4A-AA. 20Οκτωβρίου, 1993 [ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΤΣΟΥΡΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 28/91) 5 Προσφνγή βάσει τον Άρθρου 146τον Συντάγματος — Αντικείμενο — Εφόσον μετοπρώτο αιτητιχό προσβάλλεται ηουσία,δενμπορεί με το δεύτεροαιτητιχό ναπροσβάλλεται ταυτόχρονα ηπαράλειψη της διοίκησηςνα απαντήσει, ενόψει τον ότι δενπροβάλλεται ηεπέλενση οποιασδήποτε ζημιάς από την παράλειψη αυτή,μέχρι χαι την άρση της— Έλλειψηεννόμου συμφέροντος. Διοικητική Πράξη— Ανάκληση — Ανάκληση ευμενώνπαράνομωνδι οικητικώνπράξεων—Προϋποθέσεις—Αρχές διοικητικού δικαίου. 10 Ο περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμος του 1980(Ν.41/80) — Άρθρο 76
(4)— Ερμηνείατουόρου "νέαστοιχεία"—Στο χώρο τουδιοικητι κού δικαίου, ηλέξη "στοιχεία"χρησιμοποιείται αναφορικάμεπραγ ματικά γεγονότακαιόχι απόψειςήερμηνείανομοθετικώνπρονοιών. 15 20 25 Ο Διευθυντής Κοινωνικών Ασφαλίσεων, καθοδηγούμενοςαπό την ερμηνείατουόρου"εργοδοτούμενος",πουδόθηκεαπότοΑνώ τατο Δικαστήριοστην υπόθεσηProusi v. Redundant Employees Fund, αναθεώρησε απόφασητου ημερομηνίας 3/7/1978, με την οποίαοαιτητής κατατασσόταν στηνκατηγορία των μισθωτών και τονκατέταξεαπό29/10/1990στηνκατηγορίατωναυτοτελώςεργα ζομένων. Ακολούθησε η παρούσαπροσφυγή,με την οποία προ σβλήθηκετόσο ηεν λόγω απόφαση,ωςκαιηπαράλειψητωνκαθ' ων ηαίτησηνααπαντήσουν στην ένστασητουαιτητήεναντίον της απόφασηςαυτής. 2367 Ταουρής ν.Δημοκρατίας
(1993)Ο κυριότερος ισχυρισμός του αιτητήήταν ότι οι καθ'ων ηαί τηση δεν είχαν εξουσία νααναθεωρήσουντην απόφασητους βάσει του Αρθρου 76
(4)του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου του 1980 (Ν.41/80)εφόσον δενπροέκυψανοποιαδήποτε"νέα στοιχεία" όπως απαιτείο Νόμος. 5 Το Ανώτατο Δικαστήριο ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι:
- Εφόσον ο αιτητής προσβάλλει επίσης την ουσία του θέματος, δεν μπορεί να προσβάλει ταυτόχρονα και την παράλειψη του Διευθυντή ν' απαντήσειστην επιστολή τωνδικηγόρων του. Πέ ραν τούτου,ο Διευθυντής απάντησε,έστω και καθυστερημένα, στην εν λόγω επιστολή μετά την καταχώρηση της προσφυγής, και ο αιτητής ούτε απέδειξε ούτε ισχυρίστηκε ότι έχει υποστεί οποιαδήποτεζημιά,ωςαποτέλεσμα τηςπαράλειψηςαυτής. 10 15 Ο Αιτητής δενέχειέννομο συμφέρον αναφορικά μετη θεραπεία (Β) της προσφυγής τουκαι το επί του προκειμένου αίτηματου δεν μπορεί ναπροωθηθεί. 20
- Οιγενικές αρχέςτουδιοικητικούδικαίουεπιτρέπουν,κάτωαπό ορισμένες προϋποθέσεις,την ανάκλησηαπότηΔιοίκηση παρά νομων αποφάσεωντης,ευμενών γιατοδιοικούμενο,όπωςείναι ηπαρούσα. ΗΔιοίκηση οφείλει ναπροβεί στην ανάκλησημέσα 25 σε εύλογοχρόνο,ώστενα μην εμπεδώνεται στο μεταξύη ευμε νήςγιατονπολίτηκατάστασηπουέχειδημιουργηθεί καιναμην εκθεμελιώνεται η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των διοικούμε νων στη Διοίκηση, ώς αποτέλεσμα της ανάκλησης διοικητικών πράξεων, μετά απόπαρέλευση μακρούχρόνου απότην έκδοση 30 τους. Ηπροϋπόθεση αυτήτης ενέργειας της Διοίκησης μέσα σε εύλογοχρόνο,δεν υφίσταται,ανο διοικούμενοςπαραπλάνησε τηΔιοίκηση στη λήψη της παράνομηςαπόφασηςτης ήανλόγοι δημόσιου συμφέροντος επιβάλλουν την ανάκλησητης, ανεξάρ τητα απότο χρόνο πουέχειπαρέλθει. 