(1993)12Νοεμβρίου, 1993 [ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΣΙΑΠΙΤΗΣ, Αιτητής, ν. ΑΡΧΗΣΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ' ηςηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 866/91) Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου — Κενό στη συγκρότηση του Συμ βουλίου της — Άρθρο 5
(5)του περί Υπηρεσίας Τηλεπικοινωνιών Νόμου, Κεφ. 302και ο περί Ορισμένων Νομικών ΠροσώπωνΔη μοσίου Δικαίου (Διορισμός Διοικητικών Συμβουλίων) Νόμος (Ν.149/88)—Πορίσματα τηςΣαρίκας ν.ΑΤΗΚκαι υιοθέτηση τους στην κριθείσαυπόθεση. 5 Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου — Υπάλληλοι — Προαγωγές—Κρι τήρια του Κανονισμού 10
(7)τωνπερί Προσωπικού τηςΑρχής Τη- 10 λεπικοινωνιών Κύπρου (Γενικών) Κανονισμών (όπως τροποποιή θηκαν με την Κ.Δ.Π. 163/90) — Εφαρμογή τους και από το Συμ βούλιο Προσωπικού. Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου — Υπάλληλοι — Προαγωγές— Αήψηυπόψη τηςπροσωπικής γνώσης τουΓενικούΔιευθυντή κατά την υποβολή τηςεισήγησης τονπρος τηνΑρχή. 15 Διοικητική πράξη — Αναδρομικότητα — Μηαναδρομικότητα τωνδι οικητικών πράξεων — Ειδικά οι πράξεις προαγωγής υπαλλήλων 20 — Εξαιρέσεις—Αποκλεισμός συνδρομής εξαιρέσεωςστηκριθείσα περίπτωση. Ακυρωτική απόφαση— Μερικήακύρωσητηςπροσβαλλόμενης πράξης — Κριτήριο τοδιαιρετό τηςπράξης — Κρίθηκεότι συντρέχειστην 25 κριθείσα περίπτωση παράνομηπρόσδοσηςαναδρομικότητας σεκα- 2616 4ΑΛΛ Σιαπιτήςv.Α.ΤΗ.Κ. τά ταάλλα νόμιμεςπροαγωγές υπαλλήλων. 5 10 Προσφυγή βάσει τον Άρθρου 146τουΣυντάγματος — Έννομο σνμφέρον — Εξακολουθεί να υπάρχει καιπροκειμένης ακυρώσεως μόνο τηςαναδρομικότητας τηςισχύοςπροαγωγής υπαλλήλων. Ηπροσφυγήστρεφότανεναντίοντης απόφασηςμετην οποίαη ΑρχήΤηλεπικοινωνιών ΚύπρουπροήγαγεστηθέσηΠροϊσταμένου Υπηρεσίας "Β", Διοικητικού Προσωπικού, αναδρομικά από 31/12/1990τα ενδιαφερόμεναμέρη. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας μερικώς την επίδικη απόφαση,αποφάσισε ότι: 15 20 25 30 1. Το Αρθρο 5
(5)του περί Υπηρεσίας Τηλεπικοινωνιών Νόμου, Κεφ. 302, προνοεί ότι η Αρχή μπορεί να λειτουργήσει ανεξάρ τητα απότην ύπαρξη κενού στη συγκρότηση της. Ηνομοθετική αυτήπρόνοιαυπήρξεαντικείμενο ερμηνείας στην υπόθεση Σαρίκας ν.ΑΤΗΚ,στην οποίαείχε προβληθεί ο ισχυρισμός ότι η πρόνοιατουΝόμουαρ. 149/88,γιαεννεαμελήσύνθεσητωνΣυμ βουλίων των Οργανισμών Δημοσίου Δικαίου, υπερισχύει των προνοιών του Κεφ. 302, όσον αφοράτη συγκρότηση τουΣυμ βουλίου,μεαποτέλεσμαναμην μπορεί ναλειτουργήσει ηΑρχή οποτεδήποτε υπάρχεικενό στη συγκρότηση της.ΤοΔικαστήριο απέρριψετον πιοπάνω ισχυρισμό. ΤοΔικαστήριοσυμφωνεί απόλυτα μετηνπροσέγγιση του Δικα στηρίου στην υπόθεσηΣαρίχας και υιοθετείταιτο σχετικό από σπασμα. Ότι η προσέγγιση αυτή είναι η ορθή, προκύπτει και απότην επιφύλαξητου εδαφίου
(1)Αρθρου 8 του Κεφ. 302 το οποίο προνοεί ότι ηΑρχήβρίσκεται σε απαρτία αν είναι παρό ντες ο Πρόεδροςήο Αντιπρόεδρος τηςκαιτέσσερα απόταμέ λητης.Στηνπαρούσαυπόθεσηπαρόντες,κατάτην κρίσιμησυ νεδρία,ήταν ο ΠρόεδροςτηςΑρχής καιπέντε μέλη. 35 40 2. Ως προςτον ουσιώδηχρόνο που έπρεπεναληφθεί υπόψη εφό σον,κατάτηνκρίσιμηπερίοδοαπό2/11/1990 μέχρικαιτηλήψη της επίδικηςαπόφασης στις 25/7/1991, δενυπήρξε οποιαδήποτε αλλαγήείτε στο νομικό είτε στο πραγματικό καθεστώς,ο αιτητής δεν έχει επηρεαστεί δυσμενώς, με οποιοδήποτετρόπο, από την προσβαλλόμενη ενέργεια της Διοίκησης καιδεν μπορεί, ως εκτούτου,ναπαραπονείταιγι'αυτή.Κατάσυνέπειατοθέμαπου ήγειρε ο αιτητής είναι μόνο ακαδημαϊκό, ο δε ισχυρισμός του επί τουπροκειμένουκρίνεται ανυπόστατος. 2617 Σιαπιτήςv.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)3. ΤοΣυμβούλιο Προσωπικούδενέχεικαλέσει τουςυποψήφιουςσε συνέντευξη ώστεναμπορεί ναπροβληθεί ισχυρισμός ότι άσκησε εξουσία που οι σχετικοί Κανονισμοί παρέχουν αποκλειστικά στην Αρχή. Εφάρμοσε,όμως, πολύ ορθάκατάτηγνώμη του Δι καστηρίου, τα κριτήρια με βάσητα οποίαδιενεργούνται οι κρίσεις για προαγωγή,όπως αυτάκαθορίζονταιστην πρώτηπαρά γραφοτουΚανονισμού 10
(7).Τυχόναξιολόγησητωνυποψηφίων από το Συμβούλιο Προσωπικού, με κριτήρια άλλα από εκείνα πουκαθορίζειοΚανονισμός 10
(7),θασυνιστούσεπαράβασητων ΚανονισμώνκαιθακαθιστούσεάκυρητηΣυμβουλήτουπροςτην Αρχή.Παρόμοιοςισχυρισμός προβλήθηκεσεαρκετέςπροηγούμε νες υποθέσεις στις οποίες απορρίφθηκεωςαβάσιμος.
- Κατάτηδιαμόρφωσητης Εισήγησης του προς την Αρχή, ο Γενι κόςΔιευθυντής έχειδικαίωμαναλάβειυπόψηκαιτηνπροσωπική τουγνώσηγιατουςυποψήφιους,παράτογεγονός ότιδενυπάρχει ρητήπρόνοιαστους Κανονισμούς πουνακαθιστάτηγνώσηαυτή στοιχείο κρίσεως. Στηνπαρούσαυπόθεσηηεπίδικηεισήγηση δεν αντίκειται στα στοιχεία των φακέλων,όπως λανθασμένα ισχυρί στηκεοΑιτητής. Απότοπεριεχόμενο τωνφακέλωνπροκύπτειότι ταενδιαφερόμεναμέρηείχανκαλύτερες αξιολογήσεις απότοναιτητήκαιδενυπάρχειοτιδήποτεάλλο στους φακέλουςτωνυποψη φίων πουναέρχεται σεαντίθεση μετην Εισήγηση. 5 10 15 20
- Οαιτητής,όχι μόνοδεναπέδειξεέκδηληυπεροχή,αλλάούτεαπλή 25 υπεροχή έναντι των ενδιαφερομένων μερών. Ηεπίδικη απόφαση ήταν,υπότις περιστάσεις, εύλογαεπιτρεπτή.
- Είναι βασικήαρχήτου διοικητικού δικαίου ότι κατάεικόνα οι διοικητικές πράξειςδενμπορούννα έχουν αναδρομικήισχύ.Ειι δικά γιαπράξεις προαγωγήςυπαλλήλων δεν μπορείναδοθεί σ αυτές αναδρομικήισχύς. 30 Στο γενικό αυτό κανόναυπάρχουν εξαιρέσεις. Ανάμεσα σ' αυ τές, σχετικές με την παρούσαυπόθεση,σύμφωνα μετην εισήγη35 ση του αιτητή,είναι ηπερίπτωση επανεξέτασης μετά απόανά κλησηπροηγούμενης πράξηςπροαγωγήςυπαλλήλου καθώςκαι ηύπαρξηνομοθετικής εξουσιοδότησης. Στηνπροκειμένηπερίπτωσηδενυπήρξεανάκλησηοποιασδήποτε διοικητικής πράξης. Ηύπαρξηπρόνοιας για τις επίδικες θέ σεις στον περί Προϋπολογισμού της Αρχής Νόμο του 1990 (Ν.92/90), δεν ισοδυναμεί με ρητή νομοθετική διάταξηπου να επιτρέπει την πλήρωση των εν λόγω θέσεων με προαγωγή με 2618 40 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 Σιαπιτήςν.Α.ΤΗ.Κ. ισχύ αναδρομική, κατ*εξαίρεση του κανόνα της μηαναδρομι κότητας των διοικητικών πράξεων,ούτε υπάρχει στον εν λόγω Νόμοοποιαδήποτεένδειξη από την οποίαθαμπορούσε εύλογα να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ο Νόμος παρέχει σιωπηρά εξουσιοδότηση γιατην αναδρομικήισχύ των επίδικωνπροαγωγών.
