clr/1993/1993_4_2453.pdf

(4)—Αναθεώρηση απόφασηςτονΔιευθυντήυπότοφως"νέωνστοιχείων" — Έννοια— Νομικήερμηνείατου όρου "εργοδοτούμενος" απο το Ανώτατο Δικαστήριο, σταπλαίσια απόφασηςτου, δεν συνιστά"νέο στοιχείο"— "Νέοστοιχείο"συνιστούνμόνοπραγματικά γεγονότα. ΚοινωνικέςΑσφαλίσεις — Κατάταξηπροσκόπου ως αυτοεργοδοτονμενον, ενόψει ερμηνείας που δόθηκεαπό το Ανώτατο Δικαστήριο στον όρο "εργοδοτούμενος"— Ηαπόφαση αντή δενμπορεί να θε­ ωρηθείωςανάκλησηπροηγούμενης παράνομης απόφασηςκατάτα­ ξης τουωςμισθωτού — Ουδεμίααιτιολογία δόθηκεγια τηνκαλού­ μενη ανάκληση— Πρόκειταιπερί νέαςαπόφασης. Ο αιτητής προσέβαλεμετην προσφυγήτουτόσο τηναπόφαση τουΔιευθυντήΚοινωνικώνΑσφαλίσεωννατονκατατάξειστηνκα­ τηγορίατωναυτοτελώςεργαζομένωνωςκαι τηναπόφασηαπόρρι­ ψης τουαιτήματος τουγιακαταβολή σ' αυτόν ανεργιακού επιδό­ ματος. Επίσηςπροσέβαλε την παράλειψη απάντησης του καθ' ου στηνιεραρχικήπροσφυγή του. 2453 Μουσκής ν.Δημοκρατίας κ.ά.

(1993)Το Ανώτατο Δικαστήριο ακυρώνονταςκαι τις δύο αποφάσεις, αποφάσισε ότι: 1. Αναφορικά με τη θεραπεία της παραγράφου3 του αιτητικού της προσφυγής,δεν μπορεί εύλογα ναλεχθεί ότι οαιτητήςυπέβαλεπο5 τέ ιεραρχική προσφυγή στον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων εναντίονοποιασδήποτεαπόφασηςτουΔιευθυντήπου αφοράτοναιτητή,ώστε ναεγείρεται υποχρέωσητου Υπουργού να τηςεπιληφθεί. Ιεραρχικήπροσφυγήθαμπορούσεναείχευποβληθεί από τον Αιτητή στηνπαρούσαυπόθεσηκάτωαπό τοΑρθρο 78του 10 περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμουτου 1980 (Ν. 41/80), τοοποίο καθορίζειότι ηυποβολήγίνεται μεγραπτήαίτησηπου απευθύνεται στον Υπουργό ΕργασίαςκαιΚοινωνικών Ασφαλίσεων. Ηεπιστολή του αιτητή, ημερομηνίας 27/6/1991, με την οποία ισχυρίζεται ότι υπέβαλε την ιεραρχική του προσφυγή, δεν απευθύνθηκε στον 15 Υπουργό ούτε έχει ταχαρακτηριστικάιεραρχικήςπροσφυγής.Κα­ τά συνέπεια,δεν εγείρεται θέμαπαράλειψηςτου Υπουργού ναεπι­ ληφθείτηςπροσφυγήςκαιναασκήσειτιςεξουσίες του,κάτωαπότο Αρθρο 78

(2)του Νόμου. 20 2. ΟΔιευθυντής λέγειότιάσκησεεπίτουπροκειμένουτιςεξουσίεςπου τουπαρέχειτοΑρθρο 76

(4)τουπερί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νό­ μου(Ν.41/80),τοοποίοπρονοείότι: "76

(4)Ο Διευθυντής δύναταινα αναθεώρηση την δυνάμει του παρόντος άρθρου εκδοθείσαν απόφασιναυτού εν ηπεριπτώ­ σει ήθελον περιέλθει εις γνώσιν αυτούνέα στοιχεία." 25 Κάτωαπότις περιστάσεις τηςπαρούσας υπόθεσηςκαι ιδιαίτερα εν όψει τουγεγονότοςότιτομόνονέοστοιχείο πουεπικαλείταιοΔιευ30 θυντήςείναιηέκδοσηαπότριμελές Εφετείοτηςαπόφασηςστηνυπό­ θεσηProusi,τοΔικαστήριοκατέληξε στοσυμπέρασμα, ότιηπιοπά­ νωνομοθετικήπρόνοια,δενπροσφέρειτοαπαιτούμενονομικόέρει­ σμαγιατηνεπίδικηαπόφαση.Η διαφοροποίησηπουεπήλθεστηνο­ μικήερμηνεία τουόρου "εργοδοτούμενος", ωςαποτέλεσματηςαπό35 φάσης στην Prousi, δεν συνιστά νέο στοιχείο μέσα στην έννοιατου Αρθρου 76