35 Το Δικαστήριο διατηρεί τις αμφιβολίες του κατά πόσο η από φαση στην υπόθεσηProusi (ανωτέρω)έχεικαταστήσειαυτόμα τα παράνομες, και μάλιστα εξ υπαρχής, τις αποφάσειςτου Δι ευθυντή μετις οποίες είχαν ταξινομηθεί,για σκοπούς κοινωνικών ασφαλίσεων, στην κατηγορία του μισθωτού, πρόσωπα εργοδοτούμενα απόεταιρείαπεριορισμένης ευθύνης,ταοποίαεί ναι μέτοχοι και/ήδιευθυντές στην εργοδότρια εταιρεία, χωρίς να προηγηθεί έρευνα γιαναδιαπιστωθούν οι ιδιαίτερεςσυνθή2368 40 4ΧΛΛ. 5 10 -- — 15 20 25 30 Τσουρήςν. Δημοκρατίας κες και οι όροι εργοδότησης στην κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Όμως,δενεπιβάλλεταινααποφασίσεικατάπόσοηπρώτηαπό φασητουΔιευθυντήγιατονΑιτητή,ημερομηνίας 3/7/1978,είναι παράνομη ή όχι, εφόσον, όπως και να έχουν τα πράγματα, ο χρόνος που παρήλθε μεταξύ 3/7/1978, και 15/2/1991 που "ανα κλήθηκε" η "παράνομη"απόφαση, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως εύλογος κάτωαπόοποιεσδήποτε συνθήκες. Ούτε ο χρόνος που παρήλθε μεταξύ της έκδοσης της απόφασης στην υπόθεση Prousi το 1988 καιτηςέκδοσηςτηςπροσβαλλόμενης απόφασης μπορεί να θεωρηθεί ως εύλογος. Επιπρόσθετα, δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι ο Αιτητής παραπλάνησε το Διευθυντή στηλήψη της "ανακληθείσας"απόφασης.Υπάρχει, εντούτοις, ισχυρισμός ότι η ενέργεια του Διευθυντή είναι νόμιμη επειδή επιβάλλετο - απότοδημόσιο_συμφέρον. Δεν χωρεί επίκληση λόγων δημοσίου συμφέροντος στην παρούσα υπόθεση? Αν,όμως,-ενδεικνύεται να λεχθεί οτιδήποτε γιαδημόσιο συμφέρον στην παρούσα υπό θεση,ηπροσβαλλόμενη απόφαση,ανδεν θίγει,σίγουρα δενεξυ πηρετεί τοκαλώς νοούμενο δημόσιο συμφέρον. Γιατουςπιοπάνωλόγους,κρίνεται ότι οιγενικές αρχέςτουδι οικητικούδικαίου,πουεπικαλείταιοΔιευθυντής,δενπαρέχουν το απαιτούμενονομικό έρεισμα γιατην επίδικηαπόφαση του.
- Ενόψειτουγεγονότος ότιδενπροβλήθηκεποτέισχυρισμός ότι, μετάτην έκδοσητης πρώτης απόφασης, ημερομηνίας 3/7/1978, επεσυνέβησανοποιαδήποτενέαγεγονότα,ήότι έχειπεριέλθει σε γνώσητου Διευθυντή η ύπαρξηγεγονότων που τότε δεν είχε πληροφορηθεί, αποκλειστική δε αιτία, για την οποίαο Διευθυ ντήςπροέβηστην επίδικηαναθεώρηση,υπήρξεηέκδοση απότο Ανώτατο Δικαστήριο της απόφασης στην υπόθεση Prousi, η απάντησηστο ερώτημακατάπόσο,στην παρούσαυπόθεση,συ ντρέχει ήόχι ηεν λόγω προϋπόθεσητου Αρθρου 76
(4),εξαρτά ται αποκλειστικά από την ερμηνεία που πρέπει να δοθεί στη φράση"νέα στοιχεία", στο κείμενο του εν λόγω Αρθρου. 35 40 Στο χώρο του διοικητικού δικαίου,η λέξη "στοιχεία" χρησιμο ποιείταικατάτρόποπουαναφέρεταιπάντοτεκαιαποκλειστικά σε πραγματικάγεγονότα και όχι σε απόψεις ή συμπεράσματα νομικής φύσεως ή σε περιεχόμενο νομοθετικών προνοιών ή στην ερμηνείανομοθετικών προνοιών ήενγένει στο ισχύον δί καιο.Η οποιαδήποτεδιαφοροποίησηστηνομολογιακήερμηνεία του όρου "εργοδότουμένος", όπως απαντάται στον περίΤερμα τισμού Απασχολήσεως Νόμο,ηοποίαεπήλθε μέσα στο 1988, με την έκδοση της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην 2369 Τσουρήςν.Δημοκρατίας
(1993)υπόθεσηProusi, τηνοποίαεπικαλείταιοΔιευθυντής, δενσυνι στά "νέο στοιχείο"μέσαστηνέννοιατουΑρθρου76
(4), του πε ρί ΚοινωνικώνΑσφαλίσεωνΝόμου (Ν.41/80). Στηνπαρούσαυπόθεση,οΔιευθυντήςενήργησεκαθ'υπέρβαση εξουσίας, καθόσον ηπροσβαλλόμενη απόφαση του,ημερομη νίας29/10/1990,είναιπροϊόννομικήςπλάνης. 5 Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειμε£75έξοδα. 10 Αναφερόμενεςυποθέσεις: ChriswdoulidesandOthers v.Republic
(1985)3C.L.R. 357, 15 AntoniouandSons v. Nicosia Municipality
(1986)3C.L.R. 2640, Kyriakidesv.Republic, 1R.S.C.C. 66, Ιακωβίδηςv.Δημοκρατίας
(1992)4ΑΛΛ.4012, Yiangou v.Republic
(1976)3C.L.R. 101, 20 Prousiv. RedundantEmployeesFund
(1988)1C.L.R. 363, ΠαύλουκαιΆλλοςv.Δημοκρατίας
(1991)4ΑΛΛ. 4231, 25 Παυλίδουν.Δημοκρατίας
(1992)4ΑΛΛ.
