(1993)27 Οκτωβρίου, 1993 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΩΣΤΑΣΚΥΠΡΙΑΝΙΔΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 820/91 και 833/91) Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού — Υπάλληλοι — Προαγωγές — Μεταβίβαση της σχετικής αρμοδιότητας από το Διοικητικό Συμ βούλιο στην Επιτροπή Προσωπικού, δυνάμει του Άρθρου 5
(6)του περί Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού Νόμου τον 1969 (Ν.54/69), όπως τροποποιήθηκε — Τοζήτημα τηςκάλυψης από τη μεταβίβαση τηςαρμοδιότητας, τωνπεριπτώσεων επανεξέτασηςπα λαιότερων άκυρων αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου — Δεν ενέπιπτε στη μεταβιβασθείσα αρμοδιότητα, η κριθείσα περί πτωση επανεξέτασης. 5 10 Οι περί Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού (Διάρθρωσις και Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμοί του 1970(Κ.Δ.Π. 829/70) — Καν. 15
(3)— Περιεχόμενο — Δεν τηρήθηκε στην κριθείσα περίπτωση προαγω γών — Απόφαση Δημητρίουκ.ά. ν.Κ.Ο.Τ. — Υιοθέτηση της και στην κριθείσα υπόθεση— Παράνομη όλη ηδιαδικασία τωνπροα15 γωγών λόγω τηςπαράβασης του Καν.15
(3). Ακυρωτική Απόφαση — Συνέπειες — Συστάσεις Προϊσταμένων σε ακυρωθείσα διαδικασία προαγωγών, λόγω αντισυνταγματικά συ γκροτημένης Επιτροπής Προσωπικού, δεν είναι δυνατόν να αποσυνδεθούν από αυτήν — Συμπαρασύρονται σε ακυρότητα και αν αξιοποιηθούν σε μεταγενέστερη διαδικασία επανεξέτασης,επιφέ ρουν τηνακυρότητα της. Οι συνεκδικασθείσες,ως συναφείς προσφυγές, στρέφονταν κα2486 20 25 4ΑΛΛ Κυπριανίδηςκ.ά. v.Κ.Ο.Τ. τά της προαγωγήςτων ενδιαφερομένων μερών στη θέσηΤουριστι κού ΛειτουργούΑ'. Ηπροσβαλλόμενη πράξηήταντο προϊόν επα νεξέτασης εν όψει της προηγηθείσας ακύρωσης των αντίστοιχων αρχικώνπροαγωγώνμεβάσητωναπόφασηΡ.Ι.Κ. ν. Καραγιώργης. 5 Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: 10 15 20 25 30 35 40 1.ΤοΔιοικητικό Συμβούλιοτου ΚΟΤ,σύστησετην Επιτροπή Επιλογής, πουαργότεραμετονομάστηκε σεΕπιτροπή Προσωπικού,στην οποία μεταβίβασε την αρμοδιότητατου σε σχέση με θέματα προ σωπικού του Οργανισμού. Μεταξύτων θεμάτων αυτών,ρητάπε ριλήφθηκανκαιοι προαγωγέςτων υπαλλήλων. Ημεταβίβαση έγι νεδυνάμειτουΑρθρου 5
(6)του περί ΚυπριακούΟργανισμού Τουρισμού Νόμουτου 1969 (Ν. 54/69) όπωςτροποποιήθηκε. Η επανεξέταση στην παρούσα περίπτωση σαφώς δεν ενέπιπτε στην μεταβιβασθείσα αρμοδιότητα. Το κατά πόσο εγκύρως θα μπορούσε να αποφασιστεί μεταβίβασηαρμοδιότητας υπό τέτοια μορφή,δενεγείρεται στην παρούσαυπόθεση,εφόσον αντικείμενο τηςδιαδικασίαςδενείναιπράξητης ΕπιτροπήςΠροσωπικού,αλ λά του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού. Ενπάσηπερι πτώσει,ηεξ αρχήςγενική και απρόσωπημεταβίβαση αρμοδιότη τας υπό επιφύλαξη, το ίδιο γενική και απρόσωπη,δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ειδικήεντολή,σεσχέσημεσυγκεκριμένη περίπτωση. Εξ ίσου αβάσιμοςγιαχους ίδιους λόγους, είναικαιο ισχυρισμός ότι η ανάληψη της επανεξέτασης απότο Διοικητικό Συμβούλιο, συνιστούσε άσκηση μεταβιβασθείσας αρμοδιότητας επ' ευκαιρία συγκεκριμένων περιπτώσεων. Καθορίστηκε εκ των προτέρων σταθερό κριτήριο, ηαπόφασηήταν ασύνδετη προςοποιαδήποτε συγκεκριμένη περίπτωση και, τελικά,δεν μπορεί ναθεωρηθεί ότι ηαρμοδιότηταπουάσκησε τοΔιοικητικό Συμβούλιο ήταν"μετα βιβασθείσα". 2. Είναι παραδεκτό πως δεν τηρήθηκε ο Κανονισμός 15
(3)των πε ρί Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού (Διάρθρωσις και Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1970 (Κ.Δ.Π. 829/70)εν προκειμέ νω. Οι συστάσεις πράγματιδεν προέρχονταν απότον Προϊστά μενο του Τμήματος στον οποίο ανήκανοι κενές θέσεις. ΤοΔιοικητικό Συμβούλιο προχώρησε στην αξιολόγηση, με πλήρη επί γνωσητου γεγονότος. Ακριβώς ίδια ήταν ηπερίπτωση και στην υπόθεσηΔημήτρηςΔημητρίου και Άλλοι v.Κ.Ο.Τ., απόφαση με τηνοποίατοΔικαστήριο συμφωνεί καιπουυιοθετήθηκεκαιστην Νίνα Φιτιχίδον και Άλλοι ν. Κ.Ο.Τ. Οι συστάσεις αποτέλεσαν, 2487 Κνπριανίδης χ.ά. v. Κ.Ο.Τ.
