4Α.ΑΛ. 29Οκτωβρίου, 1993 [ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/στης] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΖΑΝΝΟΥΠΑΣΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων ηαίτηση. (Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 303/91 και 503/91) 5 ΔιοικητικόΔικονομικό Δίκαιο — Προσβολήπερισσότερωνδιοικητικών πράξεωνμε τοίδιο δικόγραφο— Απαράδεκτη— Εξαίρεση της συ νάφειας— Προϋποθέσεις— Αποκλεισμός συνάφειαςστηνκριθείσα περίπτωση— Έγκυρηπροσ(ϊολήμόνο τηςπροτασσόμενης στο δικόγράφοπράξεως. 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Συστάσεις Προϊσταμένου — Αιτιολογία — Αρθρο 35
(4)του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου τον 1990 (Ν. 1/90) και ηπρόσφατη νομολογία — Οι συστάσεις κρίθηκαναιτιολογημένες στην εξετασθείσα περίπτωση. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Συστάσεις Προϊσταμένου — Ουσιώδες, ανεξάρτητο και ξεχωριστό στοιχείο προσδιορισμού της αξίας τωνυποψηφίων. 15 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— Αρχαιότητα— Υπερισχύει μό νο όπου ταάλλα δύο στοιχεία (αξία/προσόντα) είναι ίσα. 20 Μετις συναφείςμεταξύτους προσφυγές, οι αιτητές προσέβαλαντηνπροαγωγήτωνενδιαφερομένωνμερών,στηθέση Ανώτερου ΦοροθέτηΒ'. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τις προσφυγές, απο φάσισεότι: 25 2509 Ζανούπαςκ.ό, ν.Δημοκρατίας
(1993)- Δεν είναι παραδεκτήπροσβολή με την ίδια προσφυγή περισσότε ρων της μίας εκτελεστών διοικητικών πράξεων,πουδεν είναι συ ναφείς.Πράξειςήαποφάσεις θεωρούνταισυναφείςανη μία πράξη αποτελεί προϋπόθεσητηςάλλης ήαφορούντον ίδιοαιτητή,στηρί ζονταιστις ίδιεςδιατάξειςΝόμου,έχουνταυτόσημηαιτιολογίαXOL εκδόθηκανστην ίδιαδιοικητικήδιαδικασίααπό το ίδιοόργανο. 5 Μεβάσηταπιοπάνω,τοΔικαστήριοκαταλήγειστοσυμπέρασμα,ότι μετις παρούσεςπροσφυγές,προσβάλλονταιδύοξεχωριστές διοικη τικές πράξειςπουδενείναισυναφείςγιατίαφορούνμεντους ιδίους 10 αιτητές, στηρίζονται στην ίδια νομοθετική διάταξηκαιεκδόθηκαν απότο ίδιοόργανο,αλλάδενέχουνληφθείκατάτην ίδιαδιοικητική διαδικασία. Σύμφωναμετις αρχέςτουδικονομικούδικαίου,οιπροσφυγές είναι παραδεκτέςμόνογιατηνπράξηπουπροτάσσεταισταδικόγραφα.
- Το Αρθρο 35
(4)Του Περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 (Ν.1/90) προνοεί για "αιτιολογημένες" συστάσεις του Προϊσταμέ νου του Τμήματος. Πρόσφαταέχουν εκδοθεί διάφορες δικαστικές αποφάσειςαναφορικάμετοτι συνιστά αιτιολογημένη σύστασηβά σειτουπιοπάνωΑρθρου. Εκτενής αναφοράκαιανάλυσητουςέγι νε απότο Δικαστή Πογιατζή στην υπόθεσηΑίγλη Παντελάκη κ.ά. ν.Κυπριακή ΔημοκρατίαςστηνοποίατοΔικαστήριοπαραπέμπει. (Βλ. επίσης Ανδρέας Θεοδούλου ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας.) Έχοντας υπόψητη σύστασητου Διευθυντή στην παρούσαυπόθεση όπωςεκτίθεταιστοσχετικόπρακτικότοΔικαστήριοκρίνει,ότιαυτή συνάδειμετηναπαίτησητουΑρθρου35