- Προσφυγή. 30 Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' α>ν ηαίτηση με την οποία ο αιτητής κατατάσσετο στην κατηγορία τα>ναυτοτε λούςεργαζομένωνκαιτης παράλειψηςτουςνααπαντήσουν στην Ένσταση του αιτητή. 35 Λί. Παπαπέτρον, για τον Αιτητή. Ε. Παπακνριακον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας για τους Καθ' ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. ΠΟΠΑΤΖΗΣ, Δ.: Με την προσφυγήτου αυτήοΑιτητήςζητά τις ακόλουθεςθεραπείες: 2370 40 4ΑΑΔ. 5 10 15 20 25 Τσουρήςv. Δημοκρατίας Πογιατζής, Λ. "Α)Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η απόφαση ή και η πράξη των καθ' ων η αίτηση η οποία περιέχεται στην επιστολή ημερομηνίας 29/10/90 (Τεκμήριο Α) σύμφωνα με την οποία ο αιτητής κατατάσσεται στην κατηγορία τωναυτοτελώς εργαζομένων για σκοπούς της Νομοθεσίας Κοινω νικών Ασφαλίσεων είναι άκυρηκαι παράνομηκαι χωρίς κανένανομικό αποτέλεσμα. Β)Δήλωσητου Δικαστηρίου ότι ηπαράλειψητων καθ'ων η αίτησηνααπαντήσουν στην ένσταση του αιτητήημερομη νίας 30/11/90εναντίον της πιο πάνωαπόφασηςτων καθ' ων ηαίτηση είναι άκυρηκαιπαράνομη." -ΟΑιτητής είναιέναςαπότουςμετόχουςκαιδιευθυντέςτηςεταιρείαςTsourisConstructions & Estates ϋΓτΰΐεάΓΟ^μδνάδικοί'άλλοι— μέτοχοι τηςεταιρείας είναι οι αδελφοί του ΑιτητήΝίκοςκαιΓιαν νάκης.Καθέναςαπότουςτρεις μετόχουςδιαθέτει 16.667μετοχές. Στις 3/7/1978 ο Διευθυντής τουΤμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (εφεξής ο "Διευθυντής") αποδέχτηκε την εγγραφήτου ALτητήγια σκοπούς Κοινωνικών Ασφαλίσεων, στην κατηγορίατων μισθωτών,ως εργοδοτούμενου της πιοπάνωεταιρείας.Έκτοτεη ΔημοκρατίαεισέπραττεαπότονΑιτητήκαι/ήτηνεργοδότριαεται ρεία του εισφορές στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων με βάση τηνπιοπάνω κατάταξητουΑιτητήως μισθωτού. Στις 29/10/1990ο Διευθυντής απέστειλε στον Αιτητήτην πω κάτωτυποποιημένη επιστολή: 30 "Μέχρι τώραήσαστε ασφαλισμένος στο Σχέδιο Κοινωνι κώνΑσφαλίσεων ως μισθωτό πρόσωπουπότην ιδιότητασας ως διευθυντής της εταιρείαςTsouris Constructions & Estates Ltd,αρ. Μητρώου
- 35 Ύστερα από έρευνα που διξήχθηκε από το Τμήμα μας πρόσφατα, διαπιστώθηκε ότι σύμφωνα με τις πρόνοιες της νομοθεσίας Κοινωνικών Ασφαλίσεων η ασφάλιση σας για την πιο πάνωαπασχόληση εμπίπτει στην κατηγορία τουαυ τοτελώς εργαζόμενου και όχι του μισθωτού προσώπου. Για το λόγο αυτόαπό3/7/78 έχετεκαταταγείστην κατηγορίατων αυτοτελώς εργαζομένων γιασκοπούς τηςνομοθεσίας Κοινω νικών Ασφαλίσεων. 40 Η απόφασηγια μετατροπή της ασφάλισης οφείλεται στο 2371 Πογιατζής,Δ. Τσουρήςν.Δημοκρατίας
(1993)γεγονός ότι μεταξύσαςκαιτηςπιοπάνωεταιρείαςδενυπάρ χει σχέσηεργοδότη/εργοδοτουμένου γιατί: (ι)ηιδιότητασαςως μετόχουκαιδιευθυντήτηςεταιρείας Tsouris Constructions & Estates Ltd σαςπαρέχειτηδυνατότητα άσκησηςόλων ήτωνπερισσοτέρων εξουσιών που σχετίζονται με τηλειτουργία της, και (LI) δεν υπόκειστε σε οποιοδήποτε ουσιαστικό έλεγχο ή εποπτεία σε σχέσημετηνάσκησητωνκαθηκόντωνσας ως διευθυντής τηςπιοπάνω εταιρείας." 