(1993)27Οκτωβρίου, 1993 [ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΗΛΙΑΣ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Καθ' ων ηαίτηση. (Σννεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 400/91, 401/91 και 520/91) Δημόσιοι Υπάλληλοι —Προαγωγές — Αρχαιότητα— Υπηρεσίαυπαλ λήλου ως εκτάκτου, ημερομισθίου ή ωρομισθίου δεν λαμβάνεται υπόψη, για σκοπούς καθορισμού αρχαιότητας— Νομολογία και οι σχετικές νομοθετικέςδιατάξεις: Άρθρο 49 τουπερί Δημόσιας Υπη ρεσίαςΝόμου του 1990(Ν.\/90)και τοπροϊσχύσαν Άρθρο46 τουΝ. 33/67όπως τροποποιήθηκεμε τοΆρθρο5 τουΝ.10/83— Αρχαιότη ταμεβάση τηνημερομηνίαγεννήσεως, έχειασήμαντοβάρος. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Κριτήρια — Ηαξία είναι το κριτήριο με τημεγαλύτερηβαρύτητα — Επαύξηση της,από το ξεχωριστό στοιχείο κρίσεως τηςσύστασης του Προϊσταμένου. 5 10 Με τις συνεκδικασθείσεςωςσυναφείςπροσφυγές, προσβλήθηκε ηπροαγωγήτουενδιαφερομένουμέρουςστηθέσηΒοηθού Αρχιεπιστάτη,στην ΕπαρχιακήΔιοίκηση. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τις προσφυγές, απο φάσισεότι: 1, Η αρχαιότητα των υπαλλήλων υπολογίζεται σύμφωνα με τις πρόνοιες τουΑρθρου49τουπερίΔημοσίαςΥπηρεσίας Νόμου (Ν. 1/90).Στις υποθέσεις ΤάκηΠάρη ν.Δημοκρατίας και Μι χαήλ Χριστοφίδη ν. Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, αποφα σίστηκε ότι ηυπηρεσίαυπαλλήλουως έκτακτου, ημερομίσθιου ήωρομίσθιουδεν λαμβάνεται υπόψηγιασκοπούςκαθορισμού τηςαρχαιότητας του,μεβάσητηντότεισχύουσανομοθεσίαπου 2498 20 25 4 ΑΛΛ. Μιχαήλ κ.ά. ν.Ε.Δ.Υ.κ.ά. ήταν το Αρθρο 46 του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1967 (Ν.33/67), όπως τροποποιήθηκεμετο Αρθρο5 τουΝόμου 10/83, τουοποίουηφρασεολογία είναιταυτόσημη μεεκείνη του Αρθρου 49 του νέου Νόμου 1/90. 5 10 15 20 25 30 Εν όψει των ανωτέρω,ηαρχαιότητατων δύο αιτητών και του Ενδιαφερόμενου Μέρους, κρίνεται με βάση την ηλικία τους, αναφορικά μετην οποίαυπήρχανόλα τα στοιχεία ενώπιον της Διοίκησης. Κατάσυνέπεια,ο ισχυρισμός ότι υπήρξεπλάνηπερί τα πράγματα,επειδή υπήρχαν ενώπιον της Διοίκησης λανθα σμένα στοιχεία ως προςτηναρχαιότητατων υποψηφίων, απορ ρίπτεται ως ολότελα ατεκμηρίωτος. 2. Οι προσωπικοίφάκελοικαιοι φάκελοι των Εμπιστευτικών Εκ θέσεων των υποψηφίων που περιείχαν όλα τα στοιχεία που αφορούσαν τους υποψηφίουςκαιπουθαοδηγούσαντοΔιευθυ ντήσεασφαλέςσυμπέρασμαωςπροςτηναξία,ταπροσόντακαι την αρχαιότητατους,ήτανενώπιοντουΓενικού Διευθυντήόταν προέβαινε στην επίδικη σύσταση του. Τεκμαίρεται, ως εκ τού του,ότι λήφθηκανυπόψηαπότο Γενικό Διευθυντή. Στησύσταση του Γενικού Διευθυντή γίνεται ρητήαναφορά στις πληροφορίεςγιατουςυποψήφιουςπουοΓενικός Διευθυντής εί χε πάρειαπό τους Επαρχους,στηνπροσπάθειατουνασυστήσει τονκαταλληλότερο υποψήφίο/Ησύστασηδενπεριορίστηκε στα στοιχεία των φακέλων. Κρίνεται ότι δεν παραβιάστηκεηπρό νοια του Αρθρου 35
(4)του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 (Ν. 1/90), σύμφωναμετηνοποίαηΕπιτροπή λαμβάνει δεόντως υπόψη και τις "αιτιολογημένες συστάσεις του Προϊ στάμενου του Τμήματος, στο οποίο υφίσταται ηκενή θέση".Η επίδικη σύσταση είναι επαρκώς αιτιολογημένη. Ούτε έχει εντο πιστεί οποιαδήποτεασυμφωνίατηςσύστασης,προςταστοιχεία των φακέλωντωνυποψηφίων. 35
- Η αρχαιότητα μεβάσητηνημερομηνίαγεννήσεως έχειασήμαντο μόνο βάρος.ΣχετικήείναιηυπόθεσηΑγάβη Θεοφίλου και Άλλη ν. ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας,στην οποίαγίνεται αναφο ρά σε προγενέστερες αποφάσειςεπί τουθέματος. 40
- Ηαξία αποτελεί το κριτήριο με την μεγαλύτερη βαρύτητα (βλ.: Republic v.Roussos.Στοβαθμόπουηαξίατωνυποψηφίωναντι κατοπτρίζεται στις Εμπιστευτικές τους Εκθέσεις, οι αιτητές στις προσφυγέςαρ.400/91και520/91αξιολογήθηκανσ' όλεςτις εκθέ σειςτουςως "λίανκαλοί",ενώτο Ενδιαφερόμενομέροςόπωςκαι 2499 Μιχαήλκ.ά.ν.Ε.Λ.Υ. κ.ά.
