(1993)27 Οκτωβρίου, 1993 [ΠΟΠΑΤΖΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΡΣΑΡΟΣ, Αιτητής, ν. ΑΡΧΗΣ ΛΙΜΕΝΩΝ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 667/91) Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο — Αίτηση για προσαγωγή μαρτυρίας υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων— Κανονισμοί 10
(2)και 19 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικα στηρίου 1962— Προϋποθέσεις — Ημαρτυρία να είναι σχετική με συγκεκριμένα επίδικα θέματα, που προβάλλονται στην προσφυγή. 5 Στηνπροσφυγή αυτή,οαιτητήςκαταχώρησε αίτησημετην οποία ζήτησεάδειααπότοΔικαστήριογιαπροσαγωγήμαρτυρίας,υπόμορ φήενόρκων δηλώσεων,προςυποστήριξητηςπροσφυγής του. 10 ΤοΑνώτατοΔικαστήριοαπορρίπτονταςτηναίτησηαποφάσισεότι: OL αρχές πουδιέπουντηνάσκησητης ευρείας διακριτικήςεξου σίας,ως προς τα αποδεικτικά μέσα,πουπαρέχεταιστο Δικαστήριο απότους Κανονισμούς 10
(2)και 19,τουΔιαδικαστικού Κανονισμού 15 του Αναιτάτου ΣυνταγματικούΔικαστηρίου, 1962, έχουνεπαναλη φθείπρόσφατασετρεις διαδοχικές αποφάσεις στις υποθέσεις Λέλλα Χριστοδονλον ν. Δημοκρατίας, Sunrise Industry Clothing Ltd v. Δημοκρατίαςχαι Στυλιανός Αχάμας ν.Δημοκρατίας. Ηθεώρησητων γεγονότων στην παρούσαυπόθεση,κάτωαπότο φωςτωνπιοπάνω 20 νομικών αρχών, οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η προτεινόμενη να προσαχθεί μαρτυρία,ως προςτους λόγους που,κατάτηγνώμητου Διευθυντή Εκμετάλλευσης της Αρχής κ. Μαυρόγιαγκου,ηΑρχή δεν τονκάλεσε ναπαραστείκαιναδιατυπώσειαπόψεις,δενείναι σχετι κήμεοποιοδήποτεεπίδικοθέμα, εφόσονδενυπάρχειισχυρισμός ότι 25 ηΑρχή είχε υποχρέωσηνατονκαλέσει καιναλάβει υπόψητις από2446 4Α.Α.Δ. 5 10 15 Κουρσάρος ν.ΑρχήςΛιμένων Κύπρου ψεις του.Ασχετηείναι,κατάτηνκρίση τουΔικαστηρίου,καιημαρ τυρία που προτείνεται ναπροσαχθεί απότο Γενικό Διευθυντήτης Αρχής, γιαναδιευκρινίσει ή/καιεπεξηγήσει την "προσωπική αντιδι κία" της Διεύθυνσης της Αρχής μετο Ενδιαφερόμενο Μέρος,είτεμε γεγονόταπουθαισχυριστεί,είτεμεεπιχειρήματαπουθαπροβάλει.Η νομιμότητατηςαπόφασηςτηςΑρχής,ναπροσεγγίσει με σκεπτικισμό και καχυποψία τη βαθμολογία του Ενδιαφερόμενου Μέρους στις Εμπιστευτικές του Εκθέσεις,καθώςκαιτις δυσμενείς γι*αυτόναπό ψεις πουδυνατό ναεξέφρασεη Διεύθυνση στο παρελθόν, καιναμην αποδώσεισ'αυτέςτηδέουσα,κατάτοναιτητή,βαρύτητα,θακριθείμε βάσηταστοιχεία πουπεριέχονται στους διοικητικούς