- Επειδή στην παρούσα υπόθεση το παράνομο μέρος της προ σβαλλόμενης πράξηςπουαφοράτηναναδρομικήισχύ τωνπρο αγωγών,είναι διαιρετό απότο υπόλοιπο μέρος της ίδιαςπράξης, που αφοράτην επιλογή των Ενδιαφερομένων Μερών για προαγωγή,το οποίο έχει ήδηελεχθεί απότο Δικαστήριο ωςνό μιμο,καιεπειδήηακύρωσητου εν λόγω παράνομουμέρουςδεν επηρεάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο το νόμιμο μέρος των προ σβαλλόμενων προαγωγών,το Δικαστήριο αποφάσισεότι ενδείκνυταιναπροβεί σε μερικήμόνο ακύρωσητης προσβαλλόμενης πράξης, στην έκταση που αφορά το παράνομο μέρος της για αναδρομική ισχύ των εν λόγω προαγωγών. Δε θεωρείται ότι υφίσταται οποιοδήποτε δικονομικό κώλυμα, για τον πιοπάνω διαχωρισμό,είτε για τους λόγους που έχουν εκτεθεί στην υπόθέση Δημητρίου ν.ΑΤΗΚ,είτε γιαοποιοδήποτε άλλο λόγο.
- Το Δικαστήριο αχοληθηκε με το ερώτημα κατάπόσο ο αιτητής έχει έννομο συμφέρον να επιδιώξει και/ή να επιτύχει μετην πα ρούσα προσφυγήτου μερική μόνο ακύρωσητων επίδικωνπροαγωγών,στην έκτασηπουαφοράτηναναδρομικήισχύ τους.Το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι εξακολουθεί να έχει το απαιτούμενο έννομο συμφέρον. Οι προοπτικές του για τη μελλοντική του ανέλιξη στην ιεραρχία του Προσωπικού της Αρχής θαείναικαλύτερες,εφόσον μετηνακύρωσητης αναδρομικότητας των προαγωγών των ενδιαφερομένων μερών, ηυπε ροχήτους σε αρχαιότηταέναντι του,θαείναι μικρότερη. Ηπροσφυγή επιτνγχάνει χωρίς έξοδα. 35 Αναφερόμενες υποθέσεις: Ρ.Ι.Κ. κ.ά ν.Καραγιώργη κ.ά.
(1991)3Α.Α.Δ. 159, Σαρίκας ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4 Α.Α.Δ. 1128, 40 Χατζηβασιλείου κ.ά ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1992)4 Α.Α.Δ. 4136, Κολοκασίδου ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1992)4 Α.Α.Δ. 4801, 2619 Πογιατζής,Δ. Σιαπιτήςv.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)Δημητρίου κ.άν.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4Α.Α.Δ. 1196, Σιαπιτή κ.άν, Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4Α.Α.Δ. 1333, 5 Χατζηϊωάννουκ.άν.Α.ΤΗ.Κ. κ.ά.
(1993)4ΑΛΛ. 661, Δημητριάδηςκ.άν. Α.ΤΗ.Κ.
(1992)4ΑΛΛ.2582, Morsis v. Republic
(1965)3 C.L.R. 1, 10 Republic v.Mozoras
(1970)3C.L.R. 210, Panayides v.Republic
(1973)3C.L.R. 378, 15 Afxentiou v. PublicService Commission
(1973)3C.L.R. 309, Ορθοδόξουκ.άv.Α.ΤΗ.Κ.
(1992)4ΑΛΛ. 2374, Γεωργίου ν. Α.ΤΗ.Κ.
(1992)4ΑΛΛ.
- 20 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασης Αρχής μετην οποία προήχθηκανστηθέση Προϊσταμένου Υπηρεσίας Β',ΔιοικητικούΠρο σωπικού ταενδιαφερόμενα μέρη,αντί του αιτητή. 25 Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή. Κ. Χ" Ιωάννου,για την Καθ' ης ηαίτηση. 30 Καμιά εμφάνιση για ταΕνδιαφερόμενα Μέρη. Cur. adv. wit. ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, Δ.: Ηπροσφυγή αυτή στρέφεται εναντίον της 35 απόφασης,ημερομηνίας 25/7/1991,μετηνοποία ηΑρχήΤηλεπι κοινωνιών Κύπρου (εφεξήςη"Αρχή")προήγαγε στη θέσηΠροϊ σταμένουΥπηρεσίας "Β", ΔιοικητικούΠροσωπικού, αναδρομι κά από31/12/1990τα Ενδιαφερόμενα Μέρη 1)Ανδρέα Ποντική 2) Ανδρέα Χατζηνικολάου 3) Κώστα Κωνσταντινίδηκαι 4) Ιω- 40 άννη Θεοδωρίδη αντί του Αιτητή. Με την ίδια απόφαση της η Αρχήπροήγαγε στην ίδια θέση και πέμπτο υποψήφιο,τον Ευρι πίδη Μιχαηλίδη,ηπροαγωγήτου οποίου δεν έχειπροσβληθεί. 2620 4AJV^. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ιιιιπιτής v. A.TH.K. Πογιατζής,Δ. Κατάτοχρόνο λήψεως της επίδικης απόφασης,τόσο οΑιτητήςόσοκαιταΕνδιαφερόμεναΜέρηήτανυπάλληλοι της Αρχής, κατείχαν δετηθέση του Επιθεωρητήπου είναι ηαμέσωςκατώ τερη της επίδικης θέσης Προϊστάμενου Υπηρεσίας "Β",Διοικητικού Προσωπικού.ΟΑιτητής Σιαπιτήςκατείχε τηθέση Επιθε ωρητή (Χειριστικό Προσωπικό) από 1/6/
- ΤαΕνδιαφερόμενα Μέρη Ποντικής, Χατζηνικολάου και Κωνσταντινίδης κατείχαν τηθέση Επιθεωρητή Εκμεταλλεύσεως, Οικονομικού καιΔιοικη τικούΠροσωπικούαπό 1/6/83, τοδεΕνδιαφερόμενο Μέρος ΘεοδωρίδηςκατείχετηθέσηΕπιθεωρητήΕκμεταλλεύσεως Οικονο μικούκαιΔιοικητικού Προσωπικού,από1/6/
- Το Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχής (εφεξής το "Συμβού λιο"),συγκροτημένο μεβάσητις πρόνοιες τουΝόμουαρ.149/88, αποφάσισε,στις 2/11/90, ναπληρώσει τιςκενές θέσεις της Διαθρώσεως Προσωπικούτου 1990 και εξουσιοδότησε, γιατο σκο πό αυτό,τοΣυμβούλιο Προσωπικού της Αρχήςναυποβάλειτη Συμβουλή του καιτο Γενικό Διευθυντή τηςΑρχήςναυποβάλει την Εισήγηση του.Ανάμεσα στις θέσεις που αποφάσισεναπληρώσει ήτανκαι OLεπίδικες. Στις 14/2/1991ηΟλομέλεια "του Ανωτάτου Δικαστηρίουεξέ-δωσε την απόφαση ΡΙΚ και Άλλοι ν. Καραγιώρη και Άλλων
(1991)3Α.Α.Δ. 159, μετηνοποίακηρύχθηκαναντισυνταγματικές οι πρόνοιες τουεν λόγω Νόμου που αφορούσαν την παρουσία παρατηρητών τωνπολιτικών κομμάτων κατά τιςσυνεδρίεςτων Συμβουλίων τωνΟργανισμών Δημοσίου Δικαίουκαιτησυμμετο χή τωνπολιτικών κομμάτων πουεκπροσωπούνταν στηΒουλή στη διαδικασίαεπιλογής των μελών των Συμβουλίων τωνΟργανισμών αυτών. Ωςαποτέλεσμα, ταεν λόγω Συμβούλια, μεταξύ των οποίων καιτο Συμβούλιο τηςΑρχής, θεωρήθηκαν ότι δεν ήταννόμιμασυγκροτημένα. Μετάτηνπιοπάνω απόφασητουΔι καστηρίου,διορίστηκε νέο Συμβούλιο της Αρχής. Στις 3/5/91το Συμβούλιο, μετηνέατουσύνθεση, στην προ σπάθεια τουνααποφύγει τηναβεβαιότητα καιτην πιθανότητα ακύρωσης στομέλλον των αποφάσεωντου προηγούμενου παρά νομου Συμβουλίουκαιγιανα επιφέρει σταθερότητακαι συνέχεια στηδομήτηςΑρχήςκαιστηνυπηρεσιακήκατάστασητωνυπαλλήλωντης, πήρε ορισμένες αποφάσεις αναφορικάμετις ενέργειες τουπροηγούμενου Συμβίουλίου. Ηπρώτηαπότις αποφάσεις αυ τές ήτανναανακαλέσει ορισμένες αποφάσειςγιαπλήρωση κενών θέσεων προαγωγήςπουδενείχανανακοινωθεί,οιοποίεςείχανλη φθεί σας 11/1/1991,22/1/1991 και25/1/1991. Στις ανακληθείσες 2621 Πογιατζής, Δ. Σιαιτιτής ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)αποφάσεις δεν περιλαμβάνεται οποιαδήποτεαπόφαση οποιουδή ποτε οργάνουτης Αρχής, πουνα έχει σχέσημε την πλήρωση των επίδικωνθέσεων. ΗδεύτερηαπόφασητουΣυμβουλίου,τηνοποία σκοπεύω να παραθέσω αυτούσια, γιατί απετέλεσε αντικείμενο επιχειρημάτων απότιςδυοπλευρές, έχειως ακολούθως: 5 "2) Ναδώσει εντολήστο Συμβούλιο Προσωπικού ναυποβά λει τη Συμβουλή του και στο Γενικό Διευθυντή την Εισή γηση του για πλήρωση των κενών θέσεων της Διαρθρώσε ως Προσωπικού 1990 και συγκεκριμένα: 10 α) Των θέσεων που αφορούσαν οι αποφάσεις που έχουν ανακληθεί μεβάσητην παράγραφο 1 πιο πάνω. β) Των θέσεων που είχαν εξεταστεί από το Συμβούλιο Προσωπικού καιοι οποίες δεν έχουν τεθεί ακόμαενώ πιον του Συμβουλίουκαι, 15 γ) Των θέσεων που δεν έχουν εξεταστεί καθόλου απότο Συμβούλιο Προσωπικού. 