(1993)ο Αιτητής στην προσφυγήαρ.401/91αξιολογήθηκανως "εξαίρε τοι". Σ' αντίθεσημετουςαιτητές,το Ενδιαφερόμενο Μέρος έχει υπέρτουκαιτησύστασητουΓενικούΔιευθυντή,πουαποτελείξε χωριστό στοιχείο κρίσεως,ουσιαστικήςσημασίας,πουπροσθέτει στην αξίατουσυστηθέντα υποψήφιου. 5 Μεβάση ταπιοπάνωστοιχεία,τοΔικαστήριο είναιαδύνατονα συμφωνήσει με την εισήγηση, ότι οποιοσδήποτεαπότους αιτητές έχει αποδείξει έκδηληυπεροχήέναντι του Ενδιαφερόμενου Μέρους. Επιπρόσθετα,το Δικαστήριο έχει καταλήξει στο συ10 μπέρασμα ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν εύλογα επιτρε πτήστηνΕπιτροπή. Οι προσφυγές απορρίπτονται με £150έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 15 Πάρη ν.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 2941, Θεοφίλου και Άλλοι ν.Ε.Δ.Υ.
(1992)4 ΑΛΛ. 2199, 20 Republic v.Roussos
(1987)3 C.L.R.
- Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της απόφασηςτης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας με την οποίαπροήχθηκετο ενδιαφερόμενο μέρος στη θέση Βοηθού επιστάτη, Επαρχιακή Διοίκηση αντί οι αιτητές. 25 /.Νικολάου, γιατους Αιτητές στις προσφυγές400/91και401/
- 30 Λ. Γεωργιάδον, για τον Αιτητή στην προσφυγή 520/
- Α. Παπασάββας, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,γιατους Καθ'ων ηαίτηση. 35 Καμία εμφάνιση για το Ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. vult. ΠΟΠΑΤΖΗΣ, Δ.: OL τρεις αυτές προσφυγές συνεδικαστηκαν γιατί στρέφονται εναντίον της ίδιας διοικητικής πράξης με την οποία η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (εφεξής η "Επιτροπή") προήγαγε το Ενδιαφερόμενο Μέρος Δημήτρη Αγγελή στη θέση Βοηθού Αρχιεπιστάτη, Επαρχιακή Διοίκηση, από 1/3/1991,αντί 2500 40 4AAA. Μιχαήλ κ.ά. ν.Ε.Δ.Υ. κ.ά. Πογιατζής, Δ. των Αιτητών. Ηεπίδικηπράξηδημοσιεύτηκε στην επίσημηεφη μερίδατηςΔημοκρατίαςμεημερομηνία22/3/
- 5 10 15 20 25 30 35 40 Ταγεγονότα είναι σε συντομία τα εξής: Ηθέση ΒοηθούΑρχιεπιστάτη, ΕπαρχιακήΔιοίκηση, είναιθέ ση προαγωγής. Ηπλήρωση της ζητήθηκε με επιστολή του Γενι κούΔιευθυντή, Υπουργείο Εσωτερικών, προς την Επιτροπή,με ημερομηνία2/5/1990.Ανάμεσα στους προσοντούχους υποψήφιους ήτανοι Αιτητέςκαι το Ενδιαφερόμενο Μέρος. Στησυνεδρία της,ημερομηνίας 10/9/1990, ηΕπιτροπή αποφά σισε να αναβάλει την εξέταση του θέματος, προκειμένου να διε ρευνηθούν ισχυρισμοί τουΕπιστάτηΣάββαΓεωργίου,Αιτητήστην προσφυγήαρ.520/91,πουπεριέχονταιστηνεπιστολήτουπροςτην Επιτροπήμεημερομηνία 1/3/1990, μετηνοποίααμφισβητούσετην αντικειμενικότητατης εμπιστευτικής τουέκθεσηςγιατο 1989,κα θώς και παρόμοιοι ισχυρισμοί πουπροβλήθηκαναπόάλλουπο ψήφιο Επιστάτη. Η Επιτροπή είχε απαντήσει στην εν λόγω επιστολήτουΣάββαΓεωργίου,μεεπιστολήτηςημερομηνίας6/4/1990, στην οποίαανέφερε ότι θαεξέταζε τις παραστάσειςτουότανκαι εφόσοθαεπιλαμβανότανθέματοςπροαγωγήςτουή/καιπλήρωσης οποιασδήποτεθέσης γιατηνοποίαθαήτανυποψήφιος. Η