(4). Υιοθετείται η μέχρι σήμερα νομολογία επί τουπρο­ κειμένου. Συγκεκριμένα OL υποθέσεις Μιχαι'ιλ Παύλου και Άλλοςν. Δημοκρατίας, ΚωνστάντιαΠανλίδονν. ΔημοκρατίαςκαιΧαράλα­ μποςΤσονρι'ιςν. Δημοκρατίας. 40

1. Διαζευκτικά, οΔιευθυντής ισχυρίζεται ότι,μετην προσβαλλόμενη απόφασητου,ανακάλεσεπροηγούμενηπαράνομηαπόφασηκαιότι ενήργησε επί τουπροκειμένου,σύμφωνα μετις γενικές αρχέςτου 2454 4ΑΛΛ. Μουσκήςν.Δημοκρατίαςκ.ά. διοικητικού δικαίου που επιτρέπουν την ανάκληση παράνομων πράξεων,ευμενών γιατο διοικούμενο, ακόμακαι μετάτην παρέ­ λευση εύλογου χρόνου, όταν το δημόσιο συμφέρον το απαιτεί, όπωςακριβώςσυμβαίνει στηνπαρούσαυπόθεση. 5 10 15 20 25 30 35 40 ΤοΔικαστήριοδενσυμφωνείότιοΔιευθυντής,μετηνπροσβαλλόμε­ νηαπόφασητου,"ανακάλεσε"απλώςτηνπροηγούμενηαπόφασηπου εξέδωσετο 1966,μετηνοποίαείχεκατατάξειτονΑιτητήστηνκατη­ γορία του μισθωτού για σκοπούς Κοινωνικών Ασφαλίσεων.Στην παρούσαπερίπτωση,οΔιευθυντήςστηνουσίαεξέδωσενέαπράξημε τηνοποίακατάταξεαναδρομικά,από4/1/1988, τον αιτητήστην κα­ τηγορίατουαυτοεργοδοτούμενουκαιταυτόχρονααποφάσισεότι OL εισφορέςπουοαιτητήςκατέβαλλεγιαπολλάχρόνιαστοΤαμείοΚοι­ νωνικώνΑσφαλίσεωνως μισθωτός,λογιστούν ωςεισφορές πουκαταβλήθηκαναπότον ίδιοωςαυτοεργοδοτούμενο ασφαλισμένοπρό­ σωπο.Δεν έχειποτέδοθείούτεαπότοΔιευθυντήούτε απότη δικη­ γόροτουοποιαδήποτεαιτιολογίαήεξήγησηγιατηναπόφασητουνα προσδώσει,στην προσβαλλόμενη μετατροπήστην ασφάλισητουαι­ τητή, αναδρομική ισχύ από4/1/1988,αντί από οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία.'Οπωςκαιναέχουν,όμως,ταπράγματα,δενγίνεταιδε­ κτήηεισήγησηότιπαράνομαοπαρώναιτητήςκατατάγηκεστηνκα­ τηγορίατου μισθωτού,ώστεναεγείρεται θέμαανάκλησης προηγού­ μενηςπαράνομηςδιοικητικήςπράξης,ούτεόπ την επίδικη ανάκλη­ ση επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον, ώστενα χωρεί ανάκλησημετά την παρέλευση εύλογου χρόνου απότην έκδοση της ανακληθείσας παράνομηςπράξης.
2. Ηδεύτερη επίδικη απόφαση,ημερομηνίας 25/6/1991,με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του Αιτητήγια ανεργιακό επίδομα, στηρίκτηκε στα αποτελέσματα της παράνομης απόφασης ημερομηνίας 10/6/91.ΗΔιοίκησης παρέλειψε ναερευνήσεικατά πόσο ο Αιτητής πληροί τιςπροϋποθέσειςπουθέτει οΝόμοςγιατηνκαταβολή ανεργιακούεπιδόματος(σχετικάμετοθέμαείναιταΑρθρα25

