξει κάποιον από τηνπρώτη ματιά,καιτοβάροςτης απόδειξης τοφέρει η αιτήτρια. (ε) ΤοΔικαστήριο δεν ακυρώνει απόφασηδιορισμού ή προαγω­ γής ανηαπόφαση λήφθηκε σύμφωνα μετο Νόμοκαι ταπε­ ριστατικά τηςυπόθεσης και δενυποκαθιστά τηνκρίσητου με την κρίση του αρμόδιου οργάνου, αν η απόφασητην οποία έλαβεήταν εύλογα επιτρεπτή. 25 2. Αναφορικά μετην προσφυγήαρ.316/91: 30 35 40 (α)Ο ισχυρισμός γιαύπαρξηπροκατάληψης πρέπει νααποδει­ κνύεταιμεεπαρκήβεβαιότητακαιμεσυγκεκριμένα απτάστοιχεία.Σύμφωναμετοπιοκάτωαπόσπασμααπότηναπόφαση του Δικαστή Πική στην υπόθεση Νίκος Τέκλος κ.ά. ν.Κυ­ πριακή; Δημοκρατίας. "Η προκατάληψη δεντεκμηριώνεται με τις υποκειμενικές εντυπώσεις του αξιολογουμένου, αλλά μεσυγκεκριμέναγε­ γονότα που προσδίδουν αντικειμενική υπόσταση στους ισχυρισμούς για μεροληπτική προδιάθεση τουπροϊσταμέ­ νου για υφιστάμενο, αφεαυτής,ούτε η ύπαρξη τεταμένων σχέσεωνμεταξύτους,μπορούνναθεμελιώσουν προκατάληψη(βλ. μεταξύάλλων Kontemeniotis v.C.B.C.και ϊωσψρίόονν. Λακατάμιας. ΗαπόφασηSoteriadouand Othersv.Republic, είναιχαρα­ κτηριστική των γεγονότων που μπορεί να στοιχειοθετήσουν 2329 ΜιχαηλίΟονκ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1993)προκατάληψηκαι παρέχει δείγμα μεροληπτικής συμπεριφο­ ράς,πουεπιφέρει τηνακύρωση αποφάσεωνπουεκπηγάζουν απόαυτή." Μεβάσηταπιο πάνωκρίνεται ότι ο ισχυρισμός γιαπροκατάληψη απόπλευράς της Διευθύντριας, δεν έχει αποδειχθεί και δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο ακύρωσης της επίδικης απόφασης. 5 (β)Ο ισχυρισμός ότι η ΕΔΥ δεν ερεύνησεαντικειμενικά τις κα10 ταγγελίες του αιτητήαπορρίπτονται.Οι καταγγελίες τουαιτητήήτανενώπιον της ΕΔΥ κατάτον ουσιώδη χρόνο,αφού περιέχοντο σε επιστολές που απηύθυνε στην ΕΔΥ ο δικηγό­ ρος του. Η ΕΔΥ ζήτησε τις απόψεις της Διευθύντριας ανα­ φορικά με αυτές. Όπως φαίνεται απότα πρακτικά,η ΕΔΥ 15 έλαβε υπόψη τις παραστάσεις του αιτητή και προέβη στις ενέργειες εκείνες που θεώρησε ενδεδειγμένες. (γ)Αναφορικάμετονισχυρισμό ότιοισυστάσεις τηςΔιευθύντριας ήταναναιτιολόγητες, αντίθεταμετο Αρθρο35

(4)του ΠερίΔη- 20 μοσίαςΥπηρεσίας Νόμου(Ν.1/90), αυτόςαπορρίπτεται,γιατίη υπόθεση διέπεται από το Νόμο 33/67όπου οι συστάσεις του Προϊσταμένου δεν είναι απαραίτητονα είναι αιτιολογημένες, νοουμένου ότιδενείναιαντίθετες μετοπεριεχόμενο τωνφακέ­ λων. Ησύσταση τηςΔιευθύντριας,όπωςεκτίθεταιστοΠρακτι- 25 κόδεναντικρούεταιαπόταστοιχεία τωνφακέλων.