Επιτροπή εξέτασε τις εν λόγω παραστάσεις του Αιτητή Σάββα Γεωργίου και σταπλαίσιατης έρευνας πουδιεξήγαγε επί του προκειμένου απηύθυνε επιστολές ημερομηνίας 8/10/1990, 6/11/1990και 7/12/1990στον ΈπαρχοΛευκωσίας, ζητώνταςτα σχόλια του επί του θέματος. ΟΈπαρχοςαπάντησε με επιστολή τουημερομηνίας 12/12/1990,επισυνάπτονταςκαι σημείωμα του Αξιολογούντος Λειτουργού του Αιτητή. Ακολούθως η Επιτρο πή, κατά τη συνεδρία της ημερομηνίας Π/1/1991, απέρριψε το αίτημα του εν λόγω Αιτητή για τροποποίηση της βαθμολογίας τουστην Έκθεσητου 1989 καιαποφάσισενατηλάβει υπόψηως έχει. Το σχετικό πρακτικό βρίσκεται στο Φάκελο των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων του Αιτητή, που κατατέθηκε στο Δικα στήριο ως Τεκμήριο 3.Δυστυχώς, ηαπόφασηαυτήτης Επιτρο πήςκοινοποιήθηκε στον Αιτητήμε μεγάληκαθυστέρηση, με επι στολήημερομηνίας 28/1/1992,μετάπου συμπληρώθηκε η διαδικασίαπλήρωσης της επίδικηςκενής θέσης. Η Επιτροπή επιλήφθηκε εκ νέου του θέματος της πλήρωσης τηςεπίδικηςθέσης κατάτησυνεδρία τηςημερομηνίας 17/1/1991, στην παρουσίατου Γενικού Διευθυντή,Υπουργείο Εσωτερικών, 2501 Πογιατζής, Δ. Μιχαήλ κ.ά. ν.ΕΛ.Υ. κ.ά.
(1993)τον οποίο ηΕπιτροπήενημέρωσε γιατις αποφάσειςπου λήφθη καν στη συνεδρίαση της Επιτροπής,ημερομηνίας 11/1/1991, και έθεσε στη διάθεση του τους Προσωπικούς Φακέλους και τους Φακέλους των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψη φίων.Ακολούθως, ο ΓενικόςΔιευθυντής σύστησεγιαπροαγωγή το Ενδιαφερόμενο Μέρος καιαποχώρησε.Τοσχετικόπρακτικό αναφέρει επί τουπροκειμένου ταεξής: "Με βάση και τις πληροφορίες που έχει πάρει απότους Επαρχους, αλλά και τις Εκθέσεις των υποψήφιων, βρίσκει ότι ο Δημήτριος Αγγελή είναι ο πλέον κατάλληλος και ακο λουθούν με κάποια διαφορά ο Γιάννης Νικολάουκαι ο Σάβ βας Κωνσταντίνου. Τους δίνει κατά σειρά προτεραιότητας και η σύσταση του είναι για το Δημήτριο Αγγελή. Ξεχωρίζει την περίπτωση του Σάββα Χατζησάββα,ο οποίος παρουσίαζεται με εντυπωσιακάπροσόντα για τη θέση, αλλά ηαπόδο ση τουυστερεί αισθητάέναντι των άλλων." 5 10 15 Στη συνέχεια, η Επιτροπή,σύμφωνα πάντοτε με το σχετικό πρακτικό, αφού εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία από το Φάκελο 20 Πλήρωσης της Θέσης, καθώςκαι απότους Προσωπικούς Φακέ λους και τους Φακέλους των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων τωνυποψηφίωνκαιέλαβευπόψητιςΕμπιστευτικές Εκθέσειςτων υποψηφίων,ταπροσόντακαιτηναρχαιότητατους,καθώςκαιτις κρίσεις καιτησύσταση του ΓενικούΔιευθυντή,έκρινε μεβάση τα 25 καθιερωμένακριτήριαστο σύνολο τους- αξία,προσόντα, αρχαι ότητα - ότι τοΕνδιαφερόμενοΜέροςΔημήτρηςΑγγελή,οοποίος είχεσυστηθεί απότο ΓενικόΔιευθυντή,υπερείχετωνάλλωνυπο ψηφίων και αποφάσισε να προσφέρει σ' αυτόν προαγωγή στην επίδικηθέση,σαντον πιοκατάλληλοαπότουςυποψηφίους. 