20 3) Η πλήρωση τωνκενών θέσεων τηςΔιαρθρώσεως Προσωπι κού 1990 ναγίνει μεβάσητο πραγματικόκαινομικόκαθε στώς της2ας Νοεμβρίου, 1990, ημερομηνίακατάτηνοποία είχεκατά πρώτον αποφασιστεί ηπλήρωση τους, εκτός από 25 τις κενές θέσεις Υποτομεάρχη, οι οποίες να εξεταστούν με βάσητο πραγματικόκαι νομικό καθεστώς της 22ας Δεκεμ βρίου, 1990,αφού OLΤροποποιητικοίπερίΠροσωπικούΚα νονισμοί, που ρυθμίζουν το θέμα της εξελίξεως των υπαλ λήλων με βαθμόΠροϊστάμενου Υπηρεσίας "Β" και Προϊ- 30 στάμενου Υπηρεσίας "Α" δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίαςτης21ης Δεκεμβρίου, 1990. 4) Οιπροαγωγέςγιαπλήρωσητωνκενών θέσεων τηςΔιαρθρώ σεωςΠροσωπικού 1990ναέχουν ισχύαπότις31/12/1990,δε δομένουότιπρονοούνταιστον Προϋπολογισμό του 1990. Η απόφαση αυτήλήφθηκε εντελώς εξαιρετικάκαι επειδή τοΣυμβούλιοαναγωρίζειότιηπλήρωσητωνθέσεων έχεικα θυστερήσει καιδενέγινε,όπωςθαέπρεπε,μέσαστο 1990." 40 Ωςαποτέλεσμα τηςπιοπάνωεντολής του Συμβουλίου,συνήθλε στις 10/7/91 το Συμβούλιο Προσωπικού για τους σκοπούς παροχής της Συμβουλής του προςτηνΑρχήκαιεξέτασε τοθέμα 2622 35 4AAA. 5 10 Σιοπιτήςv. A.TH.K. Πογιατζής,Δ. με βάση το πραγματικό και νομικό καθεστώς που ίσχυε στις 2/11/90. Κατ' αρχή, το Συμβούλιο Προσωπικού κατάρτισε, με βάση τα στοιχεία ενώπιον του, κατάλογο των υποψηφίων που είχαν συμπληρώσει στις 2/11/90τριετή υπηρεσία στο βαθμότου Επιθεωρητή,όπως απαιτείταιστον Κανονισμό 10
(1)
(4)τωνπε ρί Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Γενικών Κανονισμών, όπως τροποποιήθηκε με την Κ.Δ.Π. 91/89. Στον κατάλογοαυτόπεριλήφθηκαντόσο οΑιτητής όσοκαιτα Ενδια φερόμενα Μέρη. Στησυνέχεια, αφούμελέτησετασχετικά στοιχεία των υποψηφίων, το Συμβούλιο Προσωπικούκατέληξε στο συμπέρασμα ότι μόνο 50 από τους υποψήφιους είχαν ταπροσό ντα του σχεδίου υπηρεσίας. Ανάμεσα σ' αυτούς ήτανο Αιτητής και τα Ενδιαφερόμενα Μέρη.Όσον αφοράόμως τον Αιτητή το Συμβούλιο Προσωπικού,είπε ταεξής: 15 20 "Νοουμένου ότι η Αρχή θα αποφασίσει ότι, καίτοι ο κ. Σιαπιτής δεν κατέχει απολυτήριο σχολής μέσης εκπαιδεύσε ως, δύναται να θεωρηθεί ότι έχει μόρφωση επιπέδου που μπορεί ναθεωρηθεί ότι είναι ισοδύναμηπρος το επίπεδοπενταάξιας σχολής μέσης εκπαιδεύσεως, όπως προβλέπεται στην πιοπάνωαναφερόμενηεγκύκλιο τουΤμήματοςΠροσω πικού του Υπουργείου Οικονομικών, το Συμβούλιο Προσω πικού συμπεριλαμβάνει και το όνομα του κ. Χαράλαμπου Σιαπιτή
(2257)στον κατάλογο των υποψηφίων." 25 30 35 40 Συνεχίζονταςτις διαβουλεύσεις τουκαιτην εξέτασητουθέμα τος μεβάσητιςβαθμολογίες τωνυποψήφιωνγιατηνπερίοδοαπό το Νοέμβριο του 1985 μέχρι το Νοέμβριο του 1990 και το περιε χόμενο των προσωπικών φακέλων, το Συμβούλιο Προσωπικού επέλεξε, με βάση τα κριτήρια του Κανονισμού 10
(7), όπως έχει τροποποιηθεί μετην Κ.Δ.Π. 163/90,26υποψήφιους ως τους επι κρατέστερους. Ακολούθως, το Συμβούλιο Προσωπικού, αφού προέβη σε δυο περαιτέρω επιλογές με την ίδια μέθοδο, ολοκλή ρωσε την αξιολόγηση του και κατάληξε στην επιλογή οκτώυποψηφίων τους οποίους περιέλαβε,κατά σειρά προτεραιότητας,σε σχετικό κατάλογο που κατήρτισε, και συμβούλεψε την Αρχήνα προχωρήσει στην πλήρωση των πέντε κενών θέσεων με βάσητην εν λόγω σειρά προτεραιότητας των υποψηφίων που επιλέγηκαν. Στις πρώτες τέσσερις θέσες του καταλόγου τοποθετήθηκαν τα τέσσερα Ενδιαφερόμενα Μέρη. Ο Αιτητής τοποθετήθηκε στην έβδομηθέση.Στηνόγδοηκαιτελευταίαθέσητοποθετήθηκεουπο ψήφιος Ευριπίδης Μιχαηλίδηςτουοποίου,όπως έχω πει,η προ αγωγήδεν έχει προσβληθεί μετην παρούσαπροσφυγή.Ησυμπε ρίληψη του ονόματος του Αιτητήστον πιό πάνωκατάλογο έγινε 2623 Πογιατζής,Δ. Σιαπκής ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)και πάλιν με την ίδιαπάντα προϋπόθεση ότι,δηλαδή,ηΑρχή θα τον έκρινε ως προσοντούχο υποψήφιο παρόλο που δεν κατείχε απολυτήριο Σχολής Μέσης Εκπαίδευσης. Στις 15/7/91οΓενικός Διευθυντής τηςΑρχήςυπόβαλεκαιαυ5 τόςτην Εισήγηση τουγιατηνπλήρωση των κενών θέσεων. Αφού έλαβε υπόψη του την έκθεση του Συμβουλίου Προσωπικού, το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων των υποψηφίωνκαθώς καιτηνπροσωπικήτουγνώσηγιατονκαθένααπόαυτούς, ειση γήθηκε την πλήρωση τριών απότις κενές θέσεις με την προάγω- 10 γή σ'αυτές των Ενδιαφερομένων Μερών Ποντική, ΚωνσταντινίδηκαιΘεοδωρίδη. Γιατιςυπόλοιπες δυοθέσεις, ο Γενικός Δι ευθυντής διαφώνησε με το Συμβούλιο Προσωπικού και εισηγή θηκεναπληρωθούν μεπροαγωγήτων υποψηφίων ΕυριπίδηΜιχαηλίδηκαι Ανδρέα Μυλωνά. 15 Στις25/7/91 επιλήφθηκετουθέματοςτωνεπίδικωνπροαγωγών τοΣυμβούλιο,έχοντας ενώπιον τουταπρακτικάτου Συμβουλίου Προσωπικού,την Εισήγηση του Γενικού Διευθυντήκαιτουςπρο σωπικούς φακέλουςτωνυποψηφίωνστουςοποίουςπεριλαμβανο- 20 νταν ταΦύλλαΠοιότητας/Προαγωγήςτους. Κατάτη μελέτη των στοιχείων των υποψηφίων,το Συμβούλιο διαπίστωσε λάθοςανα φορικά μετηνημερομηνίαπροαγωγήςστο βαθμόΕπιθεωρητήτου υποψήφιου Ανδρέα Μυλωνά που συστήθηκε απότο ΓενικόΔιευ θυντή. Ως εκ τούτου,το Συμβούλιο κάλεσε το Γενικό Διευθυντή 25 και,αφούέθεσετοθέμαενώπιοντου,τονρώτησεκατάπόσουπήρ χεπερίπτωσηναδιαφοροποιήσειτηνΕισήγησητου. ΟΓενικός Δι ευθυντής δήλωσε ότι, με βάσητα ορθάδεδομένα,θασύστηνεγια προαγωγήτονυποψήφιοΧατζηνικολάου γιατονοποίοοι κρίσεις των προϊσταμένων του ήταν ελαφρά καλύτερες από εκείνες του 30 υποψήφιου Μυλωνάκαι επιπρόσθεταήταναρχαιότεροςστοβαθ μότουΕπιθεωρητή. Με βάση όλα τα στοιχεία που είχε ενώπιον του,περιλαμβα νομένης της τροποποιημένης Εισήγησης του Γενικού Διευθυντή, το Συμβούλιο επέλεξε για προαγωγή τους πέντε υποψήφιους, περιλαμαβομένων των τεσσάρων Ενδιαφερομένων Μερών, που εισηγήθηκε ο Γενικός Διευθυντής. Εναντίον της νομιμότητας της προσβαλλόμενης προαγωγής των Ενδιαφερομένων Μερών προβλήθηκε σωρεία νομικών ισχυ ρισμών απότονευπαίδευτοδικηγόροτουΑιτητή. Ανάμεσα στους λ,όγους ακυρότητας που έχουν προβληθεί, περιλαμβάνεται και ισχυρισμός ότι η σύνθεση του Συμβουλίου, κατά τον ουσιώδη 2624 35 40 4AAA. Σιαπιτής v.A.TH.K. Πογιατξής, Δ. χρόνο,ήτανπαράνομη.