(4)τουΝόμου. ΟΔιευθυντής εκτόςαπότηναναφοράτουστανομοθετημένακριτήρια(πουθαμπορούσανεν πάση περιπτώσει νασυναχθούναπό τοπεριεχόμενο των φακέλων), βάσισε την επιλογήτων ενδιαφερομένων μερών ως των πιόκατάλληλων γιαπροαγωγή,καιστηδικήτουπροσωπική γνώση του υπηρεσιακού τους έργου,γεγονόςπουείχε σαν αποτέλεσμανα καταταγούναυτοίπρώτος,δεύτερος KOLτρίτοςστοθέματηςαξίας. Παρόλονπουσύμφωναμετη νομολογία,σημασίαέχειηγενική βαθ. μολογίατωνυπο^τηφίων,εντούτοιςείναιπροφανέςOTLοιεπιμέρους βαθμολογίες εδώσυνηγορούσανυπέρτηςάποψηςτουΔιευθυντήότι τα ενδιαφερόμεναμέρη υπερτερούν σε αξία,άποψηπου ενισχύθηκε και απότηνπροσωπικήγνώση τουυπηρεσιακούτουςέργου. ΗσύστασητουΔιευθυντήπέραντουότιείναιεπαρκώςαιτιολογημέ νησυνάδει μεταστοιχείατωνφακέλων,καιδενμπορείναθεωρηθεί 2510 15 20 25 30 35 40 4ΑΛΛ Ζανούπαςκ.ά.ν. Δημοκρατίας πεπλανημένη. 5 10
- Ταενδιαφερόμενα μέρη είχαν υπέρτους τη σύσταση του Διευθυ ντή, που σύμφωνα με τη νομολογία είναι ουσιώδες, ανεξάρτητο καιξεχωριστό στοιχείο προσδιορισμού της αξίαςτους.
- Στοκριτήριο αρχαιότηταοι αιτητές υπερέχουν των ενδιαφερομέ νων μερών κατάενάμισυ χρόνο περίπου. Ταενδιαφερόμενα μέρη διορίστηκαν στην προηγούμενη θέση (Φοροθέτη) στις 15.8.82 σε αντίθεση με τους αιτητές που διορίστηκαν την 1.2.
- Ηαρχαιό τητα υπερισχύει μόνο στις περιπτώσεις που τα άλλα δύο κριτή ρια (αξία και προσόντα) είναι ίσα, γεγονός που δεν συμβαίνει στην παρούσαπερίπτωση. 15 Στην απουσία οποιουδήποτε στοιχείου που να υποστηρίζει τον αντίθετο ισχυρισμό, σύμφωνα με την αρχή της κανονικότητας τεκμαίρεται ότι τόσο ηαρχαιότηταόσο και ηπείρα είχαν ληφθεί υπόψηαπότην ΕΔΥ. 20
- Ο ισχυρισμός γιαέλλειψη αιτιολογίας της επίδικης απόφασηςπου πρόβαλαν οι αιτητές κρίνεται ανυπόστατος και απορρίπτεται.Η επίδικηαπόφαση,όχι μόνοείναιδεόντως αιτιολογημένη,αλλάηαι τιολογία εξάγεταικαιαπότοπεριεχόμενο των φακέλων. 25 Οιπροσφυγές απορρίπτονταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Αβρααμίδης ν.Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 987, 30 Παντελάκη κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 1686, Θεοδούλου ν. Δημοκρατίας κ.ά.
(1993)4Α.Α.Δ. 1853, 35 Republic v.Harts
(1985)3 C.L.R. 106, Δημοκρατία ν.Βασιλείου
(1990)3Α.Α.Δ. 226, Δημοκρατία κ.ά.ν.Στυλιανού κ.ά.