(1)(γ)και12 του Νόμου41/80,όπως τροποποιήθηκε), χωρίς να ληφθεί υπόψηη ακυρώσιμηαπόφασηημερομηνίας 10/6/1991.Γιατο λόγο αυτό, πα­ ρόλο πουηεπίδικηαπόφασηημερομηνίας25/6/1991 πρέπειναακυ­ ρωθεί, εφόσον είναι προ'ϊόν ελλειπούς έρευνας και πλάνης περίτα πράγματα,δεν μπορεί ναλεχθείότι ο αιτητήςδικαιούταιστη θερα­ πείαπουζητάστηνπαράγραφο

(2)τουΑιτητικούτηςπροσφυγήςτου, δηλαδήσεδήλωσητουΔικαστηρίουγιατηνκαταβολήσ' αυτόνεπι­ δόματος ανεργίας. Τοαίτημα αυτόθαπρέπειναεπανεξεταστείαπό τηΔιοίκηση,υπότοφωςτηςπαρούσαςαπόφασηςτουΔικαστηρίου. Ηπροσφυγή επιτυγχάνειμε£100έξοδα. 2455 Μουσκήςν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1993)Αναφερόμενες υποθέσεις: Prousi v. RedundantEmployeesFund

(1988)1C.L.R. 363, ΠαύλουκαιΆλλοςν. Δημοκρατίας

(1991)4Α.Α.Δ.4231, 5 Παυλίδουν. Δημοκρατίας

(1992)4Α.Α.Δ. 4654, Τσονρήςν.Δημοκρατίας

(1993)4Α.ΑΛ.2367. 10 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασηςτου καθ'ουηαίτηση να κατατάξει τον αιτητήστηνκατηγορίατων αυτοτελώς εργαζομέ­ νων από4/1/88καινααπορρίψειτοαίτηματου αιτητήγια επί- 15 δομαανεργίας. Α. Σ.Αγγελίδης, για τον Αιτητή. Ε.Παπακνριαχον, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατον Καθ' 20 ου η αίτηση. Cur.adv. vult. ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ.: Η διαφοράστηνπροσφυγή αυτήαφοράτις εξουσίεςτου Καθ'ουηΑίτησηΔιευθυντή Κοινωνικών Ασφαλί- 25 σεων (εφεξής ο "Διευθυντής") να μετατρέπει,μεδικήτου μονο­ μερή ενέργεια, τηνασφάλιση στοΣχέδιο Κοινωνικών Ασφαλί­ σεωνωςμισθωτών προσώπωνπουεργοδοτοΰνταναπό Εταιρεί­ ες περιορισμένης ευθύνης ενώ είναι μέτοχοι και/ή διευθυντές στην ίδια εταιρεία,και νακατατάσσει ταπρόσωπα αυτά, ανα- 30 δρομικά στην κατηγορία των αυτοεργοδοτουμένων. ΟΔιευθυ­ ντής προβαίνει στημετατροπήαυτήσ' όλες τιςπεριπτώσειςμε την ίδια πάντοτε αιτιολογία και μετυποποιημένο έντυπο, υπό μορφή επιστολής. Ηαιτιολογίαπουδίδεται είναιότι μεταξύτης εταιρείαςκαιτου ασφαλισμένουωςμισθωτού δεν υπάρχεισχέση 35 εργοδότου εργοδοτοΰμενου.Σ'όλεςτις υποθέσεις πουκατέληξαν στο Δικαστήριο, ο Διευθυντής απεκάλυψε ότι κατέληξε στο συ­ μπέρασμαότι έπρεπεναπροβείστις προσβαλλόμενες μετατροπές και ανακατατάξεις ωςαποτέλεσμα της έκδοσης απότοΑνώτατο Δικαστήριο της απόφασης στην υπόθεση Avraam Κ.Prousi ν. 40 Redundant Employees Fund