(1993)όπως αναφέρεται στο πρακτικό του Διοικητικού Συμβουλίου, στοιχείο κρίσης ως προς την αξίατων υποψηφίων και το Δικα στήριο καταλήγει, πως και στην παρούσα υπόθεση, ηπαράβαση του Κανονισμού 15
(3)συνιστά λόγο ακύρωσης. 5 3. Ηπρόσκληση των Προϊσταμένων και η λήψη των γραπτών και των προφορικών συστάσεων δεν είναι δυνατό να αποσυνδεθεί από τη διαδικασία προαγωγής που προηγήθηκε. Απευθύνθηκαν και διατυπώθηκαν ενώπιον της Επιτροπής Προσωπικού, που ήταν αντισυνταγματικά συγκροτημένη. Ηδιακήρυξη της αντισυ10 νταγματικότητας της συγκρότησης της Επιτροπής Προσωπικού, συμπαρασύρει και τις συστάσεις που δόθηκανως αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίαςεπιλογής πουακολουθήθηκε. Αν όχι τίπο τε άλλο,τοπρακτικόπουπεριέχει τις προφορικές συστάσεις, συ ντάχθηκε από την Επιτροπή Προσωπικού, η οποία ως αντισυ15 νταγμαηκά συγκροτημένη, δενθαήτανδυνατόναπαράξειοτιδή ποτε το έγκυρο, που θαμπορούσε να θεωρηθεί ότι.αποκτάοντό τητα στο χώρο τουδικαίου. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει χωρίςέξοδα. 20 Αναφερόμενες υποθέσεις: Ρ.Ι.Κ. ν. Καραγιώργης
(1991)3Α.Α.Δ. 159, 25 HjiGeorghiou v. C.T.O.
(1986)3 C.L.R. 1110, Φιτικίδου κ.ά. ν.Κ.Ο.Τ.
(1993)4ΑΛΛ. 2028, Δημοκρατία ν.Πογιατζής
(1992)3ΑΛΛ. 422, 30 Δημητρίου κ.ά. ν. Κ.Ο.Τ.
(1993)4 ΑΛΛ. 1035, Αργυρίδης ν.Δημοκρατίας
(1992)3ΑΛΛ. 376, 35 ΜεταξάκαιΆλλοςν. ΕπιτροπήςΣιτηρώνΚύπρου
(1992)4ΑΛΛ. 2608, Δημητριάδης κ.ά.,ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1992)4 Α.Α.Δ.
- Προσφυγές. 40 Προσφυγές εναντίον της απόφασης του Κυπριακού Οργανι σμού Τουρισμού με την οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη προάχθη καν στη θέση Τουριστικού Λειτουργού Α αντί των αιιητών. 2488 4 ΑΛΛ. Κυπριανίδηςκ.ά. ν. Κ.Ο.Τ. /.Νικολάου, για τον Αιτητήστην Υπόθεση Αρ. 820/
- Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητήστην Υπόθεση Αρ. 833/
- 5 Α. Δικηγορόττουλος, γιατους Καθ'ωνη αίτηση. Cur. adv. vult. 10 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Οι δυο προσφυγές στρέφονται κατά της ίδιας απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου του ΚΟΤ, ημερομηνίας 30 Μαΐου 1991 και, επομένως, συνεκδικάστηκαν. Προσβάλλουν τοκύρος της προαγωγήςτων Ορέστη Ρωσσίδη, Α. Σακκά και Λ. Φυλακτίδη στη θέση Τουριστικού Λειτουργού Α' από 16 Ιουλίου
- 15 20 25 30 35 40 Ηπροσβαλλόμενη ήτανηδεύτερη απόφασηγια το ίδιο θέμα. Η πρώτη λήφθηκε από την Επιτροπή Προσωπικού του ΚΟΤ στις 27 Ιουνίου 1990 και 2 Ιουλίου
- Είχαν και τότε κριθεί ως καταλληλότεροι οι ίδιοι υποψήφιοι. Ασκήθηκε η προσφυγή 968/90 καιηαπόφασηεκείνη ακυρώθηκε απότο Ανώτατο Δικα στήριο στις 22 Μαΐου 1991 ως ληφθείσα από μή συνταγματικά συγκροτημένο όργανο ενόψει της απόφασης στην υπόθεση ΡΙΚ ν. Καραγεώργης