(1990)3Α.Α.Δ.2427. 40 Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με την οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη προάχθηκαν 2511 Ζανούπας κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1993)στη θέση Ανώτερου Φοροθετη Β' αντί των αιτητών. Α. Παπαχαραλάμπονς και Π. Αγγελίδης, για τον Αιτητή, στην Υπόθεση Αρ. 303/
- 5 Λ. Παπαφιλίππον, γιατον Αιτητήστην Υπόθεση Αρ. 503/
- Π.Χατζηδημητρίον, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας Α, για τους Καθ' ων ηαίτηση. Cur.adv. vult ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Οι αιτητές ζητούν ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (ΕΔΥ) με την οποίαπροήχθηκαν στη θέση Ανώτερου Φοροθετη Β' ταενδιαφερόμενα μέρη Χριστάκης Γ. Τσεριώτης, Κωνσταντίνος Λοΐζου, Γεώργιος Ανδρέου, Χρυστάλλα Σ. Κωνσταντίνου, Νικόλαος Μ. Μαρκίδης και Παναγιώτης Τράππελος. 10 15 OL πιό πάνω υποθέσεις αρχικά συνεκδικάζονταν μαζί με τις υποθέσεις αρ.495/91 και 507/91 οι οποίες εν τω μεταξύ έχουν απορριφθεί. Ησυνεκδίκαση των υποθέσεων αποφασίστηκε επει δήαφορούν το ίδιο θέμα και έχουν κοινά νομικά σημεία. Κατά το στάδιο των διευκρινίσεων ηπροσφυγή μεαρ. 303/91 αποσύρ θηκε όσον αφορά τα ενδιαφερόμενα μέρη Κωνσταντίνου, ΜαρκίδηκαιΤράππελο. 20 25 Ταγεγονότα πουαφορούντην προαγωγήτων Γεώργιου Ανδρέ ου,Κωνσταντίνου Λοΐζου καιΧριστάκη Τσεριώτη έχουν ως εξής: Ο Γενικός Διευθυντής Υπουργείο Οικονομικών μεεπιστολή του ημερ. 26.4.90ζήτησε την πλήρωση τριών κενών θέσεων Ανώτερου ΦοροθετηΒ' (ΦόρουΕισοδήματος)ΤμήμαΕσωτερικών Προσόδων. Επειδή σύμφωνα με το Σχέδιο Υπηρεσίας η θέση Ανώτερου Φοροθετη Β' (Φόρου Εισοδήματος), είναι θέση Προαγωγής, η ΕΔΥ στη συνεδρίαση της με ημερ. 7.5.90 αποφάσισε να επιλη φθείτουθέματος τηςπλήρωσης των τριών κενών θέσεων σε ημε ρομηνία που θα οριζόταν αργότερα και στη συνεδρίαση ναπα ραστεί και οΔιευθυντής τουΤμήματος Εσωτερικών Προσόδων. 30 35 40 Στησυνεδρίαση της ΕΔΥ με ημερ.27.12.90(θέμα3των πρα κτικών), ο Διευθυντής του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων, σύστησε τρεις υποψήφιους προς επιλογή για προαγωγή στους οποίους δεν περιλαμβάνονταν οι αιτητές καιστη συνέχεια αφού 2512 4ΑΛΛ Ζανούπαςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Αρτεμης,Δ. αυτόςαποχώρησεη ΕΔΥ προχώρησε στηγενικήαξιολόγησηκαι σύγκρισητωνυποψηφίων. 5 10 Η ΕΔΥ, αφού εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία από το Φάκελο Πλήρωσης της θέσης καθώςκαι από τους Προσωπικούς Φακέ λουςκαιτις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψήφιωνκαι έλαβε επίσης υπόψη τις συστάσεις του Διευθυντή, κατέληξε στο συ μπέρασμα ότι οι Γεώργιος Ανδρέου, Κωνσταντίνος Λοΐζουκαι Χριστάκης Τσεριώτης υπερείχαν των άλλων υποψηφίων και αποφάσισε να τους προσφέρει προαγωγήσαν τους πιοκατάλ ληλουςστην επίδικηθέσηκαιστησυνεδρίαση της μεημερ. 8.2.91 (θέμα2τωνπρακτικών)αφούέλαβευπόψηότιοιπιοπάνωαπο δέχτηκαν την προσφορά,καθόρισε την 15.2.91 ως ημερομηνία ισχύος τηςπροαγωγήςτους στην εν λόγωθέση. 15 Οι πιόπάνωπροαγωγέςδημοσιεύτηκανστην επίσημηεφημε ρίδα της Δημοκρατίας με ημερομηνία 15.3.91 και αρ. γνωστο ποίησης