30 Όλοι οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι η επίδικη απόφασηείναι προϊόν πλάνης περί τα πράγματα. Σύμφωνα με τους Αιτητές στις προσφυγές αρ.400/91 και 401/91, ηπλάνη συνίσταται στο ότι τόσο ο Γενικός Διευθυντής όσο καιηΕπιτροπήέλαβανυπό- 35 ψη τους την αρχαιότητατων διαδίκωνόπως αυτήλανθασμένα φαίνεται στον κατάλογο των υποψηφίων που ήταν ενώπιον τους και παραγνώρισαν ότι το Ενδιαφερόμενο Μέρος πρωτο όιοριστηκε στην υπηρεσία το 1961 ενώ ο μεν Αιτητής στηνπρο σφυγή αρ.400/91 πρωτοόιοριστηκε το 1953, ο δε Αι,τητής στην 40 προσφυγή αρ.401/91πρωτοόιοριστηκε το
- Κατάτους δυο αυτούς Αιτητές, η πλάνη ως προς την έκδηλη υπεροχή τους σε αρχαιότητα έναντι του Ενδιαφερόμενου Μέρους κατά 8 και 7 έτη αντίστοιχα, καθιστάτην επίδικηαπόφαση ακυρώσιμη. 2502 4ΑΛΛ. 5 Μιχαήλ κ.ά.ν.Ε.Δ.Υ,κ.ά. Πογιατζής,Δ. Ο Αιτητής στην προσφυγή αρ.520/91 βασίζει τον ισχυρισμό τουγιαπλάνητηςΔιοίκησης ωςπρος ταπράγματαστο ότι η σύ γκριση τουμε τον επιλεγέντα υποψήφιο έγινε χωρίς πρώταη Επιτροπή ναδιερευνήσει και νααποφασίσει την ένσταση του αναφορικάμετην Εμπιστευτική του Έκθεσηγια το
- Θαεξετάσω πρώτατους ισχυρισμούς των Αιτητών στις προ σφυγές αρ.400/91και401/91, αναφορικάμετηναρχαιότητα. 10 15 -20 25 30 Από το περιεχόμενο των σχετικών φακέλων προκύπτειonτα στοιχεία, αναφορικά μετους δυο Αιτητές καιτοΕνδιαφερόμενο Μέρος, αρχίζουν από τις αιτήσεις τους γιαδιορισμό στη θέση Επιστάτη. Στους φακέλους δεν περιέχεται κανένα προγενέστερο στοιχείο. "Και οι τρεις αυτοί υποψήφιοι διορίστηκαν στη θέση Επιστάτη από 1/8/
- Απότα στοιχεία, όμως, των αιτήσεων τους φαίνεταιότι τόσο οιΑιτητέςόσοκαιτο Ενδιαφερόμενο Μέ ρος, πριν διοριστούν στηθέση Επιστάτη, είχαν υπηρετήσει ως έκτακτοι ή τακτικοί εργάτες ή/καιεβδομαδιαίοι Επιστάτες. Οδι κηγόρος τωνΚαθ'ων ηΑίτηση ισχυρίστηκε ότιηυπηρεσία τους αυτή ήταν πάνωσεωριαία βάσηκαιδενυπολογίζεται γιασκο πούς αρχαιότητας,βάσει του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου 1990 (Νόμος αρ. 1/90).Οδικηγόρος τωνΑιτητών δεν απάντησε πάνω στη θέση αυτήτουδικηγόρουτων Καθ'ωνη Αίτηση. Ηαρχαιότητατων υπαλλήλων υπολογίζεται σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου49 του Νόμουαρ. 1/
- Ταεδάφια
(1)και
(2)του ενλόγω άρθρουπρονοούνότι: "49
(1)Ηαρχαιότηταμεταξύυπαλλήλων πουκατέχουντηνίδια μόνιμηθέσηήτάξητηςίδιαςθέσης,είτεμόνιμαείτεπροσωρινά είτεαπόμήνασεμήναείτεμεαπόσπαση,είτεμεσύμβαση,κρίνε ται μεβάση τηνημερομηνίατης ισχύος τουδιορισμού,τηςπρο αγωγής ήαπόσπασηςτους στη συγκεκριμένη θέση ήτάξη,ανά λογαμετηνπερίπτωση,ανεξάρτητααπότοντρόποκατοχήςτης. 35
(2)Σεπερίπτωση ταυτόχρονου διορισμού, προαγωγής ή απόσπασης στη συγκεκριμένη θέση ήτάξητηςίδιας θέσης,η αρχαιότητα κρίνεται σύμφωνα μετηνπροηγούμενη αρχαιό τητα των υπαλλήλων."" 40 Στοεδάφιο
(7)του ίδιουάρθρου,παρατίθεται ηερμηνεία του όρου "προηγούμενη αρχαιότητα"ωςεξής: '"Προηγούμενη αρχαιότητα'σημαίνει αρχαιότητατωνυπαλ2503 Πογιατζής, Δ. Μιχαήλ κ.ά. ν.Ε.Δ.Υ. κ.ά.