(1991)3Α.Α.Δ. 159. Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΚΟΤ,σύστησε την Επιτροπή Επιλογής που αργότερα μετονομάστηκε σε Επιτροπή Προσωπικού, στην οποία μεταβίβασε τηναρμοδιότητατουσεσχέσημεθέματαπροσωπικού τουΟργα νισμού. Μεταξύ των θεμάτων αυτών ρητάπεριλήφθηκαν και οι προαγωγέςτωνυπαλλήλων. Ημεταβίβασηέγινεδυνάμει τουάρ θρου 5
(6)του περί Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού Νόμου του 1969 (Ν.54/69) όπως τροποποιήθηκε (βλ. ειδικά τους Νό μους 48/78και 16/85 και συναφώς την υπόθεση HjiGeorghiou v. CTO
(1986)3 C.L.R. 1110). Ο αιτητής Κώστας Κυπριανίδης υποστηρίζει πωςαναρμοδίως πλέον επελήφθητης επανεξέτασης τουθέματοςτο ίδιο το Διοικη τικό Συμβούλιο του ΚΟΤ. Εισηγείται ότι εφόσον ίσχυε ηπράξη της μεταβίβασης, την αποκλειστική αρμοδιότητα την είχε η Επι τροπήΠροσωπικού. Μεαναφορά στο Εγχειρίδιο Διοικητικού Δι καίουτου Σπηλιωτόπουλου, Β' έκδοση σελ. 145,υποστήριξε πως το "μεταβιβάσανόργανον,διαρκούσηςτης ισχύος τηςπερί μεταβι βάσεως της αρμοδιότητος πράξεως του, δεν δύναται να ασκήση την μεταβιβασθείσαν αρμοδιότηταπαραλλήλως, επ' ευκαιρίασυ γκεκριμένων περιπτώσεων". 2489 Κωνσταντινίδης,Λ. Κυπριανίδηςκ.ά. v. Κ.Ο.Τ.
(1993)Η απόφασηγια τη μεταβίβασητηςαναφερθείσαςαρμοδιότη τας στην ΕπιτροπήΠροσωπικού συνοδευόταν απότηνακόλου θηεπιφύλαξη. "Νοείται ότι σαν θέμα αρχής και σύμφωνα με σχετική γνωμάτευση του Νομικού Συμβούλου του Οργανισμού, οσάκις απόφασητης Επιτροπής Επιλογής ακυρώνεται απότο Ανώ τατο Δικαστήριο το θέμα θα παραπέμπεταιστην Ολομέλεια του Συμβουλίου για μελέτηκαι λήψη τελικής απόφασης". 5 10 Προηγήθηκεηακυρωτικήαπόφασηστην υπόθεση 968/90και, επομένως, κατά την εισήγησητων καθ' ων ηαίτηση,το θέμαδεν περιλαμβανόταν πλέον στις μεταβιβασθείσες αρμοδιότητες. Κρίνω ορθή τη θέση των καθ' ων η αίτηση. Η επανεξέταση 15 στην παρούσα περίπτωση σαφώς δεν ενέπιπτε στην μεταβιβασθείσα αρμοδιότητα. Το κατά πόσο εγκύρως θα μπορούσε να αποφασιστεί μεταβίβαση αρμοδιότητας υπό τέτοια μορφή δεν εγείρεται στην παρούσαυπόθεση εφόσον αντικείμενο τηςδιαδι κασίας δεν είναι πράξη της Επιτροπής Προσωπικού αλλά του 20 Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού. Εν πάση περιπτώσει δεν νομίζω ότι ηεξ αρχήςγενική και απρόσωπημεταβίβαση αρ μοδιότηταςυπόεπιφύλαξητο ίδιογενική καιαπρόσωπη μπορεί να θεωρηθεί ως ειδική εντολή σε σχέση με συγκεκριμένη περί πτωση όπως υποστήριξε ο αιτητής. Εξ ίσου αβάσιμος για τους 25 ίδιους λόγους, είναι και ο ισχυρισμός ότι ηανάληψητηςεπανε ξέτασης απότοΔιοικητικό Συμβούλιοσυνιστούσεάσκησημεταβιβασθείσας αρμοδιότητας επ' ευκαιρία συγκεκριμένων περι πτώσεων. Καθορίστηκε εκ των προτέρων σταθερό κριτήριο, η απόφαση ήταν ασύνδετη προς οποιαδήποτεσυγκεκριμένη περί- 30 πτώση και, τελικά, δεν μπορεί να θεωρηθεί ou ηαρμοδιότητα που άσκησε το Διοικητικό Συμβούλιο ήταν "μεταβιβασθείσα". Στοστάδιο των διευκρινίσεων προβλήθηκε απότον ίδιο αιτη τή ο διαζευκτικός ισχυρισμός πως, ούτως ή άλλως, η απόφαση 35 της μεταβιβασθείσας αρμοδιότητας στην Επιτροπή Προσωπικού ήτανάκυρηως ληφθείσα απότοΔιοικητικό Συμβούλιοότανήταν αντισυνταγματικά συγκροτημένο. (Βλ. συναφώς την πολύ πρό σφατηαπόφασητου αδελφούΔικαστή Γ. ΠογιατζήΝίνα Φιτικίδον και Άλλες ν.ΚΟΤ