φακέλους, τα οποίαηΑρχήέλαβευπόψητηςγιανακαταλήξειστο επίδικοσυμπέ ρασμα της. Οποιαδήποτε άλλα στοιχεία που δενπεριέχονται στους φακέλους καιδεν ήτανενώπιον της Αρχής, δεν μπορούν ναπροσαχΟούν στο Δικαστήριο, στο παρόν στάδιο,γιατί ηπροσαγωγήτους κανέναχρήσιμο σκοπόδενπρόκειταινα εξυπηρετήσει. Η αίτηση απορρίπτεται. Αναφερόμενες υποθέσεις: 20 Χριστοόούλουν. Δημοκρατίας
(1993)4Α.Α.Δ. 2188, Sunrise IndustryClothingLtd v. Δημοκρατίας
(1993)3ΑΛΛ. 2254, 25 30 Ακάμαςν.Δημοκρατίας
(1993)4ΑΛΛ. 2321. Αίτηση. Αίτηση απότοναιτητή γιαάδεια για προσαγωγή μαρτυρίας υπό μορφή Ενόρκων Δηλώσεων. Α. Ευσταθίου για Ε.Ευσταθίου, για τον Αιτητή. Τ.Παπαδόπουλος, για τους Καθ' ωνη αίτηση. 35 Στιβαρού γιαΓ. Τριανταφυλλίδη, για το Ενδιαφερόμενο μέρος. Cur.adv.vult. 40 ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, Δ.: Τομοναδικό θέμα που έχω να αποφασίσω στην υπόθεση αυτήστοπαρόν στάδιο, είναι κατά πόσο, υπότο φως των περιστάσεων της παρούσας υπόθεσης, θα πρέπει να επιτρέψω ήόχιτηνπροσαγωγή μαρτυρίας εκ μέρους του Αιτη τή, ασκώντας τηνεπίτου προκειμένου διακριτική εξουσία που 2447 Πογιατζής,Δ. Κουρσάρος ν.ΑρχήςΛιμένωνΚύπρου
(1993)παρέχουν στο Δικαστήριο οι Κανονισμοί 10
(2)και 19του Δια δικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικα στηρίου 1962, όπως τροποποιήθηκε με τον περί Ανωτάτου Δι καστηρίου (Αναθεωρητική Δικαιοδοσία) Διαδικαστικό Κανονι σμό
- Η προσφυγή του Αιτητή στρέφεται εναντίον της απόφασης της Αρχής Λιμένων Κύπρου (εξεφής η "Αρχή") με την οποία προάχθηκε στη θέσηΔιευθυντή του Λιμένα Λεμεσούτο Ενδια φερόμενο Μέρος αντί του Αιτητή. Ηπροσφυγή βασίζεται στα ακόλουθανομικά σημεία: 5 10 "1.Ηαπόφασητων καθ' ων ηαίτηση ελήφθη καθ' υπέρβαση και/ήκατάκατάχρησηεξουσίας. 15
- Ηαπόφασητων καθ' ων ηαίτηση εστηρίχθη επίπεπλανη μένης βάσεως και/ή επί πεπλανημένων κριτηρίων και/ή ήτο προϊόν νομικής και/ήπραγματικήςπλάνης.
- Ηαπόφασητων καθ' ων ηαίτησηπαρβιάζειτους κανόνες οι οποίοι ισχύουν εν σχέσει με την προαγωγή και τακρι τήρια προς προαγωγήδημοσίων υπαλλήλων.
- Η απόφαση των καθ' ων η αίτηση ήτο άδικος και/ήαδι καιολόγητος και/ή αναιτιολόγητος και/ήεστερείτο της δέούσας αιτιολογίας.
- Εάνοικαθ'ωνηαίτηση προσήγγιζανδεόντωςκαιορθώςτην υπόθεση θαεύρισκαν ότι ο αιτητήςυπερτερούσε τουΕνδια φερομένου Μέρουςκατάαξίακαι/ήπροσόντακαιθαέπρεπε ναπροτιμάτοούτοςγιαπροαγωγήστηναναφερόμενηθέση.