(6)Ηαρχαιότητατου αιτητήδεν του δίνει τοπροβάδισμαένα­ ντι του ενδιαφερομένου μέρους, η οποία υπερέχει σε αξία και έχειυπέρ της τησύσταση της Διευθύντριας, που σύμφωνα μετηνομολογία αποτελεί ουσιώδες καιανεξάρτητο στοι­ χείο κρίσης της αξίας των υποψηφίων, το οποίο προσδίδει μεγαλύτερη βαρύτηταστον παράγοντααξία. (ε) Όσον αφοράτον ισχυρισμό για ελλειπήαιτιολογία, θεωρείται ότι ούτε αυτός ευσταθεί, για το λόγο που παρατίθεται στην προσφυγή αρ.212/91 πιοπάνω. 30 35 Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 40 Αναφερόμενες υποθέσεις: MichanicosandAnother v.Republic

(1976)3 C.L.R. 237, Republic v. Ekkeshis

(1975)3 C.L.R. 548, 2330 4ΑΛΛ. Μιχαηλίδουκ.ά. ν.Δημοκρατίας ΜιλτιάδουςκαιΆλλοιν. Δημοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ. 1318, Τέκλοςκ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1993)4Α.Α.Δ. 493, 5 Δημοκρατία ν.Κωνσταντινίδη

(1993)3Α.Α.Δ. 234, Republic v. Haris

(1985)3C.L.R. 106, Δημοκρατία ν.Βασιλείου

(1990)3Α.Α.Δ.

1. 10 Προσφυγές. Προσφυγές εναντίοντηςαπόφασης τηςΕπιτροπήςΔημόσιας - -Υπηρεσίας_με_την_οποία π;ροάχθηκε το ενδιαφερόμενο μέρος 15 στηθέσηΑνώτερου Χημικού, Γενικό Χήμείοαπό 1712.90αντίοι αιτητές. Α. Σ.Αγγελίδης, γιατους Αιτητές. 20 Λ. Κουρσονμπά,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ* ων η αίτηση. Ε.Νικολαΐδου, γιατο Ενδιαφερόμενο Μέρος Π. Κανάρη. 25 30 35 Cur.adv. vult. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.:Οιαιτητέςμετηνπροσφυγήαυτή ζη­ τούντηνακύρωσητηςαπόφασηςτηςΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρε­ σίας (ΕΔΥ) μετηνοποίαπροήγαγετο ενδιαφερόμενο μέροςΠόπη Κανάρηστη μόνιμη θέση Ανώτερου Χημικού, Γενικό Χημείοαπό 1.12.
2. Η επίδικη απόφασηδημοσιεύθηκεστηνΕπίσημη Εφημε­ ρίδατηςΔημοκρατίας,ημερ. 18.1.91 καιαρ.γνωστοποίησης
3. Οι προσφυγές συνεκδικάστηκαν επειδήαφορούντην ίδιαδιοικητικήπράξη. Αρχικάοιαιτητέςστηνπροσφυγήμεαρ.316/91 ήταν δύοαλλάστις 3.4.92ηπροσφυγήόσον αφορά τον δεύτερο αιτητή απεσύρθη. Ταγεγονότα πουσχετίζονται με τηνυπόθεση έχουν ως εξής: 40 Στις2.5.89λήφθηκεστην ΕΔΥ πρότασηγιατην πλήρωση μιας κενής θέσης Ανώτερου Χημικού στο Γενικό Χημείο. Στησυνέχεια στάληκανστοΓενικόΔιευθυντήΥπουργείο Υγείας ωςΠρόεδροτης αρμόδιαςΤμηματικήςΕπιτροπήςτασχετικάέγγραφακαιφάκελοι. 2331 —- - Χατζητσαγγάρης, Λ. Μιχαηλίδουκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1993)ΗΤμηματικήΕπιτροπήπουσυνήλθε στις 16.9.89και22.3.90 υπέβαλεστην ΕΔΥ μεεπιστολή ημερ.6.4.90την έκθεσητης,στην οποία σύστηνε για επιλογή μεταξύ άλλων το ενδιαφερόμενο μέ­ ρος και την αιτήτρια στην προσφυγή με αρ.212/

