4ΑΛΛ. 29 Οκτωβρίου, 1993 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 831/92) 5 10 15 Δημόσιοι Υπάλληλοι —Προαγωγές — Συστάσεις Προϊσταμένου — Αιτιολογία.— Ο Περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος (Ν. 1/90) — Άρθρο 35
(4)— Γενική παραπομπή στα κριτήρια τηςαξίας, προσό ντων και αρχαιότητας, δεν αποτελεί αιτιολογία, γιατί δεν αποκαλύπτει ταπραγματικά δεδομένα που οδήγησανστηδιαμόρφωσητης άποψης—Λεν επιτρέπει τον δικαστικό έλεγχο. Το μόνο θέμα που παρέμεινε για εξέταση από το Δικαστήριο στηνπαρούσαπροσφυγή κατάτηςπροαγωγήςτουενδιαφερόμενου μέρους στημόνιμη θέσηειδικού Ιατρού,ήτανο ισχυρισμός τουαιτητήπωςησύσταση του Διευθυντή ΨυχιατρικώνΥπηρεσιών ήταν αναιτιολόγητη. Το Ανώτατο Δικαστήριο ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισεότι: 20 Ηαιτιολογίατηςσύστασης ωςνομοθετικήπλέοναπαίτηση [Βλ. Αρθρο 35
(4)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 (Ν.1/90) απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην πρωτόδικη6Lκαιοδοσίατουσεσειράυποθέσεων.Μεαναντίλεκτηπλέοντηνανά γκηαιτιολόγησης της σύστασης,διαπιστώνεταιδιαφοράπροσέγγι σηςωςπροςτοανηγενικήπαραπομπήστακριτήριατηςαξίας,των προσόντωνκαιτηςαρχαιότητας,συνιστά επαρκή αιτιολογία. 25 Σε σειρά υποθέσεων κρίθηκε ότι ηαιτιολογία αυτήςτης φύσης 2531 θεοκλήτουν.Δημοκρατίας
(1993)ήταν επαρκής. Σεάλλες όμωςκρίθηκεπως τέτοιας μορφήςσύστα σηείναι εντελώς αναιτιολόγητη. Υιοθετείταιητελευταίαπροσέγγιση.Η σύστασηεμπεριέχειεξορι σμούτηνάποψητουΔιευθυντήωςπροςτηνυπεροχήτουσυστηνόμενου. Μόνηησύνδεσητηςσύστασηςπροςτατρίακριτήρια,δενπρο σθέτει οτιδήποτε. Δεν αποκαλύπτειτα πραγματικάδεδομένα,που οδήγησαν στην διαμόρφωση της άποψηςκαιδεν επιτρέπει το δικα στικόέλεγχο. 5 10 ΗσύστασηδενήταναιτιολογημένηκαιωςαντίθετηπροςτοΝό μο,ανεπίτρεπτα αποτέλεσε στοιχείο κρίσης. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 15 Αναφερόμενες υποθέσεις: Λεωνίδου και Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Α. 1806, Νικολάου και Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ.3930, 20 Αο'ίζίδης και Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ.4742, Πολυκάρπου και Άλλοι ν.Δημοκρατία
(1993)4 Α.Α.Δ. 72, Παντελάκη και Αλλοι ν.Δημοκρατίας
(1993)3Α.Α.Δ. 1682, 25 Αντωνίου ν.Δημοκρατίας
(1993)3Α.Α.Δ. 923, Θεοδούλου ν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1993)3Α.Α.Δ.