- 20 25 30 35 Ταγεγονότα που αφορούν την προαγωγή των Χρυστάλλας Κωνσταντίνου,ΝικόλαουΜαρκίδηκαιΠαναγιώτη Τράππελου, έχουν ως εξής: Ο Γενικός Διευθυντής,Υπουργείο Οικονομικών, με επιστολή τουημερ.6.12.90ζήτησετηνπλήρωσητριώνκενών θέσεων Ανώ τερου Φοροθετη Β' (ΦόρουΕισοδήματος),Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων. Η ΕΔΥ στη συνεδρίαση της με ημερ. 13.12.90 (θέμα 3 των πρακτικών) αποφάσισε να επιληφθεί του θέματος πλήρωσης των τριών κενών θέσεων σεημερομηνία πουθαοριζόταν αργό τερακαιστησυνεδρίασηναπαραστείκαιοΔιευθυντήςτουΤμή ματος Εσωτερικών Προσόδων. Στησυνεδρίαση της ΕΔΥ με ημερ.27.12.90(θέμα4 των πρα κτικών) ο Διευθυντής του Τμήματος σύστησε τρεις υποψήφιους προς επιλογήγιαπροαγωγή,στουςοποίουςδενπεριλαμβάνονταν οι αιτητέςκαι στη συνέχεια αφού αυτόςαποχώρησεηΕΔΥ προ χώρησε στηγενικήαξιολόγηση καισύγκρισητωνυποψηφίων. 40 Η ΕΔΥ, αφούεξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία απότο Φάκελο Πλήρωσης της θέσης καθώς και από τους Προσωπικούς Φακέ λους καιτις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψήφιωνκαι έλαβε επίσης υπόψη τις συστάσεις του Διευθυντή, κατέληξε στο συ2513 Αρτεμης, Δ. Ζανούπαςκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1993)μπέρασμα ότι οι Χρυστάλλα Κωνσταντίνου, Νικόλαος Μαρκί6ης και Παναγιώτης Τράππελος υπερείχαν των άλλων υποψη φίωνκαιαποφάσισενατουςπροσφέρει προαγωγήσαντουςπιο κατάλληλους στην επίδικηθέση,καιστησυνεδρίασητης μεημερ. 8.2.91(θέμα3των πρακτικών),αφούέλαβευπόψηότι οι πιοπά5 νω αποδέχτηκαντηνπροσφορά,καθόρισετην 15.2.91ως ημερο μηνία ισχύος της προαγωγήςτους στην εν λόγωθέση. Οι πιοπάνωπροαγωγέςδημοσιεύτηκαν στην επίσημη εφημε ρίδα της Δημοκρατίας με ημερομηνία 15.3.91 και αρ. γνωστόποίησης 950. 10 Τοπρώτοθέμαπουχρήζει εξέτασης είναι η προδικαστικήέν σταση που ήγειρε ο δικηγόρος της Δημοκρατίας,ο οποίος ισχυ ρίστηκε ότι οι παρούσες προσφυγές είναι απαράδεκτεςο' ό,τι 15 αφορά την προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών Χρυστάλλας Κωνσταντίνου, ΝικόλαουΜαρκίδη καιΠαναγιώτη Τράππελου, δεδομένου ότι αυτές έχουν γίνει μέσα στα πλαίσια άλλης ξεχω ριστής διαδικασίας από τη διαδικασία κατά την οποία προά χθηκαν τα ενδιαφερόμενα μέρη Γεώργιος Ανδρέου, Κωνσταντι- 20 νος Λοΐζου και Χριστάκης Τσεριώτης, αυτές δεν έχουν καμιά συνάφεια μεταξύτουςκαιεπομένως δενείναι επιτρεπτόναπρο σβάλλεται ηνομιμότητα τους με το ίδιο δικόγραφο. Σύμφωναμετιςσχετικές αρχέςτουδικονομικούδικαίουδενεί- 25 ναιπαραδεκτήπροσβολή μετην ίδιαπροσφυγήπερισσότερων της μίας εκτελεστών διοικητικών πράξεων που δεν είναι συναφείς. Πράξεις ήαποφάσειςθεωρούνται συναφείς ανημιαπράξηαπο τελεί προϋπόθεση της άλλης ήαφορούντον ίδιοαιτητή,στηρίζο νται στις ίδιες διατάξειςνόμου, έχουν ταυτόσημη αιτιολογία και 30 εκδόθηκαν στην ίδια διοικητική διαδικασίααπό το ίδιο όργανο. (Βλ. απόφαση στην υπόθεση ΘωμάςΑβρααμίδης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1993)4Α.