19Νοεμβρίου, 1993 [ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΟΛΑΚΗΣ ΣΑΡΡΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ/ ' ΗΑΛΛΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 373/92) Διοικητική Πράξη— Βεβαιωτική— Χαρακτηριστικά — Είναιεκτελεστή παρά την εμμονή της Διοίκησης σε προηγούμενη απόφαση, εφόσον εκδίδεται μετά από νέα έρευνα των πραγματικών περιστα τικών της υπόθεσης. 5 Με την προσφυγή τους αυτή, οι αιτητές προσέβαλαν την από φαση των καθ' ων η αίτηση, με την οποία απέρριψαν αίτημαγια επανεξέτασητηςαπόφασηςτουςγιαεπιβολήπρόσθετου φόρουκαι δήλωσαν την εμμονή τους στην αρχικήτους απόφαση. 10 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφά σισε: 15 20 25 Βεβαιωτικήείναι ηπράξηπουχωρίς επανεξέτασητουθέματος, επιβεβαιώνει προηγούμενη πράξη η απόφασηδιοικητικής αρχή ή οργάνου, δηλαδήβεβαιώνει την εμμονή της Διοίκησης στην προη γούμενη της απόφαση. Τέτοια πράξηδεν είναι εκτελεστή και έτσι ούτε προσβλητή με προσφυγή. Μπορεί εντούτοις μία βεβαιωτική πράξηνα είναι εκτελεστή καιπροσβλητή όταν επιβεβαιώνειπροηγούμενη πράξη, μετά από διεξαγωγή νέας έρευνας στο θέμα. Αν όμως ηεπανεξέταση και νέα έρευνα,αφοράμόνο τηνομική πτυχή του θέματος,τότε ηβεβαιωτικήπράξηδενκαθίσταται εκτελεστή. Στην επιστολή τους ημερ.28.2.92,με τηνοποίαοι αιτητές αρ. 2 ζητούσανεπανεξέτασητηςυπόθεσης καιεπιστροφήτου πρόσθετου 2681 Σαρρήςχ.ά.ν.Δημοκρατίαςχ.ά.
(1993)φόρου,δεν έθετανοποιαδήποτενέαγεγονόταή στοιχειά μεβάση τα οποία να εγίνετο επανεξέταση της υπόθεσης. Ούτε όμως το περιε χόμενο της επιστολής των καθ' ων ηαίτησηημερ. 12.3.92, καταδει κνύει ότι. έγινε οποιαδήποτε επανεξέταση του θέματος. Απλώς δί δεται μίαπληροφόρησηκαιεπεξήγησητωννομικών αρχώνκαιτων 5 Νόμωνπου εφαρμόζονταιστην περίπτωσηκαιηεπιστολή καταλή γει στηναπόρριψητουαιτήματοςγιαεπιστροφήτουπρόσθετουπο σού,είναι δηλαδήστηνουσία δήλωση εμμονής στην αρχική απόφα σηγια επιβολήτου πρόσθετου φόρου.Εκτελεστή διοικητικήπράξη ήταν η επιβολή του πρόσθετου φόρου στις 17.2.92, εναντίον της 10 οποίας ουδεμία προσφυγή κατεχωρήθη εντός της προβλεπόμενης προθεσμία. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 15 Αναφερόμενες υποθέσεις: Kolokasides v.Republic
(1965)3 C.L.R. 542, CyprusFlourMills Co.LtdandAnotherv.Republic
(1968)3C.L.R. 12, 20 Δημοκρατία v.Χατξηπαντελή
(1989)3Α.Α.Δ. 961, Economidesv.Republic
(1980)3 C.L.R. 219, 25 Gabbiano Overseas Ltd v. Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 1343, Πάρπας v. Δημοκρατίας
(1991)4ΑΛΛ. 4049, Pieriv.Republic
(1983)3C.L.R. 1054, 30 Papasavvas v. ElectricityAuthorityof Cyprus
(1986)3 C.L.R. 2194, Zivias v.MunicipalityofPaphos
(1975)3 C.L.R. 349, 35 Αευκαρίτη v.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 529, Assadv.Republic
(1984)3 C.L.R. 1529, Directorof the Department of Customs andExcisev.Grecian Hotel Enterprises Limited
(1985)1C.L.R. 476, Παύλου v. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)4ΑΛΛ.