1. Ο αιτητής στην προσφυγή μεαρ.316/91δενήτανανάμεσαστους υποψήφιους που συστήθηκαν. 5 Η ΕΔΥ συνήλθε σας 23.10.90και ασχολήθηκε μεταξύ άλλων και με την έκθεση της Τμηματικής Επιτροπής. Όσον αφορά τις εμπιστευτικές εκθέσεις τωνυποψηφίωναποφάσισεόπως στις πε- 10 ριπτώσεις όπου έγιναν τροποποιήσεις απότουςΠροσυπογράφοντες Λειτουργούς χωρίς ναυπάρξει συμμόρφωση μετις σχετικές Κανονιστικές Διατάξεις, ληφθούν υπόψη οι αξιολογήσεις των Αξιολογούντων Λειτουργών μόνο.Επιπρόσθεταη ΕΔΥ αποφάσι­ σεναπεριλάβει στοντελικόκατάλογοτωνυποψηφίωνκαιτοναι- 15 τητήΖανόπουλο. Η ΕΔΥ στη συνεδρίαση της ημερ. 13.11.90έλαβε γνώση διά­ φορων επιστολών που απηύθυναν υποψήφιοι είτε προσωπικά είτε μέσω τουδικηγόρουτους καιπουαφορούσανθέματαόπως 20 η ετοιμασία των εμπιστευτικών εκθέσεων, τα προσόντα και η προϋπηρεσία τους. Η ΕΔΥ έλαβε επίσης γνώση επιστολών της Διευθύντριας καιτουπρώηνΔιευθυντή του Γενικού Χημείουμε τις οποίες σχολίαζαν τις παραστάσειςτων υποψηφίων. Η ΕΔΥ στη συνέχεια με βάση τα ενώπιον της στοιχεία πήρε διάφορες 25 αποφάσεις αναφορικάμε τις παραστάσειςτων υποψηφίωνκαι όπουυπήρχανπαρατυπίες αποφάσισενα τις αγνοήσει. Αναφορικά με το πλεονέκτημα που αναφέρεται στο Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης αποφασίστηκε ότι το κατέχουν όλοι οι υποψήφιοι. Στη συνέχεια προσήλθε στη συνεδρίαση η Διευθύντρια του Γενικού Χημείου, ηοποίααφούενημερώθηκε γιαόλεςτις σχετι­ κές αποφάσειςτης ΕΔΥ υπέβαλε τις συστάσεις της. Η Διευθύντρια σύστησε ως ισάξιες και καταλληλότερες για προαγωγή στην επίδικη θέση την Πόπη Κανάρηκαι τη Στέλλα Κάννα-Μιχαηλίδου. Μετάτην υποβολή της σύστασης της ηΔι­ ευθύντριακατέθεσε επιστολή της ΠόπηςΚανάρη ημερ. 13.11.90 στην οποία ήταν επισυνημμένο πιστοποιητικό του Συμβουλίου της Ευρώπης,αναφορικάμεπαραχώρησησ' αυτήν υποτροφίας σε σχέσημε την οποίαηεργασίατηςκρίθηκεως πολύ ικανοποι­ ητική. Επίσης ανάφερε ότι στον Τμηματικό Φάκελο της ιδίας 2332 30 35 40 4Α.ΑΛ. 5 10 15 20 25 Μιχαηλίδου κ.ά. ν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης, Δ. υπαλλήλου υπάρχειεπιστολή τουΓενικού Εισαγγελέααναφορι­ κά με την αξιολόγηση της εργασίας της σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου και ότι η επιστολή αυτή θα διαβιβαστεί στην ΕΔΥ. ΜετάτηναποχώρησητηςΔιευθύντριας ηΕΔΥ ασχολήθηκε με την.αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων. Η ΕΔΥ έλαβε υπόψη τις εμπιστευτικές εκθέσεις τωνυποψη­ φίων στο σύνολοτους όπως αυτέςδιαμορφώθηκανμετιςσχετι­ κές αποφάσειςτης.Στοπρακτικόαναφέρεταιεπίσης ότιλήφθηκαν υπόψη τα προσόντα των υποψηφίων καθώς.και η αρχαιό­ τητα τους η οποία εφαίνετο στον ενώπιον της ΕΔΥ κατάλογο των υποψηφίων. ΗΕΔΥ έκρινε με βάσητακαθιερωμένακριτή­ ριαστο σύνολοτους - αξία,προσόντα,αρχαιότητα- ότι η Πόπη Κανάρη-ηοποία-ήταν-μιααπό-τις.δύο.πρυ σύστησε η Διευθύντρια, υπερέχει των άλλων υποψηφίων και αποφάσισε νσΓτήν" προαγάγει σαν την πιοκατάλληλη από1.12.