5 10 Στις 30/11/1990οι δικηγόροι του Αιτητή απέστειλαν στο Δι ευθυντήτηνπιοκάτωεπιστολή: 15 "Κατ' εντολήτου πιο πάνωπελάτη μας αναφερόμαστεστην επιστολή σαςημερομηνίας29/10/90με την οποίαμεταξύάλ λων τον πληροφορείτε ότι από 3/7/88 τον έχετεκατατάξει στην κατηγορία των αυτοτελώς εργαζομένων για σκοπούς της νομοθεσίας Κοινωνικών Ασφαλίσεων. 20 Επιθυμούμενα σαςπληροφορήσουμε ταεξής: 1) Οπιο πάνωπελάτηςμαςήτανένας μόνο εκτων μετόχων και διευθυντών της εταιρείαςκαι δεν είχε από μόνος του 25 την δυνατότητα άσκησηςόλων ήτωνπερισσοτέρων εξου σιών που σχετίζονται με τηνλειτουργία της. 2) Ανεξάρτητα και χωρίς επηρεασμό των πιο πάνωοπελά της μας ενεργούσε πράγματι σαν εργοδοτούμενος της εταιρείας καθ'όλο τον ουσιώδη χρόνο και υπόκειτοπά ντοτε στον έλεγχοκαιτις οδηγίες των αρμοδίωνοργάνων τηςεταιρείας. 30 3) Εν πάση περιπτώσει η υπηρεσία σας από την πιο πάνω 35 ημερομηνία μέχρι καιτις 29/10/90απεδέχθητις εισφορές τουπελάτημαςως εργοδοτουμένουτης εταιρείαςμεαπο τέλεσμα να δημιουργηθεί άνευαμφισβητήσεως μακρά νο μικήκατάστασηηοποίαδεν είναιδυνατόναανακληθείμε την προλεγόμενη επιστολή σας. 40 Για τους πιο πάνωλόγους σας καλούμε να επεξηγήσετε την προλεγόμενη απόφασησαςώστεοπελάτης μαςναθεωρείταιως εργοδοτούμενος τηςεταιρείας. 2372 4 Α-Α^. Τσουρής v. Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. Αναμένοντας την επείγουσα απάντηση σας." 5 10 15 Μέχρι τις9/1/1991 πουκαταχωρήθηκεηπαρούσαπροσφυγή, ο Αιτητής δεν είχε λάβει απότο Διευθυντή οποιαδήποτε απάντηση στην πιο πάνωεπιστολή του. Μεταγενέστερα, και συγκε κριμένα στις 15/2/1991,ο Διευθυντής απέστειλε στους δικηγό ρους τουΑιτητήτην ακόλουθη επιστολή: "Αναφέρομαι στην επιστολή σας ημερομηνίας 30.11.90 σχετικά μεαπόφασημαςημερομηνίας29.10.90γιακατάταξη τουπιοπάνωπελάτησαςστην κατηγορίατων αυτοτελώς ερ γαζομένων για σκοπούς της νομοθεσίας Κοινωνικών Ασφα λίσεων,καισας πληροφορώ ταπιοκάτω: Η απόφαση~μας~ημερομηνίας-29/10/90 περιέχει-επαρκή στοιχεία καιπληροφορίες μεβάσητις οποίεςέγινεηκατάτα ξητουπελάτησαςστην κατηγορίατων αυτοτελώς εργαζομέ νων, ώστε να μην τίθεται θέμα είτε πρόσθετων επεξηγήσεων είτε αναθεώρησηςτης. 20 Ανεξάρτητα απότα πιο πάνω, αντιλαμβάνομαιότι ο πε λάτης σας προσέφυγε ήδη στο Ανώτατο Δικαστήριο σχετικά μετηναπόφαση μας,γι' αυτόκαι ηθέση μαςπάνωστοθέμα θα εκτεθεί περαιτέρωενώπιον του Δικαστηρίου." 25 30 35 40 Θα εξετάσω σε πρώτο στάδιο το παραδεκτότης προσφυγής όσον αφοράτην παράλειψη του Διευθυντή να απαντήσειγρα πτώς στην πιο πάνω επιστολή των δικηγόρων του Αιτητή μέσα στην προθεσμία των 30 ημερών που ορίζει το άρθρο29 τουΣυντάγματος. Οεπίτουπροκειμένου ισχυρισμός τηςευπαίδευτης δικηγόρου του Διευθυντή είναι ότι, κάτω από τις περιστάσεις τηςπαρούσαςυπόθεσης στις οποίες έχωήδη αναφερθεί,ο Αιτητής δεν έχειτο απαιτούμενοαπότο άρθρο 146.2 του Συντάγμα τος έννομο συμφέρον καιηπροσφυγήτου,στο βαθμόπου αφοράτην προσβαλλόμενη με το αιτητικό (Β) παράλειψη,είναι, ως εκτούτουαπαράδεκτη. Η πιο πάνω θέση της δικηγόρου του Διευθυντή είναι ορθή. Εφόσον ο Αιτητής προσβάλλει επίσης την ουσία του θέματος, δενμπορεί ναπροσβάλει ταυτόχρονακαιτηνπαράλειψητουΔι ευθυντήν' απαντήσει στην επιστολή των δικηγόρων του.Πέραν τούτου, οΔιευθυντής απάντησε, έστω καικαθυστερημένα, στην εν λόγω επιστολή μετά την καταχώρηση της προσφυγής,και ο Αιτητής ούτε απέδειξε ούτε ισχυρίστηκε ότι έχειυποστεί οποια2373 Πογιατζής,Δ. Τσουρήςν.Δημοκρατίας
