clr/1993/1993_4_2753.pdf

(3). Είναιπάγια νομολογία,πωςηαπόφασηαρμόδιουορ­ γάνουναμηνεπιλέξει υποψήφιοπουκατέχειπρόσθετοπροσόν,πρέ2753 Χ"Χριστοδούλουν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1993)πεινααιτιολογείται ειδικά.Οδικηγόρος τηςΔημοκρατίας,πολύορ­ θά, δέχεται πως ο αιτητής είναι κάτοχος επιπρόσθετου προσόντος. Στηναξιολόγηση πουκάμνει οΑρχηγόςτηςΑστυνομίας, καισύστα­ σητου προς τον Υπουργό, αναφέρει ειδικά το πτυχίο νομικής που έχουν ταενδιαφερόμενα μέρη6και 8,Α. Στεφάνου καιΣ.Χαραλάμπους αντίστοιχα, που θεωρείται επίσης ως επιπρόσθετο προσόν σύμφωναμετοσχετικό κανονισμό. Καμιάόμως μνείαδεγίνεται στη σύσταση για το επιπρόσθετο προσόν του αιτητή. Στηναπόφασητου Υπουργού δε θίγεται καντο ζήτημα,έτσι που,έστω και με χαλαρή εφαρμογήτης νομολογίας, να θεωρηθεί πως σ' αυτή υπάρχει ειδική αιτιολογία για την παραγνώριση του επιπρόσθετου προσόντος του αιτητή. Πρέπει να επισημανθεί πως τα προσόντα, που θεωρούνται ως επιπρόσθετα,όπως προβλέπεται στον Κανονισμό, μετρούν στην αξιολογική διαδικασίατωνπροαγωγών. 5 10 15 Ενόψει τουγεγονότος, ότιόλοιοιυποψήφιοιείχανσυστηθεί σθε­ ναρά απότον Αρχηγό Αστυνομίας, παρουσιάζοντοδηλαδήως ισό­ βαθμοι,παραγνώρισηπροσόντος τοοποίοοΝόμοςχαρακτηρίζειως επιπρόσθετο,θαέπρεπενααιτιολογηθεί ειδικά,γιανα μπορεί εξάλ­ λου καιτοΔικαστήριο ναελέγξειτο υπόβαθροτης απόφασης. 20 Ηπροσφυγή επιτυγχάνει χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 25 Στυλιανού κ.ά ν.Δημοκρατίας

(1993)4Α.Α.Δ. 1069, Δημοκρατία ν.Αντωνίου κ.ά.

(1993)3Α.Α.Δ. 325. Προσφυγή, 30 Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση με την οποία προήχθηκαν οκτώ απότα έντεκα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση Αστυνόμου Α αντί του αιτητή. 35 Α. Παπαχαραλάμπονς, για τον Αιτητή. Μ. Ευαγγέλου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. 40 Α. Ποιητής, για το Ενδιαφερόμενο Μέρος Σ. Χαραλάμπους. Cur. adv. vult. 2754 Γ· 4ΑΛΛ. 5 10 15 Χ"ΧριστοΟούλου ν.Δημοκρατίαςκ.ά. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.: Στις27.1.91 ο Υπουργός Εσωτερικών, σύμ­ φωνα με τις εξουσίες πουτου παρέχουν οι πρόνοιες τουάρθρου 13

(2)και

(3)του περί Αστυνομίας Νόμου,Κεφ.285, όπως τρο­ ποποιήθηκεμεταγενέστερααπότουςΝόμους69/87και27/89, προήγαγεέντεκαΑστυνόμους ΒστηθέσηΑστυνόμου Α. Οι προσοντού­ χοι αξιωματικοί ήσανσυνολικά δώδεκα,μεταξύαυτώνκαιο αιτητής,οοποίοςπροσβάλλει τηνεπίδικηαπόφασησεότι αφοράοκτώ απότουςπροαχθέντας. Βάσει των πιοπάνωδιατάξεωντουΝόμου,OL ανώτεροιαξιω­ ματικοί προάγονταικαιαπολύονταιαπότον Υπουργό μετά από σύσταση του Αρχηγού της Αστυνομίας (άρθρο 13