(1988)1 C.L.R. 363,μετην οποία επήλθεαλλαγήστη μέχρι τότεκρατούσααντίληψηωςπροςτιςσυ­ νέπειες τουπερί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967 (Νόμοςαρ.24/67), όπωςτροποποιήθηκεμετοΝόμο67/72 και, συ2456 4AAA. 5 10 15 Μουσκήςv. Δημοκρατίαςκ.ά. Πογιατζής,Δ. γκεκριμένα,ωςπροςτηνερμηνείατουόρου"εργοδοτούμενος" στο κείμενο του εν λόγω Νόμου. Με την υπόθεση Prousi εισήχθηκε στην έννοιατουενλόγωόρουη προϋπόθεσητηςάσκησηςελέγχου και εποπτείαςαπότον εργοδότηπάνω στον εργοδοτούμενο, αναφορικάμετηνεκτέλεσητης εργασίαςτου.Σύμφωνα μετοΔιευθυ­ ντή,η προϋπόθεσηαυτήδενυφίσταταιανο μισθωτόςαπασχολεί­ ταιαπόεταιρείαπεριορισμένης ευθύνηςστηνοποίαείναι μέτοχος καιδιευθυντής. Στην παρούσα υπόθεση ο Αι,τητής ήταν ασφαλισμένος στο Σχέδιο Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως μισθωτός απότο

1. Το 1984 εργοδοτήθηκε από την εταιρεία Stapina Ltd. Κατάτηνπε­ ρίοδοαπό 1/7/1986 μέχρι 31/12/1990διετέλεσεΔιοικητικόςΣύμ­ βουλος τηςπιοπάνω εταιρείαςτηςοποίαςαπέκτησετο20%των μετοχών. Ηεταιρείαήτανοικογενειακήεπιχείρηση. Στις 15/4/1991 ο Αιτητής υπέβαλε στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεωναίτησηγιαεπίδομαανεργίας,γιατολόγοότιείχαν τερματιστεί οι υπηρεσίες του στην πιοπάνω εταιρεία. 20 Στις 10/6/1991 ο Διευθυντής "απέστειλε στον Αιτητή την πιο κάτωτυποποιημένηεπιστολή: 25 30 35 40 "Αναφέρομαι στην αίτηση σας ημερομηνίας 15/4/1991για επίδομαανεργίαςκαι σαςπληροφορώταεξής: Μέχρι τώραήσαστεασφαλισμένος στοΣχέδιο Κοινωνικών Ασφαλίσεωνως μισθωτόπρόσωπουπότηνιδιότητασαςωςδι­ ευθυντήςτηςεταιρείαςStapina LtdΑρ. Μητρώου
2. -\ Ύστερα από έρευνα που διεξήχθηκε από το Τμήμα μας πρόσφατα, διαπιστώθηκε ότι σύμφωνα με τις πρόνοιες της νομοθεσίας Κοινωνικών Ασφαλίσεων η ασφάλιση σας για την πιο πάνωαπασχόληση εμπίπτει στην κατηγορίατου αυτοτελώς εργαζόμενου και όχι του μισθωτού προσώπου.Για τολόγοαυτό,από4/1/88 έχετεκαταταγεί στηνκατηγορίατων αυτοτελώςεργαζομένωνγιασκοπούςτηςνομοθεσίας Κοινω­ νικών Ασφαλίσεων. Ηαπόφασηγια μετατροπήτης ασφάλισης οφείλεται στο γεγονός ότι μεταξύσαςκαιτηςπιοπάνωεταιρείαςδενυπάρ­ χει σχέσηεργοδότη/εργοδοτουμένου γιατί: (ι) η ιδιότητα σας ως μετόχου και διευθυντή της εταιρείας 2457 Πογιατζής, Δ. Μουσκήςν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1993)Stapina Ltd σας παρέχει τη δυνατότητα άσκησης όλων ή των περισσοτέρων εξουσιών που σχετίζονται με τη λει­ τουργία της,και (LI)δεν υπόκειστε σε οποιοδήποτε ουσιαστικό έλεγχο ή εποπτεία σε σχέσημετην άσκηση των καθηκόντων σας ως δι­ ευθυντής της πιο πάνωεταιρείας." 5 Ο Απητής διαμαρτυρήθηκεγιατην πιο πάνωαπόφασητου Δι­ ευθυντή,μετηνακόλουθηεπιστολή του, ημερομηνίας 27/6/1991: "Αναφέρομαι στην αίτηση μου ημερ.15/4/91 για επίδομα ανεργίας και στην απάντηση σας ημερ. 10/6/91 με την οποία με πληροφορείτε ότι η ασφάλιση για την απασχόληση μου στην εταιρία όπου εργαζόμουν εμπίπτει στην κατηγορία του αυτοτελώς εργαζόμενου και όχι του μισθωτού προσώπου. 10 15 Επιτρέψετε μου να διαφωνήσω και ταυτόχρονα κάνω ένστα­ ση για την απόφασησαςγιατί πιστεύω ότι με αδικεί. 20 Στην εταιρίαπροσλήφθηκα σαν μισθωτός το 1984 και συνέχισα να εργάζομαι σαν μισθωτός και όταν μερικά χρόνια αργότερα διορίστηκα διευθυντής με20% των μετοχών. Ταίδιακαθήκοντα πουείχαότανπροσλήφθηκατο 1984 συνεχίστηκαν και μέχριτέ­ λος του 1990,πουσταμάτησαναεργάζομαι. Σεόληαυτή τηνπε- 25 ρίοδο εργαζόμουν σαν μισθωτός γιατί τα καθήκοντα μουήταν τέτοια που εκτελούσα τις αποφάσεις του βασικού μετόχου και Διευθυντή (κατόχουτου60% μετοχών) τηςεταιρίαςκαιόχι των δικών μουαποφάσεωναφούείχαμόνο το20% των μετοχών. 30 Παρακαλώ όπως επανεξετάσετε το αίτημα μουγιακατάταξη σε μισθωτό και όχι αυτοτελώς εργαζόμενο." Ο Διευθυντής απάντησε στηδιαμαρτυρίατου Αιτητή με επι­ στολή του ημερομηνίας 26/7/1991, εμμένοντας στην απόφαση του ημερομηνίας 10/6/