(1993)δήποτε ζημιά ως αποτέλεσμα της παράλειψης αυτής. Σχετικές επί τουθέματος είναι οι υποθέσεις Christodoulides and Others ν Republic
(1985)3 C.L.R. 357, Cbrysanthos Antoniou and Sons v. Nicosia Municipality
(1986)3 C.L.R. 2640, Pbedias Kyriakides νRepublic, 1R.S.C.C 66, καιΛάσοςΙακωβίδης v. Δημοκρατίας(\992)4 Α.Α.Δ. 4012. 5 Ο Αιτητής δεν έχει έννομο συμφέρον αναφορικάμε τηθερα πεία (Β) της προσφυγής τουκαιτο επί του προκειμένουαίτημα του δεν μπορεί ναπροωθηθεί. Αναφορικά μετην ουσίατουθέματος, οι προβαλλόμενοι λόγοι ακύρωσης της απόφασης που αποτελεί το αντικείμενο της παρα γράφου (Α) τουαιτητικούτης προσφυγής,περιλαμβάνουν ισχυρι σμόότιαυτήείναιπροϊόννομικήςπλάνηςκαιυπέρβασηςεξουσίας. Θα εξετάσω τον ισχυρισμό για νομική πλάνη της Διοίκησης έχοντας ως αφετηρίατηθέση τουΔιευθυντή, όπως τέθηκε ενώ πιον μου απότην ευπαίδευτηδικηγόρο του. Η θέση αυτή είναι ότιηπροσβαλλόμενη απόφασηέχειωςνομικό έρεισμα,αφ' ενός, τις γενικές αρχές του διοικητικού δικαίουγια ανάκληση παρά νομων διοικητικών πράξεων και,αφ' ετέρου, την πρόνοια του άρθρου 76
(4)του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου του 1980 (Νόμος αρ.41/80). 10 15 20 25 Οι γενικές αρχές του διοικητικού δικαίουεπιτρέπουν,κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, την ανάκληση από τη Διοίκηση παράνομων αποφύσεων της,ευμενών για το διοικούμενο, όπως είναι ηπαρούσα.ΗΔιοίκηση οφείλει ναπροβεί στην ανάκληση μέσα σε εύλογο χρόνο, ώστε να μην εμπεδώνεται στο μεταξύ η 30 ευμενήςγιατον πολίτηκατάστασηπουέχειδημιουργηθεί καινα μην εκθεμελιώνεται η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των διοι κούμενων στη Διοίκηση, ως αποτέλεσμα της ανάκλησηςδιοικη τικώνπράξεωνμετάαπόπαρέλευσημακρούχρόνουαπότηνέκ δοσητους. Ηπροϋπόθεση αυτήτηςενέργειας τηςΔιοίκησης μέ- 35 σα σε εύλογο χρόνο δεν υφίσταταιανοδιοικούμενος παραπλά νησε τη Διοίκηση στη λήψητης παράνομηςαπόφασηςτης ήαν λόγοι δημόσιου συμφέροντος επιβάλλουν την ανάκληση της, ανεξάρτητα από το χρόνο που έχει παρέλθει. Σχετική επί του προκειμένου είναι η υπόθεση Nicolas Yiangou ν Republic 40
(1976)3 C.L.R. 101 καιταΠορίσματαΝομολογίας τουΣυμβου λίου Επικρατείας,1929-1959, στις σσ.201-204. Η δικηγόρος του Διευθυντή εισηγήθηκε ότι ηπρώτη απόφα2374 4ΑΛΛ. 5 10 Τσουρήςν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. ση του Διευθυντή,ημερομηνίας 3/7/1978,ήταν εξ υπαρχής πα ράνομηκαι ότι ηπαρανομία διαπιστώθηκεως αποτέλεσμα της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεσηProusi ν. Redundant Employees Fund