Α.Δ. 987,στηνοποίααναφέρονταισχετι κές αποφάσειςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου πάνωστοθέμα). 35 Όπως φαίνεταιαπόταγεγονότα πουεκτίθενται πιο πάνω ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Οικονομικών, ως ηαρμό δια αρχή,ζήτησε σε δύοδιαφορετικέςημερομηνίες την πλήρωση των θέσεων (26.4.90 και 6.12.90). Στις 27.12.90 σε ξεχωριστές διαδικασίες (θέματα3και4 των πρακτικών)ηΕΔΥ εξέτασεξε- 40 χωριστά την πλήρωση των θέσεων. ΟΔιευθυντής προέβησεσύ γκριση των υποψηφίων και παρέθεσε τους λόγους για τους οποίους θεώρησε ότι υπερείχαν ταενδιαφερόμενα μέρη.Σύστη σε πρώταγια προαγωγή στις τρεις κενές θέσεις τους Ανδρέου, 2514 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ζανούπαςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Αρτεμης, Δ. Λοΐζου και Τσεριώτη και στη συνέχεια όπως αναφέρεται στο σχετικό πρακτικό, αποχώρησε απότησυνεδρίαση. ΗΕΔΥ προ χώρησε με την αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων και αποφάσισεναπροάξει τους τρεις που σύστησε οΔιευθυντής. Ο Διευθυντής επανήλθε στη συνεδρίαση και σύστησε γιαπροαγω γή στις υπόλοιπες τρεις θέσεις τους Κωνσταντίνου, Μαρκίδη και Τράππελο, εισήγηση που υιοθετήθηκε από την ΕΔΥ μετά από αξιολόγηση καισύγκριση τωνυποψηφίων. Κατάτη σύγκρι ση δεν λήφθηκαν υπόψη οι υποψήφιοι Ανδρέου, Λοΐζου και Τσεριώτης οι οποίοι είχαν επιλεγεί γιατις άλλες τρεις θέσεις. Με βάση τα πιό πάνω καταλήγω στο συμπέρασμα ότι με τις παρούσεςπροσφυγές προσβάλλονται δύοξεχωριστές διοικητικές πράξειςκαισυγκεκριμένα α)ηπράξηπροαγωγήςτωνενδιαφερομένων μερώνΤσεριώτη,Λοΐζου καιΑνδρέου καιβ)η πράξηπρο αγωγήςτων Κωνσταντίνου, ΜαρκίδηκαιΤράππελου. OL πιο πάνω πράξεις/αποφάσεις, δεν είναι συναφείς γιατί αφορούν μεν τους ιδίους αιτητές, στηρίζονται στην ιδία νομοθετική διάταξη και εκδόθηκαν από το ίδιο όργανο, αλλά δεν έχουν ληφθεί κατάτην ίδιαδιοικητική διαδικασία. Σύμφωνα μετις αρχές του δικονομικού δικαίου,οι προσφυ γές είναι παραδεκτέςμόνο για την πράξηπου προτάσσεται στα δικόγραφακαιπουαφοράτηνπροαγωγήτων Τσεριώτη, Ανδρέ ουκαι Λοΐζου. Αναφορικά μετο μέρος εκείνο των προσφυγών που προσβάλλει την απόφαση προαγωγής των Κωνσταντίνου, Μαρκίδη και Τράππελου, και που δεν είναι συναφής με την πρώτη, οι προσφυγές είναι απαράδεκτεςκαι εκπίπτουν. Ως εκ τούτου θα επιληφθώ μόνο του μέρους εκείνου των προσφυγών που αφοράτην προαγωγή των Τσεριώτη, Ανδρέου και Λοΐζου, και θα προχωρήσω στην εξέταση των λόγων που προβλήθηκαν για ακύρωση της επίδικηςαπόφασης. Είναι κοινός ισχυρισμός των αιτητών ότι ησύσταση του Δι ευθυντή πάσχει. Ο μεν αιτητής στην προσφυγή με