Είναι,νομίζω,σκόπιμοολόγος αυτός,ως εκτηςφύσεωςτου,ναεξεταστεί σεπρώτοστάδιοανεξάρτητααπό την αρίθμηση μετην οποίααναφέρεταιστην Αίτηση. 5 , Κατ'αρχή,θαπρέπει ναπαρατηρήσω ότι με δυσκολία έχω αντιληφθεί ποιος είναι οσυγκεκριμένος ισχυρισμός του δικηγό ρου του Αιτητή επίτου προκειμένου. Όλαόσα αναφέρθηκαν επί τουθέματοςαπότοδικηγόροτουΑιτητή καιαπότοδικηγόροτης Αρχής περιλαμβάνονται στα λακωνικά αποσπάσματα από τις 10 αντίστοιχες γραπτέςαγορεύσεις τους ταοποίαπαραθέτωπιο κά τω. ΤαΕνδιαφερόμενα Μέρη δενεξέφρασαν απόψεις αφού δεν έλαβανμέροςστηδιαδικασία,ούτεεμφανίστηκανστοΔικαστήριο. 15 Στη σ.11, παράγραφος 2.5 της γραπτής αγόρευσης τουδικηγόρου τουΑιτητή αναφέρονταιτα εξής: 20 "ΤοΔ.Σ.της Αρχής στο Τεκμήριο 1της Ένστασης με6μέλη παρόντα και 2 απόντες πήρε απόφασηκαι προήγαγε τα ενδιαφ. πρόσωπα. Ησύνθεση όμως κατά Νόμο είναι εννεαμελής. Αγνωστο γιατί δεν υπήρχε τοέννατο μέλος." Η απάντηση του δικηγόρου της Αρχής στον πιο πάνω ισχυ ρισμό τουΑιτητή περιέχεται στην παράγραφο 10της γραπτής τουαγόρευσης, ηοποία έχει ως εξής: 25 30 35 40 "Δεν αντιλαμβάνομαιτιθέλει να εισηγηθεί οευπαίδευτος συνάδελφος λέγοντας ότιησύνθεση της Αρχής κατάτην λή ψη τηςεπίδικης απόφασης ήταν εξαμελής ενώκατάτον νόμον είναι ενιαμελής. ΗΑρχή κατάτηνλήψη της απόφασης ευρίσκετο σενόμιμη απαρτίαΚΕΦ.302αρθρ.5&8ηδεχη ρεία τηςεννάτης θέσης ουδόλως επηρεάζει την εγκυρότητα των πράξεων δεδομένου ειδικών προνοιών του ΝόμουΚΕΦ 302 αρθρ.5και8." Όπως φαίνεται στο πρακτικό της συνεδρίας τηςΑρχής με ημερομηνία 25/7/1991, υπήρχανκατάτοχρόνο εκείνο οκτώμέ λη τουΣυμβουλίου, από τα οποία έξι μόνο ήταν παρόντα στη συνεδρία και δυο μέληαπόντα.Χήρευε μια θέση. Ήταν η θέση του πρώην μέλους του Συμβουλίου κ.Σαββίδη,που υπηρετούσε τότε ωςΥπουργός. Τογεγονός αυτόφαίνεταικαι απότην από φασηστηνυπόθεσηΣαρίκαςν.ΑρχήςΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου
(1993)4.Α.Α.Δ. 1128. Τοερώτημα που πρέπει νααπαντηθείείvaL κατάπόσο τοως άνωκενό στησυγκρότηση της Αρχής εμπο δίζει τηνόμιμη λειτουργία της η όχι. 2625 Πογιατζής,Δ. Σιαπιτήςv.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)Τοάρθρο5
(5)* του περί Υπηρεσίας ΤηλεπικοινωνιώνΝόμου, Κεφ.302,προνοεί ότι ηΑρχήμπορείναλειτουργήσει ανεξάρτητα από την ύπαρξηκενού στη συγκρότηση της. Η νομοθετική αυτή πρόνοια υπήρξε αντικείμενο ερμηνείας στην υπόθεση Σαρίκας (ανωτέρω),στηνοποίαείχεπροβληθείοισχυρισμός ότιηπρόνοια 5 του Νόμου αρ. 149/88,για εννεαμελή σύνθεση των Συμβουλίων των Οργανισμών Δημοσίου Δικαίου, υπερισχύει των προνοιών τουΚεφ.302 όσοναφοράτησυγκρότησητουΣυμβουλίου,μεαπο τέλεσμα να μην μπορεί να λειτουργήσει η Αρχή οποτεδήποτε υπάρχει κενό στη συγκρότηση της. Το Δικαστήριο απέρριψε τον 10 πιο πάνωισχυρισμό αναφέρονταςεπίτουπροκειμένουταεξής: "Το άρθρο4 του Νόμου 149/88, περιέχει πρόνοιες αναφο ρικά με τηδιάρκειατηςθητείαςκαι τον τερματισμό τουδιο ρισμού όπως καιπαραίτηση των μελών των Συμβουλίων. 15 Ο Νόμοςαυτόςδενπεριλαμβάνειειδικήπρόνοιαγια κατάρ γησηοποιουδήποτεΝόμου.Δενεπηρέασε,επομένως,τιςπρόνοι εςτουάρθρου5του Κεφαλαίου 302,εκτός μόνοκατάτην έκτα σηπουείναιαντίθετεςμετιςδιατάξειςτου.ΟιδιατάξειςτουΝό- 20 μου 149/88 περιορίζονταικαιεπηρεάζουνμόνο τοναριθμό των μελών του Συμβουλίου,τη διάρκειατης θητείας τους και τον τρόποδιορισμούκαιτερματισμούτουδιορισμούτουςόπωςκαι τηνπαραίτησητους.Δενεπηρεάζουνοποιαδήποτεάλληπρόνοια του άρθρουαυτού. Επομένως,το εδάφιο
(5)τουάρθρου5 του 25 Κεφαλαίου 302, παραμένει άθικτοκαι εφαρμόζεταιόπως έχει, σύμφωναδεμετιςπρόνοιεςτουη Αρχή μπορείνα λειτουργήσει καιναενεργήσει έστωκιανχηρεύειθέσημέλουςτης." Συμφωνώ απόλυταμε την προσέγγιση του Δικαστηρίου στην 30 υπόθεσηΣαρίκας καιυιοθετώτοαπόσπασμαπουέχωπαραθέσει πιο πάνω.Ό,τι η προσέγγιση αυτή είναι η ορθή προκύπτεικαι από την επιφύλαξητου εδαφίου
(1)**άρθρου8 του Κεφ.302 το οποίο προνοεί ότι ηΑρχήβρίσκεται σε απαρτία αν είναι παρό ντες ο Πρόεδροςήο Αντιπρόεδρος τηςκαιτέσσερα απότα μέλη 35 * 5
(5)TheAuthoritymayactnotwithstandinganyvacancyinitsmembership. ** 8
(1)Thequorum atallmeetingsof theAuthorityshallbefour members present inadditiontotheChairmanortheDeputyChairman: Providedthatifatanytimethenumbei ofthemembers of theAuthorityis lessthannine, thenthreemembers present,inadditiontothe Chairman ortheDeputyChairman, shallform aquorum. 2626 40 4ΑΛΑ. Σιοπιτής v. Α.ΤΗ.Κ. Πογιατζής, Δ. της. Στην παρούσα υπόθεση παρόντες, κατά την κρίσιμη συνε δρία,ήτανοΠρόεδροςτηςΑρχήςκαιπέντε μέλη. Κατάσυνέπεια ο επίδικος λόγος ακυρότηταςαπορρίπτεταιωςαβάσιμος. 5 10 15 20 Ολόγος ακυρότηταςστον οποίο οευπαίδευτοςδικηγόρος του Αιτητήαπέδωσε τημεγαλύτερη βαρύτητααφορά τοχρόνο κρίσε ως των υποψηφίων τόσο απότο Συμβούλιο Προσωπικού και το ΓενικόΔιευθυντήόσοκαιαπότοΣυμβούλιοτηςΑρχής. Είναιπαραδεκόότι, ως αποτέλεσμα της απόφασηςτουνέου Συμβουλίου, ημερομηνίας 3/5/1991,την οποία έχω ήδη παραθέσει αυτούσια, και γιατους λόγους πουαναφέρονταισ' αυτή,ηεπίδικηαπόφα ση λήφθηκε με βάση το νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε στις2/11/1990,στιςδεπροαγωγέςδόθηκεαναδρομικήισχύς από31/12/