(1993)λήλων στηθέση ήτάξη που κατεχόταν από αυτούς αμέσως πριν απότηνκατοχήτηςπαρούσαςθέσης τουςήτάξηςκαιαν η αρχαιότητααυτήείναι ηίδια,ηπροηγούμενη αρχαιότητα κρίνεται μετην ίδια μέθοδο, αφού εφαρμοστεί αναδρομικά μέχρι τουςπρώτουςδιορισμούς τωνυπαλλήλων στηδημόσια υπηρεσία. Σεπερίπτωση πουηαρχαιότητα στους πρώτους διορισμούς είναι ηίδια, ηπροηγούμενη αρχαιότητακρίνεται με βάσητηνηλικία των υπαλλήλων." 5 Στις υποθέσεις Τάκη Πάρη ν.Δημοκρατίας
(1989)3 Α.Α.Δ. 10 2941 και Μιχαήλ Χριστοφίδης ν.Επιτροπής Δημόσιας Υπηρε σίας, ΥπόθεσηΑρ.500/91, ημερ.25/2/93,αποφασίστηκεότιη υπη ρεσία υπαλλήλου ως έκτακτου, ημερομίσθιου ή ωρομίσθιου δε λαμβάνεταιυπόψηγιασκοπούςκαθορισμούτηςαρχαιότηταςτου, με βάσητην τότε ισχύουσα νομοθεσία πουήταντοάρθρο46του 15 περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1967 (Νόμος αρ. 33/67), όπως τροποποιήθηκε μετο άρθρο 5 του Νόμου αρ. 10/83, του οποίου ηφρασεολογία είναι ταυτόσημη μεεκείνη του άρθρου49 τουνέουΝόμουαρ. 1/90στην οποίαέχωαναφερθεί. 20 Εν όψει τωνανωτέρω, η αρχαιότητατωνδυοΑιτητών και του Ενδιαφερόμενου Μέρους κρίνεται μεβάσητην ηλικία τους, αναφορικά μετην οποία υπήρχαν όλα ταστοιχεία ενώπιοντης Διοίκησης. Κατάσυνέπεια,ο ισχυρισμός ότιυπήρξεπλάνηπερί ταπράγματα επειδήυπήρχανενώπιον τηςΔιοίκησης λανθασμένα στοιχεία ως προς τηναρχαιότητατωνυποψηφίων,απορρί πτεται ωςολότελα ατεκμηρίωτος. 25 Όπως έχω ήδηαναφέρει, ο ισχυρισμός τουΑιτητή στηνπρο σφυγήαρ.520/91γιαπλάνητηςΔιοίκησης περί ταπράγματαβα- 30 σίζεται στηθέση τουότιηΕπιτροπή παρέλειψε να αποφασίσει τις ενστάσεις τουγια την εγκυρότητα της Εμπιστευτικής Έκθε σης του για το 1989, πριν προβεί στη σύγκριση τουμετουςάλ λους υποψήφιους. Αν ηθέσηαυτήαποδειχθεί λανθασμένη,ολό κληρο τοεπιχείρημα του Αιτητήκαταρρέει. 35 Από ταγεγονότα που έχωεκθέσει πιοπάνωπροκύπτει,χωρίς καμιάαμφιβολία,ότιη Επιτροπήεξέτασεκαιαπέρριψετηνενλό γω ένσταση τουκατάτησυνεδρία τηςμεημερομηνία 11/1/1991, κατάτηνοποίααποφάσισεναλάβειυπόψητηςτην ενλόγω έκθε- 40 σηωςέχει. ΗκαθυστέρησητηςΕπιτροπήςναγνωστοποιήσει στον Αιτητή την απόφασητης αυτή,όσο απαράδεκτηκαινα είναι,δεν αλλάζει τογεγονός ότιηένσταση αποφασίστηκε, ούτε αποτελεί απόδειξηήένδειξη ότιη Επιτροπήενήργησε κάτωαπότο βάρος 2504 4ΑΛΛ Μιχαήλ κ.