- 2682 40 4ΑΛΛ. Σαρρής κ.ά. ν. Δημοκρατίαςκ.ά. Προσφυγή. 5 Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση με την οποίααπορρίφθηκεαίτησητων αιτητών αρ.2για αναθεώρησηαπόφασηςτους με την οποίαυποχρέωσαν τους αιτητές αρ.2 σεπληρωμήπρόσθετουφόρουκατανάλωσης. Λ. Σ. Αγγελίδης, γιατους Αιτητές. 10 Λ. Καοντζιάνη, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,για τους Καθ' ων ηαίτηση. Cur. adv.vult. ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Ο αιτητής αρ.1 αγόρασε ένα αυτοκίνητο Mercedes -Benz 300 SE από τους αιτητές αρ.2.Οι αιτητές αρ.2 που είναι εισαγωγείς καιαντιπρόσωποι των αυτοκινήτωναυτών στην Κύπρο,στις 13.2.92κατέθεσαν στο Τελωνείοτασχετικά έγ γραφα για εκτελωνισμό του αυτοκινήτου,τα οποία εγκρίθηκαν και σφραγίστηκαναπότοΤελωνείοτην ίδιαμέρα.Στις 14.2.92οι 20 • αιτητέςαρ.2πλήρωσαν τηναπαιτούμενηφορολογία σύμφωναμε τα όσα ηΤελωνειακή Αρχή ενέκρινε ως απαιτούμενατηνπροη* γούμενημέρα. 15 25 30 35 40 Στις 14.2.92δημοσιεύτηκε οΤροποποιητικός Νόμος 11/92,Περί Τελωνειακών ΔασμώνκαιΦόρωνΚαταναλώσεως,αυξάνονταςτον πρόσθετο φόρογια οχήματαπέραντων 2500cc σε 50% από40%. Στις 17.2.92 τοΤελωνείοΛεμεσούυποχρέωσε τους αιτητέςαρ.2σε πληρωμή επιπρόσθετου ποσού£2.541,55ως πρόσθετου φόρου κα τανάλωσης μεβάσητο Νόμο 11/92.0αιτητήςπλήρωσε τοεπιπρόσθετοαυτόποσόυπόδιαμαρτυρίαστις 17.2.
- Ακολούθωςμεεπι στολήτουπροςτοΔιευθυντήτουΤελωνείουημερ.28.2.92 (Παράρ τημα3 στηνΈνσταση)ζητούσετηναναθεώρησητηςπιόπάνωαπό φασηςκαιτην επιστροφήτουεπιβληθένταπρόσθετουφόρου. Οι καθ' ων η αίτηση, με απαντητική τους επιστολή ημερ. 12.3.92,η οποίαπαρατίθεταιπιοκάτω,απέρριψαντοαίτηματων αιτητών αρ.2xaL στις 5.5.92οι αιτητέςκατεχώρησαν την παρού σα προσφυγή ζητώντας (α)δήλωσητου Δικαστηρίου ότι η από φασητων καθ'ων ηαίτησηγια πρόσθετο φόρο είναι άκυρη και (β)δήλωσηότι η απόφασηημερ. 12.3.92, πουπεριέχεται στην πιό πάνωεπιστολή γιααναθεώρησητηςαπόφασηςκαιεπιστροφήτου επιβληθέντα πρόσθετου φόρου είναι άκυρη και χωρίς νομικό αποτέλεσμα. 2683 Αρτεμης,Δ. Σαρρήςκ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)Μετην Ένσταση τους οι καθ'ων ηαίτηση προβάλλουνπρο δικαστική ένσταση, ισχυριζόμενοι ότι ηπροσβαλλόμενη απόφα σηδεν αποτελεί, μέσα στην έννοια του άρθρου 146 τουΣυντάγ ματος,εκτελεστήδιοικητικήπράξη,γιατί είναι απλώςπληροφο ριακής και επιβεβαιωτικής φύσης. Ως εκ τούτου λαμβάνοντας υπόψη ότι η εκτελεστή πράξηήταν ηεπιβολή της επιπρόσθετης φορολογίας, ισχυρίζονται ότι έχει παρέλθει και η προθεσμία των 75 ημερών πουκαθορίζει ηπαράγρ.3 του άρθρου 146. Θα προχωρήσω σε πρώτο στάδιο να εξετάσω την προδίκαστική ένσταση των καθ' ων ηαίτηση,γιατί,αναυτήγίνειαποδε κτήτότε δε θαχρειαστεί να ασχοληθώ με την ουσία της υπόθε σης. Το περιεχόμενο της επιστολής των καθ' ων ηαίτηση ημερ. 12.3.92 είναι το πιοκάτω: 5 10 15 "Αναφέρομαι στην επιστολή σας με ημερομηνία 28 Φε βρουαρίου 1992, στην οποία