(1), ο αρμόδιος Υπουργός στον ουσιώδη χρόνο ήταν ο Υπουργός Εσωτερικών, τώρα Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης. Η2α παράγραφοςτου άρθρουεπιβάλλει στον Αρχηγό τηςΑστυνομίας, γιατονκαταρτι­ σμό της σύστασης του προς τον Υπουργό, να αξιολογήσει τους υποψήφιουςγια προαγωγήκαι να του αποστείλει αιτιολογημένη έκθεση γιακάθεένα απόαυτούς,κατατάσσοντας μεαλφαβητική σειράαυτούςπουσυστήνει γιαπροαγωγή. 20 Κανονισμοί οι οποίοιθεσπίστηκαν,βάσειτων άρθρων 13και 13Α του Νόμου,θέτουν γενικές-αρχές που λαμβάνονται υπόψη στις προαγωγές,σε όλους τους βαθμούςτης Αστυνομικής Δύνα­ μης.Επί τούτω ο Κανονισμός 3προβλέπει τα εξής: 25 "3.-

(1)Προαγωγήσ' όλους τους βαθμούςτης Δύναμης θαδιε­ νεργείται με επιλογή μεταξύεκείνων πουκατέχουν ταπροσό­ νταγιαπροαγωγή,σύμφωνα μετουςπαρόντες Κανονισμούς. 30 35 40

(2)Ηαρχαιότηταθαλαμβάνεται υπόψη,αλλά δε θααφή­ νεται να ρυθμίζει την προαγωγή- μεγαλύτερη σπουδαιότητα θαπροσδίδεται στην αξίακαι ταπροσόντα.

(3)Πανεπιστημιακόδίπλωμαήτίτλος σπουδών ή ισότιμο προσόν ή μετεκπαίδευση στο εξωτερικό για τουλάχιστον έξι μήνες συνολικά σε θέματασυναφή μετις εξουσίες και τακα­ θήκοντα της Δύναμης θεωρούνται ως επιπρόσθετο προσόν: Νοείται ότι στον όρο μετεκπαίδευση στο εξωτερικό δεν περιλαμβάνεται η παρακολούθηση σεμιναρίων ή άλλων μα­ θημάτων διαρκείας μικρότερης των δέκαεβδομάδων." Προτού προχωρήσω θαπρέπει να επισημάνω τις διαφορετι­ κές πρόνοιες του Νόμου που ισχύουν για την εγγραφή,διορι2755 Αρτεμίδης,Δ. Χ"Χριστοδοΰλου ν.Δημοκρατίας κ.ά.

(1993)σμό, προαγωγήκαι απόλυση, μέχρι και του βαθμούτου Ανώτε­ ρου Υπαστυνόμου, που γίνονται απότον Αρχηγό της Αστυνο­ μίας με την έγκριση του Υπουργού (άρθρο 13Α τουΝόμου), και της προαγωγήςκαιαπολύσεως των ανώτερων αξιωματικώντης δύναμης πουδιενεργούνται απότον Υπουργό μετά απόσύσταση του Αρχηγού. [Αρθρο 13