(1993)4Α.Α.Δ.2028).Αφούη πρόσβαλλα- 40 μένηαπόφασηγια προαγωγή είχε ληφθεί όχι από την Επιτροπή Προσωπικού αλλά από το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανι σμού αυτόςο ισχυρισμός δεν είχετηθέση τουστην παρούσαυπό θεση. Αποδοχή του επιχειρήματος θα σήμαινε γι' αυτό το λόγο 2490 4ΑΛΛ Κυπριανί&ης κ.ά. ν.Κ.Ο.Τ. Κώνσταντινί6ης,Δ. επιβεβαίωσητηςαρμοδιότηταςτουΔιοικητικού Συμβουλίου. 5 10 15 20 25 30 35 40 Αναπτύχθηκε και ηακόλουθηδιαζευκτικήθέση. Και αν εθεω ρείτο ότι αρμοδίως επελήφθητουθέματοςτοΔιοικητικόΣυμβούλιο, η απόφασητου θα πρέπει να ακυρωθεί γιατί σε άλληπερί πτωση, κάτω από παρόμοιες συνθήκες, άσκησε αρμοδιότητα η Επιτροπή Προσωπικού και όχι το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού. Όμως το ζήτημα της αρμοδιότητας κρίνεται στο πλαίσιο της σχετικής νομοθετικής και διοικητικής ρύθμισης που τηδιέπεικαιόχιαπόεκτωνυστέρωνχειρισμούς. Μεδεδομένητην ορισμένη ρύθμιση το ενδεχόμενο παρέκκλισης απόαυτή σε άλλη περίπτωση,αφορά εκείνη τηνπερίπτωση.ΟΟργανισμός επικαλέ στηκε επικουρικά τις διατάξεις των άρθρων 19 και 23 του περί Ερμηνείας Νόμου,Κεφ. 1 καιτουάρθρου4τουπερί Εκχωρήσεως των Εξουσιών των Απορρεουσών εκ τινός Νόμου, Νόμου του 1962 (Ν.23/62).Ενόψει τηςπιο πάνωκατάληξης στο πλαίσιο της ειδικής πρόνοιας της Νομοθεσίας ως προς τον Οργανισμό, δεν χρειάζεταιναεξετάσω τοζήτημακάτωαπόάλλη σκοπιά. Μεταξύ των άλλων, το σχέδιο υπηρεσίας απαιτεί ως απαραί τητοπροσόν την "πολύκαλήγνώσητηςνομοθεσίας, κανονισμών, διαδικασιών και διατάξεων του Οργανισμού, των Τουριστικών συνθηκών καιτηςοικονομίας της Κύπρου".Οαιτητής στηνΠρο σφυγή 820/91, Κ. Κυπριανίδης ισχυρίζεται πως δεν υπάρχει στο πρακτικό αναφοράσε διαπίστωση του Διοικητικού Συμβουλίου ότιοιυποψήφιοιπληρούσαντααπαραίτηταπροσόντακαιπως,εν πάσηπεριπτώσει, δεν έχει διεξαχθεί έρευνα ως προς την κατοχή τουπιοπάνωπροσόντος. Σταπρακτικά γίνεται κατ' ευθείαν αναφορά στααπαιτούμε ναπροσόντα "όπωςαυτάδιαλαμβάνονταιστο σχέδιο υπηρεσίας της θέσης" και επομένως, το πρώτο σκέλος της εισήγησης στε ρείται πραγματικού ερείσματος. Ως προς το δεύτερο, είναι γε γονός πως το Διοικητικό Συμβούλιο δεν προέβη σε ειδική έρευναπροςδιαπίστωση τηςκατοχήςτουαναφερθέντος προσόντος. Ηθέσητων καθ' ων ηαίτηση είναι πως δεν χρειαζόταν τέτοια έρευνα. Παραπέμπουν στο σχέδιο υπηρεσίας της θέσης την οποίαήδηκατείχανOL υποψήφιοικαιστην απόφασητηςΟλομέ λειας στην υπόθεση ΚυπριακήΔημοκρατία ν.Πάμπος Πογιατζής
(1992)3Α.Α.Δ.422, στη φύση των καθηκόντων πουάσκη σανοι υποψήφιοικατάτης διάρκειατηςυπηρεσίαςτους και,γε νικά,στο περιεχόμενο των φακέλων. Το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης τουΤουριστικού Λειτουργού 2491 Κωνσταντινίδης, Δ. Κυπριανίδηςχ.ά. v. Κ.Ο.Τ.