(1988)1 C.L.R. 363, στην οποία ερμηνεύτηκε οόρος "εργοδοτούμενος" στοκείμενοτουπερίΤερ ματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967 (Νόμος αρ.24/67), όπως τροποποιήθηκεαπότο Νόμοαρ. 67/72,και οριοθετήθηκε ηνομικήσχέσηεργοδότηκαιεργοδοτουμένου. Εισηγήθηκεακό μα ότι ο Διευθυντής είχευποχρέωση να εφαρμόσει την εν λόγω απόφασητουΑνωτάτουΔικαστηρίουκατ'αναλογίακαιστηνπε ρίπτωση ταξινόμισης ασφαλιζόμενου ως μισθωτού για τους σκοπούςτηςπερί Κοινωνικών ΑσφαλίσεωνΝομοθεσίας. - -- Διατηρώτιςαμφιβολίεςμουκατάπάσοηαπόφασηστηνυπό15 θέσηProusi (ανωτέρω) έχει καταστήσει αυτόματα παράνομες, και μάλιστα εξ υπαρχής,τις αποφάσεις του Διευθυντή με τις οποίες είχαν ταξινομηθεί, για σκοπούς κοινωνικών ασφαλίσε ων, στην κατηγορία του μισθωτού, πρόσωπα εργοδοτούμενα από εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, τα οποία είναι μέτοχοι 20 και/ή διευθυντές στην εργοδότρια εταιρεία,χωρίς ναπροηγηθεί έρευναγιαναδιαπιστωθούνοι ιδιαίτερες συνθήκες και οι όροι εργοδότησης στην κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Όμως,δεν επι βάλλεται νααποφασίσωκατάπόσοηπρώτηαπόφασητουΔιευ θυντή για τον Αιτητή, ημερομηνίας 3/7/1978,είναι παράνομη ή 25 όχι, εφόσον,όπωςκαιναέχουνταπράγματα,οχρόνος πουπα ρήλθε μεταξύ 3/7/1978και 15/2/1991 που "ανακλήθηκε"η"πα ράνομη" απόφαση, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως εύλογος κάτω απόοποιεσδήποτεσυνθήκες. Ούτεοχρόνος πουπαρήλθε μετα ξύ της έκδοσης της απόφασηςστην υπόθεσηProusi (ανωτέρω) 30 το 1988 καιτηςέκδοσης τηςπροσβαλλόμενης απόφασης μπορεί να θεωρηθεί ως εύλογος. Επιπρόσθετα,δενυπάρχει ισχυρισμός ότι ο Αιτητής παραπλάνησετο Διευθυντή στη λήψη της "ανα κληθείσας" απόφασης. Υπάρχει, εντούτοις, ισχυρισμός ότι η ενέργεια του Διευθυντή είναι νόμιμη επειδή επιβάλλετο απότο 35 δημόσιο συμφέρον. Δενομίζω ότι χωρεί επίκληση λόγωνδημο σίουσυμφέροντος στην παρούσαυπόθεση.Αν, όμως, ενδείκνυεται να λεχθεί οτιδήποτε για δημόσιο συμφέρον στηνπαρούσα υπόθεση,θαέλεγαότιηπροσβαλλόμενηαπόφασηανδεθίγει,σί γουρα δεν εξυπηρετεί τοκαλώςνοούμενο δημόσιο συμφέρον. 40 Γιατουςπιοπάνωλόγους,κρίνωότι οιγενικές αρχέςτουδι οικητικού δικαίουπου επικαλείται ο Διευθυντής δενπαρέχουν το απαιτούμενονομικό έρεισμα γιατην επίδικηαπόφασητου. 2375 Πογιατζής,Δ. Τσονρήςν.Δημοκρατίας
(1993)Το διαζευκτικό σκέλος της εισήγησης της ευπαίδευτηςδικη γόρου του Διευθυντή ως προς τη νομική βάση της προσβαλλό μενης απόφασης,αφοράτην πρόνοια του εδαφίου
(4)τουάρ θρου 76 του Νόμουαρ.41/80, ηοποίαέχει ως εξής: 5 "76
(4)ΟΔιευθυντής δύναταινααναθεωρήσει τηνδυνάμει του παρόντος άρθρου εκδοθείσαν απόφασιν αυτού εν η περι πτώσει ήθελον περιέλθει ειςγνώσιν αυτούνέα στοιχεία" Η πιο πάνωνομοθετική πρόνοιασυναντάταιστο Μέρος VII τουΝόμουαρ.41/80, πουέχει τίτλο "Εξετάσεις Απαιτήσεων και Επίλυσίς Διαφορών",παρέχειδεστοΔιευθυντήεξουσίαναανα θεωρήσει απόφασητουπουέχειεκδώσει δυνάμειτουάρθρου76. Τοάρθροαυτόέχει επίσης ταακόλουθαάλλα τρία εδάφια: 10 15 "76