- Ηαπόφασηείναι προϊόν αλλότριου σκοπού μηαξιοκρατι κούκαι/ή λόγωκομματικής σύνθεσης τουΔιοικητικούΣυμ βουλίου της Αρχής και παραβιάζεικεκτημένα δικαιώματα τουαιτητήκαιτουςκανόνες τηςφυσικής δικαιοσύνης. 20 25 30 35
- Η απόφαση λήφθηκε κατά διαδικασία που προηγήθηκε, που πάσχει νομικά γιατί στηρίκτηκε σε γεγονότα πουδεν έπρεπε να ληφθούν υπόψηκαι/ήσε ενέργειες έξω απότην 40 όλη αρμοδιότητα της Αρχής και/ή αντίθετα στο Νόμο και/ή είναι αποτέλεσμα συγκαλυμμένης δίωξης και/ή τιμωρητικής ενέργειας κατάτουαιτητή. 2448 4Α.ΛΔ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Κουρσάροςν.ΑρχήςΛιμένωνΚύπρου Πογιατζής, Δ.
- Γενικώς ηαπόφασητων καθ'ων ηαίτηση παραβιάζειτις αρχές της Χρηστής Διοίκησης και είναι παράνομοςκαι/ή αντίκειται προς τον Νόμο και/ήτην Νομολογία και/ήτις βασικές αρχές του Διοικητικού Δικαίου εν σχέσει με τις προαγωγές δημοσίων υπαλλήλων και ως εκ του λόγου τούτουδέον όπωςακυρωθεί." Η προσβαλλόμενη απόφασηλήφθηκε απότο Διοικητικό Συμ βούλιο της Αρχήςκατάπλειοψηφία (έναμέλος απέσχε),στηνπαρουσίατουΓενικούΔιευθυντήοοποίος,μετάτηλήψη τηςαπόφα σης,προέβησε επικριτικάσχόλια γι' αυτή,σταοποίααπάντησεο κ. Θ. Μιχαήλ, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου. Οι μακροσκε λείςδηλώσεις, τόσο τουΓενικούΔιευθυντή όσοκαιτουμέλους Θ. Μιχαήλ, καταγράφηκανστα πρακτικά με τη χρονική σειρά που έγιναν μετά τη διατύπωσητης τελικής απόφασηςτης Αρχής. Με την εν λόγω δήλωσητουο Γενικός Διευθυντής εξέφρασε την απο γοήτευση του για την επιλογή του συγκεκριμένου υποψήφιουγια προαγωγή,τον οποίο οΔιευθυντής θεωρούσε ολότελαακατάλλη λο. Οκ,Θ.Μιχαήλαπέδωσεταεπικριτικάσχόλια τουΓενικού Διευθυντή σεδιαφωνίεςτου προς οτιδήποτεαφορούσε την ανέλιξη του Ενδιαφερόμενου Μέρους, που χρονολογούνται απότο 1980 καιήτανγνωστές στοΔιοικητικό Συμβούλιο,έχουν δεχαρακτήρα προσωπικήςαντιδικίας.Προςυποστήριξη τηςάποψηςτουαυτής, ο κ. Μιχαήλ παρέπεμψεσεαριθμόεγγράφωνταοποίαπερίγραψε και τα οποία καταγράφηκανστα πρακτικά. Στο σημείο αυτόθα πρέπει επίσης να αναφέρωότι το Ενδιαφερόμενο Μέρος υστερεί τουΑιτητήστηβαθμολογίατων εμπιστευτικών εκθέσεων και ότι, στοαιτιολογικό μέροςτηςπροσβαλλόμενης απόφασης,το γεγονός αυτό αποδίδεται στις προσωπικές σχέσεις της Διεύθυνσης της Αρχής με το Ενδιαφερόμενο Μέρος "όπως προκύπτουν απότα διάφορα σημειώματα της Διεύθυνσης προς το Συμβούλιο ως και από