(1993)που κατείχαν οι υποψήφιοι,απαιτούσε μεταξύτων άλλων καλή γνώση των επίκρατουσών συνθηκών ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στον τουριστικό τομέα. Στο φάκελο των υποψηφίων και ειδικά των ενδιαφερομένων μερών υπάρχειόγκος στοιχείων που εύλο γα μπορούν να στηρίξουν τηνκρίση τουΔιοικητικού Συμβουλί5 ου πως κατείχαν και το συζητούμενο προσόν. Τα καθήκοντα που άσκησαν, η αξιολόγηση τους ως εξαίρετων λειτουργών σε σχέσημε την άσκηση αυτώντων καθηκόντωνκαιγενικάη επαγ γελματική τους κατάρτιση σαφώς καθιστούν εύλογα επιτρεπτή την κρίση για πολύ καλήγνώση όσων απαιτούνταιαπότο σχέ- 10 διο υπηρεσίας. Σταχυολογώ ακόμα το γεγονός της χορήγησης άδειας στο Λ. Φυλακτίδηγια παράδοσηδιαλέξεων σε ιδιωτική σχολήμε θέματηνΤουριστική Βιομηχανία, με ιδιαίτερη έμφαση στακυπριακάδεδομένακαιεπιπρόσθετατην ευθύνητουγιατην εκπαίδευσητουπροσωπικού,τηνεπιμόρφωση των επιθεωρητών 15 και τις ενδοτμηματικές εξετάσεις τους. Επίσης, την άδεια που δόθηκε στον Ο. Ρωσσίδη γιαπαράδοσημαθημάτων Τουριστικής Οικονομίας στο ΚολλέγιοΤουρισμού και την εισήγησηγια υιο θέτηση γενικής πολιτικής του Οργανισμού προκειμένου ναπα ρέχονται από τους λειτουργούς του διαλέξεις πάνω σε εξειδι- 20 κευμένα θέματα της αρμοδιότητας τους όπως στην τουριστική νομοθεσία, στη δομή και διάρθρωση της Κυπριακής Τουριστι κής Βιομηχανίας, στην οικονομική σημασία του Τουρισμού, στην τουριστική προβολήτης ΚύπρουκαιστηδιεξαγωγήΤουρι στικής έρευνας. Προσθέτω πως οι Ο. Ρωσσίδης και Α. Σακκάς 25 ήταν υπεύθυνοι των Γραφείων του Οργανισμού στο Λονδίνου και στην Φραγκφούρτηαντίστοιχα, με γενική ευθύνη στην προ ώθηση και ανάπτυξη της τουριστικής αγοράς στα πλαίσια της εκάστοτε ισχύουσας πολιτικής. 30 Σύμφωνα μετον Κανονισμό 15
(3)των περί Κυπριακού Οργα νισμού Τουρισμού (Διάρθρωσις και Όροι Υπηρεσίας) Κανονι σμών του 1970 (ΚΑΠ. 829/70) "κατά την προαγωγή λαμβάνονται δεόντως υπόψιν αι περί των υποψηφίων συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος εν τω οποίω η Κενή θέσις". Οι κρίσεις και οι συστάσεις που λήφθηκαν υπόψη απότοδι οικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού προέρχονταν όχι απότον Προϊστάμενο του Τμήματος "εν τω οποίω η κενή θέσις" αλλά απο τους Προϊσταμένους των υποψηφίων στις θέσεις πουκα τείχαν μέχρι τότε. Οι αιτητές εισηγούνται πωςγια το λόγοαυτό ήταν παράνομες και πως εφόσον αναντίλεκτα επέδρασαν ως 2492 35 40 4A A A Κυπριανίδηςκ.ά. v. Κ.Ο.Τ. Κωνσταντινίδης, Δ. προςτη τελική επιλογή,ηπροσβαλλόμενη απόφασηείναιάκυρη. 5 10 15 20 25 30 35 40 Είναι παραδεκτό πως δεν τηρήθηκε ο Κανονισμός. Οι συ στάσεις πράγματι δεν προέρχονταν από τον Προϊστάμενο του Τμήματος στην οποίαν ανήκαν οι κενές θέσεις. Το Διοικητικό Συμβούλιο προχώρησε στην αξιολόγηση μεπλήρηεπίγνωση του γεγονότος. Ηεξήγηση καταγράφεται στοπρακτικό: "εν προκειμένω το Συμβούλιο έλαβε υπ' όψη του ότι οι διατάξειςτου Κανονισμού 15