αρ. 303/91 ισχυρίζεται ότι η σύσταση είναι αναιτιολόγητη, ο δε αιτητής στην προσφυγή μεαρ.503/91ισχυρίζεται ότι η σύσταση είναιπε πλανημένη ιδιαίτεραόσον αφορά ταπροσόντατωνυποψηφίων. Είναι ηθέση τουαιτητή Βασιλείου ότι απότον τρόπο που είναι διατυπωμένη η σύσταση για τα ενδιαφερόμενα μέρη Ανδρέου και Λοΐζου εξάγεται το συμπέρασμα ότι ο Διευθυντής ήταν με την εντύπωση πως το προσόν της Ανωτέρας Λογιστικής του Επιμελητηρίου του Λονδίνου (L.C.C. Higher) είναι προσόν που 2515 Αρτεμης, Δ. Ζανούπαςκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1993)απαιτείται από το Σχέδιο Υπηρεσίας. Το Σχέδιο Υπηρεσίας απαιτεί μόνο επταετήτουλάχιστον πείραπάνωσε θέματα φορο λογίας του εισοδήματος απόταοποίατρία τουλάχιστον υπηρε σία στη θέση Φοροθετη(ΦόρουΕισοδήματος). 5 Παραθέτω πιο κάτωτο σχετικό απόσπασματων πρακτικών της ΕΔΥ που αναφέρεται στη σύσταση του Διευθυντή, σε όση έκταση αφορά τους αίτητές και τα τρία ενδιαφερόμενα μέρη Ανδρέου, Λοΐζου και Τσεριώτη: 10 "Ο Διευθυντής ανάφερετα εξής: Γιατην υποβολή των εισηγήσεων του έχει μελετήσειτοσύ νολο των Εμπιστευτικών Εκθέσεων των υποψήφιων και έχει δώσει ιδιαίτερη έμφαση στις Εκθέσεις των τελευταίων ετών. Έχει επίσης λάβει υπόψη και τη δική του προσωπική γνώση τουυπηρεσιακού έργου των υποψήφιων,δεδομένου τουγεγο νότος ότι μερικοί απόαυτούς αξιολογούνται από διαφορετι κούς λειτουργούς. 15 20 Ο Γεώργιος Ανδρέου κατατάσσεται πρώτος μεταξύ όλων των υποψήφιωνστοκριτήριοτηςαξίαςκαιδωδέκατοςστοκρι τήριοτης αρχαιότητας.Από πλευράςπροσόντων είναικάτοχος τουπιστοποιητικούτηςεξέτασηςτηςΑνωτέρας Λογιστικής του Επιμελητηρίου τουΛονδίνου, L.C.C.Higher. Έχει επίσης πετύ- 25 χει στις εξετάσεις του Level Ι του Association of Certified Accountants, αλλά σύμφωνα με το Σχέδιο Υπηρεσίας αυτόδε θεωρείται επιπρόσθετο προσόν. Ο Κωνσταντίνος Λοΐζου κα τατάσσεταιδεύτερος μεταξύόλωντωνυποψήφιωνστοκριτήριο τηςαξίαςκαιδέκατοςστοκριτήριοτηςαρχαιότητας.Απόπλευ- 30 ράς προσόντων είναι κάτοχος της εξέτασης της Ανωτέρας Λο γιστικής του Επιμελητηρίου του Λονδίνου, L.C.C. Higher. Κα τέχει επίσης δίπλωμα του Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών τουΠανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καιέτυχετρίμη νης εκπαίδευσης στο Ηνωμένο Βασίλειο πάνωσε φορολογικά 35 θέματα.Τόσο το πιοπάνωπανεπιστημιακόδίπλωμαόσο καιη μετεκπαίδευση του Κωνσταντίνου Λοΐζου δε θεωρούνται επι πρόσθετα προσόντα με βάσητο Σχέδιο Υπηρεσίας. Ο Χριστάκης Τσεριώτης κατατάσσεται τρίτος μεταξύ όλων τωνυποψή φιων στο κριτήριο της αξίας και ένατος στο κριτήριο της αρ- 40 χαιότητας. Από πλευράς προσόντων είναι κάτοχος τουπιστο ποιητικούτηςεξέτασης τηςΑνωτέρας Λογιστικής τουΕπιμελη τηρίου τουΛονδίνου, L.C.C. Higher... Από πλευράς αρχαιότη ταςη διαφοράμεταξύτωνυποψήφιωνδενείναικατάτηγνώμη 2516 4ΑΛΛ 5 10 Ζανούπαςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Αβτέμης,Δ. τουτόσοσημαντική. Συγκεκριμένα,οχρόνοςαρχαιότηταςστην παρούσατους θέσημεταξύ του αρχαιότερουυποψήφιου αριθ μού