τις τακτικές τροποποιήσεις των ετησίων εμπιστευτικών του εκθέσεων καιτης μακράςπείραςτουστις λιμενικές υπηρεσίες." ΣύμφωναμετονευπαίδευτοδικηγόροτουΑιτητή,επιβάλλεται, εν όψει των πιοπάνωπεριστάσεων,να προσαχθεί μαρτυρίαυπό μορφήένορκης δήλωσης τουΓενικού Διευθυντήτης Αρχής,γιανα διευκρινιστεί η "προσωπικήαντιδικία" μεταξύτηςΔιεύθυνσης της ΑρχήςκαιτουΕνδιαφερόμενου Μέρους,στην οποίαγίνεταιαναφορά στο εν λόγω πρακτικό. Επιβάλλεται επίσης να προσαχθεί μαρτυρία υπό μορφή ένορκης δήλωσης του Διευθυντή Εκμετάλ λευσης τηςΑρχήςκ.Μαυρόγιαγκου,γιαναεξηγηθούν οιλόγοιγια τους οποίους η Αρχή παρέλειψε να τον καλέσει να παραστεί στη συνεδρία κατάτηνοποίαέλαβετηνεπίδικηαπόφασηκαιναεκφέ2449 Πογιατζής,Δ. Κουρσάροςν.ΑρχήςΛιμένωνΚύπρου
(1993)ρει τις δικές του απόψεις για τους υποψηφίους. Η Αρχή έφερε ένσταση στην έκδοση οδηγιών για την προσα γωγή από τον Αιτητή της πιο πάνω μαρτυρίας. Το Ενδιαφερό μενο Μέρος δεν έφερε ένσταση,ούτε έλαβε ενεργό μέρος στηδιαδικασία της παρούσας ενδιάμεσης αίτησης. Η Αρχή έχει επικεντρώσει των ένσταση της στον ισχυρισμό ότι η προτεινόμενη να προσαχθεί μαρτυρίαδεν είναι σχετική με τα επίδικα θέματα, ότι αφορά στοιχεία και απόψεις που δεν ήταν ενώπιον της Αρχής όταν αυτή λάμβανε την προσβαλλόμε νη απόφαση και ότι οι διοικητικοί φάκελοι περιέχουν όλα τα στοιχεία και έγγραφαστα οποίαγίνεται αναφορά στην αιτιολο γία της προσβαλλόμενης απόφασης και στα σχόλια στα οποία προέβησαν ο Γενικός Διευθυντής και ο κ.Θ. Μιχαήλ μετά τη λήψη της εν λόγω απόφασηςτης Αρχής. Οι αρχές πουδιέπουντηνάσκησητηςευρείαςδιακριτικήςεξου σίας,ως προςτααποδεικτικάμέσα,πουπαρέχεταιστο Δικαστήριο από τους Κανονισμούς 10
(2)* και 19**, έχουν επαναληφθεί πρόσφατα σε τρεις διαδοχικές αποφάσεις στις υποθέσεις Λέλλα Χρι· στοδονλον ν.Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ.2188, Sunrise Industry Clothing Ltd v.Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ.2254 και Στυλιανός Ακάμας ν. Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 2321, από την οποίαπα ραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα: 5 10 15 20 25 "Η αίτησηκαι ηειδοποίησηγιαπρόθεσηυποβολής ένστασης έχουν ως βασικό νομικό έρεισμα τον Κανονισμό 10
(2)τουΔια δικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικα στηρίου 1962, όπως τροποποιήθηκε με τον περί Ανωτάτου Δι30 * 10