ά. ν.Ε.Δ.Υ. κ.ά. Πογιατζής,Δ. πλάνης,όπωςλανθασμένα ισχυρίζεται ο Αψητης. 5 10 15 20 25 30 35 40 ΟΑιτητής στηνπροσφυγήαρ.400/91 ισχυρίστηκε επίσηςότιαπό το 1985 ήταναποσπασμένοςστοΔήμοΠαραλιμνίουκαιότιγιατην περίοδο αυτή, οι Εμπιστευτικές Εκθέσεις του συντάχθηκαν από Αξιολογούντα Λειτουργόοοποίοςδενείχεγνώσητηςεργασίαςτου καιούτεσυμβουλεύτηκε οποιοδήποτεαρμόδιοτουΔήμουΛεμεσού. Από τους φακέλους του Αιτητή δε φαίνεται να αποσπάστηκε ποτέστοΔήμο Παραλιμνίου.Σεκαμιάαπότις εμπιστευτικές του Εκθέσεις δενανάφερεοΑιτητής οτιδήποτεγιααπόσπασηστοΔή μοΠαραλιμνίου.Στο μέρος των εκθέσεων αυτώνπουσυμπλήρω νε ο ίδιος,δήλωνε πάνοτε ότι υπηρετούσε στην ΕπαρχιακήΔιοί κησηΑμμοχώστου. Μόνοστην έκθεσητουγιατο 1987 ανάφερεότι εξετέλεσε διάφορα έργα στις περιοχές Σωτήρας, Δερύνειας και Παραλιμνίου. ΟΑιτητής δεν μπόρεσε νατεκμηριώσει τον ισχυρισμό τουότι ο Αξιόλογων Λειτουργός δεν μπορούσε ναέχειγνώση τηςεργασίαςτουώστενατον συγκρίνει μετο Ενδιαφερόμενο Μέρος. Ο ισχυρισμός αυτός,ως εκτούτου, απορρίπτεται. Αβάσιμος κρίνεταικαιο ισχυρισμός τουΑιτητήστηνπροσφυ γήαρ.401/92εναντίον της εγκυρότητας της σύστασης τουΕνδιαφερόμενου Μέρουςαπότο Γενικό Διευθυντή. Οισχυριμός αυτός έχει δυο σκέλη. Το πρώτο σκέλος αφοράτα στοιχεία που έλαβε υπόψητου ο Διευθυντής και/ήτακριτήρια που εφάρμοσε γιανα καταλήξειστην επίδικησύστασητου.Όσοναφοράταστοιχεία,το παράπονοτουΑιτητήείναιότι οΔιευθυντήςβασίστηκε μόνο στις Εμπιστευτικές Εκθέσεις και παραγνώρισε την πείρα του Αιτητή. Όσον αφοράδετακριτήριαπουεφάρμοσε,τοπαράπονοτου Αι τητή είναι ότι ο Διευθυντής παραγνώρισε εντελώς το κριτήριο των προσόντων καιτοκριτήριο τηςαρχαιότητας. Οι προσωπικοί φάκελοι και οι φάκελοι των εμπιστευτικών Εκθέσεων των υποψηφίων που περιείχαν όλα τα στοιχεία που αφορούσαν τους υποψηφίουςκαιπουθαοδηγούσαντο Διευθυ ντή σεασφαλέςσυμπέρασμα ωςπροςτηναξία,ταπροσόντακαι τηναρχαιότητατους,ήτανενώπιον του Γενικού Διευθυντήόταν προέβαινε στην επίδικη σύσταση του. Τεκμαίρεται, ως εκ τού του,ότι λήφθηκανυπόψη απότο Γενικό Διευθυντή. Τοδεύτερο σκέλοςτου ισχυρισμού τουΑιτητήστην προσφυγή αρ. 401/91 εναντίον της εγκυρότητας της σύστασης του Γενικού 2505 Πογιατζής,Δ. Μιχαήλκ.ά.ν.Ε.Δ.Υ. κ.ά.