εγείρεται θέμα επιστροφής δα σμού κατανάλωσης που καταβλήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1992, για τον τελωνισμό αριθμού αυτοκινήτων σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου 11 του 1992, και επιθυμώ να σας 20 πληροφορήσω τα εξής: (α)Είναιγεγονός ότιτοάρθρο8τουπερίΤελωνειακώνΔα σμώνκαιΦόρων ΚαταναλώσεωςΝόμουδενκάμνειειδικήπρό βλεψηγια τοχρόνο τελωνισμούτων εισαγομένων εμπόρευμα- 25 των. Παρά ταύταόμως το άρθρο 2
(1)ερμηνεύει τον "τελωνισμόν εισαγομένων εμπορευμάτων ως την προσαγωγήνδιασα φήσεων μετά των αναγκαίων εγγράφων, των καθορισμένων υπό των εκάστοτε εν ισχύει τελωνειακών Νόμων,την καταβολήν των αναλογούντων τοις εμπορεύμασι Τελωνειακών δα- 30 σμών και φόρωνκαταναλώσεωςκαιτην απομάκρυνσιναυτών εκτουτελωνειακού ελέγχου". (β) OL φόροι καταναλώσεως όπως και οποιαδήποτεάλλη μορφή φορολογίας εκτός από τους εισαγωγικούς δασμούς, εφαρμόζονταισύμφωναμετοάρθρο24 τουΣυντάγματοςκαι το άρθρο7του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ.1 απότην ημερο μηνίατης δημοσιεύσεως του σχετικού Νόμου.Κατάσυνέπεια έχοντας υπόψη ότι ο τελωνισμός του αυτοκινήτου δεν είχε συμπληρωθεί όταν δημοσιεύθηκε ο τροποποιητικός Νόμος αρ.11/1992ηείσπραξη φόρωνκαταναλώσεωςβάσει τωνπρο νοιών του,ήτο όχι μόνον νόμιμη αλλά καιεπιτακτική. (γ)Αναφορικά μετοσυμπέρασμασαςότιτοάρθρο 30
(3)(α) 2684 35 40 4ΑΛΛ. 5 Σαρρήςκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Αρτεμης,Δ. του περί Τελωνείων και Φόρων Καταναλώσεως Νόμουαρ.82 του 1967θαπρέπει ναερμηνευθεί μετρόπο πουνακαλύψει και τους φόρουςκαταναλώσεωςσ' ό,τιαφορά τοχρονικόση μείο καθορισμούτου ισχύοντασυντελεστήπιστεύω ότι τέτοια ερμηνεία είναι αβάσιμηδεδομένουότι τοάρθροναυτό αναφέ ρεται στους εισαγωγικούς δασμούς που επιβάλλονται από το άρθρο 3τουπερί Τελωνειακών Δασμών και Φόρων Κατανα λώσεως Νόμου,ενώγιατους φόρουςκαταναλώσεωςεφαρμό ζεταιτοάρθρο8του ιδίουΝόμου. 10 Ενόψει τωνπιοπάνω το αίτημα σαςγιαεπιστροφήτου επιπρόσθετου ποσού που έχετε καταβάλει δεν είναι δυνατό να ικανοποιηθεί." 15 20 25 30 35 40 Είναινομολογημένο ότι ηγενική αρχήτουΔιοικητικού Δικαί ου ότι γιανα είναι αντικείμενο προσφυγής μια διοικητικήπράξη πρέπει ναείναι εκτελεστήαποτελεί βασικήαρχήτουπου εμπεριέ χεται στοΑρθρο 146.(Δέστε Kolokassides v. The Republic of Cyprus
(1965)3 C.L.R. 542, ΚυπριακάΑλενροποιείαΛτδ και Άλλος ν. Δημοκρατίας
(1968)3 Α.Α.Δ. 12καιΚυπριακή Δημο κρατίαν.Χατζηπαντελή
(1989)3Α.Α.Δ. 961.Έτσι,ηπράξηπρέ πειναείναιπράξημέσωτηςοποίαςηβούλησητουδιοικητικούορ γάνου πουτηνεκδίδει γίνεται γνωστή σεδεδομένο θέμα καιπου σκοπό έχει τηνπαραγωγήμιας έννομης κατάστασης πουαφορά τονεπηρεαζόμενο πολίτη και που συνεπάγεται τηνεκτέλεση και εφαρμογήτης μεδιοικητικάμέσα.Μεάλλαλόγια,κύριο στοιχείο της είναι ηδημιουργίαεννόμου αποτελέσματος μετοοποίοδημι ουργείται, τροποποιείται ή καταργείται μίανομική κατάσταση, δηλαδήένα δικαίωμαήσυμφέρον ήμία υποχρέωση διοικητικού χαρακτήραμεταξύ των διοικούμενων. Έτσι,δενείναι εκτελεστές πράξειςβεβαιωτικέςπροηγούμενης απόφασηςήπράξειςκαιαπο φάσεις πουπεριέχουν πληροφορίες. (Economides v. Republic