- Είναισχετικό νααναφερθείεπίτου προκειμένου ότι,απόταστοιχεία πουτέθηκανενώπιον μου,προκύπτειότιού τε το Συμβούλιο Προσωπικού ούτε ο Γενικός Διευθυντής δεν εί χαν προβεί σε οποιαδήποτεενέργεια ως αποτέλεσμα της εντολής που είχεδοθεί σ' αυτούςαπότο προηγούμενο Συμβούλιο μετην απόφασητουημερομηνίας2/11/1990,στηνοποίαέχωεπίσηςαναφερθεί.Οι προπαρασκευαστικές ενέργειες, σταπλαίσιατηςαντί στοιχης δικαιοδοσίας τους, τόσο του Συμβουλίου Προσωπικού όσοκαιτου Γενικού Διευθυντή,πουοδήγησαν στις επίδικεςπρο αγωγές, έγιναν αποκλειστικά ως αποτέλεσμα της απόφασηςτου νέου Συμβουλίου,ημερομηνίας3/5/
- 25 30 Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του Αιτητή ισχυρίστηκε ότι τόσο η προσβαλλόμενη εκτελεστήπράξηόσο και οιπροπαρασκευτατικές πράξεις πουπροηγήθηκαν,έπρεπε να είχανγίνει μεβάσητο νομικό και πραγματικόκαθεστώς που ίσχυε στις 3/5/1991, ημερομηνίακατάτην οποία,γιαπρώτηφορά,λήφθηκενόμιμα από φαση για την πλήρωση των επίδικων θέσεων, αντί με βάση το καθεστώς πουίσχυε στις2/11/1990όπωςτοΣυμβούλιο είχεαπο φασίσει κατάπαράβασητης αρχήςτης μηαναδρομικότηταςτων διοικητικών πράξεων. 35 40 Ο ευπαίδευτος δικηγόρος της Αρχής διαφώνησε με την πιο πάνω θέση τουΑιτητήκαιυποστήριξε την ορθότητατης απόφα σης του Συμβουλίου, ημερομηνίας 3/5/1991, ισχυριζόμενος ότι μετην απόφασητου εκείνη,τοΣυμβούλιο, στην ουσία,είχεανακαλέσει την παράνομηαπόφασητου προηγούμενου Συμβουλί ου, ημερομηνίας 2/11/1990, η οποία είχε εκτελεστόχαρακτήρα και είχε, ως εκ τούτου, υποχρέωση να μεριμνήσει ταυτόχρονα ώστεη επανεξέτασητουθέματοςτηςπλήρωσης των επίδικωνθέ σεων ναγίνει με βάσητο νομικό και πραγματικόκαθεστώς που 2627 Πογιατζής, Δ. Σιαπιτής ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)ίσχυε κατάτοχρόνο έκδοσης τηςανακληθείσαςπαράνομης από φασης. Ο δικηγόρος της Αρχήςυπέβαλε επίσης ότι, εν πάσηπε ριπτώσει, το ερώτημα είναι ακαδημαϊκό επειδή, μεταξύ των κρίσιμων ημερομηνιών 2/11/1990και 3/5/1991, δεν υπήρξε αλ λαγή ούτε στο νομικό ούτε στο πραγματικόκαθεστώς και,επομένως, καμιάβλάβηδεν έχει προκληθεί στον Αιτητή. 5 Συμφωνώμετηντελευταίαεισήγηση τουδικηγόρουτης Αρχής. Δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι το νομικό καθεστώς άλλαξε μεταξύ των εν λόγω ημερομηνιών. Αναφορικά με το πραγματικό κάθε- 10 στώς, ο μόνος ισχυρισμός για αλλαγή που προβλήθηκε απότον ΑιτητήαφοράτοΦύλλοΠοιότηταςτουγιατοέτος 1990,τοοποίο προσετέθη,όπως είπε, σταστοιχεία που συνέθεταν τοπραγματι κό καθεστώς μετά τις 2/11/1990.Από το περιεχόμενο τωνφακέ λων των υποψηφίων προκύπτει ότι, μέχρι και τηλήψητης επίδι- 15 κηςαπόφασης,ταΦύλλαΠοιότηταςτων υποψηφίωνγιατο 1990 δενείχαν ετοιμαστεί γιατουςλόγους πουέχουνπροβληθεί απότο δικηγόροτηςΑρχήςστηναγόρευσητουκαιδεν έχουναμφισβητη θεί.Έπεταιότι,απότοπεριεχόμενο των φακέλων προκύπτει ότι ηθέση της Αρχής επί του προκειμένου είναι ορθή.Εφόσον,κατά 20 την κρίσιμη περίοδο από2/11/1990μέχρι και τη λήψητης επίδι κηςαπόφασηςστις25/7/1991,δενυπήρξεοποιαδήποτεαλλαγήεί τε στο νομικό είτε στο πραγματικόκαθεστώς,ο Αιτητής δεν έχει επηρεαστεί δυσμενώς, με οποιοδήποτετρόπο,απότην προσβαλ λόμενη ενέργεια της Διοίκησης και δεν μπορεί, ως εκ τούτου,να 25 παραπονείται γι' αυτή. Κατάσυνέπεια το θέμα πουήγειρε οδι κηγόρος τουΑιτητήείναι μόνο ακαδημαϊκό,οδε ισχυρισμός του επί τουπροκειμένου κρίνεταιανυπόστατος. Ο δικηγόρος του Αιτητή πρόβαλε επίσης τα ακόλουθα δυο επιχειρήματα εναντίον της νομιμότητας της Συμβουλής που το Συμβούλιο Προσωπικού υπέβαλε στην Αρχή: 1. Το Συμβούλιο Προσωπικού δεν είχεαρμοδιότητανααξιολο γήσει τους υποψηφίους εφαρμόζοντας τον Κανονισμό 10
(7)των περί Προσωπικού της ΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρου Γενικών Κανονισμών, γιατί μ' αυτότον τρόπουποκαθιστού σε την Αρχή που είχε αποκλειστική αρμοδιότητα εφαμογής του εν λόγω Κανονισμού. 30 35 40 2. ΗΣυμβουλήτουΣυμβουλίου Προσωπικούπρος τηνΑρχήεί ναι αναιτιολόγητη γιατί δε φαίνεται πουθενά πώς τα μέλη του κατάληξαν στη σειρά προτεραιότητας με την οποίακα τάταξαν τους υποψήφιους που σύστησαν. 2628 4Α.ΑΛ. Σιαπιτής ν.Α.ΤΗ.Κ. Πογιοτζής, Δ. Σχετικές με τον επίδικο ισχυρισμό είναι οι πρόνοιες τωνπα ραγράφων
(5)και
(7)του Κανονισμού 10,οι οποίεςπρονούν ότι: 5 "
(5)Αι προαγωγαί ενεργούνται υπό της Αρχής. Προπά σηςπροαγωγής,η Αρχήζητεί την συμβουλήν του Συμβουλίου Προσωπικού και τας εισηγήσεις του Γενικού Διευθυντού ή τουΑναπληρωτού του. 15
(7)Οι κρίσεις για προαγωγή διενεργούνται με βάση την υπηρεσιακήεπίδοση καιαπόδοσητων υποψηφίων και την εν γένει ουσιαστική καταλληλότητα τους, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του προσωπικού τους φακέλου,τα φύλλα ποιότηταςκαιτα φύλλα προαγωγής τους. 20 ΗΑρχήδιατηρεί το δικαίωμακατά τις κρίσεις γιαπροα γωγή να αποφασίζει κάθε φορά να καλεί ήνα μην καλεί σε συνέντευξη τους υποψηφίουςγιαπροαγωγήσε συγκεκριμένη θέσηή θέσεις: 25 Νοείταιότι,στηνπερίπτωσηπουηΑρχή αποφασίζεινακα λέσει τους υποψηφίους για προαγωγή σε συνέντευξη, η κρίση θαδιενεργείται σεσυνδυασμό καιμετηνπροσωπική εντύπωση πουαποκόμισανγιατους υποψηφίουςταμέλη της Αρχής.". 30 35 40 Τοπρώτο επιχείρημα είναιπαντελώς αβάσιμοκαιδεντο απο δέχομαι. Το Συμβούλιο Προσωπικού δεν έχει καλέσει τους υπο ψήφιους σε συνέντευξη ώστενα μπορεί ναπροβληθεί ισχυρισμός ότι άσκησε εξουσία που οι σχετικοί Κανονισμοί παρέχουν απο κλειστικά στην Αρχή. Εφάρμοσε,όμως,πολύ ορθάκατάτηγνώμη μου, τα κριτήρια με βάση τα οποία διενεργούνται οι κρίσεις για προαγωγή,όπως αυτάκαθορίζονταιστην πρώτηπαράγραφοτου Κανονισμού 10
(7). Τυχόν αξιολόγηση των υποψηφίων από το Συμβούλιο Προσωπικού,μεκριτήρια άλλααπόεκείναπου καθο ρίζει ο Κανονισμός 10
(7), θασυνιστούσε παράβασητων Κανονι σμών καιθακαθιστούσε άκυρητηΣυμβουλή τουπρος την Αρχή. Παρόμοιος ισχυρισμός προβλήθηκε σε αρκετές προηγούμενες υποθέσεις σης οποίες απορρίφθηκε ως αβάσιμος. Αναφέρω επί τουπροκειμένου τις υποθέσεις Χ"ΒασιλείονκαιΆλλοι ν. ΑΤΗΚ
(1992)4Α.Α.Δ.4136, Κολοκασίδονν.ΑΤΗΚ(\991)4Α.Α.Δ.4801, ΔημητρίουκαιΆλλοιν.ΛΤΗΚ(\993)4Α.Α.Δ.1196,Σιαπιτήςκαι Άλλοςν.ΑΤΗΚκ,ά.