2. ΗαιτήτριαΜιχαηλίδουμεεπιστολήτηςπουλήφθηκεστην ΕΔΥ στις 15.11.90και με επιστολή ημερ.22.11.90παρακάλεσετην ΕΔΥ ναεπανεξετάσει το θέμαυπότοφωςτων στοιχείων πουδιαβίβασε με τις πιο,πάνω επιστολές της. Στο πλαίσιο της επανεξέτασης η ΕΔΥ αφούζήτησε γραπτώςτις απόψεις της Διευθύντριας,τηνκά­ λεσεκαιενώπιον τηςστησυνεδρία ημερ.6.12.90γιαπεραιτέρωδι­ ευκρινήσεις. ΗΔιευθύντριαεπανέλαβεότιησύστασητηςπαραμένει η ίδιαόπως την ανάφερεστην προηγούμενη συνεδρίαση της ΕΔΥημερ. 13.11.90, δηλαδήότι συστήνει εξίσουτηναιτήτριακαιτοεν­ διαφερόμενομέρος.ΣτησυνέχειαηΕΔΥ αφούεπανεξέτασετοΘέμα όπωςτέθηκεενώπιον τηςαποφάσισεναεπιμείνει στην αρχικήτης απόφασηγιαπροαγωγήτηςΠόπης Κανάρη. . 30 35 40 ΣτοσημείοαυτόΘαπρέπεινατονιστεί ότι η διαδικασίαπροα­ γωγήςστιςυπόεξέτασηπροσφυγέςδιέπεταιαπότιςπρόνοιεςτου άρθρου 44 των περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμων του 1967 έως 1987 (ο Νόμος).Σύμφωναμε το άρθρο 89(β) του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμουτου 1990, οποιαδήποτεδιαδικασίαπλήρωσης θέσης, που εκκρεμούσε ενώπιον της ΕΔΥ κατά την ημερομηνία έναρξηςτουνόμου θασυνεχίσεικαιθαολοκληρωθεί μεβάσητις διατάξειςτωνπερίΔημόσιας Υπηρεσίας Νόμωντου.1967-
3. ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΑΡ.212/91 Ένας από τους λόγους που προβάλλεται για ακύρωση της επίδικης απόφασηςαφοράτησύσταση της Διευθύντριας. 2333 Χατζητσαγγάρης,Δ. Μιχαηλίδουκ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1993)Ο δικηγόροςτηςαιτήτριαςισχυρίζεται ότι ηΔιευθύντρια,παρά τηντυπικά"ισότιμη"σύστασητηςπροσπάθησεναπροβάλειέμμεσα τηναξίατουενδιαφερόμενου μέΐρους. Τον ισχυρισμό αυτότονβα­ σίζει στογεγονός ότι ηΔιευθύντρια κατέθεσε ενώπιον της ΕΔΥ τα έγγραφαπουαναφέρονταιπιοπάνω,καθώςκαιστηναναφοράτης γιατηνεύφημομνείατουΓενικούΕισαγγελέα,ενώόσοναφοράτην αιτήτρια,ηΔιευθύντρια παρέλειψε να αναφερθείστην πολύχρονη πείρατηςκαιναεξηγήσει σε JTOLO βαθμόη πείρααυτή αξιοποιήθη­ κεστην εργασίατηςστο ΓενικόΧημείο.ΗστάσητηςΔιευθύντριας αναφέρει, δημιούργησε εντυπώσεις υπέρ του ενδιαφερομένου μέρουςκαιεισήξεεξωγενή στοιχεία πουοδηγούνσεπλάνη. 5 10 Από το περιεχόμενο της σύστασης της Διευθύντριας όπως αυτή εκτίθεται στα πρακτικά των συνεδριάσεων της ΕΔΥ με ημερ. 13.11.90και6.12.90δενπροκύπτει οτιδήποτε πουναυπο- 15 στηρίζει τον ισχυρισμό γιαμεροληψία υπέρτου ενδιαφερομένου μέρους. Τόσο η αιτήτρια όσο και το ενδιαφερόμενο μέρος συ­ στήθηκαν ισότιμα απότηΔιευθύντρια. Ημηαναφορά στηναρ­ χαιότητα της αιτήτριαςδεντην έχει επηρεάσει αρνητικά εφόσον αυτήσυστήθηκε απότηΔιευθύντρια. Αναφορικά μετηνκατάθε- 20 σητων εγγράφων τηςΠόπηςΚανάρηενώπιον της ΕΔΥ, ηΔιευ­ θύντρια εξήγησε στη μαρτυρία που έδωσε στο Δικαστήριο στις 13.9.93τις συνθήκες κάτωαπό τις οποίες κατέθεσε τα έγγραφα. Εχοντας υπόψη τη μαρτυρία της Διευθύντριας Θεωρώ ότι αυτή απλά διαβίβασεταέγγραφακαιηενέργεια αυτή,δενστοιχειοθε- 25 τεί τον ισχυρισμό για μεροληψία, ο οποίος καιαπορρίπτεται. Είναι επίσης ηθέση του κ. Αγγελίδηότι ηαιτήτρια υπερέχει έναντι του ενδιαφερομένου μέρους, και ηυπεροχή αυτή βασίζε­ ται στην αρχαιότητα,πείρα,καλύτερες εμπιστευτικές εκθέσεις και υπέρτερα προσόντα τηςαιτήτριας. Ηδικηγόρος της Δημοκρατίαςυπέβαλε ότι οπιο πάνω ισχυ­ ρισμός δεν ευσταθεί και δεν στοιχειοθετεί λόγο ακύρωσης της διοικητικής πράξης. 30 35 Το άρθρο 44