(3)τωνπερί ΚΟΤ(Διάρθρωσιςκαι Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1970 δεν μπορούν να εφαρμοσθούν,λόγω τουότι οι θέσεις τουΟργανισμού δεν εί ναικατανεμημένες σεΤμήματααλλάητοποθέτησητωνυπαλ λήλων του Οργανισμού γίνεται ανάλογα με τις ανάγκες της Υπηρεσίας." Ηπιοπάνωπροσέγγιση αποτέλεσε καιτονπυρήνατης επιχει ρηματολογίας ενώπιον μου που, ατελέσφορα, επιζητήθηκε να υποστηριχθεί και από ένορκη δήλωση λειτουργού σύμφωνα με την οποία,μεβάση πληροφορίες πουπήρεαπό το Γενικό Διευθυ ντή,ηπροσβαλλόμενη απόφασηδελήφθηκεαναφορικάμεοποια δήποτεκενήθέσησε ένααπότατμήματατουΟργανισμού. Οικε νές θέσεις κατάτους καθ'ων ηαίτηση,ήτανκενές στον Οργανι σμό γενικά και όχι σε οποιοδήποτεαπόταΤμήματατου.Το σχέδιο υπηρεσίας,μεταξύάλλων, αναφέρεταικαισε καθήκοντακαι ευθύνες αναφορικάμε την εύρυθμηκαι αποτελεσματική λειτουρ γίατης μαρίναςκαιστην εκτέλεση οποιωνδήποτε άλλωνκαθηκό ντων πουθαανατεθούνστον υπάλληλο. Καταλήγουν OL καθ' ων ηαίτησημετην εισήγηση πως "τοΤμήμαστοοποίοθαεπιλεγόταν γιαπροαγωγή θαοριζόταναργότερασύμφωνα μετιςανάγκεςτης υπηρεσίας,όπωςπρονοεί ο Κανονισμός 14". Οιυπηρεσίες τουΟργανισμού απαρτίζονται απότην Κεντρι κήκαιτις Περιφερειακές Υπηρεσίες (Κανονισμός 4). Η ΚεντρικήΥπηρεσία καιOLθέσεις τηςδιαρθρώνονταιστην Κεντρική Δι οίκηση και σετέσσερα τμήματα:ΤοΔιοικητικό, της Τουριστικής Οργάνωσης, της Προβολής καιτης ΠαροχήςΤουριστικών Υπη ρεσιών (Καν. 6).ΠροβλέπεταιθέσηΤουριστικού Λειτουργού μό νο στατρίατελευταία τμήματακαιστα ΓραφείαΤουρισμούαπό τα οποία απαρτίζονταιοι Υπηρεσίες Εξωτερικού των Περιφε ρειακών Υπηρεσιών του Οργανισμού. Υποστηρίζουν οι αιτητές πως, εφόσον αποτελεί απαραίτητηπροϋπόθεση γιαπροαγωγήη ύπαρξη κενής θέσης, αυτήηκενή θέση θα έπρεπε υποχρεωτικά να ανήκει σε κάποια από τα πιο πάνω τμήματα ήγραφείακαι 2493 Κωνσταντινίδης, Δ. Κυπριανίδηςκ.ά. v. Κ.Ο.Τ.
(1993)όχι στον Οργανισμό γενικά. Κατάτην εισήγηση τους ο Κανονι σμός 14 είναι άσχετος μετο θέμαγιατί αναφέρεταιαπλώςσεδυ νατότητα μετάθεσης των υπαλλήλων από ένα τμήμα σε άλλο· πράγμαπουπροϋποθέτειότι ήδηυπηρετούσαν σετμήματα. Επι καλέστηκαν συναφώς την απόφασητου αδελφού δικαστή Σ. NLκήτα στην υπόθεση Δημήτρης Δημητρίου και Άλλοι ν. ΚΟΤ
(1993)4 A A A 1035 5 Πράγματι,στην πιο πάνωυπόθεση είχεγίνει δεκτό όμοιο επι χείρημα και ηπροαγωγή ακυρώθηκε. Οι καθ' ων η αίτηση υπο στήριξαν πως σε εκείνη την υπόθεση ταγεγονότα ήτανδιαφορε τικά.Ταγεγονότα των δυουποθέσεων όπως και ταεπιχειρήματα που αναπτύχθηκαν είναι ακριβώς τα ίδια.Παραθέτωτο σχετικό απόσπασμααπότην απόφαση. "Το θέμα που δεσπόζει στις εισηγήσεις των αιτητών είναι πως η απόφαση έχει ληφθεί με διαδικασία που αντίκειται στις διατάξεις των καν.6και 15
(3). Η αποφασιστικήγια την έκβαση των προσφυγών σημασία του επιβάλλει την εξέταση του ζητήματος κατάπροτεραιτότητα. Είναι, αναλυτικότερα, η θέση των αιτητών πως έπρεπε να αποφασισθεί το τμήμα που αφορούσε ηθέση καιστη συνέχεια νακληθεί ο προϊστά μενος του εν λόγω τμήματος,πουθαείχεκαι ευκαιρίανασυ γκρίνει όλους τους υποψηφίους, να προβεί σε συστάσεις. Η παροχήκαι τελικά η κατά τηλήψη τηςαπόφασης αξιολόγηση συστάσεων από προϊσταμένους που δεν είχαν αρμοδιότητα, όπως, ομολογουμένως, έγινε στην προκείμενη περίπτωση, συνιστά παράβασητου νόμου και των κανονισμών. Συγχρό νως αποκαλύπτει πως το δϊορίζον όργανο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιον. Ο