(1)Ιωάννη Βασιλείου καιτουυποψήφιου αριθμού
(14)ΑνδρέαΔημητρίουείναι 181/2μήνες.ΟιΧριστάκης Τσεριώτης, Κωνσταντίνος Λοΐζου, .... Γεώργιος Ανδρέου και αν και υστερούν στοκριτήριοτηςαρχαιότηταςέναντιτων Ιωάννη Βα σιλείου Δημήτριου Ζαννούπα και.... υπερτερούν έναντι τούτων στοκριτήριοτηςαξίας. Σεμιασυλλογικήθεώρηση όλων των κριτηρίων πουπρο νοούνται στη νομοθεσία γιασκοπούς προαγωγής,ήτοι αξία, προσόντα καιαρχαιότητα,συστήνειγιαπροαγωγήστις τρεις κενές θέσεις Ανώτερου Φοροθετη Β'τους Γεώργιο Ανδρέου, Κωνσταντίνο Λοΐζου και ΧριστάκηΤσεριώτη." 15 20 25 30 35 40 Τοάρθροτου Νόμουπουδιέπει το θέματηςσύστασης τουΔι ευθυντή,είναιτοάρθρο35
(4)ΤουΠερί Δημόσιας Υπηρεσίας Νό μουτου 1990 (οΝόμος)τοοποίοπρονοείγια"αιτιολογημένες" συ στάσεις τουΠροϊσταμένουτουΤμήματος.Πρόσφαταέχουνεκδοθείδιάφορες δικαστικές αποφάσειςαναφορικάμετοτι συνιστά αιτιολογημένησύστασηβάσειτουπιοπάνωάρθρου. Εκτενήςανα φοράκαιανάλυσητουςέγινεαπότοΔικαστήΠογιατζήστηνυπό θεσηΑίγλη Παντελάκη κ.ά ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας,
(1993)4 Α.Α.Δ.1686,στηνοποίακαιπαραπέμπω.(Βλ.επίσηςΑνδρέαςθεοδονλονν. ΚυπριακήςΔημοκρατίαςκ.ά.
(1993)4Α.Α.Δ. 1853. Έχοντας υπόψη τη σύσταση του Διευθυντή στην παρούσα υπόθεση όπως εκτίθεται στοσχετικό πρακτικό κρίνω ότι αυτή συνάδει μετηναπαίτησητου άρθρου35
(4)τουΝόμου.ΟΔιευθυντής εκτός απότην αναφορά του στανομοθετημένα κριτήρια (που θαμπορούσαν εν πάση περιπτώσει νασυναχθούν απότο περιεχόμενο τωνφακέλων),βάσισε τηνεπιλογή των ενδιαφερο μένων μερών ωςτωνπιόκατάλληλων γιαπροαγωγή,καιστηδι κήτουπροσωπικήγνώσητουυπηρεσιακού τους έργου, γεγονός πουείχε σαναποτέλεσμα νακαταταγούν αυτοί πρώτος, δεύτε ρος καιτρίτος στοθέμα της αξίας. Απότησύγκριση τωνετή σιων εμπιστευτικών εκθέσεων τωνυποψηφίων κατάτηνπερίο δο 1980-1989προκύπτει ότιτατρία ενδιαφερόμενα μέρηκαι ο αιτητής Ζαννούπας βαθμολογήθηκαν με 10 "Ε"ενώο αιτητής Βασιλείου με 9 "ΛΚ" και 1 "Ε".Τατρία ενδιαφερόμενα μέρη υπερτερούν έναντι τουαιτητή Ζαννούπα στις επί μέρους βαθ μολογίεςκατάτατελευταία5χρόνια.Παρόλονπουσύμφωναμε τη νομολογία σημασία έχει η γενική βαθμολογία των υποψη φίων, εντούτοις είναι προφανές ότι το γεγονός αυτό συνηγο2517 Αρτεμης, Δ. Ζανούπας κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1993)ρούσευπέρτης άποψηςτουΔιευθυντή ότι ταενδιαφερόμεναμέ ρηυπερτερούν σε αξία,άποψηπουενισχύθηκε καιαπότηνπρο σωπικήγνώσητου υπηρεσιακούτους έργου. Με βάση τα πιο πάνω, θεωρώ ότι η σύσταση του Διευθυντή πέραν του ότι είναι επαρκώςαιτιολογημένη συνάδει μεταστοι χείατωνφακέλων,καιδεν μπορεί ναθεωρηθείπεπλανημένη. Το ότι ο Διευθυντής δεν ανάφερε ότι το L.C.C. Higher πουδιαθέ τουν οι ΑνδρέουκαιΛοΐζου δενθεωρείται ωςπλεονέκτημααπό το Σχέδιο Υπηρεσίας, όπως έπραξε γιαταάλλα προσόντα τους δεν υποστηρίζει απόμόνο τουτο συμπέρασμα ότι ο Διευθυντής το θεώρησε ως απαιτούμενο προσόν. Εν πάση περιπτώσει το Σχέδιο Υπηρεσίας ήταν ενώπιον της ΕΔΥ οπόταν δεν τίθεται θέμαπαραπλάνησηςτηςαπότο Διευθυντή. 