(2)του Νόμου προνοεί ότι οι διεκδικήσεις των υπαλλήλων για προαγωγή αποφασίζονταιβάσει της αξίας των προσόντων και της αρχαιότητας. 40 Από τη σύγκριση των ετήσιων εμπιστευτικών εκθέσεων των δύο υποψηφίων,γιατα έτη 1982-1989 προκύπτει ότι τοενδιαφε­ ρόμενο μέρος υπερέχει τηςαιτήτριαςστηγενικήβαθμολογία με8 "Εξαίρετος", έναντι 7 "Εξαίρετος" και 1"Λίαν Καλός" της αιτή2334 4ΑΛΛ. Μιχαηλίδου κ.ά.ν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης, Δ. τριας,καιπροηγείταιελαφράκαιστις επιμέρουςβαθμολογίες. Όσον αφορά ταπροσόνταηαιτήτριακαιτοενδιαφερόμενο μέρος είναι περίπουίσες. Καιοιδύοέχουν το πλεονέκτηματου 5 . ΣχεδίουΥπηρεσίας (διδακτορικό τίτλο στη Χημεία). 10 Όσον αφοράτηναρχαιότητα, ηαιτήτριακαιτοενδιαφερό­ μενο μέρος διορίστηκανταυτόχροναστο Γενικό Χημείο στη θέ­ σηΑναλυτή 2ης τάξηςστις 15.4.80καιπροάχθηκαν μαζίστηθέσηΑναλυτή 1ηςτάξηςστις 15.6.83.Η αιτήτριαπριντο διορισμό τηςστο ΓενικόΧημείουπηρετούσεστο Υπουργείο Γεωργίαςστη θέση Βοηθού ΓεωργικούΛειτουργού από 1.12.71,καιόπωςανα­ φέρεται σταπρακτικάτηςΕΔΥ, αυτήυπηρετούσε στα χημικά εργαστήριατουΥπουργείου. 15 Μεβάσηταπιο πάνωκρίνωότιδεν έχει στοιχειοθετηθεί λό­ γος ακύρωσης τηςδιοικητικής πράξης. 20 25 30 35 40 ΗΕΔΥ όπωςφαίνεταιστοσχετικό πρακτικό,έλαβευπόψη και στάθμισεμαζίτατρίακριτήριαπουπρονοείτοσχετικόάρθροτου Νόμου.Όλαταστοιχείαπουσυνθέτουντηναξία, ταπροσόντα,και η αρχαιότητατωνδύουποψηφίωνήτανενώπιοντηςΕΔΥ. Ταπρο­ σόντα,ηαρχαιότητακαιηπροηγούμενηπείρατηςαιτήτριας υπο­ βλήθηκανστηνΕΔΥτόσο μεεπιστολές δικέςτηςόσοκαιτουδικηγόρουτης,καιστοπρακτικότηςσυνεδρίασηςμεημερ.13.11.90ανα­ φέρεταιότιη ΕΔΥέλαβεγνώσητωνσχετικών επιστολών. Σύμφωνα μετοτεκμήριο της κανονικότηταςκαι στην απου­ σία μαρτυρίαςήένδειξης γιατο αντίθετο, εφόσον ταστοιχεία αυτά ήταν ενώπιον τουδιοικητικού οργάνου, τεκμαίρεταιότι λήφθηκαν υπόψη κατά την αξιολόγηση των υποψηφίων. (Βλ. ΕλευθέριοςΠιερή γ.ΚυπριακήςΔημοκρατίας, Υπ.Αρ. 943/90, ημερ. 8.6.92, Pantelis Michanicos and Another v. Republic (P.S.C.)