(1980)3 C.L.R.219στη σελ.223,Gabbiano Overseas Ltd ν. Κυ πριακήςΔημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.1343καιΣτέλιος11άρπαςν. Δημοκρατίας
(1991)4Α.Α.Δ. 4049.) Βεβαιωτική είναι ηπράξηπου χωρίς επανεξέταση του θέμα τοςεπιβεβαιώνειπροηγούμενηπράξηήαπόφασηδιοικητικήςαρ χής ήοργάνου,δηλαδήβεβαιώνει τηνεμμονήτηςΔιοίκησης στην προηγούμενη τηςαπόφαση.Τέτοιαπράξηδενείναιεκτελεστήκαι έτσι ούτε προσβλητή μεπροσφυγή.Μπορεί εντούτοις μίαβεβαι ωτική πράξηναείναι εκτελεστήκαιπροσβλητή ότανεπιβεβαιώ νειπροηγούμενηπράξημετάαπόδιεξαγωγήνέαςέρευναςστοθέ μα.(Pieri v.Republic
(1983)3C.L.R. 1054).Ανόμως ηεπανεξέ2685 Αρτεμης,Δ. Σαρρής κ.ά. ν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1993)τάσηκαι νέα έρευνα αφοράμόνο τη νομική πτυχή του θέματος τότε η βεβαιωτικήπράξηδενκαθίσταταιεκτελεστή.(Papasavvas v.Electricity Authority of Cyprus
(1986)3C.L.R. 2194).Έτσι, στην υπόθεση Zivlas v.Municipalityof Paphos
(1975)3 C.L.R. 349, η άρνηση της Διοίκησης να ανακαλέσει προηγούμενη της εκτελεστήπράξηπουαποφασίστηκεχωρίς νέαέρευνα, θεωρήθη κε ότι ήτανπράξη βεβαιωτική. Κάτω απότο φως των πω πάνωνομικών αρχών έχω εξετά σει το περιεχόμενο της σχετικής επιστολής ημερ. 12.3.92 σε συνάρτησημεταγεγονότα τηςυπόθεσης καιέχωκαταλήξειστοσυ μπέρασμαότι ηαπόφασηπουπεριέχεται στην επιστολή αυτήεί ναιπληροφοριακήςκαιβεβαιωτικήςφύσηςκαιως εκτούτουδεν επιδέχεται προσφυγής. 5 10 15 Στην επιστολή τους ημερ.28.2.92,μετην οποίαοι αιτητέςαρ.2 ζητούσανεπανεξέτασητηςυπόθεσηςκαιεπιστροφήτουπρόσθετου φόρου,δενέθετανοποιαδήποτενέαγεγονόταή στοιχεία (δέστε Λέ· σπω Αενκαρίτη ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ. 529 καιAssad v.Republic
(1984)3 C.L.R. 1529) με βάσηταοποίανα 20 εγίνετο επανεξέτασητηςυπόθεσης. Ούτε όμως τοπεριεχόμενο της επιστολής των καθ'ωνη αίτησηημερ. 12.3.92καταδεικνύειou έγι νεοποιαδήποτεεπανεξέτασητουθέματος.Απλώςδίδεταιμίαπλη ροφόρησηκαιεπεξήγηση τωννομικών αρχώνκαιτωνΝόμωνπου εφαρμόζονται στην περίπτωση και η επιστολή καταλήγει στην 25 απόρριψητουαιτήματοςγιαεπιστροφή τουπρόσθετου ποσού,εί ναι δηλαδήστην ουσία δήλωση εμμονής στην αρχικήαπόφαση για επιβολήτουπρόσθετουφόρου.Εκτελεστή διοικητικήπράξη ήτανη επιβολήτουπρόσθετου φόρουστις 17.2.92(δέστε The Directorof the Department of Customs and Excise v. Grecian Hotel 30 EnterprisesLimited
(1985)1 C.L.R. 476 στη σελ.481και Παύλου ν.ΓενικούΕισαγγελέατηςΔημοκρατίαςκ.ά.
(1991)4Α.Α.Δ. 3393 στησελ. 3405),εναντίον τηςοποίαςουδεμίαπροσφυγή κατεχωρήθηεντός τηςπροβλεπόμενης προθεσμίας. 35 Σαν συνέπεια των πιο πάνωηπροσφυγή απορρίπτεται.Δεν εκδίδεται διάταγμα για έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 2686 40