5 10 15 Από τη σύγκριση των αιτητών με τατρία ενδιαφερόμενα μέ ρηπροκύπτουνταακόλουθα: Αναφορικά με ταπροσόντακαι OL πέντευποψήφιοι πληρούν τις απαιτήσεις του Σχεδίου Υπηρεσίας. 20 Όσον αφορά την αξίακαιόπωςπιόπάνωαναφέρεται,απότις ετήσιες εμπιστευτικές εκθέσειςτων ετών 1980-1989προκύπτει ότι τα ενδιαφερόμενα μέρηκαι ο αιτητής Ζαννούπας είναι περίπου ίσοι, με ελαφράυπεροχήτων ενδιαφερομένων μερών στις επί μέ- 25 ρουςβαθμολογίες,κατάτατελευταία5χρόνια.ΟαιτητήςΒασιλεί ουυστερεί έναντι των ενδιαφερομένων μερών. Ταενδιαφερόμενα μέρηείχανυπέρτους τησύσταση τουΔιευθυντή,πουσύμφωναμε τηνομολογία είναι ουσιώδες, ανεξάρτητοκαιξεχωριστό στοιχείο προσδιορισμού της αξίας τους. (Βλ. μεταξύ άλλων Republic ν. 30 Haris(\985)3C.L.R. 106, ΚυπριακήΔημοκρατία ν.Αργνρούλλας Βασιλείου
(1990)3Α.Α.Δ.226, Κυπριακή Δημοκρατία καιΑλλοι ν.Ανδρέα ΣτυλιανούκαιΆλλοι
(1990)3Α.Α.Δ. 2427.) Στο κριτήριο αρχαιότηταοι αιτητές υπερέχουν των ενδιαφε- 35 ρομένων μερών κατά ενάμισυ χρόνο περίπου. Ταενδιαφερόμε να μέρη διορίστηκαν στην προηγούμενη θέση (Φοροθετη) στις 15.8.82σε αντίθεση με τους αιτητές που διορίστηκαν την 1.2.
- Η αρχαιότητα υπερισχύει μόνο στις περιπτώσεις που τα άλλα δύο κριτήρια (αξία και προσόντα) είναι ίσα, γεγονός που δεν 40 συμβαίνει στην παρούσαπερίπτωση. Ο αιτητής Βασιλείου ισχυρίστηκε επίσης ότι ηΕΔΥ δενπρο έβη στη δέουσα έρευνα αναφορικά με την αρχαιότητα και την 2518 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 Ζανούπαςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Αρτεμης, Δ. πείρα του. Ο ισχυρισμός αυτός δε με βρίσκει σύμφωνο. Είναι γεγονός ότι ο οατητής Βασιλείου είναι ο αρχαιότερος εφόσον διορίστηκε για πρώτη φοράστη θέσηΚατώτερου Φοροθετη2ης Τάξης την 1.6.
- Τογεγονός αυτόήτανενώπιον της ΕΔΥ καιτο σχετικό απόσπασμααπόταπρακτικάαναφέρει ότι ηΕΔΥ έλα βε υπόψη την αρχαιότητα των υποψηφίων, η οποία εφαίνετο στον ενώπιον τηςκατάλογοτωνυποψηφίων. ΟΔιευθυντής επί σης στη σύσταση του αναφέρθηκεστο θέματηςαρχαιότηταςτων αιτητών. Στην απουσία οποιουδήποτε στοιχείου που να υποστηρίζει τον αντίθετο ισχυρισμό, σύμφωνα με την αρχήτηςκα νονικότητας τεκμαίρεται ότι τόσο ηαρχαιότηταόσο καιη πείρα του αιτητήείχαν ληφθεί υπόψη απότην ΕΔΥ. Ο ισχυρισμός για έλλειψη αιτιολογίας της επίδικης απόφασης που πρόβαλαν οι αιτητές κρίνεται ανυπόστατος και απορ ρίπτεται. Η επίδικη απόφαση όχι μόνο είναι κατά την άποψη μουδεόντως αιτιολογημένη αλλά η αιτιολογία εξάγεται καιαπό το περιεχόμενο των φακέλων. Γιαόλους τουςπιοπάνωλόγους οι προσφυγές αποτυγχάνουν καιαπορρίπτονται. Η απόφασηπροαγωγήςτων ενδιαφερομένων μερών επικυρώνεται. Δεν εκδίδεται διάταγμα για έξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 2519