(1976)3 C.L.R. 237, Republic (The Council of Ministers) v.NicolasEkkeshis

(1975)3C.L.R. 548). Ο δικηγόρος τηςαιτήτριας ισχυρίζεται επίσης ότι η τελική απόφαση της ΕΔΥ είναι αναιτιολόγητη. Δε συμφωνώ ούτε με αυτό τον ισχυρισμό. ΗΕΔΥ έλαβε υπόψηόλαταστοιχείαπου ήτανενώπιον της καιηαιτιολογίαγια την απόφασητης απορ­ ρέει απότοσύνολο τωνστοιχείων αυτών.Ως εκτούτου απορ­ ρίπτεται καιαυτόςο ισχυρισμός της αιτήτριας. Από τα στοιχεία πουτέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγωστο ' 2335 Χατζητσαγγάρης, Δ. Μιχαηλίδου κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1993)συμπέρασμαότι ηαιτήτριαπαρόλοπουείναι αξιόλογηκαιικα­ νή υπάλληλος, δεν έχει αποδείξει "έκδηλη υπεροχή"όπωςη έν­ νοια αυτή επεξηγήθηκε σε διάφορες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου.Ηυπεροχήαυτήσύμφωναμετηνομολογίαπρέπει να βγαίνει ως αναντίρρητογεγονός τόσο πειστικό πουνα εντυπωσιάζει κάποιοναπότηνπρώτηματιά,καιτοβάροςτης από­ δειξης το φέρει η αιτήτρια. 5 Το Δικαστήριο δεν ακυρώνει απόφασηδιορισμού ή προαγω­ γής αν η απόφασηλήφθηκε σύμφωνα με το νόμο και τα περί- 10 στατικά της υπόθεσης καιδενυποκαθιστά τηνκρίση του μετην κρίση του αρμόδιου οργάνου, αν η απόφασητην οποία έλαβε ήταν εύλογα επιτρεπτή.(Βλ. ΚλέαρχοςΜιλτιάδον και'Αλλοιν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ.1318.) 15 Ηπροσφυγήαρ.212/91 αποτυγχάνει. ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΑΡ.316/91 Ο πρώτος λόγος για ακύρωσηαφοράισχυριζόμενη παράνο- 20 μημείωση της αξίαςτουαιτητήαπότηΔιευθύντρια.Σαν παρά­ δειγμα αναφέρεταιη μείωση σε 4 σημεία της επι μέρουςβαθμο­ λογίας τουαιτητήγιατο 1989 απότηΔιευθύντριαπουενεργού­ σε ως ΠροσυπογραφώνΛειτουργός, καθώςεπίσηςκαιορισμένα σχόλια πουαυτήπαράθεσεστηνέκθεσητου 1988. Γίνεται επίσης 25 ισχυρισμός ότι η Διευθύντρια μειώνει την αξία του αιτητήγια να επικρατήσει το ενδιαφερόμενομέρος. Όπως φαίνεταιαπότο πρακτικότης συνεδρίασης της ΕΔΥ ημερ. 13.11.90 τα σχόλια που διατυπώθηκανστην έκθεση του 1988, χρόνο κατάτον οποίο ηκα.Ακκελίδου δεν ήτανΔιευθύ­ ντρια του Γενικού Χημείου, αγνοήθηκαν.Όσοναφορά τηνέκθε­ ση του 1989, ηΕΔΥ έκρινε μεβάσηταενώπιον της στοιχεία ότι οι τροποποιήσεις που έγιναν σ* αυτή από τη Διευθύντρια ως Προσυπογραφών Λειτουργός είναι έγκυρες,και δε δέχθηκε τον ισχυρισμό ότι η μείωση στηβαθμολογίααπό"Ε"(12-0-0)σε "Ε" (8-4-0)οφείλεται σε αντιδικίαμεταξύτηςΔιευθύντριαςκαι του Αξιολογούντος Λειτουργού του αιτητή. 30 35 Όπως έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί ο ισχυρισμός για 40 ύπαρξη προκατάληψηςπρέπει να αποδεικνύεται με επαρκήβε­ βαιότητα και με συγκεκριμένα απτά στοιχεία. Παραπέμπω σχε­ τικά στο εξής απόσπασμααπότην απόφαση του ΔικαστήΠική στην υπόθεση Νίκος Τέκλοςκ.ά. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, 2336 4ΑΛΛ. Μιχαηλίδου κ.ά.ν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης, Δ.