(1993)4 Α.Α.Δ.661,που αφορούσε τον ίδιο Αιτητή και προαγωγές σε παρόμοιες θέσεις, και Χ'Ίωάννον και 2629 Πογιατζής, Δ. Σιαπιτής ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)Άλλος ν.ΑΤΗΚκ,ά.
(1993)4Α.Α.Δ. 661. Το δεύτερο επιχείρημα εναντίον της νομιμότητας της Συμ βουλής που υποβλήθηκε από το Συμβούλιο Προσωπκού προς τηνΑρχή, επίσης απορρίπτεταιωςαβάσιμο. ΗεπίδικηΣυμβουλή είναι, κατά τηγνώμη μου, επαρκώςαιτιολογημένη. Η αιτιο λογία βρίσκεται σταπρακτικά πουκατατέθηκαν ωςΤεκμ. 2,συ μπληρώνονται δε από το περιεχόμενο των προσωπικών φακέ λων των υποψηφίων. 5 10 Ο δικηγόρος του Αιτητή πρόβαλε ισχυρισμούς και κατά της εγκυρότητας της Εισήγησης του Γενικού Διευθυντή, ηοποία πά σχει,όπωςανέφερε,γιαδυολόγους. Πρώτο, γιατί οΓενικός Διευ θυντής έλαβευπόψη,γιατηδιαμόρφωσητης Εισήγησης του, ανά μεσα σ' άλλα,καιτηδικήτουπροσωπικήγνώση γιατους υπόψη- 15 φίους, η οποία δεν αποτελεί στοιχείο κρίσεως σύμφωνα με τους Κανονισμούς,ούτεείναικαταγραμμένη. Επιτρέπεται,είπε,νασυ νεκτιμηθεί μόνο εκείνη ηγνώση πουδεν αντιστρατεύεταιταστοι χεία των φακέλων. Δεύτερο,γιατί ηΕισήγηση είναι γενική,αόρι στη,αναιτιολόγητηκαιαντίθετημεταστοιχεία των φακέλων. 20 Όσον αφορά την προσωπική γνώση του Γενικού Διευθυντή και το ρόλο που διαδραμάτισεστη διαμόρφωση της Εισήγησης του προς την Αρχή, το σχετικό μέρος του πρακτικού, Τεκμ. 3, αναφέρει τα εξής: . "Από ταπρακτικάτου Συμβουλίου Προσωπικού,τό περεχόμενο των προσωπικών φακέλωντων υποψήφιων υπαλλήλων και την προσωπική μου γνώμη για τον καθένα απόαυτούς, διαπιστώνω ότι ηκατάταξηαπότην πλειοψηφία των μελών του Συμβουλίου Προσωπικού των υποψήφιων Ανδρέα Πο ντική
(1874), Κώστα Κωνσταντινίδη
(999)και Ιωάννη Θεο δωρίδη
(764)είναι σωστήκαι δικαιολογημένη, γι' αυτό και εισηγούμαι προαγωγή τους στο βαθμό του Προϊστάμενου Υπηρεσίας "Β" (Διοικητικού Προσωπικού), για πλήρωση των τριών απότις πέντε κενές θέσεις." Οι ίδιοι ισχυρισμοί εξετάστηκανκαιαπορρίφθηκαν στοπαρελ θόν σε σειρά αποφάσεων περιλαμβανομένων εκείνων στις υποθέ σεις Χ"Βασιλείον ν.ΛΤΗΚ (ανωτέρω), Χ'Ίωάννου και Άλλον ν. 40 ΑΤΗΚ(ανωτέρω),Δημητρίου καιΆλλον ν.ΑΤΗΚ(ανωτέρω),και Δημητριάδη καιΆλλοςν.ΑΤΗΚ(\992) 4Α.ΑΑ 2582,καιΚολοκασίδονν.ΑΤΗΚ(ανωτέρω).Απότηντελευταίααυτήυπόθεσηπαρα θέτωτοπιοκάτωαπόσπασματοοποίουιοθετώ. 2630 25 30 35 4ΧΛΛ. 5 Σιαπιτήςv. Α.ΤΗ.Κ. Πογιατζής, Δ. "Οι ίδιοι ακριβώς ισχυρισμοί εγέρθηκανκαιστην υπόθεση Χ"Βασιλείον ν.ΑΤΗΚ (όπως πιοπάνω). Ο αδελφός Δικα στής κ. Κωνσταντινίδης, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς αυτούς, είπεon,'....πέρααπότααντικειμενικάκριτήριατων φακέλωνπουκαιτο ίδιοτοΔιοικητικό ΣυμβούλιοτηςΑρχής μπορεί ναδιαπιστώσει, είναι ενδεδειγμένο ν' αξιοποιηθούν και όσαο ίδιοςοΓενικός Διευθυντής γνωρίζει αναφορικάμε την υπηρεσιακή επίδοση και απόδοσητων υποψηφίων.' 10 15 20 25 30 35 40 Συμφωνώμεταπιο πάνω,ταοποίακαι υιοθετώ για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης. Εξάλλου, η σύσταση του Γενικού Διευθυντή θαήτανχωρίς καμιάουσιαστική σημασία αν δεν πρόσθετε τίποτεσ' ότιθαμπορούσαννα εντοπισθούν από ταστοιχεία των φακέλων (Παπαϊωάννον ν. Δημοκρα τίας
(1991)3Α.Α.Δ.659). Το ίδιοακριβώςαβάσιμοςείναικιοισχυρισμός ότιηγνώμη του Γενικού Διευθυντή δεν καταγράφηκε. Ηγνώμη του είναι ακριβώςαυτήπουκαταγράφεται.Οιαποφάσειςστις οποίεςπα- ρέπεμψε ο δικηγόρος τηςαιτήτριαςαφορούν περιπτώσεις στις οποίεςαναφέρετοσταπρακτικάότιλήφθηκανυπόψηοισυστά σειςτουΔιευθυντή,χωρίς νακαταγράφονται πουθενάαυτέςοι συστάσεις,καιδιαφέρουνεπομένως,απότηνπαρούσαπερίπτωση(ΒλέπεεπίσηςΧ"Βασιλείον ν. ΑΤΗΚ(όπωςπιοπάνω))." Κατά τηδιαμόρφωση τηςΕισήγησης τουπρος την Αρχή, ο Γενικός Διευθυντής έχειδικαίωμανα λάβει υπόψηκαιτην προ σωπική τουγνώσηγιατους υποψήφιους, παρά τογεγονός ότι δενυπάρχει ρητή πρόνοια στους Κανονισμούς πουνα καθιστά τηγνώσηαυτήστοιχείο κρίσεως. Στηνπαρούσαυπόθεσηηεπί δικη Εισήγηση δεναντίκειται στα στοιχεία τωνφακέλων, όπως λανθασμένα ισχυρίζεται οδικηγόροςτου Αιτητή. Απότοπεριε χόμενο των φακέλων προκύπτειότιταΕνδιαφερόμενα Μέρη είχαν καλύτερες αξιολογήσεις απότον Αιτητή και δεν υπάρχει οτιδήποτεάλλοστους φακέλουςτωνυποψηφίωνπουναέρχεται σεαντίθεση μετην Εισήγηση. Διαφωνώεπίσης μετον ισχυρισμό ότιηεπίδικηΕισήγησηείναιαόριστη ήαναιτιολόγητη.Έχω τηγνώμη ότιηΕισήγηση εί ναι σαφήςκαισυγκεκριμένη, ηδεαιτιολογία της συμπληρώνε ταιαπόταστοιχεία των φακέλων. Οιεπίτουπροκειμένου ισχυ ρισμοί του Αιτητήαπορρίπτονται. 2631 Πογιατζής,Δ. Σιαπιτής ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)ΟδικηγόροςτουΑιτητήπρόβαλεεπίσηςτονισχυρισμό ότιτο Συμβούλιο προχώρησε στην επιλογή των Ενδιαφερομένων Με ρών χωρίς προηγουμένως να διεξάγει δική του έρευνα. Προς τεκμηρίωση του ισχυρισμού αυτού,αναφέρθηκεστηνπαράλειψη του Συμβουλίου να διενεργήσει έρευνα ως προς τα προσόντα 5 του Αιτητή, όπως είχε εισηγηθεί στη Συμβουλή του τοΣυμβού λιο Προσωπικού, για να αποφανθεί κατάπόσο αυτά ισοδυνα μούν με μόρφωση επιπέδου Σχολής Μέσης Παιδείας, όπως απαιτεί το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης. Ο Αιτητής είχεστείλει επιστολή για το σκοπό αυτόστο Γενικό Διευθυντή,ημερομηνίας 10 10/1/1991,στην οποία έλαβε απάντηση στις 11/11/1991,μετάτην επίδικηαπόφαση,ότι ηεπιστολή τουθατίθετο ενώπιον τουσώ ματος ότανθαγίνονταν κρίσεις γιαπροαγωγές. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, κάτω από τις προαναφερθείσες 15 συνθήκες,το Συμβούλιο τηςΑρχήςείχεκαθήκον,πριντην έκδοση τηςεπίδικηςαπόφασης,ναερευνήσειτοθέματωνπροσόντων του Αιτητή,πουείχεεγερθεί τόσοαπότοΣυμβούλιοΠροσωπικούόσο και απότον ίδιο τον Αιτητή,καιναπάρει απόφασηεπί του προ κειμένου, την οποίανα κοινοποιήσει στον Αιτητή. Σταπρακτικά 20 της συνεδρίας του Συμβουλίου δε γίνεται ειδική μνεία στο θέμα των προσόντων του Αιτητή. Από τα πρακτικάαυτάπροκύπτει, εντούτοις,ότι οΑιτητής θεωρήθηκεωςπροσοντούχος υποψήφιος καισυγκρίθηκε μετουςάλλουςπροσοντούχουςυποψήφιους.