(1)του Νόμου]. Η διαφοροποίηση αυτή στο Νόμο είναι σημαντική γιατί είναι στην απόφασητου αρμόδιου οργάνου που αναζητείταιη αιτιολογία της σύμφωνα μετις γνωστές αρχές τουδιοικητικούδικαίου. 5 10 Στην κρινόμενη υπόθεση οι δικηγόροι του αιτητή προβάλ­ λουν διάφοραεπιχειρήματαγια να στηρίξουν την άποψηπως η επίδικη απόφασηυπόκειται σε ακύρωση. Η επιχειρηματολογία τους, αφού συνοψιστεί, μπορεί να χωριστεί σε δύο κεφάλαια. Το ένα άπτεταιτης ουσίας τηςυπόθεσης, με την εισήγηση πως ο 15 αιτητής απέδειξε έκδηλη υπεροχή έναντι των ενδιαφερομένων μερών. Στο άλλο, που είναι και το σοβαρότερο, προβάλλεται ο ισχυρισμός πως δεντηρήθηκανοι περί Αστυνομίας Κανονισμοί κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης. 20 Έχω μελετήσει με προσοχή αυτάπου αναφέρονταιστηγρα­ πτήαγόρευση των δικηγόρων του αιτητή,καιπουαντιμάχονται τις παρατηρήσεις των Αστυνομικών Διευθυντών ή Βοηθών Αρχηγών προς τον Αρχηγό Αστυνομίας, για να τρωθούν οι συ­ στάσεις του τελευταίου προς τον Υπουργό. Όπωςέχω παρατη- 25 ρήσει σε πρόσφατηαπόφασημου,στη ΘεόδωροςΠ.Στυλιανού κ.ά. ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1993)4Α.Α.Δ. 1069, εφόσονOL Αστυνομικοί Διευθυντές ήΒοηθοί Αρχηγοί δεν μπορούν,εκτων πραγμάτων,να προβούν σε σύγκριση όλων των υποψηφίωνγια προαγωγή, οι παρατηρήσεις τους αφορούν μόνο αυτούς που 30 υπηρετούνυπότηδιοίκησητους. Κατάσυνέπεια,οιαπόψειςτους έχουν μόνο συμβουλευτικό καιυποβοηθητικόχαρακτήραστο έργο τουΑρχηγού. Ανεξάρτητα όμως απόαυτό,οαιτητήςκαιταενδια­ φερόμενα μέρηβαθμολογούνται ως εξαίρετοι απότουςΑστυνομι­ κούς Διευθυντές ήΒοηθούς Αρχηγούς, ενώ,και αυτό είναι ακόμα 35 σημαντικότερο, συστήνονται όλοι σθεναράγια προαγωγήαπότον Αρχηγό της Αστυνομίας. Τοπαράπονοτουαιτητήότι γιαορισμένα ενδιαφερόμεναμέ­ ρηδόθηκεβαρύτηταστην ειδικότητατους,ενώηδικήτουαγνοή- 40 θηκε, δεν ευσταθεί. EivaL γεγονός πως για ένα απότουςπροαχθέντες, τον Χρ. Προκοπίου, ο Αστυνομικός Διευθυντής κάμνει το ευνοϊκό σχόλιο πως ήταν μέλος της ΕΟΚΑ 55-59και υπο­ στηρικτής του κράτους κατά το πραξικόπημα. Ο αιτητής λέει 2756 4AAA 5 10 15 20 25 30 35 40 Χ"Χριστοδούλου v. Δημοκρατίαςκ.ά. Αρτεμίδης,Δ. πως μολονότι πρόσφερε και ο ίδιος τις υπηρεσίες του στους αγώνες του τόπου, εντούτοις δε γίνεται καμιά μνεία γι' αυτό από τον Αστυνομικό τουΔιευθυντή. Δεν αποδίδω σημασία στο στοιχείο αυτό,γιατί ο Αρχηγός της Αστυνομίας στην αξιολόγησηκαι σύσταση τουπρος τον Υπουργό δεν το αγγίζεικαθόλου. Εξάλλου και ο Αστυνομικός Διευθυντής του αιτητή τον χαρα­ κτηρίζει ως νομιμόφρονα προς το κράτοςαξιωματικό. Ο Υπουργός είχε ουσιαστικά ενώπιον του δώδεκα υποψήφιους,που συστήνοντο όλοι σθεναράγιαπροαγωγήαπότον Αρχη­ γό της Αστυνομίας, και είχε να επιλέξει έντεκα από αυτούς. Η απόφαση του όπως ρητά προβλέπουν οι σχετικές διατάξεις του Νόμουπουπαρατίθενται στην αρχήτηςαπόφασηςμου, θαπρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένη. Έχω τη γνώμη όμως πως αυτή πάσχει σε ένα στοιχείο νομολογιακής αρχής πουαφοράστην αι­ τιολογία. Είναιπαραδεκτόπωςοαιτητήςέχειμετεκπαιδευθεί στο εξωτερικό στον κλάδο της ειδικότητας του, της οδικής δηλαδή ασφάλειας,γιαπάνωαπόέναχρόνοκαισεδυοχώρες,στις Η.Π.Α. και Ελλάδα. Το προσόν αυτό καθορίζεται ως επιπρόσθετο στον Κανονισμό 3