(1993)4Α.Α.Δ. 493, σελ.496: 5 10 "Ηπροκατάληψηδεντεκμηριώνεται μετιςυποκειμενικές εντυ­ πώσεις τουαξιολογουμένου αλλά με'συγκεκριμένα γεγονότα που προσδίδουν αντικειμενική υπόσταση στους ισχυρισμούς για μεροληπτικήπροδιάθεσητουπροϊσταμένου.Ούτεηδυσμε­ νής κρίση προϊσταμένου για υφιστάμενο, αφεαυτής, ούτε η ύπαρξητεταμένωνσχέσεωνμεταξύτους,μπορούνναθεμελιώ­ σουν προκατάληψη (βλ. μεταξύ άλλων Kontemeniotis ν. C.B.C.

(1982)3 C.L.R. 1027. Ιωσηφίδου ν.ΑήμονΑακατάμιας

(1989)3Α.Α.Δ.393 Η απόφαση Soteriadou and Others v. Republic

(1983)3 C.L.R.921 (απόφασηΟλομέλειας), είναιχαρακτηριστικήτων 15 ~ - γεγονότων που -μπορεί-να_στοιχειοθετ^σουν_προκατάληψη και παρέχει δείγμα μεροληπτικής συμπεριφοράς πουεπΤφέ'^ ρει την ακύρωση αποφάσεωνπουεκπηγάζουναπόαυτή." 20 25 30 35 40 Μεβάσηταπιο πάνωκρίνω ότιο ισχυρισμός για προκατάλήψηαπόπλευράςτηςΔιευθύντριαςδενέχειαποδειχθείκαιδεν μπορεί νααποτελέσει λόγοακύρωσης της επίδικης απόφασης. Γίνεται επίσης οισχυρισμός ότιηΕΔΥδεν ερεύνησεαντικει­ μενικά τιςκαταγγελίες τουαιτητή.Οι καταγγελίες τουαιτητή ήτανενώπιον τηςΕΔΥκατά τον ουσιώδη χρόνο αφούπεριέχοντο σε επιστολές που απηύθυνε στην ΕΔΥ ο δικηγόρος του.Η ΕΔΥ ζήτησε τις απόψειςτηςΔιευθύντριας αναφορικά μεαυτές. Όπως φαίνεταιαπόταπρακτικάηΕΔΥ έλαβε υπόψητις παρα­ στάσεις του αιτητήκαι προέβη στις ενέργειες εκείνες πουθεώρήσε ενδεδειγμένες. Οι ισχυρισμοί για ύπαρξη προκατάληψης και έλλειψηέρευναςαπορρίπτονται. Αναφορικά μετη σύσταση της Διευθύντριας προβάλλεται επί­ σης ισχυρισμός ότιείναι αναιτιολόγητη σεαντίθεση μετο άρθρο 35