δικηγόρος του Οργανισμού υποστήριξε ότι από τις διατά ξεις του σχεδίου υπηρεσίας πουπροσδιορίζουν τα καθήκοντα και τις ευθύνες της θέσης συνάγεται ότι αυτήδεν εκχωρήθηκε σε οποιοδήποτε από τα παραπάνω τμήματα,αλλά είναι θέση 35 που ανήκει γενικά στον Οργανισμό. Παρενθετικά,οι σχετικές επικεφαλίδες του σχεδίου υπηρεσίας αναφέρονται σε τοποθέ τηση στην κεντρική υπηρεσία του καθούή σε γραφείο τουρι σμού του εξωτερικού ήανάθεσηκαθηκόντων σε μαρίνα.Συνε χίζοντας,οσυνήγορος είπεπωςοκαθορισμός καθηκόντωντης 40 ενδιαφερόμενης θαγινόταναργότεραανάλογα μετις ανάγκες της υπηρεσίας, όπως προνοεί οκανονισμός 14. Σπεύδω όμως να παρατηρήσω ότι ο κανονισμός αυτός δεν φαίνεται να έχει οποιαδήποτεσχέσημετο συζητούμενο θέμαδιότι αφοράμόνο 2494 10 15 20 25 30 4ΑΛΛ. Κυπριανίδηςκ.ά.v.Κ.Ο.Τ. Κωνσταντινίδης, Δ. σε μεταθέσεις τωνυπαλλήλων του Οργανισμού. 5 10 15 20 25 30 35 40 Έχω εξετάσει κάθε πτυχή της εισήγησης των αιτητώντης οποίας τον πυρήνα έχω προδιαγράψει.Απόφυγα να σχολιάσω τις αποφάσειςπουαναφέρθηκαν εκατέρωθεν γιατί τοθέ μα πουανέκυψε εμφανίζει μια πρωτοτυπία πουφαίνεται πως δεν καλύπτει ηνομολογία. Είδαμε πως ηΕπιτροπή αρ νήθηκεναεφαρμόσει τονκαν. 15
(3)καιότι δικαιολόγησε την παρέκκλιση επικαλούμενη το γεγονός πωςη θέση δενείχε υπαχθεί ακόμη σε οποιοδήποτε από ταθεσμοθετημένα τμή ματατου Οργανισμού. Η ερμηνεία όμως αυτή έρχεται σε αντίθεση όχι μόνο με το γράμμααλλάκαι μετοπνεύματουκανονισμού. Καιδενπαρέχεται αποχρώνλόγοςγιατηνπαράκαμψητου.Αποδοχή τέτοι ας ερμηνείας θασήμαινε ουσιαστικάκατάργησητηςπρόνοιας. Ενώφαίνεταιπωςονομοθέτης θέλησενασυνδέσειτο στοιχείο των συστάσεων πρωτίστως μετον προϊστάμενο τουτμήματος στο οποίο θαυπηρετήσει ο νέος υπάλληλος. Φυσιολογικά ο προϊστάμενος αυτός συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις για να εκτιμήσει καλύτερατιςανάγκεςτουτμήματοςσεσυνδυασμόμε τηστελέχωση του.Ενπάση πάντωςπεριπτώσει ανδενείναιδυ νατόναπροέλθουν οισυστάσεις.από αυτόντότε,σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξειςπουπαρέθεσα,μόνο ογενικόςδιευ.θυντής μπορείνατονυποκαταστήσει στο έργοαυτό. Τοότι τοσχέδιο υπηρεσίαςδενκατατάσσειτηθέσηδεναποτε λεί κώλυμα για τηνυπαγωγήτηςαπότον ίδιοτον Οργανισμό σε ιδιαίτερο τμήμα προτού ηΕπιτροπή Προσωπικού προχωρήσει ναακούσει τιςσυστάσεις. Στο σημείο αυτό μπορείνα επισημανθεί ησυνάρτηση του Καν. 15
(3)μετον Καν.6που ρυθμίζει τατης διάρθρωσης. Γιατί απαιτείταιαπότον πρώτο η παροχή τωνσυστάσεων τουπροϊσταμένου τουτμήματος "εν τω οποίωη κενή θέσις". Πρέπει ίσως να τονισθεί πωςπροκύπτει με ευχέρεια απότοπρακτικόότιοισυστάσεις, όπωςδό θηκανεδώ,λήφθηκανυπόψηκαιεπηρέασανενδεχόμενα τοπε ριεχόμενο της προσβαλλόμενης.πράξης. Έχουμε μεάλλαλό για παράβαση ουσιώδους τύπου. Βλέπε Ανδρέας Γεωργίου καιΆλλοι ν.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 1443,ΑλίκηΛιμνάτον και Άλλες ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 4057„(ανάλυση τουθέματοςαπότηναπόφασητης μειοψηφίας πουδεναφορά - τη διαφωνία) καιΔημοκρατίακαι Άλλος ν. Χρυσόστομου Χριστοφή(\99\)^ ΑΛΑ. 25." 2495 Κωνσταντινίδης, Δ. Κυπριανίδηςκ.ά. v. Κ.Ο.Τ.