- 30 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των Καθ' ων η αίτηση με την οποίατο ενδιαφερόμενομέρος προάχθηκεστη θέσηΕιδικού Ιατρού αντί του αιτητή. 35 Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή. Α. Βασιλειάδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Κ. Ευσταθίου, για το Ενδιαφερόμενο μέρος. Cur.adv. wit. 2532 40 4ΑΛΛ θεοκλήτου ν. Δημοκρατίας ΚΩΝΓΓΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: ΟΑιτητής προσβάλλει τοκύρος της απόφασηςτηςΕπιτροπήςΔημόσιαςΥπηρεσίας μετηνοποίαπρο άχθηκε ο Γεώργιος Καραβιάςστη μόνιμη θέση Ειδικού Ιατρού απότην 1 Οκτωβρίου
- 5 10 15 20 Στο στάδιο των διευκρινίσεων ορισμένοι γενικοί ισχυρισμοί όπως και εκείνοι που συσχετίστηκαν μετην κατοχή από το εν διαφερόμενο μέρος του προσόντος της καλής γνώσης της Αγγλικής Γλώσσας, εγκαταλείφθηκαν.Παρέμεινε γιαεξέτασητο ζήτηματης αιτιολογίας της σύστασης του Διευθυντή Ψυχιατρι κών Υπηρεσιών. Ορθά συμφώνησαν και οι καθ' ων η αίτηση πως εφόσον θα φαινότανότιησύσταση ήταν αναιτιολόγητη,η προσβαλλόμενη απόφασηδεν θαμπορούσε παρά ναακυρωθεί. Ησύσταση, όπως κατεγράφηστοπρακτικότης ΕΔΥ ημερο μηνίας 11Σεπτεμβρίου 1992, ήτανη ακόλουθη: "Με βάση τα τρία κριτήρια στο σύνολο τους συστήνει τον Καράβια Γεώργιο, γιατί πιστεύει ότιαξιοκρατικά υπερτερεί έναντι των άλλων υποψηφίων". Γιατο Θεοκλήτου Δημήτριο,ανέφερεότιουποψήφιοςαυτός πάντοτευστερούσε καιυπήρχανπροβλήματαστις Ψυχιατρι κές Υπηρεσίες." 25 Τοδεύτερο μέρος της σύστασης πουαναφέρεταιστοναιτητή, δενθαμαςαπασχολήσει. ΗίδιαηΕΔΥ ρητάτο αγνόησε ωςπο λύγενικό και αόριστο. 30 35 40 Ηαιτιολογίατηςσύστασης ωςνομοθετικήπλέον απαίτηση,(βλ. άρθρο 35
(4)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 (Ν.1/90) απασχόλησετοΑνώτατο Δικαστήριο στηνπρωτόδικηδι καιοδοσία τουσε σειρά υποθέσεων. Μεαναντίλεκτη πλέον την ανάγκηαιτιολόγησης της σύστασης, διαπιστώνεται διαφορά προσέγγισης ως προς το ανηγενική παραπομπήστακριτήριατης αξίας, τωνπροσόντων και τηςαρχαιότητας συνιστά επαρκή αι τιολογία. Στιςυποθέσεις ΘεόδωροςΛεωνίδονκαιΆλλοι ν.Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ. 1806 καιΑ. ΝικολάουκαιΆλλοι ν. Δημοκρατίας,
(1992)4 Α.Α.Δ. 3930,κρίθηκε ότιηαιτιολογία αυτής τηςφύσης ήτανεπαρκής.ΣτιςυποθέσειςΑοιζίδηςκαι'Αλλοιν.Δημοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ.4742,Ν.Πολυκάρπου και'Αλλοιν. Δημοκρατίας
(1993)4Α.Α.Δ. 72,Αίγλη Παντελάχη και Αλλοι Υ. Δημοκρατίας 2533 Κωνσταντινίδης, Δ. θεοκλήτου ν.Δημοκρατίας
(1993)
(1993)4Α.Α.Δ.1682,ΑντώνιοςΙ.Αντωνίουν.Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 923 και ΑντρέαςΘεοδούλου ν.Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 1852, κρίθηκε πως τέτοιας μορφής σύσταση είναι εντελώς αναιτιολόγητη.Υιοθετώαυτή τηνπροσέγγιση. Η σύσταση εμπεριέ χει εξ ορισμού τηνάποψη τουΔιευθυντή ωςπροςτηνυπεροχήτου 5 συστηνόμενου. Μόνηησύνδεση της σύστασης προς τατρίακριτή ριαδενπροσθέτει οτιδήποτε.Δεν αποκαλύπτει ταπραγματικά δε δομένα που οδήγησαν στην διαμόρφωση της άποψηςκαι δεν επι τρέπει τοδικαστικό έλεγχο. Οι καθ' ων η αίτηση υποστήριξαν πως η σύσταση στην πα ρούσα υπόθεση δεν περιορίζεται σε αναφορά στα τρίακριτήρια. Εχουν επικαλεστεί με την αγόρευση τους το δεύτερο σκέλος της σύστασης πουπεριέχει ταδυσμενή σχόλια γιατον αιτητή. Όμως, πέρααπότοότι αντικείμενο του ελέγχου είναιη σύσταση του εν- 15 διαφερομένου μέρους, όπως σημείωσα, η ίδια η ΕΔΥ αγνόησε αυτό το δεύτερο σκέλος ως πολύ γενικό και αόριστο. Αυτοί οι χαρακτηρισμοί ταιριάζουνκαιστην περίπτωση τουπρώτου σκέ λους. Ηπροσθήκη του Διευθυντή πως αξιοκρατικάτο ενδιαφε ρόμενο μέρος υπερτερεί δεν βοηθά στην συγκεκριμενοποίηση 20 της βάσης του συμπεράσματος. Η σύσταση δεν ήταν αιτιολογημένη και ως αντίθετη προς το Νόμοανεπίτρεπτααποτέλεσε στοιχείο κρίσης. Η προσφυγή πε τυχαίνει. Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται. Καμιά διαταγήγια έξοδα. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται χωρίς έξοδα. 2534 25