(1)Εάνήθελεπροκύψει οιονδήποτε των ακολούθωνζητη μάτων,ήτοι(α) εάνοιαδήποτεαπασχόλησις ήκατηγορίααπασχολήσεως είναι ήθακαταστήασφαλιστέα- 20 (β) εάνπρόσωπον τι είναι ήήτο μισθωτόν (γ) εάνπρόσωπον τι είναι ήήτο αυτοτελώς εργαζόμενον 25 (δ) ποιος είναι ήήτο ο εργοδότης μισθωτού τινός(ε) εάνδυνάμει του άρθρου4, του άρθρου 12 ήτουάρθρου 15 είναι καταβλητέαι εισφοραί υπό προσώπου τινός ή αναφορικώςπρος τούτο- 30 (στ)περί των ασφαλιστέων αποδοχών αίτινες δέον να ληφθώσιν υπ'όψιν διάτους σκοπούς τουπαρόντος Νόμου(ζ) εάνκατεβλήθηεισφοράυπόπροσώπουτινός ήαναφορι- 35 κώς προς τούτοδι' οιανδήποτεπερίοδον εισφορών ή εάν επιστώθησαν ασφαλιστέοι αποδοχαίυπέραυτούδιάτην τοιαύτην περίοδον (η) περί της ορθής ημερομηνίας γεννήσεως ησφαλισμένου* (θ) περί κατατάξεωςαυτοτελώς εργαζομένου ειςεπαγγεματικήν κατηγορίαν ή περί του τόπου απασχολήσεως αυ τού, τούτο επιλύεται, τηρουμένων των διατάξεων του 2376 40 4ΑΛΛ. Τσουρήςν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. παρόντος άρθρου,υπό του Διευθυντού. 5 10 15 20
(2)ΟΔιευθυντής δύναταιπρινηεπιλύσειοιονδήποτεζήτη μα δυνάμει του παρόντος άρθρου να διορίση οιονδήποτε εκ των παράτωΥπουργείω Εργασίαςκαι Κοινωνικών Ασφαλί σεωνυπηρετούντωνΛειτουργώνπροςδιεξαγωγήν ερεύνηςπε ρίτοζήτηματούτο,οούτωδεδιορισθείς δύναταινααπαίτηση διά κλήσεως παρ' οιουδήποτε προσώπου όπως παραστή εις την διεξαγωγήν τηςτοιαύτης ερεύνης,δώση μαρτυρίανήπροσκομίση έγγραφαευλόγως κρινόμεναωςαναγκαίαδιάτηνδιε ξαγωγήν της ερεύνης.
(3)Πας όστις κατάτην.κρίσιν του Διευθυντού ή τουδυνάμει του εδαφίου
(2)διοριζομένου προσώπου,κέκτηταιOLονδήποτε συμφέρον εις ζήτημαόπερ τυγχάνειεπιλύσεως δυ νάμει τουπαρόντοςάρθρου,δικαιούται(α)ναπαρίσταταικαιτυγχάνηακροάσεωςκατάτηνδιεξαγωμένην σχετικώς προς το τοιούτο ζήτημα έρευναν και (β)όπως λάβη αντίγραφον της επί του ζητήματος τούτου αποφάσεωςτουΔιευθυντού ωςκαιτοαιτιολογικόν της τοιαύτηςαποφάσεως." 25 30 35 Παρόλοπουτο θέμαδεν έχει εγερθεί καιδεν έχει,ως εκτού του,συζητηθεί ενώπιον μου,διερωτώμαι κατάπόσοηαπόφαση, ημερομηνίας 3/7/1978, ηοποίααναθεωρήθηκεαπότο Διευθυντή μετην προσβαλλόμενη απόφασητου,εκδόθηκεδυνάμειτουάρθρου 76, ώστε να παρέχεται στο Διευθυντή η ευχέρεια να την αναθεωρήσει, σύμφωνα με το εδάφιο
(4)του εν λόγωάρθρου. Εφόσο, όμως, και οι δυο πλευρές συμφωνούν ότι ο Διευθυντής ενήργησεδυνάμειτου άρθρου76
(4)καιηδιαφωνίατουςπεριο ρίζεται αποκλειστικά στο κατάπόσο συντρέχει ήόχι η προϋπόθέση που θέτει η διάταξη αυτή, σύμφωνα με την οποία νόμιμη αναθεώρηση προηγούμενης απόφασης μπορεί να γίνει από το Διευθυντή μόνοστηνπερίπτωσηπουπεριέρχονται σεγνώσητου "νέαστοιχεία", θαπεριοριστώ, στο παρόνστάδιο,στην εξέταση τουθέματος όπως αυτόέχει εγερθεί και συζητηθεί. 40 Εν όψει του γεγονότος ότι δεν προβλήθηκε ποτέ ισχυρισμός ότι, μετά την έκδοση της πρώτης απόφασης, ημερομηνίας 3/7/1978, επεσυνέβησαν οποιαδήποτε νέα γεγονότα, ή ότι έχει περιέλθει σε γνώσητουΔιευθυντή ηύπαρξηγεγονότων πουτό2377 _ Πογιατζής,Δ. Τσουρήςν.Δημοκρατίας
(1993)τε δεν είχε πληροφορηθεί, αποκλειστική δεαιτία,για τηνοποία οΔιευθυντής προέβη στην επίδικη αναθεώρηση,υπήρξε ηέκδο ση από το Ανώτατο Δικαστήριο τηςαπόφασης στην υπόθεση Prousi (ανωτέρω), ηαπάντηση στο ερώτημα κατά πόσο, στην παρούσα υπόθεση, συντρέχει ήόχιηενλόγω προϋπόθεση του 5 άρθρου 76
(4), εξαρτάται αποκλειστικά από την ερμηνείαπου πρέπειναδοθεί στηφράση"νέαστοιχεία" στοκείμενο τουενλό γω άρθρου.Τοθέμα,μετην παρούσαμορφήτου,ηγέρθηκεστο παρελθόνκαιαντιμετωπίστηκε κατά τον ίδιο τρόποστις υποθέ σεις ΜιχαήλΠαύλουκαιΆλλοςν.Δημοκρατίας