1. Στο μεταξύ,ο εξεταστής απαιτήσεων τουΤμήματος Κοινωνι­ κών Ασφαλίσεων, με επιστολή του στον Αιτητή, ημερομηνίας 25/6/1991,είχε ήδη απορρίψει το αίτημα για καταβολή σ'αυτόν ανεργιακού επιδόματος. Ηαπόρριψηήτανη άμεση συνέπεια της αναδρομικής μετατροπής τηςασφάλισης του Αιτητήαπό μισθω­ τό σε αυτοεργοδοτούμενο πουεπήλθε με την επιστολή του Διευ­ θυντή,ημερομηνίας 10/6/1991, την οποία έχω ήδηπαραθέσει. 2458 35 40 4AAA. Μουσκής v. Δημοκρατίαςκ.ά. Πογιατζής, Δ. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, ο Αιτητής, καταχώρησε την παρούσα προσφυγή μετην οποίαζητάτην ακόλουθηθεραπεία: 5 10 15 20 25 30 35 "1.Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι αποφάσεις ημερομ. 10.6.91και27.7.91τουκαθ' ουηαίτησηαρ.2 είναι άκυρες καιχωρίς νομικό αποτέλεσμα,γιατίπαράνομααπέρριψαν το νόμιμο αίτηματου αιτητήγια επίδομαανεργίας.
2. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο αιτητής ως εργοδοτούμενος σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου από το 1984, δικαιούται επί της απολύσεως του επίδομαανεργίας.
3. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ηπαράλειψη του καθ' ου η αίτηση 1να επιληφθεί της ένστασης ιεραρχικής προσφυγής του αιτητήημερομ. 27.6.91 είναι παράνομηκαιάκυρη και πως ότι παραλήφθηκεθαπρέπεινα ενεργηθεί." Αναφορικά μετη θεραπείατηςπαραγράφου3 τουαιτητικούτης προσφυγής,είμαιτηςγνώμης ότιδενμπορεί εύλογαναλεχθείότιο Αιτητής υπέβαλε ποτέ ιεραρχική προσφυγή στον Υπουργό Εργα­ σίαςκαιΚοινωνικών Ασφαλίσεωνεναντίονοποιασδήποτεαπόφα­ σης του Διευθυντήπουαφορά τον Αιτητή, ώστενα εγείρεταιυπο­ χρέωσητου Υπουργού να της επιληφθεί. Ιεραρχικήπροσφυγήθα μπορούσε ναείχευποβληθεί από τον Αιτητήστην παρούσαυπόθεσηκάτωαπότοάρθρο78τουπερίΚοινωνικών ΑσφαλίσεωνΝόμου του 1980 (Νόμοςαρ.41/80),τοοποίοκαθορίζειότιη υποβολήγίνε­ ταιμεγραπτήαίτησηπουαπευθύνεταιστον ΥπουργόΕργασίαςκαι Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Η επιστολή του Αιτητή, ημερομηνίας 27/6/1991,μετην οποία ισχυρίζεται ότι υπέβαλετην ιεραρχικήτου προσ<ρυγή,δεναπευθύνθηκεστον Υπουργόούτεέχειταχαρακτηρι­ στικά ιεραρχικής προσφυγής. Κατά συνέπεια, δεν εγείρεται θέμα παράλειψης του Υπουργού να επιληφθεί της προσφυγής και να ασκήσειτιςεξουσίεςτουκάτωαπότοάρθρο78