(3),πουπαρατίθεταιπιοπάνω.Είναιπάγια νομολο­ γίαπωςηαπόφασηαρμόδιουοργάνουνα μηνεπιλέξειυποψήφιο που κατέχει πρόσθετο προσόν πρέπει να αιτιολογείται ειδικά. Ο δικηγόροςτηςΔημοκρατίας,πολύ ορθά,δέχεταιπωςοαιτητήςεί­ ναι κάτοχος επιπρόσθετου προσόντος. Στην αξιολόγηση πουκάμνει ο Αρχηγός της Αστυνομίας, και σύσταση του προς τον Υπουργό, αναφέρειειδικάτοπτυχίονομικής πουέχουν ταενδια­ φερόμενα μέρη6 και 8, Α. Στεφάνουκαι Σ. Χαραλάμπους αντί­ στοιχα, που θεωρείται επίσης ως επιπρόσθετο προσόν σύμφωνα μετοσχετικό κανονισμό. Καμιάόμως μνείαδεγίνεται στησύσταση για το επιπρόσθετο προσόν του αιτητή. Στην απόφαση του Υπουργού δεθίγεταικαντοζήτημα,έτσιπου,έστωκαιμεχαλαρή εφαρμογήτηςνομολογίας, ναθεωρηθεί πωςσ' αυτήυπάρχειειδι­ κήαιτιολογίαγιατηνπαραγνώρισητουεπιπρόσθετου προσόντος τουαιτητή. Πρέπειναεπισημάνωπωςταπροσόντα,πουθεωρούνταιωςεπιπρόσθεταόπωςπροβλέπεταιστον Κανονισμό, μετρούν στην αξιολογική διαδικασίατωνπροαγωγών, Στο στάδιοτωνδιευκρινίσεων, οδικηγόρος τηςΔημοκρατίας για να πλαγιοδρομίσει προφανώς αυτόν το νομικό σκόπελο, με παρέπεμψε στην πρόσφατη απόφασητης Ολομέλειας στην υπό­ θεση, ΚυπριακήΔημοκρατία ν. Ιωσήφ Αντωνίου κ.ά.

(1993)3 Α.Α.Δ. 325. Όμως,απότη σχετική σύντομη αναφοράτουΔικα­ στηρίου πάνω στο ζήτημα, διαπιστώνεται πως το σημείο αυτό κρίθηκε στη βάση των ιδιαιτέρων περιστατικών της υπόθεσης 2757 Αρτεμίδης, Δ. Χ"Χριστοπούλου ν. Δημοκρατίας κ.ά.

(1993)εκείνης, όπου το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ικανοποιείτο ηαρχήτηςνομολογίας για ειδικήαιτιολογία.Προχω­ ρεί μάλιστα παραπέρα στην υπόθεση το Δικαστήριο για να επι­ σημάνει πως ο αριθμός των υποψηφίων για προαγωγή και των θέσεων ήταν μεγάλος ενώ ο υποψήφιος που ισχυρίστηκε πως 5 αγνοήθηκετο επιπρόσθετο τουπροσόν ήτανένας.Στηνπαρούσα υπόθεση όμως οιυποψήφιοιήσανμόνοδώδεκαέναντι έντεκακε­ νών θέσεων. Αυτοίδεπουκατείχαντο επιπρόσθετοπροσόνήσαν ταδύοενδιαφερόμενα μέρηκαιοαιτητής.Ενόψει του γεγονότος, όχι όλοι οι υποψήφιοι είχαν συστηθεί σθεναρά απότον Αρχηγό 10 Αστυνομίας, παρουσιάζοντο δηλαδήως ισόβαθμοι,παραγνώρι­ ση προσόντος το οποίο ο Νόμος χαρακτηρίζει ως επιπρόσθετο, θα έπρεπε να αιτιολογηθεί ειδικά, γιανα μπορεί εξάλλου και το Δικαστήριο να ελέγξειτο υπόβαθρο της απόφασης. 15 Γι' αυτούςτους λόγους,ηπροαγωγήτων Α. Χριστοφή, Π.Κακουλλή,Χρ. Ιωάννου,Χρ. Προκοπίου,Α.ΣευμένηκαιΑ. Σταύρου ακυρώνεται,ενώ των Α. Στεφάνου και Σ.Χαραλάμπους,που εί­ χαν το επιπρόσθετο προσόν, επικυρώνεται. Υπό τις περιστάσεις κρίνω πωςδεν πρέπει ναγίνει οποιαδήποτε διαταγήγιαέξοδα. 20 Η προσατνγή επιτυγχάνει μερικώς χωρίςέξοδα. 2758