(1993)Διευθυντή,αφοράτηναιτιολογίατηςσύστασης καιτοκατάπόσο συνάδει ήόχι μετο περιεχόμενο τωνδιοικητικών φακέλων. Έχω παραθέσει πιοπάνωαυτούσιο το πρακτικόπου αφορά τη σύσταση του Γενικού Διευθυντή, στην οποία γίνεται ρητή 5 αναφορά στις πληροφορίες γιατους υποψήφιουςπουο Γενικός Διευθυντής είχε πάρει από τους Επαρχους, στην προσπάθεια του να συστήσει τον καταλληλότερο υποψήφιο. Η σύσταση δεν περιορίστηκε στα στοιχεία των φακέλων. Κρίνω ότι δεν παρα βιάστηκε ηπρόνοια του άρθρου 35
(4)του περί Δημοσίας Υπη10 ρεσίας Νόμουτου 1990 (Νόμοςαρ. 1/90), σύμφωνα μετηνοποία η Επιτροπή λαμβάνει δεόντως υπόψη και τις "αιτιολογημένες συστάσεις του Προϊστάμενου του Τμήματος στο οποίουφίστα ται ηκενή θέση". Η επίδικη σύσταση είναι επαρκώς αιτιολογη μένη. Ούτε έχω εντοπίσει οποιαδήποτε ασυμφωνία της σύστα- 15 σης προς τα στοιχεία των φακέλων των υποψηφίων, όπως θα φανεί με λεπτομέρεια από τη σύγκριση των υποψηφίων στην οποία προτίθεμαί ναπροβώ στη συνέχεια και ηοποία καθίστα ται αναγκαία για να αποφασιστεί κατά πόσο ευσταθεί ή όχι ο ισχυρισμός όλων των Αιτητών ότι είναι έκδηλα υπέρτεροι και 20 καταλληλότεροι υποψήφιοι απότο Ενδιαφερόμενο Μέρος. Η αρχαιότητα των υποψηφίων που είναι διάδικοι στηνπα ρούσα υπόθεση, θαπρέπει να κριθεί, για τους λόγους που έχω ήδηεκθέσει, με αναφοράστην ημερομηνία γεννήσεως του καθένα απόαυτούς,όπως αυτήαναφέρεταιστους αντίστοιχους φα κέλους τους. Μεβάσητις ενλόγωημερομηνίες, ησειρά αρχαιό τητας διαμορφώνεται ως εξής: 1ος: Ο Αιτητής στην προσφυγήαρ.400/91,πουγεννήθηκε στις 6/2/1932. 2ος: Αιτητής στην προσφυγή αρ. 401/91, που γεννήθηκε στις 26/2/1938. 3ος: ΤοΕνδιαφερόμενο Μέρος,πουγεννήθηκε στις 16/6/1942. 4ος: Αιτητής στην προσφυγή αρ. 520/91, που γεννήθηκε στις 22/11/1956. Θαπρέπει να επισημάνω επίτουπροκειμένου ότι,όπωςέχει νομολογηθεί, ηαρχαιότητα με βάση την ημερομηνία γεννήσεως έχει ασήμαντο μόνο βάρος. Σχετικήείναι η υπόθεση Αγάθη θε· οφίλον και άλλη ν. Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας
(1992)4 Α.Α.Δ. 2199, στην οποία γίνεται αναφορά σε προγενέστερες αποφάσεις επί τουθέματος. 2506 25 30 35 40 4ΑΛΛ. Μιχαήλ κ.ά. ν.Ε.Δ.Υ.κ.ά. Πογιατζής,Δ. Αναφορικά με ταπροσόντα,ηκατάστασηπαρουσιάζεταιως εξής: 5 10 Οι Αιτητές στις προσφυγές αρ. 400/91 και 401/91 και το Ενδιαφερόμενο Μέρος είναι, κατά την εκτίμηση μου,περίπου ίσοι. Είναι και οι τρεις απόφοιτοιδημοτικού σχολείου και πα ρακολούθησανορισμένες σειρές μαθημάτωνστο ΚΕΠΑ, μερικές κοινές και μερικές διαφορετικές. Οι Αψητες αυτοίπαρακολού θησαν2τέτοιες σειρές περισσότερες από το ΕνδιαφερόμενοΜέρος. Ηπαρακολούθηση,όμως,των μαθημάτωναυτώνδεναπαι τείται από τοσχέδιουπηρεσίαςτηςθέσης ούτεαποτελεί πλεονέ κτημα, ώστε να προσδίδει στους Αιτητές αυτούςοποιαδήποτε υπεροχή στα προσόντα, πέραν της περιθωριακής, έναντι του ΕνδιαφερόμενουΜέρους. 15 20 25 30 35 40 Ο Αιτητής στην προσφυγήαρ.520/91βρίσκεται σε ελαφρώς καλύτερηθέση απόπλευράςπροσόντων έναντι των άλλωνυπο ψηφίων, επειδή είναι απόφοιτος σχολής Μέσης Παιδείας.Η φοίτηση,όμως,σεσχολήΜέσης Παιδείας δεν είναι απαραίτητη, ούτε αποτελεί πλεονέκτημα, σύμφωνα μετο σχέδιουπηρεσίας. Ηαξίααποτελεί τοκριτήριο μετην μεγαλύτερηβαρύτητα(βλ: Republic νRoussos