(4)τουΠερί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου τού 1990 (Ν.1/90). Όπως πιοπάνω αναφέρεται η υπόθεση διέπεται από το Νόμο 33/67. Στηνπρόσφατη απόφασητηςΟλομέλειας στην υπόθεσηΔη­ μοκρατία ν.ΙωάννηΚωνσταντινίδη

(1993)3Α.Α.Δ.234, τοΔικα­ στήριο αποφάνθηκε μεταξύάλλων ότι οισυστάσεις τουΠροϊσταμένου δενείναι απαραίτητοναείναι αιτιολογημένες, νοουμένου ότι αυτέςδενείναιαντίθετες μετοπεριεχόμενο τωνφακέλων. ΈχονταςυπόψητησύστασητηςΔιευθύντριαςόπωςεκτίθεται στοπρακτικό,θεωρώότιαυτήδεναντικρούεταιαπότα στοιχεία 2337 Χατζητσαγγάρης, Δ. Μιχαηλίδουκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1993)των φακέλων. Οι υπόλοιποι λόγοι πουπροβλήθηκανγια ακύρωση σχετίζο­ νται με την ισχυριζόμενη υπεροχή του αιτητήκαιτοαναιτιολό­ γητοτης απόφασηςτης ΕΔΥ. 5 Από τησύγκριση τουαιτητήκαιτου ενδιαφερομένου μέρους προκύπτουν τα εξής: Στο κριτήριο της αξίας με βάση τις εμπιστευτικές εκθέσεις για την περίοδο 1982-1989 υπερέχει το ενδιαφερόμενο μέρος. Αυτήβαθμολογήθηκε με8"Εξαίρετος"καιοαιτητής με5 "Εξαί­ ρετος" και 3 "Λίαν Καλός". 10 Στα προσόντα αιτητής και ενδιαφερόμενο μέρος είναι περίπου ισοδύναμοι και διαθέτουν και οι δύο το πλεονέκτημα του Σχεδίου Υπηρεσίας. 15 Στηναρχαιότηταπροηγείταιοαιτητήςοοποίοςδιορίστηκε στη θέση Αναλυτή 2ης τάξης την 1.6.74και προήχθησε Αναλυτή 1ης 20 τάξης στις 15.3.82.Όμως,η αρχαιότητα τουαιτητήδεν του δίνει τοπροβάδισμαέναντιτουενδιαφερομένουμέρουςηοποίαυπερέ­ χει σε αξία και έχει υπέρ της τη σύσταση της Διευθύντριας που σύμφωνα με τη νομολογία αποτελεί ουσιώδες και ανεξάρτητο στοιχείοκρίσηςτηςαξίαςτωνυποψηφίων,τοοποίοπροσδίδειμε- 25 γαλύτερη βαρύτητα στον παράγοντα αξία. (Βλ. μεταξύ άλλων Republic v.Huns

(1985)3C.L.R. 106,Δημοκρατία ν. Βασιλείου

(1990)3Α.Α.Δ.226.) Όσον αφοράτον ισχυρισμό γιαελλειπήαιτιολογίαθεωρώότι ούτεαυτόςευσταθείγιατολόγοπουπαραθέτωστηνπροσφυγήαρ. 212/91πιοπάνωκαιως εκτούτουηπροσφυγή αποτυγχάνει. Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι προσφυγές αποτυγχά­ νουν και απορρίπτονται. Ηαπόφασηπροαγωγής του ενδιαφερομένου μέρους επικυρώνεται.Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαέξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονται χω­ ρίς έξοδα. 2338 30 35