Έπε ται ότι ο Αιτητής, που μπορεί να λεχθεί ότι ωφελήθηκε αντί να 25 επηρεαστεί δυσμενώς απότηνεπίτουπροκειμένουπαράλειψητης Αρχής,δεν έχειδικαίωμανα παραπονείταιγι' αυτή. Στα πλαίσια του ισχυρισμού του για την παράλειψη της Αρχήςναδιεξάγει επαρκήέρευνα,οΑιτητής ανέφερε ότι υπερέ- 30 χει σε αρχαιότητακαι πείρα των Ενδιαφερομένων Μερών, ότι εκτελούσε από το 1984 καθήκοντα Προϊσταμένου Υπηρεσιών "Β"καιότι ταστοιχεία αυτάαγνοήθηκαντόσο απότο Γενικό Δι ευθυντή όσο και απότην Αρχή. 35 Ο Αιτητής είναι,πράγματιαρχαιότεροςτων Ενδιαφερόμενων Μερών κατά ένα χρόνο στο βαθμό του Επιθεωρητή. Όμως, σε αντίθεση μετηνπερίπτωσητωνδημοσίων υπαλλήλων,η αρχαιό τηταδεναποτελείξεχωριστό κριτήριοπροαγωγήςυπαλλήλωντης Αρχής, σύμφωνα με τον Κανονισμό 10
(7). Η υπηρεσία και τα 40 προσόντα των υποψηφίων, όπως και η αρχαιότητα τους, ήταν ενώπιον τόσο του Γενικού Διευθυντή όσο και της Αρχής καθ' όλους τους ουσιώδεις χρόνους. Από αυτάπροκύπτειότι ο Αιτητής υστερεί των Ενδιαφερομένων Μερών τόσο σε προσόντα όσο 2632 4ΑΛΛ. 5 10 15 Σιαπιτής ν. Α.ΤΗ.Κ. Πογιατζής,Δ. και στη βαθμολογία των Φύλλων Ποιότητας και Προαγωγών τους. Δεν υπάρχει τίποτε που να τεκμηριώνει τον ισχυρισμό ότι οποιοδήποτε από τα πιο πάνω στοιχεία δε λήφθηκε καθόλου ή επαρκώς υπόψη είτε απότο Γενικό Διευθυντή είτε απότο Συμβούλιο τηςΑρχήςήon δενδιεξήγαγανεπίτουπροκειμένου τηδέ ουσα έρευνα. Ο Αιτητής όχι μόνο δεν απέδειξε έκδηληυπεροχή, αλλά ούτεαπλήυπεροχήέναντι των Ενδιαφερομένων Μερών.Η επίδικηαπόφασηήταν,υπότις περιστάσεις, εύλογαεπιτρεπτή. Παραμένεινα εξεταστεί ονομικός ισχυρισμός τουΑιτητή που αφοράτηναναδρομική ισχύτων επίδικωνπροαγωγών. Ηεπίτου προκειμένου θέσητουΑιτητήείναι ότι,εφόσο ηπλήρωση τωνθέ σεων δεν είχεεξεταστεί καθόλου απότο Συμβούλιο Προσωπικού μέσαστο 1990, μεβάσητηνεντολήτουπροηγούμενου Συμβουλίου τηςΑρχής,ημερομηνίας2/11/1990,η αναδρομικήισχύς τωνεπίδι κωνπροαγωγώναπό 31/12/1990αντίκειταιστην αρχήτηςμη ανα δρομικότηταςτωνδιοικητικών πράξεων. Βασίστηκε επί τουπρο κειμένου στις υποθέσεις Morsis v.Republic
(1965)3C.L.R. 1,και Republic v.Mozoras
(1970)3C.L.R. 210. 20 25 30 35 40 Ο δικηγόρος τηςΑρχής ισχυρίστηκε ότι ο περί Προϋπολογι σμού της Αρχής Νόμος 1990 (Νόμοςαρ.92/90) παρείχετηνανα γκαίανομοθετική εξουσιοδότηση γιατηνεπίδικηαναδρομικότη τατωνπροαγωγών.Στήριξετηθέσητουστην υπόθεση Petrakis Panayides ν Republic
(1973)3 C.L.R. 378. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι,εν πάσηπεριπτώσει, έστω καιανθεωρηθεί άκυρηη αναδρο μικότητα των προαγωγών, η επίδικη απόφαση θα είναι άκυρη μόνο στο βαθμόπουαφοράτον αναδρομικόκαθορισμότηςημε ρομηνίας έναρξης της ισχύος των προαγωγών και όχι την επι λογήτων Ενδιαφερομένων Μερών γιαπροαγωγή. Απαντώντας στους πιο πάνω ισχυρισμούς, ο δικηγόρος του Αιτητήείπεότι οΝόμος92/90προβλέπει μόνο γιατις θέσεις και όχι για την αναδρομική ισχύ των προαγωγών για την πλήρωση τους. Είπε ακόμαότι ολόκληρη ηεπίδικηαπόφασηείναι παρά νομη και οι προαγωγές δεν μπορούν να διαχωριστούν απότην ημερομηνία της ισχύος τους. Είναι βασική αρχή του διοικητικού δικαίου ότι, κατά κανόνα, οι διοικητικές πράξεις δεν μπορούν να έχουν αναδρομική ισχύ. (Βλέπε Republic ν Mozoras (ανωτέρω), Afxentios Afxentiou ν Public Service Commission
(1973)3 C.L.R. 309, Σπηλκοτόπουλος "Εγχειρίδιον Διοικητικού Δικαίου", Δεύτερη Έκδοση, 1982, σσ. 169 και 170,καιΠορίσματαΝομολογίας του 2633 Πογιατζής,Δ. Σιαπιτής ν. Α.ΤΗ.Κ.
(1993)Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959,σσ.197και 198). Ειδι κά για πράξεις προαγωγής υπαλλήλων, στα ΠορίσματαΝομο λογίας αναφέρεταιότι δεν μπορεί ναδοθεί σ' αυτέςαναδρομική ισχύς. Στο γενικό αυτόκανόνα υπάρχουν εξαιρέσεις οι οποίες απαριθμούνται στα πιοπάνωσυγγράμματα.Ανάμεσα σ' αυτές, σχετικές μετηνπαρούσαυπόθεση,σύμφωνα μετηνεισήγησητου Αι,τητή, είναι η περίπτωση επανεξέτασης μετά από ανάκληση προηγούμενης πράξης προαγωγής υπαλλήλου καθώς και η ύπαρξηνομοθετικής εξουσιοδότησης. 5 10 Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρξε,κατάτηγνώμη μου, ανάκληση οποιασδήποτε διοικητικής πράξης. Ακόμα και στην περίπτωση που θαμπορούσε να λεχθεί ότι, με την απόφασητου νέου Συμβουλίου, ημερομηνίας 3/5/1991,υπήρξε σιωπηρά ανά κληση της παράνομης απόφασης του προηγούμενου Συμβουλίου,ημερομηνίας2/11/1990, δεν μπορεί μεκανένατρόπονα υπο στηριχθεί ότι υπήρξε ποτέ ανάκληση προηγούμενης προαγωγής των Ενδιαφερόμενων Μερών στις επίδικες θέσεις, με ισχύ από 31/12/90, ώστεναδικαιολογείται η αναδρομικήισχύς των επίδι κων προαγωγών απότηνως άνωημερομηνία. 15 20 Παραμένει να εξεταστεί κατάπόσουπήρξε ήόχι ηαναγκαία νομοθετική εξουσιοδότηση. Θαπρέπει επί του προκειμένου να παρατηρήσω ότι, με παραπομπήστην υπόθεση αρ. 20
(45)του Συμβουλίου της Επικρατείας,επεξηγείται στα πιο πάνω Πορί- 25 σματα Νομολογίας, σ.197,ότι η εξαίρεση από την αρχήτης μη αναδρομικότητας των διοικητικών πράξεων, ισχύει στην περί πτωσηπουυπάρχειειδικήδιάταξηνόμου πουναορίζει ότι η δι οικητική πράξη ανατρέχει σε χρόνο προγενέστερο της έκδοσης της.Διαφωτιστικό επίτουθέματοςείναικαιτοότι,σταίδιαΠο- 30 ρίσματα, με παραπομπήστις υπόθεσες αρ. 1787-1789
(52)του Συμβουλίουτης Επικρατείας,τονίζεταιότι μόνο από το γεγονός ότι ονόμος έχει αναδρομικήισχύ,δεσυνάγεται κατ'ανάγκηότι η διοικητική πράξη που θαεκδοθεί κατ' εξουσιοδότηση του εν λόγωνόμου, θαέχει αναδρομικήρύθμιση. 35 Αναφορικά με τη συγκεκριμένη θέσητης Αρχής ότι ηύπαρξη απλώς των επίδικων θέσεων στο σχετικό περί Προϋπολογισμού Νόμο της Αρχής για το 1990, παρέχει την αναγκαίανομοθετική εξουσιοδότηση γιααναδρομικήισχύτωνεπίδικωνπροαγωγών,το θέμα υπήρξε αντικείμενο εξέτασης από το Δικαστήριο στο πρό σφατοπαρελθόν.Υιοθετήθηκαν δε,επί τουπροκειμένου,δυοδια φορετικές προσεγγίσεις. Οι υποθέσεις Ορθοδόξου και Άλλοι ν. ΑΤΗΚ