(2)Κατάτην διάρκειαντηςτοιαύτης ακροάσεως το Δικαστήριον ή Δικαστής δύναται να εκδώση τοιαύταςοδηγίες αναφορικώςπροςπε ραιτέρω εγγράφους προτάσεις,λεπτομέρειας, αποκάλυψινή επιθεώρησιν εγγράφων,αποδεικτικάμέαα, συμπεριλαμβανομένων ενόρκων ομολογιών αποδεικνυουσών ταγεγονότα εφ' ων βασίζεταιέκαστοςδιάδι κος,επιθεώρησιντουεπιδίκουμέρους,διαδικασίανσυμφώνωςπροςτην παράγραφον2τουΑρθρου 134,ημερομηνίανδημοσίαςακροάσεως, καταχώρισιν καιανταλλαγήνμεταξύτων διαδίκωνεγγράφουεπιχειρημα τολογίας εντός καθοριζομένων χρονικών ορίων ως και τηνδιάρκειαν τυχόν μεταγενεστέρων αγορεύσεων,ήοιασδήποτεάλλας οδηγίαςσχεηκώς προςτηνδιαδικασίαντηςυποθέσεως ωςήθελεκρίνηαναγκαίον.' **19. Καθ'οιονδήποτε στάδιον τηςδιαδικασίας τοΔικαστήριον ή Δικα στής δύναταιναεκδώση τοιαύτας οδηγίας,αιοποίαιαπαιτούνταιπρος τοσυμφέρον τηςδικαιοσύνης. 2450 35 40 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Κουρσάρος ν. ΑρχήςΛιμένων Κύπρου Πογιατζής,Δ. καστηρίου (Αναθεωρητική Δικαιοδοσία) Διαδικαστικό Κανο νισμό, 1975,οοποίοςπαρέχειστοΔικαστήριο ευρείαδιακριτι κήεξουσία ναεκδίδει οδηγίες αναφορικάμεαποδεικτικάμέσα οποτεδήποτεκρίνει αυτόαναγκαίο. ΟΚανονισμός 10
(2)υπήρξε αντικείμενο εξέτασης και ερμηνείας, σε συνάρτηση με τον Κανονισμό 19,σεσειράυποθέσεων στις οποίεςγίνεταιαναφο ρά σε δυο πρόσφατες αποφάσεις μου στις υποθέσεις Λέλλα Χριστοδονλον ν. Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 2188 και Sunrise Industry Clothing Ltd v. Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 2254, πουδεν έχουνακόμαδημοσιευτεί. Στιςυποθέσεις αυτέςγίνεται εκτεταμένηαναφοράστις αρχέςπου καθορίζουν την προσέγγιση του Δικαστηρίου στο επίδικο αυτόθέμα. Δεν κρίνω,ως εκ τούτου,αναγκαίονα επαναλάβωμε λεπτομέρεια τιςαρχέςαυτές.Αρκείναπωότιτοκαθοριστικόκριτήριοστην κάθεπερίπτωσηείναικατάπόσοηπροτεινόμενη ναπροσαχθεί μαρτυρία είναι σχετική προς έναήπερισσότερα επίδικα θέμα τα που εγείρονται στην προσφυγή με την έννοια ότι τείνει να αποδείξει τηναλήθειαγεγονότων πάνωσταοποίαβασίζει την υπόθεση του οποιοσδήποτε διάδικος και θα βοηθήσει, ως εκ τούτου,το Δικαστήριο να απονέμει δικαιοσύνη στην κάθεπε ρίπτωση, πάντοτε μέσα στα όρια της δικαιοδοσίας του κάτω απότοάρθρο 146 του Συντάγματος. Όπως έχω ήδη αναφέρει, στην παρούσα υπόθεση υπάρχει ισχυρισμός για έλλειψηαντικειμενικότητας και για προκατά ληψη απότηΔιοίκηση