(1991)4Α.Α.Δ. 10 4231 καιΚωνστάντιαΠανλίδου ν.Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ. 4654). Παραθέτωτο ακόλουθο απόσπασμα από τηναπόφαση στην πρώτη απότιςπιο πάνωδυο υποθέσεις: 'Το νέοστοιχείο που προέκυψε, σύμφωνα μετοδικηγόρο τηςΔημοκρατίας,καιτοοποίοέδωσελαβή στην αναθεώρηση της απόφασηςτού 1979, έντεκα περίπουχρόνια μετάτηλήψη της, ήτανηερμηνεία πουδόθηκε στον όρο "εργοδοτούμενος" βάσει του ΠερίΤερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του1967 (Ν.24/67όπως τροποποιήθηκεαπότοΝ.67/72)στην Prousi ν. Redundant Employees Fund
(1988)1C.L.R. 363, όπου απο φασίστηκε ότι ησχέσηεργοδότηκαιεργοδοτούμενου προϋπο θέτει την άσκηση ελέγχουκαι εποπτείαςαπότον πρώτο στην εκτέλεσηκαιδιεκπεραίωσητης εργασίαςτουδευτέρου. Η ίδια σχέσηπρέπει ναυφίσταται,όπως εισηγήθηκε, γιατηνταξινόμησηασφαλιζομένουωςμισθωτούβάσειτουΝ.41/80.Συνεπώς ηερμηνεία που υιοθετήθηκε στην Prousi (ανωτέρω)ανάτρεψε το βάθρο της κατάταξηςτων αιτητώνως μισθωτών, γεγονός πουσυνιστούσενέο στοιχείο καιστοιχειοθετούσε τιςπροϋπο θέσειςγιατηναναθεώρησητης απόφασηςτου 1979. Εξομοιώνεται μετηνεισήγηση αυτήηδικαστικήερμηνεία νομοθετικών διατάξεων μενέοστοιχείο οπότανηαναθεώρηση στην οποία προέβηοΔιευθυντής ήτανδικαιολογημένη. 15 20 25 30 Νέοστοιχείο στοπλαίσιοτουάρθρου76
(4)τουΝ.41/80συ- 35 νιστά γεγονός υπαρκτόαλλάάγνωστο στο Διευθυντή κατάτο χρόνο λήψης της αρχικήςαπόφασηςήγεγονός που προέκυψε μεταγενέστερα καιτείνει νααναμορφώσει προϋπάρχουσακα τάστασηπραγμάτων.Ηαλλαγήτηςαντίληψηςωςπροςτιςσυ νέπειες τουνόμου δεν συνιστά νέο στοιχείο. Ονόμος υφίστα- 40 το,ότιάλλαξε είναι ηεκτίμηση τωνεπιπτώσεων του.Προκύ πτει ότι οΔιευθυντής άσκησε την εξουσία πουτουπαρέχειτο άρθρο 76
(4)χωρίς την στοιχειοθέτηση της απαραίτητηςπροϋ πόθεσης,δηλαδήχωρίς ναανακύψεινέο στοιχείο το οποίονα 2378 4ΑΛΛ Τσουρήςν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. δικαιολογεί τηναναθεώρησηπρογενέστερης απόφασης." 5 10 20 Στο χώρο του διοικητικούδικαίου,ηλέξη "στοιχεία" χρησι μοποιείται κατά τρόπο που αναφέρεταιπάντοτε και αποκλειστικά σε πραγματικά γεγονότα και όχι σε απόψεις ήσυμπερά σματανομικής φύσεωςήσεπεριεχόμενο νομοθετικώνπρονοιών ήστηνερμηνείανομοθετικώνπρονοιώνή ενγένειστο ισχύονδί καιο.Ηοποιαδήποτεδιαφοροποίησηστηνομολογιακήερμηνεία του όρου "εργοδοτούμενος", όπως απαντάται στον περίΤερμαησμού Απασχολήσεως Νόμο,ηοποία επήλθε μέσα στο 1988 με την έκδοσητηςαπόφασηςτουΑνωτάτου Δικαστηρίουστηνυπό θεση Prousi (ανωτέρω), την οποία επικαλείται ο Διευθυντής, δεν συνιστά "νέο στοιχείο" μέσα στην έννοια του άρθρου 76
(4)τουπερί Κοινωνικών ΑσφαλίσεωνΝόμου. Στηνπαρούσαυπόθεσηκαιγιατουςλόγουςπουέχωαναφέρει πιοπάνω,οΔιευθυντής ενήργησεκαθ' υπέρβαση εξουσίας, καθόσοηπροσβαλλόμενηαπόφασητου,ημερομηνίας29/10/1990,είναι προϊόν νομικής πλάνης. Κηρύσσεται, ως εκ τούτου, άκυρηκαι χωρίςκανένανομικόαποτέλεσμα. Εναντίον των Καθ'ων ηΑίτησηεπιδικάζεταιποσό £75 ένα ντι των εξόδων του Αιτητή. 25 Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται με£75,- έναντι εξόδωντον αιτητή. 2379