(1992)4 Α.Α.Δ.2374,Γεωργίου ν.ΑΤΗΚ
(1992)4Α.Α.Δ. 2634 40 4ΑΛΛ. 5 Σιαπιτής ν.Α.ΤΗ.Κ. Πογιατζής,Δ. 2569 και Χ'Ίωάννου καιΆλλος ν.ΑΤΗΚ (ανωτέρω), υποστηρί ζουν την εισήγηση τουδικηγόρουτης Αρχής. Αντίθετα, σηςυπο θέσεις Κολοκασίδον ν.ΑΤΗΚ (ανωτέρω),και Δημητρίον κ.ά. ν. ΑΤΗΚ(ανωτέρω),το Δικαστήριο υιοθέτησε διαφορετικήπροσέγγισηκαιαπέρριψετηνεπίδικη εισήγηση. Η προσέγγιση που αποφάσισανα υιοθετήσω ωςτην πιο ορ θή, καθορίζεται στο ακόλουθο απόσπασμα απότηναπόφαση στην υπόθεση Κολοκασίδον (ανωτέρω): 10 15 20 25 30 "Στην παρούσα περίπτωση, η ισχυριζόμενη νομοθετική εξουσιοδότηση είναι οπερί Προϋπολογισμού της Αρχής Τη λεπικοινωνιών Κύπρου Νόμοςτου 1991(Ν.93/91). Στο νόμο αυτό,δενυπάρχειειδικήδιάταξηπουναεξουσιοδοτεί τηδιενέργεια προαγωγών με αναδρομική ισχύ. Τογεγονός ότιο νόμος αυτόςκάλυπτετις δαπάνεςτηςΑρχής γιαολόκληρο το έτος 1991, δενμπορεί από μόνο του να προσδώσει κατάτη γνώμη μου,την αναγκαία νομοθετική εξουσιοδότηση γιατην αναδρομική ισχύ της επίδικης πράξης,ενόψει του πιοπάνω αποσπάσματος απόταΠορίσματαΝομολογίακαιτωνπροαναφερθεισώναποφάσεων." Η πιο πάνω προσέγγιση συνάδει μετην προηγούμενη νομο λογία του Δικαστηρίου και συγκεκριμένα με την απόφασηστην υπόθεση Afxentiou (ανωτέρω),τηνοποία επίσης υιοθετώ,κα ταλήγονταςέτσιστο συμπέρασμαότι η ύπαρξηπρόνοιαςγια τις επίδικες θέσεις στον περί Προϋπολογισμού τηςΑρχής Νόμοτου 1990, δεν ισοδυναμεί με ρητή νομοθετική διάταξη που ναεπι τρέπει την πλήρωση τωνενλόγω θέσεων μεπροαγωγή με ισχύ αναδρομική,κατ' εξαίρεση τουκανόνατης μη αναδρομικότητας των διοικητικών πράξεων, ούτε υπάρχει στον εν λόγω Νόμο οποιαδήποτε ένδειξη απότην οποία θα μπορούσε εύλογα να εξαχθεί τοσυμπέρασμα ότιο Νόμος παρέχει σιωπηρά εξουσιο δότησηγια την αναδρομικήισχύ των επίδικων προαγωγών. 35 40 Ενόψει τωνπιοπάνω,το επόμενο θέμαπουτίθεται είναικα τά πόσο μπορεί ναγίνει διαχωρισμός τουπαράνομου μέρους των επίδικωνπροαγωγώνκαι μερική μόνο ακύρωσητους,όπως ισχυρίζεται οδικηγόρος τηςΑρχής, ήθαπρέπει OL επίδικεςπροαγωγές να ακυρωθούν στην ολότητα τους, όπως ισχυρίζεται ο δικηγόρος του Αιτητή. Στο Σύγγραμματης Κοντόγιωργα-θεοχαροπούλου "AL Συνέπειαι της Ακυρώσεως Διοικητικής Πράξεως έναντι της Διοικήσε2635 Πογιοτζής, Λ. Σιαπιτής v.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)ως",γίνεται δεκτήημερικήακύρωσηπράξης,νοουμένου ότι είναι διαιρετή,καιστησ.105 γίνεταιεπίτουπροκειμένου ειδικήαναφο ράσεμερικήακύρωσηπράξης"καθ'όμέροςηπροσβληθείσαπράξις προσέδωκεν αναδρομικότηταεις ταςέννομους αυτής συνεπεί ας". Εις δε τησ. 109 αναφέρεταιότι ημερική ακύρωσηενεργείται 5 χωρίς αληθή τροποποίηση τωνλοιπών διατάξεων της προσβλη θείσας πράξης,έχειδε,κατάκανόνα,ως σκοπότηδιατήρησητου υπολοίπου ουσιώδους και νομίμου μέρους της διοικητικής πρά ξης.Στηνεπόμενησελίδατουίδιουσυγγράμματοςτονίζεταιon το κριτήριο πουχρησιμοποιεί οδιοικητικός δικαστής είναι τοδιαι- 10 ρετό ήτοαδιαίρετοτηςπροσβαλλόμενηςπράξης. Στην υπόθεση Κολοκασίδονν.ΑΤΗΚ (ανωτέρω), τοΔικα στήριο διαχώρισε το μέρος της επίδικηςαπόφασηςπουαφορού σε την αναδρομικότητατηςπροαγωγήςτου ενδιαφερόμενου μέ ρους καιπροέβηστην ακύρωσητου,αφήνονταςάθικτοτο μέρος της επίδικης απόφασηςπουαφορούσε την επιλογή του ενλόγω υποψήφιου. Στην μεταγενέστερη, όμως, υπόθεση Δημητρίουν. ΑΤΗΚ (ανωτέρω),τοΔικαστήριο αρνήθηκεναπροβείσεμερική μόνο ακύρωση τηςεπίδικης πράξης της προαγωγής των ενδια φερομένων μερών μεαναδρομικήεπίσης ισχύ,πιστεύονταςότι, εφόσοοιπροσφυγές έπλητταντις επίδικες προαγωγές στην ολό τητατους,υπήρχεδικονομικόκώλυμαναπροβείσε διαχωρισμό του μέρους της αναδρομικήςισχύς τηςπράξηςαπότομέρος της επιλογής των ενδιαφερομένων μερών. Επειδήστην παρούσαυπόθεσηπιστεύω ότι το παράνομομέ ρος της προσβαλλόμενης πράξης πουαφορά τηναναδρομική ισχύ των προαγωγών είναι διαιρετόαπότουπόλοιπο μέρος της ίδιας πράξηςπου αφοράτην επιλογή των Ενδιαφερομένων Με- 30 ρώνγιαπροαγωγή,τοοποίοέχειήδηελεχθείαπότο Δικαστήριο ως νόμιμο, καιεπειδή ηακύρωση τουενλόγω παράνομου μέ ρουςδεν επηρεάζεικαθ' οιονδήποτε τρόπο τονόμιμο μέρος των προσβαλλόμενων προαγωγών, αποφάσισα ότι ενδείκνυται να προβώ σε μερική μόνο ακύρωση τηςπροσβαλλόμενης πράξης, 35 στην έκτασηπουαφοράτοπαράνομο μέρος τηςγιααναδρομική ισχύ τωνενλόγω προαγωγών.Δεθεωρώ ότιυφίσταται οποιο δήποτε δικονομικό κώλυμα να προβώ στον πιο πάνωδιαχωρι σμό, είτε για τους λόγους που έχουν εκτεθεί στην υπόθεσηΔη μητρίου ν. ΑΤΗΚ (ανωτέρω),είτεγια οποιοδήποτεάλλο λόγο. 40 θα ήθελα,τέλος, να αναφέρω ότι με απασχόλησε το ερώτημα κατά πόσο ο Αιτητής έχει έννομο συμφέρον να επιδιώξει και/ή να επιτύχει με τηνπαρούσαπροσφυγήτου μερική μόνοακύρω2636 15 20 25 4ΑΛΛ. 5 10 Σιαπιτής ν. Α.ΤΗ.Κ. Πογιατζής, Δ. σητων επίδικων προαγωγών,στην έκταση που αφοράτην ανα δρομική ισχύ τους. Κατέληξαστο συμπέρασμαότι εξακολουθεί να έχει το απαιτούμενο έννομο συμφέρον. Οι προοπτικές του για τη μελλοντική του ανέλιξη στην ιεραρχίατου Προσωπικού της Αρχής θαείναι καλύτερες, εφόσο με"την ακύρωση της ανα δρομικότητας των προαγωγών των Ενδιαφερομένων Μερών,η υπεροχήτους σε αρχαιότηταέναντι του,θαείναι μικρότερη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή επιτυγχάνει μερικώς. Ηπροαγωγή των Ενδιαφερομένων Μερών στις επίδι κες θέσεις επικυρώνεται. Το μέρος, όμως, της προσβαλλόμενης απόφασης μετο οποίοκαθορίστηκε αναδρομικήισχύς τωνπρο αγωγών,ακυρώνεται.Εναπόκειταιστην Αρχήνακαθορίσει ημε ρομηνία ισχύος των επίδικων προαγωγών κατά τρόπο νόμιμο. 15 Υπό τας περιστάσεις δεν εκδίδω διαταγή αναφορικά με τα έξοδα. 20 Η προσφυγή επιτυγχάνει μερικώς χωρίς διαταγή για έξοδα. 2637