(1993)Ηπιοπάνωαπόφασημετην οποίασυμφωνώ υιοθετήθηκεκαι από τον αδελφόΔικαστή Γ.Πογιατζή στην υπόθεσηΝίνα Φιτικίδον καιΆλλοι ν.Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού (ανωτέρω). OL συστάσεις αποτέλεσαν, όπως αναφέρεται στο πρακτικό του Διοικητικού Συμβουλίου,στοιχείο κρίσης ως προς την αξίατων 5 υποψηφίων καικαταλήγωπως και στην παρούσαυπόθεση η πα ράβασητου Κανονισμού 15
(3)συνιστά λόγοακύρωσης. ΤοΔιοικητικό Συμβούλιοδενκάλεσετουςπροϊσταμένους των υποψηφίων να εκφέρουν τηνκρίση τους καινα διατυπώσουντις 10 συστάσεις τους ενώπιον του στα πλαίσια της επανεξέτασης.Ση μειώνει πως "έλαβε υπόψη τις κρίσεις και συστάσεις των προϊ σταμένων όπωςαυτέςαναγράφονταιστοπρακτικότηςσυνεδρίας τηςΕπιτροπήςΠροσωπικούημερομηνίας 17Ιουνίου 1990" όπως, δηλαδή, κατεγράφησαν στα πλαίσια της διαδικασίας λήψης της 15 ακυρωθείσας απόφασηςτης ΕπιτροπήςΠροσωπικού. Ο αιτητής στην προσφυγή 833/91 Δ. Δημήτριου, υποστηρίζει ότι, ανεξάρτητααπότην παράβασητου Κανονισμού 15
(3),στοι χειοθετείται διαζευκτικός λόγος ακύρωσης γιατί ηακύρωση της 20 πρώτηςαπόφασηςεξαφάνισεεξ υπαρχήςκαιο,τιδήποτεέγινεστο πλαίσιο της διαδικασίαςλήψης της.Οι συστάσεις είχανυποβλη θεί ενώπιον παράνομα συγκροτημένου οργάνου στην παρουσία μάλιστα παρατηρητώντων πολιτικών κομμάτων και θα έπρεπε να είχαναγνοηθεί. ΚαθήκοντουΔιοικητικού Συμβουλίου ήτανη 25 πρόσκληση των Προϊσταμένων προς υποβολή των συστάσεων τους ενώπιον του σταπλαίσιατης διαδικασίαςπουεπανάρχησε, κατάτααποφασισθένταστηνυπόθεσηΡ.Αργνρίδηςν. Κυπριακή Δημοκρατίας
(1992)3Α.Α.Δ.376. Επικαλείται ειδικά τιςυποθέ σεις Άρτα Μεταξά και Άλλος ν. ΕπιτροπήΣιτηρών Κνπρον 30
(1992)4 Α.Α.Δ.2608και ΝίκοςΔημητριάδηςκαι Άλλοι ν. Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κνπρον
(1992)4 Α.Α.Δ.2582,ως προς τοπα ράνομο όχι μόνο των εκτελεστών πράξεων των αντισυνταγματι κάσυγκροτημένων οργάνωναλλάκαικάθεπροπαρασκευαστικής πράξης πουσχετίζεται μετην εκκαλούμενη απόφαση. 35 Ο Οργανισμός, αφού διευκρινίζει πως δεν λήφθηκε υπόψη οποιασδήποτε μορφής υποκειμενική κρίση της ίδιας της Επιτρο πήςΠροσωπικούόπωςλανθασμέναισχυρίζεται οαιτητήςσεάλλο σημείοτης αγόρευσης του,υποστηρίζει ότι τογεγονός πως οι συ- 40 στάσεις των Προϊσταμένων που ήταννόμιμα διορισμένοι υπάλ ληλοιτουΟργανισμού δόθηκανστην ΕπιτροπήΠροσωπικούπου "έπασχε από αντισυνταγματικότητα", δεν τις καθιστά "μή γεγο νός". Προσθέτει πωςοι συστάσεις αυτέςδενήταν προπαρασκευα2496 4ΑΛΛ. Κυπριανί&ηςκ.ά. v. Κ.Ο.Τ. Κωνσταντινίδης, Δ. στική πράξηπουσχετίζεται μετην εκκαλούμενηαπόφαση. 5 10 15 20 Θεωρώ εσφαλμένη την προσέγγιση του Οργανισμού. Ηπρό σκληση τωνΠροϊσταμένων καιηλήψητωνγραπτώνκαιτωνπροφορικώνσυστάσεων δενείναι δυνατόνααποσυνδεθεί απότη δια δικασία προαγωγής που προηγήθηκε. Απευθύνθηκαν προς και διατυπώθηκαν ενώπιον της Επιτροπής Προσωπικού που ήταν αντισυνταγματικά συγκροτημένη. Η διακήρυξη της αντισυνταγ ματικότητας της συγκρότησης της Επιτροπής Προσωπικού συμπαρασύρει καιτις συστάσεις πουδόθηκανως αναπόσπαστο μέ ρος της διαδικασίας επιλογής που ακολουθήθηκε. Αν όχι τίποτε άλλο,τοπρακτικόπουπεριέχει τις προφορικές συστάσεις συντά χθηκεαπότηνΕπιτροπήΠροσωπικούη οποίαωςαντισυνταγμα τικά συγκροτημένη, δεν θαήτανδυνατό ναπαράξειοτιδήποτε το έγκυρο που θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι αποκτάοντότητα στο χώρο τουδικαίου. Ενόψει τηςθεμελίωσηςτωνπιοπάνωλόγων ακυρότητας, δεν χρειάζεται να ασχοληθώ με τα υπόλοιπα επιχειρήματα των αιτητών. Οι προσφυγές πετυχαίνουν. Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται. Καμιά διαταγήγια έξοδα. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται χωρίς έξοδα. 2497