(2)τουΝόμου. Η ουσία της υπόθεσης, όπως τέθηκε από τους δικηγόρους, αφορά την απόφασητου Διευθυντή για μετατροπή της κατηγο­ ρίαςασφάλισηςτουΑιτητήοοποίος ισχυρίζεται ότιημετατροπή αυτήέγινεκαθ' υπέρβασηεξουσίας εφόσον είναι προϊόν νομικής πλάνηςκαι/ήανεπαρκούςέρευναςτουΔιευθυντή. 40 Ο Διευθυντής λέγει ότι άσκησε επί του προκειμένου τις εξου­ σίες που του παρέχει το άρθρο 76

(4)του Νόμου41/80,το οποίο προνοεί ότι: 2459 Πογιατξής,Δ. Μουσκής ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1993)"76

(4)ΟΔιευθυντής δύναταινααναθεώρησητηνδυνάμειτου παρόντος άρθρουεκδοθείσαν απόφασιν αυτούενη περιπτώ­ σει ήθελον περιέλθει ειςγνώσιν αυτούνέα στοιχεία." Κάτωαπότιςπεριστάσειςτηςπαρούσαςυπόθεσηςκαιιδιαίτερα 5 εν όψει τουγεγονότος ότιτομόνονέο στοιχείο πουεπικαλείταιο ΔιευθυντήςείναιηέκδοσηαπότριμελέςΕφετείοτηςαπόφασηςστην υπόθεση Prousi (ανωτέρω) στις 15/6/1988,έχω καταλήξει στο συ­ μπέρασμα ότιηπιοπάνωνομοθετική πρόνοια δενπροσφέρειτο απαιτούμενονομικόέρεισμαγιατηνεπίδικη απόφαση.Η διάφορο- 10 ποίηση που επήλθε στηνομική ερμηνεία τουόρου "εργοδοτούμε­ νος", ως αποτέλεσμα τηςαπόφασηςστην Prousi, δε συνιστάνέο στοιχείο μέσαστηνέννοιατουάρθρου76

(4).Υιοθετώτηνμέχρισή­ μερανομολογία μαςεπίτουπροκειμένου.Αναφέρομαισυγκεκριμέ­ να στις υποθέσεις ΜιχαήλΠαύλου και Αλλος ν.Δημοκρατίας 15

(1991)4Α.ΑΛ. 4231,ΚωνστάντιαΠανλίδονν.Δημοκρατίας

(1992)4 Α.Α.Δ.4654 και ΧαράλαμποςΤσονρής ν. Δημοκρατίας

(1993)4 Α.Α.Δ.