εναντίον τουΑιτητή. Ημαρτυρίαπουο Αιτητής επιθυμεί να παρουσιάσει αφοράσυνομιλίες που είχε μεδυο λειτουργούς της Υπηρεσίας τουκαι,ως εκτούτου,δεν περιέχεται οτιδήποτεσχετικό μεαυτέςστους φακέλουςτηςΔιοίκησης. Όπωςφαίνεταιαπότιςαντίστοιχες ένορκες δηλώσεις των εν λόγωλειτουργών, πουκαταχωρήθηκανπροςυποστήρι ξητηςένστασης,παρόλοπουδεναμφισβητείταιότιυπήρξεκά ποιασυνομιλία μεταξύτους καιτουΑιτητή,ηαλήθειατων επί τουπροκειμένου ισχυρισμών τουΑιτητήαμφισβητείται. Κάτω απότις πιο πάνωπεριστάσεις, αν ηπροτεινόμενη ναπροσα χθεί μαρτυρίακριθεί εύλογα σχετική και αποδεικτικήτων νο μικών ισχυρισμών του Αιτητή, στους οποίους έχωαναφερθεί, θα πρέπει επίσης να συμπεράνουμε ότι δυνατόν να επηρεάσει την έκβασητηςπροσφυγήςκαι ο Αψητης θαδικαιούται,ως εκ τούτου,στην έκδοσητων αιτούμενων οδηγιών." Η θεώρηση των γεγονότων στην παρούσαυπόθεση,κάτω από το φως των πιο πάνωνομικών αρχών,με οδήγησε στο συμπέρα σμαότιηπροτεινόμενηναπροσαχθείμαρτυρία,ωςπροςτουςλό2451 Πογιατζής,Δ. Κουρσάροςν.ΑρχήςΛιμένων Κύπρου
(1993)γους που,κατάτηγνώμητουΔιευθυντή Εκμετάλλευσης τηςΑρχής κ.Μαυρόγιαγκου,ηΑρχήδεντον κάλεσε ναπαραστείκαιναδια τυπώσει απόψεις,δεν είναι σχετική μεοποιοδήποτεεπίδικοθέμα, εφόσο δενυπάρχει ισχυρισμός ότι ηΑρχήείχευποχρέωση νατον καλέσει καινα λάβει υπόψητις απόψειςτου.Ασχετηείναι,κατά 5 τηνκρίση μου,καιημαρτυρίαπουπροτείνεταιναπροσαχθείαπό το Γενικό Διευθυντή τηςΑρχήςγιαναδιευκρινίσει ή/και επεξηγή σει την "προσωπική αντιδικία"της Διεύθυνσης της Αρχής με το Ενδιαφερόμενο Μέρος,είτεμεγεγονότα πουθαισχυριστεί είτεμε επιχειρήματα που θαπροβάλει. Ηνομιμότητα της απόφασηςτης 10 Αρχήςναπροσεγγίσει μεσκεπτικισμό καικαχυποψίατηβαθμολο γία του Ενδιαφερόμενου Μέρους σας εμπιστευτικές του εκθέσεις, καθώς και τις δυσμενείς γι' αυτόν απόψεις που δυνατό να εξέ φρασε ηΔιεύθυνση στο παρελθόν,και να μην αποδώσει σ' αυτές τηδέουσα, κατά τον Αιτητή,βαρύτητα,θακριθεί μεβάση ταστοι- 15 χεία που περιέχονται στους διοικητικούς φακέλους, τα οποία η Αρχήέλαβευπόψητηςγιανακαταλήξει στο επίδικοσυμπέρασμα της.Οποιαδήποτεάλλαστοιχείαπουδενπεριέχονταιστουςφακέ λους και δεν ήταν ενώπιον της Αρχής, δεν μπορούν να προσα χθούνστοΔικαστήριο,στοπαρόνστάδιο,γιατίηπροσαγωγήτους 20 κανέναχρήσιμο σκοπό δενπρόκειταινα εξυπηρετήσει. Για τους πιό πάνωλόγους ηενδιάμεση αυτήαίτησηαπορρί πτεται. 25 Η αίτηση απορρίπτεται. 2452