(1987)3C.L.R. 1217). Στο βαθμόπουηαξία των υποψηφίωναντικατοπτρίζεται στις εμπιστευτικές τουςεκθέσεις, οι Αιτψές στις προσφυγές αρ. 400/91 και 520/91αξιολογή θηκαν σ'όλεςτις εκθέσεις τους ως "λίαν καλοί", ενώ τοΕνδιαφε ρόμενο Μέρος όπως και ο Αιτητής στην προσφυγή αρ.401/91 αξιολογήθηκαν ως "εξαίρετοι". Σ' αντίθεση με τους Αιτητές, το Ενδιαφερόμενο Μέρος έχει υπέρτουκαιτησύσταση του Γενικού Διευθυντήπου αποτελείξεχωριστό στοιχείοκρίσεως,ουσιαστικής σημασίας,πουπροσθέτει στηναξίατουσυστηθένταυποψήφιου. Μεβάση τα πιο πάνωστοιχεία, είναι αδύνατονασυμφωνή σω με την εισήγηση ότι οποιοσδήποτε από τους Αιτητές έχει αποδείξει έκδηληυπεροχήέναντι του ΕνδιαφερόμενουΜέρους. Επιπρόσθετα,έχωκαταλήξειστο συμπέρασμαότι η προσβαλλό μενη απόφασηήτανεύλογα επιτρεπτήστηνΕπιτροπή. Παραμένει να εξεταστεί κατά πόσο ευσταθεί ο ισχυρισμός του Αιτητή στην προσφυγή αρ. 400/91 ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αναιτιολόγητη, επειδή δεν προκύπτει από τα πρακτικάμεποιοτρόποηΕπιτροπήζύγισε τατρίακριτήριακαι ποια βαρύτητα απέδωσεστο καθένααπόαυτά. 2507 Πογιατζής, Δ. Μιχαήλ κ.ά. ν. Ε.Δ.Υ.κ.ά.
(1993)Όπως φαίνεται από τα πρακτικάτης επίδικης απόφασης, η Επιτροπή έλαβε υπόψη της και συνεκτίμησε και τα τρίακριτή ρια πουπρονοεί ο Νόμος,καθώςκαι τις συστάσεις του Γενικού Διευθυντή. Η αιτιολογία τηςεπίδικηςαπόφασης είναι,κατάτην άποψη μου, επαρκήςκαι μπορεί να συμπληρωθεί απότα στοιχεία των φακέλων, απότα οποία προκύπτει ότι το Ενδιαφερό μενο Μέρος υπερείχε του Αιτητή αυτού σε αξία, στην οποία προστίθεται και ησύσταση του Γενικού Διευθυντή. Επαναλαμ βάνω επί του προκειμένου ότι ηπεριθωριακή υπεροχή του Αι τητήέναντι του Ενδιαφερόμενου Μέρους σταπροσόντακαιτην αρχαιότητα,δεν καθιστούν παράλογητην επιλογή απότην Επι τροπήτου Ενδιαφερόμενου Μέρους αντί του Αιτητή. Μετάτην απόρριψηαπότο Δικαστήριο του ισχυρισμού του Αιτητή αυτού ότι υπερείχε σε αρχαιότητα έναντι του Ενδιαφερόμενου Μέ ρους,λόγω μακρύτερης υπηρεσίας, κατά οκτώχρόνια,πουαποτελούσε το βάθρο πάνω στο οποίο είχε στηρίξει ταβασικότερα επιχειρήματα τουκατάτης νομιμότητας της επίδικης πράξης, η τύχητης προσφυγής του είχεκριθεί σε μεγάλοβαθμό. 5 10 15 Για όλους τους πιο πάνω λόγους, και οι τρεις προσφυγές 20 απορρίπτονται. Ηπροσβαλλόμενη προαγωγήτουΕνδιαφερόμε νου Μέρους επικυρώνεται. Εκδίδεται διαταγή γιατην πληρωμή από τον καθένα από τους τρεις Αιτητές ποσού £50 έναντι των εξόδων των Καθ' ων η Αίτηση. 25 Οι προσφυγές απορρίπτονται. Διαταγή για έξοδα ωςανωτέρω. 2508