1. Διαζευκτικά,οΔιευθυντής ισχυρίζεταιότι,μετηνπροσβαλλό- 20 μένη απόφασητου,ανακάλεσεπροηγούμενηπαράνομη απόφαση καιότι ενήργησε επίτουπροκειμένουσύμφωναμετιςγενικές αρ­ χέςτουδιοικητικούδικαίουπουεπιτρέπουντηνανάκληση παρά­ νομων πράξεων,ευμενώνγιατοδιοικούμενο,ακόμακαιμετάτην παρέλευση εύλογου χρόνου,όταντοδημόσιο συμφέρον τοαπαι- 25 τεί,όπωςακριβώςσυμβαίνει στηνπαρούσαυπόθεση. Δεν νομίζω ότιοΔιευθυντής, μετην προσβαλλόμενηαπόφαση του,"ανακάλεσε"απλώςτηνπροηγούμενηαπόφασηπουεξέδωσετο 1966, μετην οποίαείχεκατατάξειτονΑιτητήστην κατηγορίατου 30 μισθωτού γιασκοπούς Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Στηνπαρούσα περίπτωση ο Διευθυντής στην ουσία εξέδωσε νέαπράξη με την οποία κατάταξε αναδρομικά,από4/1/1988, τονΑιτητήστηνκατη­ γορία του αυτοεργοδοτούμενου καιταυτόχρονααποφάσισεότι οι εισφορές πουο Αιτητής κατέβαλλε για πολλά χρόνια στο Ταμείο 35 Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ως μισθωτός, λογιστούν ως εισφορές που καταβλήθηκαναπότον ίδιο ως αυτοεργοδοτούμενο ασφαλι­ σμένο πρόσωπο.Δενέχει ποτέδοθεί ούτε απότοΔιευθυντή ούτε από τηδικηγόρο τουοποιαδήποτεαιτιολογία ή εξήγηση για την απόφασητουναπροσδώσει,στηνπροσβαλλόμενη μετατροπήστην 40 ασφάλισητουΑιτητή,αναδρομικήισχύαπό4/1/1988αντίαπόοποι­ αδήποτεάλληημερομηνία. Όπωςκαιναέχουν,όμως,ταπράγματα, δεδέχομαιτηνεισήγηση ότιπαράνομαοπαρώνΑψητης κατατάγηκεστηνκατηγορίατουμισθωτού,ώστεναεγείρεταιθέμαανάκλησης 2460 4ΑΛΛ, 5 10 Μουσκήςν.Δημοκρατίαςκ.ά. Πογιατζής,Δ. προηγούμενηςπαράνομηςδιοικητικήςπράξης,ούτεότιτηνεπίδικη ανάκλησηεπιβάλλει τοδημόσιο συμφέρον, ώστεναχωρείανάκλη­ ση μετά την παρέλευση εύλογου χρόνου απότην έκδοση τηςανα­ κληθείσας παράνομηςπράξης. Γιατιςαρχέςπουδιέπουντηνανάκλήση, από τη Διοίκηση, παράνομωνδιοικητικών πράξεων, ευμε­ νώνγιατοδιοικούμενο,καιτηνεφαρμογήτουςσευποθέσεις όπως ηπαρούσα,παραπέμπωστηνπρόσφατηαπόφασημουστηνυπόθε­ σηΧαράλαμποςΤσονρής(ανωτέρω). Για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω,ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι η απόφαση του Διευθυντή, ημερομηνίας 10/6/1991, μετηνοποίαμετέτρεψετηνκατηγορίαασφάλισης του Αιτητήαπόμισθωτό σε αυτοεργοδοτούμενο, είναι προϊόν νομι­ κής πλάνηςκαι έγινε, ως εκ τούτου,καθ'υπέρβαση εξουσίας. 15 20 25 30 35 Η δεύτερη επίδικη απόφαση, ημερομηνίας 25/6/1991, με την οποίααπορρίφθηκετο αίτηματουΑιτητήγιαανεργιακόεπίδομα, στηρίχτηκε στααποτελέσματατηςπαράνομηςαπόφασηςημερομη­ νίας 10/6/
2. ΗΔιοίκησηςπαρέλειψεναερευνήσεικατάπόσοο Αιτητήςπληροίτιςπροϋποθέσεις πουθέτειοΝόμοςγιατηνκαταβο­ λή ανεργιακού επιδόματος (σχετικά με το θέμα είναι τα άρθρα 25

(1)(γ)και 12τουΝόμουαρ.41/80, όπωςτροποποιήθηκε),χωρίς να ληφθεί υπόψη η ακυρώσιμη απόφασηημερομηνίας 10/6/1991. Για το λόγο αυτό,παρόλο που η επίδικη απόφαση ημερομηνίας 25/6/1991 πρέπειναακυρωθεί,εφόσοείναιπροϊόνελλειπούς έρευ­ ναςκαι πλάνηςπερί ταπράγματα,δεν μπορεί ναλεχθεί ότι ο Αιτητής δικαιούταιστη θεραπείαπουζητάστην παράγραφο

(2)του Αιτητικού τηςπροσφυγήςτου,δηλαδήσεδήλωσητουΔικαστηρίου γιατηνκαταβολήσ'αυτόνεπιδόματοςανεργίας.Τοαίτημααυτόθα πρέπει ναεπανεξεταστεί από τηΔιοίκηση υπότο φωςτηςπαρού­ σαςαπόφασηςτουΔικαστηρίου. Γιατους πιο πάνω λόγους, οι επίδικες αποφάσειςημερομη­ νίας 10/6/1991 και 25/6/1991 ακυρώνονται. Η Δημοκρατία να καταβάλειστον Αιτητή£100 έναντι των εξόδων. Οι επίδικες αποφάσεις ακυρώνο­ νται με£100,- έναντιεξόδων. 2461